列传·卷六十八 — 新唐书 — 刘羲叟

gāo yuán li wéi xuē cuī dài wáng xú xī xīn

高元李韦薛崔戴王徐郗辛

gāo shì zì dá fū cāng zhōu bó hǎi rén

高适，字达夫，沧州渤海人。

shǎo luò tuò bù zhì shēng shì

少落魄，不治生事。

kè liáng sòng jiān sòng zhōu cì shǐ zhāng jiǔ gāo qí zhī jǔ yǒu dào kē zhōng dì diào fēng qiū wèi bù dé zhì qù

客梁、宋间，宋州刺史张九皋奇之，举有道科中第，调封丘尉，不得志，去。

kè hé xī hé xī jié dù shǐ gē shū hàn biǎo wèi zuǒ xiāo wèi bīng cáo cān jūn zhǎng shū jì

客河西，河西节度使哥舒翰表为左骁卫兵曹参军，掌书记。

lù shān luàn zhào hàn tǎo zéi jí bài shì zuǒ shí yí zhuǎn jiān chá yù shǐ zuǒ hàn shǒu tóng guān

禄山乱，召翰讨贼，即拜适左拾遗，转监察御史，佐翰守潼关。

hàn bài dì wèn qún chén cè ān chū shì qǐng jié jìn cáng mù sǐ shì kàng zéi wèi wèi wǎn bù xǐng

翰败，帝问群臣策安出，适请竭禁藏募死士抗贼，未为晚，不省。

tiān zǐ xi xìng shì zǒu jiàn dào jí dì yú hé chí yīn yán hàn zhōng yì yǒu sù ér bìng duó qí míng nǎi zhì huāng bó

天子西幸，适走间道及帝于河池，因言：“翰忠义有素，而病夺其明，乃至荒踣。

jiān jūn zhū jiāng bù xù jūn wù yǐ chàng yōu pú liú xiāng yú lè hún lǒng wǔ shì fàn lì mǐ rì bù yàn ér zé sǐ zhàn qí bài gù yi

监军诸将不恤军务，以倡优蒲飗相娱乐，浑、陇武士饭粝米日不厌，而责死战，其败固宜。

yòu yú jiǒng hé lǚ guāng zhào guó zhēn zhūn nán yáng ér yī èr zhōng rén jiān jūn gèng yòng shì shì néng qǔ shèng zāi

又鱼炅、何履光、赵国珍屯南阳，而一二中人监军更用事，是能取胜哉？

chén shù wèi yáng guó zhōng yán zhī bù kěn tīng

臣数为杨国忠言之，不肯听。

gù bì xià yǒu jīn rì xíng wèi zú shēn chǐ

故陛下有今日行，未足深耻。

dì hàn zhī

”帝颔之。

é qiān shì yù shǐ zhuó jiàn yì dài fū fù qì gǎn yán quán jìn cè mù

俄迁侍御史，擢谏议大夫，负气敢言，权近侧目。

dì yǐ zhū wáng fēn zhèn shì shèng yán bù kě é ér yǒng wáng pàn

帝以诸王分镇，适盛言不可，俄而永王叛。

sù zōng yā wén zhī zhào yǔ jì shì yīn pàn yán wáng qiě bài bù zú yōu

肃宗雅闻之，召与计事，因判言王且败，不足忧。

dì qí zhī chú yáng zhōu dà dū dū fǔ zhǎng shǐ huái nán jié dù shǐ

帝奇之，除扬州大都督府长史、淮南节度使。

zhào yǔ jiāng dōng wéi zhì huái xi lái tiàn lǜ shī huì ān lù fāng jì shī ér wáng bài

诏与江东韦陟、淮西来瑱率师会安陆，方济师而王败。

li fǔ guó è qí cái shù duǎn huǐ zhī xià chú tài zǐ shǎo zhān shì

李辅国恶其才，数短毁之，下除太子少詹事。

wèi jǐ shǔ luàn chū wèi shǔ péng èr zhōu cì shǐ

未几蜀乱，出为蜀、彭二州刺史。

shǐ shàng huáng dōng hái fēn jiàn nán wèi liǎng jié dù bǎi xìng bì yú diào dù ér xī shān sān chéng liè shù

始，上皇东还，分剑南为两节度，百姓弊于调度，而西山三城列戍。

shì shàng shū yuē jiàn nán suī míng dōng xi chuān qí shí yī dào

适上疏曰：“剑南虽名东、西川，其实一道。

zì qióng guān lí yā yǐ dǐ nán mán yóu mào ér xi jīng qiāng zhōng píng róng děng chéng jiè tǔ bō

自邛关、黎、雅以抵南蛮，由茂而西，经羌中、平戎等城，界吐蕃。

bīn biān zhū chéng jiē yǎng jǐ jiàn nán

濒边诸城，皆仰给剑南。

yì shí yǐ quán shǔ zhī ráo ér shān nán zuǒ zhī yóu bù néng jǔ jīn liè zǐ suì děng bā zhōu zhuān wèi yī jié dù suì yuè zhī jì xi chuān bù dé cān yě

异时以全蜀之饶，而山南佐之，犹不能举，今裂梓、遂等八州专为一节度，岁月之计，西川不得参也。

jiā líng bǐ kùn yí liáo rì suī xiǎo dìng ér yí wěi wèi píng gēng fǎng wáng yè yī shí mào yì jiē zī chéng dū shì bù kě de yì yì míng yǐ

嘉陵比困夷獠，日虽小定，而痍痏未平，耕纺亡业，衣食贸易皆资成都，是不可得役亦明矣。

kě shuì fù zhě dú chéng dū péng shǔ hàn sì zhōu ér yǐ yǐ sì zhōu hào cán dāng shí zhōu zhī yì qí bì kě jiàn

可税赋者，独成都、彭、蜀、汉四州而已，以四州耗残当十州之役，其弊可见。

ér yán lì zhě ruì záo wàn duān qióng cháo dǐ xī qiān àn bǎi dú jiē qǔ zhī mín guān lì jù qiǎn zé jí lín bǎo wēi yǐ fá chì ér bū táo yì zī

而言利者，枘凿万端，穷朝抵夕，千案百牍，皆取之民，官吏惧谴，责及邻保，威以罚抶，而逋逃益滋。

yòu guān zhōng bǐ jī shì rén liú rù shǔ zhě dào lù xiāng xì dì rù yǒu qì ér kē liǎn wú yá wèi shǔ jì zhě bù yì nán zāi

又关中比饥，士人流入蜀者道路相系，地入有讫，而科敛无涯，为蜀计者，不亦难哉！

yòu píng róng yǐ xī shù chéng jiē qióng shān zhī diān qī suì xiǎn jué yùn liáng shù mǎ zhī lù zuò jiǎ wú rén zhī xiāng

又平戎以西数城，皆穷山之颠，蹊隧险绝，运粮束马之路，坐甲无人之乡。

wèi róng dí yán bù zú lì róng dí

为戎狄言，不足利戎狄；

wèi guó jiā yán bù zú guǎng tǔ yǔ

为国家言，不足广土宇。

nài hé yǐ dàn wán de ér kùn quán shǔ tài píng zhī rén zāi

柰何以弹丸地而困全蜀太平之人哉？

ruò wèi yǐ shù zhī chéng bù kě fèi yǐ zhūn zhī bīng bù kě shōu yuàn ba dōng chuān yǐ yī jiàn nán bìng lì cóng shì

