bái niáng zǐ yǒng zhèn léi fēng tǎ
白娘子永镇雷峰塔
shān wài qīng shān lóu wài lóu xī hú gē wǔ jǐ shí xiū
山外青山楼外楼，西湖歌舞几时休？
nuǎn fēng xūn de yóu rén zuì zhí bǎ háng zhōu zuò biàn zhōu
暖风薰得游人醉，直把杭州作汴州。
huà shuō xī hú jǐng zhì shān shuǐ xiān míng
话说西湖景致，山水鲜明。
jìn cháo xián hé nián jiān shān shuǐ dà fā xiōng yǒng liú rù xī mén
晋朝咸和年间，山水大发，汹涌流入西门。
hū rán shuǐ nèi yǒu niú yī tóu jiàn shēn shēn jīn sè
忽然水内有牛一头见，深身金色。
hòu shuǐ tuì qí niú suí háng zhì běi shān bù zhī qù xiàng hōng dòng háng zhōu shì shàng zhī rén jiē yǐ wéi xiǎn huà
后水退，其牛随行至北山，不知去向，哄动杭州市上之人，皆以为显化。
suǒ yǐ jiàn lì yī sì míng yuē jīn niú sì
所以建立一寺，名曰金牛寺。
xī mén jí jīn zhī yǒng jīn mén lì yī zuò miào hào jīn huá jiāng jūn
西门，即今之涌金门，立一座庙，号金华将军。
dāng shí yǒu yī fān sēng fǎ míng hún shòu luō dào cǐ wǔ lín jùn yún yóu wán qí shān jǐng dào líng yuān shān qián xiǎo fēng yī zuò hū rán bú jiàn yuán lái fēi dào cǐ chù
当时有一番僧，法名浑寿罗，到此武林郡云游，玩其山景，道：“灵鸳山前小峰一座，忽然不见，原来飞到此处。
dāng shí rén jiē bù xìn
”当时人皆不信。
sēng yán wǒ jì de líng yuān shān qián fēng lǐng huàn zuò líng wù lǐng
僧言：“我记得灵鸳山前峰岭，唤做灵骛岭。
zhè shān dòng lǐ yǒu gè bái yuán kàn wǒ hū chū wèi yàn
这山洞里有个白猿，看我呼出为验。
guǒ rán hū chū bái yuán lái
”果然呼出白猿来。
shān qián yǒu yī tíng jīn huàn zuò lěng quán tíng
山前有一亭，今唤做冷泉亭。
yòu yǒu yī zuò gū shān shēng zài xī hú zhōng
又有一座孤山，生在西湖中。
xiān céng yǒu lín hé jìng yǐ xiān shēng zài cǐ shān yǐn jū shǐ rén bān tiāo ní shí qì chéng yī tiáo zǒu lù dōng jiē duàn qiáo xi jiē qī xiá lǐng yīn cǐ huàn zuò gū shān lù
先曾有林和靖已先生在此山隐居，使人搬挑泥石，砌成一条走路，东接断桥，西接栖霞岭，因此唤作孤山路。
yòu táng shí yǒu cì shǐ bái lè tiān zhù yī tiáo lù fu zhì cuì píng shān běi zhì qī xiá lǐng huàn zuò bái gōng dī bù shí bèi shān shuǐ chōng dào bù zhǐ yī fān yòng guān qián xiū lǐ
又唐时有刺史白乐天，筑一条路，甫至翠屏山，北至栖霞岭，唤做白公堤，不时被山水冲倒，不只一番，用官钱修理。
hòu sòng shí sū dōng pō lái zuò tài shǒu yīn jiàn yǒu zhè liǎng tiáo lù bèi shuǐ chōng huài jiù mǎi mù shí qǐ rén fu zhù de jiān gù
后宋时，苏东坡来做太守，因见有这两条路被水冲坏，就买木石，起人夫，筑得坚固。
liù qiáo shàng zhū hóng lán gān dī shàng zāi zhòng táo liǔ dào chūn jǐng róng hé duān dì shí fēn hǎo jǐng kān miáo rù huà
六桥上朱红栏杆，堤上栽种桃柳，到春景融和，端的十分好景，堪描入画。
hòu rén yīn cǐ zhǐ huàn zuò sū gōng dī
后人因此只唤做苏公堤。
yòu gū shān lù pàn qǐ zào liǎng tiáo shí qiáo fēn kāi shuǐ shì dōng biān huàn zuò duàn qiáo xī biān huàn zuò xī níng qiáo
又孤山路畔，起造两条石桥，分开水势，东边唤做断桥，西边唤做西宁桥。
zhēn nǎi yǐn yǐn shān cáng sān bǎi sì yī xī yún suǒ èr gāo fēng
真乃：隐隐山藏三百寺，依稀云锁二高峰。
shuō huà de zhǐ shuō xī hú měi jǐng xiān rén gǔ jì
说话的，只说西湖美景，仙人古迹。
ǎn jīn rì qiě shuō yí gè jùn qiào hòu shēng zhǐ yīn yóu wán xī hú yù zhe liǎng gè fù rén zhí rě de jǐ chù zhōu chéng nào dòng le huā jiē liǔ xiàng
俺今日且说一个俊俏后生，只因游玩西湖，遇着两个妇人，直惹得几处州城，闹动了花街柳巷。
yǒu fèn jiào cái rén bǎ bǐ biān chéng yī běn fēng liú huà běn
有分教才人把笔，编成一本风流话本。
dān shuō nà zǐ dì xìng shèn míng shuí
单说那子弟，姓甚名谁？
yù zhe shèn bān yàng de fù rén
遇着甚般样的妇人？
rě chū shèn bān yàng shì
惹出甚般样事？
yǒu shī wèi zhèng
“有诗为证：
qīng míng shí jié yǔ fēn fēn lù shàng xíng rén yù duàn hún
清明时节雨纷纷，路上行人欲断魂。
jiè wèn jiǔ jiā hé chǔ yǒu mù tóng yáo zhǐ xìng huā cūn
借问酒家何处有，牧童遥指杏花村。
huà shuō sòng gāo zōng nán dù shào xīng nián wèn háng zhōu lín ān fǔ guò jūn qiáo hēi zhū xiàng nèi yǒu yí gè huàn jiā xìng li míng rén
话说宋高宗南渡，绍兴年问，杭州临安府过军桥黑珠巷内，有一个宦家，姓李名仁。
jiàn zuò nán láng gé zi kù mù shì guān yòu yǔ shào tài wèi guǎn qián liáng
见做南廊阁子库募事官，又与邵太尉管钱粮。
jiā zhōng qī zǐ yǒu yí gè xiōng dì xǔ xuān pái háng xiǎo yǐ
家中妻子有一个兄弟许宣，排行小乙。
tā diē céng kāi shēng yào diàn zì yòu fù mǔ shuāng wáng què zài biǎo shū li jiāng shì jiā shēng yào pù zuò zhǔ guǎn nián fāng èr shí èr suì
他爹曾开生药店，自幼父母双亡，却在表叔李将仕家生药铺做主管，年方二十二岁。
nà shēng yào diàn kāi zài guān xiàng kǒu
那生药店开在官巷口。
hū yī rì xǔ xuān zài pù nèi zuò mǎi mài zhī jiàn yí gè hé shàng lái dào mén shǒu dǎ gè jiān xùn dào pín sēng shì bǎo shū tǎ sì nèi sēng qián rì yǐ sòng mán tou bìng juàn zi zài zhái shàng
”忽一日，许宣在铺内做买卖，只见一个和尚来到门首，打个间讯道：“贫僧是保叔塔寺内僧，前日已送馒头并卷子在宅上。
jīn qīng míng jié jìn zhuī xiū zǔ zōng wàng xiǎo yǐ guān dào sì shāo xiāng wù wù
今清明节近，追修祖宗，望小乙官到寺烧香，勿误！
xǔ xuān dào xiǎo zi zhǔn lái
”许宣道：“小子准来。
hé shàng xiāng bié qù le
和尚相别去了。
xǔ xuān zhì wǎn guī jie dà jiā qù
许宣至晚归姐大家去。
yuán lái xǔ xuān wú yǒu lǎo xiǎo zhī zài jiě jie jiā zhù dàng wǎn yǔ jiě jie shuō jīn rì bǎo shū tǎ hé shàng lái qǐng shāo cān yǔ míng rì yào jiàn zǔ zōng zǒu yī zāo le lái
原来许宣无有老小，只在姐姐家住，当晚与姐姐说：“今日保叔塔和尚来请烧餐予，明日要荐祖宗，走一遭了来。
cì rì zǎo qǐ mǎi le zhǐ mǎ là zhú jīng fān qián duǒ yī yīng děng xiàng chī le fàn huàn le xīn xié wà yī fú bǎ dá zǐ qián mǎ shǐ tiáo fu zi bāo le chěng dào guān xiàng kǒu li jiāng shì jiā lái
”次日早起买了纸马、蜡烛、经幡、钱垛一应等项，吃了饭，换了新鞋袜衣服，把答子钱马，使条袱子包了，逞到官巷口李将仕家来。
li jiāng shì jiàn le jiān xǔ xuān hé chǔ qù
李将仕见了，间许宣何处去。
xǔ xuān dào wǒ jīn rì yào qù bǎo shū tǎ shāo děng yú zhuī jiàn zǔ zōng qǐ shū shū róng xiá yī rì
许宣道：“我今日要去保叔塔烧等于，追荐祖宗，乞叔叔容暇一日。
li jiāng shì dào nǐ qù biàn huí
”李将仕道：“你去便回。
xǔ xuān lí le pù zhōng rù shòu ān fang huā shì jiē guò jǐng tíng qiáo wǎng qīng hé jiē hòu tiě táng mén xíng shí hán qiáo guò fàng shēng bēi qiān dào bǎo shū tǎ sì
许宣离了铺中，入寿安坊、花市街，过井亭桥，往清河街后铁塘门，行石函桥，过放生碑，迁到保叔塔寺。
xún jiàn sòng mán tou de hé shàng qiān huǐ guò shū tóu shāo le děng yú dào fó diàn shàng kàn zhòng sēng niàn jīng chī zhāi ba bié le hé shàng lí sì qì chěng xián zǒu guò xī níng qiáo gū shān lù sì shèng guān lái kàn lín hé jìng fén dào liù yī quán xián zǒu
寻见送馒头的和尚，仟悔过疏头，烧了等于，到佛殿上看众僧念经，吃斋罢，别了和尚，离寺迄逞闲走，过西宁桥、孤山路、四圣观，来看林和靖坟，到六一泉闲走。
bù qī yún shēng xī běi wù suǒ dōng nán là xià wēi wēi xì yǔ jiàn dà qǐ lái
不期云生西北，雾锁东南，落下微微细雨，渐大起来。
zhèng shì qīng míng shí jié shào bù dé tiān gōng yìng shí cuī huā yǔ xià nà zhèn yǔ xià de mián mián bù jué
正是清明时节，少不得天公应时，催花雨下，那阵雨下得绵绵不绝。
xǔ xuān jiàn jiǎo xià shī tuō xià le xīn xié wà zǒu chū sì shèng guān lái xún chuán bú jiàn yī zhī
许宣见脚下湿，脱下了新鞋袜，走出四圣观来寻船，不见一只。
zhèng méi bǎi bù chù zhī jiàn yí gè zhě r yáo zhe yī zhī chuán guò lái
正没摆布处，只见一个者儿，摇着一只船过来。
xǔ xuān àn xǐ rèn shí zhèng shì zhāng ā gōng
许宣暗喜，认时正是张阿公。
jiào dào zhāng ā gōng dā wǒ zé gè
叫道：“张阿公，搭我则个！
lǎo ér tīng de jiào rèn shí yuán lái shì xǔ xiǎo yǐ jiāng chuán yáo jìn àn lái dào xiǎo yǐ guān zhe le yǔ bù zhī yào hé chǔ shàng àn
”老儿听得叫，认时，原来是许小乙，将船摇近岸来，道：“小乙官，着了雨，不知要何处上岸？
xǔ xuān dào yǒng jīn mén shàng àn
许宣道：“涌金门上岸。
zhè lǎo ér fú xǔ xuān xià chuán lí le àn yáo jìn fēng lè lóu lái
”这老儿扶许宣下船，离了岸，摇近丰乐楼来。
yáo bù shàng shí shù zhàng shuǐ miàn zhī jiàn àn shàng yǒu rén jiào dào gōng gōng dā chuán zé gè
摇不上十数丈水面，只见岸上有人叫道：“公公，搭船则个！
xǔ xuān kàn shí shì yí gè fù rén tóu dài xiào tóu shě wū yún pàn chā zhe xiē sù bèi shū chuān lǐng bái juàn shān r xià chuān yī tiáo xì má bù qún
”许宣看时，是一个妇人，头戴孝头舍，乌云畔插着些素钡梳，穿～领白绢衫儿，下穿一条细麻布裙。
zhè fù rén jiān xià yí gè yā bìn shēn shàng chuān zhe qīng yī fú tóu shàng yī shuāng jiǎo hài dài liǎng tiáo dà hóng tóu xū chā zhe liǎng jiàn shǒu shì shǒu zhōng pěng zhe yí gè bāo r yào dā chuán
这妇人肩下一个丫鬓，身上穿着青衣服，头上一双角害，戴两条大红头须，插着两件首饰，手中捧着一个包儿要搭船。
nà lǎo zhāng duì xiǎo yǐ guān zhuī yīn fēng chuī huǒ yòng lì bù duō yī fà dā le tā qù
那老张对小乙官追：“，因风吹火，用力不多’，一发搭了他去。
xǔ xuān dào nǐ biàn jiào tā xià lái
”许宣道：“你便叫他下来。
zhě r jiàn shuō jiāng chuán bàng le àn biān
”者儿见说，将船傍了岸边。
nà fù rén tóng yā fá xià chuán jiàn le xǔ xuān qǐ yì diǎn zhū chún lù liǎng xíng suì yù shēn shēn dào yī gè wàn fú
那妇人同丫罚下船，见了许宣，起一点朱唇，露两行碎玉，深深道一“个万福。
xǔ xuān huāng máng qǐ shēn dá lǐ
许宣慌忙起身答礼。
nà niáng zǐ hé yā shòu cāng zhōng zuò dìng le
那娘子和丫授舱中坐定了。
niáng zǐ bǎ qiū bō pín zhuǎn qiáo zhe xǔ xuān
娘子把秋波频转，瞧着许宣。
xǔ xuān píng shēng shì gè lǎo shí zhī rén jiàn le cǐ děng rú huā sì yù de měi fù rén bàng biān yòu shì gè jùn qiào měi nǚ yàng de yā huán yě bù miǎn dòng niàn
许宣平生是个老实之人，见了此等如花似玉的美妇人，傍边又是个俊俏美女样的丫鬟，也不免动念。
nà fù rén dào bù gǎn dòng wèn guān rén gāo xìng zūn huì
那妇人道：“不敢动问官人，高姓尊讳？
xǔ xuān dá dào zài xià xìng xǔ míng xuān pái háng dì yī
”许宣答道：“在下姓许名宣，排行第一。
fù rén dào zhái shàng hé chǔ
”妇人道：“宅上何处？
xǔ xuān dào hán shè zhù zài guò jūn qiáo hēi zhū ér xiàng shēng yào pù nèi zuò mǎi mài
”许宣道：“寒舍住在过军桥黑珠儿巷，生药铺内做买卖。
nà niáng zǐ wèn le yī kǒu xǔ xuān xún sī dào wǒ yě wèn tā yī jiān
”那娘子问了一口，许宣寻思道：“我也问他一间。
qǐ shēn dào bù gǎn bài wèn niáng zǐ gāo xìng tán fǔ hé chǔ
”起身道：“不敢拜问娘子高姓，潭府何处？
nà fù rén dá dào nú jiā shì bái sān bān bái diàn zhí zhī mèi jià le zhāng guān rén bù xìng wáng guò le jiàn zàng zài zhè léi lǐng
”那妇人答道：“奴家是白三班白殿直之妹，嫁了张官人，不幸亡过了，见葬在这雷岭。
wéi yīn qīng míng jié jìn jīn rì dài le yā huán wǎng fén shàng jì sǎo le fāng kǒu bù xiǎng zhí yǔ
为因清明节近，今日带了丫鬟，往坟上祭扫了方口，不想值雨。
ruò bù shì dā de guān rén biàn chuán shí shì láng bèi
若不是搭得官人便船，实是狼狈。
yòu xián jiǎng le yī kǒu qì chí chuán yáo jìn àn
”又闲讲了一口，迄迟船摇近岸。
zhī jiàn nà fù rén dào nú jiā yī shí xīn máng bù céng dài de pán chán zài shēn biān wàn wàng guān rén chù jiè xiē chuán qián hái le bìng bù yǒu fù
只见那妇人道：“奴家一时心忙，不曾带得盘缠在身边，万望官人处借些船钱还了，并不有负。
xǔ xuān dào niáng zǐ zì biàn bù fáng xiē xū chuán qián bù bì jì jiào
”许宣道：“娘子自便，不妨，些须船钱不必计较。
hái ba chuán qián nà yǔ yuè bù zhù xǔ xuān wǎn le shàng àn
”还罢船钱，那雨越不祝许宣挽了上岸。
nà fù rén dào nú jiā zhī zài jiàn qiáo shuāng chá fāng xiàng kǒu
那妇人道：“奴家只在箭桥双茶坊巷口。
ruò bù qì shí kě dào hán shè bài chá nà hái chuán qián
若不弃时，可到寒舍拜茶，纳还船钱。
xǔ xuān dào xiǎo shì hé xiāo guà huái
”许宣道：“小事何消挂怀。
tiān sè wǎn le gǎi rì bài wàng
天色晚了，改日拜望。
shuō ba fù rén gòng yā bìn zì qù
说罢，妇人共丫鬓自去。
xǔ xuān rù yǒng jīn mén cóng rén jiā wū yán xià dào sān qiáo jiē jiàn yí gè shēng yào pù zhèng shì li jiāng shì xiōng dì de diàn xǔ xuān zǒu dào pù qián zhèng jiàn xiǎo jiàng shì zài mén qián
许宣入涌金门，从人家屋檐下到三桥街，见一个生药铺，正是李将仕兄弟的店，许宣走到铺前，正见小将仕在门前。
xiǎo jiàng shì dào xiǎo yǐ gē wǎn le nà lǐ qù
小将仕道：“小乙哥晚了，那里去？
xǔ xuān dào biàn shì qù bǎo shū tǎ shāo dá zi zhe le yǔ wàng jiè yī bǎ sǎn zé gè
”许宣道：“便是去保叔塔烧答子，着了雨，望借一把伞则个！
jiāng shì jiàn shuō jiào dào lǎo chén bǎ sǎn lái yǔ xiǎo yǐ guān qù
”将仕见说叫道：“老陈把伞来，与小乙官去。
bù duō shí lǎo chén jiāng yī bǎ yǔ sǎn chēng kāi dào xiǎo yǐ guān zhè sǎn shì qīng hú bā zì qiáo lǎo shí shū jiā zuò de
”不多时，老陈将一把雨伞撑开道：“小乙官，这伞是清湖八字桥老实舒家做的。
bā shí sì gǔ zǐ zhú bǐng de hǎo sǎn bù céng yǒu yī xiē r pò jiāng qù xiū huài le
八十四骨，紫竹柄的好伞，不曾有一些儿破，将去休坏了！
zǐ xì zǐ xì
仔细，仔细！
xǔ xuān dào bù bì fēn fù
”许宣道：“不必分付。
jiē le sǎn xiè le jiāng shì chū yáng bà tóu lái
”接了伞，谢了将仕，出羊坝头来。
