chéng hóu sì dì zuǒ yòu
澄侯四弟左右：
dì yán jiā zhōng zǐ dì wú bù qiān zhě cǐ què wèi rán
弟言家中子弟，无不谦者，此却未然。
fán wèi rén bù gǎn wàng yì lùn zhě jǐn shèn zhě yě
凡畏人不敢妄议论者，谨慎者也。
fán hǎo jī píng rén duǎn zhě jiāo ào zhě yě
凡好讥评人短者，骄傲者也。
yàn yún fù jiā zǐ dì duō jiāo guì jiā zǐ dì duō ào
谚云：“富家子弟多骄，贵家子弟多傲。
fēi bì jǐn yī yù shí dòng shǒu dǎ rén ér hòu wèi zhī jiāo ào yě
”非必锦衣玉食，动手打人，而后谓之骄傲也。
dàn shǐ zhì dé yì mǎn háo wú wèi jì kāi kǒu yì rén duǎn cháng jí shì jí jiāo ào ěr
但使志得意满，毫无畏忌，开口议人短长，即是极骄傲耳。
yú zhēng yuè chū sì rì xìn zhōng yán jiè jiāo zì yǐ bù qīng fēi xiào rén wéi dì yī yì
余正月初四日信中，言戒骄字，以不轻非笑人为第一义。
wàng dì di cháng měng shěng bìng jiè zǐ dì yě
望弟弟常猛省，并戒子弟也。
xián fēng shí yī nián èr yuè chū sì rì
（咸丰十一年二月初四日）