若谓已戍之城不可废，已屯之兵不可收，愿罢东川，以一剑南并力从事。

bù ěr fēi bì xià xǐ dàng guān dōng qīng nì luàn zhī yì yě

不尔，非陛下洗荡关东清逆乱之意也。

shǔ rén yòu rǎo zé yí cháo tíng yōu

蜀人又扰，则贻朝廷忧。

dì bù nà

”帝不纳。

zǐ zhūn jiāng duàn zǐ zhāng fǎn shì cóng cuī guāng yuǎn tǎo zhǎn zhī

梓屯将段子璋反，适从崔光远讨斩之。

ér guāng yuǎn bīng bù jí suì dà lüè tiān zǐ nù ba guāng yuǎn yǐ shì dài wéi xi chuān jié dù shǐ

而光远兵不戢，遂大掠，天子怒，罢光远，以适代为西川节度使。

guǎng dé yuán nián tǔ bō qǔ lǒng yòu shì lǜ bīng chū nán bǐ yù qiān zhì qí lì jì wú gōng suì wáng sōng wéi èr zhōu jí yún shān chéng

广德元年，吐蕃取陇右，适率兵出南鄙，欲牵制其力，既无功，遂亡松、维二州及云山城。

zhào hái wèi xíng bù shì láng zuǒ sàn qí cháng shì fēng bó hǎi xiàn hòu

召还，为刑部侍郎、左散骑常侍，封渤海县侯。

yǒng tài yuán nián zú zèng lǐ bù shàng shū shì yuē zhōng

永泰元年卒，赠礼部尚书，谥曰忠。

shì shàng jié yì yǔ wáng bà gǔn gǔn bù yàn

适尚节义，语王霸衮衮不厌。

zāo shí duō nàn yǐ gōng míng zì xǔ ér yán fú qí shù bù wéi jìn shēn suǒ tuī

遭时多难，以功名自许，而言浮其术，不为搢绅所推。

rán zhèng kuān jiǎn suǒ lì rén biàn zhī

然政宽简，所涖，人便之。

nián wǔ shí shǐ wèi shī jí gōng yǐ qì zhì zì gāo

年五十始为诗，即工，以气质自高。

měi yī piān yǐ hào shì zhě zhé chuán bù

每一篇已，好事者辄传布。

qí yí shū hè lán jìn míng shǐ jiù liáng sòng yǐ qīn zhū jūn yǔ xǔ shū jì shū lìng shì hàn

其诒书贺兰进明，使救梁、宋以亲诸军，与许叔冀书，令释憾；

wèi dù huái yí xí jiàng xiào jué yǒng wáng bǐ gè zì bái jūn zǐ yǐ wéi yì ér zhī biàn

未度淮，移檄将校，绝永王，俾各自白，君子以为义而知变。

yuán jié hòu wèi cháng shān wáng zūn shí wǔ dài sūn

元结，后魏常山王遵十五代孙。

zēng zǔ rén jī zì wéi gù cóng tài zōng zhēng liáo dōng yǐ gōng cì yi jūn tián èr shí qǐng liáo kǒu bìng mǎ pìn mǔ gè wǔ shí bài níng sāi lìng xí cháng shān gōng

曾祖仁基，字惟固，从太宗征辽东，以功赐宜君田二十顷，辽口并马牝牡各五十，拜宁塞令，袭常山公。

zǔ hēng zì lì zhēn měi zī yí

祖亨，字利贞，美姿仪。

cháng yuē wǒ chéng wáng gōng yú liè yīng quǎn shēng yuè shì xí wú dāng yǐ rú xué yì zhī

尝曰：“我承王公馀烈，鹰犬声乐是习，吾当以儒学易之。

huò wáng yuán guǐ wén qí míng pì cān jūn shì

”霍王元轨闻其名，辟参军事。

fù yán zǔ sān suì ér gū rén jī chì qí mǔ yuē cǐ r qiě sì wǒ

父延祖，三岁而孤，仁基敕其母曰：“此儿且祀我。

yīn míng ér zì zhī

”因名而字之。

dǎi zhǎng bù shì nián guò sì shí qīn yà qiáng quàn zhī zài diào chōng líng chéng zhé qì guān qù yuē rén shēng yī shí kě shì jī bǎo bù yí fù yǒu suǒ xū

逮长，不仕，年过四十，亲娅强劝之，再调舂陵丞，辄弃官去，曰：“人生衣食，可适饥饱，不宜复有所须。

měi guàn qí duó xīn yǐ wéi yǒu shēng zhī yì guò cǐ wú bù sī yě

”每灌畦掇薪，以为“有生之役，过此吾不思也”。

ān lù shān fǎn zhào jié jiè yuē ér cáo féng shì duō gù bù dé zì ān shān lín miǎn shù míng jié wú jìn xiū rǔ yún

安禄山反，召结戒曰：“而曹逢世多故，不得自安山林，勉树名节，无近羞辱”云。

zú nián qī shí liù mén rén sī shì yuē tài xiān shēng

卒年七十六，门人私谥曰太先生。

jié shǎo bù jī shí qī nǎi zhé jié xiàng xué shì yuán dé xiù

结少不羁，十七乃折节向学，事元德秀。

tiān bǎo shí èr zài jǔ jìn shì lǐ bù shì láng yáng jùn jiàn qí wén yuē yī dì hùn zi ěr yǒu sī de zi shì lài

天宝十二载举进士，礼部侍郎阳浚见其文，曰：“一第慁子耳，有司得子是赖！

guǒ zhuó shàng dì

”果擢上第。

fù jǔ zhì kē

复举制科。

huì tiān xià luàn chén fú rén jiān

会天下乱，沈浮人间。

guó zǐ sī yè sū yuán míng jiàn sù zōng wèn tiān xià shì jiàn jié kě yòng

国子司业苏源明见肃宗，问天下士，荐结可用。

shí shǐ sī míng gōng hé yáng dì jiāng xìng hé dōng zhào jié yì jīng shī wèn suǒ yù yán jié zì yǐ shǐ jiàn xuān bì jū jì huì kǒng yán bù xī qíng nǎi shàng shí yì sān piān

时史思明攻河阳，帝将幸河东，召结诣京师，问所欲言，结自以始见轩陛，拘忌讳，恐言不悉情，乃上《时议》三篇。

qí yī yuē

其一曰：

yì zhě wèn wǎng nián nì zéi dōng qióng hǎi nán huái hàn xi dǐ hán qín běi chè yōu dōu chǒu tú láng hù zài sì fāng zhě jǐ bǎi wàn dāng shí zhī huò kě wèi jù ér rén xīn wēi yǐ

议者问：“往年逆贼，东穷海，南淮、汉，西抵函、秦，北彻幽都，丑徒狼扈，在四方者几百万，当时之祸可谓剧，而人心危矣。

tiān zǐ dú yǐ pǐ mǎ zhì líng wǔ hé ruò lǚ chú qiáng kòu shī jí wèi xi céng bù yú shí cuī ruì ràng xiōng fù liǎng jīng shōu hé nán zhōu xiàn hé qí yì yá

天子独以匹马至灵武，合弱旅，鉏强寇，师及渭西，曾不逾时，摧锐攘凶，复两京，收河南州县，何其易邪？

nǎi jīn hé běi jiān nì bù jìn shān lín jiāng hú wáng mìng shàng duō dào zéi shù fàn zhōu xiàn bǎi xìng zhuǎn xǐ zhǒng xì bù jué jiàng shì lín dí ér bēn xián rén jūn zǐ dùn táo bù chū