dào hòu shì jiē xiàng kǒu zhǐ tīng de yǒu rén jiào dào xiǎo yǐ guān rén
到后市街巷口，只听得有人叫道：“小乙官人。
xǔ xuān huí tóu kàn shí zhī jiàn chén gōng jǐng xiàng kǒu xiǎo chá fang yán xià lì zhe yí gè fù rén rèn de zhèng shì dā chuán de bái niáng zǐ
”许宣回头看时，只见沈公井巷口小茶坊檐下，立着一个妇人，认得正是搭船的白娘子。
xǔ xuān dào niáng zǐ rú hé zài cǐ
许宣道：“娘子如何在此？
bái niáng zǐ dào biàn shì yǔ bù dé zhù xié r dōu tà shī le jiào qīng qīng huí jiā qǔ sǎn hé jiǎo xià
”白娘子道：“便是雨不得住，鞋儿都踏湿了，教青青回家，取伞和脚下。
yòu jiàn wǎn xià lái
又见晚下来。
wàng guān rén dā jǐ bù zé gè
望官人搭几步则个！
xǔ xuān hé bái niáng zǐ hé sǎn dào bà tóu dào niáng zǐ dào nà lǐ qù
”许宣和白娘子合伞到坝头道：“娘子到那里去？
bái niáng zǐ dào guò qiáo tóu jiàn qiáo qù
”白娘子道：“过桥投箭桥去。
xǔ xuān dào xiǎo niáng zǐ xiǎo rén zì wǎng guò jūn qiáo qù lù yòu jìn le
”许宣道：“小娘子，小人自往过军桥去，路又近了。
bù ruò niáng zǐ bǎ sǎn jiāng qù míng rì xiǎo rén zì lái qǔ bái niáng zǐ dào què shì bù dàng gǎn xiè guān rén hòu yì
不若娘子把伞将去，明日小人自来龋”白娘子道：“却是不当，感谢官人厚意！
xǔ xuān yán rén jiā wū yán xià mào yǔ huí lái zhī jiàn jiě fū jiā dàng zhí wáng ān ná zhe dīng xuē yǔ sǎn lái jiē bù zháo què hǎo guī lái
”许宣沿人家屋檐下冒雨回来，只见姐夫家当直王安，拿着钉靴雨伞来接不着，却好归来。
dào jiā nèi chī le fàn
到家内吃了饭。
dàng yè sī liang nà fù rén fān lái fù qù shuì bù zhe
当夜思量那妇人，翻来覆去睡不着。
mèng zhōng gòng rì jiān jiàn de yì bān qíng yì xiāng nóng bù xiǎng jīn jī jiào yī shēng què shì nán kē yī mèng
梦中共日间见的一般，情意相浓，不想金鸡叫一声，却是南柯一梦。
zhèng shì xīn yuán yì mǎ chí qiān lǐ làng dié kuáng fēng nào wǔ gēng
正是：心猿意马驰千里，浪蝶狂蜂闹五更。
dào de tiān míng qǐ lái shū xǐ ba chī le fàn dào pù zhōng xīn máng yì luàn zuò xiē mǎi mài yě méi xīn xiǎng
到得天明，起来梳洗罢，吃了饭，到铺中心忙意乱，做些买卖也没心想。
dào wǔ shí hòu sī liang dào bù shuō yī huǎng rú hé de zhè sǎn lái huán rén
到午时后，思量道：“不说一谎，如何得这伞来还人？
dāng shí xǔ xuān jiàn lǎo jiāng shì zuò zài guì shàng xiàng jiāng shì shuō dào jiě fū jiào xǔ xuān guī zǎo xiē yào sòng rén qíng qǐng jià bàn rì
”当时许宣见老将仕坐在柜上，向将仕说道：“姐夫叫许宣归早些，要送人情，请假半日。
jiāng shì dào qù le míng rì zǎo xiē lái
”将仕道：“去了，明日早些来！
xǔ xuān chàng gè rě jìng lái jiàn qiáo shuāng chá fāng xiàng kǒu xún wèn bái niáng zǐ jiā lǐ wèn le bàn rì méi yī gè rèn de
”许宣唱个喏，径来箭桥双茶坊巷口，寻问白娘子家里“，问了半日，没一个认得。
zhèng chóu chú jiān zhī jiàn bái niáng zǐ jiā yā huán qīng qīng cóng dōng biān zǒu lái
正踌躇间，只见白娘子家丫鬟青青，从东边走来。
xǔ xuān dào jiě jie nǐ jiā hé chǔ zhù
许宣道：“姐姐，你家何处住？
tǎo sǎn zé gè
讨伞则个。
qīng qīng dào guān rén suí wǒ lái
”青青道：“官人随我来。
xǔ xuān gēn dìng qīng qīng zǒu bù duō lù dào zhǐ zhè lǐ biàn shì
”许宣跟定青青，走不多路，道：“只这里便是。
xǔ xuān kàn shí jiàn yī suǒ lóu fáng mén qián liǎng shàn dà mén zhōng jiān sì shàn kàn jiē tóng zǐ yǎn dāng zhōng guà dǐng xì mì zhū hóng lián zi sì xià pái zhe shí èr bǎ hēi qī jiāo yǐ guà sì fú míng rén shān shuǐ gǔ huà
许宣看时，见一所楼房，门前两扇大门，中间四扇看街桐子眼，当中挂顶细密朱红帘子，四下排着十二把黑漆交椅，挂四幅名人山水古画。
duì mén nǎi shì xiù wáng fǔ qiáng
对门乃是秀王府墙。
nà yā tou zhuǎn rù lián zi nèi dào guān rén qǐng rù lǐ miàn zuò
那丫头转入帘子内道：“官人请入里面坐。
xǔ xuān suí bù rù dào lǐ miàn nà qīng qīng dī dī qiāo qiāo jiào dào niáng zǐ xǔ xiǎo yǐ guān rén zài cǐ
”许宣随步入到里面，那青青低低悄悄叫道：“娘子，许小乙官人在此。
bái niáng zǐ lǐ miàn yīng dào qǐng guān rén jìn lǐ miàn bài chá
”白娘子里面应道：“请官人进里面拜茶。
xǔ xuān xīn xià chí yí
”许宣心下迟疑。
qīng qīng sān huí wǔ cì cuī xǔ xuān jìn qù
青青三回五次，催许宣进去。
xǔ xuān zhuǎn dào lǐ miàn zhī jiàn sì shàn àn tóng zǐ chuāng jiē qǐ qīng bù mù yí gè zuò qǐ
许宣转到里面，只见四扇暗桐子窗，揭起青布幕，一个坐起。
zhuó shàng fàng yī pén hǔ xū gé pú liǎng biān yě guà sì fú měi rén zhōng jiān guà yī fú shén xiàng zhuó shàng fàng yí gè gǔ tóng xiāng lú huā píng
卓上放一盆虎须葛蒲，两边也挂四幅美人，中间挂一幅神像，卓上放一个古铜香炉花瓶。
nà xiǎo niáng zǐ xiàng qián shēn shēn de dào yí gè wàn fú dào yè lái duō méng xiǎo yǐ guān rén yìng fù zhōu quán shí jīng zhī chū
那小娘子向前深深的道一个万福，道：“夜来多蒙小乙官人应付周全，识荆之初；
shèn shì gǎn jī bù qiǎn xǔ xuān xiē wēi hé zú guà chǐ
甚是感激不浅”许宣：“些微何足挂齿！
bái niáng zǐ dào shǎo zuò bài chá
”白娘子道：“少坐拜茶。
chá ba yòu dào piàn shí bó jiǔ sān bēi biǎo yì ér yǐ
茶罢，又道：“片时薄酒三杯，表意而已。
xǔ xuān fāng yù tuī cí qīng qīng yǐ zì bǎ cài shū guǒ pǐn liú shuǐ pái jiāng chū lái
”许宣方欲推辞，青青已自把菜蔬果品流水排将出来。
xǔ xuān dào gǎn xiè niáng zǐ zhì jiǔ bù dàng hòu rǎo yǐn zhì shù bēi xǔ xuān qǐ shēn dào jīn rì tiān sè jiāng wǎn lù yuǎn xiǎo zi gào huí niáng zǐ dào guān rén de sǎn shè qīn zuó yè zhuǎn jiè qù le zài yǐn jǐ bēi zhe rén qǔ lái
许宣道：“感谢娘子置酒，不当厚扰／饮至数杯，许宣起身道：“今日天色将晚，路远，小子告回／娘子道：“官人的伞，舍亲昨夜转借去了，再饮几杯，着人取来。
xǔ xuān dào rì wǎn xiǎo yú yào huí
”许宣道：“日晚，小于要回。
niang yú dào zài yǐn yī bēi
娘于道：“再饮一杯。
xǔ xuān dào yǐn zhuàn hǎo le duō gǎn duō gǎn
”许宣道：“饮撰好了，多感，多感！
bái niáng zǐ dào jì shì guān rén yào kǒu zhè sǎn xiāng fán míng rì lái qǔ zé gè
”白娘子道：“既是官人要口，这伞相烦明日来取则个。
xǔ xuān zhǐ de xiāng cí le huí jiā
”许宣只得相辞了回家。
zhì cì rì yòu lái diàn zhōng zuò xiē mǎi mài yòu tuī gè shì gù què lái bái niáng zǐ jiā qǔ sāng niáng zǐ jiàn lái yòu bèi sān bēi xiāng kuǎn
至次日，又来店中做些买卖，又推个事故，却来白娘子家取桑娘子见来，又备三杯相款。
xǔ xuān dào niáng zǐ hái le xiǎo zi de sǎn ba bù bì duō rǎo
许宣道／娘子还了小子的伞罢，不必多扰。
nà niáng zǐ dào jì ān pái le lüè yǐn yī bēi
”那娘子道：“既安排了，略饮一杯。
xǔ xuān zhǐ de zuò xia
”许宣只得坐下。
nà bái niáng zǐ shāi yī bēi jiǔ dì yǔ xǔ xuān qǐ yīng táo kǒu lù liú zi yá jiāo dī dī shēng yīn dài zhe mǎn miàn chūn fēng gào dào xiǎo guān rén zài shàng zhēn rén miàn qián shuō bù dé jiǎ huà
那白娘子筛一杯酒，递与许宣，启樱桃口，露榴子牙，娇滴滴声音，带着满面春风，告道：小官人在上，真人面前说不得假话。
nú jiā wáng le zhàng fū xiǎng bì hé guān rén yǒu sù shì yīn yuán yī jiàn biàn méng cuò ài zhèng shì nǐ yǒu xīn wǒ yǒu yì
奴家亡了丈夫，想必和官人有宿世姻缘，一见便蒙错爱，正是你有心，我有意。
fán xiǎo yǐ guān rén xún yí gè méi zhèng yǔ nǐ gòng chéng bǎi nián yīn juàn bù zài tiān shēng yí duì què bú shì hǎo
烦小乙官人寻一个媒证，与你共成百年姻眷，不在天生一对，却不是好！
xǔ xuān tīng nà fù rén shuō ba zì jǐ xún sī zhēn gè hǎo yī duàn yīn yuán
”许宣听那妇人说罢，自己寻思：“真个好一段姻缘。
ruò qǔ de zhè gè hún jiā yě bù zài le
若取得这个浑家，也不在了。
wǒ zì shí fēn kěn le zhǐ shì yī jiàn bù xié sī liang wǒ rì jiān zài li jiāng shì jiā zuò zhǔ guǎn yè jiān zài jiě fū jiā ān xiē suī yǒu xiē shào dōng xi zhǐ hǎo bàn shēn shàng yī fú
我自十分肯了，只是一件不谐：思量我日间在李将仕家做主管，夜间在姐夫家安歇，虽有些少东西，只好办身上衣服。
rú hé de qián lái qǔ lǎo xiǎo
如何得钱来娶老小？
zì chén yín bù dá
”自沉吟不答。
zhī jiàn bái niáng zǐ dào guān rén hé gù bù huí yán yǔ
只见白娘子道：“官人何故不回言语？
xǔ xuān dào duō gǎn guò ài shí bù xiāng mán zhǐ wéi shēn biān jiǒng pò bù gǎn cóng mìng
”许宣道：“多感过爱，实不相瞒，只为身边窘迫，不敢从命！
niáng zǐ dào zhè gè róng yì
”娘子道：“这个容易！
wǒ gēng zhōng zì yǒu yú cái bù bì guà niàn
我羹中自有余财，不必挂念。
biàn jiào qīng qīng dào nǐ qù qǔ yī dìng bái yín xià lái
便叫青青道：“你去取一锭白银下来。
zhī jiàn qīng qīng shǒu fú lán gān jiǎo tà hú tī qǔ xià yí gè bāo r lái dì yǔ bái niáng zǐ
”只见青青手扶栏杆，脚踏胡梯，取下一个包儿来，递与白娘子。
niáng zǐ dào xiǎo yǐ guān rén zhè dōng xī jiāng qù shǐ yòng shǎo qiàn shí zài lái qǔ qīn shǒu dì yǔ xǔ xuān
娘子道：“小乙官人，这东西将去使用，少欠时再来龋”亲手递与许宣。
xǔ xuān jiē de bāo r dǎ kāi kàn shí què shì wǔ shí liǎng xuě huā yín zi
许宣接得包儿，打开看时，却是五十两雪花银子。
cáng yú xiù zhōng qǐ shēn gào huí qīng qīng bǎ sǎn lái huán le xǔ xuān
藏于袖中，起身告回，青青把伞来还了许宣。
xǔ xuān jiē de xiāng bié yī jìng huí jiā bǎ yín zi cáng le
许宣接得相别，一径回家，把银子藏了。
dàng yè wú huà
当夜无话。
míng rì qǐ lái lí jiā dào guān xiàng kǒu bǎ sǎn hái le li jiāng shì
明日起来，离家到官巷口，把伞还了李将仕。
xǔ xuān jiāng xiē suì yín zi mǎi le yī zhī féi hǎo shāo é xiān yú jīng ròu nèn jī guǒ pǐn zhī lèi tí huí jiā lái yòu mǎi le yī bó jiǔ fēn fù yǎng niáng yā huán ān pái zhěng xià
许宣将些碎银子买了一只肥好烧鹅、鲜鱼精肉、嫩鸡果品之类提回家来，又买了一搏酒，分付养娘丫鬟安排整下。
nà rì què hǎo jiě fū li mù shì zài jiā
那日却好姐夫李募事在家。
yǐn zhuàn jù yǐ wán bèi lái qǐng jiě fū hé jiě jie chī jiǔ
饮撰俱已完备，来请姐夫和姐姐吃酒。
li mù shì què jiàn xǔ xuān qǐng tā dào chī le yī jīng dào jīn rì zuò shèn me zi huài chāo
李募事却见许宣请他，到吃了一惊，道：“今日做甚么子坏钞？
rì cháng bù céng jiàn jiǔ zhǎn r miàn jīn zhāo zuò guài
日常不曾见酒盏儿面，今朝作怪！
sān rén yī cì zuò dìng yǐn jiǔ
”三人依次坐定饮酒。
jiǔ zhì shù bēi li mù shì dào zūn jiù méi shì jiào nǐ huài chāo zuò shèn me
酒至数杯，李募事道：“尊舅，没事教你坏钞做甚么？
xǔ xuān dào duō xiè jiě fū qiè mò xiào huà qīng wēi hé zú guà chǐ
”许宣道：“多谢姐夫，切莫笑话，轻微何足挂齿。
gǎn xiè jiě fū jiě jie guǎn gù duō shí
感谢姐夫姐姐管雇多时。
yī kè bù fán èr zhǔ rén xǔ xuān rú jīn nián jì cháng chéng kǒng lǜ hòu wú rén yǎng yù biàn shì le chǔ
一客不烦二主人，许宣如今年纪长成，恐虑后无人养育，卞是了处。
jīn yǒu yī tóu qīn shì zài cǐ shuō qǐ wàng jiě fū jiě jie yǔ xǔ xuān zhǔ zhāng jié guǒ le yī shēng zhōng shēn yě hǎo
今有一头亲事在此说起，望姐夫姐姐与许宣主张，结果了一生终身，也好。
jiě fū jiě jie tīng de shuō ba dù nèi àn zì xún sī dào xǔ xuān rì cháng yī máo bù bá jīn rì huài de xiē qián chāo biàn yào wǒ tì tā tǎo lǎo xiǎo
姐夫姐姐听得说罢，肚内暗自寻思道：“许宣日常一毛不拔，今日坏得些钱钞，便要我替他讨老小？
fū qī èr rén nǐ wǒ xiāng kàn zhǐ bù huí huà
夫妻二人，你我相看，只不回话。
chī jiǔ le xǔ xuān zì zuò mǎi mài
吃酒了，许宣自做买卖。
guò le sān liǎng rì xǔ xuān xún sī dào jiě jie rú hé bù shuō qǐ
过了三两日，许宣寻思道：“姐姐如何不说起？
hū yī rì jiàn jiě jie wèn dào céng xiàng jiě fū shāng liáng yě bù céng
”忽一日，见姐姐问道：“曾向姐夫商量也不曾？
jiě jie dào bù céng
”姐姐道：“不曾。
xǔ xuān dào rú hé bù céng shāng liáng
”许宣道：“如何不曾商量？
jiě jie dào zhè gè shì bù bǐ bié yàng de shì cāng cù bù dé
”姐姐道：“这个事不比别样的事，仓卒不得。
yòu jiàn jiě fū zhè jǐ rì miàn sè xīn jiāo wǒ pà tā fán nǎo bù gǎn wèn tā
又见姐夫这几日面色心焦，我怕他烦恼，不敢问他。
xǔ xuān dào jiě jie nǐ rú hé bù shàng jǐn
许宣道：“姐姐你如何不上紧？
zhè gè yǒu shèn nán chǔ nǐ zhǐ pà wǒ jiào jiě fū chū qián gù cǐ bù lǐ
这个有甚难处，你只怕我教姐夫出钱，故此不理。
xǔ xuān biàn qǐ shēn dào wò fáng zhōng kāi xiāng qǔ chū bái niáng zǐ de yín lái bǎ yǔ jiě jie dào bù bì tuī gù
”许宣便起身到卧房中开箱，取出白娘子的银来，把与姐姐道：“不必推故。
zhǐ yào jiě fū zuò zhǔ
只要姐夫做主。
jiě jie dào wú dì duō shí zài shū shū jiā zhōng zuò zhǔ guǎn jī tàng de zhè xiē sī fáng kě zhī dào yào qǔ lǎo pó
”姐姐道：“吾弟多时在叔叔家中做主管，积趟得这些私房，可知道要娶老婆。
nǐ qiě qù wǒ ān zài cǐ
你且去，我安在此。
què shuō li mù shì guī lái jiě jie dào zhàng fū kě zhī xiǎo jiù yào qǔ lǎo pó yuán lái zì liè de xiē sī fáng rú jīn jiào wǒ dǎo huàn xiē líng suì shǐ yòng
却说李募事归来，姐姐道：“丈夫，可知小舅要娶老婆，原来自趔得些私房，如今教我倒换些零碎使用。
wǒ men zhǐ de yǔ tā wán jiù zhè qīn shì zé gè
我们只得与他完就这亲事则个。
li mù shì tīng de shuō dào yuán lái rú cǐ de tā jī de xiē sī fáng yě hǎo
”李募事听得，说道：“原来如此，得他积得些私房也好。
ná lái wǒ kàn
拿来我看。
zuò qī de lián máng jiāng chū yín zi dì yǔ zhàng fū
”做妻的连忙将出银子递与丈夫。
li mù shì jiē zài shǒu zhōng fān lái fù qù kàn le shàng miàn záo de zì hào dà jiào yī shēng kǔ
李募事接在手中，翻来复去，看了上面凿的字号，大叫一声：“苦！
bù hǎo le quán jiā shì sǐ
不好了，全家是死！
nà qī chī le yī jīng wèn dào zhàng fū yǒu shèn me lì hài zhī shì
”那妻吃了一惊，问道：“丈夫有甚么利害之事？
