zhèng mào zì lín shū xíng yáng kāi fēng rén yě
郑袤，字林叔，荥阳开封人也。
gāo zǔ zhòng hàn dà sī nóng
高祖众，汉大司农。
fù tài yáng zhōu cì shǐ yǒu gāo míng
父泰，扬州刺史，有高名。
mào shǎo gū zǎo yǒu shí jiàn
袤少孤，早有识鉴。
xún yōu jiàn zhī yuē zhèng gōng yè wèi bù wáng yǐ
荀攸见之曰：“郑公业为不亡矣。
suí shū fù hún bì nàn jiāng dōng
”随叔父浑避难江东。
shí huá xīn wèi yù zhāng tài shǒu hún wǎng yī zhī xīn sù yǔ tài shàn fǔ yǎng mào rú jǐ zi
时华歆为豫章太守，浑往依之，歆素与泰善，抚养袤如己子。
nián shí qī nǎi huán xiāng lǐ
年十七，乃还乡里。
xìng qīng zhèng
性清正。
shí jì yīn wèi fěng wèi xiàng guó yuàn míng zhòng dāng shì mào tóng jùn rèn lǎn yǔ jié jiāo
时济阴魏讽为相国掾，名重当世，袤同郡任览与结交。
mào yǐ fěng jiān xióng zhōng bì wèi huò quàn lǎn yuǎn zhī
袤以讽奸雄，终必为祸，劝览远之。
jí fěng bài lùn zhě chēng yān
及讽败，论者称焉。
wèi wǔ dì chū fēng zhū zǐ wèi hóu jīng xuǎn bīn yǒu mào yǔ xú gàn jù wèi lín zī hóu wén xué zhuǎn sī lì gōng cáo cóng shì
魏武帝初封诸子为侯，精选宾友，袤与徐干俱为临淄侯文学，转司隶功曹从事。
sī kōng wáng lǎng pì wèi yuàn mào jǔ gāo yáng xǔ yǔn fú fēng lǔ zhī dōng lái wáng jī lǎng jiē mìng zhī hòu xián zhì dà wèi yǒu zhòng míng
司空王朗辟为掾，袤举高阳许允、扶风鲁芝、东莱王基，朗皆命之，后咸至大位，有重名。
mào qiān shàng shū láng
袤迁尚书郎。
chū wèi lí yáng lìng lì mín yuè fú
出为黎阳令，吏民悦服。
tài shǒu bān xià shǔ chéng tè jiàn zhēn yì wèi zhū xiàn zhī zuì
太守班下属城，特见甄异，为诸县之最。
qiān shàng shū yòu chéng
迁尚书右丞。
zhuǎn jì yīn tài shǒu xià chē jīng biǎo xiào tì jìng lǐ xián néng xīng lì xiáng xù kāi yòu hòu jìn
转济阴太守，下车旌表孝悌，敬礼贤能，兴立庠序，开诱后进。
diào bǔ dà jiàng jūn cóng shì zhōng láng bài sàn qí cháng shì
调补大将军从事中郎，拜散骑常侍。
huì guǎng píng tài shǒu quē xuān dì wèi mào yuē xián shū dà jiàng chuí chēng yú yáng píng wèi jùn bǎi xìng méng huì huà
会广平太守缺，宣帝谓袤曰：“贤叔大匠垂称于阳平、魏郡，百姓蒙惠化。
qiě lú zi jiā wáng zǐ yōng jì zhǒng cǐ jùn shǐ shì bù fá xián gù fù xiāng qū
且卢子家、王子雍继踵此郡，使世不乏贤，故复相屈。
mào zài guǎng píng yǐ dé huà wèi xiān shàn zuò tiáo jiào jùn zhōng ài zhī
”袤在广平，以德化为先，善作条教，郡中爱之。
zhēng bài shì zhōng bǎi xìng liàn mù tì qì lù yú
征拜侍中，百姓恋慕，涕泣路隅。
qiān shào fǔ
迁少府。
gāo guì xiāng gōng jí wèi mào yǔ hé nán yǐn wáng sù bèi fǎ jià fèng yíng yú yuán chéng fēng guǎng chāng tíng hòu
高贵乡公即位，袤与河南尹王肃备法驾奉迎于元城，封广昌亭侯。
xǐ guāng lù xūn lǐng zōng zhèng
徙光禄勋，领宗正。
guàn qiū jiǎn zuò luàn jǐng dì zì chū zhēng zhī bǎi guān zǔ sòng yú chéng dōng mào jí bìng bù rèn huì
毌丘俭作乱，景帝自出征之，百官祖送于城东，袤疾病不任会。
dì wèi zhōng lǐng jūn wáng sù yuē wéi bú jiàn zhèng guāng lù wèi hèn
帝谓中领军王肃曰：“唯不见郑光禄为恨。
sù yǐ yǔ mào mào zì yú zhuī dì jí yú jìn dào
”肃以语袤，袤自舆追帝，及于近道。
dì xiào yuē gù zhī hóu shēng bì lái yě
帝笑曰：“故知侯生必来也。
suì yǔ mào gòng zài yuē jì jiāng hé xiān
”遂与袤共载，曰：“计将何先？
mào yuē xī yǔ jiǎn jù wèi tái láng tè suǒ zhī xī
”袤曰：“昔与俭俱为台郎，特所知悉。
qí rén hǎo móu ér bù dá shì qíng zì xī jiàn xūn yōu zhōu zhì wàng wú xiàn
其人好谋而不达事情，自昔建勋幽州，志望无限。
wén qīn yǒng ér wú suàn
文钦勇而无算。
jīn dà jūn chū qí bù yì jiāng huái zhī zú ruì ér bù néng gù shēn gōu gāo lěi yǐ cuò qí qì cǐ yà fu zhī zhǎng yě
今大军出其不意，江、淮之卒锐而不能固，深沟高垒以挫其气，此亚夫之长也。
dì chēng shàn
皇帝称赞说好。
zhuǎn tài cháng
转太常。
gāo guì xiāng gōng yì lì míng táng pì yōng jīng xuǎn bó shì mào jǔ liú yì liú shí chéng xián yǔ jùn hòu bìng zhì gōng fǔ dà wèi
高贵乡公议立明堂辟雍，精选博士，袤举刘毅、刘寔、程咸、庾峻，后并至公辅大位。
jí cháng dào xiāng gōng lì yǔ yì dìng cè jìn fēng ān chéng xiāng hóu yì qiān hù
及常道乡公立，与议定策，进封安城乡侯，邑千户。
jǐng yuán chū jí bìng shī míng lǚ qǐ hái gǔ bù xǔ
景元初，疾病失明，屡乞骸骨，不许。
bài guāng lù dài fu
拜光禄大夫。
wǔ děng chū jiàn fēng mì líng bó
五等初建，封密陵伯。
wǔ dì jiàn zuò jìn jué wèi hóu
武帝践阼，进爵为侯。
suī qǐn jí shí yú nián ér shí xián bìng xiāng tuī jiàn
虽寝疾十余年，而时贤并相推荐。
tài shǐ zhōng zhào yuē guāng lù mì líng hóu mào lǚ xíng chún zhèng shǒu dào chōng cuì tuì yǒu qīng hé zhī fēng jìn yǒu sù sī zhī jié yi dēng sān jiē zhī yào bǔ gǔn zhí zhī quē
泰始中，诏曰：“光禄密陵侯袤，履行纯正，守道冲粹，退有清和之风，进有素丝之节，宜登三阶之曜，补衮职之阙。
jīn yǐ mào wèi sī kōng
今以袤为司空。
tiān zǐ lín xuān qiǎn wǔ guān zhōng láng jiàng guó tǎn jiù dì bài shòu
”天子临轩，遣五官中郎将国坦就第拜授。
mào qián hòu cí ràng qiǎn xi chēng shàng sòng yìn shòu zhì yú shí shù
袤前后辞让，遣息称上送印绶，至于十数。
wèi tǎn yuē wèi yǐ xú jǐng shān wèi sī kōng wú shí wéi shì zhōng shòu zhào pì zhǐ
谓坦曰：“魏以徐景山为司空，吾时为侍中，受诏譬旨。
xú gōng yǔ wú yuē sān gōng dāng shàng yìng tiān xīn gǒu fēi qí rén shí shāng hé qi bù gǎn yǐ chuí sǐ zhī nián lèi rǔ cháo tíng yě
徐公语吾曰：‘三公当上应天心，苟非其人，实伤和气，不敢以垂死之年，累辱朝廷也。
zhōng yú bù jiù
’终于不就。
zūn dà yǎ jūn zǐ zhī jī kě bù wu hu
遵大雅君子之迹，可不务乎！
gù cí jiǔ zhī jiàn xǔ yǐ hóu jiù dì bài yí tóng sān sī zhì shè rén guān qí cì chuáng zhàng diàn rù qián wǔ shí wàn
”固辞，久之见许，以侯就第，拜仪同三司，置舍人官骑，赐床帐簟褥、钱五十万。
jiǔ nián hōng shí nián bā shí wǔ
九年薨，时年八十五。
dì yú dōng táng fā āi cì mì qì cháo fú yī jù yī yī xí qián sān shí wàn juàn bù gè bǎi pǐ yǐ gōng sāng shì
帝于东堂发哀，赐秘器、朝服一具、衣一袭、钱三十万、绢布各百匹，以供丧事。
shì yuē yuán
谧号元。
yǒu zi liù rén zhǎng zǐ mò sì cì zhì shū xǔ chēng yǔ wèi bìng liè qīng
有子六人，长子默嗣，次质、舒、诩、称、予，位并列卿。
mò zì sī yuán
默字思元。
qǐ jiā mì shū láng kǎo hé jiù wén shān shěng fú huì
起家秘书郎，考核旧文，删省浮秽。
zhōng shū lìng yú sōng wèi yuē ér jīn ér hòu zhū zǐ bié yǐ
中书令虞松谓曰：“而今而后，朱紫别矣。
zhuǎn shàng shū kǎo gōng láng zhuān diǎn fá shǔ shì fēng guān nèi hóu qiān sī tú zuǒ zhǎng shǐ
”转尚书考功郎，专典伐蜀事，封关内侯，迁司徒左长史。
wǔ dì shòu shàn yǔ tài yuán guō yì jù wèi zhōng shù zǐ
武帝受禅，与太原郭奕俱为中庶子。
cháo tíng yǐ tài zi guān shǔ yí chēng péi chén
朝廷以太子官属宜称陪臣。
mò shàng yán huáng tài zǐ tǐ huáng jí zhī zūn wú sī yú tiān xià
默上言：“皇太子体皇极之尊，无私于天下。
gōng chén jiē shòu mìng tiān cháo bù dé tóng zhī fān guó
宫臣皆受命天朝，不得同之籓国。
shì suì shī xíng
”事遂施行。