乃今河北奸逆不尽，山林江湖亡命尚多，盗贼数犯州县，百姓转徙，踵系不绝，将士临敌而奔，贤人君子遁逃不出。

bì xià wǎng zài líng wǔ fèng xiáng wú jīn rì shèng bīng ér néng shā dí wú jīn rì jiǎn jìn ér wú wáng mìng wú jīn rì wēi lìng ér dào zéi bù zuò wú jīn rì cái yòng ér bǎi xìng bù liú wú jīn rì jué shǎng ér shì bù sàn wú jīn rì cháo tíng ér xián zhě sī shì hé zāi

陛下往在灵武、凤翔，无今日胜兵而能杀敌，无今日检禁而无亡命，无今日威令而盗贼不作，无今日财用而百姓不流，无今日爵赏而士不散，无今日朝廷而贤者思仕，何哉？

jiāng tiān zǐ néng yǐ wēi wèi ān ér rěn yǐ wèi ān wàng wēi yá

将天子能以危为安，而忍以未安忘危邪？

duì yuē cǐ fēi nàn yán zhī

” 对曰：“此非难言之。

qián rì tiān zǐ hèn kuì líng miào wèi jié nì shāng wū fèn chàng shàng huáng nán xìng ba shǔ yǐn dào zōng qī jiàn zhū cè shēn qín láo bù dàn qīn fǔ shì zú yú rén quán wèi xìn ér bù yí kě wén zhōng zhí guò fú huì gǎi

前日天子恨愧陵庙为羯逆伤污，愤怅上皇南幸巴、蜀，隐悼宗戚见诛，侧身勤劳，不惮亲抚士卒，与人权位，信而不疑，渴闻忠直，过弗讳改。

cǐ yǐ ruò zhì qiáng yǐ wēi qǔ ān zhī yáo yě

此以弱制强，以危取安之繇也。

jīn tiān zi zhòng chéng shēn gōng yàn hé ér jū

今天子重城深宫，燕和而居；

níng miǎn dà xīn yīng pèi ér cháo

凝冕大昕，缨佩而朝；

tài guān jù wèi shì shí ér xiàn tài cháng bèi lè hé shēng yǐ jiàn

太官具味，视时而献，太常备乐，和声以荐；

guó jī jūn wù cān chóu nǎi gǎn jìn

国机军务，参筹乃敢进；

bǎi xìng jí kǔ shí yǒu bù wén

百姓疾苦，时有不闻；

jiù chú liáng mǎ gōng jí měi nǚ yú fú lǐ wù xiū fú ruì dié rì yuè chōng bèi

厩刍良马、宫籍美女、舆服礼物、休符瑞谍，日月充备；

cháo tíng gē sòng shèng dé dà yè tīng ér bù yàn

朝廷歌颂盛德大业，听而不厌；

sì fāng gòng fù zhēng shàng yóu yì

四方贡赋，争上尤异；

xié chén wèn guān yí yú tiān yán

谐臣顐官，怡愉天颜；

wén wǔ dà chén zhì yú shù guān jiē quán shǎng yú wàng

文武大臣至于庶官，皆权赏逾望。

cǐ suǒ yǐ bù néng yǐ qiáng zhì ruò yǐ wèi ān wàng wēi

此所以不能以强制弱，以未安忘危。

ruò bì xià shì jīn rì zhī ān néng rú líng wǔ shí hé kòu dào qiáng ruò kě yán zāi

若陛下视今日之安，能如灵武时，何寇盗强弱可言哉！

qí èr yuē

其二曰：

yì zhě yuē wú wén shì rén gòng zì móu xī wǒ fèng tiān zi jù xiōng nì shèng zé jiā guó liǎng quán bù shèng zé liǎng wáng gù shēng sǐ jué yú zhàn shì fēi jí yú jiàn

议者曰：“吾闻士人共自谋：‘昔我奉天子拒凶逆，胜则家国两全，不胜则两亡，故生死决于战，是非极于谏。

jīn wú míng wèi zhòng cái huò zú jué shǎng hòu qín láo yǐ jí wài wú chóu chóu hài wǒ nèi wú qióng jiàn pò wǒ hé kǔ dāng fēng rèn yǐ jìn sǐ wǔ rén zhǔ yǐ jìn huò hu

今吾名位重，财货足，爵赏厚，勤劳已极，外无仇雠害我，内无穷贱迫我，何苦当锋刃以近死，忤人主以近祸乎？

yòu wén yuē wú zhōu lǐ yǒu bìng fù lǎo mǔ gū xiōng guǎ fù jiē lì yì qǐ gài dòng něi bù zú kuàng yú sǐ zhě rén shuí āi zhī

’又闻曰：‘吾州里有病父老母、孤兄寡妇，皆力役乞丐，冻馁不足，况于死者，人谁哀之？

yòu wén yuē tiān xià cán pò cāng shēng wēi jiǒng shòu fù yǔ yì zhě jiē guǎ ruò pín dú liú wáng sǐ xǐ bēi yōu dào lù gài yì jí yǐ

’又闻曰：‘天下残破，苍生危窘，受赋与役者，皆寡弱贫独，流亡死徙，悲忧道路，盖亦极矣。

tiān xià ān wǒ děng qǐ wú quǎn mǔ zì chǔ

天下安，我等岂无畎亩自处？

ruò bù ān wǒ bù fù yǐ zhōng yì rén xìn fāng zhí sǐ yǐ

若不安，我不复以忠义仁信方直死矣！

rén qiě rú cǐ nài hé

’ 人且如此，柰何？

duì yuē guó jiā fēi yù qí rán gài shī yú tài míng tài xìn ěr

”对曰：“国家非欲其然，盖失于太明太信耳。

fu tài míng zé jiàn qí nèi qíng jiāng cáng nèi qíng zé wǎng huò shēng xià

夫太明则见其内情，将藏内情则罔惑生下。

néng lìng bì xìn xìn kě bì yǐ ér tài xìn zhī zhōng zhì jiān yóu è zhī

能令必信，信可必矣，而太信之中，至奸尤恶之。

rú cǐ suì shǐ cháo tíng wáng gōng zhí tiān xià shī zhōng xìn cāng shēng yì yuān jié

如此遂使朝廷亡公直，天下失忠信，苍生益冤结。

jiāng yù zhì zhī néng wú duān yóu

将欲治之，能无端由？

wú děng yì yú yě yòu hé suǒ jí

吾等议于野，又何所及？

qí sān yuē

其三曰：

yì zhě yuē bì xià sī ān cāng shēng miè jiān nì tú tài píng láo xīn xī jīng yú jīn sì nián shuō zhě yì zhī hé zāi

议者曰：“陛下思安苍生，灭奸逆，图太平，劳心悉精，于今四年，说者异之，何哉？

duì yuē rú tiān zǐ suǒ sī shuō zhě suǒ yì fēi bù zhī zhī

”对曰：“如天子所思，说者所异，非不知之。

fán yǒu zhào lìng dīng níng shì jiē bù xíng kōng yán yī zài pō lèi xié xì

凡有诏令丁宁事皆不行，空言一再，颇类谐戏。

jīn yǒu rén xuè fù zhī lìng yōu qín zhī gào rén jiē zú lì dǎng yǔ zhǐ ér yì zhī

今有仁血阝之令，忧勤之诰，人皆族立党语，指而议之。

tiān zǐ bù zhī qí rán yǐ wéi yán suī bù xíng yóu zú yǐ quàn

天子不知其然，以为言虽不行，犹足以劝。

bǐ jǔ quàn zài hu míng shěn jūn dāng ér bì xíng yě

彼沮劝，在乎明审均当而必行也。

tiān zǐ néng xíng yǐ yán zhī lìng bì jiāng lái zhī fǎ zá yáo bì zhì jū jì fán lìng yī qiè juān dàng rèn tiān xià xián shì bǐng chì xiǎo rén rán hòu tuī rén xìn wēi lìng jǐn xíng bù huò

