zào jiǎo lín dài wáng jiǎ xíng
皂角林大王假形
fù guì hái jiāng zhì lì qiú zhòng ní nián shào hé fēng hóu
富贵还将智力求，仲尼年少合封侯。
shí rén bù jiě cāng tiān yì kōng shǐ shēn xīn bàn yè chóu
时人不解苍天意，空使身心半夜愁。
huà shuō hàn dì shí xi chuān chéng dū fǔ yǒu gè guān rén xìng luán míng ba shǎo hǎo dào shù guān zhì láng zhōng shòu de yù zhāng tài shǒu zé rì shàng rèn
话说汉帝时，西川成都府有个官人，姓栾名巴，少好道术，官至郎中，授得豫章太守，择日上任。
bù zé yī rì dào de bàn lù yuǎn jìn jiē jiàn
不则一日，到得半路，远近接见；
dào le yù zhāng jiāo gē biāo yìn yǐ bì
到了豫章，交割臕E印已毕。
yuán lái yù zhāng chéng nèi yǒu zuò miào huàn zuò lú shān miào
元来豫章城内有座庙，唤做庐山庙。
hǎo zuò miào
好座庙！
dàn jiàn
但见：
cāng sōng yǎn gài gǔ guì pán lóng
苍松偃盖，古桧蟠龙。
qīn yún bì wǎ lín lín yìng rì zhū mén hè hè
侵云碧瓦鳞鳞，映日朱门赫赫。
wēi é xíng shì kòng wàn lǐ zhī chéng jiāng
巍峨形势，控万里之澄江；
shēng shā wēi líng zǒng yī fāng zhī huò fú
生杀威灵，总一方之祸福。
xīn jiàn miào biāo juān gǔ zhuàn liǎng xíng tíng shù zhǒng gōng huái
新建庙臕E镌古篆，两行庭树种宫槐。
zhè zuò miào shén líng yǒu shén néng yú zhàng zhōng gòng rén shuō huà kōng zhōng yǐn jiǔ zhì bēi
这座庙甚灵，有神能于帐中共人说话，空中饮酒掷杯。
yù zhāng yī jùn rén jǐn lái qí qiú fú dé néng shǐ jiāng hú fēn fēng jǔ fān rú cǐ líng yìng
豫章一郡人，尽来祈求福德，能使江湖分风举帆，如此灵应。
zhè luán tài shǒu dào jùn wǎng zhū miào niān xiāng
这栾太守到郡，往诸庙拈香。
cì zhì lú shān miào miào zhù cān jiàn
次至庐山庙，庙祝参见。
tài shǒu dào wǒ wén cǐ miào yǒu shén zuì líng néng duì rén yán wǒ yù jiàn zhī jí fú
太守道：“我闻此庙有神最灵，能对人言，我欲见之集福。
tài shǒu niān xiāng xià bài dào luán ba chū dào cǐ jùn tè lái niān xiāng wàng qǐ shèng cí míng zhāng gǎn yìng
”太守拈香下拜道：“栾巴初到此郡，特来拈香，望乞圣慈，明彰感应。
wèn zhī shù cì bù tīng de zhàng nèi zé shēng
”问之数次，不听得帐内则声。
tài shǒu jiāo zào dào wǒ néng xíng tiān xīn zhèng fǎ cǐ bì shì guǐ jiàn wǒ hài pà gù bù gǎn zé shēng
太守焦躁道：“我能行天心正法，此必是鬼，见我害怕，故不敢则声。
xiàng qián zhāo qǐ zhàng màn dǎ yī kàn shí kě shà zuò guài nà shén dào sù xiàng dōu bú jiàn le
”向前招起帐幔，打一看时，可煞作怪，那神道塑像都不见了。
zhè shén dào shì gè zuò guài de wù shì bèi luán tài shǒu lái kàn gù bù gǎn chū lái
这神道是个作怪的物事，被栾太守来看，故不敢出来。
tài shǒu dào miào guǐ zhà wèi tiān guān sǔn hài bǎi xìng
太守道：“庙鬼诈为天官，损害百姓。
jí shí jiào shǒu xià rén bǎ miào lái chāi huǐ le
”即时教手下人把庙来拆毁了。
tài shǒu yòu kǒng pà cǐ guǐ yóu xíng tiān xià suǒ zài xuè shí kuáng huò liáng mín bù dàng wěn biàn nǎi tuī wèn shān chuān shè jì qiú guǐ zōng jì
太守又恐怕此鬼游行天下，所在血食，诳惑良民，不当稳便，乃推问山川社稷，求鬼踪迹。
què shuō cǐ guǐ zǒu zhì qí jùn huà wéi shū shēng fēng zī jué shì cái biàn wú shuāng
却说此鬼走至齐郡，化为书生，风姿绝世，才辨无双。
qí jùn tài shǒu què yǐ nǚ qī zhī
齐郡太守却以女妻之。
luán tài shǒu zhī qí suǒ zài jí shàng zhāng jiě qù yìn shòu zhí zhì qí jùn xiāng jiàn tài shǒu wǎng bǔ qí guǐ
栾太守知其所在，即上章解去印绶，直至齐郡，相见太守，往捕其鬼。
tài shǒu zhào qí nǚ xù chū lái zhǐ shì bù chū
太守召其女婿出来，只是不出。
luán tài shǒu yuē xián xù fēi rén yě shì yīn guǐ zhà wèi tiān guān zài yù zhāng chéng nèi bèi wǒ zhuī bǔ shén jí gù zǒu lái cǐ chù
栾太守曰：“贤婿非人也，是阴鬼诈为天官，在豫章城内被我追捕甚急，故走来此处。
jīn yù chū zhī shén yì
今欲出之甚易。
nǎi qǐng bǐ yàn shū chéng yī dào fú xiàng kōng zhōng yī chuī yī sì yǒu rén jiē qù de
”乃请笔砚书成一道符，向空中一吹，一似有人接去的。
nà yī dào fú jìng rù tài shǒu nǚ ér fáng zhōng
那一道符，径入太守女儿房中。
qiě shuō shū shēng zài fáng lǐ qū zhe hún jiā dào wǒ qù bì sǐ
且说书生在房里觑着浑家道：“我去必死！
nà shū shēng kǒu xián zhe fú zǒu zhì luán tài shǒu miàn qián
”那书生口衔着符，走至栾太守面前。
luán tài shǒu dǎ yī hē lǎo guǐ hé bù xiàn xíng
