bào pǔ zǐ yuē huá zhāng zǎo wèi fēi méng sǒu suǒ wán
抱朴子曰：华章藻蔚，非蒙瞍所玩；
yīng yì zhī cái fēi qiǎn duǎn suǒ shí
英逸之才，非浅短所识。
fu zhān shì bù néng jiē wù zé yǎn lóng yǔ sù hè tóng jià yǐ
夫瞻视不能接物，则兖龙与素褐同价矣；
cōng jiàn bù zú xiāng shè zé jùn mín yǔ yōng fū yī gài yǐ
聪鉴不足相涉，则俊民与庸夫一概矣。
yǎn bù jiàn zé měi bù rù shén yān
眼不见，则美不入神焉；
mò zhī yǔ zé shāng zhī zhě zhì yān
莫之与，则伤之者至焉。
qiě fú ài zēng hào wù gǔ jīn bù jūn shí yí sú yì wù tóng jià yì
且夫爱憎好恶，古今不均，时移俗易，物同价异。
pì zhī xià hòu zhī huáng nǎng zhí lián chéng zhōu zhī wū jīn jiàn wū tóng tiě
譬之夏后之璜，曩直连城，鬻之于今，贱于铜铁。
gù xī yǐ yǐn jū qiú zhì wèi gāo shì jīn yǐ shān lín zhī rú wèi bù xiào
故昔以隐居求志为高士，今以山林之儒为不肖。
gù shèng shì zhī liáng gàn nǎi àn sú zhī zuì rén yě
故圣世之良干，乃暗俗之罪人也；
wǎng zhě zhī jiè jié nǎi mò yè zhī léi liè yě
往者之介洁，乃末叶之羸劣也。
hóng wěi zhī shì lǚ dào zhī shēng qí chóng xìn fěi tú chóng rèn zhī qiáng qí yuān zé bù wéi lǚ liáng zhī shēn yě gù duǎn jìn bù néng shǎng ér qiǎn cù bù néng cè yān
弘伟之士，履道之生，其崇信匪徒重仞之墙，其渊泽不唯吕梁之深也，故短近不能赏，而浅促不能测焉。
yīn yǐ yì hu jǐ ér báo zhī yǐ yǐ bù qiú wǒ ér jí zhī yǐ bù guì bù yòng hé zú yán hu
因以异乎己而薄之矣，以不求我而疾之矣，不贵不用，何足言乎？
nǎi yǒu bō āi chén wū bái guī shēng chuāng nè yǒu wū yù jī shàn cī léi tóng gōng fá dú lì céng sān méng jié piāo zhī gòu cháo xǔ huò chuān yú zhī bàng
乃有播埃尘于白珪，生疮疒有于玉肌，讪疵雷同，攻伐独立，曾叁蒙劫剽之垢，巢许获穿窬之谤。
zì fěi míng bìng xuán xiàng xuán jiàn biǎo wēi zhě yān néng pī ní chōu lún yù chéng chuān duó chén zhū zāi fu guī zhāng jū sì ér bù shòu shěn nǎi yì wū pán pú hu
自匪明并悬象，玄鉴表微者，焉能披泥抽沦玉，澄川掇沈珠哉!夫珪璋居肆而不售，矧乃翳于槃璞乎？
qí shì kòu jiǎo ér jiàn è kuàng nǎi qián wū sì yáng sǒu hu
奇士扣角而见遏，况乃潜于四羊薮乎？
sūn bìn sī chěng qí mì lüè ér sī mǎ yuè zhī
孙膑思骋其秘略，而司马刖之；
hán fēi yuàn jiàn zhì jì ér lǐ sī shā zhī
韩非愿建治绩，而李斯杀之；
jiǎ yì kāng kǎi huái jīng guó zhī shù ér wǔ fū pái zhī
贾谊慷慨，怀经国之术，而武夫排之；
zi zhèng zhōng liáng yǒu kuāng wēi zhī jù ér gōng xiǎn xiàn zhī
子政忠良，有匡危之具，而恭显陷之。
hé shì suǒ yǐ bào pú ér qì xuè qín xi suǒ yǐ fā fèn ér suì shǒu yě
和氏所以抱璞而泣血，禽息所以发愤而碎首也。
