jǔ qú méng xùn lín sōng lú shuǐ hú rén yě
沮渠蒙逊，临松卢水胡人也。
qí xiān shì wèi xiōng nú zuǒ jǔ qú suì yǐ guān wèi shì yān
其先世为匈奴左沮渠，遂以官为氏焉。
méng xùn bó shè qún shǐ pō xiǎo tiān wén xióng jié yǒu yīng lüè huá jī shàn quán biàn liáng xī lǚ guāng jiē qí ér dàn zhī gù cháng yóu yǐn zì huì
蒙逊博涉群史，颇晓天文，雄杰有英略，滑稽善权变，梁熙、吕光皆奇而惮之，故常游饮自晦。
huì bó fù luō chóu qū zhōu cóng lǚ guāng zhēng hé nán guāng qián jūn dà bài qū zhōu yán yú xiōng luō chóu yuē zhǔ shàng huāng mào jiāo zòng zhū zǐ péng dǎng xiāng qīng chán rén cè mù
会伯父罗仇、麹粥从吕光征河南，光前军大败，麹粥言于兄罗仇曰：“主上荒耄骄纵，诸子朋党相倾，谗人侧目。
jīn jūn bài jiàng sǐ zhèng shì zhì yǒng jiàn cāi zhī rì kě bù jù hu
今军败将死，正是智勇见猜之日，可不惧乎！
wú xiōng dì sù wèi suǒ dàn yǔ qí jīng sǐ gōu dú qǐ ruò lēi zhòng xiàng xī píng chū tiáo diào fèn bì dà hū liáng zhōu bù zú dìng yě
吾兄弟素为所惮，与其经死沟渎，岂若勒众向西平，出苕藋，奋臂大呼，凉州不足定也。
luō chóu yuē lǐ rú rǔ yán dàn wú jiā lěi shì zhōng xiào wèi yī fāng suǒ guī níng rén fù wǒ wú wǒ fù rén
”罗仇曰：“理如汝言，但吾家累世忠孝，为一方所归，宁人负我，无我负人。
é ér jiē wèi guāng suǒ shā
”俄而皆为光所杀。
zōng yīn zhū bù huì zàng zhě wàn yú rén méng xùn kū wèi zhòng yuē xī hàn zuò zhōng wēi wú zhī nǎi zǔ yì jiǎng dòu róng bǎo níng hé yòu
宗姻诸部会葬者万余人，蒙逊哭谓众曰：“昔汉祚中微， 吾之乃祖翼奖窦融，保宁河右。
lǚ wáng hūn mào huāng nüè wú dào qǐ kě bù shàng jì xiān zǔ ān shí zhī zhì shǐ èr fù yǒu hèn huáng quán
吕王昏耄，荒虐无道，岂可不上继先祖安时之志， 使二父有恨黄泉！
zhòng xián chēng wàn suì
”众咸称万岁。
suì zhǎn guāng zhōng tián hù jūn mǎ suì lín sōng lìng jǐng xiáng yǐ méng yī xún zhī jiān zhòng zhì wàn yú
遂斩光中田护军马邃、临松令井祥以盟，一旬之间，众至万余。
tún jù jīn shān yǔ cóng xiōng nán chéng tuī guāng jiàn kāng tài shǒu duàn yè wèi shǐ chí jié dà dū dū lóng xiāng dà jiàng jūn liáng zhōu mù jiàn kāng gōng gǎi lǚ guāng lóng fēi èr nián wèi shén xǐ yuán nián
屯据金山，与从兄男成推光建康太守段业为使持节、大都督、龙骧大将军、凉州牧、建康公，改吕光龙飞二年为神玺元年。
yè yǐ méng xùn wèi zhāng yè tài shǒu nán chéng wéi fǔ guó jiāng jūn wěi yǐ jūn guó zhī rèn
业以蒙逊为张掖太守，男成为辅国将军，委以军国之任。
yè jiāng shǐ méng xùn gōng xi jùn zhòng xián yí zhī
业将使蒙逊攻西郡，众咸疑之。
méng xùn yuē cǐ jùn jù lǐng zhī yào bù kě bù qǔ
蒙逊曰：“此郡据岭之要，不可不取。
yè yuē qīng yán shì yě
”业曰： “卿言是也。
suì qiǎn zhī
于是就放了他。
méng xùn yǐn shuǐ guàn chéng chéng kuì zhí tài shǒu lǚ chún yǐ guī
蒙逊引水灌城，城溃，执太守吕纯以归。
yú shì wáng dé yǐ jìn chāng mèng mǐn yǐ dūn huáng jiàng yè
于是王德以晋昌， 孟敏以敦煌降业。
yè fēng méng xùn lín chí hóu
业封蒙逊临池侯。
lǚ hóng qù zhāng yè jiāng dōng zǒu yè yì yù jī zhī
吕弘去张掖，将东走，业议欲击之。
méng xùn jiàn yuē guī shī wù è qióng kòu fú zhuī cǐ bīng jiā zhī róng yě
蒙逊谏曰： “归师勿遏，穷寇弗追，此兵家之戎也。
bù rú zòng zhī yǐ wéi hòu tú
不如纵之，以为后图。
yè yuē yī rì zòng dí huǐ jiāng wú jí
”业曰：“一日纵敌，悔将无及。
suì lǜ zhòng zhuī zhī wèi hóng suǒ bài
”遂率众追之，为弘所败。
yè lài méng xùn ér miǎn tàn yuē gū bù néng yòng zǐ fáng zhī yán yǐ zhì yú cǐ
业赖蒙逊而免，叹曰：“孤不能用子房之言，以至于此！
yè zhù xī ān chéng yǐ qí jiāng zāng mò hái wèi tài shǒu
”业筑西安城，以其将臧莫孩为太守。
méng xùn yuē mò hái yǒng ér wú móu zhī jìn wàng tuì suǒ wèi wèi zhī zhù zhǒng fēi zhù chéng yě
蒙逊曰：“莫孩勇而无谋， 知进忘退，所谓为之筑冢，非筑城也。
yè bù cóng
”业不从。
é ér wèi lǚ zuǎn suǒ bài
俄而为吕纂所败。
méng xùn jù yè bù néng róng jǐ měi nì zhì yǐ bì zhī
蒙逊惧业不能容己，每匿智以避之。
yè jiàn chēng liáng wáng yǐ méng xùn wèi shàng shū zuǒ chéng liáng zhōng yōng wèi yòu chéng