li mù shì dào shù rì qián shào tài wèi kù nèi fēng jì suǒ yā jù bù dòng yòu wú dì xué de rù píng kōng bú jiàn le wǔ shí dìng dà yín
”李募事道：“数日前邵太尉库内封记锁押俱不动，又无地穴得入，平空不见了五十锭大银。
jiàn jīn zhuó luò lín ān fǔ tí zhuō zéi rén shí fēn jǐn jí méi yǒu tóu lù de huò lèi hài le duō shǎo rén
见今着落临安府提捉贼人，十分紧急，没有头路得获，累害了多少人。
chū bǎng jī bǔ xiě zhe zì hào dìng shù yǒu rén zhuō huò zéi rén yín zi zhě shǎng yín wǔ shí liǎng
出榜缉捕，写着字号锭数，‘有人捉获贼人银子者，赏银五十两；
zhī ér bù shǒu jí wō cáng zéi rén zhě chú zhèng fàn wài quán jiā fā biān yuǎn chōng jūn
知而不首，及窝藏贼人者，除正犯外，全家发边远充军。
zhè yín zi yǔ bǎng shàng zì hào bù chà zhèng shì shào tài wèi kù nèi yín zi
’这银子与榜上字号不差，正是邵太尉库内银子。
jí jīn zhuō bǔ shí fēn jǐn jí zhèng shì huǒ dào shēn biān gù bu de qīn juàn zì kě qù bō
即今捉捕十分紧急，正是‘火到身边，顾不得亲眷，自可去拨，。
míng rì shì lù shí nán fēn shuō bù guǎn tā tōu de jiè de nìng kě kǔ tā bú yào lèi wǒ
明日事露，实难分说：不管他偷的借的，宁可苦他，不要累我。
zhǐ de jiāng yín zi chū shǒu miǎn le yī jiā zhī hài
只得将银子出首，免了一家之害。
lǎo pó jiàn shuō le hé kǒu bù dé mù zhēng kǒu dāi
”老婆见说了，合口不得，目睁口呆。
dāng shí ná le zhè dìng yín zi jìng dào lín ān fǔ chū shǒu
当时拿了这锭银子，径到临安府出首。
nà dà yǐn wén zhī zhè huà yī yè bù shuì
那大尹闻知这话，一夜不睡。
cì rì huǒ sù chà jī bǔ shǐ chén hé lì
次日，火速差缉捕使臣何立。
hé lì dài le huǒ bàn jǐng yī bān yǎn míng shǒu kuài de gōng rén jìng dào guān xiàng kǒu lǐ jiā shēng yào diàn tí zhuō zhèng zéi xǔ xuān
何立带了伙伴，井一班眼明手快的公人，径到官巷口李家生药店，提捉正贼许宣。
dào de guì biān fā shēng hǎn bǎ xǔ xuān yī tiáo shéng zi bǎng fù le yī shēng luó yī shēng gǔ jiě shàng lín ān fǔ lái
到得柜边，发声喊，把许宣一条绳子绑缚了，一声锣，一声鼓，解上临安府来。
zhèng zhí hán dà yǐn shēng tīng yā guò xǔ xuān dāng tīng guì xià hē shēng dǎ
正值韩大尹升厅，押过许宣当厅跪下，喝声：“打！
xǔ xuān dào gào xiàng gōng bù bì yòng xíng bù zhī xǔ xuān yǒu hé zuì
”许宣道：“告相公不必用刑，不知许宣有何罪？
dà yǐn jiāo zào dào zhēn zāng zhèng zéi yǒu hé lǐ shuō hái shuō wú zuì
”大尹焦躁道：“真赃正贼，有何理说，还说无罪？
shào tài wèi fǔ zhōng bù dòng fēng suǒ bú jiàn le yī hào dà yín wǔ shí dìng
邵太尉府中不动封锁，不见了一号大银五十锭。
jiàn yǒu li mù shì chū shǒu yí dìng zhè sì shí jiǔ dìng yě zài nǐ chù
见有李募事出首，一定这四十九锭也在你处。
xiǎng bù dòng fēng pí bú jiàn le yín zi nǐ yě shì gè yāo rén
想不动封皮，不见了银子，你也是个妖人！
bú yào dǎ
不要打？
hē jiào ná xiē huì xuè lái
”喝教：“拿些秽血来！
xǔ xuān fāng zhī shì zhè shì dà jiào dào bú shì yāo rén dài wǒ fēn shuō
”许宣方知是这事，大叫道：“不是妖人，待我分说！
dà yǐn dào qiě zhù nǐ qiě shuō zhè yín zi cóng hé ér lái
”大尹道：“且住，你且说这银子从何而来？
xǔ xuān jiāng jiè sǎn tǎo sǎn de shàng xiàng shì yī yī xì shuō yī biàn
”许宣将借伞讨伞的上项事，一一细说一遍。
dà yǐn dào bó niáng yú shì shèn me fēng rén
大尹道：伯娘于是甚么锋人？
jiàn zhù hé chǔ
见住何处？
xǔ xuān dào píng tā shuō shì bái sān bān bái diàn zhí de qīn mèi zǐ rú jīn jiàn zhù jiàn qiáo biān shuāng chá fāng xiàng kǒu xiù wáng qiáng duì hēi lóu zǐ gāo pō r nèi zhù nà dà yǐn suí jí biàn jiào jī bǔ shǐ chén hé lì yā lǐng xǔ xuān qù shuāng chá fāng xiàng kǒu zhuō ná běn fù qián lái
”许宣道：“凭他说是白三班白殿直的亲妹子，如今见住箭桥边，双茶坊巷口，秀王墙对黑楼子高坡儿内祝”那大尹随即便叫缉捕使臣何立，押领许宣，去双茶坊巷口捉拿本妇前来。
hé lì děng lǐng le jūn zhǐ yī zhèn zuò gōng de jìng dào shuāng chá fāng xiàng kǒu xiù wáng fǔ qiáng duì hēi lóu zǐ qián kàn shí mén qián sì shàn kàn jiē zhōng jiān liǎng shàn dà mén mén wài bì jiè bì pō qián què shì lā jī yī tiáo zhú zi héng jiā zhe
何立等领了钧旨，一阵做公的径到双茶坊巷口秀王府墙对黑楼子前看时：门前四扇看阶，中间两扇大门，门外避藉陛，坡前却是垃圾，一条竹子横夹着。
hé lì děng jiàn le zhè gè mó yáng dào dōu dāi le
何立等见了这个模佯，到都呆了。
dāng shí jiù jiào zhuō le lín rén shàng shǒu shì zuò huā de qiū dà xià shǒu shì zuò pí jiàng de sūn gōng
当时就叫捉了邻人，上首是做花的丘大，下首是做皮匠的孙公。
nà sūn gōng bǎi máng de chī tā yī jīng xiǎo cháng qì fā diē dǎo zài dì
那孙公摆忙的吃他一惊，小肠气发，跌倒在地。
zhòng lín shè dōu zǒu lái dào zhè lǐ bù céng yǒu shèn me bái niáng zǐ
众邻舍都走来道：“这里不曾有甚么白娘子。
zhè wū zài wǔ liù nián qián yǒu yí gè máo xún jiǎn hé jiā shí bìng sǐ le
这屋在五六年前有一个毛巡检，合家时病死了。
qīng tiān bái rì cháng yǒu guǐ chū lái mǎi dōng xi wú rén gǎn zài lǐ tou zhù jǐ rì qián yǒu gè fēng zi lì zài mén qián chàng àn
青天白日，常有鬼出来买东西，无人敢在里头住，几日前，有个疯子立在门前唱暗。
hé lì jiào zhòng rén jiě xià héng mén zhú gān lǐ miàn lěng qīng qīng de qǐ yī zhèn fēng juǎn chū yī dào xīng qì lái
何立教众人解下横门竹竿，里面冷清清地，起一阵风，卷出一道腥气来。
zhòng rén dōu chī le yī jīng dào tuì jǐ bù
众人都吃了一惊，倒退几步。
xǔ xuān kàn le zé shēng bù dé yī sì dāi de
许宣看了，则声不得，一似呆的。
zuò gōng de shù zhōng yǒu yí gè néng dǎn dà pái háng dì èr xìng wáng zhuān hǎo jiǔ chī dōu jiào tā zuò hǎo jiǔ wáng èr
做公的数中，有一个能胆大，排行第二，姓王，专好酒吃，都叫他做好酒王二。
wáng èr dào dōu gēn wǒ lái
王二道：“都跟我来！
fā shēng hǎn yī qí hōng jiāng rù qù kàn shí bǎn bì zuò qǐ zhuō dèng dōu yǒu
”发声喊一齐哄将入去，看时板壁、坐起、卓凳都有。
lái dào hú tī biān jiào wáng èr qián xíng zhòng rén gēn zhe yī qí shàng lóu
来到胡梯边，教王二前行，众人跟着，一齐上楼。
lóu shàng huī chén sān cùn hòu
楼上灰尘三寸厚。
zhòng rén dào fáng qián tuī kāi fáng mén yī wàng chuáng shàng guà zhe yī zhāng zhàng zi xiāng lǒng dōu yǒu
众人到房（］前，推开房门一望，床上挂着一张帐子，箱笼都有。
zhī jiàn yí gè rú huā sì yù chuān zhe bái de měi mào niáng zǐ zuò zài chuáng shàng
只见一个如花似玉穿着白的美貌娘子，坐在床上。
zhòng rén kàn le bù gǎn xiàng qián
众人看了，不敢向前。
zhòng rén dào bù zhī niáng zǐ shì shén shì guǐ
众人道：“不知娘子是神是鬼？
wǒ děng fèng lín ān dà yǐn jūn zhǐ huàn nǐ qù yǔ xǔ xuān zhí zhèng gōng shì
我等奉临安大尹钧旨，唤你去与许宣执证公事。
nà niáng zǐ duān rán bù dòng
”那娘子端然不动。
hǎo jiǔ wáng èr dào zhòng rén dōu bù gǎn xiàng qián zěn de shì le
好酒王二道：“众人都不敢向前，怎的是了？
nǐ kě jiāng yī tán jiǔ lái yǔ wǒ chī le zuò wǒ bù zháo zhuō tā qù jiàn dà yǐn
你可将一坛酒来，与我吃了，做我不着，捉他去见大尹。
zhòng rén lián máng jiào liǎng sān gè xià qù tí yī tán jiǔ lái yǔ wáng èr chī
”众人连忙叫两三个下去提一坛酒来与王二吃。
wáng èr kāi le tán kǒu jiāng yī tán jiǔ chī jǐn le dào zuò wǒ bù zháo
王二开了坛口，将一坛酒吃尽了，道：“做我不着！
jiāng nà kōng tán wàng zhe zhàng zi nèi dǎ jiāng qù
”将那空坛望着帐子内打将去。
bù dǎ wàn shì jiē xiū cái rán dǎ qù zhǐ tīng dé yī shēng xiǎng què shì qīng tiān lǐ dǎ yí gè pī lì zhòng rén dōu jīng dǎo le
不打万事皆休，才然打去，只听得一声响，却是青天里打一个霹雳，众人都惊倒了！
qǐ lái kàn shí chuáng shàng bú jiàn le nà niáng zǐ zhī jiàn míng huǎng huǎng yī duī yín zi
起来看时，床上不见了那娘子，只见明晃晃一堆银子。
zhòng rén xiàng qián kàn le dào hǎo le
众人向前看了道：“好了。
jì shù sì shí jiǔ dìng
”计数四十九锭。
zhòng rén dào wǒ men jiāng yín zi qù jiàn dà yǐn yě bà
众人道：“我们将银子去见大尹也罢。
káng le yín zi dōu dào lín ān fǔ
”扛了银子，都到临安府。
hé lì jiāng qián shì bǐng fù le dà yǐn
何立将前事禀复了大尹。
dà yǐn dào dìng shì yāo guài le
大尹道：“定是妖怪了。
yě bà lín rén wú zuì huí jiā
也罢，邻人无罪回家。
chāi rén sòng wǔ shí dìng yín zi yǔ shào dà wèi chù kāi gè yuán yóu yī yī bǐng fù guò le
”差人送五十锭银子与邵大尉处，开个缘由，一一禀复过了。
xǔ xuān zhào bù yīng de wèi ér wèi zhī shì
许宣照“不应得为而为之事。
lǐ zhòng zhě jué zhàng tù cì pèi láo chéng yíng zuò gōng mǎn rì shū fàng láo chéng yíng nǎi sū zhōu fǔ guǎn xià
理重者决杖兔刺，配牢城营做工，满日疏放，牢城营乃苏州府管下。
li mù shì yīn chū shǒu xǔ xuān xīn shàng bù ān jiāng shào tài wèi gěi shǎng de wǔ shí liǎng yín zi jìn shù fù yǔ xiǎo jiù zuò wéi pán fèi
李募事因出首许宣，心上不安，将邵太尉给赏的五十两银子尽数付与小舅作为盘费。
li jiāng shì yǔ shū èr fēng yī fēng yǔ yā sī fàn yuàn cháng yī fēng yǔ jí lì qiáo xià kāi kè diàn de wáng zhǔ rén
李将仕与书二封，一封与押司范院长，一封与吉利桥下开客店的王主人。
xǔ xuān tòng kū yī chǎng bài bié jiě fū jiě jie dài shàng xíng jiā liǎng gè fáng sòng rén yā zhe lí le háng zhōu dào dōng xīn qiáo xià le háng chuán
许宣痛哭一场，拜别姐夫姐姐，带上行枷，两个防送人押着，离了杭州到东新桥，下了航船。
bù yī rì lái dào sū zhōu
不一日，来到苏州。
xiān bǎ shū huì jiàn le fàn yuàn cháng jǐng wáng zhǔ rén
先把书会见了范院长井王主人。
wáng zhǔ rén yǔ tā guān fǔ shàng xià shǐ le qián dǎ fā liǎng gè gōng rén qù sū zhōu fǔ xià le gōng wén jiāo gē le fàn rén tǎo le huí wén fáng sòng rén zì huí
王主人与他官府上下使了钱，打发两个公人去苏州府，下了公文，交割了犯人，讨了回文，防送人自回。
fàn yuàn cháng wáng zhǔ rén bǎo lǐng xǔ xuān bù rù láo zhōng jiù zài wáng zhǔ rén mén qián lóu shàng xiē le
范院长、王主人保领许宣不入牢中，就在王主人门前楼上歇了。
xǔ xuān xīn zhōng chóu wèn bì shàng tí shī yī shǒu
许宣心中愁问，壁上题诗一首：
dú shàng gāo lóu wàng gù xiāng chóu kàn xié rì zhào shā chuāng
独上高楼望故乡，愁看斜日照纱窗。
píng shēng zì shì zhēn chéng shì shuí liào xiāng féng yāo mèi niang
平生自是真诚士，谁料相逢妖媚娘。
bái bái bù zhī guī shén chù
白白不知归甚处？
qīng qīng nà shi zài hé fāng
青青那识在何方？
pāo lí gǔ ròu lái sū de sī xiǎng jiā zhōng cùn duàn cháng
抛离骨肉来苏地，思想家中寸断肠！
yǒu huà jí cháng wú huà jí duǎn bù jué guāng yīn sì jiàn rì yuè rú suō yòu zài wáng zhǔ rén jiā zhù le bàn nián zhī shàng
有话即长，无话即短，不觉光阴似箭，日月如梭，又在王主人家住了半年之上。
hū yù jiǔ yuè xià xún nà wáng zhǔ rén zhèng zài mén shǒu xián lì kàn jiē shàng rén lái rén wǎng
忽遇九月下旬，那王主人正在门首闲立，看街上人来人往。
zhī jiàn yuǎn yuǎn yī chéng jiào zi bàng biān yí gè yā huán gēn zhe dào jiè wèn yī shēng cǐ jiān bú shì wáng zhǔ rén jiā me
只见远远一乘轿子，傍边一个丫鬟跟着，道：“借问一声，此间不是王主人家么？
wáng zhǔ rén wāng máng qǐ shēn dào cǐ jiān biàn shì
”王主人汪忙起身道：“此间便是。
nǐ xún shuí rén
你寻谁人？
yā huán dào wǒ xún lín ān fǔ lái de xǔ xiǎo yǐ guān rén
丫鬟道：“我寻临安府来的许小乙官人。
zhǔ rén dào nǐ děng yī děng wǒ biàn jiào tā chū lái
”主人道：“你等一等，我便叫他出来。
zhè chéng jiào zi biàn xiē zài mén qián
”这乘轿子便歇在门前。
wáng zhǔ rén biàn rù qù jiào dào xiǎo yǐ gē yǒu rén xún nǐ
王主人便入去，叫道：“小乙哥，有人寻你。
xǔ xuān tīng de jí zǒu chū lái tóng zhǔ rén dào mén qián kàn shí zhèng shì qīng qīng gēn zhe jiào yú lǐ zuò zhe bái niáng zǐ
”许宣听得，急走出来，同主人到门前看时，正是青青跟着，轿于里坐着白娘子。
xǔ xuān jiàn le lián shēng jiào dào sǐ yuān jiā
许宣见了，连声叫道：“死冤家！
zì bèi nǐ dào le guān kù yín zi dài lèi wǒ chī le duō shǎo kǔ yǒu qū wú shēn
自被你盗了官库银子，带累我吃了多少苦，有屈无伸。
rú jīn dào cǐ dì wèi yòu gǎn lái zuò shèn me
如今到此地位，又赶来做甚么？
kě xiū sǐ rén
可羞死人！
nà bái niáng zǐ dào xiǎo yǐ guān rén bú yào guài wǒ jīn fān tè lái yǔ nǐ fēn biàn zhè jiàn shì
”那白娘子道：“小乙官人不要怪我，今番特来与你分辩这件事。
wǒ qiě dào zhǔ rén jiā lǐ miàn yǔ nǐ shuō
我且到主人家里面与你说。
bái niáng zǐ jiào qīng qīng qǔ le bāo guǒ xià jiào
白娘子叫青青取了包裹下轿。
xǔ xuān dào nǐ shì guǐ guài bù xǔ rù lái
许宣道：“你是鬼怪，不许入来！
dǎng zhù le mén bù fàng tā
”挡住了门不放他。
nà bái niáng zǐ yǔ zhǔ rén shēn shēn dào le gè wàn fú dào nú jiā bù xiāng mán zhǔ rén zài shàng wǒ zěn de shì guǐ guài
那白娘子与主人深深道了个万福，道：“奴家不相瞒，主人在上，我怎的是鬼怪？
yī shang yǒu fèng duì rì yǒu yǐng
衣裳有缝，对日有影。
bù xìng xiān fū qù shì jiào wǒ rú cǐ bèi rén qī fù
不幸先夫去世，教我如此被人欺负。
zuò xià de shì shì xiān shī rì qián suǒ wéi fēi gàn wǒ shì
做下的事，是先失日前所为，非干我事。
rú jīn pà nǐ yuàn chàng wǒ tè dì lái fēn shuō míng bái le wǒ qù yě gān xīn
如今怕你怨畅我，特地来分说明白了，我去也甘心。
zhǔ rén dào qiě jiào niáng zǐ rén lái zuò le shuō
主人道：“且教娘子人来坐了说。
nà niáng zǐ dào wǒ hé nǐ dào lǐ miàn duì zhǔ rén jiā de mā ma shuō
”那娘子道：“我和你到里面对主人家的妈妈说。
mén qián kàn de rén zì dōu sàn le
”门前看的人，自都散了。
