bào pǔ zǐ yuē yú wén zhī shī yún rén néng zhī yī wàn shì bì
抱朴子曰：“余闻之师云，人能知一，万事毕。
zhī yī zhě wú yī zhī bù zhī yě
知一者，无一之不知也。
bù zhī yī zhě wú yī zhī néng zhī yě
不知一者，无一之能知也。
dào qǐ wū yī qí guì wú ǒu gè jū yī chù yǐ xiàng tiān dì rén gù yuē sān yī yě
道起于一，其贵无偶，各居一处，以象天地人，故曰三一也。
tiān de yī yǐ qīng de dé yī yǐ níng rén dé yī yǐ shēng shén dé yī yǐ líng
天得一以清，地得一以宁，人得一以生，神得一以灵。
jīn shěn yǔ fú shān zhì chuān liú shì zhī bù jiàn tīng zhī bù wén cún zhī zé zài hū zhī zé wáng xiàng zhī zé jí bèi zhī zé xiōng bǎo zhī zé xiá zuò wǎng jí shī zhī zé mìng diāo qì qióng
金沈羽浮，山峙川流，视之不见，听之不闻，存之则在，忽之则亡，向之则吉，背之则凶，保之则遐祚罔极，失之则命雕气穷。
lǎo jūn yuē hū xī huǎng xī qí zhōng yǒu xiàng
老君曰：忽兮恍兮，其中有象；
huǎng xī hū xī qí zhōng yǒu wù
恍兮忽兮，其中有物。
yī zhī wèi yě
一之谓也。
gù xiān jīng yuē zi yù cháng shēng shǒu yī dāng míng
故仙经曰：子欲长生，守一当明；
sī yī zhì jī yī yǔ zhī liáng
思一至饥，一与之粮；
sī yī zhì kě yī yǔ zhī jiāng
思一至渴，一与之浆。
yī yǒu xìng zì fú sè nán zhǎng jiǔ fēn nǚ zhǎng liù fēn huò zài qí xià èr cùn sì fēn xià dān tián zhōng huò zài xīn xià jiàng gōng jīn què zhōng dān tián yě huò zài rén liǎng méi jiàn què xíng yī cùn wèi míng táng èr cùn wèi dòng fáng sān cùn wéi shàng dān tián yě
一有姓字服色，男长九分，女长六分，或在脐下二寸四分下丹田中，或在心下绛宫金阙中丹田也，或在人两眉闲，却行一寸为明堂，二寸为洞房，三寸为上丹田也。
cǐ nǎi shì dào jiā suǒ zhòng shì shì shà xuè kǒu chuán qí xìng míng ěr
此乃是道家所重，世世歃血口传其姓名耳。
yī néng chéng yīn shēng yáng tuī bù hán shǔ
一能成阴生阳，推步寒暑。
chūn dé yī yǐ fā xià dé yī yǐ zhǎng qiū dé yī yǐ shōu dōng dé yī yǐ cáng
春得一以发，夏得一以长，秋得一以收，冬得一以藏。
qí dà bù kě yǐ liù hé jiē qí xiǎo bù kě yǐ háo máng bǐ yě
其大不可以六合阶，其小不可以毫芒比也。
xī huáng dì dōng dào qīng qiū guò fēng shān jiàn zǐ fǔ xiān shēng shòu sān huáng nèi wén yǐ hé zhào wàn shén nán dào yuán lǒng yīn jiàn mù guān bǎi líng zhī suǒ dēng cǎi ruò qián zhī huá yǐn dān luán zhī shuǐ
昔黄帝东到青丘，过风山，见紫府先生，受三皇内文，以劾召万神，南到圆陇阴建木，观百灵之所登，采若干之华，饮丹峦之水；
xi jiàn zhōng huáng zi shòu jiǔ jiā zhī fāng guò kōng tóng cóng guǎng chéng zi shòu zì rán zhī jīng