业僭称凉王，以蒙逊为尚书左丞，梁中庸为右丞。
lǚ guāng qiǎn qí èr zi shào zuǎn fá yè yè qǐng jiù yú tū fā wū gū wū gū qiǎn qí dì lù gū jí yáng guǐ jiù yè
吕光遣其二子绍、纂伐业，业请救于秃发乌孤，乌孤遣其弟鹿孤及杨轨救业。
shào yǐ yè děng jūn shèng yù cóng sān mén guān xié shān ér dōng
绍以业等军盛，欲从三门关挟山而东。
zuǎn yuē xié shān shì ruò qǔ bài zhī dào bù rú jié zhèn wèi zhī bǐ bì dàn wǒ ér bù zhàn yě
纂曰：“挟山示弱，取败之道，不如结阵卫之，彼必惮我而不战也。
shào nǎi yǐn jūn ér nán
”绍乃引军而南。
yè jiāng jī zhī méng xùn jiàn yuē yáng guǐ shì lǔ qí zhī qiáng yǒu kuī yú zhī zhì
业将击之，蒙逊谏曰：“杨轨恃虏骑之强，有窥觎之志。
shào zuǎn bīng zài sǐ dì bì jué zhàn qiú shēng
绍、纂兵在死地，必决战求生。
bù zhàn zé yǒu tài shān zhī ān zhàn zé yǒu léi luǎn zhī wēi
不战则有太山之安，战则有累卵之危。
yè yuē qīng yán shì yě
”业曰：“卿言是也。
nǎi àn bīng bù zhàn
”乃按兵不战。
shào yì nán zhī gè yǐn bīng guī
绍亦难之，各引兵归。
yè dàn méng xùn xióng wǔ wēi yù yuǎn zhī nǎi yǐ méng xùn cóng shū yì shēng wèi jiǔ quán tài shǒu méng xùn wèi lín chí tài shǒu
业惮蒙逊雄武，微欲远之，乃以蒙逊从叔益生为酒泉太守，蒙逊为临池太守。
yè mén xià shì láng mǎ quán jùn shuǎng yǒu yì qì wǔ lüè guò rén
业门下侍郎马权隽爽有逸气，武略过人。
yè yǐ quán dài méng xùn wèi zhāng yè tài shǒu shén jiàn qīn zhòng měi qīng líng méng xùn
业以权代蒙逊为张掖太守，甚见亲重，每轻陵蒙逊。
méng xùn yì dàn ér yuàn zhī nǎi zèn zhī yú yè yuē tiān xià bù zú lǜ wéi dāng yōu mǎ quán ěr
蒙逊亦惮而怨之，乃谮之于业曰：“天下不足虑，惟当忧马权耳。
yè suì shā zhī
”业遂杀之。
méng xùn wèi nán chéng yuē duàn yè yú àn fēi jì luàn zhī cái xìn chán ài nìng wú jiàn duàn zhī míng
蒙逊谓男成曰：“段业愚暗，非济乱之才，信谗爱佞，无鉴断之明。
suǒ dàn wéi suǒ sì mǎ quán jīn jiē sǐ yǐ méng xùn yù chú yè yǐ fèng xiōng hé rú
所惮惟索嗣、马权，今皆死矣，蒙逊欲除业以奉兄何如？
nán chéng yuē yè jī lǚ gū piāo wǒ suǒ jiàn lì yǒu wú xiōng dì yóu yú zhī yǒu shuǐ rén jì qīn wǒ bèi zhī bù xiáng
”男成曰：“业羁旅孤飘，我所建立，有吾兄弟，犹鱼之有水，人既亲我，背之不祥。
nǎi zhǐ
于是成子留了下来。
méng xùn jì wèi yè suǒ dàn nèi bù zì ān qǐng wèi xī ān tài shǒu
蒙逊既为业所惮， 内不自安，请为西安太守。
yè yì yǐ méng xùn yǒu dà zhì jù wèi zhāo xī zhī biàn nǎi xǔ yān
业亦以蒙逊有大志，惧为朝夕之变，乃许焉。
méng xùn qī yǔ nán chéng tóng jì lán mén shān mì qiǎn sī mǎ xǔ xián gào yè yuē nán chéng yù móu pàn xǔ yǐ qǔ jià rì zuò nì
蒙逊期与男成同祭兰门山，密遣司马许咸告业曰：“男成欲谋叛，许以取假日作逆。
ruò qiú jì lán mén shān chén yán yàn yǐ
若求祭兰门山，臣言验矣。
zhì qī rì guǒ rán
”至期日，果然。
yè shōu nán chéng lìng zì shā
业收男成，令自杀。
nán chéng yuē méng xùn yù móu pàn xiān yǐ gào chén chén yǐ xiōng dì zhī gù yǐn rěn bù yán
男成曰： “蒙逊欲谋叛，先已告臣，臣以兄弟之故，隐忍不言。
yǐ chén jīn zài kǒng bù rén bù cóng yǔ chén kè qī jì shān fǎn xiāng wū gào
以臣今在，恐部人不从，与臣克期祭山，返相诬告。
chén ruò cháo sǐ méng xùn bì xī fā
臣若朝死，蒙逊必夕发。
qǐ zhà yán chén sǐ shuō chén zuì è méng xùn bì zuò nì chén tóu mèi tǎo zhī shì wú bù jié
乞诈言臣死，说臣罪恶，蒙逊必作逆，臣投袂讨之，事无不捷。
yè bù cóng
”业不从。
méng xùn wén nán chéng sǐ qì gào zhòng yuē nán chéng zhōng yú duàn gōng wang jiàn tú hài zhū jūn néng wéi bào chóu hu
蒙逊闻男成死，泣告众曰：“男成忠于段公，枉见屠害，诸君能为报仇乎？
qiě zhōu tǔ bīng luàn shì fēi yè suǒ néng jì
且州土兵乱，似非业所能济。
wú suǒ yǐ chū fèng zhī zhě yǐ zhī wèi chén wú ěr ér xìn chán duō jì wǎng hài zhōng liáng qǐ kě ān zhěn wò guān shǐ bǎi xìng lí yú tú tàn
吾所以初奉之者， 以之为陈、吴耳，而信谗多忌，枉害忠良，岂可安枕卧观，使百姓离于涂炭。
nán chéng sù yǒu ēn xìn zhòng jiē fèn qì ér cóng zhī
”男成素有恩信，众皆愤泣而从之。
bǐ zhì dǐ chí zhòng yú yī wàn
