lùn èr shǒu fán shí èr shì xiāng r shòu yāo fǎ
（论二首凡十二事相儿寿夭法）
lùn yuē xiǎo ér chū shēng xiān yǐ mián guǒ zhǐ shì r kǒu zhōng jí shé shàng qīng ní è xuè cǐ wèi zhī yù héng
论曰∶小儿初生，先以绵裹指，拭儿口中及舌上青泥恶血，此为之玉衡。
yī zuò xián
（一作衔。
ruò bù jí shì tí shēng yī fà jí rù fù chéng bǎi jí yǐ
）若不急拭，啼声一发，即入腹成百疾矣。
r shēng luò de bù zuò shēng zhě qǔ nuǎn shuǐ yī qì guàn zhī xū yú dāng tí
儿生落地不作声者，取暖水一器灌之，须臾当啼。
r shēng bù zuò shēng zhě cǐ yóu nán chǎn shǎo qì gù yě kě qǔ r qí dài xiàng shēn què luō zhī lìng qì rù fù réng ā zhī zhì bǎi dù tí shēng zì fā
儿生不作声者，此由难产少气故也，可取儿脐带向身却捋之，令气入腹，仍呵之至百度，啼声自发；
yì kě yǐ cōng bái xú xú biān zhī jí tí
亦可以葱白徐徐鞭之，即啼。
r yǐ shēng jí dāng jǔ zhī jǔ zhī chí wǎn zé lìng zhōng hán fù nèi léi míng nǎi xiān yù zhī rán hòu duàn qí bù dé yǐ dāo gē zhī xū lìng rén gé dān yī wù yǎo duàn jiān yǐ nuǎn qì ā qī biàn rán hòu chán jié
儿已生即当举之，举之迟晚，则令中寒，腹内雷鸣，乃先浴之，然后断脐，不得以刀割之，须令人隔单衣物咬断，兼以暖气呵七遍，然后缠结。
suǒ liú qí dài lìng zhì r zú fū shàng duǎn zé zhōng hán lìng r fù zhōng bù tiáo cháng xià lì
所留脐带，令至儿足趺上，短则中寒，令儿腹中不调，常下痢。
ruò xiān duàn qí rán hòu yù zhě qí zhōng shuǐ qí zhōng shuǐ zé fā fù tòng
若先断脐，然后浴者，脐中水，脐中水则发腹痛。
qí qí duàn qì lián qí dài zhōng duō yǒu chóng yi jí tī bō qù zhī bù ěr rù r fù chéng jí
其脐断讫，连脐带中多有虫，宜急剔拨去之，不尔入儿腹成疾。
duàn r qí zhě dāng lìng zhǎng liù cùn zhǎng zé shāng jī duǎn zé shāng zàng bù yǐ shí duàn
断儿脐者，当令长六寸，长则伤肌，短则伤脏，不以时断。
ruò zhī bù jìn zé nuǎn qì jiàn wēi zì shēng hán lìng r qí fēng
若汁不尽，则暖气渐微，自生寒，令儿脐风。
shēng nán yi yòng qí fù jiù yī guǒ zhī shēng nǚ yi yòng qí mǔ gù yī jiē wù yòng xīn bó wéi shàn bù kě lìng yī guò nóng lìng r shāng pí fū hài xuè mài fā zá chuāng ér huáng r yī mián bó tè jì nóng rè shèn zhī shèn zhī
生男宜用其父旧衣裹之，生女宜用其母故衣，皆勿用新帛为善，不可令衣过浓，令儿伤皮肤，害血脉，发杂疮而黄，儿衣绵帛特忌浓热，慎之慎之。
fán xiǎo r shǐ shēng jī fū wèi chéng bù kě nuǎn yī nuǎn yī zé lìng jīn gǔ huǎn ruò yí shí jiàn fēng rì ruò dōu bú jiàn fēng zé lìng jī fū cuì ruǎn pián yí zhòng shāng jiē dāng yǐ gù xù yī zhī wù yòng xīn mián yě
凡小儿始生，肌肤未成，不可暖衣，暖衣则令筋骨缓弱，宜时见风日，若都不见风，则令肌肤脆软，便宜中伤，皆当以故絮衣之，勿用新绵也。