西见中黄子，受九加之方，过崆峒，从广成子受自然之经；
běi dào hóng dī shàng jù cí jiàn dà wěi jūn huáng gài tóng zǐ shòu shén zhī tú hái zhì wáng wū de shén dān jīn jué jì
北到洪隄，上具茨，见大隗君黄盖童子，受神芝图，还陟王屋，得神丹金诀记。
dào é méi shān jiàn tiān zhēn huáng rén wū yù táng qǐng wèn zhēn yī zhī dào
到峨眉山，见天真皇人于玉堂，请问真一之道。
huáng rén yuē zi jì jūn sì hǎi yù fù qiú cháng shēng bù yì tān hu
皇人曰：子既君四海，欲复求长生，不亦贪乎？
qí xiāng fù bù kě jù shuō cū jǔ yī yú ěr
其相覆不可具说，粗举一隅耳。
fu cháng shēng xiān fāng zé wéi yǒu jīn dān
夫长生仙方，则唯有金丹；
shǒu xíng què è zé dú yǒu zhēn yī gù gǔ rén yóu zhòng yě
守形却恶，则独有真一，故古人尤重也。
xiān jīng yuē jiǔ zhuàn dān jīn yè jīng shǒu yī jué jiē zài kūn lún wǔ chéng zhī nèi cáng yǐ yù hán kè yǐ jīn zhá fēng yǐ zǐ ní yìn yǐ zhōng zhāng yān
仙经曰：九转丹，金液经，守一诀，皆在昆仑五城之内，藏以玉函，刻以金札，封以紫泥，印以中章焉。
wú wén zhī wū xiān shī yuē yī zài běi jí dà yuān zhī zhōng qián yǒu míng táng hòu yǒu jiàng gōng
吾闻之于先师曰：一在北极大渊之中，前有明堂，后有绛宫；
wēi wēi huá gài jīn lóu qióng lóng
巍巍华盖，金楼穹隆；
zuǒ gāng yòu kuí jī bō yáng kōng
左罡右魁，激波扬空；
xuán zhī bèi yá zhū cǎo méng lóng
玄芝被崖，朱草蒙珑；
bái yù cuó é rì yuè chuí guāng
白玉嵯峨，日月垂光；
lì huǒ guò shuǐ jīng xuán shè huáng
历火过水，经玄涉黄；
chéng què jiāo cuò wéi zhàng lín láng
城阙交错，帷帐琳琅；
lóng hǔ liè wèi shén rén zài bàng
龙虎列卫，神人在傍；
bù shī bù yǔ yī ān qí suǒ
不施不与，一安其所；
bù chí bù jí yī ān qí shì
不迟不疾，一安其室；
néng xiá néng yù yī nǎi bù qù
能暇能豫，一乃不去；
shǒu yī cún zhēn nǎi néng tōng shén
守一存真，乃能通神；
shǎo yù yuē shí yī nǎi liú xi
少欲约食，一乃留息；
bái rèn lín jǐng sī yī de shēng
白刃临颈，思一得生；
zhī yī bù nán nán zài wū zhōng
知一不难，难在于终；
shǒu zhī bù shī kě yǐ wú qióng
守之不失，可以无穷；
lù pì è shòu shuǐ què jiāo lóng
陆辟恶兽，水却蛟龙；
bù wèi wǎng liǎng xié dú zhī chóng
不畏魍魉，挟毒之虫；
guǐ bù gǎn jìn rèn bù gǎn zhōng
鬼不敢近，刃不敢中。
cǐ zhēn yī zhī dà lüè yě
此真一之大略也。
bào pǔ zǐ yuē wú wén zhī wū shī yún dào shù zhū jīng suǒ sī cún niàn zuò kě yǐ què è fáng shēn zhě nǎi yǒu shù qiān fǎ
抱朴子曰：“吾闻之于师云，道术诸经，所思存念作，可以却恶防身者，乃有数千法。