天子能行已言之令，必将来之法，杂徭弊制，拘忌烦令，一切蠲荡，任天下贤士，屏斥小人，然后推仁信威令，谨行不惑。

cǐ dì wáng cháng dào hé wéi bù jí

此帝王常道，何为不及？

dì yuè yuē qīng néng pò zhèn yōu

帝悦曰：“卿能破朕忧。

zhuó yòu jīn wú bīng cáo cān jūn shè jiān chá yù shǐ wéi shān nán xī dào jié dù cān móu

”擢右金吾兵曹参军，摄监察御史，为山南西道节度参谋。

mù yì shì yú táng shān rǔ cài jiàng jù zéi wǔ qiān yì zhàn sǐ lù zì yú mì nán míng yuē āi qiū

募义士于唐、邓、汝、蔡，降剧贼五千，瘗战死露胔于泌南，名曰哀丘。

shǐ sī míng luàn dì jiāng qīn zhēng jié jiàn yán zéi ruì bù kě yǔ zhēng yi zhé yǐ móu

史思明乱，帝将亲征，结建言：“贼锐不可与争，宜折以谋。

dì shàn zhī yīn mìng fā wǎn yè jūn cuò zéi nán fēng jié zhūn bì yáng shǒu xiǎn quán shí wǔ chéng

”帝善之，因命发宛、叶军挫贼南锋，结屯泌阳守险，全十五城。

yǐ tǎo zéi gōng qiān jiān chá yù shǐ lǐ xíng

以讨贼功迁监察御史里行。

jīng nán jié dù shǐ lǚ yīn qǐng yì bīng jù zéi dì jìn jié shuǐ bù yuán wài láng zuǒ yīn fǔ

荆南节度使吕諲请益兵拒贼，帝进结水部员外郎，佐諲府。

荆南节度使吕𬤇请益兵拒贼，帝进结水部员外郎，佐𬤇府。

yòu cān shān nán dōng dào lái tiàn fǔ shí yǒu fù mǔ suí zi zài jūn zhě jié shuō tiàn yuē xiào ér rén zhě kě yǔ yán zhōng

又参山南东道来瑱府，时有父母随子在军者，结说瑱曰：“孝而仁者，可与言忠；

xìn ér yǒng zhě kě yǐ quán yì

信而勇者，可以全义。

qú yǒu zé qí zhōng xìn yì yǒng ér bù quàn zhī xiào cí yá

渠有责其忠信义勇而不劝之孝慈邪？

jiàng shì fù mǔ yi gěi yǐ yī shí zé yì yǒu suǒ cún yǐ

将士父母，宜给以衣食，则义有所存矣。

tiàn nà zhī

”瑱纳之。

tiàn zhū jié shè lǐng fǔ shì

瑱诛，结摄领府事。

huì dài zōng lì gù cí gài shì qīn guī fán shàng

会代宗立，固辞，丐侍亲归樊上。

shòu zhù zuò láng

授著作郎。

yì zhù shū zuò zì shì yuē

益著书，作《自释》，曰：

hé nán yuán shì wàng yě

河南，元氏望也。

jié yuán zǐ míng yě

结，元子名也。

cì shān jié zì yě

次山，结字也。

shì yè zài guó shǐ shì xì zài jiā dié

世业载国史，世系在家谍。

shǎo jū shāng yú shān zhe yuán zǐ shí piān gù yǐ yuán zǐ wèi chēng

少居商馀山，著《元子》十篇，故以元子为称。

tiān xià bīng xìng táo luàn rù yī yú dòng shǐ chēng yī yú zi

天下兵兴，逃乱入猗玗洞，始称猗玗子。

hòu jiā ráng bīn nǎi zì chēng làng shì

后家瀼滨，乃自称浪士。

jí yǒu guān rén yǐ wéi làng zhě yì màn wèi guān hu hū wèi màn láng

及有官，人以为浪者亦漫为官乎，呼为漫郎。

jì kè fán shàng màn suì xiǎn

既客樊上，漫遂显。

fán zuǒ yòu jiē yú zhě shào zhǎng xiāng xì gèng yuē áo sǒu

樊左右皆渔者，少长相戏，更曰聱叟。

bǐ qiào yǐ áo zhě wèi qí bù xiāng cóng tīng bù xiāng gōu jiā dài líng xīng ér jǐn chuán dú áo yá ér huī chē

彼诮以聱者，为其不相从听，不相钩加，带笭箵而尽船，独聱齖而挥车。

jiǔ tú de cǐ yòu yuē gōng zhī màn qí yóu áo hu

酒徒得此，又曰：“公之漫其犹聱乎？

gōng shǒu zhù zuò bù dài líng xīng hu

公守著作，不带笭箵乎？

yòu màn làng yú rén jiān de fēi áo yá hu

又漫浪于人间，得非聱齖乎？

gōng màn jiǔ yǐ kě yǐ màn wèi sōu

公漫久矣，可以漫为叟。

wū hū

” 于戏！

wú bù cóng tīng yú shí sú bù gōu jiā yú dāng shì shuí shì áo zhě wú yù cóng zhī

吾不从听于时俗，不钩加于当世，谁是聱者，吾欲从之！

bǐ áo sǒu bù cán dài hu líng xǐng wú yòu ān néng báo hu zhù zuò

彼聱叟不惭带乎笭箵，吾又安能薄乎著作？

bǐ áo sǒu bù xiū áo yá yú lín lǐ wú yòu ān néng cán màn làng yú rén jiān

彼聱叟不羞聱齖于邻里，吾又安能惭漫浪于人间？

qǔ ér zuì rén yì dāng yǐ màn sōu wèi chēng

取而醉人议，当以漫叟为称。

zhí huāng làng qí qíng xìng dàn màn qí suǒ wèi shǐ rén zhī wú suǒ cún yǒu wú suǒ jiāng dài

直荒浪其情性，诞漫其所为，使人知无所存有，无所将待。

nǎi wèi yǔ yuē néng dài líng xīng quán dú ér bǎo shēng

乃为语曰：“能带笭箵，全独而保生；

néng xué áo yá bǎo zōng ér quán jiā

能学聱齖，保宗而全家。

áo yě rú cǐ màn hu fēi yá

聱也如此，漫乎非邪！

jiǔ zhī bài dào zhōu cì shǐ

久之，拜道州刺史。

chū xi yuán mán lüè jū rén shù wàn qù yí hù cái sì qiān zhū shǐ diào fā fú dié èr bǎi hán jié yǐ rén kùn shén bù rěn jiā fù jí shàng yán chén zhōu wèi zéi fén pò liáng chǔ wū zhái nán nǚ niú mǎ jǐ jǐn