比至氐池，众逾一万。
zhèn jūn zāng mò hái lǜ bù zhòng fù zhī qiāng hú duō qǐ bīng xiǎng yìng
镇军臧莫孩率部众附之，羌胡多起兵响应。
méng xùn bì yú hóu wù
蒙逊壁于侯坞。
yè xiān yí qí yòu jiāng jūn tián áng yōu zhī yú nèi zhì shì xiè ér shè zhī shǐ yǔ wǔ wèi liáng zhōng yōng děng gōng méng xùn
业先疑其右将军田昂，幽之于内，至是，谢而赦之，使与武卫梁中庸等攻蒙逊。
yè jiāng wáng fēng sūn yán yú yè yuē xī píng zhū tián shì yǒu fǎn zhě áng mào gōng ér xīn hěn zhì dà ér qíng xiǎn bù kě xìn yě
业将王丰孙言于业曰：“西平诸田，世有反者，昂貌恭而心很，志大而情险，不可信也。
yè yuē wú yí zhī jiǔ yǐ dàn fēi áng wú kě yǐ tǎo méng xùn
”业曰：“吾疑之久矣，但非昂无可以讨蒙逊。
fēng sūn yán jì bù cóng áng zhì hóu wù lǜ qí wǔ bǎi guī yú méng xùn
”丰孙言既不从，昂至侯坞， 率骑五百归于蒙逊。
méng xùn zhì zhāng yè áng xiōng zi chéng ài zhǎn guān nèi zhī yè zuǒ yòu jiē sàn
蒙逊至张掖，昂兄子承爱斩关内之，业左右皆散。
méng xùn dà hū yuē zhèn xi hé zài
蒙逊大呼曰： “镇西何在？
jūn rén yuē zài cǐ
”军人曰：“在此。
yè yuē gū dān piāo yī jǐ wèi guì mén suǒ tuī kě jiàn gài yú mìng tóu shēn lǐng nán zhù de dōng hái yǔ qī zǐ xiāng jiàn
”业曰：“孤单飘一己，为贵门所推，可见丐余命，投身岭南，庶得东还，与妻子相见。
méng xùn suì zhǎn zhī
”蒙逊遂斩之。
yè jīng zhào rén yě
业，京兆人也。
bó shè shǐ chuán yǒu chǐ dú zhī cái wèi dù jìn jì shì cóng zhēng sāi biǎo
博涉史传，有尺牍之才，为杜进记室，从征塞表。
rú sù zhǎng zhě wú tā quán lüè wēi jìn bù xíng qún xià shàn mìng yóu xìn bǔ shì chèn jì wū xí zhēng xiáng gù wèi jiān nìng suǒ wù
儒素长者， 无他权略，威禁不行，群下擅命，尤信卜筮、谶记、巫觋、征祥，故为奸佞所误。
lóng ān wǔ nián liáng zhōng yōng fáng guǐ tián áng děng tuī méng xùn wèi shǐ chí jié dà dū dū dà jiàng jūn liáng zhōu mù zhāng yè gōng shè qí jìng nèi gǎi yuán yǒng ān
隆安五年，梁中庸、房晷、田昂等推蒙逊为使持节、大都督、大将军、凉州牧、 张掖公，赦其境内，改元永安。
shǔ cóng xiōng fú nú wèi zhèn jūn jiāng jūn zhāng yè tài shǒu hé píng hóu dì rú wèi jiàn zhōng jiāng jūn dōu gǔ hóu tián áng wèi zhèn nán jiāng jūn xi jùn tài shǒu zāng mò hái wèi fǔ guó jiāng jūn fáng guǐ liáng zhōng yōng wèi zuǒ yòu zhǎng shǐ zhāng zhì xiè zhèng lǐ wèi zuǒ yòu sī mǎ
署从兄伏奴为镇军将军、张掖太守、和平侯，弟挐为建忠将军、都谷侯，田昂为镇南将军、西郡太守，臧莫孩为辅国将军，房晷、梁中庸为左右长史，张骘、谢正礼为左右司马。
zhuó rèn xián cái wén wǔ xián yuè
擢任贤才，文武咸悦。
shí yáo xìng qiǎn jiàng yáo shuò dé gōng lǚ lóng yú gū zāng méng xùn qiǎn cóng shì zhōng láng li diǎn pìn yú xìng yǐ tōng hé hǎo
时姚兴遣将姚硕德攻吕隆于姑臧，蒙逊遣从事中郎李典聘于兴，以通和好。
méng xùn yǐ lǚ lóng jì jiàng yú xìng jiǔ quán liáng níng èr jùn pàn jiàng li xuán shèng nǎi qiǎn jiàn zhōng rú mù fǔ zhǎng shǐ zhāng qián jiàn shuò dé yú gū zāng qǐng jūn yíng jiē lǜ jùn rén dōng qiān
蒙逊以吕隆既降于兴，酒泉、凉宁二郡叛降李玄盛，乃遣建忠挐、牧府长史张潜见硕德于姑臧，请军迎接，率郡人东迁。
shuò dé dà yuè bài qián zhāng yè tài shǒu rú jiàn kāng tài shǒu
硕德大悦，拜潜张掖太守，挐建康太守。
qián quàn méng xùn dōng qiān
潜劝蒙逊东迁。
rú sī yú méng xùn yuē lǚ shì yóu cún gū zāng wèi bá shuò dé liáng jié jiāng yuǎn bù néng jiǔ yě
挐私于蒙逊曰：“吕氏犹存，姑臧未拔，硕德粮竭将远，不能久也。
hé gù wéi lí sāng zǐ shòu zhì yù rén
何故违离桑梓，受制于人！
fǔ guó mò hái yuē jiàn zhōng zhī yán shì yě
”辅国莫孩曰：“建忠之言是也。
méng xùn nǎi zhǎn zhāng qián yīn xià shū yuē gū yǐ xū báo wěi tiǎn shí yùn
”蒙逊乃斩张潜，因下书曰：“孤以虚薄，猥忝时运。
wèi néng hóng chǎn dà xiàn kān dàng qún niè shǐ táo chóng gǔ yì dōng jīng fēng shǐ zhēng shè xī yì róng chē lǚ dòng gān gē wèi jí nóng shī sān shí zhī yè bǎi xìng hù bù lì shí
未能弘阐大献，戡荡群孽，使桃虫鼓翼东京，封豕烝涉西裔，戎车屡动，干戈未戢，农失三时之业，百姓户不粒食。