栾太守打一喝：“老鬼何不现形！
nà shū shēng jí biàn wéi yī lǎo li kòu tóu qǐ mìng
”那书生即变为一老狸，叩头乞命。
luán tài shǒu dào nǐ bù hé sǔn hài liáng mín yī tiān tiáo lǜ lìng chǔ zhǎn
栾太守道：“你不合损害良民，依天条律令处斩。
hē yī shēng dàn jiàn dāo xià lí tóu zhuì dì suì nǎi píng jìng
”喝一声，但见刀下，狸头坠地，遂乃平静。
shuō huà de shuō zhè luán tài shǒu duàn yāo zé shèn
说话的说这栾太守断妖则甚？
jīn rì yí gè guān rén zhǐ yīn shàng rèn píng bái de rě chū yī jiàn qiāo qī zuò guài dǐ shì lái xiǎn xiē huài le xìng mìng
今日一个官人，只因上任，平白地惹出一件跷蹊作怪底事来，险些坏了性命。
què shuō dà sòng xuān hé nián jiān yǒu gè guān rén xìng zhào míng zài lǐ dōng jīng rén shì shòu de guǎng zhōu xīn huì xiàn zhī xiàn
却说大宋宣和年间，有个官人姓赵名再理，东京人氏，授得广州新会县知县。
zhè guǎng lǐ zěn jiàn de hǎo
这广里怎见得好？
yǒu shī dào
有诗道：
sū mù chén xiāng pī zuò chái lì zhī yuán yǎn rào lí zāi
苏木沉香劈作柴，荔枝圆眼绕篱栽。
chuán tōng yì guó rén jiāo yì shuǐ jiē tā bāng kè wǎng lái
船通异国人交易，水接他邦客往来。
de nuǎn sān dōng wú jī xuě tiān hé sì jì yǒu huā kāi
地暖三冬无积雪，天和四季有花开。
guǎng nán yī jìng zhēn kān xiàn hǔ pò chē qú dài mào jiē
广南一境真堪羡，琥珀砗璖玳瑁阶。
dāng xià cí bié le mǔ qīn qī zǐ dài zhe jǐ gè pú cóng yǐ shí dēng chéng
当下辞别了母亲妻子，带着几个仆从迤遈登程。
fēi zhǐ yī rì dào de běn xiàn zhòng guān xiāng hè
非止一日，到得本县，众官相贺。
dì yī rì yè miào xíng xiāng dì èr rì jiāo gē pái yìn dì sān rì dǎ duàn gōng shì
第一日谒庙行香，第二日交割牌印，第三日打断公事。
zhī jiàn
只见：
dōng dōng yá gǔ xiǎng gōng lì liǎng biān pái
冬冬牙鼓响，公吏两边排。
yán wáng shēng sǐ àn dōng yuè shè hún tái
阎王生死案，东岳摄魂台。
zhī xiàn qià cái zuò yá hū rán dǎ yī pēn tì tīng shàng jiē xià zhòng rén yě dǎ pēn tì
知县恰才坐衙，忽然打一喷涕，厅上阶下众人也打喷涕。
kè jiāng fù pàn xiàn láng zhōng fēi gǎn xué láng zhōng dǎ pēn tì
客将复判县郎中：“非敢学郎中打喷涕。
lí xiàn jiǔ lǐ yǒu zuò miào huàn zuò zào jiǎo lín dài wáng miào
离县九里有座庙，唤做皂角林大王庙。
miào qián yǒu liǎng zhū zào jiǎo shù duō nián jié chéng zào jiǎo wú rén gǎn dòng zhù chéng mò zǐ
庙前有两株皂角树，多年结成皂角，无人敢动，蛀成末子。
wǎng shí guān fǔ dào rèn wèi lǐ gōng shì xiān qù niān xiāng
往时官府到任，未理公事，先去拈香。
jīn rì pàn xiàn láng zhōng bù céng niān xiāng
今日判县郎中不曾拈香。
dài wáng líng shèng yī zhèn fēng chuī zào jiǎo mò dào cǐ
大王灵圣，一阵风吹皂角末到此。
zhòng rén wén le zào jiǎo mò dōu dǎ pēn tì
众人闻了皂角末，都打喷涕。
zhī xiàn dào zuò guài
”知县道：“作怪！
jí wǎng dài wáng miào shāo xiāng
”即往大王庙烧香。
dào de miào qián lí ān xià mǎ
到得庙前，离鞍下马。
miào zhù jiē dào diàn shàng niān xiāng bài bì
庙祝接到殿上，拈香拜毕。
zhī xiàn jiē qǐ zhàng màn kàn shén dào zěn shēng jié shù
知县揭起帐幔，看神道怎生结束：
dài dǐng cù jīn é mào zi zhe bǎi huā zhàn páo xì lán tián bì yù dài mǒ lǜ xiù huā xuē
戴顶簇金蛾帽子，着百花战袍，系蓝田碧玉带，抹绿绣花靴。
liǎn zǐ shì yí gè kū lóu qù kū lóu yǎn lǐ shēng chū liǎng zhī shǒu lái zuǒ shǒu tí zhe fāng tiān jǐ yòu shǒu jié yìn
脸子是一个骷髅，去骷髅眼里生出两只手来，左手提着方天戟，右手结印。
zhī xiàn dà jīng wèn miào guān chūn qiū jì sài hé wù
知县大惊，问庙官：“春秋祭赛何物？
miào guān fù zhī xiàn chūn jiān sài qī suì huā nán qiū jiān sài gè nǚ ér
”庙官复知县：“春间赛七岁花男，秋间赛个女儿。
dōu shì dì fāng liǎn qián yù xiān mǎi pín hù rén jiā ér nǚ
都是地方敛钱，预先买贫户人家儿女。
lín jì shí jiāng lái bèi jiǎn zài zhù shàng pōu fù qǔ xīn quàn dài wáng yī bēi
临祭时将来背剪在柱上剖腹取心，劝大王一杯。
zhī xiàn dà nù jiào zuǒ yòu zhí xià miào guān sòng yù kān zuì xià guān chū shòu yī rèn wéi mín fù mǔ qǐ kě wǎng hài rén xìng mìng
”知县大怒，教左右执下庙官送狱勘罪：“下官初授一任，为民父母，岂可枉害人性命！
jí shí jiào cóng rén dǎ nà ní shén diǎn huǒ bǎ miào shāo zuò bái dì
”即时教从人打那泥神，点火把庙烧做白地。
yī xíng rén cù yōng zhī xiàn shàng mǎ