初，西原蛮掠居人数万去，遗户裁四千，诸使调发符牒二百函，结以人困甚，不忍加赋，即上言：“臣州为贼焚破，粮储、屋宅、男女、牛马几尽。

jīn bǎi xìng shí bù yī zài mào rú sāo lí wèi yǒu suǒ ān

今百姓十不一在，耄孺骚离，未有所安。

lǐng nán zhū zhōu kòu dào bù jìn de shǒu zhuō hou wàng sì shí yú zhūn yī yǒu bù jìng hú nán qiě luàn

岭南诸州，寇盗不尽，得守捉候望四十馀屯，一有不靖，湖南且乱。

qǐng miǎn bǎi xìng suǒ fù zū shuì jí zū yōng shǐ hé shì zá wù shí sān wàn mín

请免百姓所负租税及租庸使和市杂物十三万缗。

dì xǔ zhī

” 帝许之。

míng nián zū yōng shǐ suǒ shàng gòng shí wàn mín jié yòu zòu suì zhèng zū yōng wài suǒ lǜ yi yǐ shí zēng jiǎn

明年，租庸使索上供十万缗，结又奏：“岁正租庸外，所率宜以时增减。

zhào kě

” 诏可。

jié wèi mín yíng shě gěi tián miǎn yáo yì liú wáng guī zhě wàn yú

结为民营舍给田，免徭役，流亡归者万馀。

jìn shòu róng guǎn jīng lüè shǐ shēn yù mán háo suí dìng bā zhōu

进授容管经略使，身谕蛮豪，绥定八州。

huì mǔ sāng rén jiē yì jié dù fǔ qǐng liú jiā zuǒ jīn wú wèi jiāng jūn

会母丧，人皆诣节度府请留，加左金吾卫将军。

mín yuè qí jiào zhì lì shí sòng dé

民乐其教，至立石颂德。

ba hái jīng shī zú nián wǔ shí zèng lǐ bù shì láng

罢还京师，卒，年五十，赠礼部侍郎。

li chéng zhào zhōu gāo yì rén

李承，赵州高邑人。

yòu gū qí xiōng yè yǎng zhī

幼孤，其兄晔养之。

jì zhǎng yǐ tì wén

既长，以悌闻。

zhuó míng jīng qiān lèi dà lǐ píng shì wèi hé nán cǎi fǎng shǐ pàn guān

擢明经，迁累大理评事，为河南采访使判官。

yǐn zǐ qí xiàn biàn zhōu jū chéng sòng luò yáng chān de zéi móu jiē mì qǐ zhū cháo

尹子奇陷汴州，拘承送洛阳，觇得贼谋，皆密启诸朝。

liǎng jīng píng lì biǎn lín chuān wèi

两京平，例贬临川尉。

bù sān yuè chú dé qīng lìng

不三月，除德清令。

xún zhuó jiān chá yù shǐ lèi qiān lì bù láng zhōng huái nán xī dào chù zhì shǐ

寻擢监察御史，累迁吏部郎中，淮南西道黜陟使。

zòu zhì cháng fēng yàn yú chǔ zhōu yǐ yù hǎi cháo gài tún tián jí xī shōu cháng shí bèi tā suì

奏置常丰堰于楚州，以御海潮，溉屯田脊卤，收常十倍它岁。

dé zōng jiāng tǎo liáng chóng yì li xī liè chuāi zhī zhī nǎi biǎo chóng yì guò è qǐng xiān zhū tǎo dì yuè shù duì zuǒ yòu chēng qí zhōng

德宗将讨梁崇义，李希烈揣知之，乃表崇义过恶，请先诛讨，帝悦，数对左右称其忠。

huì chéng shǐ huí yán xī liè néng lì gōng rán kǒng hòu bù kě zhì dì chū wèi bù rán jí chóng yì píng xī liè guǒ pàn shǐ sī qí yán zhuó bài hé zhōng yǐn jìn jiàng guān chá shǐ

会承使回，言希烈能立功，然恐后不可制，帝初谓不然，及崇义平，希烈果叛，始思其言，擢拜河中尹、晋绛观察使。

chéng lián zhèng yǒu yǎ wàng yǐ cái xiǎn yú shí

承廉正有雅望，以才显于时。

wèi jǐ gǎi shān nán dōng dào jié dù shǐ

未几，改山南东道节度使。

shí xī liè yóu jù xiāng zhōu dì lǜ bù shòu mìng yù yǐ jìn bīng wèi sòng chéng chéng cí qǐng yǐ dān qí rù

时希烈犹据襄州，帝虑不受命，欲以禁兵卫送承，承辞，请以单骑入。

jì zhì xī liè shě chéng wài guǎn pò xié rì wàn duān chéng yàn rán shì yǐ sǐ shǒu

既至，希烈舍承外馆，迫胁日万端，承晏然誓以死守。

xī liè bù néng qū suì dà lüè qù xiāng hàn dàng rán

希烈不能屈，遂大掠去，襄、汉荡然。

chéng jí suí fǔ ān zhī jū yī nián hé jìng wán fù

承辑绥抚安之，居一年，阖境完复。

chū xī liè suī qù liú bù xiào shǒu chān wǎng lái zhǒng shě chéng yīn de shǐ suǒ hòu zāng shū yā jié xī liè fù xīn zhōu huì wáng bīn yáo zhān

初，希烈虽去，留部校守觇，往来踵舍，承因得使所厚臧叔雅结希烈腹心周会、王玢、姚詹。

jí céng děng móu shā xī liè chéng shǒu móu yě

及曾等谋杀希烈，承首谋也。

mì zhào bāo měi

密诏褒美。

xún jiǎn xiào gōng bù shàng shū hú nán guān chá shǐ

寻检校工部尚书、湖南观察使。

jiàn zhōng sì nián zú nián liù shí èr zèng lì bù shàng shū

建中四年卒，年六十二，赠吏部尚书。

wéi lún xì běn jīng zhào

韦伦，系本京兆。

fù guāng chéng zài kāi yuán tiān bǎo jiān wèi shuò fāng jié dù shǐ

父光乘，在开元、天宝间为朔方节度使。

lún yǐ yìn diào lán tián wèi gàn lì qín jì yáng guó zhōng shǔ wèi zhù qián nèi zuò shǐ pàn guān

伦以廕调蓝田尉，干力勤济，杨国忠署为铸钱内作使判官。

伦以荫调蓝田尉，干力勤济，杨国忠署为铸钱内作使判官。

guó zhōng duō fā zhōu xiàn qí rén lìng gǔ zhù dū fēi suǒ xí suī chuí shī kē yán yù wú gōng

国忠多发州县齐人令鼓铸，督非所习，虽箠失苛严，愈无功。

lún qǐng zhǔn zhí mù jiang dài wú liáo zhī rén yáo shì yì yòng jiǎn gǔ zhù duō yǐ

伦请准直募匠，代无聊之人，繇是役用减，鼓铸多矣。

xuán zōng wǎn jié shèng yíng gōng shì lì jiè yǐ wéi qī lún yuè shí gōng yuán shěng fèi bèi

玄宗晚节盛营宫室，吏介以为欺，伦阅实工员，省费倍。

cóng dì rù shǔ yǐ jiān chá yù shǐ wèi jiàn nán jié dù xíng jūn sī mǎ zhì dùn pàn guān

从帝入蜀，以监察御史为剑南节度行军司马、置顿判官。

shí zhōng rén wèi zú duō qīn bào yóu nán zhì lún yǐ qīng jiǎn zì jiāng xī rén lài jì