chū wèi dōng jùn tài shǒu zhí suì huāng rén jī mò zhé kāi cāng zhèn gěi nǎi shě dū tíng zì biǎo dài zuì
出为东郡太守，值岁荒人饥，默辄开仓振给，乃舍都亭，自表待罪。
cháo tíng jiā mò yōu guó zhào shū bāo tàn bǐ zhī jí àn
朝廷嘉默忧国，诏书褒叹，比之汲黯。
bān gào tiān xià ruò jùn xiàn yǒu cǐ bǐ zhě jiē tīng chū gěi
班告天下，若郡县有此比者，皆听出给。
rù wèi sàn qí cháng shì
入为散骑常侍。
chū dì yǐ guì gōng zi dāng pǐn xiāng lǐ mò gǎn yǔ wèi bèi qiú zhī zhōu nèi yú shì shí èr jùn zhōng zhèng qiān gòng jǔ mò
初，帝以贵公子当品，乡里莫敢与为辈，求之州内，于是十二郡中正佥共举默。
wén dì yǔ mào shū yuē xiǎo r de cè xián zǐ zhī liú kuì yǒu qiào xián zhī lèi
文帝与袤书曰：“小儿得厕贤子之流，愧有窍贤之累。
jí wǔ dì chū sì nán jiāo zhào shǐ mò cān chéng yīn wèi mò yuē qīng zhī hé yǐ de cān chéng hu
”及武帝出祀南郊，诏使默骖乘，因谓默曰：“卿知何以得骖乘乎？
xī zhōu lǐ jǔ qīng xiàng bèi cháng kuì yǒu lèi qīng tán
昔州里举卿相辈，常愧有累清谈。
suì wèn zhèng shì duì yuē quàn sè wù nóng wèi guó zhī jī
”遂问政事，对曰：“劝穑务农，为国之基。
xuǎn rén de cái jì shì zhī dào
选人得才，济世之道。
jū guān jiǔ zhí zhèng shì zhī yi
居官久职，政事之宜。
míng shèn chù zhì quàn jiè zhī yóu
明慎黜陟，劝戒之由。
chóng shàng rú sù huà dǎo zhī běn
崇尚儒素，化导之本。
rú cǐ ér yǐ yǐ
如此而已矣。
dì shàn zhī
”帝善之。
hòu yǐ fù sāng qù guān xún qǐ wèi tíng wèi
后以父丧去官，寻起为廷尉。
shì shí lì lìng yuán yì zuò jiāo tōng huò lù dà xīng xíng yù
是时鬲令袁毅坐交通货赂，大兴刑狱。
zài cháo duō jiàn yǐn dǎi wéi mò xiōng dì yǐ jié shèn bù rǎn qí liú
在朝多见引逮，唯默兄弟以洁慎不染其流。
qiān tài cháng
迁太常。
shí pú yè shān tāo yù jǔ yī qīn qīn wèi bó shì wèi mò yuē qīng shì yǐn wēng guī lìng wú bù gǎn fù yán
时仆射山涛欲举一亲亲为博士，谓默曰：“卿似尹翁归，令吾不敢复言。
mò wéi rén dūn zhòng róu ér néng zhěng jiē cǐ lèi yě
”默为人敦重，柔而能整，皆此类也。
jí qí wáng yōu dāng zhī guó xià lǐ guān yì chóng xī diǎn zhì
及齐王攸当之国，下礼官议崇锡典制。
bó shì jì jiǔ cáo zhì děng bìng lì yì yì mò róng guò qí shì zuò miǎn
博士祭酒曹志等并立异议，默容过其事，坐免。
xún bài dà hóng lú
寻拜大鸿胪。
zāo mǔ sāng jiù zhì jì zàng hái zhí mò zì chén kěn zhì jiǔ ér jiàn xǔ
遭母丧，旧制，既葬还职，默自陈恳至，久而见许。
suì gǎi fǎ dìng lìng tīng dà chén zhōng sàng zì mò shǐ yě
遂改法定令，听大臣终丧，自默始也。
fú què wèi dà sī nóng zhuǎn guāng lù xūn
服阕，为大司农，转光禄勋。
tài kāng yuán nián zú shí nián liù shí bā shì yuē chéng
太康元年卒，时年六十八，谥曰成。
shàng shū lìng wèi guàn zòu mò cái xíng míng wàng yí jū lùn dào wǔ shēng jiǔ qīng wèi wèi chēng dé yi zèng sān sī
尚书令卫瓘奏：“默才行名望，宜居论道，五升九卿，位未称德，宜赠三司。
ér hòu fù yáng jùn xiān yù yǐ nǚ qī mò zi yù mò yuē wú měi dú juàn bù yí chuán cháng xiǎng qí rén
”而后父杨骏先欲以女妻默子豫，默曰：“吾每读《隽不疑传》，常想其人。
wèi yuǎn quán guì yì shì suǒ shǒu
畏远权贵，奕世所守。
suì cí zhī
于是推辞了。
jùn shēn wéi hèn
骏深为恨。
zhì cǐ jùn yì bù tóng suì bù shī xíng
至此，骏议不同，遂不施行。
mò kuān chōng bó ài qiān xū wēn jǐn bù yǐ cái dì qín wù shì shàng yǐ lǐ yù xià yǐ hé suī tóng shù sī yǎng bù jiā shēng sè ér yóu yǒu xián yuàn gù shì jūn zǐ yǐ wéi jū shì zhī nán
默宽冲博爱，谦虚温谨，不以才地矜物，事上以礼，遇下以和，虽僮竖厮养不加声色，而犹有嫌怨，故士君子以为居世之难。
zi qiú
子球。
qiú zì zi yú
球字子瑜。
shǎo pì zǎi fǔ rù shì èr gōng
少辟宰府，入侍二宫。
chéng dū wáng wèi dà jiàng jūn qǐ yì tǎo zhào wáng lún qiú zì dùn qiū tài shǒu wèi yòu zhǎng shǐ yǐ gōng fēng píng shòu gōng
成都王为大将军，起义讨赵王伦，球自顿丘太守为右长史，以功封平寿公。
lèi qiān shì zhōng shàng shū sàn qí cháng shì zhōng hù jūn shàng shū yòu pú yè lǐng lì bù
累迁侍中、尚书、散骑常侍、中护军、尚书右仆射，领吏部。
yǒng jiā èr nián zú zhuī zèng jīn zǐ guāng lù dài fu shì yuē yuán
永嘉二年卒，追赠金紫光禄大夫，谥曰元。
qiú dì yù yǒng jiā mò wèi shàng shū
球弟豫，永嘉末为尚书。
li yìn zì xuān bó liáo dōng xiāng píng rén yě
李胤，字宣伯，辽东襄平人也。
zǔ mǐn hàn hé nèi tài shǒu qù guān huán xiāng lǐ liáo dōng tài shǒu gōng sūn dù yù qiáng yòng zhī mǐn chéng qīng zhōu fú cāng hǎi mò zhī suǒ zhōng
祖敏，汉河内太守，去官还乡里，辽东太守公孙度欲强用之，敏乘轻舟浮沧海，莫知所终。
yìn fù xìn zhuī qiú jī nián fú hǎi chū sài jìng wú suǒ jiàn yù xíng sàng zhì fú zé yí fù shàng cún qíng ruò jū sāng ér bù pìn qǔ
胤父信追求积年，浮海出塞，竟无所见，欲行丧制服，则疑父尚存，情若居丧而不聘娶。
hòu yǒu lín jū gù rén yǔ qí fù tóng nián zhě wáng yīn xíng sàng zhì fú
后有邻居故人与其父同年者亡，因行丧制服。
yān guó xú miǎo yǔ zhī tóng zhōu lǐ yǐ bù xiào mò dà yú wú hòu quàn shǐ qǔ qī
燕国徐邈与之同州里，以不孝莫大于无后，劝使娶妻。
jì shēng yìn suì jué fáng shì héng rú jū sāng lǐ bù kān qí yōu shù nián ér zú
既生胤，遂绝房室，恒如居丧礼，不堪其忧，数年而卒。
yìn jì yòu gū mǔ yòu gǎi háng yǒu shí zhī hòu jiàng shí āi qī yì yǐ sāng lǐ zì jū
胤既幼孤，母又改行，有识之后，降食哀戚，亦以丧礼自居。
yòu yǐ zǔ bù zhī cún wáng shè mù zhǔ yǐ shì zhī
又以祖不知存亡，设木主以事之。
yóu shì yǐ xiào wén
由是以孝闻。
róng mào zhì sù tuí rán ruò bù zú zhě ér zhī dù shěn suì yán bì yǒu zé
容貌质素，颓然若不足者，而知度沈邃，言必有则。
chū shì jùn shàng jì yuàn zhōu pì bù cóng shì zhì zhōng jǔ xiào lián cān zhèn běi jūn shì
初仕郡上计掾，州辟部从事、治中，举孝廉，参镇北军事。
qiān lè píng hóu xiāng zhèng shàng qīng jiǎn
迁乐平侯相，政尚清简。
rù wèi shàng shū láng qiān zhōng hù jūn sī mǎ lì bù láng quán zōng lián píng
入为尚书郎，迁中护军司马、吏部郎，铨综廉平。
cì jué guān zhōng hóu chū bǔ ān fēng tài shǒu
赐爵关中侯，出补安丰太守。
wén dì yǐn wèi dà jiàng jūn cóng shì zhōng láng qiān yù shǐ zhōng chéng gōng kè zhí shéng bǎi guān dàn zhī
文帝引为大将军从事中郎，迁御史中丞，恭恪直绳，百官惮之。
fá shǔ zhī yì wèi xi zhōng láng jiàng dū guān zhōng zhū jūn shì
伐蜀之役，为西中郎将、督关中诸军事。
hòu wèi hé nán yǐn fēng guǎng lù bó
后为河南尹，封广陆伯。
tài shǐ chū bài shàng shū jìn jué wèi hóu
泰始初，拜尚书，进爵为侯。
yìn zòu yǐ wéi gǔ zhě sān gōng zuò ér lùn dào nèi cān liù guān zhī shì wài yǔ liù qīng zhī jiào huò chù sān huái jiān tīng yù sòng jī yí zhī diǎn móu jí qīng shì
胤奏以为：“古者三公坐而论道，内参六官之事，外与六卿之教，或处三槐，兼听狱讼，稽疑之典，谋及卿士。
bì xià shèng dé qīn míng chuí xīn wàn jī wěi fā míng zhào yí xíng gǔ shì suī táng yú chóu zī zhōu wén yì yì wú yǐ jiā yě
陛下圣德钦明，垂心万机，猥发明诏，仪刑古式，虽唐、虞畴谘，周文翼翼，无以加也。
zì jīn yǐ wǎng guó yǒu dà zhèng kě qīn yán qún gōng xún nà dǎng yán