xǔ xuān rù dào lǐ miàn duì zhǔ rén jiā bìng mā ma dào wǒ wèi tā tōu le guān yín zi shì
许宣入到里面，对主人家并妈妈道：“我为他偷了官银子事。
rú cǐ rú cǐ yīn cǐ jiào wǒ chī chǎng guān sī
如此如此，因此教我吃场官司。
rú jīn yòu gǎn dào cǐ yǒu hé lǐ shuō
如今又赶到此，有何理说？
bái niáng zǐ dào xiān fū liú xià yín zi wǒ hǎo yì bǎ nǐ wǒ yě bù zhī zěn de lái de
白娘子道：“先夫留下银子，我好意把你，我也不知怎的来的？
xǔ xuān dào rú hé zuò gōng de zhuō nǐ zhī shí mén shù dōu shì lā jī jiù zhàng zi lǐ yī xiǎng bú jiàn le nǐ
”许宣道：“如何做公的捉你之时，门俞都是垃圾，就帐子里一响不见了你？
bái niáng zǐ dào wǒ tīng dé rén shuō nǐ wèi zhè yín zi zhuō le qù wǒ pà nǐ shuō chū wǒ lái zhuō wǒ dào guān zhuāng huǎng zi xiū rén bù hǎo kàn
”白娘子道：“我听得人说你为这银子捉了去，我怕你说出我来，捉我到官，妆幌子羞人不好看。
wǒ wú nài hé zhǐ de zǒu qù huá cáng sì qián yí niáng jiā duǒ le
我无奈何，只得走去华藏寺前姨娘家躲了；
shǐ rén dān lā jī duī zài mén qián bǎ yín zi ān zài chuáng shàng yāng lín shè yǔ wǒ shuō huǎng
使人担垃圾堆在门前，把银子安在床上，央邻舍与我说谎。
xǔ xuān dào nǐ què zǒu le qù jiào wǒ chī guān shì
”许宣道：“你却走了去，教我吃官事！
bái niáng zǐ dào wǒ jiāng yín zi ān zài chuáng shàng zhǐ zhǐ wàng yāo hǎo nà lǐ xiǎo de yǒu xǔ duō shì qíng
”白娘子道：“我将银子安在床上，只指望要好，那里晓得有许多事情？
wǒ jiàn nǐ pèi zài zhè lǐ wǒ biàn dài le xiē pán chán dā chuán dào zhè lǐ xún nǐ
我见你配在这里，我便带了些盘缠，搭船到这里寻你。
rú jīn fēn shuō dōu míng bái le wǒ qù yě
如今分说都明白了，我去也。
gǎn shì wǒ hé nǐ qián shēng méi yǒu fū qī zhī fēn
敢是我和你前生没有夫妻之分！
nà wáng zhǔ rén dào niáng zǐ xǔ duō lù lái dào zhè lǐ nán dào jiù qù
”那王主人道：“娘子许多路来到这里，难道就去？
qiě zài cǐ jiān zhù jǐ rì què lǐ huì
且在此间住几日，却理会。
qīng qīng dào jì shì zhǔ rén jiā zài sān quàn jiě niáng zǐ qiě zhù liǎng rì dāng chū yě zēng xǔ jià xiǎo yǐ guān rén
”青青道：“既是主人家再三劝解，娘子且住两日，当初也曾许嫁小乙官人。
bái niáng zǐ suí kǒu biàn dào xiū shā rén zhōng bù chéng nú jiā méi rén yào
”白娘子随口便道：“羞杀人，终不成奴家没人要？
zhǐ wèi fēn bié shì fēi ér lái
只为分别是非而来。
wáng zhǔ rén dào jì rán dāng chū xǔ jià xiǎo yǐ gē què yòu huí qù
”王主人道：“既然当初许嫁小乙哥，却又回去？
qiě liú niáng zǐ zài cǐ
且留娘子在此。
dǎ fā le jiào zi bù zài huà xià
”打发了轿子，不在话下。
guò le shù rì bái niáng zǐ xiān zì fèng cheng hǎo le zhǔ rén de mā ma
过了数日、白娘子先自奉承好了主人的妈妈。
nà mā ma quàn zhǔ rén yǔ xǔ xuān shuō hé hái dìng shí yī yuè shí yī rì chéng qīn gòng bǎi nián xié lǎo
那妈妈劝主人与许宣说合，还定十一月十一日成亲，共百年谐老。
guāng yīn yī shùn zǎo dào jí rì liáng shí
光阴一瞬，早到吉日良时。
bái niáng zǐ qǔ chū yín liǎng yāng wáng zhǔ rén bàn bèi xǐ yán èr rén bài táng jié qīn
白娘子取出银两，央王主人办备喜筵，二人拜堂结亲。
jiǔ xí sàn hòu gòng rén shā chú
酒席散后，共人纱厨。
bái niáng zǐ fàng chū mí rén shēng tài diān jià dào fèng bǎi mèi qiān jiāo xǐ de xǔ xuān rú yù shén xiān zhǐ hèn xiāng jiàn zhī wǎn
白娘子放出迷人声态，颠驾倒凤，百媚千娇，喜得许宣如遇神仙，只恨相见之晚。
zhèng hǎo huān yú bù jué jīn jī sān chàng dōng fāng jiàn bái
正好欢娱，不觉金鸡三唱，东方渐白。
zhèng shì huān yú xián yè duǎn jì mò hèn gèng zhǎng
正是：欢娱嫌夜短，寂寞恨更长。
zì cǐ rì wèi shǐ fū qī èr rén rú yú sì shuǐ zhōng rì zài wáng zhǔ rén jiā kuài lè hūn mí chán dìng
自此日为始，夫妻二人如鱼似水，终日在王主人家快乐昏迷缠定。
rì wǎng yuè lái yòu zǎo bàn nián guāng jǐng shí lín chūn qì róng hé huā kāi rú jǐn chē mǎ wǎng lái jiē fāng rè nào
日往月来，又早半年光景，时临春气融和，花开如锦，车马往来，街坊热闹。
xǔ xuān wèn zhǔ rén jiā dào jīn rì rú hé rén rén chū qù xián yóu rú cǐ xuān rǎng
许宣问主人家道：“今日如何人人出去闲游，如此喧嚷？
zhǔ rén dào jīn rì shì èr yuè bàn nán zǐ fù rén dōu qù kàn wò fó nǐ yě hǎo qù chéng tiān sì lǐ xián zǒu yī zāo
”主人道：“今日是二月半，男子妇人，都去看卧佛，你也好去承天寺里闲走一遭。
xǔ xuān jiàn shuō dào wǒ hé qī zǐ shuō yī shēng yě qù kàn yī kàn
”许宣见说，道：“我和妻子说一声，也去看一看。
xǔ xuān shàng lóu lái hé bái niáng zǐ shuō jīn rì èr yuè bàn nán zǐ fù rén dōu qù kàn wò fó wǒ yě kàn yī kàn jiù lái
”许宣上楼来，和白娘子说：“今日二月半，男子妇人都去看卧佛，我也看一看就来。
yǒu rén xún shuō huà huí shuō bù zài jiā bù kě chū lái jiàn rén
有人寻说话，回说不在家，不可出来见人。
bái niáng zǐ dào yǒu shèn hǎo kàn
”白娘子道：“有甚好看；
zhī zài jiā zhōng què bù hǎo
只在家中却不好？
kàn tā zuò shèn me
看他做甚么？
xǔ xuān dào wǒ qù xián shuǎ yī zāo jiù huí
”许宣道：“我去闲耍一遭就回。
bù fáng
不妨。
xǔ xuān lí le diàn nèi yǒu jǐ gè xiāng shí tóng zǒu dào sì lǐ kàn wò fó
许宣离了店内，有几个相识，同走到寺里看卧佛。
rào láng xià gè chù diàn shàng guān kàn le yī zāo fāng chū sì lái jiàn yí gè xiān shēng chuān zhe dào páo tóu dài xiāo yáo zhōng yāo xì huáng sī tāo jiǎo zhe shú má xié zuò zài sì qián mài yào sàn shī fú shuǐ
绕廊下各处殿上观看了一遭，方出寺来，见一个先生，穿着道袍，头戴逍遥中，腰系黄丝绦，脚着熟麻鞋，坐在寺前卖药，散施符水。
xǔ xuān lì dìng le kàn
许宣立定了看。
nà xiān shēng dào pín dào shì zhōng nán shān dào shì dào chù yún yóu sàn shī fú shuǐ jiù rén bìng huàn zāi è yǒu shì de xiàng qián lái
那先生道：“贫道是终南山道士，到处云游，散施符水，救人病患灾厄，有事的向前来。
nà xiān shēng zài rén cóng zhōng kàn jiàn xǔ xuān tóu shàng yī dào hēi qì bì yǒu yāo guài chán tā jiào dào nǐ jìn lái yǒu yī yāo guài chán nǐ qí hài fēi qīng
”那先生在人丛中看见许宣头上一道黑气，必有妖怪缠他，叫道：“你近来有一妖怪缠你，其害非轻！
wǒ yǔ nǐ èr dào líng fú jiù nǐ xìng mìng
我与你二道灵符，救你性命。
yī dào fú sān gēng shāo yī dào fú fàng zài zì tóu fà nèi xǔ xuān jiē le fú nà tóu biàn bài dù nèi dào wǒ yě bā jiǔ fēn yí huò nà fù rén shì yāo guài zhēn gè shì shí
一道符三更烧，一道符放在自头发内”许宣接了符，纳头便拜，肚内道：“我也八九分疑惑那妇人是妖怪，真个是实。
xiè le xiān shēng jìng huí diàn zhōng
”谢了先生，径回店中。
zhì wǎn bái niáng zǐ yǔ qīng qīng shuì zháo le xǔ xuān qǐ lái dào liào yǒu sān gēng le
至晚，白娘子与青青睡着了，许宣起来道：“料有三更了！
jiāng yī dào fú fàng zài zì tóu fà nèi zhèng yù jiāng yī dào fú shāo huà zhī jiàn bái niáng zǐ tàn yī kǒu qì dào xiǎo yǐ gē hé wǒ xǔ duō shí fū qī shàng wū zì bù bǎ wǒ qīn rè què xìn bié rén yán yǔ bàn yè sān gēng shāo fú lái yā zhèn wǒ
”将一道符放在自头发内，正欲将一道符烧化，只见白娘子叹一口气道：“小乙哥和我许多时夫妻，尚兀自不把我亲热，却信别人言语，半夜三更，烧符来压镇我！
nǐ qiě bǎ fú lái shāo kàn
你且把符来烧看！
jiù duó guò fú lái yī shí shāo huà quán wú dòng jìng
”就夺过符来，一时烧化，全无动静。
bái niáng zǐ dào què rú hé
白娘子道：“却如何？
shuō wǒ shì yāo guài
说我是妖怪！
xǔ xuān dào bù gàn wǒ shì
”许宣道：“不干我事。
wò fó sì qián yī yún yóu xiān shēng zhī nǐ shì yāo guài
卧佛寺前一云游先生，知你是妖怪。
bái niáng zǐ dào míng rì tóng nǐ qù kàn tā yī kàn rú hé mú yàng de xiān shēng
”白娘子道：“明日同你去看他一看，如何模样的先生。
cì rì bái niáng zǐ qīng zǎo qǐ lái shū zhuāng ba dài le bèi huán chuān shang sù jìng yī fú fēn fù qīng qīng kān guǎn lóu shàng
次日，白娘子清早起来，梳妆罢，戴了钡环，穿上素净衣服，分付青青看管楼上。
fū qī èr rén lái dào wò fó sì qián
夫妻二人，来到卧佛寺前。
zhī jiàn yī cù rén tuán tuán wéi zhe nà xiān shēng zài nà lǐ sàn fú shuǐ
只见一簇人，团团围着那先生，在那里散符水。
zhī jiàn bái niáng zǐ zhēng yī shuāng yāo yǎn dào xiān shēng miàn qián hē yī shēng nǐ hǎo wú lǐ
只见白娘子睁一双妖眼，到先生面前，喝一声：“你好无礼！
chū jiā rén zài zài wǒ zhàng fu miàn qián shuō wǒ shì yí gè yāo guài shū fú lái zhuō wǒ
出家人在在我丈夫面前说我是一个妖怪，书符来捉我！
nà xiān shēng huí yán wǒ xíng de shì wǔ léi tiān xīn zhèng fǎ fán yǒu yāo guài chī le wǒ de fú tā jí biàn chū zhēn xíng lái
”那先生回言：“我行的是五雷天心正法，凡有妖怪，吃了我的符，他即变出真形来。
nà bái niáng zǐ dào zhòng rén zài cǐ nǐ qiě shū fú lái wǒ chī kàn
”那白娘子道：“众人在此，你且书符来我吃看！
nà xiān shēng shū yī dào fú dì yǔ bái niáng zǐ
”那先生书一道符，递与白娘子。
bái niáng zǐ jiē guò fú lái biàn tūn xià qù
白娘子接过符来，便吞下去。
zhòng rén dōu kàn méi xiē dòng jìng
众人都看，没些动静。
zhòng rén dào zhè děng yí gè fù rén rú hé shuō shì yāo guài
众人道：“这等一个妇人，如何说是妖怪？
zhòng rén bǎ nà xiān shēng qí mà
”众人把那先生齐骂。
nà xiān shēng mà de kǒu zhēng yǎn dāi bàn shǎng wú yán huáng kǒng mǎn miàn
那先生骂得口睁眼呆，半晌无言，惶恐满面。
bái niáng zǐ dào zhòng wèi guān rén zài cǐ tā zhuō wǒ bù dé
白娘子道：“众位官人在此，他捉我不得。
wǒ zì xiǎo xué de gè xì shù qiě bǎ xiān shēng shì lái yǔ zhòng rén kàn
我自小学得个戏术，且把先生试来与众人看。
zhī jiàn bái niáng zǐ kǒu nèi bǔ bǔ de bù zhī niàn xiē shèn me bǎ nà xiān shēng què shì yǒu rén qín de yì bān suō zuò yī duī xuán kōng ér qǐ
”只见白娘子口内哺哺的，不知念些甚么，把那先生却似有人擒的一般，缩做一堆，悬空而起。
zhòng rén kàn le qí chī yī jīng
众人看了齐吃一惊。
xǔ xuān dāi le
许宣呆了。
niáng zǐ dào ruò bù shì zhòng wèi miàn shàng bǎ zhè xiān shēng diào tā yī nián
娘子道：“若不是众位面上，把这先生吊他一年。
bái niáng zǐ pēn kǒu qì zhī jiàn nà xiān shēng yī rán fàng xià zhǐ hèn diē niáng shǎo shēng liǎng yì fēi yě sì zǒu le
”白娘子喷口气，只见那先生依然放下，只恨爹娘少生两翼，飞也似走了。
zhòng rén dōu sàn le
众人都散了。
fū qī yī jiù huí lái bù zài huà xià
夫妻依旧回来，不在话下。
rì zhú pán chán dōu shì bái niáng zǐ jiāng chū lái yòng dù
日逐盘缠，都是白娘子将出来用度。
zhèng shì fū chàng fù suí zhāo huān mù lè
正是夫唱妇随，朝欢暮乐。
bù jué guāng yīn sì jiàn yòu shì sì yuè chū bā rì shì dí fú shēng chén
不觉光阴似箭，又是四月初八日，释迪佛生辰。
zhī jiàn jiē shì shàng rén tái zhe bǎi tíng yù fó jiā jiā bù shī
只见街市上人抬着柏亭浴佛，家家布施。
xǔ xuān duì wáng zhǔ rén dào cǐ jiān yǔ háng zhōu yì bān
许宣对王主人道：“此间与杭州一般。
zhī jiàn lín shè biān yí gè xiǎo de jiào zuò tiě tóu dào xiǎo yǐ guān rén jīn rì chéng tiān sì lǐ zuò fó huì nǐ qù kàn yī kàn
”只见邻舍边一个小的，叫做铁头，道：“小乙官人，今日承天寺里做佛会，你去看一看。
xǔ xuān zhuǎn shēn dào lǐ miàn duì bái niáng zǐ shuō le
”许宣转身到里面，对白娘子说了。
bái niáng zǐ dào shèn me hǎo kàn xiū qù
白娘子道：“甚么好看，休去！
xǔ xuān dào qù zǒu yī yī zāo sàn mèn zé gè
”许宣道：“去走一一遭，散闷则个。
niáng zǐ dào nǐ yào qù shēn shàng yī fú jiù liǎo bù hǎo kàn wǒ dǎ bàn nǐ qù
娘子道：“你要去，身上衣服旧了不好看，我打扮你去。
jiào qīng qīng qǔ xīn xiān shí yàng yī fú lái
”叫青青取新鲜时样衣服来。
xǔ xuān zhe dé bù zhǎng bù duǎn yī sì xiàng tǐ cái de
许宣着得不长不短，一似像体裁的。
dài yī dǐng hēi qī tóu jīn nǎo hòu yī shuāng bái yù huán chuān yī lǐng qīng luó dào páo jiǎo zhe yī yī shuāng zào xuē shǒu zhōng ná yī bǎ xì qiǎo bǎi zhāo miáo jīn měi rén shān diān zhuì shàng yàng chūn luó shàn dǎ bàn de shàng xià qí zhěng
戴一顶黑漆头巾，脑后一双白玉环，穿一领青罗道袍，脚着一一双皂靴，手中拿一把细巧百招描金美人珊甸坠上样春罗扇，打扮得上下齐整。
nà niang yú fēn fù yī shēng rú rōng shēng qiǎo kěn dào zhàng fū zǎo zǎo huí lái qiē wù jiào nú jì guà
那娘于分付一声，如茸声巧啃道：“丈夫早早回来，切勿教奴记挂！
xǔ xuān jiào le tiě tóu xiāng bàn jìng dào chéng tiān sì lái kàn fó huì
”许宣叫了铁头相伴，径到承天寺来看佛会。
rén rén hè cǎi hǎo gè guān rén
人人喝采，好个官人。
zhǐ tīng de yǒu rén shuō dào zuó yè zhōu jiāng shì diǎn dàng kù nèi bú jiàn le sì wǔ qiān guàn jīn zhū xì ruǎn wù jiàn
只听得有人说道：“昨夜周将仕典当库内，不见了四五千贯金珠细软物件。
jiàn jīn kāi dān gào guān āi zhā méi zhuō rén chù
见今开单告官，挨查，没捉人处。
xǔ xuān tīng de bù jiě qí yì zì tóng tiě tóu zài sì
”许宣听得，不解其意，自同铁头在寺。
qí rì shāo xiāng guān rén zǐ dì nán nǚ rén děng wǎng wǎng lái lái shí fēn rè nào
其日烧香官人子弟男女人等往往来来，十分热闹。
xǔ xuān dào niang yú jiào wǒ zǎo kǒu qù ba
许宣道：“娘于教我早口，去罢。
zhuǎn shēn rén cóng zhōng bú jiàn le tiě tóu dú zì gě zǒu chū sì mén lái
”转身人丛中，不见了铁头，独自个走出寺门来。
zhī jiàn wǔ liù gè rén shì gōng rén dǎ bàn yāo lǐ guà zhe pái er
只见五六个人似公人打扮，腰里挂着牌儿。
shù zhōng yí gè kàn le xǔ xuān duì zhòng rén dào cǐ rén shēn shàng chuān de shǒu zhōng ná de hǎo sì nà huà ér shù zhōng yí gè rèn de xǔ xuān de dào zi xiǎo yǐ guān shàn zi jiè wǒ yī kàn