kě juān shěng bǎi yáo zhuān gōng nán mǔ míng shè kē tiáo wu jǐn dì lì
可蠲省百徭，专功南亩，明设科条，务尽地利。
shí liáng zhōng yōng wèi xi jùn tài shǒu xi bēn li xuán shèng
时梁中庸为西郡太守，西奔李玄盛。
méng xùn wén zhī xiào yuē wú yǔ zhōng yōng yì shēn yī tǐ ér bù xìn wǒ dàn zì fù ěr gū qǐ guài zhī
蒙逊闻之，笑曰：“吾与中庸义深一体， 而不信我，但自负耳，孤岂怪之！
nǎi jǐn guī qí qī nú
”乃尽归其妻孥。
méng xùn xià lìng yuē yǎng lǎo qǐ yán jìn wén nà yú rén zhī sòng suǒ yǐ néng zhāo lǐ yīng qí zhì shí yōng zhī měi
蒙逊下令曰：“养老乞言，晋文纳舆人之诵，所以能招礼英奇，致时邕之美。
kuàng gū guǎ dé zhì bù jīng yuǎn ér kě bù sī wén dǎng yán yǐ zì jìng zāi
况孤寡德，智不经远，而可不思闻谠言以自镜哉！
nèi wài qún liáo qí gè sōu yáng xián jùn guǎng jìn chú ráo yǐ kuāng gū bù dǎi
内外群僚，其各搜扬贤隽，广进刍荛，以匡孤不逮。
qiǎn fǔ guó zāng mò hái xí shān běi lǔ dà pò zhī
遣辅国臧莫孩袭山北虏，大破之。
yáo xìng qiǎn jiàng qí nán lǜ zhòng sì wàn yíng lǚ lóng lóng quàn nán fá méng xùn nán cóng zhī
姚兴遣将齐难率众四万迎吕隆，隆劝难伐蒙逊，难从之。
mò hái bài qí qián jūn nán nǎi jié méng ér hái
莫孩败其前军，难乃结盟而还。
méng xùn bó fù zhōng tián hù jūn qīn xìn lín sōng tài shǒu kǒng dǔ bìng jiāo shē qīn hài bǎi xìng kǔ zhī
蒙逊伯父中田护军亲信、临松太守孔笃并骄奢侵害，百姓苦之。
méng xùn yuē luàn wú guó zhě èr bó fù yě hé yǐ gāng jì bǎi xìng hu
蒙逊曰：“乱吾国者，二伯父也，何以纲纪百姓乎！
jiē lìng zì shā
”皆令自杀。
méng xùn xí dí luò pán yú fān hé bù kè qiān qí wǔ bǎi yú hù ér hái
蒙逊袭狄洛磐于番禾，不克，迁其五百余户而还。
yáo xìng qiǎn shǐ rén liáng fěi zhāng gòu děng bài méng xùn zhèn xi dà jiàng jūn shā zhōu cì shǐ xī hǎi hóu
姚兴遣使人梁斐、张构等拜蒙逊镇西大将军、沙州刺史、西海侯。
shí xīng yì bài tū fā nù tán wèi chē qí jiāng jūn fēng guǎng wǔ gōng
时兴亦拜秃发傉檀为车骑将军，封广武公。
méng xùn wén zhī bú yuè wèi fěi děng yuē nù tán shàng gōng zhī wèi ér shēn wéi hòu zhě hé yě
蒙逊闻之，不悦，谓斐等曰：“傉檀上公之位，而身为侯者何也！
gòu duì yuē nù tán qīng jiǎo bù rén kuǎn chéng wèi zhe shèng cháo suǒ yǐ jiā qí zhòng jué zhě bāo qí guī shàn jí xù zhī yì ěr
”构对曰：“傉檀轻狡不仁，款诚未著，圣朝所以加其重爵者，褒其归善即叙之义耳。
jiāng jūn zhōng guàn bái rì xūn gāo yī shí dāng rù xié dǐng wèi kuāng zàn dì shì ān kě yǐ bù xìn dài yě
将军忠贯白日，勋高一时，当入谐鼎味，匡赞帝室，安可以不信待也。
shèng cháo jué bì chēng gōng guān bù yuè dé rú yǐn wěi yáo zhāo zuǒ mìng chū jī qí nán xú luò yuán xūn xiāo jiàng bìng wèi cái èr pǐn jué zhǐ hòu bó
圣朝爵必称功，官不越德，如尹纬、姚晁佐命初基，齐难、徐洛元勋骁将， 并位才二品，爵止侯伯。
jiāng jūn hé yǐ xiān zhī hu
将军何以先之乎？
dòu róng yīn qín gù ràng bù yù jū jiù chén zhī yòu wèi jiě jiāng jūn hū yǒu cǐ wèn
窦融殷勤固让，不欲居旧臣之右，未解将军忽有此问！
méng xùn yuē cháo tíng hé bù jí yǐ zhāng yè jiàn fēng nǎi gèng yuǎn fēng xī hǎi yá
”蒙逊曰：“朝廷何不即以张掖见封，乃更远封西海邪？
gòu yuē zhāng yè guī huà zhī nèi jiāng jūn yǐ zì yǒu zhī
”构曰： “张掖，规画之内，将军已自有之。
suǒ yǐ yuǎn shòu xī hǎi zhě gài yù guǎng dà jiāng jūn zhī guó ěr
所以远授西海者，盖欲广大将军之国耳。
méng xùn dà yuè nǎi shòu bài
”蒙逊大悦，乃受拜。
shí dì zhèn shān bēng zhé mù
时地震，山崩折木。
tài shǐ lìng liú liáng yán yú méng xùn yuē xīn yǒu jīn yě
太史令刘梁言于蒙逊曰：“辛酉，金也。
dì dòng yú jīn jīn dòng kè mù dà jūn dōng xíng wú qián zhī zhēng
地动于金，金动刻木，大军东行无前之征。
shí zhāng yè chéng měi yǒu guāng sè méng xùn yuē wáng qì jiāng chéng bǎi zhàn bǎi shèng zhī xiàng yě
”时张掖城每有光色，蒙逊曰：“王气将成，百战百胜之象也。
suì gōng tū fā xi jùn tài shǒu yáng tǒng yú rì lēi
”遂攻秃发西郡太守杨统于日勒。
tǒng jiàng bài wèi yòu zhǎng shǐ chǒng yú gōng jiù
统降，拜为右长史，宠逾功旧。