fu yù shí yì bié wū xián yú ài bǎo qíng dǔ wū hǎo shì yǐ yì bié zhī bǎo hé dǔ hǎo zhī wù yóu huò zuì jié zhǐ lì shì shòu wū
夫玉石易别于贤愚，爱宝情笃于好士，以易别之宝，合笃好之物，犹获罪截趾，历世受诬。
kuàng hū nán zhī zhī xián fēi yì suǒ jí chán rén huà shé zú wū wú xíng jiān chén wèi zhōng zhēn zhī hài jǐ tǐ qū zhě jì shéng mò zhī róng yè luǒ zhě zēng míng zhú zhī lái
况乎难知之贤，非意所急，谗人画蛇足于无形，奸臣畏忠贞之害己，体曲者忌绳墨之容，夜裸者憎明烛之来。
shì yǐ gāo yù měi xíng yì ér bù yáng xū gòu zhī bàng xiān xíng shēng yǐng
是以高誉美行，抑而不扬，虚构之谤，先形生影。
yòu wú chu rén hào kū zhī jiàn wàn wú yī yù gù qí yi yǐ
又无楚人号哭之荐，万无一遇，固其宜矣。
fu yǐ yù wèi shí zhě yì jiāng yǐ shí wèi yù yǐ
夫以玉为石者，亦将以石为玉矣；
yǐ xián wèi yú zhě yì jiāng yǐ yú wèi xián zhě yǐ
以贤为愚者，亦将以愚为贤者矣。
yǐ shí wèi yù wèi yǒu shāng yě
以石为玉，未有伤也；
yǐ yú wèi xián zhě wáng zhī zhěn yě
以愚为贤者，亡之诊也。
gài zhěn wáng zhě suī cún ér bì wáng yóu mài sǐ zhě suī shēng ér bì sǐ yě
盖诊亡者虽存而必亡，犹脉死者虽生而必死也。
kě wù shèn hu wū xì bēi fū mò zhī sī zhě yě
可勿慎乎!于戏，悲夫!莫之思者也。
xī zhòng ní shàng shèng yě dōng shòu lěi wū qí rén nán jiàn sāi wū zi xi
昔仲尼上圣也，东受累于齐人，南见塞于子西。
wén zhǒng dà xián yě chū bù chǐ wū jīng sú mò yōng yóu wū jūn rú
文种大贤也，初不齿于荆俗，末雍游于钧如。
jìng nián lì gōng bù yì nán hu
竞年立功，不亦难乎？
fu jié lǜ xuán lí fēi táo yī bù néng shì yě
夫结绿玄黎，非陶猗不能市也；
qiān jūn zhī zhòng fēi bēn huò bù néng bào yě
千钧之重，非贲获不能抱也。
bái xuě zhī xián fēi líng sù bù néng huī yě
《白雪》之弦，非灵素不能徽也；
mài lún zhī cái fēi míng zhǔ bù néng yòng yě
迈伦之才，非明主不能用也。
rán yào líng guāng yè zhī zhēn bù wéi mò qiú ér kuī qí zhì yǐ gǒu qiě wū jiàn jiǎ
然耀灵光夜之珍，不为莫求而亏其质，以苟且于贱贾；
hóng zhōng zhōu dǐng huò yǒu tuō wén bù wéi wěi lún ér qīng qí tǐ qǔ jiàn jǔ wū zhū rú
洪锺周鼎(或有脱文)，不为委沦而轻其体，取见举于侏儒；
yì yáng yún hé bù wéi bù yù ér xi chàng yǐ jìng xiǎn wū yín wā
峄阳云和，不为不御而息唱，以竞显于淫哇；
guān qún zhī dé bù yǐ shěn yì ér lǚ jìng ér tuán jié wū liú sú
冠群之德，不以沈抑而履径，而剸节于流俗。
shì yǐ hé bì biàn wéi zhì huò róu mù fèi wū wù yòng chì dāo zhī kuàng bù dé jīng ōu yě zhī lú
是以和璧变为滞货，柔木废于勿用，赤刀之矿，不得经欧冶之炉；
yuán kǎi zhī chóu zhōng bù zhí sì mén zhī pì yě
元凯之畴，终不值四门之辟也。