数中一个看了许宣，对众人道：“此人身上穿的，手中拿的，好似那话儿／数中一个认得许宣的道：子小乙官，扇子借我一看。
xǔ xuān bù zhī shì jì jiāng shàn dì yǔ gōng rén
”许宣不知是计，将扇递与公人。
nà gōng rén dào nǐ men kàn zhè shàn zi zhuì yǔ dān shàng kāi de yì bān
那公人道：“你们看这扇子坠，与单上开的一般！
zhòng rén hē shēng ná le
”众人喝声：“拿了！
jiù bǎ xǔ xuān yī suǒ zi bǎng le hǎo sì shù zhǐ zào diāo zhuī zǐ yàn yī qún è hǔ yǎo yáng gāo
”就把许宣一索子绑了，好似：数只皂雕追紫燕，一群饿虎咬羊羔。
xǔ xuān dào zhòng rén xiū yào cuò le wǒ shì wú zuì zhī rén
许宣道：“众人休要错了，我是无罪之人。
zhòng gōng rén dào shì bú shì qiě qù fǔ qián zhōu jiāng shì jiā fēn jiě
”众公人道：“是不是，且去府前周将仕家分解！
tā diàn zhōng shī qù wǔ qiān guàn jīn zhū xì ruǎn bái yù tāo huán xì qiǎo bǎi zhāo shàn shān hú zhuì zǐ nǐ hái shuō wú zuì
他店中失去五千贯金珠细软、白玉绦环、细巧百招扇、珊瑚坠子，你还说无罪？
zhēn zāng zhèng zéi yǒu hé fēn shuō
真赃正贼，有何分说！
shí shì dà dǎn hàn zi bǎ wǒ men gōng rén zuò děng xián kàn chéng
实是大胆汉子，把我们公人作等闲看成。
jiàn jīn tóu shàng shēn shàng jiǎo shàng dōu shì tā jiā wù jiàn gōng rán chū wài quán wú jì dàn
见今头上、身上、脚上，都是他家物件，公然出外，全无忌惮！
xǔ xuān fāng cái dāi le bàn shǎng bù zé shēng
”许宣方才呆了，半晌不则声。
xǔ xuān dào yuán lái rú cǐ
许宣道：“原来如此。
bù fáng bù fáng zì yǒu rén tōu de
不妨，不妨，自有人偷得。
zhòng rén dào nǐ zì qù sū zhōu fǔ tīng shàng fèn shuō
”众人道：“你自去苏州府厅上分说。
cì rì dà yǐn shēng tīng yā guò xǔ xuān jiàn le
次日大尹升厅，押过许宣见了。
dà yǐn shěn wèn dào le zhōu jiāng shì kù nà jīn zhū bǎo wù zài yú hé chǔ
大尹审问：“盗了周将仕库内金珠宝物在于何处？
cóng shí gōng lái miǎn shòu xíng fǎ kǎo dǎ
从实供来，免受刑法拷打。
xǔ xuān dào bǐng shàng xiàng gōng zuò zhǔ xiǎo rén chuān de yī fú wù jiàn jiē shì qī zǐ bái niáng zǐ de bù zhī cóng hé ér lái wàng xiàng gōng míng jìng xiáng biàn zé gè
”许宣道：“禀上相公做主，小人穿的衣服物件皆是妻子白娘子的，不知从何而来，望相公明镜详辨则个！
dà yǐn hè dào nǐ qī zǐ jīn zài hé chǔ
”大尹喝道：“你妻子今在何处？
xǔ xuān dào jiàn zài jí lì qiáo xià wáng zhǔ rén lóu shàng
”许宣道：“见在吉利桥下王主人楼上。
dà yǐn jí chà jī bǔ shǐ chén yuán zǐ míng yā le xǔ xuān huǒ sù zhuō lái
”大尹即差缉捕使臣袁子明押了许宣火速捉来。
chāi rén yuán zǐ míng lái dào wáng zhǔ rén diàn zhōng zhǔ rén chī le yī jīng lián máng wèn dào zuò shèn me
差人袁子明来到王主人店中，主人吃了一惊，连忙问道：“做甚么？
xǔ xuān dào bái niáng zǐ zài lóu shàng me
”许宣道：“白娘子在楼上么？
zhǔ rén dào nǐ tóng tiě tóu zǎo qù chéng tiān sì lǐ qù bù duō shí bái niáng zǐ duì wǒ shuō dào zhàng fū qù sì zhōng xián shuǎ jiào wǒ tóng qīng qīng zhào guǎn lóu shàng
”主人道：“你同铁头早去承天寺里，去不多时，白娘子对我说道：‘丈夫去寺中闲耍，教我同青青照管楼上；
cǐ shí bú jiàn huí lái wǒ yǔ qīng qīng qù sì qián xún tā qù yě wàng qǐ zhǔ rén tì wǒ zhào guǎn
此时不见回来，我与青青去寺前寻他去也，望乞主人替我照管。
chū mén qù le dào wǎn bú jiàn huí lái
出门去了，到晚不见回来。
wǒ zhī dào yǔ nǐ qù wàng qīn qī dào jīn rì bú jiàn huí lái
我只道与你去望亲戚，到今日不见回来。
zhòng gōng rén yào wáng zhǔ rén xún bái niáng zǐ qián qián hòu hòu biàn xún bú jiàn
”众公人要王主人寻白娘子，前前后后遍寻不见。
yuán zǐ míng jiāng zhǔ rén zhuō le jiàn dà yǐn huí huà
袁子明将主人捉了，见大尹回话。
dà yǐn dào bái niáng zǐ zài hé chǔ
大尹道：“白娘子在何处？
wáng zhǔ rén xì xì bǐng fù le dào bái niang yú shì yāo guài
王主人细细禀复了，道：“白娘于是妖怪。
dà yǐn yī yī wèn le dào qiě bǎ xǔ xuān jiān le
”大尹一一问了，道：“且把许宣监了！
wáng zhǔ rén shǐ yòng le xiē qián bǎo chū zài wài cì hou guī jié
”王主人使用了些钱，保出在外，伺候归结。
qiě shuō zhōu jiāng shì zhèng zài duì mén chá fāng nèi xián zuò zhī jiàn jiā rén bào dào jīn zhū děng wù dōu yǒu le zài kù gé tóu kōng xiāng zi nèi
且说周将仕正在对门茶坊内闲坐，只见家人报道：“金珠等物都有了，在库阁头空箱子内。
zhōu jiāng shì tīng le huāng máng huí jiā kàn shí guǒ rán yǒu le zhǐ bú jiàn le tóu jīn tāo huán shàn zi bìng shàn zhuì
”周将仕听了，慌忙回家看时，果然有了，只不见了头巾、绦环、扇子并扇坠。
zhōu jiāng shì dào míng shì qū le xǔ xuān píng bái de hài le yī gè rén bù hǎo
周将仕道：“明是屈了许宣，平白地害了一个人，不好。
àn dì lǐ dào yǔ gāi fáng shuō le bǎ xǔ xuān zhǐ jiān gè xiǎo zuì míng
”暗地里到与该房说了，把许宣只间个小罪名。
què shuō shào tài wèi shǐ li mù shì dào sū zhōu gàn shì lái wáng zhǔ rén jiā xiē
却说邵太尉使李募事到苏州干事，来王主人家歇。
zhǔ rén jiā bǎ xǔ xuān lái dào zhè lǐ yòu chī guān shì yī yī cóng tóu shuō le yī biàn
主人家把许宣来到这里，又吃官事，一一从头说了一遍。
li mù shì xún sī dào kàn zì jiā miàn shàng qīn juàn rú hé kàn zuò luò
李募事寻思道：“看自家面上亲眷，如何看做落？
zhǐ de yǔ tā yāng rén qíng shàng xià shǐ qián
只得与他央人情，上下使钱。
yī rì dà yǐn bǎ xǔ xuān yī yī gòng zhāo míng bái dōu zuò zài bái niáng zǐ shēn shàng zhǐ zuò bù hé bù chū shǒu yāo guài děng shì zhàng yī bǎi pèi sān bǎi liù shí lǐ yā fā zhèn jiāng fǔ láo chéng yíng zuò gōng
一日，大尹把许宣一一供招明白，都做在白娘子身上，只做“不合不出首妖怪等事”，杖一百，配三百六十里，押发镇江府牢城营做工。
li mù shì dào zhèn jiāng qù biàn bù fáng wǒ yǒu yí gè jié bài de shū shū xìng li míng kè yòng zài zhēn zi qiáo xià kāi shēng yào diàn
李募事道：“镇江去便不妨，我有一个结拜的叔叔，姓李名克用，在针子桥下开生药店。
wǒ xiě yī fēng shū nǐ kě qù tóu tuō tā
我写一封书，你可去投托他。
xǔ xuān zhǐ de wèn jiě fū jiè le xiē pán chán bài xiè le wáng zhǔ rén bìng jiě fū jiù mǎi jiǔ fàn yǔ liǎng gè gōng rén chī shōu shí xíng lǐ qǐ chéng
”许宣只得问姐夫借了些盘缠，拜谢了王主人并姐夫，就买酒饭与两个公人吃，收拾行李起程。
wáng zhǔ rén bìng jiě fū sòng le yī chéng gè zì huí qù le
王主人并姐夫送了一程，各自回去了。
qiě shuō xǔ xuān zài lù jī shí kě yǐn yè zhù xiǎo xíng bù zé yī rì lái dào zhèn jiāng
且说许宣在路，饥食渴饮，夜住晓行，不则一日，来到镇江。
xiān xún li kè yòng jiā lái dào zhēn zi qiáo shēng yào pù nèi
先寻李克用家，来到针子桥生药铺内。
zhī jiàn zhǔ guǎn zhèng zài mén qián mài shēng yào lǎo jiàng shì cóng lǐ miàn zǒu chū lái
只见主管正在门前卖生药，老将仕从里面走出来。
liǎng gè gōng rén tóng xǔ xuān huāng máng chàng gè àn dào xiǎo rén shì háng zhōu li mù shì jiā zhōng rén yǒu shū zài cǐ
两个公人同许宣慌忙唱个暗道：“小人是杭州李募事家中人，有书在此。
zhǔ guǎn jiē le dì yǔ lǎo jiàng shì
”主管接了，递与老将仕。
lǎo jiàng shì chāi kāi kàn le dào nǐ biàn shì xǔ xuān
老将仕拆开看了道：“你便是许宣？
xǔ xuān dào xiǎo rén biàn shì
”许宣道：“小人便是。
li kè yòng jiào sān rén chī le fàn fēn fù dāng zhí de tóng dào fǔ zhōng xià le gōng wén shǐ yòng le qián bǎo lǐng huí jiā
”李克用教三人吃了饭，分付当直的同到府中，下了公文，使用了钱，保领回家。
fáng sòng rén tǎo le kǒu wén zì guī sū zhōu qù le
防送人讨了口文，自归苏州去了。
xǔ yi yǔ dāng zhí yī tóng dào jiā zhōng bài xiè le kè yòng cān jiàn le lǎo ān rén
许宜与当直一同到家中，拜谢了克用，参见了老安人。
kè yòng jiàn li mù shì shū shuō dào xǔ yi yuán shì shēng yào diàn zhōng zhǔ guǎn
克用见李募事书，说道：“许宜原是生药店中主管。
yīn cǐ liú tā zài diàn zhōng zuò mǎi mài yè jiān jiào tā qù wǔ tiáo xiàng mài dòu fǔ de wáng gōng lóu shàng xiē
”因此留他在店中做买卖，夜间教他去五条巷卖豆腐的王公楼上歇。
kè yòng jiàn xǔ xuān yào diàn zhōng shí fēn jīng xì xīn zhōng huān xǐ
克用见许宣药店中十分精细，心中欢喜。
yuán lái yào pù zhōng yǒu liǎng gè zhǔ guǎn yí gè zhāng zhǔ guǎn yí gè zhào zhǔ guǎn
原来药铺中有两个主管，一个张主管，一个赵主管。
zhào zhǔ guǎn yī shēng lǎo shí běn fèn
赵主管一生老实本分。
zhāng zhǔ guǎn yī shēng kè bāo jiān zhà yǐ zhe zì lǎo le qī wǔ hòu bèi
张主管一生克剥奸诈，倚着自老了，欺侮后辈。
jiàn yòu tiān le xǔ xuān xīn zhōng bú yuè kǒng pà tuì le tā
见又添了许宣，心中不悦，恐怕退了他；
fǎn shēng hǎo jì yào jí dù tā
反生好计，要嫉妒他。
hū yī rì li kè yòng lái diàn zhōng xián kàn wèn xīn lái de zuò mǎi mài rú hé
忽一日，李克用来店中闲看，问：“新来的做买卖如何？
zhāng zhǔ guǎn tīng le xīn zhōng dào zhōng wǒ jī móu le
”张主管听了心中道：“中我机谋了！
yīng dào hǎo biàn hǎo le zhǐ yǒu yī jiàn kè yòng dào yǒu shèn me yī jiàn
”应道：“好便好了，只有一件，……”克用道：“有甚么一件？
lǎo zhāng dào tā dà zhǔ mǎi mài kěn zuò xiǎo zhǔ r jiù dǎ fā qù le yīn cǐ rén shuō tā bù hǎo
老张道：“他大主买卖肯做，小主儿就打发去了，因此人说他不好。
wǒ jǐ cì quàn tā bù kěn yī wǒ
我几次劝他，不肯依我。
lǎo yuán wài shuō zhè gè róng yì wǒ zì fēn fù tā biàn liǎo bù pà tā bù yī
”老员外说：“这个容易，我自分付他便了，不怕他不依。
zhào zhǔ guǎn zài bàng tīng de cǐ yán sī duì zhāng zhǔ guǎn shuō dào wǒ men dōu yào hé qì
”赵主管在傍听得此言，私对张主管说道：“我们都要和气。
xǔ xuān xīn lái wǒ hé nǐ shān guǎn tā cái shì
许宣新来，我和你衫管他才是。
yǒu bú shì nìng kě dāng miàn jiǎng rú hé bèi hòu qù shuō tā
有不是宁可当面讲，如何背后去说他？
tā dé zhī le zhī dào wǒ men jí dù
他得知了，只道我们嫉妒。
lǎo zhāng dào nǐ men hòu shēng jiā xiǎo de shèn me
”老张道：“你们后生家，晓得甚么！
tiān yǐ wǎn le gè huí xià chǔ
”天已晚了，各回下处。
zhào zhǔ guǎn lái xǔ xuān xià chù dào zhāng zhǔ guǎn zài yuán wài miàn qián jí dù nǐ nǐ rú jīn yào yù jiā yòng xīn dà zhǔ xiǎo zhǔ r mǎi mài yì bān yàng zuò
赵主管来许宣下处道：“张主管在员外面前嫉妒你，你如今要愈加用心，大主小主儿买卖，一般样做。
xǔ xuān dào duō chéng zhǐ shù
”许宣道：“多承指数。
wǒ hé nǐ qù xián zhuó yī bēi
我和你去闲酌一杯。
èr rén tóng dào diàn zhōng zuǒ yòu zuò xia
”二人同到店中，左右坐下。
jiǔ bǎo jiāng yào fàn guǒ dié bǎi xià èr rén chī le jǐ bēi
酒保将要饭果碟摆下，二人吃了几杯。
zhào zhǔ guǎn shuō lǎo yuán wài zuì xìng zhí shòu bù dé chù
赵主管说：“老员外最性直，受不得触。
nǐ biàn yī suí tā shēng xìng nài xīn zuò mǎi mài
你便依随他生性，耐心做买卖。
xǔ xuān dào duō xiè lǎo xiōng hòu ài xiè zhī bù jīng yòu yǐn le liǎng bēi tiān sè wǎn le
”许宣道：“多谢老兄厚爱，谢之不荆”又饮了两杯，天色晚了。
zhào zhǔ guǎn dào wǎn le lù hēi nán xíng gǎi rì zài huì
赵主管道：“晚了路黑难行，改日再会。
xǔ xuān hái le jiǔ qián gè zì sàn le
”许宣还了酒钱，各自散了。
xǔ xuān jué dào yǒu bēi jiǔ zuì le kǒng pà chōng zhuàng le rén cóng wū yán xià huí qù
许宣觉道有杯酒醉了，恐怕冲撞了人，从屋檐下回去。
zhèng zǒu zhī jiān zhī jiàn yī jiā lóu shàng tuī kāi chuāng jiāng yùn dǒu bō huī xià lái dōu qīng zài xǔ xuān tóu shàng
正走之间，只见一家楼上推开窗，将熨斗播灰下来，都倾在许宣头上。
lì zhù jiǎo biàn mà dào huái jiā pō nán nǚ bù shēng yǎn jing hǎo méi dào lǐ
立住脚，便骂道：“淮家泼男女，不生眼睛，好没道理！
zhī jiàn yí gè fù rén huāng máng zǒu xià lái dào guān rén xiū yào mà shì nú jiā bú shì yī shí shī wù le xiū guài
”只见一个妇人，慌忙走下来道：“官人休要骂，是奴家不是，一时失误了，休怪！
xǔ xuān bàn zuì tái tóu yī kàn liǎng yǎn xiāng guān zhèng shì bái niáng zǐ
”许宣半醉，抬头一看，两眼相观，正是白娘子。
xǔ xuān nù cóng xīn shàng qǐ è xiàng dǎn biān shēng wú míng huǒ yàn téng téng gāo qǐ sān qiān zhàng yǎn nà bú zhù biàn mà dào nǐ zhè zéi jiàn yāo jīng lián lěi de wǒ hǎo kǔ
许宣怒从心上起，恶向胆边生，无明火焰腾腾高起三千丈，掩纳不住，便骂道：“你这贼贱妖精，连累得我好苦！
chī le liǎng chǎng guān shì
吃了两场官事！
hèn xiǎo fēi jūn yú wú dú bù zhàng fū
”恨小非君于，无毒不丈夫。
zhèng shì tà pò tiě xié wú mì chù de lái quán bù fèi gōng fū
正是：踏破铁鞋无觅处，得来全不费工夫。
xǔ xuān dào nǐ rú jīn yòu dào zhè lǐ què bú shì yāo guài
许宣道：“你如今又到这里，却不是妖怪？
gǎn jiāng rén qù bǎ bái niáng zǐ yī bǎ ná zhù dào nǐ yào guān xiū sī xiū
”赶将人去，把白娘子一把拿住道：“你要官休私休！
bái niáng zǐ péi zhe xiào miàn dào zhàng fū yī yè fū qī bǎi rì ēn hé nǐ shuō lái shì zhǎng
”白娘子陪着笑面道：“丈夫，‘一夜夫妻百日恩”和你说来事长。
nǐ tīng wǒ shuō dāng chū zhè yī fú dōu shì wǒ xiān fū liú xià de
你听我说：当初这衣服，都是我先夫留下的。
wǒ yǔ nǐ ēn ài shēn zhòng jiào nǐ chuān zài shēn shàng ēn jiāng chóu bào fǎn chéng wú yuè
我与你恩爱深重，教你穿在身上，恩将仇报，反成吴、越？
xǔ xuān dào nà rì wǒ huí lái xún nǐ rú hé bú jiàn le zhǔ rén dōu shuō nǐ tóng qīng qīng lái sì qián kàn wǒ yīn hé yòu zài cǐ jiān
许宣道：“那日我回来寻你，如何不见了”主人都说你同青青来寺前看我，因何又在此间？
bái niang yú dào wǒ dào sì qián tīng de shuō nǐ bèi zhuō le qù jiào qīng qīng dǎ tīng bù zháo zhī dào nǐ tuō shēn zǒu le
”白娘于道：“我到寺前，听得说你被捉了去，教青青打听不着，只道你脱身走了。