zhāng yè tài shǒu jù hū lēi chū bēn xī liáng
张掖太守句呼勒出奔西凉。
yǐ cóng dì chéng dū wèi jīn shān tài shǒu luō chóu zi yě
以从弟成都为金山太守，罗仇子也；
shàn wèi xi jùn tài shǒu qū zhōu zi yě
鄯为西郡太守， 麹粥子也。
jù hū lēi zì xī liáng bēn hái dài zhī rú chū
句呼勒自西凉奔还，待之如初。
méng xùn lǜ qí èr wàn dōng zhēng cì yú dān lǐng běi lǔ dà rén sī pán lǜ bù luò sān qiān jiàng zhī
蒙逊率骑二万东征，次于丹岭，北虏大人思盘率部落三千降之。
shí mù lián lǐ shēng yú yǒng ān yǒng ān lìng zhāng pī shàng shū yuē yì zhī tóng gàn xiá fāng yǒu qí huà zhī yīng
时木连理，生于永安，永安令张披上书曰：“异枝同干，遐方有齐化之应；
shū běn gòng xīn shàng xià yǒu mò èr zhī gù
殊本共心，上下有莫二之固。
gài zhì dào zhī jiā xiáng dà tóng zhī měi zhēng
盖至道之嘉祥，大同之美征。
méng xùn yuē cǐ jiē èr qiān dàn lìng zhǎng fěi gōng jì shí suǒ zhì qǐ wú báo dé suǒ néng gǎn zhī
”蒙逊曰：“此皆二千石令长匪躬济时所致，岂吾薄德所能感之！
méng xùn lǜ bù qí sān wàn fá tū fā nù tán cì yú xi jùn
蒙逊率步骑三万伐秃发傉檀，次于西郡。
dà fēng cóng xī běi lái qì yǒu wǔ sè é ér zhòu hūn
大风从西北来，气有五色，俄而昼昏。
zhì xiǎn měi xǐ shù qiān hù ér hái
至显美，徙数千户而还。
nù tán zhuī jí méng xùn yú qióng quán méng xùn jiāng jī zhī
傉檀追及蒙逊于穷泉，蒙逊将击之。
zhū jiāng jiē yuē zéi yǐ ān yíng fú kě fàn yě
诸将皆曰：“贼已安营，弗可犯也。
méng xùn yuē nù tán wèi wú yuǎn lái pí bì bì qīng ér wú bèi jí qí lěi bì wèi chéng kě yǐ yī gǔ ér miè
”蒙逊曰：“傉檀谓吾远来疲弊，必轻而无备，及其垒壁未成，可以一鼓而灭。
jìn jī bài zhī chéng shèng zhì yú gū zāng yí xià jiàng zhě wàn shù qiān hù
”进击，败之，乘胜至于姑臧，夷夏降者万数千户。
nù tán jù qǐng hé xǔ zhī ér guī
傉檀惧，请和， 许之而归。
jí nù tán nán bēn lè dōu wèi ān rén jiāo lǎng jù gū zāng zì lì méng xùn lǜ bù qí sān wàn gōng lǎng kè ér yòu zhī
及傉檀南奔乐都，魏安人焦朗据姑臧自立，蒙逊率步骑三万攻朗，克而宥之。
xiǎng wén wǔ jiàng shì yú qiān guāng diàn bān cì jīn mǎ yǒu chà
飨文武将士于谦光殿，班赐金马有差。
yǐ dūn huáng zhāng mù bó tōng jīng shǐ cái zǎo qīng shàn zhuó bài zhōng shū shì láng wěi yǐ jī mì zhī rèn
以敦煌张穆博通经史，才藻清赡，擢拜中书侍郎，委以机密之任。
yǐ qí dì rú wèi hù qiāng xiào wèi qín zhōu cì shǐ fēng ān píng hóu zhèn gū zāng
以其弟挐为护羌校尉、秦州刺史，封安平侯，镇姑臧。
xún yú ér rú sǐ yòu yǐ cóng zǔ yì zi wèi zhèn jīng jiāng jūn hù qiāng xiào wèi qín zhōu là shǐ zhèn gū zāng
旬余而挐死，又以从祖益子为镇京将军、护羌校尉、秦州剌史，镇姑臧。
é ér méng xùn qiān yú gū zāng yǐ yì xī bā nián jiàn jí hé xī wáng wèi dà shè jìng nèi gǎi yuán xuán shǐ
俄而蒙逊迁于姑臧，以义熙八年僭即河西王位，大赦境内，改元玄始。
zhì guān liáo rú lǚ guāng wèi sān hé wáng gù shì
置官僚， 如吕光为三河王故事。
shàn gōng diàn qǐ chéng mén zhū guān
缮宫殿，起城门诸观。
lì qí zi zhèng dé wèi shì zǐ jiā zhèn wèi dà jiàng jūn lù shàng shū shì
立其子政德为世子，加镇卫大将军、 录尚书事。
nù tán lái fá méng xùn bài zhī yú ruò hòu wù
傉檀来伐，蒙逊败之于若厚坞。
nù tán huáng hé tài shǒu wén zhī jù huáng chuān hù jūn chéng yi hóu lǜ zhòng jiàng zhī
傉檀湟河太守文支据湟川，护军成宜侯率众降之。
shǔ wén zhī zhèn dōng dà jiàng jūn guǎng wǔ tài shǒu zhèn wǔ hóu chéng yi hóu wèi zhèn wēi jiāng jūn huáng chuān tài shǒu yǐ diàn zhōng jiàng jūn wáng jiàn wèi huáng hé tài shǒu
署文支镇东大将军、广武太守、振武侯，成宜侯为振威将军、湟川太守，以殿中将军王建为湟河太守。
méng xùn xià shū yuē gǔ xiān zhé wáng yìng qī bō luàn zhě mò bù jīng lüè bā biǎo rán hòu guāng chǎn chún fēng
蒙逊下书曰：“古先哲王应期拨乱者，莫不经略八表，然后光阐纯风。
gū suī zhì fēi jìng nán zhí zài jì shí ér jiǎo lǔ nù tán chī zhì jiù jīng dú jiā yí xià
孤虽智非靖难，职在济时，而狡虏傉檀鸱峙旧京，毒加夷夏。
dōng yuàn zhī lù kù shén cháng píng biān chéng zhī huò hài shēn xiǎn yǔn