一行人簇拥知县上马。
zhǐ tīng de hè dào dài wáng lái
只听得喝道：“大王来！
dài wáng lái
大王来！
wèn zuǒ yòu shì shèn dài wáng kè jiāng fù yǔ shì zào jiǎo lín dài wáng
”问左右是甚大王，客将复语：“是皂角林大王。
zhī xiàn kàn shí hóng shā yǐn dào nào zhuāng yín ān mǎ shàng zuò zhe yí gè guǐ wáng yǎn rú qī wán zuǐ jiān shù cùn zhuāng shù rú miào zhōng suǒ jiàn
”知县看时，红纱引道，闹装银鞍马，上坐着一个鬼王，眼如漆丸，嘴尖数寸，妆束如庙中所见。
zhī xiàn jiào qǔ gōng jiàn lái yī jiàn shè qù
知县叫取弓箭来，一箭射去。
hūn tiān bì rì pī lì jiāo jiā shè bǎi dào jīn guāng dà fēng qǐ fēi shā zǒu shí bú jiàn le zào jiǎo lín dài wáng
昏天闭日，霹雳交加，射百道金光，大风起飞砂走石，不见了皂角林大王。
rén cóng fú cè zhī xiàn guī dào xiàn yá
人从扶策知县归到县衙。
míng rì yī jiù pàn duàn gōng shì
明日依旧判断公事。
zhòng fù lǎo xià zhuàng yào yǔ zào jiǎo lín dài wáng chóng xiū miào yǔ
众父老下状要与皂角林大王重修庙宇。
zhī xiàn jiāo zào bǎ zhòng fù lǎo gǎn chū lái
知县焦躁，把众父老赶出来。
shuō zhè guǎng zhōu yǒu shù bān zhàng qì
说这广州有数般瘴气：
yù shuō lǐng nán jǐng wén zhī biàn dà yōu
欲说岭南景，闻知便大忧。
jù xiàng chéng qún zǒu bā shé zhuō duì yóu
巨象成群走，巴蛇捉对游，
zhèn niǎo cáng kū mù hán shā yǐn dù tóu
鸩鸟藏枯木，含沙隐渡头，
yě yuán tí jiào chù rě qǐ gù xiāng chóu
野猿啼叫处，惹起故乡愁。
zhào zhī xiàn zì cóng shāo le zào jiǎo lín dài wáng miào gèng wú xiē gè shì
赵知县自从烧了皂角林大王庙，更无些个事。
zài rèn zhì de lù bù shí yí quǎn bù yè fèi fēng rěn nián shú
在任治得路不拾遗，犬不夜吠，丰稔年熟。
shí guāng shì jiàn bù jué sān nián
时光似箭，不觉三年。
xīn guān shàng rèn zhào zhī xiàn dài le rén cóng guī dōng jīng
新官上任，赵知县带了人从归东京。
zài lù xíng le jǐ rì lí nà guǎng zhōu xīn huì xiàn yǒu èr qiān yú lǐ
在路行了几日，离那广州新会县有二千余里。
lái dào zuò guǎn yì huàn zuò fēng tóu yì
来到座馆驿，唤做峰头驿。
zhī xiàn rù nà guǎn yì ān xiē
知县入那馆驿安歇。
yì cóng chàng le xià sù rě
驿从唱了下宿喏。
dào míng cháo tiān sè yǐ xiǎo zhào zhī xiàn kāi yǎn kàn shí yī fú xiāng lǒng dōu bú jiàn
到明朝，天色已晓，赵知县开眼看时，衣服箱笼都不见。
jiào rén cóng shí méi yǒu rén yīng
叫人从时，没有人应。
jiào guǎn yì zǐ yě bù yīng
叫管驿子，也不应。
zhī xiàn pī le bèi qǐ lái kāi fàng gé mén kàn shí bú jiàn yī rén yī qí guǎn yì qián hòu bìng méi yī rén huāng máng chū nà guǎn yì mén wài kàn shí
知县披了被起来，开放阁门看时，不见一人一骑，馆驿前后并没一人，荒忙出那馆驿门外看时：
jīng nián wú kè guò jìn rì yǒu yún shōu
经年无客过，尽日有云收。
sī liang cóng rén dōu dào nà lǐ qù le
思量：“从人都到那里去了？
mò shì bèi qiáng kòu jié lüè
莫是被强寇劫掠？
pī zhe bèi fēi yě sì xià nà fēng tóu yì
”披着被，飞也似下那峰头驿。
xíng le shù lǐ méi yī gè rén jiā zhào zhī xiàn cháng tàn yī shēng zì sī liang dào xiū xiū
行了数里，没一个人家，赵知县长叹一声，自思量道：“休，休！
shēng zuò xiāng jiāng àn shàng rén sǐ zuò lù tú zhōng zhī guǐ
生作湘江岸上人，死作路途中之鬼。
yuǎn yuǎn de jiàn yī zuò cǎo shè zhī xiàn dào cán kuì
”远远地见一座草舍，知县道：“惭愧！
xíng dào cǎo shè jiàn yí gè lǎo zhàng biàn dào lǎo zhàng bài yī jiù zhào zài lǐ xìng mìng zé gè
”行到草舍，见一个老丈，便道：“老丈拜揖，救赵再理性命则个！
nà lǎo ér jiàn zhī xiàn pī zhe bèi biàn dào guān rén rú hé nèn de dǎ bàn
”那老儿见知县披着被，便道：“官人如何恁的打扮？
zhī xiàn dào lǎo zhàng zài lǐ shì guǎng zhōu xīn huì xiàn zhī xiàn lái dào zhè fēng tóu yì ān xiē
”知县道：“老丈，再理是广州新会县知县，来到这峰头驿安歇。
dào xiǎo rén cóng xíng lǐ dōu bú jiàn
到晓，人从行李都不见。
lǎo ér dào què bù zuò guài
”老儿道：“却不作怪！
yě kuī nà lǎo ér biàn jiào zhī xiàn rù lái qǔ xiē jiù yī fú huàn le ān pái jiǔ fàn qǐng tā
”也亏那老儿便教知县入来，取些旧衣服换了，安排酒饭请他。
zhù le wǔ liù rì yòu cuò zhì pán fèi cuān duō zhī xiàn huí dōng jīng qù
住了五六日，又措置盘费撺掇知县回东京去。
zhī xiàn xiè le chū mén
知县谢了出门。
yè zhù xiǎo xíng bù zé yī rì lái dào dōng jīng
夜住晓行，不则一日，来到东京。