时中人卫卒多侵暴，尤难治，伦以清俭自将，西人赖济。

zhōng huàn jí zhī yǐ chán biǎn héng zhōu sī hù cān jūn

中宦疾之，以谗贬衡州司户参军。

dù zhī shǐ dì wǔ qí jiàn lún cái zhuó shāng zhōu cì shǐ jīng xiāng dào zū yōng shǐ

度支使第五琦荐伦才，擢商州刺史、荆襄道租庸使。

xiāng zhōu pí jiàng kāng chu yuán luàn zì chēng dōng chu yì wáng cì shǐ wáng zhèng qì chéng dùn

襄州裨将康楚元乱，自称东楚义王，刺史王政弃城遁。

zéi nán xí jiāng líng jué hàn miǎn xiǎng dào

贼南袭江陵，绝汉、沔饷道。

lún diào bīng zhūn dèng zhōu hòu fǔ jiàng zéi

伦调兵屯邓州，厚抚降贼。

kòu yì dài nǎi jī qín chu yuán yǐ xiàn shōu zū yōng èr bǎi wàn mín

寇益怠，乃击禽楚元以献，收租庸二百万缗。

zhào wèi wèi wèi qīng é jiān níng lǒng èr zhōu cì shǐ

召为卫尉卿，俄兼宁、陇二州刺史。

qián yuán zhōng xiāng zhōu luàn zhào lún wéi shān nán dōng dào jié dù shǐ ér li fǔ guó fāng zì héng lún bù kěn yè hàn zhī zhōng ba wèi qín zhōu cì shǐ

乾元中，襄州乱，诏伦为山南东道节度使，而李辅国方恣横，伦不肯谒，憾之，中罢为秦州刺史。

tǔ bō dǎng xiàng suì rù biān lún bīng guǎ shù gé lǔ bài biǎn bā zhōu zhǎng shǐ xǐ wu chuān wèi

吐蕃、党项岁入边，伦兵寡，数格虏，败，贬巴州长史，徙务川尉。

dài zōng lì lián bài zhōng tái ráo sān zhōu cì shǐ

代宗立，连拜忠、台、饶三州刺史。

huàn zhě lǚ tài yī fǎn lǐng nán zhào bài lún sháo zhōu cì shǐ sháo lián chēn dōu tuán liàn shǐ

宦者吕太一反岭南，诏拜伦韶州刺史、韶连郴都团练使。

wèi tài yī fǎn jiàn biǎn xìn zhōu sī mǎ chì qì shí nián kè yù zhāng

为太一反间，贬信州司马，斥弃十年，客豫章。

dé zōng sì wèi xuǎn shǐ jué yù zhě zhuó lún tài cháng shǎo qīng chōng hé tǔ bō shǐ

德宗嗣位，选使绝域者，擢伦太常少卿，充和吐蕃使。

lún zhì yù tiān zǐ wēi dé zàn pǔ shùn yuè nǎi rù xiàn

伦至，谕天子威德，赞普顺悦，乃入献。

hái jìn tài cháng qīng jiān yù shǐ dài fū

还，进太常卿，兼御史大夫。

zài shǐ rú zhǐ

再使，如旨。

lún chù cháo shù lùn zhèng dé shī zǎi xiàng lú qǐ è zhī gǎi tài zǐ shǎo bǎo

伦处朝，数论政得失，宰相卢杞恶之，改太子少保。

cóng shòu fèng tiān

从狩奉天。

jí qǐ bài guān bō ba wèi xíng bù shàng shū lún zài cháo táng liú tì yuē

及杞败，关播罢为刑部尚书，伦在朝堂流涕曰；

zǎi xiàng wú zhuàng shǐ tiān xià zhì cǐ bù shī wéi shàng shū hòu hé quàn

“宰相无状，使天下至此，不失为尚书，后何劝？

wén zhě dàn qí gōng

”闻者惮其公。

dì hòu yù fù yòng qǐ wèi cì shǐ lún kǔ jiàn yán kěn zhì dào dì nà zhī

帝后欲复用杞为刺史，伦苦谏，言恳至到，帝纳之。

jìn tài zǐ shǎo shī yǐng guó gōng zhì shì

进太子少师、郢国公，致仕。

shí li chu lín yǐ pú yè jiān wèi wèi qīng li zhōng chéng yǐ shàng shū jiān shào fǔ jiān lún yán chu lín nì jié zhōng chéng róng chǒu bù dàng chǒng yǐ guān

时李楚琳以仆射兼卫尉卿，李忠诚以尚书兼少府监，伦言：“楚琳逆节，忠诚戎丑，不当宠以官。

yòu qǐng wèi yì cāng yǐ hàn wú nián

”又请为义仓，以捍无年；

zé xián zhě rèn dì zuǒ yòu

择贤者，任帝左右。

wèi tǔ bō chái hǔ yě xīn bù kě shì xìn yuē yi jǐn bèi biān

谓吐蕃豺虎野心，不可事信约，宜谨备边。

dì shàn qí yán hòu lǐ zhī

帝善其言，厚礼之。

jū jiā yǐ xiào cí chēng

居家以孝慈称。

zú nián bā shí sān zèng yáng zhōu dū du shì yuē sù

卒，年八十三，赠扬州都督，谥曰肃。

xuē jué zì wēn rú hé zhōng bǎo dǐng rén

薛珏，字温如，河中宝鼎人。

yǐ yìn wèi yì dé tài zǐ miào lìng lèi qiān qián líng tái lìng

以廕为懿德太子庙令，累迁乾陵台令。

以荫为懿德太子庙令，累迁乾陵台令。

suì zhōng yǐ qīng bái wén kè dì yī gǎi zhāo yìng lìng rén qǐng lì shí jì dé jué gù ràng

岁中以清白闻，课第一，改昭应令，人请立石纪德，珏固让。

qiān chǔ zhōu cì shǐ

迁楚州刺史。

chū zhōu yǒu yíng tián zǎi xiàng yáo lǐng shǐ ér cì shǐ de zhuān dá fèng jí tā gěi bǎi yú wàn tián guān shù bǎi suì yǐ yōu de qiān bié hù sān qiān bèi cì shǐ sī yì

初，州有营田，宰相遥领使，而刺史得专达，俸及它给百馀万，田官数百，岁以优得迁，别户三千，备刺史厮役。

jué zhì xī tiáo qù zhī zū rù yíng yì shí

珏至，悉条去之，租入赢异时。

guān chá shǐ è qí jié wū yǐ zuì zuǒ shòu xiá zhōu cì shǐ

观察使恶其洁，诬以罪，左授峡州刺史。

jiàn zhōng chū dé zōng mìng shǐ zhě fēn zhū dào chá guān lì shēng chù yān ér li chéng zhuàng jué zhī jiǎn zhào zàn yán qí lián lú hàn chēng qí sù shū cān wén yú shì bài zhōng sàn dài fū cì jīn zǐ

建中初，德宗命使者分诸道察官吏升黜焉，而李承状珏之简，赵赞言其廉，卢翰称其肃，书参闻，于是拜中散大夫，赐金紫。

liú xuán zuǒ biǎo jiān biàn sòng xíng jūn sī mǎ

刘玄佐表兼汴宋行军司马。

li xī liè qì biàn zhōu zǒu jí bài jué cì shǐ qiān hé nán yǐn

李希烈弃汴州走，即拜珏刺史，迁河南尹。

rù wèi sī nóng qīng

入为司农卿。

shì shí zhào jǔ kān cì shǐ xiàn lìng zhě qiě bǎi rén yán wèn rén jiān jí kǔ lì dé shī qǔ yóu tōng dá zhě shén èr zǎi xiàng yù xiào yǐ wén cí jué yuē qiú liáng lì bù kě zé wén xué yi yǐ shàng ài rén zhī běn wèi xīn yě