rú hán yǐng cáng xíng jí shǒu xíng wú shēng jiǔ biàn shí èr huà èr shí sì shēng děng sī jiàn shēn zhōng zhū shén ér nèi shì lìng jiàn zhī fǎ bù kě shèng jì yì gè yǒu xiào yě
如含影藏形，及守形无生，九变十二化二十四生等，思见身中诸神，而内视令见之法，不可胜计，亦各有效也。
rán huò nǎi sī zuò shù qiān wù yǐ zì wèi lǜ duō fán nán zú yǐ dà láo rén yì
然或乃思作数千物以自卫，率多烦难，足以大劳人意。
ruò zhī shǒu yī zhī dào zé yī qiè chú qì cǐ bèi gù yuē néng zhī yī zé wàn shì bì zhě yě
若知守一之道，则一切除弃此辈，故曰能知一则万事毕者也。
shòu zhēn yī kǒu jué jiē yǒu míng wén shà bái shēng zhī xuè yǐ wáng xiāng zhī rì shòu zhī yǐ bái juàn bái yín wèi yuē kè jīn qì ér fēn zhī qīng shuō wàng chuán qí shén bù xíng yě
受真一口诀，皆有明文，歃白牲之血，以王相之日受之，以白绢白银为约，克金契而分之，轻说妄传，其神不行也。
rén néng shǒu yī yī yì shǒu rén
人能守一，一亦守人。
suǒ yǐ bái rèn wú suǒ cuò qí ruì bǎi hài wú suǒ róng qí xiōng jū bài néng chéng zài wēi dú ān yě
所以白刃无所措其锐，百害无所容其凶，居败能成，在危独安也。
ruò zài guǐ miào zhī zhōng shān lín zhī xià dà yì zhī de zhǒng mù zhī jiàn hǔ láng zhī sǒu shé fù zhī chù shǒu yī bù dài zhòng wù yuǎn bèng
若在鬼庙之中，山林之下，大疫之地，冢墓之闲，虎狼之薮，蛇蝮之处，守一不怠，众恶远迸。
ruò hū ǒu wàng shǒu yī ér wèi bǎi guǐ suǒ hài
若忽偶忘守一，而为百鬼所害。
huò wò ér yǎn zhě jí chū zhōng tíng shì fǔ xīng wò gù shǒu yī guǐ jí qù yǐ
或卧而魇者，即出中庭视辅星，握固守一，鬼即去矣。
ruò fú yīn yǔ zhě dàn zhǐ shì zhōng xiàng běi sī jiàn fǔ xīng ér yǐ
若夫阴雨者，但止室中，向北思见辅星而已。
ruò wéi bīng kòu suǒ wéi wú fù shēng dì jí rù liù jiǎ yīn zhōng fú ér shǒu yī zé wǔ bīng bù néng fàn zhī yě
若为兵寇所围，无复生地，急入六甲阴中，伏而守一，则五兵不能犯之也。
néng shǒu yī zhě xíng wàn lǐ rù jūn lǚ shè dà chuān bù xū bǔ rì zé shí qǐ gōng yí xǐ rù xīn wū shě jiē bù fù àn kān yú xīng lì ér bù bì tài suì tài yīn jiāng jūn yuè jiàn shà hào zhī shén nián mìng zhī jì zhōng bù fù zhí yāng jiù yě
能守一者，行万里，入军旅，涉大川，不须卜日择时，起工移徙，入新屋舍，皆不复按堪舆星历，而不避太岁太阴将军、月建煞耗之神，年命之忌，终不复值殃咎也。
xiān xián lì shì yǒu yàn zhī dào yě
先贤历试有验之道也。
bào pǔ zǐ yuē xuán yī zhī dào yì yào fǎ yě
抱朴子曰：“玄一之道，亦要法也。
wú suǒ bù pì yǔ zhēn yī tóng gōng
无所不辟，与真一同功。
wú nèi piān dì yì míng zhī wèi chàng xuán zhě zhèng yǐ cǐ yě
吾内篇第一名之为畅玄者，正以此也。
shǒu xuán yī fù yì wū shǒu zhēn yī
守玄一复易于守真一。