guī qù nà duì mén chá fāng lǐ jiào diǎn chá pó pó rèn de wǒ
归去那对门茶坊里，叫点茶婆婆：“认得我？
pó pó dào guān rén shī wàng
”婆婆道：“官人失望。
zhào zài lǐ dào wǒ biàn shì duì mén zhào zhī xiàn guī dào fēng tóu yì ān xiē dào xiǎo qǐ lái rén cóng dān zhàng dōu bú jiàn yí gè
”赵再理道：“我便是对门赵知县，归到峰头驿安歇，到晓起来，人从担仗都不见一个。
zuì guò cūn jiān yī lǎo r yǔ wǒ yī fú pán fèi
罪过村间一老儿与我衣服盘费。
bù zhǐ yī rì lái dào zhè lǐ
不止一日，来到这里。
pó pó dào guān rén cuò le
”婆婆道：“官人错了！
duì mén zhào zhī xiàn guī lái liǎng gè yuè le
对门赵知县归来两个月了。
zhào zài lǐ dào xiān guī de shì jiǎ wǒ shì zhēn jiǎ de
”赵再理道：“先归的是假，我是真假的。
pó pó dào nǎ yǒu liǎng gè zhī xiàn
”婆婆道：“哪有两个知县？
zài lǐ dào xiāng fán pó pó jiào wǒ mā ma guò lái
”再理道：“相烦婆婆叫我妈妈过来。
pó pó zǐ xì kàn shí guǒ rán hé xiān qián guī lái de bù chà fēn háo
”婆婆仔细看时，果然和先前归来的不差分毫。
zhǐ de zǒu guò qù zhī jiàn zhào zhī xiàn zài jiā zuò dì
只得走过去，只见赵知县在家坐地。
pó pó dào le wàn fú què hé wài miàn yì bān de
婆婆道了万福，却和外面一般的。
rù dào lǐ miàn jiàn le mā ma dào wài miàn yòu yǒu yí gè zhī xiàn guī lái
入到里面，见了妈妈道：“外面又有一个知县归来。
mā ma dào xiū yào hú shuō
”妈妈道：“休要胡说！
wǒ zhǐ yǒu yí gè ér zi nà de yǒu liǎng gè zhī xiàn lái
我只有一个儿子，那得有两个知县来！
rù dào lǐ miàn jiàn le mā ma dào duì mén zhào zài lǐ dào mā ma rèn de r
”入到里面，见了妈妈到对门，赵再理道：“妈妈认得儿？
mā ma dào hàn zi xiū hú shuō
”妈妈道：“汉子休胡说！
wǒ zhǐ yǒu yí gè ér zi nà de liǎng gè
我只有一个儿子，那得两个？
zhào zài lǐ dào r shì zhēn de
”赵再理道：“儿是真的！
r guī dào fēng tóu yì shuì le yī yè dào xiǎo rén cóng xíng lǐ dōu bú jiàn le
儿归到峰头驿，睡了一夜，到晓，人从行李都不见了。
rú cǐ zhè bān lái dào zhè lǐ
如此这般，来到这里。
kàn de rén yē jiān dié bèi yōng yuē bù kāi
”看的人枒肩叠背，拥约不开。
zhào zài lǐ zuó zhe niang bù kěn shēng nà ér shí jǐ bèi xià yǒu yī dā hóng jì
赵再理捽着娘不肯“生那儿时，脊背下有一搭红记。
tuō xià yī shang guǒ rán yǒu yī dā hóng jì
”脱下衣裳，果然有一搭红记。
kàn de rén fā yī shēng hǎn xiān guī de shì jiǎ de
看的人发一声喊：“先归的是假的！
què shuō duì mén zhào zhī xiàn wèn mén qián wéi shèn luàn rǎng yuàn zi dào mén qián yòu yí gè zhī xiàn guī lái
却说对门赵知县问门前为甚乱嚷，院子道：“门前又一个知县归来。
zhào zhī xiàn dào shén rén gǎn nèn de wú zhuàng
”赵知县道：“甚人敢恁的无状！
wǒ yǐ guī lái le rú hé yòu yí gè zhào zhī xiàn
我已归来了，如何又一个赵知县？
chū mén kàn de rén dōu sì sàn zǒu kāi
”出门，看的人都四散走开。
zhī xiàn dào mā ma zhè hàn shì shèn rén
知县道：“妈妈，这汉是甚人？
rú hé chě zhù wǒ de niang wú zhuàng
如何扯住我的娘无状！
niang dào wǒ r shēn shàng yǒu hóng jì shì zhēn de
”娘道：“我儿身上有红记，是真的。
zhào zhī xiàn yě tuō xià yī shang
”赵知县也脱下衣裳。
zhòng rén dà hǎn yī shēng kàn nà jǐ bèi shàng yě yǒu yī dā hóng jì
众人大喊一声，看那脊背上，也有一搭红记。
zhòng rén dào zuò guài
众人道：“作怪！
zhào zhī xiàn sòng zhào zài lǐ qù kāi fēng fǔ
”赵知县送赵再理去开封府。
zhèng zhí dà yǐn shēng táng
正直大尹升堂。
nà xiān huí de zhào zhī xiàn gōng rán guàn dài rù fǔ yǔ dà yǐn fēn bīn ér zuò tán shì shuō fēi
那先回的赵知县，公然冠带入府，与大尹分宾而坐，谈是说非。
dà yǐn xiān zì xìn le fǎn jiāng zhào zài lǐ hē mà jǐ fān biàn yào yòng xíng kǎo dǎ
大尹先自信了，反将赵再理喝骂，几番便要用刑拷打。
zhào zài lǐ lǐ zhí yì zhuàng bù miǎn jiāng fēng wán xiē shì qíng gāo shēng kàng biàn
赵再理理直驿壮，不免将峰玩歇事情，高声抗辨。
dà yǐn zài sān bù jué měng shěng sī liang yǒu gào zhá wén píng shì zhēn de
大尹再三不决，猛省思量：“有告札文凭是真的。
biàn wèn zhào zài lǐ nǐ shì zhēn de gào zhá wén píng zài nà lǐ
”便问赵再理：“你是真的，告札文凭在那里？
zhào zài lǐ dào zài fēng tóu yì dōu bú jiàn le
”赵再理道：“在峰头驿都不见了。
dà yǐn tái zhǐ jiào kè jiāng qǐng jià de zhào zhī xiàn lái
”大尹台旨，教客将请假的赵知县来。