自今以往，国有大政，可亲延群公，询纳谠言。
qí jūn guó suǒ yí yán yì shěng zhōng shǐ shì zhōng shàng shū zī lùn suǒ yí
其军国所疑，延诣省中，使侍中、尚书谘论所宜。
ruò yǒu jí bìng bù rèn jìn huì lín shí qiǎn shì chén xùn fǎng
若有疾病，不任觐会，临时遣侍臣讯访。
zhào cóng zhī
”诏从之。
qiān lì bù shàng shū pú yè xún zhuǎn tài zǐ shǎo fù
迁吏部尚书仆射，寻转太子少傅。
zhào yǐ yìn zhōng yǔn gāo liàng yǒu fěi gōng zhī jié shǐ lǐng sī lì xiào wèi
诏以胤忠允高亮，有匪躬之节，使领司隶校尉。
yìn lǚ zì biǎo ràng tiǎn fu chǔ gōng bù yí jiān jiān sī zhī guān
胤屡自表让，忝傅储宫，不宜兼监司之官。
wǔ dì yǐ èr zhí bìng xū zhōng xián gù měi bù xǔ
武帝以二职并须忠贤，故每不许。
xián níng chū huáng tài zǐ chū jū dōng gōng dì yǐ sī lù shì rèn jùn zhòng ér shǎo fù yǒu dàn xī fǔ dǎo zhī wu yìn sù léi bù yí jiǔ láo zhī zhuǎn bài shì zhōng jiā tè jìn
咸宁初，皇太子出居东宫，帝以司录事任峻重，而少傅有旦夕辅导之务，胤素羸，不宜久劳之，转拜侍中，加特进。
é qiān shàng shū lìng shì zhōng tè jìn rú gù
俄迁尚书令，侍中、特进如故。
yìn suī lì zhí nèi wài ér jiā zhì pín jiǎn r bìng wú yǐ shì yào
胤虽历职内外，而家至贫俭，儿病无以市药。
dì wén zhī cì qián shí wàn
帝闻之，赐钱十万。
qí hòu dì yǐ sī tú jiù chéng xiàng zhī zhí zhào yǐ yìn wèi sī tú
其后帝以司徒旧丞相之职，诏以胤为司徒。
zài wèi wǔ nián jiǎn liàng chí zhòng chēng wéi rèn zhí
在位五年，简亮持重，称为任职。
yǐ wú huì chū píng dà chén duō yǒu xūn láo yi yǒu dēng jìn nǎi shàng shū xùn wèi
以吴会初平，大臣多有勋劳，宜有登进，乃上疏逊位。
dì bù tīng qiǎn shì zhōng xuān zhǐ yōu zhào dūn yù jué qí zhāng biǎo
帝不听，遣侍中宣旨，优诏敦谕，绝其章表。
yìn bù dé yǐ qǐ shì shì
胤不得已，起视事。
tài kāng sān nián hōng zhào qiǎn yù shǐ chí jié jiān sàng zhì cí shì yuē chéng
太康三年薨，诏遣御史持节监丧致祠，谥曰成。
huáng tài zǐ mìng shè rén wáng zàn lěi zhī wén yì shén měi
皇太子命舍人王赞诔之，文义甚美。
dì hòu sī yìn qīng jié zhào yuē gù sī tú li yìn tài cháng péng guàn bìng lǚ zhōng qīng jiǎn shēn méi jiā wú yú jī cì yìn jiā qián èr bǎi wàn gǔ qiān hú guàn jiā bàn zhī
帝后思胤清节，诏曰：“故司徒李胤，太常彭灌，并履忠清俭，身没，家无余积，赐胤家钱二百万、谷千斛，灌家半之。
sān zi gù zhēn zhǎng xiū
”三子，固、真长、修。
gù zì wàn jī sàn qí láng xiān yìn zú gù zi zhì sì jué
固字万基，散骑郎，先胤卒，固子志嗣爵。
zhì zì yàn dào lì wèi sàn qí shì láng jiàn wēi jiāng jūn yáng píng tài shǒu
志字彦道，历位散骑侍郎、建威将军、阳平太守。
zhēn zhǎng wèi zhì tài pú qīng
真长位至太仆卿。
xiū huáng mén shì láng tài dì zhōng shù zǐ
修黄门侍郎、太弟中庶子。
lú qīn zì zi ruò fàn yáng zhuō rén yě
卢钦，字子若，范阳涿人也。
zǔ zhí hàn shì zhōng
祖植，汉侍中。
fù yù wèi sī kōng
父毓，魏司空。
shì yǐ rú yè xiǎn
世以儒业显。
qīn qīng dàn yǒu yuǎn shí dǔ zhì jīng shǐ jǔ xiào lián bù xíng wèi dà jiàng jūn cáo shuǎng pì wèi yuàn
钦清淡有远识，笃志经史，举孝廉，不行，魏大将军曹爽辟为掾。
shuǎng dì cháng yǒu suǒ shǔ qǐng qīn bái shuǎng zǐ dì bù yí gān fàn fǎ dù shuǎng shēn nà zhī ér fá qí dì
爽弟尝有所属请，钦白爽子弟不宜干犯法度，爽深纳之，而罚其弟。
chú shàng shū láng
除尚书郎。
shuǎng zhū miǎn guān
爽诛，免官。
hòu wèi shì yù shǐ xí fù jué dà lì tíng hòu lèi qiān láng yá tài shǒu
后为侍御史，袭父爵大利亭侯，累迁琅邪太守。
xuān dì wèi tài fù pì cóng shì zhōng láng chū wèi yáng píng tài shǒu qiān huái běi dū du fú bō jiāng jūn shén yǒu chēng jì
宣帝为太傅，辟从事中郎，出为阳平太守，迁淮北都督、伏波将军，甚有称绩。
zhēng bài sàn qí cháng shì dà sī nóng qiān lì bù shàng shū jìn fēng dà liáng hóu
征拜散骑常侍、大司农，迁吏部尚书，进封大梁侯。
wǔ dì shòu shàn yǐ wéi dū du miǎn běi zhū jūn shì píng nán jiāng jūn jiǎ jié gěi zhuī fēng yáo wò chē gè yī chéng dì èr fù mǎ èr chéng qí jù dāo qì yù fǔ rén mǎ kǎi děng jí qián sān shí wàn
武帝受禅，以为都督沔北诸军事、平南将军、假节，给追锋轺卧车各一乘、第二驸马二乘、骑具刀器、御府人马铠等，及钱三十万。
qīn zài zhèn kuān měng dé zhōng jiāng yì wú yú
钦在镇宽猛得中，疆埸无虞。
rù wèi shàng shū pú yè jiā shì zhōng fèng chē dū wèi lǐng lì bù
入为尚书仆射，加侍中、奉车都尉，领吏部。
yǐ qīng pín tè cì juàn bǎi pǐ
以清贫，特赐绢百匹。
qīn jǔ bì yǐ cái chēng wéi lián píng
钦举必以材，称为廉平。
xián níng sì nián zú zhào yuē qīn lǚ dào qīng zhèng zhí dé zhēn sù
咸宁四年卒，诏曰：“钦履道清正，执德贞素。
wén wǔ zhī chēng zhe yú fāng xià
文武之称，著于方夏。
rù jī jī héng wéi yǔn zhù shì
入跻机衡，惟允庶事。
sì qín nèi wài yǒu fěi gōng zhī jié
肆勤内外，有匪躬之节。
bù xìng hōng méi zhèn shén dào zhī
不幸薨没，朕甚悼之。
qí zèng wèi jiāng jūn kāi fǔ yí tóng sān sī cì mì qì cháo fú yī jù yī yī xí bù wǔ shí pǐ qián sān shí wàn
其赠卫将军、开府仪同三司，赐秘器、朝服一具、衣一袭、布五十匹、钱三十万。
shì yuē yuán
”谥曰元。
yòu yǐ qīn zhōng qīng gāo jié bù yíng chǎn yè shēn méi zhī hòu jiā wú suǒ bì tè cì qián wǔ shí wàn wèi lì dì shè
又以钦忠清高洁，不营产业，身没之后，家无所庇，特赐钱五十万，为立第舍。
fù xià zhào yuē gù sī kōng wáng jī wèi jiāng jūn lú qīn lǐng diǎn jūn jiāng jūn yáng áo bìng sù qīng pín shēn méi zhī hòu jū wú sī jī
复下诏曰：“故司空王基、卫将军卢钦、领典军将军杨嚣，并素清贫，身没之后，居无私积。
qīng zhě jī jǐn wén qí jiā dà kuì qí gè cì gǔ sān bǎi hú
顷者饥馑，闻其家大匮，其各赐谷三百斛。
qīn lì zǎi zhōu jùn bù shàng gōng míng wéi yǐ píng lǐ wèi wu
”钦历宰州郡，不尚功名，唯以平理为务。
lù fèng sàn zhī qīn gù bù yíng zī chǎn
禄俸散之亲故，不营赀产。
dòng xún lǐ diǎn qī wáng zhì lú zhàng zhōng sàng jū wài
动循礼典，妻亡，制庐杖，终丧居外。
suǒ zhe shī fù lùn nàn shù shí piān míng yuē xiǎo dào
所著诗赋论难数十篇，名曰《小道》。
zi fú sì
子浮嗣。
fú zì zi yún qǐ jiā tài zǐ shè rén
浮字子云，起家太子舍人。
bìng jū jié shǒu suì fèi
病疽截手，遂废。
rán cháo tíng qì zhòng zhī yǐ wéi guó zǐ bó shì jì jiǔ mì shū jiān jiē bù jiù
然朝廷器重之，以为国子博士、祭酒、秘书监，皆不就。
qīn dì tǐng zì zi hù wèi wèi qīng
钦弟珽字子笏，卫尉卿。
tǐng zi zhì
珽子志。
zhì zì zǐ dào chū pì gōng fǔ yuàn shàng shū láng chū wèi yè lìng
志字子道，初辟公府掾、尚书郎，出为邺令。
chéng dū wáng yǐng zhī zhèn yè yě ài qí cái liàng wěi yǐ xīn lǚ suì wèi móu zhǔ
成都王颖之镇邺也，爱其才量，委以心膂，遂为谋主。
qí wáng jiǒng qǐ yì qiǎn shǐ gào yǐng
齐王冏起义，遣使告颖。
yǐng zhào zhì jì shì zhì yuē zhào wáng wú dào sì xíng cuàn nì sì hǎi rén shén mò bù fèn nù
颖召志计事，志曰：“赵王无道，肆行篡逆，四海人神，莫不愤怒。
jīn diàn xià zǒng lǜ sān jūn yìng qī diàn fà zǐ lái zhī zhòng bù zhào zì zhì
今殿下总率三军，应期电发，子来之众，不召自至。
sǎo yí xiōng nì bì yǒu zhēng wú zhàn