fán tiān hé nuǎn wú fēng zhī shí lìng mǔ jiāng r yú rì zhōng xī xì shù jiàn fēng rì zé xuè níng qì gāng jī ròu láo mì kān nài fēng hán bù zhì jí bìng
凡天和暖无风之时，令母将儿于日中嬉戏，数见风日，则血凝气刚，肌肉牢密，堪耐风寒，不致疾病。
ruò cháng cáng zài wéi zhàng zhī zhōng zhòng yī wēn nuǎn pì yóu yīn dì zhī cǎo mù bú jiàn fēng rì ruǎn cuì bù kān fēng hán yě
若常藏在帏帐之中，重衣温暖，譬犹阴地之草木，不见风日，软脆不堪风寒也。
fán guǒ qí fǎ chuí zhì bái liàn lìng róu ruǎn fāng sì cùn xīn mián nóng bàn cùn yǔ bó děng hé zhī diào qí huǎn jí jí zé lìng r tǔ
凡裹脐法，椎治白练令柔软，方四寸，新绵浓半寸，与帛等合之，调其缓急，急则令儿吐。
r shēng èr shí rì nǎi jiě shì qí
儿生二十日，乃解视脐。
ruò shí xǔ rì r nù tí shì yī zhōng yǒu cì zhě cǐ huò qí zào hái cì qí fù dāng jiě zhī yì yī gèng guǒ
若十许日儿怒啼，似衣中有刺者，此或脐燥，还刺其腹，当解之易衣更裹。
guǒ qí shí bì hù xià zhàng rán huǒ lìng zhàng zhōng wēn nuǎn huàn yī yì rán réng yǐ wēn fěn fěn zhī cǐ wèi dōng shí hán yě
裹脐时闭户下帐，燃火令帐中温暖，换衣亦然，仍以温粉粉之，此谓冬时寒也。
ruò bù yù shāo jiàng bó mò fěn zhī
若不愈，烧绛帛末粉之。
ruò guò yī yuè qí yǒu zhī bù yù shāo há má huī fěn zhī rì sān sì cì
若过一月脐有汁不愈，烧虾蟆灰粉之，日三四次。
ruò qí zhōng shuǐ jí zhōng lěng zé lìng r fù jiǎo tòng yāo jiū tí hū miàn mù qīng hēi cǐ shì zhōng shuǐ zhī guò dāng zhì fěn xù yǐ yùn zhī bù shí zhì hù
若脐中水及中冷，则令儿腹绞痛，夭纠啼呼，面目青黑，此是中水之过，当炙粉絮以熨之，不时治护。
qí zhì zhǒng zhě dāng suí qīng zhòng zhòng zhě biàn jiǔ zhī nǎi kě zhì bā jiǔ shí zhuàng qīng zhě qí bù dà zhǒng dàn chū zhī
脐至肿者当随轻重，重者便灸之，乃可至八九十壮，轻者脐不大肿，但出汁。
shí shí tí hū zhě dǎo dāng guī mò hé hú fěn fū zhī zhì xù rì yùn zhī zhì bǎi rì yù yǐ tí hū zhǐ wèi hou
时时啼呼者，捣当归末和胡粉敷之，炙絮日熨之，至百日愈，以啼呼止为候。
ruò r fèn qīng zhě lěng yě yǔ qí zhōng shuǐ tóng
若儿粪青者冷也，与脐中水同。
r xǐ yù duàn qí jìng bào bì wèi kě yǔ zhū mì yi yǔ gān cǎo tāng
儿洗浴断脐竟抱毕，未可与朱蜜，宜与甘草汤。
yǐ gān cǎo rú shǒu zhōng zhǐ yī jié xǔ dǎ suì yǐ shuǐ èr hé zhǔ qǔ yī hé yǐ mián chán zhān qǔ yǔ r shǔn zhī lián shǔn zhī jì dé yī xiǎn ké rù fù zhǐ r dāng kuài tǔ tǔ qù xīn xiōng zhōng è zhī yě
以甘草如手中指一节许，打碎，以水二合煮，取一合，以绵缠沾取，与儿吮之，连吮汁，计得一蚬壳入腹止，儿当快吐，吐去心胸中恶汁也。
rú de tǔ yú yào gèng bù xū yǔ
如得吐，余药更不须与。
ruò bù de tǔ kě xiāo xī jì rú jī kě xū yú gèng yǔ zhī ruò qián
若不得吐，可消息计如饥渴，须臾更与之若前。
suǒ fú jí gèng yǔ bìng bù de tǔ zhě dàn shāo shāo yǔ zhī lìng jǐn cǐ yī hé zhǐ