东苑之戮，酷甚长平，边城之祸，害深猃狁。
měi niàn cāng shēng zhī wú gū shì yǐ bù huáng qǐ chǔ shēn pí jiǎ zhòu tǐ juàn fēng chén
每念苍生之无辜，是以不遑启处，身疲甲胄， 体倦风尘。
suī qīng qí cháo xué nù tán yóu wèi shòu shǒu
虽倾其巢穴，傉檀犹未授首。
nù tán dì wén zhī zhuī xiàng bó guī hàn zhī yì jù bǐ zhòng fān qǐng wéi chén qiè
傉檀弟文支追项伯归汉之义，据彼重籓， 请为臣妾。
zì xī píng yǐ nán lián chéng jì shùn
自西平已南，连城继顺。
wéi nù tán qióng shòu shǒu sǐ lè dōu
惟傉檀穷兽，守死乐都。
sì zhī jì luò mìng qǐ jiǔ quán
四支既落，命岂久全！
wǔ wěi zhī huì yǐ yīng qīng yī zhī qī wú shē fāng sàn mǎ jīn shān lí yuán yǒng yì
五纬之会已应，清一之期无赊，方散马金山，黎元永逸。
kě lù bù yuǎn jìn xián shǐ wén zhī
可露布远近，咸使闻知。
méng xùn xi rú tiáo diào qiǎn guàn jūn fú ēn lǜ qí yī wàn xí bēi hé wū tí èr lǔ dà pò zhī fú èr qiān yú luò ér hái
蒙逊西如苕藋，遣冠军伏恩率骑一万袭卑和、乌啼二虏，大破之，俘二千余落而还。
méng xùn qǐn yú xīn tái yān rén wáng huái zǔ jī méng xùn shāng zú qí qī mèng shì qín zhǎn zhī yí qí sān zú
蒙逊寝于新台，阉人王怀祖击蒙逊，伤足，其妻孟氏擒斩之，夷其三族。
méng xùn mǔ chē shì jí dǔ méng xùn shēng nán jǐng mén sàn qián yǐ cì bǎi xìng
蒙逊母车氏疾笃，蒙逊升南景门，散钱以赐百姓。
xià shū yuē gū zhù píng zōng miào zhī líng qián kūn zhī yòu jì pǐ bāo zhī yùn huì zhěng yí lí zhī tú liǎo shàng wàng sǎo qīng qì huì xià jì bǎo níng jiā fú
下书曰：“孤庶凭宗庙之灵， 乾坤之祐，济否剥之运会，拯遗黎之荼蓼，上望扫清气秽，下冀保宁家福。
ér tài hòu bù yù shè suì mí zēng jiāng xíng yù wǎng làn zhòng yǒu yuàn hu
而太后不豫，涉岁弥增，将刑狱枉滥，众有怨乎？
fù yì fán zhòng shí bù kān hu
赋役繁重，时不堪乎？
qún wàng bù jié shén suǒ qiǎn hu
群望不絜，神所谴乎？
nèi xǐng zhū shēn wèi zhī zuì zhī yōu zài
内省诸身，未知罪之攸在。
kě dà shè shū sǐ yǐ xià
可大赦殊死已下。
é ér chē shì sǐ
”俄而车氏死。
méng xùn qiǎn qí jiāng yùn liáng yú huáng hé zì lǜ zhòng gōng kè qǐ fú chì pán guǎng wǔ jùn
蒙逊遣其将运粮于湟河，自率众攻克乞伏炽磐广武郡。
yǐ yùn liáng bù jì zì guǎng wǔ rú huáng hé dù hào wěi
以运粮不继，自广武如湟河，度浩亹。
chì pán qiǎn jiàng qǐ fú tuí ní yín jù méng xùn méng xùn jī zhǎn zhī
炽磐遣将乞伏魋尼寅距蒙逊，蒙逊击斩之。
chì pán yòu qiǎn jiàng wáng héng zhé fěi qū jǐng děng lǜ qí yī wàn jù lè jiě lǐng méng xùn qiě zhàn qiě qián dà pò zhī qín zhé fěi děng qī bǎi yú rén qū jǐng bēn hái
炽磐又遣将王衡、折斐、 麹景等率骑一万据勒姐岭，蒙逊且战且前，大破之，擒折斐等七百余人，麹景奔还。
méng xùn yǐ dì hàn píng wèi zhé chōng jiāng jūn huáng hé tài shǒu nǎi yǐn hái
蒙逊以弟汉平为折冲将军、湟河太守，乃引还。
jìn yì zhōu cì shǐ zhū líng shí qiǎn shǐ lái pìn
晋益州刺史朱龄石遣使来聘。
méng xùn qiǎn shè rén huáng xùn bào pìn yì zhōu yīn biǎo yuē shàng tiān jiàng huò sì hǎi fēn bēng líng yào yōng yú nán yì cāng shēng méi yú chǒu lǔ
蒙逊遣舍人黄迅报聘益州，因表曰：“上天降祸， 四海分崩，灵耀拥于南裔，苍生没于丑虏。
bì xià lèi shèng chóng guāng dào mài zhōu hàn chún fēng suǒ bèi bā biǎo zhái xīn
陛下累圣重光，道迈周、汉，纯风所被， 八表宅心。
chén suī bèi fā biān jiǎo cái fēi shí juàn miù wéi hé yòu yí lí tuī wèi méng zhǔ
臣虽被发边徼，才非时隽，谬为河右遗黎推为盟主。
chén zhī xiān rén shì hé ēn chǒng suī lì yí xiǎn zhí yì bù huí qīng shǒu yáng nǎi xīn wáng shì
臣之先人，世荷恩宠，虽历夷险，执义不回，倾首阳，乃心王室。
qù dōng yì zhōu cì shǐ zhū líng shí qiǎn shǐ yì chén shǐ jù cháo tíng xiū wèn
去冬益州刺史朱龄石遣使诣臣，始具朝廷休问。
chéng chē qí jiāng jūn liú yù mò mǎ huī gē yǐ zhōng yuán wéi shì kě wèi tiān zàn dà jìn dǔ shēng yīng fǔ
承车骑将军刘裕秣马挥戈，以中原为事，可谓天赞大晋，笃生英辅。
chén wén shào kāng zhī xìng dà xià guāng wǔ zhī fù hàn yè jiē fèn jiàn ér qǐ zhòng wú yī lǚ yóu néng chéng pèi tiān zhī gōng zhe chē gōng zhī yǒng