扫夷凶逆，必有征无战。
rán bīng shì zhì zhòng shèng rén suǒ shèn
然兵事至重，圣人所慎。
yi jīng xián rèn cái yǐ shōu shí wàng
宜旌贤任才，以收时望。
yǐng shēn rán zhī gǎi xuǎn shàng zuǒ gāo pì yuàn shǔ yǐ zhì wèi zī yì cān jūn réng bǔ zuǒ zhǎng shǐ zhuān zhǎng wén hàn
”颖深然之，改选上佐，高辟掾属，以志为谘议参军，仍补左长史，专掌文翰。
yǐng qián fēng dū du zhào xiāng wèi lún suǒ bài shì zhòng zhèn hài yì zhě duō yù hái bǎo zhāo gē
颖前锋都督赵骧为伦所败，士众震骇，议者多欲还保朝歌。
zhì yuē jīn wǒ jūn shī lì dí xīn dé shèng bì yǒu qīng yì líng lì zhī qíng ruò dùn bīng bù jìn sān jūn wèi nǜ jù bù kě yòng
志曰：“今我军失利，敌新得胜，必有轻易陵轹之情，若顿兵不进，三军畏衄，惧不可用。
qiě zhàn hé néng wú shèng fù yi gēng xuǎn jīng bīng xīng xíng bèi dào chū zéi bù yì cǐ yòng bīng zhī qí yě
且战何能无胜负，宜更选精兵，星行倍道，出贼不意，此用兵之奇也。
yǐng cóng zhī
”颖从之。
jí lún bài zhì quàn yǐng yuē qí wáng zhòng hào bǎi wàn yǔ zhāng hóng děng xiāng chí bù néng jué dài wáng jìng dé jì hé cǐ zhī dà xūn mò zhī yǔ bǐ ér qí wáng jīn dāng yǔ dài wáng gòng fǔ cháo zhèng
及伦败，志劝颖曰：“齐王众号百万，与张泓等相持不能决，大王迳得济河，此之大勋，莫之与比，而齐王今当与大王共辅朝政。
zhì wén liǎng xióng bù jù chù gōng míng bù bìng lì jīn yi yīn tài fēi wēi jí qiú hái dìng xǐng tuī chóng qí wáng xú jié sì hǎi zhī xīn cǐ jì zhī shàng yě
志闻两雄不俱处，功名不并立，今宜因太妃微疾，求还定省，推崇齐王，徐结四海之心，此计之上也。
yǐng nà zhī suì yǐ mǔ jí hái fān wěi zhòng yú jiǒng
”颖纳之，遂以母疾还籓，委重于冏。
yóu shì yǐng huò sì hǎi zhī yù tiān xià guī xīn
由是颖获四海之誉，天下归心。
cháo tíng fēng zhì wèi wǔ qiáng hóu jiā sàn qí cháng shì
朝廷封志为武强侯，加散骑常侍。
jí hé jiān wáng yóng nà li hán zhī shuō yù nèi chú èr wáng shù yǐng chǔ fù qiǎn bào yǐng yǐng jiāng yīng zhī zhì zhèng jiàn bù cóng
及河间王颙纳李含之说，欲内除二王，树颖储副，遣报颖，颖将应之，志正谏，不从。
jí jiǒng miè yǐng yáo zhí qī quán suì huái jué wàng zhī xīn
及冏灭，颖遥执期权，遂怀觖望之心。
yǐ cháng shā wáng yì zài nèi bù dé zì qí suǒ yù mì yù qù yì
以长沙王乂在内，不得恣其所欲，密欲去乂。
shí jīng zhōu yǒu zhāng chāng zhī luàn yǐng biǎo qiú qīn zhēng cháo tíng xǔ zhī
时荆州有张昌之乱，颖表求亲征，朝廷许之。
huì chāng děng píng nǎi huí bīng yǐ tǎo yì
会昌等平，乃回兵以讨乂。
zhì jiàn yuē gōng qián yǒu fù huáng zuò zhī dà xūn jí shì píng guī gōng yú qí cí jiǔ cì zhī shǎng bù dàng cháo zhèng zhī quán zhèn yáng dí jī rén zàng huáng qiáo bái gǔ jiē shèng dé zhī shì sì hǎi zhī rén mò bù hé lài yǐ
志谏曰：“公前有复皇祚之大勋，及事平，归功于齐，辞九锡之赏，不当朝政之权，振阳翟饥人，葬黄桥白骨，皆盛德之事，四海之人莫不荷赖矣。
nì kòu zòng sì huá rǎo jīng chu jīn gōng sǎo qīng qún nán nán tǔ yǐ níng zhèn lǚ ér xuán dùn jūn guān wài wén fú rù cháo cǐ bà wáng zhě zhī shì yě
逆寇纵肆，猾扰荆、楚，今公扫清群难，南土以宁，振旅而旋，顿军关外，文服入朝，此霸王者之事也。
yǐng bù nà
”颖不纳。
jí yì sǐ yǐng biǎo zhì wèi zhōng shū jiān liú yè cān shǔ xiāng fǔ shì
及乂死，颖表志为中书监，留邺，参署相府事。
chéng yǔ bài yú dàng yīn yǐng qiǎn zhì dū bīng yíng dì
乘与败于荡阴，颖遣志督兵迎帝。
jí wáng jùn gōng yè zhì quàn yǐng fèng tiān zi hái luò yáng
及王浚攻邺，志劝颖奉天子还洛阳。
shí jiá shì shàng wàn wǔ qiān rén zhì yè bù fèn zhì xiǎo zhòng jiē chéng liè ér chéng tài fēi liàn yè bù yù qù yǐng wèi néng jué
时甲士尚万五千人，志夜部分，至晓，众皆成列，而程太妃恋邺不欲去，颖未能决。
é ér zhòng kuì wéi zhì yǔ zi mì xiōng zi chēn diàn zhōng wǔ bēn qiān rén ér yǐ zhì fù quàn yǐng zǎo fā
俄而众溃，唯志与子谧、兄子𬘭、殿中武贲千人而已，志复劝颖早发。
shí yǒu dào shì xìng huáng hào yuē shèng rén tài fēi xìn zhī
时有道士姓黄，号曰圣人，太妃信之。
jí shǐ hū rén dào shì qiú liǎng bēi jiǔ yǐn qì pāo bēi ér qù yú shì zhì jì shǐ jué
及使呼人，道士求两杯酒，饮讫，抛杯而去，于是志计始决。
ér rén mǎ fù sàn zhì yú yíng zhèn jiān xún suǒ de shù chéng lù chē sī mǎ dū hán xuán shōu jí huáng mén de bǎi yú rén
而人马复散，志于营阵间寻索，得数乘鹿车，司马督韩玄收集黄门，得百余人。
zhì rù dì wèn zhì yuē hé gù sàn bài zhì cǐ
志入，帝问志曰：“何故散败至此？
zhì yuē zéi qù yè shàng bā shí lǐ ér rén shì yī zhāo hài sàn tài dì jīn yù fèng bì xià hái luò yáng
”志曰：“贼去邺尚八十里，而人士一朝骇散，太弟今欲奉陛下还洛阳。
dì yuē shén jiā
”帝曰：“甚佳。
yú shì yù dú chē biàn fā
”于是御犊车便发。
tún qí xiào wèi hǎo chāng xiān lǐng bīng bā qiān shǒu luò yáng dì zhào zhī zhì jí jùn ér chāng zhì bīng zhàng shén shèng
屯骑校尉郝昌先领兵八千守洛阳，帝召之，至汲郡而昌至，兵仗甚盛。
zhì xǐ yú fù zhèn qǐ tiān zǐ yi xià shè shū yǔ bǎi xìng tóng qí xiū qìng
志喜于复振，启天子宜下赦书，与百姓同其休庆。
jì dá luò yáng zhì qǐ yǐ mǎn fèn wèi sī lì xiào wèi
既达洛阳，志启以满奋为司隶校尉。
bēn sàn zhě duō hái bǎi guān cū bèi dì yuè cì zhì juàn èr bǎi pǐ mián bǎi jīn yī yī xí hè líng páo yī lǐng
奔散者多还，百官粗备，帝悦，赐志绢二百匹、绵百斤、衣一袭、鹤绫袍一领。
chū hé jiān wáng yóng wén wáng jùn qǐ bīng qiǎn yòu jiāng jūn zhāng fāng jiù yè
初，河间王颙闻王浚起兵，遣右将军张方救邺。
fāng wén chéng dū jūn bài dùn bīng luò yáng bù gǎn jìn zòng bīng lǔ lüě mì yù qiān dū cháng ān jiāng fén zōng miào gōng shì yǐ jué rén xīn
方闻成都军败，顿兵洛阳，不敢进，纵兵虏掠，密欲迁都长安，将焚宗庙宫室，以绝人心。
zhì shuō fāng yuē xī dǒng zhuó wú dào fén shāo luò yáng yuàn dú zhī shēng bǎi nián yóu cún hé wéi xí zhī
志说方曰：“昔董卓无道，焚烧洛阳，怨毒之声，百年犹存，何为袭之！
nǎi zhǐ
于是成子留了下来。
fāng suì bī tiān zi xìng qí lěi
方遂逼天子幸其垒。
dì chuí qì jiù yú wéi zhì shì cè yuē bì xià jīn rì zhī shì dāng yī cóng yòu jiāng jūn
帝垂泣就舆，唯志侍侧，曰：“陛下今日之事，当一从右将军。
chén nú qiè wú suǒ yún bǔ wéi zhī jǐn wēi chéng bù lí zuǒ yòu ér yǐ
臣驽怯，无所云补，唯知尽微诚，不离左右而已。
tíng fāng lěi sān rì biàn xi zhì fù cóng zhì cháng ān
”停方垒三日便西，志复从至长安。
yǐng bèi chù zhì yì miǎn guān
颖被黜，志亦免官。
jí dōng hǎi wáng yuè fèng yíng dà jià yóng qǐ dì fù yǐng hái yè yǐ zhì wèi wèi jùn tài shǒu jiā zuǒ jiāng jūn suí yǐng běi zhèn
及东海王越奉迎大驾，颙启帝复颖还邺，以志为魏郡太守，加左将军，随颖北镇。
xíng dá luò yáng ér píng chāng gōng mó qiǎn qián fēng dū hù féng sōng jù yǐng
行达洛阳，而平昌公模遣前锋督护冯嵩距颖。
yǐng hái cháng ān wèi zhì ér wén yóng zhǎn zhāng fāng qiú hé yú yuè
颖还长安，未至而闻颙斩张方，求和于越。
yǐng zhù huá yīn zhì jìn cháng ān yì què chén xiè jí hái jiù yǐng yú wǔ guān
颖住华阴，志进长安，诣阙陈谢，即还就颖于武关。