所服及更与并不得吐者，但稍稍与之，令尽此一合止。
rú de tǔ qù è zhī lìng r xīn shén zhì néng wú bìng yě
如得吐去恶汁，令儿心神智能无病也。
yǐn yī hé jìn dōu bù tǔ zhě shì r bù hán è xuè ěr wù fù yǔ gān cǎo tāng nǎi kě yǔ zhū mì yǐ zhèn xīn shén ān hún pò yě
饮一合尽都不吐者，是儿不含恶血耳，勿复与甘草汤，乃可与朱蜜以镇心神，安魂魄也。
r xīn shēng sān rì zhōng yǔ zhū mì zhě bù yí duō duō zé lěng r pí wèi lěng fù zhàng xǐ yīn xián qì jí biàn jìn jìng ér sǐ
儿新生三日中，与朱蜜者不宜多，多则冷儿，脾胃冷腹胀，喜阴痫，气急变噤痉而死。
xīn shēng yǔ zhū mì fǎ yǐ fēi liàn zhū shā rú dà dòu xǔ yǐ chì mì yī xiǎn ké hé zhī yǐ mián chán zhù tóu zhān qǔ yǔ r shǔn zhī de sān zhān zhǐ yī rì lìng jǐn cǐ yī dòu xǔ kě sān rì yǔ zhī zé yòng sān dòu xǔ yě wù guò cǐ zé shāng r yě
新生与朱蜜法，以飞炼朱砂如大豆许，以赤蜜一蚬壳和之，以绵缠箸头沾取，与儿吮之，得三沾止，一日令尽此一豆许，可三日与之，则用三豆许也，勿过此，则伤儿也。
yǔ zhū mì jìng kě yǔ niú huáng rú zhū mì duō shǎo yě niú huáng yì gān dǎn chú rè dìng jīng shén zhǐ jīng pì è qì chú xiǎo ér bǎi bìng yě
与朱蜜竟，可与牛黄如朱蜜多少也，牛黄益肝胆除热，定精神止惊，辟恶气，除小儿百病也。
xīn shēng sān rì hòu yīng kāi cháng wèi zhù gǔ shén kě yán mǐ zuò nóng yǐn rú rǔ lào nóng báo yǐ dòu dà yǔ r yàn zhī pín yàn sān dòu xǔ zhǐ rì sān yǔ zhī mǎn qī rì kě yǔ bǔ yě
新生三日后，应开肠胃，助谷神，可研米作浓饮，如乳酪浓薄，以豆大与儿咽之，频咽三豆许止，日三与之，满七日可与哺也。
r shēng shí rì shǐ bǔ rú zǎo hé èr shí rì bèi zhī wǔ shí rì rú dàn wán bǎi r bù shèng gǔ qì lìng shēng bìng tóu miàn shēn tǐ xǐ shēng chuāng yù ér fù fā lìng r ruò nán yǎng
儿生十日始哺如枣核，二十日倍之，五十日如弹丸，百儿不胜谷气，令生病，头面身体喜生疮，愈而复发，令儿弱难养。
sān shí rì hòu suī bǔ wù duō ruò bù shì shí wù qiáng yǔ zhī qiáng yǔ zhī bù xiāo fù shēng jí bìng
三十日后虽哺勿多，若不嗜食，勿强与之，强与之不消，复生疾病。
bǔ rǔ bù jìn zhě fù zhōng jiē yǒu tán pǐ yě dāng yǐ sì wù zǐ wán wēi xià jié bǔ rǔ shù rì biàn zì yù
哺乳不进者，腹中皆有痰癖也，当以四物紫丸微下，节哺乳，数日便自愈。
xiǎo ér wēi hán rè yì dāng ěr lì zhī yào dāng xià zhī rán hòu nǎi chài
小儿微寒热，亦当尔利之，要当下之，然后乃瘥。
fán rǔ ér bù yù tài bǎo bǎo zé ǒu tù měi hou r tǔ zhě rǔ tài bǎo yě yǐ kōng rǔ rǔ zhī jí xiāo rì sì
凡乳儿不欲太饱，饱则呕吐，每候儿吐者，乳太饱也，以空乳乳之即消，日四。
rǔ ér ruò qí wèi yù rǔ ér tài bǎo lìng fēng zhōng qí yě
乳儿若脐未愈，乳儿太饱，令风中脐也。
xià bù qù rè rǔ lìng r ǒu nì
夏不去热乳，令儿呕逆；
dōng bù qù hán rǔ lìng r hāi lì