pà lái zhuō wǒ jiào qīng qīng lián máng tǎo le yī zhī chuán dào jiàn kāng fǔ niáng jiù jiā qù zuó rì cái dào zhè lǐ
怕来捉我，教青青连忙讨了一只船，到建康府娘舅家去，昨日才到这里。
wǒ yě dào lián lěi nǐ liǎng chǎng guān shì hái yǒu hé miàn mù jiàn nǐ
我也道连累你两场官事，还有何面目见你！
nǐ guài wǒ yě wú yòng le
你怪我也无用了。
qíng yì xiāng tóu zuò le fū qī rú jīn hǎo duān duān nán dào zǒu kāi le
情意相投，做了夫妻，如今好端端难道走开了？
wǒ yǔ nǐ qíng shì tài shān ēn tóng dōng hǎi shì tóng shēng sǐ kě kàn rì cháng fū qī zhī miàn qǔ wǒ dào xià chǔ hé nǐ bǎi nián xié lǎo què bú shì hǎo
我与你情似太山，恩同东海，誓同生死，可看日常夫妻之面，取我到下处，和你百年偕老，却不是好！
xǔ xuān bèi bái niáng zǐ yī piàn huí chēn zuò xǐ chén yín le bàn shǎng bèi sè mí le xīn dǎn liú lián zhī yì bù huí xià chǔ jiù zài bái niáng zǐ lóu shàng xiē le
”许宣被白娘子一骗，回嗔作喜，沉吟了半晌，被色迷了心胆，留连之意，不回下处，就在白娘子楼上歇了。
cì rì lái shàng hé wǔ tiáo xiàng wáng gōng lóu jiā duì wáng gōng shuō wǒ de qī zǐ tóng yā huán cóng sū zhōu lái dào zhè lǐ
次日，来上河五条巷王公楼家，对王公说：“我的妻子同丫鬟从苏州来到这里。
yī yī shuō le dào wǒ rú jīn bān huí lái yī chù guò huó
”一一说了，道：“我如今搬回来一处过活。
wáng gōng dào cǐ nǎi hǎo shì rú hé yòng shuō
”王公道：“此乃好事，如何用说。
dāng rì bǎ bái niáng zǐ tóng qīng qīng sā lái wáng gōng lóu shàng
当日把白娘子同青青撒来王公楼上。
cì rì diǎn chá qǐng lín shè
次日，点茶请邻舍。
dì sān rì lín shè yòu yǔ xǔ xuān jiē fēng
第三日，邻舍又与许宣接风。
jiǔ yán sàn le lín shè gè zì huí qù bù zài huà xià
酒筵散了，邻舍各自回去，不在话下。
dì sì rì xǔ xuān zǎo qǐ shū xǐ yǐ ba duì bái niáng zǐ shuō wǒ qù bài xiè dōng xī lín shè qù zuò mǎi mài qù yě
第四日，许宣早起梳洗已罢，对白娘子说：“我去拜谢东西邻舍，去做买卖去也；
nǐ tóng qīng qīng zhī zài lóu shàng zhào guǎn qiē wù chū mén
你同青青只在楼上照管，切勿出门！
fēn fù yǐ le zì dào diàn zhōng zuò mǎi mài zǎo qù wǎn huí
”分付已了，自到店中做买卖，早去晚回。
bù jué guāng yīn xùn sù rì yuè rú suō yòu guò yī yuè
不觉光阴迅速，日月如梭，又过一月。
hū yī rì xǔ xuān yǔ bái niang shāng liáng qù jiàn zhǔ rén li yuán wài mā ma jiā juàn
忽一日，许宣与白娘商量，去见主人李员外妈妈家眷。
bái niáng zǐ dào nǐ zài tā jiā zuò zhǔ guǎn qù cān jiàn le tā yě hǎo wò cháng zǒu dòng
白娘子道：“你在他家做主管，去参见了他，也好卧常走动。
dào cì rì gù le jiào zi jìng jìn lǐ miàn qǐng bái niáng zǐ shàng le jiào jiào wáng gōng tiāo le hé r yā huán qīng qīng gēn suí yī qí lái dào li yuán wài jiā
到次日，雇了轿子，径进里面请白娘子上了轿，叫王公挑了盒儿，丫鬟青青跟随，一齐来到李员外家。
xià le jiào yú
下了轿于。
jìn hōng bo lǐ miàn qǐng yuán wài chū lái
进轰卜里面，请员外出来。
li kè yòng lián máng lái jiàn bái niáng zǐ shēn shēn dào gè wàn fú bài le liǎng bài mā ma yě bài le liǎng bài nèi juàn dōu cān jiàn le
李克用连忙来见，白娘子深深道个万福，拜了两拜，妈妈也拜了两拜，内眷都参见了。
yuán lái li kè yòng nián jì suī rán gāo dà què zhuān yī hào sè jiàn le bái niáng zǐ yǒu qīng guó zhī zī zhèng shì sān hún bù fù tǐ qī pò zài tā shēn
原来李克用年纪虽然高大，却专一好色，见了白娘子有倾国之姿，正是：三魂不附体，七魄在他身。
nà yuán wài mù bù zhuǎn jīng kàn bái niáng zǐ
那员外目不转睛，看白娘子。
dāng shí ān pái jiǔ fàn guǎn dài
当时安排酒饭管待。
mā ma duì yuán wài dào hǎo gè líng lì de niáng zǐ
妈妈对员外道：“好个伶俐的娘子！
shí fēn róng mào wēn róu hé qì běn fèn lǎo chéng
十分容貌，温柔和气，本分老成。
yuán wài dào biàn shì háng zhōu niáng zǐ shēng de jùn qiào
”员外道：“便是杭州娘子生得俊俏。
yǐn jiǔ bà le bái niáng zǐ xiāng xiè zì huí
”饮酒罢了，白娘子相谢自回。
li kè yòng xīn zhōng sī xiǎng rú hé de zhè fù rén gòng sù yī xiāo
李克用心中思想：“如何得这妇人共宿一宵？
méi tóu yī cù jì shàng xīn lái dào liù yuè shí sān shì wǒ shòu dàn zhī rì bú yào huāng jiào zhè fù rén zhe wǒ yí gè dào er
”眉头一簇，计上心来，道：“六月十三是我寿诞之日，不要慌，教这妇人着我一个道儿。
bù jué wū fēi tù zǒu cái guò duān wǔ yòu shì liù yuè chū jiān
不觉乌飞兔走，才过端午，又是六月初间。
nà yuán wài dào mā ma shí sān rì shì wǒ shòu dàn kě zuò yí gè yán xí qǐng qīn juàn péng yǒu xián shuǎ yī jiù yě shì yī shēng de kuài lè
那员外道：“妈妈，十三日是我寿诞，可做一个筵席，请亲眷朋友闲耍一臼，也是一生的快乐。
dāng rì qīn juàn lín you zhǔ guǎn rén děng dū xià le qǐng tiě
”当日亲眷邻友主管人等，都下了请帖。
cì rì jiā jiā hù hù dōu sòng zhú miàn shǒu pà wù jiàn lái
次日，家家户户都送烛面手帕物件来。
shí sān rì dōu lái fù yán chī le yī rì
十三日都来赴筵，吃了一日。
cì rì shì nǚ juàn men lái hè shòu yě yǒu gān lái gè
次日是女眷们来贺寿，也有甘来个。
qiě shuō bái niáng zǐ yě lái shí fēn dǎ bàn shàng zhe qīng zhī jīn shān r xià chuān dà hóng shā qún dài yī tóu bǎi qiǎo zhū cuì jīn yín shǒu shì
且说白娘子也来，十分打扮，上着青织金衫儿，下穿大红纱裙，戴一头百巧珠翠金银首饰。
dài le qīng qīng dōu dào lǐ miàn bài le shēng rì cān jiàn le lǎo ān rén
带了青青，都到里面拜了生日，参见了老安人。
dōng gé xià pái zhe yán xí
东阁下排着筵席。
yuán lái li kè yòng shì chī shī zi liú hòu tuǐ de rén yīn jiàn bái niang yú róng mào shè cǐ yī jì dà pái yán xí
原来李克用是吃虱子留后腿的人，因见白娘于容貌，设此一计，大排筵席。
gè gè chuán bēi nòng zhǎn
各各传杯弄盏。
jiǔ zhì bàn hān què qǐ shēn tuō yī jìng shǒu
酒至半酣，却起身脱衣净手。
li yuán wài yuán lái yù xiān fēn fù fù xīn yǎng niáng dào ruò shì bái niang yú dēng dōng tā yào jìn qù nǐ kě lìng yǐn tā dào hòu miàn pì jìng fáng nèi qù
李员外原来预先分付腹心养娘道：“若是白娘于登东，他要进去，你可另引他到后面僻净房内去。
li yuán wài shè jì yǐ dìng xiān zì duǒ zài hòu miàn
”李员外设计已定，先自躲在后面。
zhèng shì bù láo zuān xué yú qiáng shì wěn zuò tōu xiāng qiè yù rén
正是：不劳钻穴逾墙事，稳做偷香窃玉人。
zhī jiàn bái niáng zǐ zhēn gè yào qù jìng shǒu yǎng niáng biàn yǐn tā dào hòu miàn yī jiān pì jìng fáng nèi qù yǎng niáng zì huí
只见白娘子真个要去净手，养娘便引他到后面一，间僻净房内去，养娘自回。
nà yuán wài xīn zhōng yín luàn zhuō shēn bú zhù bù gǎn biàn zǒu jìn qù què zài mén fèng lǐ zhāng
那员外心中淫乱，捉身不住，不敢便走进去，却在门缝里张。
bù zhāng wàn shì jiē xiū zé yī zhāng nà yuán wài dà chī yī jīng huí shēn biàn zǒu lái dào hòu biān wǎng hòu dào le bù zhī yī mìng rú hé xiān jué sì zhī bù jǔ
不张万事皆休，则一张那员外大吃一惊，回身便走，来到后边，往后倒了：不知一命如何，先觉四肢不举！
nà yuán wài yǎn zhōng bú jiàn rú huā sì yù tǐ tài zhī jiàn fáng zhōng fān zhe yī tiáo diào tǒng lái cū dà bái shé liǎng yǎn yī sì dēng zhǎn fàng chū jīn guāng lái
那员外眼中不见如花似玉体态，只见房中幡着一条吊桶来粗大白蛇，两眼一似灯盏，放出金光来。
jīng de bàn sǐ huí shēn biàn zǒu yī bàn yī jiāo
惊得半死，回身便走，一绊一交。
zhòng yǎng niáng fú qǐ kàn shí miàn qīng kǒu bái
众养娘扶起看时，面青口白。
zhǔ guǎn huāng máng yòng ān hún dìng pò dān fú le fāng cái xǐng lái
主管慌忙用安魂定魄丹服了，方才醒来。
lǎo ān rén yǔ zhòng rén dōu lái kàn le dào nǐ wèi hé dà jīng xiǎo guài zuò shèn me
老安人与众人都来看了：道：“你为何大惊小怪做甚么？
li yuán wài bù shuō qí shì shuō dào wǒ jīn rì qǐ de zǎo le lián rì yòu xīn kǔ le xiē tóu fēng bìng fā yūn dǎo le
”李员外不说其事，说道“我今日起得早了，连日又辛苦了些，头风病发，晕倒了。
fú qù fáng lǐ shuì le
扶去房里睡了。
zhòng qīn juàn zài rén xí yǐn le jǐ bēi jiǔ yán sàn ba zhòng rén zuò xiè huí jiā
众亲眷再人席饮了几杯，酒筵散罢，众人作谢回家。
bái niáng zǐ huí dào jiā zhōng sī xiǎng kǒng pà míng rì li yuán wài zài pù zhōng duì xǔ xuān shuō chū běn xiàng lái biàn shēng yī tiáo jì yī tóu tuō yī fú yī tóu tàn qì
白娘子回到家中思想，恐怕明日李员外在铺中对许宣说出本相来，便生一条计，一头脱衣服，一头叹气。
xǔ xuān dào jīn tóng chū qù chī jiǔ yīn hé huí lái tàn qì
许宣道：“今同出去吃酒，因何回来叹气？
bái niáng zǐ dào zhàng fū shuō bù dé
”白娘子道：“丈夫，说不得！
li yuán wài yuán lái jiǎ zuò shēng rì qí xīn bù shàn
李员外原来假做生日，其心不善。
yīn jiàn wǒ qǐ shēn dēng dōng tā duǒ zài lǐ miàn yù yāo hǎo piàn wǒ chě qún chě kù lái tiáo xì wǒ
因见我起身登东，他躲在里面，欲要好骗我，扯裙扯裤，来调戏我。
yù dài jiào qǐ lái zhòng rén dōu zài nà lǐ pà zhuāng huǎng zi
欲待叫起来，众人都在那里，怕妆幌子。
bèi wǒ yī tuī dǎo de tā pà xiū méi yì sī jiǎ shuō yūn dǎo le
被我一推倒地，他怕羞没意思，假说晕倒了。
zhè huáng kǒng nà lǐ chū qì xǔ xuān dào jì bù céng hǎo piàn nǐ tā shì wǒ zhǔ rén jiā chū yú wú nài zhǐ de rěn le
这惶恐那里出气＂许宣道：“既不曾好骗你，他是我主人家，出于无奈，只得忍了。
zhè zāo xiū qù biàn liǎo
这遭休去便了。
bái niang yú dào nǐ bù yǔ wǒ zuò zhǔ hái yào zuò rén
”白娘于道：“你不与我做主，还要做人？
xǔ xuān dào xiān qián duō chéng jiě fū xiě shū jiào wǒ tóu bèn tā jiā
”许宣道：“先前多承姐夫写书，教我投奔他家。
kuī tā bù zǔ shōu liú zài jiā zuò zhǔ guǎn rú jīn jiào wǒ zěn de hǎo
亏他不阻，收留在家做主管，如今教我怎的好？
bái niáng zǐ dào nán yú hàn
”白娘子道：“男于汉！
wǒ bèi tā zhè bān qī fù nǐ hái qù tā jiā zuò zhǔ guǎn
我被他这般欺负，你还去他家做主管？
xǔ xuān dào nǐ jiào wǒ hé chǔ qù ān shēn
”许宣道：“你教我何处去安身？
zuò hé shēng lǐ
做何生理？
bái niáng zǐ dào zuò rén jiā zhǔ guǎn yě shì xià jiàn zhī shì bù rú zì kāi yí gè shēng yào pù
”白娘子道：“做人家主管，也是下贱之事，不如自开一个生药铺。
xǔ xuān dào kuī nǐ shuō zhǐ shì nà tǎo běn qián
”许宣道：“亏你说，只是那讨本钱？
bái niáng zǐ dào nǐ fàng xīn zhè gè róng yì
白娘子道：“你放心，这个容易。
wǒ míng rì bǎ xiē yín zi nǐ xiān qù lìn le wèn fáng zi què yòu shuō huà
我明日把些银子，你先去赁了问房子却又说话。
qiě shuō jīn shì gǔ gǔ shì jīn gè chù yǒu zhè bān chū rè de
且说“今是古，古是今”，各处有这般出热的。
jiàn bì yǒu yī gè rén xìng jiǎng míng hé yī shēng chū rè hǎo shì
间壁有一个人，姓蒋名和，一生出热好事。
cì rì xǔ xuān wèn bái niáng zǐ tǎo le xiē yín zi jiào jiǎng hé qù zhèn jiāng dù kǒu mǎ tóu shàng lìn le yī jiān fáng zi mǎi xià yī fù shēng yào chú guì lù xù shōu mǎi shēng yào shí yuè qián hòu jù yǐ wán bèi xuǎn rì kāi zhāng yào diàn bù qù zuò zhǔ guǎn
次日，许宣问白娘子讨了些银子，教蒋和去镇江渡口马头上，赁了一间房子，买下一付生药厨柜，陆续收买生药，十月前后，俱已完备，选日开张药店，不去做主管。
nà li yuán wài yě zì zhī huáng kǒng bù qù jiào tā
那李员外也自知惶恐，不去叫他。
xǔ xuān zì kāi diàn lái bù kuāng mǎi mài yī kǒu xìng yī rì pǔ de hòu lì
许宣自开店来，不匡买卖一口兴一日，普得厚利。
zhèng zài mén qián mài shēng yào zhī jiàn yí gè hé shàng jiāng zhe yí gè mù yuán bù zǐ dào xiǎo sēng shì jīn shān sì hé shàng rú jīn qī yuè chū qī rì shì yīng liè lóng wáng shēng rì fú wàng guān rén dào sì shāo xiāng bù shī xiē xiāng qián
正在门前卖生药，只见一个和尚将着一个募缘簿子道：“小僧是金山寺和尚，如今七月初七日是英烈龙王生日，伏望官人到寺烧香，布施些香钱。
xǔ xuān dào bù bì xiě míng
”许宣道：“不必写名。
wǒ yǒu yí kuài hǎo jiàng xiāng shě yǔ nǐ ná qù shāo ba
我有一块好降香，舍与你拿去烧罢。
jí biàn kāi guì qǔ chū dì yǔ hé shàng
即便开柜取出递与和尚。
hé shàng jiē le dào shì rì wàng guān rén lái shāo xiāng
和尚接了道：“是日望官人来烧香！
dǎ yí gè wèn xùn qù le
”打一个问讯去了。
bái niáng zǐ kàn jiàn dào nǐ zhè shā cái bǎ zhè yí kuài hǎo xiāng yǔ nà zéi tū qù huàn jiǔ ròu chī
白娘子看见道：“你这杀才，把这一块好香与那贼秃去换酒肉吃！
xǔ xuān dào wǒ yī piàn chéng xīn shě yǔ tā huā fèi le yě shì tā de zuì guò
”许宣道：“我一片诚心舍与他，花费了也是他的罪过。
bù jué yòu shì qī yuè chū qī rì xǔ xuān zhèng kāi de diàn zhī jiàn jiē shàng nào rè rén lái rén wǎng
不觉又是七月初七日，许宣正开得店，只见街上闹热，人来人往。
bāng xián de jiǎng hé dào xiǎo yǐ guān qián rì bù shī le xiāng jīn rì hé bù qù sì nèi xián zǒu yī zāo
帮闲的蒋和道：“小乙官前日布施了香，今日何不去寺内闲走一遭？
xǔ xuān dào wǒ shōu shí le lüè dài lüè dài
”许宣道：“我收拾了，略待略待。
hé nǐ tóng qù
和你同去。
jiǎng hé dào xiǎo rén dāng de xiāng bàn
”蒋和道：“小人当得相伴。
xǔ xuān lián máng shōu shí le jìn qù duì bái niáng zǐ dào wǒ qù jīn shān sì shāo xiāng nǐ kě zhào guǎn jiā lǐ zé gè
”许宣连忙收拾了，进去对白娘子道：“我去金山寺烧香，你可照管家里则个。
bái niáng zǐ dào wú shì bù dēng sān bǎo diàn qù zuò shèn me
”白娘子道：“无事不登三宝殿’，去做甚么？
xǔ xuān dào yī zhě bù céng rèn de jīn shān sì yào qù kàn yī kàn
”许宣道：“一者不曾认得金山寺，要去看一看；
èr zhě qián rì bù shī le yào qù shāo xiāng
二者前日布施了，要去烧香。
bái niáng zǐ dào nǐ jì yào qù wǒ yě dǎng nǐ bù dé yě yào yī wǒ sān jiàn shì
”白娘子道：“你既要去，我也挡你不得，也要依我三件事。