bēn nán yáng fù wèi liú táo suǒ qū huí yì hé běi
奔南阳，复为刘陶所驱，回诣河北。
jí yǐng hōng guān shǔ bēn sàn wéi zhì qīn zì bìn sòng shí rén jiā zhī
及颖薨，官属奔散，唯志亲自殡送，时人嘉之。
yuè mìng zhì wèi jūn zī jì jiǔ qiān wèi wèi yǒng jiā mò zhuǎn shàng shū
越命志为军谘祭酒，迁卫尉，永嘉末，转尚书。
luò yáng méi zhì jiāng qī zǐ běi tóu bīng zhōu cì shǐ liú kūn
洛阳没，志将妻子北投并州刺史刘琨。
zhì yáng yì wèi liú càn suǒ lǔ yǔ cì zǐ mì shēn děng jù yù hài yú píng yáng
至阳邑，为刘粲所虏，与次子谧、诜等俱遇害于平阳。
zhǎng zǐ chén
长子谌。
chén zì zǐ liàng qīng mǐn yǒu lǐ sī hǎo lǎo zhuāng shàn zhǔ wén
谌字子谅，清敏有理思，好《老》《庄》，善属文。
xuǎn shàng wǔ dì nǚ xíng yáng gōng zhǔ bài fù mǎ dū wèi wèi chéng lǐ ér gōng zhǔ zú
选尚武帝女荥阳公主，拜驸马都尉，未成礼而公主卒。
hòu zhōu jǔ xiù cái pì tài wèi yuàn
后州举秀才，辟太尉掾。
luò yáng méi suí zhì běi yī liú kūn yǔ zhì jù wèi liú càn suǒ lǔ
洛阳没，随志北依刘琨，与志俱为刘粲所虏。
càn jù jìn yáng liú chén wèi cān jūn
粲据晋阳，留谌为参军。
kūn shōu sàn zú yǐn yī lú qí hái gōng càn
琨收散卒，引猗卢骑还攻粲。
càn bài zǒu chén de fù kūn xiān fù mǔ xiōng dì zài píng yáng zhě xī wèi liú cōng suǒ hài
粲败走，谌得赴琨，先父母兄弟在平阳者，悉为刘聪所害。
kūn wèi sī kōng yǐ chén wéi zhǔ báo zhuǎn cóng shì zhōng láng
琨为司空，以谌为主薄，转从事中郎。
kūn qī jí chén zhī cóng mǔ jì jiā qīn ài yòu zhòng qí cái dì
琨妻即谌之从母，既加亲爱，又重其才地。
jiàn xìng mò suí kūn tóu duàn pǐ dī
建兴末，随琨投段匹䃅。
pǐ dī zì lǐng yōu zhōu qǔ chén wéi bié jià
匹䃅自领幽州，取谌为别驾。
pǐ dī jì hài kūn xún yì bài sàng
匹䃅既害琨，寻亦败丧。
shí nán lù zǔ jué duàn mò bō zài liáo xī chén wǎng tóu zhī
时南路阻绝，段末波在辽西，谌往投之。
yuán dì zhī chū mò bō tōng shǐ yú jiāng zuǒ chén yīn qí shǐ kàng biǎo lǐ kūn wén zhǐ shén qiè yú shì jí jiā diào jì
元帝之初，末波通使于江左，谌因其使抗表理琨，文旨甚切，于是即加吊祭。
lèi zhēng chén wèi sàn qí zhōng shū shì láng ér wèi mò bō suǒ liú suì bù dé nán dù
累征谌为散骑中书侍郎，而为末波所留，遂不得南渡。
mò bō sǐ dì liáo dài lì chén liú lí shì gù qiě èr shí zài
末波死，弟辽代立，谌流离世故且二十载。
shí jì lóng pò liáo xī fù wèi jì lóng suǒ de yǐ wéi zhōng shū shì láng guó zǐ jì jiǔ shì zhōng zhōng shū jiān
石季龙破辽西，复为季龙所得，以为中书侍郎、国子祭酒、侍中、中书监。
shǔ rǎn mǐn zhū shí shì chén suí mǐn jūn yú xiāng guó yù hài shí nián liù shí qī shì suì yǒng hé liù nián yě
属冉闵诛石氏，谌随闵军，于襄国遇害，时年六十七，是岁永和六年也。
chén míng jiā zǐ zǎo yǒu shēng yù cái gāo xíng jié wèi yī shí suǒ tuī
谌名家子，早有声誉，才高行洁，为一时所推。
zhí zhōng yuán sāng luàn yǔ qīng hé cuī yuè yǐng chuān xún chāo hé dōng péi xiàn běi dì fu chàng bìng lún xiàn fēi suǒ suī jù xiǎn yú shí shì héng yǐ wéi rǔ
值中原丧乱，与清河崔悦、颖川荀绰、河东裴宪、北地傅畅并沦陷非所，虽俱显于石氏，恒以为辱。
chén měi wèi zhū zǐ yuē wú shēn méi zhī hòu dàn chēng jìn sī kōng cóng shì zhōng láng ěr
谌每谓诸子曰：“吾身没之后，但称晋司空从事中郎尔。
zhuàn jì fǎ zhù zhuāng zi jí wén jí jiē xíng yú shì
”撰《祭法》，注《庄子》，及文集，皆行于世。
yuè zì dào rú wèi sī kōng lín zēng sūn liú kūn qī zǐ zhī zhí yě
悦字道儒，魏司空林曾孙，刘琨妻子之侄也。
yǔ chén jù wèi kūn sī kōng cóng shì zhōng láng hòu wèi mò bō zuǒ shǐ
与谌俱为琨司空从事中郎，后为末波佐史。
méi shí shì yì jū dà guān
没石氏，亦居大官。
qí chāo xiàn chàng bìng bié yǒu chuán
其绰、宪、畅并别有传。
huá biǎo zì wěi róng píng yuán gāo táng rén yě fù xīn qīng dé gāo xíng wèi wèi tài wèi
华表，字伟容，平原高唐人也，父歆，清德高行，为魏太尉。
biǎo nián èr shí bài sàn qí huáng mén láng lèi qiān shì zhōng
表年二十，拜散骑黄门郎，累迁侍中。
zhèng yuán chū shí bāo lái cháo shèng chēng gāo guì xiāng gōng yǐ wéi wèi wǔ gēng shēng
正元初，石苞来朝，盛称高贵乡公，以为魏武更生。
shí wén zhě liú hàn zhān bèi biǎo jù huò zuò pín chēng jí guī xià shè gù miǎn yú dà nàn
时闻者流汗沾背，表惧祸作，频称疾归下舍，故免于大难。
hòu qiān shàng shū
后迁尚书。
wǔ děng jiàn fēng guān yáng bó
五等建，封观阳伯。
zuò gōng jǐ sāng shì bù zhěng miǎn
坐供给丧事不整，免。
tài shǐ zhōng bài tài zǐ shǎo fù zhuǎn guāng lù xūn
泰始中，拜太子少傅，转光禄勋。
qiān tài cháng qīng
迁太常卿。
shù suì yǐ lǎo bìng qǐ hái gǔ
数岁，以老病乞骸骨。
zhào yuē biǎo qīng zhēn lǚ sù yǒu lǎo chéng zhī měi jiǔ gàn wáng shì jìng gōng fěi xiè
诏曰：“表清贞履素，有老成之美，久干王事，静恭匪懈。
ér yǐ jí gù cí zhāng biǎo kěn zhì
而以疾固辞，章表恳至。
jīn tīng rú suǒ shàng yǐ wéi tài zhōng dài fū cì qián èr shí wàn chuáng zhàng rù xí lù cì yǔ qīng tóng mén shī xíng mǎ
今听如所上，以为太中大夫，赐钱二十万，床帐褥席禄赐与卿同，门施行马。
biǎo yǐ kǔ jié chuí míng sī tú li yìn sī lì wáng hóng děng bìng tàn měi biǎo qīng dàn tuì jìng yǐ wéi bù kě de guì jiàn ér qīn shū yě
”表以苦节垂名，司徒李胤、司隶王宏等并叹美表清澹退静，以为不可得贵贱而亲疏也。
xián níng yuán nián bā yuè zú shí nián qī shí èr shì yuē kāng zhào cì cháo fú
咸宁元年八月卒，时年七十二，谥曰康，诏赐朝服。
yǒu liù zǐ gǎo cén jiào jiàn dàn jiǎn
有六子：暠、岑、峤、鉴、澹、简。
gǎo zì zhǎng jùn hóng mǐn yǒu cái yì
暠字长骏，弘敏有才义。
qī fù lú yù diǎn xuǎn nán jǔ yīn qīn gù gǎo nián sān shí wǔ bù dé diào wǎn wèi zhōng shū tōng shì láng
妻父卢毓典选，难举姻亲，故暠年三十五不得调，晚为中书通事郎。
tài shǐ chū qiān rǒng cóng pú yè
泰始初，迁冗从仆射。
shǎo wèi wǔ dì suǒ lǐ lì huáng mén shì láng sàn qí cháng shì qián jūn jiāng jūn shì zhōng nán zhōng láng jiàng dū du hé běi zhū jūn shì
少为武帝所礼，历黄门侍郎、散骑常侍、前军将军、侍中、南中郎将、都督河北诸军事。
fù jí dǔ zhé hái réng zāo sàng jiù lì zàng qì fù rèn gǎo gù cí wǔ zhǐ
父疾笃辄还，仍遭丧旧例，葬讫复任，暠固辞，迕旨。
chū biǎo yǒu cì kè zài lì shǐ gǎo yīn xiàn lìng yuán yì lù míng sān kè gè dài yǐ nú
初，表有赐客在鬲，使暠因县令袁毅录名，三客各代以奴。
jí yì yǐ huò qiú zhì zuì yù cí mí miù bù fù xiǎn yǐ nú dài kè zhí yán sòng sān nú yǔ gǎo ér yì yì lú shì xù yě
及毅以货赇致罪，狱辞迷谬，不复显以奴代客，直言送三奴与暠，而毅亦卢氏婿也。
yòu zhōng shū jiān xún xù xiān wèi zhōng zǐ qiú gǎo nǚ gǎo bù xǔ wèi hèn yīn mì qǐ dì yǐ yuán yì huò qiú zhě duō bù kě jǐn zuì yi zé zuì suǒ qīn zhě yī rén yīn zhǐ gǎo dāng zhī
又中书监荀勖先为中子求暠女，暠不许，为恨，因密启帝，以袁毅货赇者多，不可尽罪，宜责最所亲者一人，因指暠当之。
yòu lǜ gǎo yǒu wéi wǔ zhī jiù suì yú sāng fú zhōng miǎn gǎo guān xuē jué tǔ
又绿暠有违忤之咎，遂于丧服中免暠官，削爵土。
dà hóng lú hé zūn zòu gǎo miǎn wèi shù rén bù yīng xí fēng qǐng yǐ biǎo shì sūn hùn sì biǎo