冬不去寒乳，令儿咳痢。
mǔ xīn fáng yǐ rǔ ér lìng r léi shòu jiāo jìng bù néng xíng
母新房以乳儿，令儿羸瘦，交胫不能行。
mǔ yǒu rè yǐ rǔ ér lìng biàn huáng bù néng shí
母有热以乳儿，令变黄不能食。
mǔ nù yǐ rǔ ér lìng xǐ jīng fā qì shàn yòu lìng shàng qì shàn diān kuáng
母怒以乳儿，令喜惊发气疝，又令上气疝癫狂。
mǔ xīn tǔ xià yǐ rǔ ér lìng xū léi
母新吐下以乳儿，令虚羸。
mǔ zuì yǐ rǔ ér lìng shēn rè fù mǎn
母醉以乳儿，令身热腹满。
fán xīn shēng xiǎo ér yī yuè nèi cháng yǐn zhū rǔ dà jiā
凡新生小儿，一月内常饮猪乳，大佳。
fán rǔ mǔ rǔ ér dāng xiān jí sàn qí rè qì wù lìng zhī bēn chū lìng r yē zhé duó qí rǔ lìng de xi xi yǐ fù rǔ zhī rú shì shí fǎn wǔ fǎn shì r jī bǎo jié dù zhī yī rì zhōng jǐ rǔ ér zú yǐ wéi cháng
凡乳母乳儿，当先极，散其热气，勿令汁奔出，令儿噎，辄夺其乳，令得息，息已，复乳之，如是十返五返，视儿饥饱，节度，知一日中几乳而足，以为常。
yòu cháng zhuō qù sù rǔ
又常捉去宿乳。
r ruò wò rǔ mǔ dāng yǐ bì zhěn zhī lìng rǔ yǔ r tóu píng nǎi rǔ zhī lìng r bù yē
儿若卧，乳母当以臂枕之，令乳与儿头平乃乳之，令儿不噎。
mǔ yù mèi zé duó qí rǔ kǒng tián kǒu bí yòu bù zhī jī bǎo yě
母欲寐则夺其乳，恐填口鼻，又不知饥饱也。
yù r fǎ
浴儿法∶
fán yù xiǎo ér tāng jí xū lìng lěng rè tiáo hé lěng rè shī suǒ lìng r jīng yì zhì wǔ zàng zhī jí yě
凡浴小儿汤极须令冷热调和，冷热失所，令儿惊，亦致五脏之疾也。
fán ér dōng bù kě jiǔ yù yù jiǔ zé shāng hán
凡儿冬不可久浴，浴久则伤寒。
xià bù kě jiǔ yù yù jiǔ zé shāng rè
夏不可久浴，浴久则伤热。
shù yù bèi lěng zé fā xián
数浴背冷，则发痫。
ruò bù yù yòu lìng r máo luò
若不浴，又令儿毛落。
xīn shēng yù r zhě yǐ zhū dǎn yī méi qǔ zhī tóu tāng zhōng yǐ yù r zhōng shēn bù huàn chuāng jiè
新生浴儿者，以猪胆一枚，取汁投汤中以浴儿，终身不患疮疥。
wù yǐ zá shuǐ yù zhī
勿以杂水浴之。
r shēng sān rì yi yòng táo gēn tāng yù táo gēn méi gēn li gēn gè èr liǎng zhī yì de jǔ yǐ shuǐ sān dòu zhǔ èr shí fèi qù zǐ yù r liáng qù bù xiáng lìng r zhōng shēn wú chuāng jiè
儿生三日，宜用桃根汤浴，桃根、梅根、李根各二两，枝亦得， 咀，以水三斗煮二十沸，去滓，浴儿，良，去不祥，令儿终身无疮疥。
zhì xiǎo ér jīng pì è qì yǐ ài hǔ tāng yù ài yī jīn hǔ tóu gǔ yī méi yǐ shuǐ sān dòu zhǔ wèi tāng yù dàn xū yù zé zhǔ yòng zhī
治小儿惊，辟恶气，以艾虎汤浴，艾一斤，虎头骨一枚，以水三斗煮为汤浴，但须浴则煮用之。
fán xiǎo r chū chū fù yǒu é kǒu zhě qí shé shàng yǒu bái xiè rú mǐ jù zhě bí zhōng yì yǒu zhī cǐ yóu r zài bāo tāi zhōng shòu gǔ qì shèng gù yě huò rèn shēn shí shì nuò mǐ shǐ zhī rán
凡小儿初出腹有鹅口者，其舌上有白屑如米，剧者鼻中亦有之，此由儿在胞胎中受谷气盛故也，或妊娠时嗜糯米使之然。