zhēn yī yǒu xìng zì cháng duǎn fú sè mù xuán yī dàn cǐ jiàn zhī
真一有姓字长短服色目，玄一但此见之。
chū qiú zhī wū rì zhōng suǒ wèi zhī bái shǒu hēi yù sǐ bù dé zhě yě
初求之于日中，所谓知白守黑，欲死不得者也。
rán xiān dāng bǎi rì jié zhāi nǎi kě hou qiú dé zhī ěr yì bù guò sān sì rì de zhī de zhī shǒu zhī zé bù fù qù yǐ
然先当百日洁斋，乃可候求得之耳，亦不过三四日得之，得之守之，则不复去矣。
shǒu xuán yī bìng sī qí shēn fēn wéi sān rén sān rén yǐ jiàn yòu zhuǎn yì zhī kě zhì shù shí rén jiē rú jǐ shēn yǐn zhī xiǎn zhī jiē zì yǒu kǒu jué cǐ suǒ wèi fēn xíng zhī dào
守玄一，并思其身，分为三人，三人已见，又转益之，可至数十人，皆如己身，隐之显之，皆自有口诀，此所谓分形之道。
zuǒ jūn jí jì zi xun gé xiān gōng suǒ yǐ néng yī rì zhì shù shí chù jí yǒu kè zuò shàng yǒu yī zhǔ rén yǔ kè yǔ mén zhōng yòu yǒu yī zhǔ rén yíng kè ér shuǐ cè yòu yǒu yī zhǔ rén tóu diào bīn bù néng bié hé zhě wéi zhēn zhǔ rén yě
左君及蓟子训葛仙公所以能一日至数十处，及有客座上，有一主人与客语，门中又有一主人迎客，而水侧又有一主人投钓，宾不能别何者为真主人也。
shī yán shǒu yī jiān xiū míng jìng qí jìng dào chéng zé néng fēn xíng wéi shù shí rén yī fú miàn mào jiē rú yī yě
师言守一兼修明镜，其镜道成则能分形为数十人，衣服面貌，皆如一也。
bào pǔ zǐ yuē shī yán yù cháng shēng dāng qín fú dà yào yù de tōng shén dāng jīn shuǐ fēn xíng
抱朴子曰：“师言欲长生，当勤服大药，欲得通神，当金水分形。
xíng fēn zé zì xiàn qí shēn zhōng zhī sān hún qī pò ér tiān líng dì qí jiē kě jiē jiàn shān chuān zhī shén jiē kě shǐ yì yě
形分则自见其身中之三魂七魄，而天灵地祇，皆可接见，山川之神，皆可使役也。
bào pǔ zǐ yuē shēng kě xī yě sǐ kě wèi yě
抱朴子曰：“生可惜也，死可畏也。
rán cháng shēng yǎng xìng pì sǐ zhě yì wèi yǒu bù shǐ wū qín ér zhōng chéng wū jiǔ shì yě
然长生养性辟死者，亦未有不始于勤，而终成于久视也。
dào chéng zhī hòu lüè wú suǒ wéi yě
道成之后，略无所为也。
wèi chéng zhī jiàn wú bù wèi yě
未成之闲，无不为也。
cǎi jué cǎo mù zhī yào qú láo shān zé zhī zhōng jiān ěr zhì zuò jiē yòng jīn lì dēng wēi shè xiǎn sù yè bù dài fēi yǒu zhì zhì bù néng jiǔ yě
采掘草木之药，劬劳山泽之中，煎饵治作，皆用筋力，登危涉险，夙夜不怠，非有至志，不能久也。
jí yù jīn dān chéng ér shēng tiān rán qí dà yào wù jiē yòng qián zhí bù kě zú bàn
及欲金丹成而升天，然其大药物，皆用钱直，不可卒办。
dāng fù yóu wū gēng mù shāng fàn yǐ suǒ zī lěi nián jī qín rán hòu kě hé
当复由于耕牧商贩以索资，累年积勤，然后可合。