tài shǒu wèn pàn xiàn láng zhōng kě yǒu gào zhá wén zì zài hé chǔ
太守问：“判县郎中，可有告札文字在何处？
zhī xiàn dào yǒu
”知县道：“有。
lìng rén qù mā ma chù qǔ lái chéng shàng
”令人去妈妈处取来呈上。
dà yǐn jiào zhào zài lǐ nǐ jì shì zhēn de rú hé guān gào wén píng què zài tā chǔ
大尹叫：“赵再理，你既是真的，如何官告文凭，却在他处？
zài lǐ dào gào dà yǐn zhǐ yīn zài fēng tóu yì shī qù le
”再理道：“告大尹，只因在峰头驿失去了。
què wèn tā jǐ nián jí dì
却问他几年及第？
shì guān shì wū shuí
试官是兀谁？
dāng nián zuò shèn tí mù
当年做甚题目？
yīn hé shòu de xīn huì xiàn zhī xiàn
因何授得新会县知县？
dà yǐn sī liang dào yě shì
”大尹思量道：“也是。
wèn nà jiǎ de zhào zhī xiàn yī yī duì dá rú zhào zài lǐ suǒ yán bìng wú chà wù
”问那假的赵知县，一一对答，如赵再理所言，并无差误。
dà yǐn yī fà jué duàn bù xià
大尹一发决断不下。
nà jiǎ de zhào zhī xiàn guī jiā bǎ jīn zhū sòng yǔ tuī kuǎn sī
那假的赵知县归家，把金珠送与推款司。
zì gǔ guān bù róng zhēn sī tōng chē mǎ
自古“官不容针，私通车马。
tuī sī jiē le jiǎ de zhī xiàn jīn zhū kāi fēng fǔ duàn pèi zhēn de chū jìng zhí dào yǎn zhōu fèng fú xiàn
”推司接了假的知县金珠，开封府断配真的出境，直到兖州奉符县。
liǎng gè fáng sòng gōng rén dài zhuó yī bāo yǔ sǎn yā sòng shàng lù
两个防送公人，带着衣包雨伞，押送上路。
bù zé yī rì xíng le sān sì bǎi lǐ lù dì míng qīng yán shān jiǎo xià qián hòu dōu méi yǒu rén jiā
不则一日，行了三四百里路，地名青岩山脚下，前后都没有人家。
gōng rén duì zhào zài lǐ dào guān rén shāng liáng jù huà nǐ dào láo chéng yíng lǐ yě shì dān tǔ tiāo shuǐ zuò tā shā nǐ bù rú jiù zhè lǐ xún gè zì jìn
公人对赵再理道：“官人，商量句话，你到牢城营里，也是担土挑水，作塌杀你，不如就这里寻个自尽。
fēi gān wǒ èr rén zhī zuì zhèng shì shàng mìng chāi qiǎn gài bù yóu jǐ
非甘我二人之罪，正是上命差遣，盖不由己。
wǒ liǎng gè qù běn dì guān sī tǎo de huí wén
我两个去本地官司讨得回文。
nǐ biàn zǎo sǐ wǒ men yě de zǎo zǎo huí jīng
你便早死，我们也得早早回京。
zhào zài lǐ tīng shuō jiào kǔ lián tiān ba ba
”赵再理听说，叫苦连天：“罢，罢！
sǐ qù yīn sī gào zhuàng lǐ huì
死去阴司告状理会！
dāng shí chàn zuò yī tuán bì zhe yǎn děng hòu gùn zi là xià
”当时颤做一团，闭着眼等候棍子落下。
gōng rén shǒu lǐ bǎ zhe gùn zi kǒu lǐ niàn dào shì qù yīn sī hǎo guī dì fǔ
公人手里把著棍子，口里念道：“似去阴司，好归地府。
qià cái jǔ gùn yào dǎ zhǐ tīng de bèi hòu yǒu rén dà jiào dào fáng sòng gōng rén bù dé xià shǒu
”恰才举棍要打，只听得背后有人大叫道：“防送公人不得下手！
xià de gōng rén fàng xià gùn zi kàn shí jiàn yí gè liù yì suì hái ér guǒ zhe guāng shā mào lǜ lán shān yù shù dài tián xié jìng wà lái dào mù qián
”吓得公人放下棍子，看时，见一个六驿岁孩儿，裹着光纱帽，绿襕衫，玉束带，甜鞋净袜，来到目前。
gōng rén wèn shì shuí
公人问：“是谁？
shuō dào wǒ fēi shì rén
”说道：“我非是人。
xià de liǎng gè gōng rén nuò nuò lián shēng
”吓得两个公人，喏喏连声。
biàn dào tā shì zhēn de zhào zhī xiàn què rú hé dǎ shā tā
便道：“他是真的赵知县，却如何打杀他？
wǒ yǔ nǐ yī hù yín hǎo kàn chéng tā dào fèng fú xiàn
我与你一笏银，好看承他到奉符县。
ruò huài le tā xìng mìng jiào nǐ liǎng gè dōu huí qù bù dé
若坏了他性命，教你两个都回去不得。
yī zhèn fēng bú jiàn le xiǎo ér
”一阵风，不见了小儿。
èr rén biàn duì zhào zhī xiàn dào mò guài bù zhī dào shì zhēn de
二人便对赵知县道：“莫怪，不知道是真的！
ruò de huí dōng jīng qiè mò tí míng
若得回东京，切莫题名。
shí lái dào fèng fú xiàn láo chéng yíng duān gōng jiāo gē le
”遈来到奉符县牢城营，端公交割了。
gōng rén shuō shàng xiàng shì duān gōng biàn ān pái shū yuàn qǐng nà zhào zhī xiàn jiào liǎng gè hái ér dú shū bù jiào tā zhòng nán chāi yì
公人说上项事，端公便安排书院，请那赵知县教两个孩儿读书，不教他重难差役。
rán suī rú cǐ zuò guò gōng táng de rén què jiào tā zuò zhè gòu dàng hǎo shēng chóu mèn nán guò rì zi
然虽如此，坐过公堂的人，却教他做这勾当好生愁闷，难过日子。
bù jué ái le yī nián
不觉挨了一年。
shí yù chūn chū wǎng hòu huā yuán xián bù sàn zhào
时遇春初，往后花园闲步散肁E。
jiàn huā liǔ shēng yá bǎi qín míng wǔ
见花柳生芽，百禽鸣舞。