是时，诏举堪刺史、县令者且百人，延问人间疾苦、吏得失，取尤通达者什二，宰相欲校以文词，珏曰：“求良吏不可责文学，宜以上爱人之本为心也。

zǎi xiàng duō qí jì suǒ yòng jiē chèn zhí

”宰相多其计，所用皆称职。

wèi jīng zhào yǐn sī nóng gōng sān gōng chù rú sān shí chē bù zú qǐng shì jīng zhào

为京兆尹，司农供三宫畜茹三十车，不足，请市京兆。

shì shí wéi tóng wèi wàn nián lìng jué shǐ tóng jìn yù mài mín kǔ zhī

是时，韦彤为万年令，珏使彤禁鬻卖，民苦之。

dé zōng nù duó jué tóng fèng

德宗怒，夺珏、彤俸。

dì yí xià qíng bù dá yīn zhào yán yīng zuò rì xǔ bǎi sī zhǎng guān èr yuán yán quē shī wèi zhī xún duì

帝疑下情不达，因诏延英坐日许百司长官二员言阙失，谓之巡对。

jué gāng yán xiǎo fǎ zhì qín shēn yǐ quàn xià rán kē chá wú jīng shù dà tǐ

珏刚严，晓法治，勤身以劝下，然苛察，无经术大体。

zuò shàn dòu cān gǎi tài zi bīn kè chū wèi lǐng nán guān chá shǐ

坐善窦参，改太子宾客，出为岭南观察使。

zú nián qī shí sì zèng gōng bù shàng shū

卒，年七十四，赠工部尚书。

zi cún qìng zì sì dé mào wěi àn

子存庆，字嗣德，貌伟岸。

jí jìn shì dì lì yù shǐ shàng shū láng

及进士第，历御史、尚书郎。

wǔ qiān jǐ shì zhōng yǔ wéi hóng jǐng fēng bó zhào shū shí chēng qí zhí

五迁给事中，与韦弘景封驳诏书，时称其直。

liú zǒng yǐ yōu zhōu guī mù zōng wèi zǎi xiàng yuē bì yòng xuē cún qìng kě yǐ xuān zhèn yì

刘总以幽州归，穆宗谓宰相曰：“必用薛存庆，可以宣朕意。

duì yán yīng yī kè qiǎn zhī zhì zhèn zhōu jū fā yú bèi zú zèng lì bù shì láng

”对延英一刻，遣之，至镇州，疽发于背卒，赠吏部侍郎。

cuī hàn héng bó zhōu bó píng rén

崔汉衡，博州博平人。

chén yì bó hòu shàn yǔ rén jiāo

沉懿博厚，善与人交。

shǐ wèi fèi lìng huá zhōu jié dù shǐ líng hú zhāng biǎo zhǎng shū jì

始为费令，滑州节度使令狐彰表掌书记。

dà lì liù nián yǐ jiǎn jiào lǐ bù yuán wài láng wèi hé fān fù shǐ

大历六年，以检校礼部员外郎为和蕃副使。

hái qiān yòu sī láng zhōng

还，迁右司郎中。

jiàn zhōng èr nián tǔ bō qǐng méng zhuó diàn zhōng shǎo jiān wèi hé fān shǐ yǔ qí shǐ qū jiá zàn jù lái yuē méng

建中二年，吐蕃请盟，擢殿中少监，为和蕃使，与其使区颊赞俱来约盟。

gǎi hóng lú qīng chí jié sòng qū jiá zàn guī suì dìng méng qīng shuǐ

改鸿胪卿，持节送区颊赞归，遂定盟清水。

dé zōng xìng fèng tiān tǔ bō yǐ bīng zuǒ hún jiān bài zéi wǔ gōng

德宗幸奉天，吐蕃以兵佐浑瑊，败贼武功。

zhuǎn mì shū jiān

转秘书监。

é bài shàng dōu liú shǒu bīng bù shàng shū dōng dōu zī qīng wèi bó zhèn gěi xuān wèi shǐ

俄拜上都留守、兵部尚书、东都淄青魏博赈给宣慰使。

yòu shǐ yōu zhōu hái mìng chēng zhǐ

又使幽州，还命称指。

zhēn yuán sān nián yù tǔ bō méng píng liáng bèi zhí lǔ jiāng shā zhī yīn yí yán wèi zhī yuē wǒ shàn jié zàn wú shā wǒ

贞元三年，豫吐蕃盟平凉，被执，虏将杀之，因夷言谓之曰：“我善结赞，无杀我！

ér hàn héng chéng xìn sù zhe lǔ yì zūn zhòng gù zhì hé zhōu de hái

”而汉衡诚信素著，虏亦尊重，故至河州得还。

míng nián chū wèi jìn cí xí guān chá shǐ zú zèng shàng shū zuǒ pū shè

明年，出为晋慈隰观察使，卒，赠尚书左仆射。

dài shū lún zì yòu gōng rùn zhōu jīn tán rén

戴叔伦，字幼公，润州金坛人。

shī shì xiāo yǐng shì wèi mén rén guān

师事萧颖士，为门人冠。

liú yàn guǎn yán tiě biǎo zhǔ yùn hú nán zhì yún ān yáng huì lín fǎn chí kè jié zhī yuē guī wǒ jīn bì kě huǎn sǐ

刘晏管盐铁，表主运湖南，至云安，杨惠琳反，驰客劫之曰：“归我金币，可缓死。

shū lún yuē shēn kě shā cái bù kě duó

”叔伦曰：“身可杀，财不可夺。

nǎi shě zhī

”乃舍之。

sì cáo wáng gāo lǐng hú nán jiāng xī biǎo zài mù fǔ

嗣曹王皋领湖南、江西，表在幕府。

gāo tǎo li xī liè liú shū lún lǐng fǔ shì shì shǒu fǔ zhōu cì shǐ

皋讨李希烈，留叔伦领府事，试守抚州刺史。

mín suì zhēng gài guàn wéi zuò jūn shuǐ fǎ sú biàn lì zhī

民岁争溉灌，为作均水法，俗便利之。

gēng xiǎng suì guǎng yù wú xì qiú

耕饷岁广，狱无系囚。

é jí zhēn

俄即真。

jī nián zhào shū bāo měi fēng qiáo xiàn nán jiā jīn zǐ fú

期年，诏书褒美，封谯县男，加金紫服。

qí yìng liú zī zhí zhèng shū lún quàn yǐ tún nán wèi jìng ān zhī zhě mò xiān yú bīng bīng suǒ jiè zhě shí gù jīn gǔ zhī sī bù qīng yì rén

齐映、刘滋执政，叔伦劝以“屯难未靖，安之者莫先于兵，兵所藉者食，故金谷之司不轻易人。

tiān xià zhōu xiàn yǒu shàng zhōng xià jǐn wàng xióng fǔ zhě yǒu sī quán nǐ jiē biàn suǒ sī cǐ fēi wéi guān zé rén wéi rén qiú zhì zhī shù

天下州县有上、中、下，紧、望、雄、辅者，有司铨拟，皆便所私，此非为官择人、为人求治之术。

qí yóu qiè zhě xiàn lìng lù shì cān jūn shì cǐ èr zhě yi chū zhōng shū mén xià wú jì zī xù xiàn yuǎn jìn gāo bēi yī yǐ diàn zuì shēng jiàng zé rén zhī quàn