大鸿胪何遵奏暠免为庶人，不应袭封，请以表世孙混嗣表。
yǒu sī zòu yuē gǎo suǒ zuò chú míng xuē jué yī shí zhī zhì
有司奏曰：“暠所坐除名削爵，一时之制。
gǎo wèi shì zǐ zhe zài míng bù bù tīng xí sì cǐ wèi xíng fá zài jiā
暠为世子，著在名簿，不听袭嗣，此为刑罚再加。
zhū hóu fàn fǎ bā yì píng chú zhě bāo gōng zhòng jué yě
诸侯犯法，八议平处者，褒功重爵也。
dí tǒng fēi fàn zhōng shēn qì zuì fèi zhī wéi zhòng yī lǜ yīng tīng xí fēng
嫡统非犯终身弃罪，废之为重，依律应听袭封。
zhào yuē zhū hóu hōng zi yú nián jí wèi cǐ gǔ zhì yě
”诏曰：“诸侯薨，子逾年即位，此古制也。
yīng jí wèi ér fèi zhī jué mìng jiē qù yǐ hé wéi zuì fá zài jiā
应即位而废之，爵命皆去矣，何为罪罚再加？
qiě wú zhī zé gǎo yǐ sù tān huì běn bù lùn cháng fǎ yě
且吾之责暠，以肃贪秽，本不论常法也。
zhū xián bù néng jiāng míng cǐ yì nǎi gèng guǐ yì lǐ lǜ bù gù xiàn dù jūn mìng fèi zhī ér qún xià fù zhī cǐ wéi shàng xià zhèng xiāng fǎn yě
诸贤不能将明此意，乃更诡易礼律，不顾宪度，君命废之，而群下复之，此为上下正相反也。
yú shì yǒu sī zòu miǎn yì zhě guān zhào jiē yǐ shú lùn
”于是有司奏免议者官，诏皆以赎论。
hùn yǐ shì sūn dāng shòu fēng táo bì duàn fà yáng kuáng bìng yīn bù néng yǔ gù dé bù bài shì xián chēng zhī
混以世孙当受封，逃避，断发阳狂，病喑不能语，故得不拜，世咸称之。
gǎo qī chí jiā xiàng chuí shí zài jiào huì zǐ sūn jiǎng sòng jīng diǎn
暠栖迟家巷垂十载，教诲子孙，讲诵经典。
jí jīng shū yào shì míng yuē shàn wén xíng yú shì
集经书要事，名曰《善文》，行于世。
yǔ chén xié gòng zào zhū lán yú zhái cè dì cháng chū shì zhī wèn qí gù zuǒ yòu yǐ shí duì dì xīn lián zhī
与陈勰共造猪阑于宅侧，帝尝出视之，问其故，左右以实对，帝心怜之。
dì hòu yòu dēng líng yún tái wàng jiàn yì mù xu yuán qiān mò shén zhěng yī rán gǎn jiù
帝后又登陵云台，望见廙苜蓿园，阡陌甚整，依然感旧。
tài kāng chū dà shè nǎi de xí fēng
太康初大赦，乃得袭封。
jiǔ zhī bài chéng mén xiào wèi qiān zuǒ wèi jiāng jūn
久之，拜城门校尉，迁左卫将军。
shù nián yǐ wéi zhōng shū jiān
数年，以为中书监。
huì dì jí wèi jiā shì zhōng guāng lù dài fu shàng shū lìng jìn jué wèi gōng
惠帝即位，加侍中、光禄大夫、尚书令，进爵为公。
gǎo yīng yáng jùn zhào bù shí hái yǒu sī zòu miǎn guān
暠应杨骏召，不时还，有司奏免官。
xún qiān tài zǐ shǎo fù jiā sàn qí cháng shì dòng zūn lǐ diǎn de fù dǎo zhī yì
寻迁太子少傅，加散骑常侍，动遵礼典，得傅导之义。
hòu nián shuāi bìng dǔ zhào qiǎn tài yī liáo bìng jìn wèi guāng lù dài fu kāi fǔ yí tóng sān sī
后年衰病笃，诏遣太医疗病，进位光禄大夫、开府仪同三司。
shí hé nán yǐn hán shòu yīn tuō gǔ hòu qiú yǐ nǚ pèi gǎo sūn táo gǎo jù ér bù xǔ hòu shēn yǐ wéi hèn gù suì bù dēng tái sī
时河南尹韩寿因托贾后求以女配暠孙陶，暠距而不许，后深以为恨，故遂不登台司。
nián qī shí wǔ zú shì yuē yuán
年七十五卒，谥曰元。
sān zi hùn huì héng
三子：混、荟、恒。
hùn zì jìng lún sì fù jué qīng zhēn jiǎn zhèng lì wèi shì zhōng shàng shū zú guān
混字敬伦，嗣父爵，清贞简正，历位侍中、尚书，卒官。
zi táo sì bǔ gǒng lìng méi yú shí lè
子陶嗣，补巩令，没于石勒。
huì zì jìng shū wèi hé nán yǐn
荟字敬叔，为河南尹。
yǔ xún fān xún zǔ jù bì zéi zhì lín yǐng fù zǐ bìng yù hài
与荀籓、荀组俱避贼，至临颖，父子并遇害。
héng zì jìng zé bó xué yǐ qīng sù wèi chēng
恒字敬则，博学以清素为称。
shàng wǔ dì nǚ xíng yáng cháng gōng zhǔ bài fù mǎ dū wèi
尚武帝女荥阳长公主，拜驸马都尉。
yuán kāng chū dōng gōng jiàn héng yǐ xuǎn wèi tài zǐ bīn yǒu cì jué guān nèi hóu shí yì bǎi hù
元康初，东宫建，恒以选为太子宾友，赐爵关内侯，食邑百户。
pì sī tú wáng hún cāng cáo yuàn shǔ chú sàn qí shì láng lèi qiān sàn qí cháng shì běi jūn zhōng hou é bài lǐng jūn jiā sàn qí cháng shì
辟司徒王浑仓曹掾，属除散骑侍郎，累迁散骑常侍、北军中候，俄拜领军，加散骑常侍。
mǐn dì jí wèi yǐ héng wèi shàng shū jìn jué yuàn líng xiàn gōng
愍帝即位，以恒为尚书，进爵苑陵县公。
qǐng zhī liú cōng bī cháng ān zhào chū héng wèi zhèn jūn jiāng jūn lǐng yǐng chuān tài shǒu yǐ wéi wài yuán
顷之，刘聪逼长安，诏出恒为镇军将军，领颍川太守，以为外援。
héng xìng hé yì jūn dé èr qiān rén wèi jí xi fù ér guān zhōng xiàn méi
恒兴合义军，得二千人，未及西赴，而关中陷没。
shí qún zéi fāng shèng suǒ zài zhōu jùn xiāng jì bēn bài héng yì yù qì jùn dōng dù ér cóng xiōng yì wèi yuán dì suǒ zhū yǐ cǐ wéi yí
时群贼方盛，所在州郡相继奔败，恒亦欲弃郡东渡，而从兄轶为元帝所诛，以此为疑。
xiān shū yǔ piào qí jiāng jūn wáng dǎo dǎo yán yú dì
先书与骠骑将军王导，导言于帝。
dì yuē xiōng dì zuì bù xiāng jí kuàng qún cóng hu
帝曰：“兄弟罪不相及，况群从乎！
jí zhào héng bǔ guāng lù xūn
”即召恒，补光禄勋。
héng dào wèi jí bài gèng yǐ wéi wèi jiāng jūn jiā sàn qí cháng shì běn zhōu dà zhōng zhèng
恒到，未及拜，更以为卫将军，加散骑常侍、本州大中正。
xún bài tài cháng yì lì jiāo sì
寻拜太常，议立郊祀。
shàng shū diāo xié guó zǐ jì jiǔ dù yí yì xū hái luò nǎi xiū jiāo sì
尚书刁协、国子祭酒杜彝议，须还洛乃修郊祀。
héng yì hàn xiàn dì jū xǔ jí biàn jiāo chái yí yú cǐ xiū lì
恒议，汉献帝居许，即便郊柴，宜于此修立。
sī tú xún zǔ piào qí jiāng jūn wáng dǎo tóng héng yì suì dìng jiāo sì
司徒荀组、骠骑将军王导同恒议，遂定郊祀。
xún yǐ jí qiú jiě zhào yuē tài cháng zhí zhǔ zōng miào zhēng cháng jìng zhòng ér huá héng suǒ jí bù kān qīn fèng zhí shì
寻以疾求解，诏曰：“太常职主宗庙，烝尝敬重，而华恒所疾，不堪亲奉职事。
fū zǐ chēng wú bù yǔ jì rú bù jì kuàng zōng bó zhī rèn zhí suǒ sī yá
夫子称‘吾不与祭，如不祭’，况宗伯之任职所司邪！
jīn zhuǎn héng wèi tíng wèi
今转恒为廷尉。
qǐng zhī jiā tè jìn
”顷之，加特进。
tài níng chū qiān piào qí jiāng jūn jiā sàn qí cháng shì dū shí tou shuǐ lù zhū jūn shì
太宁初，迁骠骑将军，加散骑常侍，督石头水陆诸军事。
wáng dūn biǎo zhuǎn héng wèi hù jūn jí bìng bù bài
王敦表转恒为护军，疾病不拜。
shòu jīn zǐ guāng lù dài fu yòu lǐng tài zǐ tài bǎo
授金紫光禄大夫，又领太子太保。
chéng dì jí wèi jiā sàn qí cháng shì lǐng guó zǐ jì jiǔ
成帝即位，加散骑常侍，领国子祭酒。
xián hé chū yǐ mǐn dì shí cì jué jìn fēng yī jiē xuē chú héng gèng yǐ tǎo wáng dūn gōng fēng yuàn líng xiàn hóu fù lǐng tài cháng
咸和初，以愍帝时赐爵进封一皆削除，恒更以讨王敦功封苑陵县侯，复领太常。
sū jùn zhī luàn héng shì dì zuǒ yòu cóng zhì shí tou bèi lǚ jiān wēi kùn cuì yú nián
苏峻之乱，恒侍帝左右，从至石头，备履艰危，困悴逾年。
chū héng wèi zhōu dà zhōng zhèng xiāng rén rèn ràng qīng báo wú xíng wèi héng suǒ chù
初，恒为州大中正，乡人任让轻薄无行，为恒所黜。
jí ràng zài jùn jūn zhōng rèn shì duō suǒ shā hài jiàn héng zhé gōng jìng bù sì qí nüè
及让在峻军中，任势多所杀害，见恒辄恭敬，不肆其虐。
zhōng yā liú chāo zhī sǐ yì jiāng jí héng ràng jìn xīn jiù wèi gù de miǎn