sī xiǎng wèi guān yī chǎng gōng míng yǐ fù zhī dù wài nài hé gǔ ròu fēn lí mǔ zǐ fū qī jù bù xiāng rèn
思想为官一场，功名已付之度外，奈何骨肉分离，母子夫妻俱不相认。
bù zhī qián shēng zuò hé zuì yè shòu cǐ è bào hú kǒu yú cǐ zhōng wú chū tóu zhī rì yì rán duò xià lèi lái
不知前生作何罪业，受此恶报，糊口于此，终无出头之日，驿然堕下泪来。
měng jiàn yī suǒ chí zi sī liang bù rú jiù chí lǐ tóu shuǐ ér sǐ zǎo qù yīn sī dì fǔ gào lǐ tā
猛见一所池子，思量：“不如就池里投水而死，早去阴司地府告理他。
tàn le kǒu yì qū zhe chí lǐ yī tiào
”叹了口驿，觑着池里一跳。
zhǐ tīng de yǒu rén jiào dào bù dé tóu shuǐ
只听得有人叫道：“不得投水！
huí tóu kàn shí yòu jiàn gè guāng shā mào lǜ lán shān yù shù dài hái ér dào zhī xiàn yuè zuǒ láng xià jiàn jiǔ zǐ mǔ niáng niáng yǔ nǐ yī jiàn wù shì shàng dōng jīng bào chóu
”回头看时，又见个光纱帽绿襕衫玉束带孩儿道：“知县，岳左廊下，见九子母娘娘，与你一件物事，上东京报仇。
zhào zhī xiàn bài xiè dào zūn shén rú jīn zài dōng jīng jiǎ zhào mǒu de shì shén rén
”赵知县拜谢道：“尊神，如今在东京假赵某的是甚人？
hái ér dào shì guǎng zhōu zào jiǎo lín dài wáng
”孩儿道：“是广州皂角林大王。
shuō ba yī zhèn fēng bú jiàn le
”说罢，一阵风不见了。
bā bù dé dào sān yuè sān rì cí le duān gōng wǎng dōng fēng dōng dài yuè shāo xiāng
巴不得到三月三日，辞了端公，往东峰东岱岳烧香。
shàng de yuè miào wàng nà zuǒ láng xià jiàn jiǔ zǐ mǔ niáng niáng bài zhù zài sān
上得岳庙，望那左廊下，见九子母娘娘，拜祝再三。
zhuǎn chū miào hòu yǒu rén jiào zhào zhī xiàn
转出庙后，有人叫：“赵知县！
huí tóu kàn shí jiàn yí gè hái ér wǎn zhe sān gè jiǎo r yì zǐ bù bèi xīn dào bǐ nà xiǎo ér xíng bàn lǐ tián dì kàn shí jīn dīng zhū hù bì wǎ diāo liáng
”回头看时，见一个孩儿，挽着三个角儿，驿子布背心，道：彼那小儿，行半里田地看时，金钉朱户，碧瓦雕梁。
wàng jiàn diàn shàng zuò zhe yí gè jì wǎn yī wō sī yǒu sān sì gè hái ér jiào ēn rén lái le
望见殿上坐着一个髻挽一窝丝，有三四个孩儿，叫：“恩人来了。
rú hé jiào zhào zhī xiàn shì ēn rén
”如何叫赵知县是恩人？
tā zài guǎng zhōu zuò zhī xiàn shí yī nián biàn jiù le liǎng gè xiǎo sī sān nián biàn jiù jǐ rén xìng mìng yīn cǐ jiào zuò ēn rén
他在广州做知县时，一年便救了两个小厮，三年便救几人性命，因此叫做恩人。
zhī xiàn zài jiē xià bài qiú
知县在阶下拜求。
dài xún wéi zhī xiàn shàng diàn lái qiě zuò ān pái jiǔ lái
骀浔闱*知县上殿来：“且坐，安排酒来。
shù bēi jiǔ hòu zài dōng jīng duó nǐ jiā shì de shì zào jiǎo lín dài wáng
”数杯酒后，在东京夺你家室的，是皂角林大王。
guān sī rú hé duàn jué de
官司如何断决得！
wǒ niàn nǐ yǒu jiù tóng nán tóng nǚ zhī gōng què yòng jiù nǐ
我念你有救童男童女之功，却用救你。
biàn jiào dì sān gè hái ér nǐ qǔ jiāng nà jiàn wù shì
”便叫第三个孩儿：“你取将那件物事。
hái ér shǒu lǐ tuō zhe huáng pà bāo zhe yí gè hé r
”孩儿手里托着黄帕，包着一个盒儿。
shàng bá yī zhī jīn chāi fēn fù zhī xiàn dào nǐ qù nà shān jiǎo xià yī suǒ dà chí biān tóu yī zhū dà shù bǎ jīn chāi qù nà shù shàng qiāo sān qiāo nà shuǐ miàn shàng dìng yǒu yè mò chū lái
上拔一只金钗，分付知县道：“你去那山脚下一所大池边头一株大树，把金钗去那树上敲三敲，那水面上定有夜瞐出来。
nǐ shuō shì jiǔ zǐ mǔ niáng niáng chà lái biàn dài nǐ dào lóng gōng hǎi cáng qǔ yī jiàn wù shì zài hé zi nèi biàn kě wǎng dōng jīng huài nà zào jiǎo lín dài wáng
你说是九子母娘娘差来，便带你到龙宫海藏取一件物事在盒子内，便可往东京坏那皂角林大王。
zhī xiàn bài xiè dài liè láng lù dōng dài yuè lái
”知县拜谢骀洌阆露*东岱岳来。
dào shān jiǎo xià xún jiàn chí zi biān dà shù yòng jīn chāi qù qiāo sān qiāo
到山脚下，寻见池子边大树，用金钗去敲三敲。
yī zhèn fēng yì zhī jiàn shuǐ miàn shàng yī ge yè chū lái wèn shì shèn rén
一阵风驿，只见水面上一个夜出来，问：“是甚人？
biàn dào fèng jiǔ zǐ mǔ niáng niáng mìng lái jiàn lóng jūn
”便道：“奉九子母娘娘命，来见龙君。
yè biàn rù qù bù duō shí fù chū lái jiào zhī xiàn bì mù
”夜便入去，不多时，复出来叫知县闭目。
zhǐ tīng de fēng yǔ zhī shēng
只听得风雨之声。
yè jiào kāi yǎn kàn shí
夜叫开眼，看时：
ǎi ǎi xiáng yún lóng diàn yǔ yī yī bó wù zhào huí láng