zhì zhī zhī fǎ yǐ fā chán zhù tóu zhān jǐng huā shuǐ liāo shì zhī sān rì rú cǐ biàn tuō qù rú bù tuō kě zhǔ lì zhī lìng nóng yǐ mián chán zhù tóu shì zhī
治之之法以发缠箸头沾井花水撩拭之，三日如此，便脱去，如不脱，可煮栗汁，令浓，以绵缠箸头拭之。
ruò chūn xià wú lì kě zhǔ lì mù pí rú yòng jǐng huā shuǐ fǎ
若春夏无栗，可煮栗木皮，如用井花水法。
xiǎo ér chū chū fù yǒu lián shé shé xià yǒu mó rú shí liú zǐ zhōng gé lián qí shé xià hòu xǐ lìng r yán yǔ bù fā bù zhuǎn yě kě yǐ zhǎo zhāi duàn zhī wēi yǒu xuè chū wú hài
小儿初出腹有连舌，舌下有膜如石榴子中隔连其舌下，后喜令儿言语不发不转也，可以爪摘断之，微有血出无害；
ruò xuè chū bù zhǐ kě shāo fā zuò huī mò fū zhī xuè biàn zhǐ yě
若血出不止，可烧发作灰末敷之，血便止也。
xiǎo ér chū fù liù qī rì hòu qí xuè qì shōu liǎn chéng ròu zé kǒu shé hóu jiá lǐ qīng jìng yě
小儿出腹六七日后，其血气收敛成肉，则口舌喉颊里清净也。
ruò hóu lǐ shé shàng yǒu wù
若喉里舌上有物，
rú lú tuò shèng shuǐ zhuàng zhě
如芦箨盛水状者，
ruò xuán yōng yǒu zhàng qǐ zhě
若悬痈有胀起者，
kě yǐ mián chán zhǎng zhēn
可以绵缠长针，
liú rèn chù rú sù mǐ xǔ dà
留刃处如粟米许大，
yǐ cì jué zhī
以刺决之，
lìng qì xiè
令气泄，
qù qīng huáng chì xuè zhī yě
去青黄赤血汁也，
yī cì zhī zhǐ xiāo xī
一刺之止消息，
yī rì wèi xiāo zhě
一日未消者，
lái rì yòu cì zhī
来日又刺之，
bù guò sān cì
不过三刺，
zì xiāo jìn
自消尽，
yú xiǎo xiǎo wèi xiāo
余小小未消，
sān cì yì zhǐ
三刺亦止，
zì rán de xiāo yě
自然得消也。
yǒu zhe shé xià rú cǐ zhě míng zhòng shé
有着舌下如此者，名重舌。
yǒu zhe jiá lǐ jí shàng rú cǐ zhě míng zhòng
有着颊里及上如此者，名重。
yǒu zhe chǐ yín shàng zhě míng zhòng kěn
有着齿龈上者，名重龈。
jiē cì qù xuè zhī yě
皆刺去血汁也。
xiǎo ér shēng zhé sǐ zhì zhī fǎ
小儿生辄死，治之法∶
dāng hòu shì r kǒu zhōng xuán yōng qián shàng yǒu pào zhě yǐ zhǐ zhāi qǔ tóu jué lìng kuì qù xuè wù lìng xuè rù yàn rù yàn shā r jí jí shèn zhī
当候视儿口中悬雍前上有泡者，以指摘取头决，令溃去血，勿令血入咽，入咽杀儿，急急慎之。
xiǎo ér chū chū fù
小儿初出腹，
gǔ ròu wèi liǎn
骨肉未敛，
jī ròu yóu shì xuè yě
肌肉犹是血也，
xuè níng nǎi jiān chéng jī ròu ěr
血凝乃坚成肌肉耳，
qí xuè jǔ bài bù chéng jī ròu
其血沮败不成肌肉，
zé shǐ miàn mù rào bí kǒu zuǒ yòu xī huáng ér tí
则使面目绕鼻口左右悉黄而啼，
bì mù jù kǒu cuō miàn
闭目聚口撮面，
kǒu zhōng gān zào
口中干燥，
sì zhī bù néng shēn suō zhě
四肢不能伸缩者，
jiē shì xuè mài bù liǎn yě
皆是血脉不敛也，
xǐ bù yù
喜不育。
ruò yǒu rú cǐ zhě jiē yi yǔ lóng dǎn tāng yě
若有如此者，皆宜与龙胆汤也。
fāng chū běn juǎn jīng xián piān