钟雅、刘超之死，亦将及恒，让尽心救卫，故得免。
jí dì jiā yuán fú yòu jiāng nà hòu
及帝加元服，又将纳后。
kòu nán zhī hòu diǎn jí mí yí hūn guān zhī lǐ wú suǒ yī jù
寇难之后，典籍靡遗，婚冠之礼，无所依据。
héng tuī xún jiù diǎn zhuàn dìng lǐ yí bìng jiāo miào pì yōng cháo tíng guǐ zé shì bìng shī yòng
恒推寻旧典，撰定礼仪，并郊庙辟雍朝廷轨则，事并施用。
qiān zuǒ guāng lù dài fu kāi fǔ cháng shì rú gù gù ràng wèi bài
迁左光禄大夫、开府，常侍如故，固让未拜。
huì zú shí nián liù shí jiǔ cè zèng shì zhōng zuǒ guāng lù dài fu kāi fǔ shì yuē jìng
会卒，时年六十九，册赠侍中、左光禄大夫、开府，谥曰敬。
héng qīng kè jiǎn sù suī jū xiǎn liè cháng bù yī shū shí nián lǎo mí dǔ
恒清恪俭素，虽居显列，常布衣蔬食，年老弥笃。
sǐ zhī rì jiā wú yú cái wéi yǒu shū shù bǎi juǎn shí rén yǐ cǐ guì zhī
死之日，家无余财，唯有书数百卷，时人以此贵之。
zi jùn sì wèi shàng shū láng
子俊嗣，为尚书郎。
jùn zi yǎng zhī dà cháng qiū
俊子仰之，大长秋。
jiào zì shū jùn cái xué shēn bó shǎo yǒu lìng wén
峤字叔骏，才学深博，少有令闻。
wén dì wèi dà jiàng jūn pì wèi yuàn shǔ bǔ shàng shū láng zhuǎn chē qí cóng shì zhōng láng
文帝为大将军，辟为掾属，补尚书郎，转车骑从事中郎。
tài shǐ chū cì jué guān nèi hóu
泰始初，赐爵关内侯。
qiān tài zǐ zhōng shù zǐ
迁太子中庶子。
chū wèi ān píng tài shǒu
出为安平太守。
cí qīn lǎo bù xíng gèng bài sàn qí cháng shì diǎn zhōng shū zhù zuò lǐng guó zǐ bó shì qiān shì zhōng
辞亲老不行，更拜散骑常侍，典中书著作，领国子博士，迁侍中。
tài kāng mò wǔ dì pō qīn yàn lè yòu duō jí bìng
太康末，武帝颇亲宴乐，又多疾病。
shǔ xiǎo chōu jiào yǔ shì chén biǎo hè yīn wēi jiàn yuē fú wéi shèng tǐ jiàn jiù píng hé shàng xià tóng qìng bù jué biàn wǔ
属小瘳，峤与侍臣表贺，因微谏曰：“伏惟圣体渐就平和，上下同庆，不觉抃舞。
chén děng yú zhuàng qiè yǒu wēi huái yǐ wéi shōu gōng yú suǒ hū shì nǎi wú huǐ
臣等愚戆，窃有微怀，以为收功于所忽，事乃无悔；
lǜ fú yú chuí chéng zuò nǎi rì xīn
虑福于垂成，祚乃日新。
wéi yuàn bì xià shēn chuí shèng míng yuǎn sī suǒ hū zhī huǐ yǐ chéng rì xīn zhī fú
唯愿陛下深垂圣明，远思所忽之悔，以成日新之福。
chōng jìng hé qì sè yǎng jīng shén yí shēn yú qīng jiǎn zhī yǔ liú xīn yú xū kuàng zhī yù
冲静和气，啬养精神，颐身于清简之宇，留心于虚旷之域。
wú yàn shì sú cháng jiè yǐ hū qún xià zhī yán zé fēng qìng rì yán tiān xià xìng shèn
无厌世俗常戒，以忽群下之言，则丰庆日延，天下幸甚！
dì shǒu zhào bào yuē zhé zì xiāo xī wú suǒ wèi lǜ
”帝手诏报曰：“辄自消息，无所为虑。
yuán kāng chū fēng xuān chāng tíng hòu
”元康初，封宣昌亭侯。
zhū yáng jùn gǎi fēng lè xiāng hóu qiān shàng shū
诛杨骏，改封乐乡侯，迁尚书。
hòu yǐ jiào bó wén duō shí shǔ shū diǎn shí yǒu liáng shǐ zhī zhì zhuǎn mì shū jiān jiā sàn qí cháng shì bān tóng zhōng shū
后以峤博闻多识，属书典实，有良史之志，转秘书监，加散骑常侍，班同中书。
sì wèi nèi tái zhōng shū sàn qí zhù zuò jí zhì lǐ yīn lǜ tiān wén shù shù nán shěng wén zhāng mén xià zhuàn jí jiē diǎn tǒng zhī
寺为内台，中书、散骑、著作及治礼音律，天文数术，南省文章，门下撰集，皆典统之。
chū jiào yǐ hàn jì fán huì kǎi rán yǒu gǎi zuò zhī yì
初，峤以《汉纪》烦秽，慨然有改作之意。
huì wèi tái láng diǎn guān zhì shì yóu shì de biàn guān mì jí suì jiù qí xù qǐ yú guāng wǔ zhōng yú xiào xiàn yī bǎi jiǔ shí wǔ nián wèi dì jì shí èr juǎn huáng hòu jì èr juǎn shí diǎn shí juǎn chuán qī shí juǎn jí sān pǔ xù chuán mù lù fán jiǔ shí qī juǎn
会为台郎，典官制事，由是得遍观秘籍，遂就其绪，起于光武，终于孝献，一百九十五年，为帝纪十二卷、皇后纪二卷、十典十卷、传七十卷及三谱、序传、目录，凡九十七卷。
jiào yǐ huáng hòu pèi tiān zuò hé qián shǐ zuò wài qi chuán yǐ jì mò biān fēi qí yì yě gù yì wèi huáng hòu jì yǐ cì dì jì
峤以皇后配天作合，前史作外戚传以继末编，非其义也，故易为皇后纪，以次帝纪。
yòu gǎi zhì wèi diǎn yǐ yǒu yáo diǎn gù yě
又改志为典，以有《尧典》故也。
ér gǎi míng hàn hòu shū zòu zhī
而改名《汉后书》奏之。
zhào cháo chén huì yì
诏朝臣会议。
shí zhōng shū jiān xún xù lìng hé jiào tài cháng zhāng huá shì zhōng wáng jì xián yǐ jiào wén zhì shì hé yǒu qiān gù zhī guī shí lù zhī fēng cáng zhī mì fǔ
时中书监荀勖、令和峤、太常张华、侍中王济咸以峤文质事核，有迁固之规，实录之风，藏之秘府。
hòu tài wèi rǔ nán wáng liàng sī kōng wèi guàn wèi dōng gōng fu liè shàng tōng jiǎng shì suì shī xíng
后太尉汝南王亮、司空卫瓘为东宫傅，列上通讲，事遂施行。
jiào suǒ zhe lùn yì nán bó shī fù zhī shǔ shù shí wàn yán qí suǒ zòu guān zhì tài zǐ yi hái gōng jí ān biān yú jì míng táng pì yōng jùn dǎo hé qú xún yǔ zhī jiù jì zhì dōu shuǐ guān xiū cán gōng zhī lǐ zhì cháng qiū shì duō shī xíng
峤所著论议难驳诗赋之属数十万言，其所奏官制、太子宜还宫及安边、雩祭、明堂辟雍、浚导河渠，巡禹之旧迹置都水官，修蚕宫之礼置长秋，事多施行。
yuán kāng sān nián zú zhuī zèng shào fǔ shì yuē jiǎn
元康三年卒，追赠少府，谥曰简。
jiào xìng shì jiǔ shuài cháng shěn zuì
峤性嗜酒，率常沈醉。
suǒ zhuàn shū shí diǎn wèi chéng ér zhōng mì shū jiān hé shào zòu jiào zhōng zǐ chè wèi zuǒ zhù zuò láng shǐ zhǒng chéng zhī wèi jìng ér zú
所撰书十典未成而终，秘书监何劭奏峤中子彻为佐著作郎，使踵成之，未竟而卒。
hòu jiān miào zhēng yòu zòu jiào shǎo zǐ chàng wèi zuǒ zhù zuò láng kè chéng shí diǎn bìng cǎo wèi jìn jì chuán yǔ zhù zuò láng zhāng zài děng jù zài shǐ guān
后监缪征又奏峤少子畅为佐著作郎，克成十典，并草魏、晋纪传，与著作郎张载等俱在史官。
yǒng jiā sāng luàn jīng jí yí méi jiào shū cún zhě wǔ shí yú juǎn
永嘉丧乱，经籍遗没，峤书存者五十余卷。
jiào yǒu sān zi yí chè chàng
峤有三子：颐、彻、畅。
yí sì guān zhì cháng lè nèi shǐ
颐嗣，官至长乐内史。
chàng yǒu cái sī suǒ zhù wén zhāng shù wàn yán
畅有才思，所著文章数万言。
zāo kòu luàn bì nàn jīng zhōu wèi zéi suǒ hài shí nián sì shí
遭寇乱，避难荆州，为贼所害，时年四十。
shí jiàn zì lín bó lè líng yàn cì rén yě
石鉴，字林伯，乐陵厌次人也。
chū zì hán sù yǎ zhì gōng liàng
出自寒素，雅志公亮。
shì wèi lì shàng shū láng shì yù shǐ shàng shū zuǒ chéng yù shǐ zhōng chéng duō suǒ jiū zhèng cháo tíng dàn zhī chū wèi bīng zhōu cì shǐ jiǎ jié hù xiōng nú zhōng láng jiàng
仕魏，历尚书郎、侍御史、尚书左丞、御史中丞，多所纠正，朝廷惮之，出为并州刺史、假节、护匈奴中郎将。
wǔ dì shòu shàn fēng táng yáng zǐ
武帝受禅，封堂阳子。
rù wèi sī lì xiào wèi zhuǎn shàng shū
入为司隶校尉，转尚书。
shí qín liáng wèi lǔ suǒ bài qiǎn jiàn dū du lǒng yòu zhū jūn shì zuò lùn gōng xū wěi miǎn guān
时秦、凉为虏所败，遣鉴都督陇右诸军事，坐论功虚伪免官。
hòu wèi zhèn nán jiāng jūn yù zhōu cì shǐ zuò tǎo wú zéi xū zhāng shǒu jí
后为镇南将军、豫州刺史，坐讨吴贼虚张首级。