霭霭祥云笼殿宇，依依薄雾罩回廊。
yè mò jiào zhī xiàn bǎ nà hé zi lái
夜瞐e教知县把那盒子来。
zhī xiàn biàn jiě kāi huáng fu bǎ nà hé zi yǔ yè mò
知县便解开黄袱，把那盒子与夜瞐e。
yè mò jiē kāi hé gài qù nà diàn jiǎo tóu jiào è wù guò lái
夜瞐e揭开盒盖，去那殿角头叫恶物过来。
zhī jiàn yī jiàn dōng le fù yǔ zhī xiàn láo shōu zhí dào dōng jīng qù huài zào jiǎo lín dài wáng
只见一件东了，付与知县牢收，直到东京去坏皂角林大王。
yè mò yī jiù jiào tā bì mù yǐn chū shuǐ zhōng
夜瞐e依旧教他闭目，引出水中。
zhī xiàn lí le dōng fēng dōng dài yuè dào fèng fú xiàn yī lù shàng zì sī liang yào qù wèn láo chéng yíng duān gōng hái shì bù qù hǎo
知县离了东峰东岱岳，到奉符县，一路上自思量：“要去问牢城营端公还是不去好？
wǒ shì pèi lái de zuì rén dìng bù kěn fàng wǒ qù
我是配来的罪人，定不肯放我去。
liú zhù biàn huài le wǒ de shì bù rú yī jìng qǔ lù
留住便坏了我的事，不如一径取路。
guò le fèng fú xiàn chèn jīn shuǐ yín dī biàn hé chuán zhí dào dōng jīng kāi fēng fǔ qián dà shēng jiào qū wǒ shì zhēn de zhào zhī xiàn què pèi wǒ dào yǎn zhōu fèng fú xiàn
”过了奉符县，趁金水银堤汴河船，直到东京开封府前，大声叫屈：“我是真的赵知县，却配我到兖州奉符县。
rú jīn zhàn zhù wǒ hún jiā de bú shì rén shì guǎng zhōu xīn huì xiàn zào jiǎo lín dài wáng
如今占住我浑家的不是人，是广州新会县皂角林大王！
zhòng rén dōu yōng jiāng lái kàn biàn yǒu zuò gōng de zhuō rù fǔ lái qū dào tīng qián jiē xià
”众人都拥将来看，便有做公的捉入府来，驱到厅前阶下。
dà yǐn wèn dào pèi qù de zuì rén zhé gǎn dào wǒ dǎ duàn bù míng
大尹问道：“配去的罪人，辄敢道我打断不明！
zhào zhī xiàn gào dà yǐn zài lǐ shòu de guǎng zhōu xīn huì xiàn zhī xiàn dì yī rì dǎ duàn gōng shì hū rán dǎ yí gè pēn tì tīng shàng tīng xià rén dōu dǎ pēn tì
”赵知县告大尹：“再理授得广州新会县知县，第一日打断公事，忽然打一个喷涕，厅上厅下人都打喷涕。
kè jiāng bǐng fù lí xiàn jiǔ lǐ yǒu zuò zào jiǎo lín dài wáng miào miào qián yǒu liǎng zhū zào jiǎo shù duō nián zhù chéng mò wú rén gǎn dòng
客将禀覆：‘离县九里有座皂角林大王庙，庙前有两株皂角树，多年蛀成末，无人敢动。
pàn xiàn láng zhōng bù céng niān xiāng suǒ yǐ dài wáng xiǎn líng chuī zào jiǎo mò lái dǎ pēn tì
判县郎中不曾拈香，所以大王显灵，吹皂角末来打喷涕。
zài lǐ jí shí bèi mǎ wǎng miào niān xiāng jiàn shén dào xíng róng guài yì yǎn lǐ shēn chū liǎng zhī shǒu lái
’再理即时备马往庙拈香，见神道形容怪异，眼里伸出两只手来。
wèn miào zhù chūn qiū jì sài hé wù fù dào chūn sài jì yì suì huā nán qiū sài jì yī tóng nǚ bèi bǎng nà jiāng jūn zhù shàng yì fù qǔ xīn gōng yǎng
问庙祝春秋祭赛何物，复道：‘春赛祭驿岁花男，秋赛祭一童女，背绑那将军柱上，驿腹取心供养。
zài lǐ jí shí jiāng miào guān sòng yù jiū zuì fén shāo le miào yǔ shén xiàng
’再理即时将庙官送狱究罪，焚烧了庙宇神像。
huí lái lù shàng yòu jiàn hē dài wáng lái
回来路上，又见喝：‘大王来！
hóng shā zhào dào
’红纱照道。
zài lǐ yòu shè le yī jiàn cì hòu wú shì
再理又射了一箭，次后无事。
niǎn zhǐ sān nián rèn mǎn dào bàn lù guǎn yì ān xiē
捻指三年任满，到半路馆驿安歇。
dào tiān miàn xī shàng zhì tóu jīn xià zhì yī fú bìng bù jiàn
到天面淅上至头巾，下至衣服，并不见。
zhǐ de pī zhe bèi zǒu xiāng zhōng kuī yí gè lǎo ér zèng wǒ yī fú pán fèi dé dào dōng jīng
只得披着被走乡中，亏一个老儿赠我衣服盘费，得到东京。
bù xiǎng dà yǐn jiāng zài lǐ duàn pèi qù fèng fú xiàn
不想大尹将再理断配去奉符县。
yīn shàng dōng fēng dōng dài yuè yù jiǔ zǐ mǔ niáng niáng de yì yī wù zài hé zi zhōng néng huài de zào jiǎo lín dài wáng
因上东峰东岱岳，遇九子母娘娘，得驿一物，在盒子中，能坏得皂角林大王。
ruò qǐng nà jiǎ zhī xiàn lái huài tā bù dé gān zuì wú cí
若请那假知县来，坏他不得，甘罪无辞。
dà yǐn dào nǐ qiě kāi hé zi xiān kàn yī kàn shì shèn wù jiàn
”大尹道：“你且开盒子先看一看，是甚物件。
zài lǐ gào dà yǐn kàn bù dé
”再理告大尹：“看不得。
jiē kāi hòu huài rén xìng mìng
揭开后，坏人性命。
dà yǐn jiào yā guò yī biān jí shí qǐng jiāng jiǎ zhī xiàn lái dào tīng zuò xia
大尹教押过一边，即时请将假知县来，到厅坐下。