xǔ xuān dào nà sān jiàn
”许宣道：“那三件？
bái niáng zǐ dào yī jiàn bú yào qù fāng zhàng
”白娘子道：“一件，不要去方丈。
nèi qù
内去；
èr jiàn bú yào yǔ hé shàng shuō huà sān jiàn qù le jiù huí lái de chí wǒ biàn lái xún nǐ yě
二件，不要与和尚说话：三件，去了就回，来得迟，我便来寻你也。
xǔ xuān dào zhè gè hé fáng dōu yī de
”许宣道：“这个何妨，都依得。
dāng shí huàn le xīn xiān yī fú xié wà xiù le xiāng hé tóng jiǎng hé jìng dào jiāng biān dā le chuán tóu jīn shān sì lái
”当时换了新鲜衣服鞋袜，袖了香盒，同蒋和径到江边，搭了船，投金山寺来。
xiān dào lóng wáng táng shāo le xiāng rào sì xián zǒu le yī biàn tóng zhòng rén xìn bù lái dào fāng zhàng mén qián
先到龙王堂烧了香，绕寺闲走了一遍，同众人信步来到方丈门前。
xǔ xuān měng shěng dào qī zǐ fēn fù wǒ xiū yào jìn fāng zhàng nèi qù
许宣猛省道：“妻子分付我休要进方丈内去。
lì zhù le jiǎo bù jìn qù
立住了脚，不进去。
jiǎng hé dào bù fáng shì tā zì zài jiā zhōng huí qù zhǐ shuō bù céng qù biàn liǎo
蒋和道：“不妨事，他自在家中，回去只说不曾去便了。
shuō ba zǒu rù qù kàn le yī huí biàn chū lái
”说罢，走入去，看了一回，便出来。
qiě shuō fāng zhàng dāng zhōng zuò shàng zuò zhe yí gè yǒu dé xíng de hé shàng méi qīng mù xiù yuán dǐng fāng páo kàn le mú yàng què shì zhēn sēng
且说方丈当中座上，坐着一个有德行的和尚，眉清目秀，圆顶方袍，看了模样，确是真僧。
yī jiàn xǔ xuān zǒu guò biàn jiào shì zhě kuài jiào nà hòu shēng jìn lái
一见许宣走过，便叫侍者：“快叫那后生进来。
shì zhě kàn le yī huí rén qiān rén wàn luàn gǔn gǔn de yòu bù rèn de tā huí shuō bù zhī tā zǒu nà biān qù le
”恃者看了一回，人千人万，乱滚滚的，又不认得他，回说：“不知他走那边去了？
hé shàng jiàn shuō chí le dǎn zhàng zì chū fāng zhàng lái qián hòu xún bú jiàn fù shēn chū sì lái kàn zhī jiàn zhòng rén dōu zài nà lǐ děng fēng làng jìng le luò chuán
”和尚见说，持了掸杖，自出方丈来，前后寻不见，复身出寺来看，只见众人都在那里等风浪静了落船。
nà fēng làng yuè dà le dào qù bù dé
那风浪越大了，道：“去不得。
zhèng kàn zhī jiān zhī jiàn jiāng xīn lǐ yī zhī chuán fēi yě sì lái de kuài
”正看之间，只见江心里一只船飞也似来得快。
xǔ xuān duì jiǎng hé dào zhè chuán dà fēng làng guò bù dé dù nà zhǐ chuán rú hé dào lái de kuài
许宣对蒋和道：“这船大风浪过不得渡，那只船如何到来得快！
zhèng shuō zhī jiān chuán yǐ jiāng jìn
”正说之间，船已将近。
kàn shí yí gè chuān bái de fù rén yí gè chuān qīng de nǚ zǐ lái dào àn biān
看时，一个穿白的妇人，一个穿青的女子来到岸边。
zǐ xì yī rèn zhèng shì bái niáng zǐ hé qīng qīng liǎng gè
仔细一认，正是白娘子和青青两个。
xǔ xuān zhè yī jīng fēi xiào bái niáng zǐ lái dào àn biān jiào dào nǐ rú hé bù guī
许宣这一惊非校白娘子来到岸边，叫道：“你如何不归？
kuài lái shàng chuán
快来上船！
xǔ xuān què yù shàng chuán zhǐ tīng de yǒu rén zài bèi hòu hè dào yú yè chù zài cǐ zuò shèn me
”许宣却欲上船，只听得有人在背后喝道：于业畜在此做甚么？
xǔ xuān huí tóu kàn shí rén shuō dào fǎ hǎi chán shī lái le
许宣回头看时，人说道：“法海禅师来了！
chán shī dào yè chù gǎn zài lái wú lǐ cán hài shēng líng
”禅师道：“业畜，敢再来无礼，残害生灵！
lǎo sēng wèi nǐ tè lái
老僧为你特来。
bái niáng zǐ jiàn le hé shàng yáo kāi chuán hé qīng qīng bǎ chuán yī fān liǎng gè dōu fān xià shuǐ dǐ qù le
”白娘子见了和尚，摇开船，和青青把船一翻，两个都翻下水底去了。
xǔ xuān huí shēn kàn zhe hé shàng biàn bài gào zūn shī jiù dì zǐ yī tiáo cǎo mìng
许宣回身看着和尚便拜：“告尊师，救弟子一条草命！
chán shī dào nǐ rú hé yù zhe zhè fù rén
”禅师道：“你如何遇着这妇人？
xǔ xuān bǎ qián xiàng shì qíng cóng tóu shuō le yī biàn
”许宣把前项事情从头说了一遍。
chán shī tīng ba dào zhè fù rén zhèng shì yāo guài rǔ kě sù huí háng zhōu qù rú zài lái chán rǔ kě dào hú nán jìng cí sì lǐ lái xún wǒ
禅师听罢，道：“这妇人正是妖怪，汝可速回杭州去，如再来缠汝，可到湖南净慈寺里来寻我。
yǒu shī sì jù
有诗四句：
běn shì yāo jīng biàn fù rén xī hú àn shàng mài jiāo shēng
本是妖精变妇人，西湖岸上卖娇声。
rǔ guó bù shí zhè tā jì yǒu nán hú nán jiàn lǎo zēng
汝国不识这他计，有难湖南见老憎。
xǔ xuān bài xiè liǎo fǎ hǎi chán shī tóng jiǎng hé xià le dù chuán guò le jiāng shàng àn guī jiā
许宣拜谢了法海禅师，同蒋和下了渡船，过了江，上岸归家。
bái niáng zǐ tóng qīng qīng dōu bú jiàn le fāng cái xìn shì yāo jīng
白娘子同青青都不见了，方才信是妖精。
dào wǎn lái jiào jiǎng hé xiāng bàn guò yè xīn zhōng hūn mèn yī yī yè bù shuì
到晚来，教蒋和相伴过夜，心中昏闷，一一夜不睡。
cì rì zǎo qǐ jiào jiǎng hé kàn zhe jiā lǐ què lái dào zhēn zi qiáo li kè yòng jiā bǎ qián xiàng shì qíng gào sù le yī biàn
次日早起，叫蒋和看着家里，却来到针子桥李克用家，把前项事情告诉了一遍。
li kè yòng dào wǒ shēng rì zhī shí tā dēng dōng wǒ zhuàng jiāng qù bù qī jiàn le zhè yāo guài jīng de wǒ sǐ qù
李克用道：“我生日之时，他登东，我撞将去，不期见了这妖怪，惊得我死去；
wǒ yòu bù gǎn yǔ nǐ shuō zhè huà
我又不敢与你说这话。
jì rán rú cǐ nǐ qiě bān lái wǒ zhè lǐ zhù zhe bié zuò dào lǐ
既然如此，你且搬来我这里住着，别作道理。
xǔ xuān zuò xiè le li yuán wài yī jiù bān dào tā jiā
许宣作谢了李员外，依旧搬到他家。
bù jué zhù guò liǎng yuè yǒu yú
不觉住过两月有余。
hū yī rì lì zài mén qián zhī jiàn dì fāng zǒng jiǎ fēn fù pái mén rén děng jù yào xiāng huā dēng zhú yíng jiē cháo tíng ēn shè
忽一日立在门前，只见地方总甲分付排门人等，俱要香花灯烛迎接朝廷恩赦。
yuán lái shì sòng gāo zōng cè lì xiào zōng jiàng shè tōng xíng tiān xià zhī chú rén mìng dà shì qí yú xiǎo shì jìn xíng shè fàng huí jiā
原来是宋高宗策立孝宗，降赦通行天下，只除人命大事，其余小事，尽行赦放回家。
xǔ xuān yù shè huān xǐ bù shèng yín shī yī shǒu shī yún
许宣遇赦，欢喜不胜，吟诗一首，诗云：
gǎn xiè wú huáng jiàng shè wén wǎng kāi sān miàn xǔ gēng xīn
感谢吾皇降赦文，网开三面许更新。
sǐ shí bù zuò tā bāng guǐ shēng rì hái wèi jiù tǔ rén
死时不作他邦鬼，生日还为旧土人。
bù xìng féng yāo chóu gèng shén hé qī yù xiāo zuì chú gēn
不幸逢妖愁更甚，何期遇宵罪除根。
guī jiā mǎn bǎ xiāng fén qǐ bài xiè qián kūn zài zào ēn
归家满把香焚起，拜谢乾坤再造恩。
xǔ xuān yín shī yǐ bì yāng li yuán wài yá mén shàng xià dǎ diǎn shǐ yòng le qián jiàn le dà yǐn gěi yǐn hái xiāng
许宣吟诗已毕，央李员外衙门上下打点使用了钱，见了大尹，给引还乡。
bài xiè dōng lín xī shè li yuán wài mā ma hé jiā dà xiào èr wèi zhǔ guǎn jù bài bié le
拜谢东邻西舍，李员外妈妈合家大孝二位主管，俱拜别了。
yāng bāng xián de jiǎng hé mǎi le xiē tǔ wù dài huí háng zhōu
央帮闲的蒋和买了些土物带回杭州。
lái dào jiā zhōng jiàn le jiě fū jiě jie bài le sì bài
来到家中，见了姐夫姐姐，拜了四拜。
li mù shì jiàn le xǔ xuān jiāo zào dào nǐ hǎo shēng qī fù rén
李募事见了许宣，焦躁道：“你好生欺负人！
wǒ liǎng zāo xiě shū jiào nǐ tóu tuō rén nǐ zài li yuán wài jiā qǔ le lǎo xiǎo bù zhí de jì fēng shū lái jiào wǒ zhī dào zhí nèn de wú rén wú yì
我两遭写书教你投托人，你在李员外家娶了老小，不直得寄封书来教我知道，直恁的无仁无义！
xǔ xuān shuō wǒ bù céng qǔ qī xiào jiě fū dào jiàn jīn liǎng rì qián yǒu yí gè fù rén dài zhe yí gè yā huán dào shì nǐ de qī zǐ
”许宣说：“我不曾娶妻校”姐夫道：“见今两日前，有一个妇人带着一个丫鬟，道是你的妻子。
shuō nǐ qī yuè chū qī rì qù jīn shān sì shāo xiāng bú jiàn huí lái
说你七月初七日去金山寺烧香，不见回来。
nà lǐ bù xún dào
那里不寻到？
zhí dào rú jīn dǎ tīng de nǐ huí háng zhōu tóng yā huán xiān dào zhè lǐ děng nǐ liǎng rì le
直到如今，打听得你回杭州，同丫鬟先到这里等你两日了。
jiào rén jiào chū nà fù rén hé yā huán jiàn le xǔ xuān
教人叫出那妇人和丫鬟见了许宣。
xǔ xuān kàn jiàn guǒ shì bái niang yú qīng qīng
许宣看见，果是白娘于、青青。
xǔ xuān jiàn le mù zhēng kǒu dāi chī le yī jīng bù zài jiě fū jiě jie miàn qián shuō zhè huà běn zhǐ de rèn tā mán yuàn le yī cháng li mù shì jiào xǔ xuān gòng bái niáng zǐ qù yī jiān fáng nèi qù ān shēn
许宣见了，目睁口呆，吃了一惊，不在姐夫姐姐面前说这话本，只得任他埋怨了一常李募事教许宣共白娘子去一间房内去安身。
xǔ xuān jiàn wǎn le pà zhè bái niáng zǐ xīn zhōng huāng le bù gǎn xiàng qián cháo zhe bái niáng zǐ guì zài dì xià dào bù zhī nǐ shì hé shén hé guǐ kě ráo wǒ de xìng mìng
许宣见晚了，怕这白娘子，心中慌了，不敢向前，朝着白娘子跪在地下道：“不知你是何神何鬼，可饶我的性命！
bái niáng zǐ dào xiǎo yǐ gē shì hé dào lǐ
”白娘子道：“小乙哥，是何道理？
wǒ hé nǐ xǔ duō shí fū qī yòu bù céng kuī fù nǐ rú hé shuō zhè děng méi lì qì de huà
我和你许多时夫妻，又不曾亏负你，如何说这等没力气的话。
xǔ xuān dào zì cóng hé nǐ xiāng shí zhī hòu dài lèi wǒ chī le liǎng chǎng guān sī
”许宣道：“自从和你相识之后，带累我吃了两场官司。
wǒ dào zhèn jiāng fǔ nǐ yòu lái xún wǒ
我到镇江府，你又来寻我。
qián rì jīn shān sì shāo xiāng guī de chí le nǐ hé qīng qīng yòu zhí gǎn lái
前日金山寺烧香，归得迟了，你和青青又直赶来。
jiàn le chán shī biàn tiào xià jiāng lǐ qù le
见了禅师，便跳下江里去了。
wǒ zhī dào nǐ sǐ le bù xiǎng nǐ yòu xiān dào cǐ
我只道你死了，不想你又先到此。
wàng qǐ kě lián jiàn ráo wǒ zé gè
望乞可怜见，饶我则个！
bái niang yú yuán zhēng guài yǎn dào xiǎo yǐ guān wǒ yě zhǐ shì wèi hǎo shuí xiǎng dào chéng yuàn běn
”白娘于圆睁怪眼道：“小乙官，我也只是为好，谁想到成怨本！
wǒ yǔ nǐ píng shēng fū fù gòng zhěn tóng dài xǔ duō ēn ài rú jīn què xìn bié rén xián yán yǔ jiào wǒ fū qī bù mù
我与你平生夫妇，共枕同袋许多恩爱，如今却信别人闲言语，教我夫妻不睦。
wǒ rú jīn shí duì nǐ shuō ruò tīng wǒ yán yǔ xǐ xǐ huān huān wàn shì jiē xiū
我如今实对你说，若听我言语喜喜欢欢，万事皆休；
ruò shēng wài xīn jiào nǐ mǎn chéng jiē wèi xuè shuǐ rén rén shǒu pān hóng làng jiǎo tà hún bō jiē sǐ yú fēi mìng
若生外心，教你满城皆为血水，人人手攀洪浪，脚踏浑波，皆死于非命。
jīng de xǔ xuān zhàn zhàn jīng jīng bàn shǎng wú yán kě dá bù gǎn zǒu jìn qián qù
”惊得许宣战战兢兢，半晌无言可答，不敢走近前去。
qīng qīng quàn dào guān rén niáng zǐ ài nǐ háng zhōu rén shēng de hǎo yòu xǐ nǐ ēn qíng shēn zhòng
青青劝道：“官人，娘子爱你杭州人生得好，又喜你恩情深重。
tīng wǒ shuō yǔ niáng zǐ hé mù le xiū yào yí lǜ
听我说，与娘子和睦了，休要疑虑。
xǔ xuān chī liǎng gè chán bù guò jiào dào què shì kǔ nà
”许宣吃两个缠不过，叫道：“却是苦那！
zhī jiàn jiě jie zài tiān jǐng lǐ chéng liáng tīng de jiào kǔ lián máng lái dào fáng qián zhī dào tā liǎng gè r sī nào tuō le xǔ xuān chū lái
”只见姐姐在天井里乘凉，听得叫苦，连忙来到房前，只道他两个儿厮闹，拖了许宣出来。
bái niáng zǐ guān shàng fáng mén zì shuì
白娘子关上房门自睡。
xǔ xuān bǎ qián yīn hòu shì yī yī duì jiě jie gào sù le yī biàn
许宣把前因后事，一一对姐姐告诉了一，遍。
què hǎo jiě fū chéng liáng guī fáng jiě jie dào tā liǎng kǒu er sī nào le rú jīn bù zhī shuì le yě wèi nǐ qiě qù zhāng yī zhāng le lái
却好姐夫乘凉归房，姐姐道：“他两口儿厮闹了，如今不知睡了也未，你且去张一张了来。
li mù shì zǒu dào fáng qián kàn shí
”李募事走到房前看时，
lǐ tou hēi le
里头黑了，
bàn liàng bù liàng
半亮不亮，
jiāng shé tou tiǎn pò zhǐ chuāng
将舌头舔破纸窗，
bù zhāng wàn shì jiē xiū
不张万事皆休，
yī zhāng shí
一张时，
jiàn yī tiáo diào tǒng lái dà de mǎng shé
见一条吊桶来大的蟒蛇，
shuì zài chuáng shàng
睡在床上，
shēn tóu zài tiān chuāng nèi chéng liáng
伸头在天窗内乘凉，
lín jiá nèi fàng chū bái guāng lái
鳞甲内放出白光来，
zhào de fáng nèi rú tóng bái rì
照得房内如同白日。
chī le yī jīng huí shēn biàn zǒu
吃了一惊，回身便走。
lái dào fáng zhōng bù shuō qí shì dào shuì le bú jiàn zé shēng
来到房中，不说其事，道：“睡了，不见则声。
xǔ xuān duǒ zài jiě jie fáng zhōng bù gǎn chū tóu jiě fū yě bù wèn tā
”许宣躲在姐姐房中，不敢出头，姐夫也不问他。
guò le yī yè
过了一夜。
cì rì li mù shì jiào xǔ xuān chū qù dào pì jìng chù wèn dào nǐ qī zǐ cóng hé qǔ lái
次日，李募事叫许宣出去，到僻静处问道：“你妻子从何娶来？
shí shí de duì wǒ shuō bú yào mán wǒ zì zǎ yè qīn yǎn kàn jiàn tā shì yī tiáo dà bái shé wǒ pà nǐ jiě jie hài pà bù shuō chū lái
实实的对我说，不要瞒我，自咋夜亲眼看见他是一条大白蛇，我怕你姐姐害怕，不说出来。
xǔ xuān bǎ cóng tóu shì duì jiě fū shuō le yī biàn
许宣把从头事，——对姐夫说了一遍。
li mù shì dào jì shì zhè děng bái mǎ miào qián yí gè hū shé zhēn xiān shēng rú fǎ zhuō de shé wǒ wèn nǐ qù jiē tā
李募事道：“既是这等，白马庙前一个呼蛇甄先生，如法捉得蛇，我问你去接他。
èr rén qǔ lù lái dào jiù mǎ lì qián zhī jiàn dài xiān shēng zhèng lì zài mén kǒu
”二人取路来到臼马历前，只见戴先生正立在门口。
èr rén dào xiān shēng bài yī
二人道：“先生拜揖。
xiān shēng dào yǒu hé jiàn yù
”先生道：“有何见谕？
xǔ xuān dào jiā zhōng yǒu yī tiáo dà mǎng shé xiǎng fán yī zhuō zé gè
”许宣道：“家中有一条大蟒蛇，想烦一捉则个！