臣闻少康之兴大夏，光武之复汉业，皆奋剑而起，众无一旅，犹能成配天之功，著 《车攻》之咏。
bì xià jù quán chu zhī de yōng jīng yáng zhī ruì ér kě chuí gǒng yàn rán qì èr jīng yǐ zī róng lǔ
陛下据全楚之地，拥荆、扬之锐，而可垂拱晏然，弃二京以资戎虏！
ruò liù jūn běi zhěn kè fù yǒu qī chén qǐng lǜ hé xī róng wèi jìn yòu yì qián qū
若六军北轸，克复有期，臣请率河西戎为晋右翼前驱。
chì pán lǜ zhòng sān wàn xí huáng hé hàn píng lì zhàn gù shǒu qiǎn sī mǎ wěi rén yè chū jī chì pán zhǎn jí shù bǎi
炽磐率众三万袭湟河，汉平力战固守，遣司马隗仁夜出击炽磐，斩级数百。
chì pán jiāng yǐn tuì xiān qiǎn lǎo ruò
炽磐将引退，先遣老弱。
hàn píng zhǎng shǐ jiāo chǎng jiāng jūn duàn jǐng mì xìn zhāo chì pán chì pán fù jìn gōng hàn píng
汉平长史焦昶、将军段景密信招炽磐，炽磐复进攻汉平。
hàn píng nà chǎng jǐng zhī shuō ér fù chū jiàng
汉平纳昶、景之说，而缚出降。
rén lēi zhuàng shì bǎi yú jù nán mén lóu shàng sān rì bù xià zhòng guǎ bù dí wèi chì pán suǒ qín
仁勒壮士百余据南门楼上，三日不下，众寡不敌，为炽磐所擒。
chì pán nù mìng zhǎn zhī
炽磐怒，命斩之。
duàn huī jiàn yuē rén lín nàn lǚ wēi fèn bù gù mìng zhōng yě
段晖谏曰：“仁临难履危，奋不顾命，忠也。
yi yòu zhī yǐ lì shì jūn
宜宥之， 以厉事君。
chì pán nǎi zhí zhī ér guī
”炽磐乃执之而归。
zài chì pán suǒ wǔ nián huī yòu wèi zhī gù qǐng nǎi de hái gū zāng
在炽磐所五年，晖又为之固请，乃得还姑臧。
jí zhì méng xùn zhí qí shǒu yuē qīng gū zhī sū wǔ yě
及至， 蒙逊执其手曰：“卿孤之苏武也！
yǐ wéi gāo chāng tài shǒu
”以为高昌太守。
wéi zhèng yǒu wēi huì zhī chēng rán pō yǐ ài cái wèi shī
为政有威惠之称，然颇以爱财为失。
méng xùn xi sì jīn shān qiǎn jǔ qú guǎng zōng lǜ qí yī wàn xí wū tí lǔ dà jié ér hái
蒙逊西祀金山，遣沮渠广宗率骑一万袭乌啼虏，大捷而还。
méng xùn xi zhì tiáo diào qiǎn qián jiāng jūn jǔ qú chéng dū jiāng qí wǔ qiān xí bēi hé lǔ méng xùn lǜ zhōng jūn sān wàn jì zhī bēi hé lǔ lǜ zhòng yíng jiàng
蒙逊西至苕藋，遣前将军沮渠成都将骑五千袭卑和虏，蒙逊率中军三万继之，卑和虏率众迎降。
suì xún hǎi ér xi zhì yán chí sì xī wáng mǔ sì
遂循海而西，至盐池，祀西王母寺。
sì zhōng yǒu xuán shí shén tú mìng qí zhōng shū shì láng zhāng mù fù yān míng zhī yú sì qián suì rú jīn shān ér guī
寺中有《玄石神图》，命其中书侍郎张穆赋焉，铭之于寺前，遂如金山而归。
méng xùn xià shū yuē qǐng zì chūn yán hàn hài jí shí miáo bì yuán qīng yě shū wèi kū rǎng
蒙逊下书曰：“顷自春炎旱，害及时苗，碧原青野，倏为枯壤。
jiāng xíng zhèng shī zhōng xià yǒu yuān yù hu
将刑政失中， 下有冤狱乎？
yì fán fù zhòng shàng tiān suǒ qiǎn hu
役繁赋重，上天所谴乎？
nèi xǐng duō quē gū zhī zuì yě
内省多缺，孤之罪也。
shū bù yún hū bǎi xìng yǒu guò zuì yú yī rén
《书》不云乎：‘百姓有过，罪予一人。
kě dà shè shū sǐ yǐ xià
’可大赦殊死已下。
yì rì ér shù yǔ dà jiàng
”翌日而澍雨大降。
méng xùn wén liú yù miè yáo hóng nù shén
蒙逊闻刘裕灭姚泓，怒甚。
mén xià xiào láng liú xiáng yán shì yú méng xùn méng xùn yuē rǔ wén liú yù rù guān gǎn yán yán rán yě
门下校郎刘祥言事于蒙逊，蒙逊曰：“汝闻刘裕入关，敢研研然也！
suì shā zhī
”遂杀之。
qí jùn bào rú shì
其峻暴如是。
gù wèi zuǒ yòu yuē gǔ zhī xíng shī bù fàn suì zhèn suǒ zài
顾谓左右曰：“古之行师，不犯岁镇所在。
yáo shì shùn hòu xuān yuán zhī miáo yì yě
姚氏舜后，轩辕之苗裔也。
jīn zhèn xīng zài xuān yuán ér yù miè zhī yì bù néng jiǔ shǒu guān zhōng
今镇星在轩辕，而裕灭之，亦不能久守关中。
méng xùn wèi li shì yè bài yú jiě zhī jiàn fù shōu sàn zú yù zhàn
蒙逊为李士业败于解支涧，复收散卒欲战。
qián jiāng jūn chéng dū jiàn yuē chén wén gāo zǔ yǒu péng chéng zhī bài zhōng chéng dà hàn yi xuán shī yǐ wéi hòu tú
前将军成都谏曰：“臣闻高祖有彭城之败，终成大汉，宜旋师以为后图。
méng xùn cóng zhī chéng jiàn kāng ér guī
”蒙逊从之，城建康而归。
qí qún xià shàng shū yuē shè guān fēn zhí suǒ yǐ jīng guó jì shí
其群下上书曰：“设官分职，所以经国济时；