zhào yuē xī yún zhōng shǒu wèi shàng yǐ zhǎn shǒu bù shí shòu xíng wǔ yá jiāng jūn tián shùn yǐ zhà zēng lǔ huò zì shā wū wǎng bài fǎ gǔ jīn suǒ jí
诏曰：“昔云中守魏尚以斩首不实受刑，武牙将军田顺以诈增虏获自杀，诬罔败法，古今所疾。
jiàn bèi dà chén wú suǒ qǔ xìn
鉴备大臣，吾所取信。
wǎng zhě xi shì gōng qī cháo tíng yǐ bài wèi de jìng bù tuī jiū
往者西事，公欺朝廷，以败为得，竟不推究。
zhōng jiān chù miǎn wèi jiǔ xún fù shòu yòng jì néng bǔ guò ér nǎi yǔ xià tóng zhà
中间黜免未久，寻复授用，冀能补过，而乃与下同诈。
suǒ wèi dà chén yì de ěr hu
所谓大臣，义得尔乎！
yǒu sī zòu shì yě gù wèi rěn ěr
有司奏是也，顾未忍耳。
jīn qiǎn guī tián lǐ zhōng shēn bù dé fù yòng wù xuē jué tǔ yě
今遣归田里，终身不得复用，勿削爵土也。
jiǔ zhī bài guāng lù xūn fù wèi sī lì xiào wèi shāo jiā tè jìn qiān yòu guāng lù dài fu kāi fǔ lǐng sī tú
”久之，拜光禄勋，复为司隶校尉，稍加特进，迁右光禄大夫、开府，领司徒。
qián dài sān gōng cè bài jiē shè xiǎo huì suǒ yǐ chóng zǎi fǔ zhī zhì yě
前代三公册拜，皆设小会，所以崇宰辅之制也。
zì wèi mò yǐ hòu fèi bù fù xíng
自魏末已后，废不复行。
zhì jiàn yǒu zhào lìng huì suì yǐ wéi cháng
至鉴，有诏令会，遂以为常。
tài kāng mò bài sī kōng lǐng tài zǐ tài fù
太康末，拜司空，领太子太傅。
wǔ dì bēng jiàn yǔ zhōng hù jūn zhāng shào jiān tǒng shān líng
武帝崩，鉴与中护军张劭监统山陵。
shí dà sī mǎ rǔ nán wáng liàng wèi tài fù yáng jùn suǒ yí bù gǎn lín sàng chū yíng chéng wài
时大司马、汝南王亮为太傅杨骏所疑，不敢临丧，出营城外。
shí yǒu gào liàng yù jǔ bīng tǎo jùn jùn dà jù bái tài hòu lìng dì wèi shǒu zhào zhào jiàn jí zhāng shào shǐ lǜ líng bīng tǎo liàng
时有告亮欲举兵讨骏，骏大惧，白太后令帝为手诏，诏鉴及张劭使率陵兵讨亮。
shào jùn shēng yě biàn lǜ suǒ lǐng cuī jiàn sù fā jiàn yǐ wéi bù rán bǎo chí zhī qiǎn rén mì chān shì liàng yǐ bié dào hái xǔ chāng yú shì jùn zhǐ lùn zhě chēng zhī
劭，骏甥也，便率所领催鉴速发，鉴以为不然，保持之，遣人密觇视亮，已别道还许昌，于是骏止，论者称之。
shān líng qì fēng chāng ān xiàn hóu
山陵讫，封昌安县侯。
yuán kāng chū wèi tài wèi
元康初，为太尉。
nián bā shí yú kè zhuàng kāng kǎi zì yù ruò shào nián shí rén měi zhī
年八十余，克壮慷慨，自遇若少年，时人美之。
xún hōng shì yuē yuán
寻薨，谥曰元。
zi lòu zì chù jiàn xí fēng lì tún qí xiào wèi
子陋，字处贱，袭封，历屯骑校尉。
wēn xiàn zì zhǎng qīng tài yuán qí rén hàn hù qiāng xiào wèi xù zhī hòu yě
温羡，字长卿，太原祁人，汉护羌校尉序之后也。
zǔ huī wèi yáng zhōu cì shǐ
祖恢，魏扬州刺史。
fù gōng jǐ nán tài shǒu
父恭，济南太守。
xiōng dì liù rén bìng zhī míng yú shì hào yuē liù lóng
兄弟六人并知名于世，号曰“六龙”。
xiàn shǎo yǐ lǎng wù jiàn chēng qí wáng yōu pì wèi yuàn qiān shàng shū láng
羡少以朗寤见称，齐王攸辟为掾，迁尚书郎。
huì dì jí wèi bài yù zhōu cì shǐ rù wèi sàn qí cháng shì lèi qiān shàng shū
惠帝即位，拜豫州刺史，入为散骑常侍，累迁尚书。
jí qí wáng jiǒng fǔ zhèng yǐ xiàn yōu zhī gù lì yì tè qīn zhī zhuǎn lì bù shàng shū
及齐王冏辅政，以羡攸之故吏，意特亲之，转吏部尚书。
xiān shì zhāng huá bèi zhū jiǒng jiàn yì yù fù qí guān jué
先是，张华被诛，冏建议欲复其官爵。
lùn zhě huò yǐ wéi fēi xiàn bó zhī yuē zì tiān zǐ yǐ xià zhèng chén gè yǒu chà bù dé guī zuì yú yī rén yě
论者或以为非，羡驳之曰：“自天子已下，争臣各有差，不得归罪于一人也。
gù yàn zǐ yuē wèi yǐ sǐ wáng fēi qí qīn nì shuí néng rèn zhī
故晏子曰：‘为已死亡，非其亲昵，谁能任之？
lǐ kè zhī shā èr zhù chén qǐ zhī lì yáng shēng hàn cháo zhī zhū zhū lǚ jiē jī nián zhī hòu nǎi de lì shì
”里克之杀二庶，陈乞之立阳生，汉朝之诛诸吕，皆积年之后乃得立事。
wèi yǒu shì zhǔ jiàn cún ér de xíng qí zhì yú shù yuè zhī nèi zhě yě
未有事主见存，而得行其志于数月之内者也。
shì qián zhī huì zhāng huá dú jiàn
式干之会，张华独谏。
shàng zǎi bù hé bù néng chéng fēng zàn shàn wàng qí zhǐ huī cóng mìng bù yì nán hu
上宰不和，不能承风赞善，望其指麾从命，不亦难乎！
kuàng jīn huáng hòu zèn hài qí zi nèi nán bù yù lǐ fēi suǒ zài
况今皇后谮害其子，内难不预，礼非所在。
qiě hòu tǐ qí yú dì zūn tóng huáng jí zuì zài wang zi shì bù wéi nì yì fēi suǒ tǎo
且后体齐于帝，尊同皇极，罪在枉子，事不为逆，义非所讨。
jīn yǐ huá bù néng fèi wang zi zhī hòu yǔ zhào dùn bù tǎo shā jūn zhī zéi tóng ér biǎn zé zhī yú yì bù jīng tōng yě
今以华不能废枉子之后，与赵盾不讨杀君之贼同，而贬责之，于义不经通也。
huá jìng de zhuī fù jué wèi
”华竟得追复爵位。
qí hòu yǐ cóng jià tǎo chéng dū wáng yǐng yǒu xūn fēng dà líng xiàn gōng yì qiān bā bǎi hù
其后以从驾讨成都王颖有勋，封大陵县公，邑千八百户。
chū wèi jì zhōu cì shǐ jiā hòu jiāng jūn fàn yáng wáng xiāo bài yú xǔ chāng yě zì mù jì zhōu xiàn nǎi bì zhī
出为冀州刺史，加后将军，范阳王虓败于许昌也，自牧冀州，羡乃避之。
huì dì zhī xìng cháng ān yǐ xiàn wèi zhōng shū lìng bù jiù
惠帝之幸长安，以羡为中书令，不就。
jí dì hái luò yáng zhēng wèi zhōng shū jiān jiā sàn qí cháng shì
及帝还洛阳，征为中书监，加散骑常侍。
wèi bài huì dì bēng
未拜，会帝崩。
huái dì jí wèi qiān zuǒ guāng lù dài fu kāi fǔ lǐng sī tú
怀帝即位，迁左光禄大夫、开府，领司徒。
lùn zhě qiān wèi wéi sù
论者佥谓为速。
zài wèi wèi jǐ bìng zú zèng sī tú shì yuē yuán
在位未几，病卒，赠司徒，谥曰元。
yǒu sān zi zhī yǔn yù
有三子：祗、允、裕。
zhī zì jìng qí tài fù xī cáo yuàn
祗字敬齐，太傅西曹掾。
yǔn zì jìng xián tài zǐ shè rén
允字敬咸，太子舍人。
yù zì jìng sì shàng wǔ ān cháng gōng zhǔ guān zhì zuǒ guāng lù dài fu
裕字敬嗣，尚武安长公主，官至左光禄大夫。
shǐ chén yuē jìn shì zhōng cháo chéng lěi shì zhī zī jiàn jiān bìng zhī yè yì guān sī shèng yīng yàn rú lín
史臣曰：晋氏中朝，承累世之资，建兼并之业，衣冠斯盛，英彦如林。
cǐ shù gōng zhě huò yǐ yǎ wàng chù tái huái huò yǐ gāo míng jū bǎo fù zì fēi yī shí zhī xiù yì hé néng zhì yú sī
此数公者，或以雅望处台槐，或以高名居保傅，自非一时之秀，亦曷能至于斯。
xī qí cān jiān yú lùn dào zhī chén dú shàn yú jiān jì zhī rì liáng tú gěng yì wú zú duō tán
惜其参缄于论道之辰，独善于兼济之日，良图鲠议，无足多谈。
rán tuì yǐ jìn xián lín shū hóng tuī ràng zhī měi
然退已进贤，林叔弘推让之美；
zì jiā xíng guó xuān bó xié gōng xiào zhī guī
自家刑国，宣伯协恭孝之规。
zi ruò zhī rú sù wèi jī wěi róng zhī kǔ jié liú yù qìng chuí lái yè bù yì yi zāi
子若之儒素为基，伟容之苦节流誉，庆垂来叶，不亦宜哉！
shí jiàn yǐ gōng liàng shēng wēn xiàn yǐ míng wù xiǎn shǔ yú wēi luàn bù yǔn qí míng
石鉴以公亮升，温羡以明寤显，属于危乱，不陨其名。
suì hán jiàn sōng bǎi zhī hòu diāo sī rén zhī wèi yǐ
岁寒见松柏之后凋，斯人之谓矣。
zàn yuē ràng yǐ mì líng xiào zāi guǎng lù
赞曰：让矣密陵，孝哉广陆。
qīn jì bó yǎ biǎo yì zhēn sù
钦既博雅，表亦贞肃。
jiàn jī kè xuān wēn shēng zài mù
鉴绩克宣，温声载穆。
tóng qiāng yù zhèn zhēng fēn lán yù
同锵玉振，争芬兰郁。