xiān shēng dào zhái shàng hé chǔ guǎng xǔ xuān dào guò jūn jiāng qiáo hēi zhū ér xiàng nèi li mù shì jiā biàn shì
”先生道：“宅上何处广许宣道：）过军将桥黑珠儿巷内李募事家便是。
qǔ chū yī liǎng yín zi dào xiān shēng shōu le yín zi dài zhuō de shé lìng yòu xiāng xiè
”取出一两银子道：“先生收了银子，待捉得蛇另又相谢。
xiān shēng shōu le dào èr wèi xiān huí xiǎo zi biàn lái
”先生收了道：“二位先回，小子便来。
li mù shì yǔ xǔ xuān zì huí
”李募事与许宣自回。
nà xiān shēng zhuāng le yī píng xióng huáng yào shuǐ yī zhí lái dào hēi zhū ér xiàng mén jiān li mù shì jiā
那先生装了一瓶雄黄药水，一直来到黑珠儿巷门，间李募事家。
rén zhǐ dào qián miàn nà lóu zi nèi biàn shì
人指道：“前面那楼子内便是。
xiān shēng lái dào mén qián jiē qǐ lián zi ké sòu yī shēng bìng wú yī gè rén chū lái
”先生来到门前，揭起帘子，咳嗽一声，并无一个人出来。
qiāo le bàn shǎng mén zhī jiàn yí gè xiǎo niáng zǐ chū lái wèn dào xún shuí jiā
敲了半晌门，只见一个小娘子出来问道：“寻谁家？
xiān shēng dào cǐ shì li mù shì jiā me
”先生道：“此是李募事家么？
xiǎo niáng zǐ dào biàn shì
”小娘子道：“便是。
xiān shēng dào shuō zhái shàng yǒu yī tiáo dà shé què cái èr wèi guān rén lái qǐng xiǎo zi zhuō shé
”先生道：“说宅上有一条大蛇，却才二位官人来请小子捉蛇。
xiǎo niáng zǐ dào wǒ jiā nà yǒu dà shé
”小娘子道：“我家那有大蛇？
nǐ chà le
你差了。
xiān shēng dào guān rén xiān yǔ wǒ yī liǎng yín zi shuō zhuō le shé hòu yǒu zhòng xiè
”先生道：“官人先与我一两银子，说捉了蛇后，有重谢。
bái niáng zǐ dào méi yǒu xiū xìn tā men hōng nǐ
”白娘子道：“没有，休信他们哄你。
xiān shēng dào rú hé zuò shuǎ
先生道：“如何作耍？
bái niang yú sān huí wǔ cì fā luò bù qù jiāo zào qǐ lái dào nǐ zhēn gè huì zhuō shé
”白娘于三回五次发落不去，焦躁起来，道：“你真个会捉蛇？
zhǐ pà nǐ zhuō tā bù dé
只怕你捉他不得！
dài xiān shēng dào wǒ zǔ zōng qī bā dài hū shé zhuō shé liàng dào yī tiáo shé yǒu hé nán zhuō
”戴先生道：“我祖宗七八代呼蛇捉蛇，量道一条蛇有何难捉！
niáng zǐ dào nǐ shuō zhuō de zhǐ pà nǐ jiàn le yào zǒu
”娘子道，’你说捉得，只怕你见了要走！
xiān shēng dào bù zǒu bù zǒu
”先生道：“不走，不走！
rú zǒu fá yī dìng bái yín
如走，罚一锭白银。
niáng zǐ dào suí wǒ lái
”娘子道：“随我来。
dào tiān jǐng nèi nà niáng zǐ zhuǎn gè wān zǒu jìn qù le
”到天井内，那娘子转个湾，走进去了。
nà xiān shēng shǒu zhōng tí zhe píng r lì zài kòng dì shàng bù duō shí zhī jiàn guā qǐ yī zhèn lěng fēng fēng guò chù zhī jiàn yī yī tiáo diào tǒng lái dà de mǎng shé lián shè jiāng lái zhèng shì rén wú hài hǔ xīn hǔ yǒu shāng rén yì
那先生手中提着瓶儿，立在空地上，不多时，只见刮起一阵冷风，风过处，只见一一条吊桶来大的蟒蛇，连射将来，正是：人无害虎心，虎有伤人意。
qiě shuō nà dài xiān shēng chī le yī jīng wàng hòu biàn dào xióng huáng guàn r yě dǎ pò le nà tiáo dà shé zhāng kāi xuè hóng dà kǒu lù chū xuě bái chǐ lái yǎo xiān shēng
且说那戴先生吃了一惊，望后便倒，雄黄罐儿也打破了，那条大蛇张开血红大口，露出雪白齿，来咬先生。
xiān shēng huāng máng pá qǐ lái zhǐ hèn diē niáng shǎo shēng liǎng jiǎo yī kǒu qì pǎo guò qiáo lái zhèng zhuàng zhe li mù shì yǔ xǔ xuān
先生慌忙爬起来，只恨爹娘少生两脚，一口气跑过桥来，正撞着李募事与许宣。
xǔ xuān dào rú hé
许宣道：“如何？
nà xiān shēng dào hǎo jiào èr wèi dé zhī bǎ qián xiàng shì cóng tóu shuō le yī biàn qǔ chū nà yī liǎng yín zi fù hái li mù shì dào ruò bù shēng zhè shuāng jiǎo lián xìng mìng dōu méi le
”那先生道：“好教二位得知，……”把前项事，从头说了一遍，取出那一两银子付还李募事道：“若不生这双脚，连性命都没了。
èr wèi zì qù zhào gù bié rén
二位自去照顾别人。
jí jí de qù le
”急急的去了。
xǔ xuān dào jiě fū rú jīn zěn me chù
许宣道：“姐夫，如今怎么处？
li mù shì dào yǎn jiàn shí shì yāo guài le
”李募事道：“眼见实是妖怪了。
rú jīn chì shān bù qián zhāng chéng jiā qiàn wǒ yī qiān guàn qián nǐ qù nà lǐ jìng chǔ tǎo yī jiān fáng r zhù xià
如今赤山埠前张成家欠我一千贯钱，你去那里静处，讨一间房儿住下。
nà guài wù bú jiàn le nǐ zì rán qù le
那怪物不见了你，自然去了。
xǔ xuān wú jì kě nài zhǐ de yìng chéng
”许宣无计可奈，只得应承。
tóng jiě fū dào jiā shí jìng qiāo qiāo de méi xiē dòng jìng
同姐夫到家时，静悄悄的没些动静。
li mù shì xiě le shū tiē hé piào zi zuò yī fēng jiào xǔ xuān wǎng chì shān bù qù
李募事写了书贴，和票子做一封，教许宣往赤山埠去。
zhī jiàn bái niáng zǐ jiào xǔ xuān dào fáng zhōng dào nǐ hǎo dà dǎn yòu jiào shèn me zhuō shé de lái
只见白娘子叫许宣到房中道：“你好大胆，又叫甚么捉蛇的来！
nǐ ruò hé wǒ hǎo yì fó yǎn xiāng kàn
你若和我好意，佛眼相看；
ruò bù hǎo shí dài lèi yī chéng bǎi xìng shòu kǔ dōu sǐ yú fēi mìng
若不好时，带累一城百姓受苦，都死于非命！
xǔ xuān tīng de xīn hán dǎn zhàn bù gǎn zé shēng
”许宣听得，心寒胆战，不敢则声。
jiāng le piào zi mèn mèn bù yǐ
将了票子，闷闷不已。
lái dào chì shān bù qián xún zhe le zhāng chéng
来到赤山埠前，寻着了张成。
suí jí xiù zhōng qǔ piào shí bú jiàn le zhǐ jiào de kǔ
随即袖中取票时，不见了，只叫得苦。
huāng máng zhuǎn bù yí lù xún huí lái shí nà lǐ jiàn
慌忙转步，一路寻回来时，那里见！
zhèng mèn zhī jiān lái dào jìng cí sì qián hū dì lǐ xiǎng qǐ nà jīn shān sì zhǎng lǎo fǎ hǎi chán shī céng fēn fù lái tǎng ruò nà yāo guài zài lái háng zhōu chán nǐ kě lái jìng cí sì nèi lái xún wǒ
正闷之间，来到净慈寺前，忽地里想起那金山寺长老法海禅师曾分付来：“倘若那妖怪再来杭州缠你，可来净慈寺内来寻我。
rú jīn bù xún gèng dài hé shí
”如今不寻，更待何时？
jí rù sì zhōng wèn jiān sì dào dòng wèn hé shàng fǎ hǎi chán shī céng lái shàng shā yě wèi
急入寺中，问监寺道：“动问和尚，法海禅师曾来上刹也未？
nà hé shàng dào bù céng dào lái
”那和尚道：“不曾到来。
xǔ xuān tīng de shuō bù zài yuè mèn shé shēn biàn huí lái cháng qiáo tù xià zì yán zì yǔ dào shí shuāi guǐ nòng rén wǒ yào xìng mìng hé yòng
许宣听得说不在，越闷，折身便回来长桥堍下，自言自语道：“‘时衰鬼弄人，我要性命何用？
kàn zhe yī hú qīng shuǐ què dài yào tiào
看着一湖清水，却待要跳！
zhèng shì yán wáng pàn nǐ sān gēng dào dìng bù róng rén dào sì gēng
正是：阎王判你三更到，定不容人到四更。
xǔ xuān zhèng yù tiào shuǐ zhǐ tīng de bèi hòu yǒu rén jiào dào nán zǐ hàn hé gù qīng shēng
许宣正欲跳水，只听得背后有人叫道：“男子汉何故轻生？
sǐ le yī wàn kǒu zhǐ dāng wǔ qiān shuāng yǒu shì hé bù wèn wǒ
死了一万口，只当五千双，有事何不问我！
xǔ xuān huí tóu kàn shí zhèng shì fǎ hǎi chán shī bèi tuó yī bō shǒu tí chán zhàng yuán lái zhēn gè cái dào
”许宣回头看时，正是法海禅师，背驮衣钵，手提禅杖，原来真个才到。
yě shì bù gāi mìng jǐn zài chí yī wǎn fàn shí xìng mìng yě xiū le
也是不该命尽，再迟一碗饭时，性命也休了。
xǔ xuān jiàn le chán shī nà tóu biàn bài dào jiù dì zǐ yī mìng zé gè
许宣见了禅师，纳头便拜，道：“救弟子一命则个！
chán shī dào zhè yè chù zài hé chǔ
”禅师道：“这业畜在何处？
xǔ xuān bǎ shàng xiàng shì yī yī su le dào rú jīn yòu zhí dào zhè lǐ qiú zūn shī jiù dù yī mìng
”许宣把上项事一一诉了，道：“如今又直到这里，求尊师救度一命。
chán shī yú xiù zhōng qǔ chū yí gè bō mèng dì yǔ xǔ xuān dào nǐ ruò dào jiā bù kě jiào fù rén dé zhī qiāo qiāo de jiāng cǐ wù pī tóu yī zhào qiē wù shǒu qīng jǐn jǐn de àn zhù bù kě xīn huāng nǐ biàn huí qù
”禅师于袖中取出一个钵孟，递与许宣道：“你若到家，不可教妇人得知，悄悄的将此物劈头一罩，切勿手轻，紧紧的按住，不可心慌，你便回去。
qiě shuō xǔ xuān bài xiè le chán shī kǒu jiā
且说许宣拜谢了禅师，口家。
zhī jiàn bái niáng zǐ zhèng zuò zài nà lǐ kǒu nèi nán nán de mà dào bù zhī shén rén tiǎo bō wǒ zhàng fu hé wǒ zuò yuān jiā dǎ tīng chū lái hé tā lǐ huì
只见白娘子正坐在那里，口内喃喃的骂道：“不知甚人挑拨我丈夫和我做冤家，打听出来，和他理会！
zhèng shì yǒu xīn děng le méi xīn de
”正是有心等了没心的，
xǔ xuān zhāng de tā yǎn màn
许宣张得他眼慢，
bèi hòu qiāo qiāo de
背后悄悄的，
wàng bái niáng zǐ tóu shàng yī zhào
望白娘子头上一罩，
yòng jìn píng shēng qì lì nà zhù bú jiàn le nǚ zǐ zhī xíng
用尽平生气力纳祝不见了女子之形，
suí zhe bō yú màn màn de àn xià
随着钵盂慢慢的按下，
bù gǎn shǒu sōng
不敢手松，
jǐn jǐn de àn zhù zhǐ tīng de bō yú nèi dào hé nǐ shù zài fū qī
紧紧的按祝只听得钵盂内道：“和你数载夫妻，
hǎo méi yī xiē ér rén qíng
好没一些儿人情！
lüè fàng yī fàng
略放一放！
xǔ xuān zhèng méi le jié chù bào dào yǒu yí gè hé shàng shuō dào yào shōu yāo guài
”许宣正没了结处，报道：“有一个和尚，说道：‘要收妖怪。
xǔ xuān tīng de lián máng jiào li mù shì qǐng chán shī jìn lái
，”许宣听得，连忙教李募事请禅师进来。
lái dào lǐ miàn xǔ xuān dào jiù dì zǐ zé gè
来到里面，许宣道：“救弟子则个！
bù zhī chán shī kǒu lǐ niàn de shèn me
”不知禅师口里念的甚么。
niàn bì qīng qīng de jiē qǐ bō yú zhī jiàn bái niáng zǐ suō zuò qī bā cùn cháng rú kuǐ lěi rén xiàng shuāng móu jǐn bì zuò yī duī r fú zài dì xià
念毕，轻轻的揭起钵盂，只见白娘子缩做七八寸长，如傀儡人像，双眸紧闭，做一堆儿，伏在地下。
chán shī hè dào shì hé yè chù yāo guài zěn gǎn chán rén
禅师喝道：“是何业畜妖怪，怎敢缠人？
kě shuō bèi xì
可说备细！
bái niang yú dá dào chán shī wǒ shì yī tiáo dà mǎng shé
”白娘于答道：“禅师，我是一条大蟒蛇。
yīn wèi fēng yǔ dà zuò lái dào xī hú shàng ān shēn tóng qīng qīng yī chù
因为风雨大作，来到西湖上安身，同青青一处。
bù xiǎng yù zhe xǔ xuān chūn xīn dàng yàng àn nà bù zhù yī shí mào fàn tiān tiáo què bù céng shā shēng hài mìng
不想遇着许宣，春心荡漾，按纳不祝一时冒犯天条，却不曾杀生害命。
wàng chán shī cí bēi zé gè
望禅师慈悲则个！
chán shī yòu wèn qīng qīng shì hé guài
”禅师又问：“青青是何怪？
bái niáng zǐ dào qīng qīng shì xī hú nèi dì sān qiáo xià tán nèi qiān nián chéng qì de qīng yú
”白娘子道：“青青是西湖内第三桥下潭内千年成气的青鱼。
yī shí yù zhe tuō tā wèi bàn
一时遇着，拖他为伴。
tā bù céng dé yī rì huān yú bìng wàng chán shī lián mǐn
他不曾得一日欢娱，并望禅师怜悯！
chán shī dào niàn nǐ qiān nián xiū liàn miǎn nǐ yī sǐ kě xiàn běn xiàng
”禅师道：“念你千年修炼，免你一死，可现本相！
bái niáng zǐ bù kěn
”白娘子不肯。
chán shī bó rán dà nù kǒu zhōng niàn niàn yǒu cǐ dà hè dào jiē dì hé zài
禅师勃然大怒，口中念念有词，大喝道：“揭谛何在？
kuài yǔ wǒ qín qīng yú guài lái hé bái shé xiàn xíng tīng wú fā luò
快与我擒青鱼怪来，和白蛇现形，听吾发落！
xū yú tíng qián qǐ yī zhèn kuáng fēng
”须臾庭前起一阵狂风。
fēng guò chù zhǐ wén de huō cì yī shēng xiǎng bàn kōng zhōng zhuì xià yī ge qīng yú yǒu yī zhàng duō zhǎng xiàng de bō cī de lián tiào jǐ tiào suō zuò chǐ yú zhǎng yí gè xiǎo qīng yú
风过处，只闻得豁刺一声响，半空中坠下一个青鱼，有一丈多长，向地拨刺的连跳几跳，缩做尺余长一个小青鱼。
kàn nà bái niáng zǐ shí yě fù le yuán xíng biàn le sān chǐ zhǎng yī tiáo bái shé wū zì áng tóu kàn zhe xǔ xuān
看那白娘子时，也复了原形，变了三尺长一条白蛇，兀自昂头看着许宣。
chán shī jiāng èr wù zhì yú bō yú zhī nèi chě xià xiāng shān yī fú fēng le bō yú kǒu
禅师将二物置于钵盂之内，扯下相衫一幅，封了钵盂口。
ná dào léi fēng sì qián jiāng bō yú fàng zài dì xià lìng rén bān zhuān yùn shí qì chéng yī tǎ
拿到雷峰寺前，将钵盂放在地下，令人搬砖运石，砌成一塔。
hòu lái xǔ xuān huà yuán qì chéng le qī céng bǎo tǎ qiān nián wàn zǎi bái shé hé qīng yú bù néng chū shì
后来许宣化缘，砌成了七层宝塔，千年万载，白蛇和青鱼不能出世。
qiě shuō chán shī yā zhèn le liú tì sì jù
且说禅师押镇了，留惕四句：
xī hú shuǐ gàn jiāng cháo bù qǐ léi fēng tǎ dào bái shé chū shì
西湖水干，江潮不起，雷峰塔倒，白蛇出世。
fǎ hǎi chán shī yán kě bì
法海禅师言渴毕。
yòu tí shī bā jù yǐ quàn hòu rén
又题诗八句以劝后人：
fèng gōng shì rén tǐ ài sè ài sè zhī rén bèi sè mí
奉功世人体爱色，爱色之人被色迷。
xīn zhèng zì rán yá bù rǎo shēn duān hū yǒu è lái qī
心正自然邪不扰，身端忽有恶来欺？
dàn kàn xǔ xuān yīn ài sè dài lèi guān sī rě shì fēi
但看许宣因爱色，带累官司惹是非。
bú shì lǎo zēng lái jiù hù bái shé tūn liǎo bù liú xiē
不是老憎来救护，白蛇吞了不留些。
fǎ hǎi chán shī yín ba gè rén zì sàn
法海禅师吟罢，各人自散。
wéi yǒu xǔ xuān qíng yuàn chū jiā lǐ bài chán shī wèi shī jiù léi fēng tǎ pī tì wèi sēng
惟有许宣情愿出家，礼拜禅师为师，就雷峰塔披剃为僧。
xiū xíng shù nián yī xī zuò huà qù le
修行数年，一夕坐化去了。
zhòng sēng mǎi kān shāo huà zào yī zuò gǔ tǎ qiān nián bù xiǔ lín qù shì shí yì yǒu shī bā jù liú yǐ jǐng shì shī yuē
众僧买龛烧化，造一座骨塔，千年不朽，临去世时，亦有诗八句，留以警世，诗曰：
zǔ shī dù wǒ chū hóng chén tiě shù kāi huā shǐ jiàn chūn
祖师度我出红尘，铁树开花始见春。
huà huà lún huí zhòng huà huà shēng shēng zhuǎn biàn zài shēng shēng
化化轮回重化化，生生转变再生生。
yù zhī yǒu sè hái wú sè xū shi wú xíng què yǒu xíng
欲知有色还无色，须识无形却有形。
sè jí shì kōng kōng jí sè kōng kōng sè sè yào fēn míng
色即是空空即色，空空色色要分明。