kè dòng guān cì suǒ yǐ jī xī shù zhèng
恪动官次，所以缉熙庶政。
dāng guān zhě yǐ fěi gōng wèi wu shòu rèn zhě yǐ wàng shēn wèi xiào
当官者以匪躬为务，受任者以忘身为效。
zì huáng gāng chū zhèn róng mǎ shēng jiāo gōng sī cǎo chuàng wèi huáng jiù shì
自皇纲初震，戎马生郊，公私草创，未遑旧式。
ér cháo shì duō wéi xiàn zhì bù zūn diǎn zhāng
而朝士多违宪制，不遵典章；
huò gōng wén yù àn zài jiā wò shǔ
或公文御案，在家卧署；
huò shì wú kě fǒu wàng kōng ér guò
或事无可否，望空而过。
zhì jīn chù zhì jué yú huáng cháo bó yì qǐn yú shèng shì qīng zhuó gòng liú néng fǒu xiāng zá rén wú quàn jìng zhī xīn gǒu wèi dù rì zhī shì
至今黜陟绝于皇朝，驳议寝于圣世，清浊共流，能否相杂，人无劝竞之心，苟为度日之事。
qǐ yōu gōng wàng sī fèng shàng zhī dào yě
岂忧公忘私，奉上之道也！
jīn huáng huà yuē lóng xiá ěr níng tài yi sù zhèn gāng wéi shēn xiū jiù zé
今皇化曰隆，遐迩宁泰，宜肃振纲维，申修旧则。
méng xùn nà zhī mìng zhēng nán yáo ài shàng shū zuǒ chéng fáng guǐ zhuàn cháo táng zhì
” 蒙逊纳之，命征南姚艾、尚书左丞房晷撰朝堂制。
xíng zhī xún rì bǎi liáo zhèn sù
行之旬日，百僚振肃。
tài shǐ lìng zhāng yǎn yán yú méng xùn yuē jīn suì lín zé chéng xi dāng yǒu pò bīng
太史令张衍言于蒙逊曰：“今岁临泽城西当有破兵。
méng xùn nǎi qiǎn qí shì zǐ zhèng dé zhūn bīng ruò hòu wù
”蒙逊乃遣其世子政德屯兵若厚坞。
méng xùn xi zhì bái àn wèi zhāng yǎn yuē wú jīn nián dāng yǒu suǒ dìng dàn tài suì zài shēn yuè yòu jiàn shēn wèi kě xi xíng
蒙逊西至白岸，谓张衍曰：“吾今年当有所定，但太岁在申，月又建申， 未可西行。
qiě dāng nán xún yào qí guī huì zhǔ ér wù kè yǐ shùn tiān xīn
且当南巡，要其归会，主而勿客，以顺天心。
jì zài lín jī shèn wù lù yě
计在临机，慎勿露也。
suì gōng hào wěi ér shé pán yú zhàng qián
” 遂攻浩亹，而蛇盘于帐前。
méng xùn xiào yuē qián yī wèi téng shé jīn pán zài wú zhàng tiān yì yù wú huí shī xiān dìng jiǔ quán
蒙逊笑曰：“前一为腾蛇，今盘在吾帐，天意欲吾回师先定酒泉。
shāo gōng jù ér hái cì yú chuān yán
”烧攻具而还，次于川岩。
wén li shì yè zhēng bīng yù gōng zhāng yè méng xùn yuē rù wú jì yǐ
闻李士业征兵欲攻张掖，蒙逊曰：“入吾计矣。
dàn kǒng wén wú huí jūn bù gǎn qián yě
但恐闻吾回军，不敢前也。
bīng shì shàng quán
兵事尚权。
nǎi lù bù xi jìng chēng de hào wěi jiāng jìn jūn huáng gǔ
”乃露布西境，称得浩亹，将进军黄谷。
shì yè wén ér dà yuè jìn rù dōu dú jiàn
士业闻而大悦，进入都渎涧。
méng xùn qián jūn nì zhī bài shì yè yú huài chéng suì jìn kè jiǔ quán
蒙逊潜军逆之，败士业于坏城，遂进克酒泉。
bǎi xìng ān dǔ rú gù jūn wú sī yān
百姓安堵如故，军无私焉。
yǐ zi mào qián wèi jiǔ quán tài shǒu shì yè jiù chén jiē suí cái zhuó xù
以子茂虔为酒泉太守，士业旧臣皆随才擢叙。
méng xùn yǐ ān dì lóng ān wǔ nián zì chēng zhōu mù yì xī bā nián jiàn lì hòu bā nián ér sòng shì shòu shàn yǐ yuán jiā shí nián sǐ shí nián liù shí liù zài wěi wèi sān shí sān nián
蒙逊以安帝隆安五年自称州牧，义熙八年僭立，后八年而宋氏受禅，以元嘉十年死，时年六十六，在伪位三十三年。
zi mào qián lì liù nián wèi wèi suǒ qín hé sān shí jiǔ zài ér miè
子茂虔立，六年，为魏所擒，合三十九载而灭。
shǐ chén yuē méng xùn chū zì yí zōu shàn xióng biān sāi
史臣曰：蒙逊出自夷陬，擅雄边塞。
shǔ lǚ guāng zhī bèi dé shēn huái chóu zhōu zhī yuān
属吕光之悖德，深怀仇粥之冤；
tuī duàn yè yǐ jì shí jiǎ yǐ chén wú zhī shì
推段业以济时，假以陈、吴之事。
chēng bīng bái jiàn nán liáng qǐng hé
称兵白涧，南凉请和；
chū shī dān lǐng běi kòu bīn fú
出师丹岭，北寇宾服。
rán ér jiàn lì wàng yì bāo huò miè qīn suī néng zhì mìng yī yú yì yì bèi zhū xiōng dé zhě yǐ
然而见利忘义，苞祸灭亲，虽能制命一隅，抑亦备诸凶德者矣。
zàn yuē guāng cāi rén jié yè jì shí xián
赞曰：光猜人杰，业忌时贤。
yóu yǐn zì huì nì zhì tú quán
游饮自晦，匿智图全。
xiōng xīn jì chěng wěi jī yōu xuān
凶心既逞，伪绩攸宣。
tǐng cí jiān shù chí jìng dāng nián
挺兹奸数，驰竞当年。