jiāng dōng jiāng nán zhū xī yuán jiān yǒu chóng míng duǎn hú xī dú yì míng shè gōng qí chóng wú mù ér lì ěr néng tīng zài shān yuán xī shuǐ zhōng wén rén shēng biàn yǐ kǒu zhòng dú shè rén gù wèi shè gōng yě
江东江南诸溪，源间有虫，名短狐溪毒，亦名射工，其虫无目，而利耳能听，在山源溪水中闻人声，便以口中毒射人，故谓射工也。
qí chóng xiǎo dú qīng zhě jí xiāng zhú zhě shè zhe rén yǐng zhě jiē bù jí zuò chuāng xiān bìng hán rè shēn bù xǐ lěng tǐ qiáng jīn jí tóu tòng mù téng zhāng kǒu qiàn ké sòu hū xī mèn luàn cháo dàn shǎo sū xǐng bū xī zhé fù hán rè
其虫小毒轻者及相逐者，射着人影者，皆不即作疮，先病寒热，身不喜冷，体强筋急，头痛目疼，张口欠咳嗽，呼吸闷乱，朝旦少苏醒，晡夕辄复寒热。
huò shì shāng hán fā shí sàn dòng yì rú zhōng shī biàn bù néng yǔ bìng hòu rú cǐ zì fēi qí tǔ dì rén bù cháng shù xíng shān shuǐ zhōng bù zhī qí zhèng biàn wèi shì shāng hán fā shí sàn dòng zuò zhì guāi pì dú shèng fā chuāng fù yí shì biāo jū nǎi zhì tǔ xià qù xuè
或似伤寒发石散动，亦如中尸便不能语，病候如此，自非其土地人不常数行山水中，不知其证，便谓是伤寒发石散动，作治乖僻毒盛发疮，复疑是瘭疽，乃至吐下去血。
fù kǒng
复恐?##