jí wū hé zuò zhī rì dāng fù zhāi jié qīng jìng duàn jué rén shì
及于合作之日，当复斋洁清净，断绝人事。
yǒu zhū bù yì ér dāng fù jiā zhī yǐ sī shén shǒu yī què è wèi shēn cháng rú rén jūn zhī zhì guó róng jiāng zhī dài dí nǎi kě wèi de cháng shēng zhī gōng yě
有诸不易，而当复加之以思神守一，却恶卫身，常如人君之治国，戎将之待敌，乃可为得长生之功也。
yǐ cōng míng dà zhì rèn jīng shì jì sú zhī qì ér xiū cǐ shì nǎi kě bì děi ěr
以聪明大智，任经世济俗之器，而修此事，乃可必得耳。
qiǎn jìn yōng rén suī yǒu zhì hǎo bù néng kè zhōng yǐ
浅近庸人，虽有志好，不能克终矣。
gù yī rén zhī shēn yī guó zhī xiàng yě
故一人之身，一国之象也。
xiōng fù zhī wèi yóu gōng shì yě
胸腹之位，犹宫室也。
sì zhī zhī liè yóu jiāo jìng yě
四肢之列，犹郊境也。
gǔ jié zhī fēn yóu bǎi guān yě
骨节之分，犹百官也。
shén yóu jūn yě xuè yóu chén yě qì yóu mín yě
神犹君也，血犹臣也，气犹民也。
gù zhī zhì shēn zé néng zhì guó yě
故知治身，则能治国也。
fu ài qí mín suǒ yǐ ān qí guó yǎng qí qì suǒ yǐ quán qí shēn
夫爱其民所以安其国，养其气所以全其身。
mín sàn zé guó wáng qì jié jí shēn sǐ sǐ zhě bù kě shēng yě wáng zhě bù kě cún yě
民散则国亡，气竭即身死，死者不可生也，亡者不可存也。
shì yǐ zhì rén xiāo wèi qǐ zhī huàn zhì wèi bìng zhī jí yī zhī wū wú shì zhī qián bù zhuī zhī wū jì shì zhī hòu
是以至人消未起之患，治未病之疾，医之于无事之前，不追之于既逝之后。
mín nán yǎng ér yì wēi yě qì nán qīng ér yì zhuó yě
民难养而易危也，气难清而易浊也。
gù shěn wēi dé suǒ yǐ bǎo shè jì gē shì yù suǒ yǐ gù xuè qì
故审威德所以保社稷，割嗜欲所以固血气。
rán hòu zhēn yī cún yān sān qī shǒu yān bǎi hài què yān nián mìng yán yǐ
然后真一存焉，三七守焉，百害却焉，年命延矣。
bào pǔ zǐ yuē shī yán fú jīn dān dà yào suī wèi qù shì bǎi xié bù jìn yě
抱朴子曰：“师言服金丹大药，虽未去世，百邪不近也。
ruò dàn fú cǎo mù jí xiǎo xiǎo ěr bā dàn shì kě lìng jí chú mìng yì ěr bù zú yǐ ráng wài lái zhī huò yě
若但服草木及小小饵八石，适可令疾除命益耳，不足以禳外来之祸也。
huò wèi guǐ suǒ mào fàn huò wèi tài shān shén zhī suǒ qīng lìng huò wèi jīng mèi suǒ qīn fàn wéi yǒu shǒu zhēn yī kě yǐ yī qiè bù wèi cǐ bèi yě
或为鬼所冒犯，或为大山神之所轻凌，或为精魅所侵犯，唯有守真一，可以一切不畏此辈也。
cì zé yǒu dài shén fú
次则有带神符。
ruò liǎo bù zhī cǐ èr shì yǐ qiú cháng shēng wēi yǐ zāi
若了不知此二事以求长生，危矣哉。
sì mén ér bì qí sān dào yóu de rù kuàng jǐn kāi zhě yá
四门而闭其三，盗犹得入，况尽开者邪？