dà yǐn dào yǒu rén zài cǐ gào pàn xiàn láng zhōng fēi rén nǎi shì guǎng zhōu xīn huì xiàn zào jiǎo lín dài wáng
大尹道：“有人在此告判县郎中非人，乃是广州新会县皂角林大王。
jiǎ zhī xiàn tīng shuō qú yì tòng hóng wèn dào shì shuí shuō de
”假知县听说，胊e驿通红，问道：“是谁说的？
dà yǐn dào nà zhēn zhào zhī xiàn shàng dōng fēng dōng dài yuè yù jiǔ zǐ mǔ niáng niáng suǒ shuō
”大尹道，“那真赵知县上东峰东岱岳，遇九子母娘娘所说。
jiǎ zhī xiàn dà jīng cāng huáng yù zǒu
”假知县大惊，仓皇欲走。
nà zhēn de zhào zhī xiàn zài jiē xià yě bù děng dà yǐn tái zhǐ jiě kāi huáng fu jiē kāi hé zi
那真的赵知县在阶下，也不等大尹台旨，解开黄袱，揭开盒子。
zhī jiàn fēng yǔ biàn xià shēn shǒu bú jiàn
只见风雨便下，伸手不见。
xū yú yún sàn fēng dìng jiù tīng shàng bú jiàn le jiǎ de zhī xiàn
须臾，云散风定，就厅上不见了假的知县。
dà yǐn xià de zhàn zuò yī tuán zhǐ de jiāng cǐ shì zòu zhī dào jūn huáng dì
大尹吓得战做一团，只得将此事奏知道君皇帝。
jiàng le sān gè shèng zhǐ dì yī kāi fēng fǔ wèn guān zhuī guān lè tíng
降了三个圣旨：第一开封府问官追官勒停；
dì èr zhào zhī xiàn rèn le mǔ zǐ réng jiù bǔ guān
第二赵知县认了母子，仍旧补官；
dì sān guǎng zhōu yī jìng bù xǔ gōng yǎng shén dào
第三广州一境不许供养神道。
zhào zhī xiàn dào jiā mǔ qīn yì zǐ hào táo dà kū
赵知县到家，母亲驿子号淘大哭。
zěn zhī wǒ r què shì zhēn de
“怎知我儿却是真的！
jiào nà sān shí yú rén cóng wèn shí fù dào yì zhōng wǔ gèng qián hòu jiào bèi luò jiǎo xiào zěn zhī shì jiǎ de
”叫那三十余人从问时，复道：“驿中五更前后，教备骆湫校*怎知是假的！
zhòng rén dōu lái hè xǐ wèn hé zhōng shì hé wù biàn huài de zào jiǎo lín dài wáng
”众人都来贺喜，问盒中是何物，便坏得皂角林大王。
zhào zhī xiàn dào xià guān yì bù rèn de shì hé wù
赵知县道：“下官亦不认得是何物。
ruò bù shì jiǔ zǐ mǔ niáng niáng mǎn mén bèi zhè zào jiǎo lín dài wáng suǒ huài
若不是九子母娘娘，满门被这皂角林大王所坏。
xū wǎng dōng fēng dōng dài yuè shāo xiāng bài xiè zé gè
须往东峰东岱岳烧香拜谢则个。
jí biàn jiǎn rì dài le mā ma hún jiā yì cóng shàng biàn hé chuán zhí dào yǎn zhōu fèng fú xiàn xiè le duān gōng
”即便拣日，带了妈妈浑家驿从，上汴河船，直到兖州奉符县，谢了端公。
nà duān gōng xiǎo de shì zhēn zhào zhī xiàn fèng cheng bù dié
那端公晓得是真赵知县，奉承不迭。
zhù le sān liǎng rì shàng dōng fēng dōng dài yuè lái
住了三两日，上东峰东岱岳来。
rù de miào mén jìng lái zuǒ láng xià xiè nà jiǔ zǐ mǔ niáng niáng
入得庙门，径来左廊下谢那九子母娘娘。
shāo ba xiāng bài xiè chū mén
烧罢香，拜谢出门。
mā ma hé hún jiā xiān xià shān qù
妈妈和浑家先下山去。
zhào zhī xiàn dài liǎng gè yì rén wǎng shān hòu xián xíng jiàn guài shí shàng zuò yī gào fǔ liè zhàng yíng yù jiào yī shēng zhào zài lǐ nǐ hǎo xǐ yě
赵知县带两个驿人往山后闲行，见怪石上坐一告滏洌杖*莹玉，叫一声：“赵再理，你好喜也！
zhào zhī xiàn shàng qián rèn shí biàn shì jiǔ zǐ mǔ niáng niáng
”赵知县上前认时，便是九子母娘娘。
zhào zhī xiàn jí shí bài xiè
赵知县即时拜谢。
niáng niáng dào zǎo lái yì dǎo zhī shì wú yǐ dōu zhī
娘娘道：“早来驿祷之事，吾已都知。
hé zi zhōng wù nǎi shì dōng fēng dōng dài yuè yí gè hú lí jīng
盒子中物，乃是东峰东岱岳一个狐狸精。
zào jiǎo lín dài wáng nǎi shì yīn shǔ jīng
皂角林大王，乃是阴鼠精。
fēi li bù néng bǔ shǔ
非狸不能捕鼠。
zhī xiàn bù fáng dào yù qián zòu shàng xuān yáng dào lì
知县不妨到御前奏上，宣扬道力。
dào ba yī zhèn fēng bú jiàn le
”道罢，一阵风不见了。
zhào zhī xiàn hài rán dà jīng
赵知县骇然大惊。
xià shān lái duì mā ma hún jiā shuō zhī gǎn xiè bù jìn
下山来，对妈妈浑家说知，感谢不尽。
zhí dào dōng jīng zòu zhī dào jūn huáng dì
直到东京，奏知道君皇帝。
cǐ shí dào jiào fāng dāng shèng xíng jiàng yī dào shèng zhǐ féng zhōu yù xiàn dōu gài jiǔ zǐ mǔ niáng niáng shén miào
此时道教方当盛行，降一道圣旨，逢州遇县，都盖九子母娘娘神庙。
zhì jīn miào yǔ yóu yǒu cún zhě
至今庙宇犹有存者。
shī yún
诗云：
shì qíng yi jiǎ bù yí zhēn xìn jiǎ yí zhēn hài zhèng rén
世情宜假不宜真，信假疑真害正人。
ruò shì shì rén néng biàn jiǎ zhēn rén bù yòng su míng shén
若是世人能辨假，真人不用诉明神。