（方出本卷惊痫篇。
xiāng r shòu yāo fǎ
相儿寿夭法∶
r chū shēng jiào shēng lián yán xiāng zhǔ zhě shòu
儿初生叫声连延相属者，寿。
shēng jué ér fù yáng jí zhě bù shòu
声绝而复扬急者，不寿。
tí shēng sàn bù chéng rén
啼声散，不成人。
tí shēng shēn bù chéng rén
啼声深，不成人。
qí zhōng wú xuè zhě hǎo
脐中无血者，好。
qí xiǎo zhě bù shòu
脐小者，不寿。
tōng shēn ruǎn ruò rú wú gǔ zhě bù shòu
通身软弱如无骨者，不寿。
xiān bái zhǎng dà zhě shòu
鲜白长大者，寿。
zì kāi mù zhě bù chéng rén
自开目者，不成人。
mù shì bù zhèng shù dòng zhě dà fēi jiā
目视不正数动者，大非佳。
hàn xuè zhě duō ě bù shòu
汗血者，多厄不寿。
hàn bù liú bù chéng rén
汗不流，不成人。
xiǎo biàn níng rú zhī gāo bù chéng rén
小便凝如脂膏，不成人。
tóu sì pò bù chéng rén
头四破，不成人。
cháng yáo shǒu zú zhě bù chéng rén
常摇手足者，不成人。
zǎo zuò zǎo xíng zǎo chǐ zǎo yǔ jiē è xìng fēi jiā rén
早坐、早行、早齿、早语，皆恶性，非佳人。
tóu máo bù zhōu zā zhě bù chéng rén
头毛不周匝者，不成人。
fā xī shǎo zhě qiáng bù tīng rén yī zuò bù cōng
发稀少者强，不听人（一作不聪）。
é shàng yǒu xuán máo zǎo guì fáng fù mǔ
额上有旋毛，早贵，妨父母。
r shēng zhěn gǔ bù chéng zhě néng yán ér sǐ
儿生枕骨不成者，能言而死。
kāo gǔ bù chéng zhě néng jù ér sǐ
尻骨不成者，能倨而死。
zhǎng gǔ bù chéng zhě néng pú fú ér sǐ
掌骨不成者，能匍匐而死。
zhǒng gǔ bù chéng zhě néng xíng ér sǐ
踵骨不成者，能行而死。
bìn gǔ bù chéng zhě néng lì ér sǐ
膑骨不成者，能立而死。
shēn bù shōu zhě sǐ
身不收者，死。
yú kǒu zhě sǐ
鱼口者，死。
gǔ jiān wú shēng ròu zhě sǐ
股间无生肉者，死。
yí xià pò zhě sǐ
颐下破者，死。
yīn bù qǐ zhě sǐ
阴不起者，死。
yīn náng xià bái zhě sǐ
阴囊下白者，死；
chì zhě sǐ
赤者，死。
luǎn fèng tōng dá hēi zhě shòu
卵缝通达黑者，寿。
lùn yuē r sān suì yǐ shàng shí suì yǐ xià shì qí xìng qì gāo xià jí kě zhī qí yāo shòu dà lüè
论曰∶儿三岁以上，十岁以下，视其性气高下，即可知其夭寿大略。
r xiǎo shí shí wù tōng mǐn guò rén zhě duō yāo dà zé dǐng yán huí zhī liú shì yě
儿小时识悟通敏过人者，多夭，大则顶、颜回之流是也。
xiǎo ér gǔ fǎ chéng jiù wēi yí huí zhuǎn chí shū shāo fèi rén jīng shén diāo zhuó zhě shòu
小儿骨法成就威仪回转迟舒稍费人精神雕琢者，寿。
qí yù zhī rén yì huí xuán mǐn sù zhě yì yāo
其预知人意回旋敏速者，亦夭。
jí yáng xiū kǒng róng zhī tú shì yě
即杨修、孔融之徒是也。
yóu cǐ guān zhī yāo shòu dà lüè kě zhī yě yì yóu méi huā zǎo fā bù dǔ suì hán gān jú wǎn chéng zhōng yú nián shì shì zhī wǎn chéng zhě shòu zhī zhào yě
由此观之，夭寿大略可知也，亦犹梅花早发不睹岁寒，甘菊晚成终于年事，是知晚成者，寿之兆也。