其尤切者，县令、录事参军事，此二者，宜出中书、门下，无计资序限，远近高卑，一以殿最升降，则人知劝。

yìng děng zhòng qí yán

”映等重其言。

qiān róng guǎn jīng lüè shǐ suí lái yí luò wēi míng liú wén

迁容管经略使，绥徠夷落，威名流闻。

迁容管经略使，绥徕夷落，威名流闻。

qí zhì qīng míng rén shù duō fāng lüè gù suǒ zhì chēng zuì

其治清明仁恕，多方略，故所至称最。

dé zōng cháng fù zhōng hé jié shī qiǎn shǐ zhě chǒng cì

德宗尝赋《中和节诗》，遣使者宠赐。

dài hái zú yú dào nián wǔ shí bā

代还，卒于道，年五十八。

wáng hóng zì hóng gōng bīng zhōu jìn yáng rén

王翃，字宏肱，并州晋阳人。

shǎo zhì bīng jiā

少治兵家。

tiān bǎo zhōng shòu hóng wèi wèi yǔ lín jūn sù wèi

天宝中，授翃卫尉、羽林军宿卫。

zhuó cái jiān wén wǔ kē chū wèi chén zhōu cì shǐ

擢才兼文武科，出为辰州刺史。

yǔ tǎo xiāng zhōu kāng chu yuán yǒu gōng jiā jiān mì shū shǎo jiān qiān lǎng zhōu cì shǐ

与讨襄州康楚元有功，加兼秘书少监，迁朗州刺史。

dà lì zhōng zhuó róng guǎn jīng lüè shǐ

大历中，擢容管经略使。

chū ān lù shān luàn zhào lǐng nán bīng lì nán yáng lǔ jiǒng

初，安禄山乱，诏岭南兵隶南阳鲁炅。

jiǒng bài jì zhòng bēn kuì

炅败绩，众奔溃。

xī dòng yí liáo xiāng shān wéi luàn yí qiú liáng chóng qiān hào píng nán dū tǒng yǔ bié shuài tán wèn hé yòu yǔ xi yuán zéi zhāng hóu xià yǒng gèng yòu xiào yīn xiàn chéng yì suì jù róng zhōu

溪洞夷獠相挻为乱，夷酋梁崇牵号“平南都统”，与别帅覃问合，又与西原贼张侯、夏永更诱啸，因陷城邑，遂据容州。

qián jīng lüè shǐ chén rén xiù yuán jié zhǎng sūn quán xù děng jiē qiáo zhì téng wú

前经略使陈仁琇、元结、长孙全绪等皆侨治藤、梧。

hóng zhì yán yú zhòng yuē wǒ róng zhōu cì shǐ ān kě kè zhì tā suǒ

翃至，言于众曰：“我，容州刺史，安可客治它所？

bì děi róng nǎi zhǐ

必得容乃止。

jí chū sī cái mù shì yǒu gōng zhě fàng shǔ lì yú shì rén zì fèn

”即出私财募士，有功者放署吏，于是人自奋。

bù shù yuè zhǎn zéi shuài ōu yáng guī

不数月，斩贼帅欧阳珪。

yīn zhì guǎng zhōu qǐng jié dù shǐ li miǎn chū bīng bìng lì miǎn bù xǔ yuē róng xiàn zéi jiǔ liáo fāng qiáng jīn sù gōng zhī zì bài ěr

因至广州，请节度使李勉出兵并力，勉不许，曰：“容陷贼久，獠方强，今速攻，祗自败耳。

hóng yuē dài fū jí bù chū shī yuàn xià shū zhōu xiàn yáng yán yǐ bīng wèi zhù jì jiè cǐ shēng chéng wàn yī gōng

”翃曰： “大夫即不出师，愿下书州县，阳言以兵为助，冀藉此声，成万一功。

”翃曰： “大夫即不出师，愿下书州县，阳言以兵为助，冀借此声，成万一功。

miǎn xǔ nuò

”勉许诺。

hóng nǎi yí shū yì téng èr zhōu cì shǐ yuē jiē jìn tǎo yǐn bīng sān qiān yǔ zéi áo zhàn rì shù yù

翃乃移书义、藤二州刺史，约皆进讨，引兵三千与贼鏖战，日数遇。

miǎn xí zhǐ zhī zhé nì bù fā zhàn yù lì zú pò zéi qín chóng qiān xī fù róng zhōu gù dì

勉檄止之，辄匿不发，战愈力，卒破贼，禽崇牵，悉复容州故地。

jié shū wén zhào gēng zhì shùn zhōu yǐ dìng yú luàn

捷书闻，诏更置顺州，以定馀乱。

hóng fán bǎi yú zhàn qín shǒu lǐng qī shí tán wèn dùn qù

翃凡百馀战，禽首领七十，覃问遁去。

fù qiǎn jiàng li shí děng fēn tǎo xi yuán píng yù lín děng zhū zhōu

复遣将李寔等分讨西原，平郁林等诸州。

lèi jiān yù shǐ zhōng chéng zhāo tǎo chǔ zhì shǐ

累兼御史中丞、招讨处置使。

huì gē shū huang fǎn hóng mìng shí xī shī yuán guǎng zhōu wèn yīn hé zhòng chéng jiàn lái xí hóng shè fú jī zhī shēng qín wèn lǐng biǎo píng

会哥舒晃反，翃命寔悉师援广州，问因合众乘间来袭，翃设伏击之，生禽问，岭表平。

dài zōng qiǎn shǐ wèi láo jiā jīn zǐ guāng lù dài fu cì dì jīng shī

代宗遣使慰劳，加金紫光禄大夫，赐第京师。

shí tǔ bō rù kòu guō zi yí xī hé zhōng bīng chéng biān zhào hóng wèi hé zhōng shǎo yǐn lǐng jié dù hòu wu

时吐蕃入寇，郭子仪悉河中兵乘边，召翃为河中少尹，领节度后务。

hàn jiàng lìng zhèng shù gàn fǎ bù chěng yuē qí tú yè zhǎn guān zhú hóng

悍将凌正数干法不逞，约其徒夜斩关逐翃。

hóng jué zhī yīn luàn lòu kè yǐ chà qí qī zhòng jīng bù gǎn fā

翃觉之，阴乱漏刻，以差其期，众惊，不敢发。

é qín zhèng zhū zhī yī jūn tì xī

俄禽正诛之，一军惕息。

lì fén zhōu cì shǐ wèi zhèn wǔ jūn shǐ suí yín děng zhōu liú hòu

历汾州刺史，为振武军使绥，银等州留后。

rù bài jīng zhào yǐn

入拜京兆尹。

huì qǐ jīng yuán bīng tǎo li xī liè cì chǎn shuǐ jīng zhào zhǔ gòng nǐ yōng bài ròu fǔ zhòng nù yuē shí shì ér tǎo zéi hu

会起泾原兵讨李希烈，次浐水，京兆主供拟，饔败肉腐，众怒曰：“食是而讨贼乎？

suì pàn

” 遂叛。

hóng tǐng shēn zǒu fèng tiān bài tài zǐ zhān shì

翃挺身走奉天，拜太子詹事。

dé zōng hái dōu zài qiān dà lǐ qīng chū wèi fú jiàn guān chá shǐ

德宗还都，再迁大理卿，出为福建观察使。

xǐ dōng dōu liú shǒu jì zhì kāi tián èr shí yú zhūn xiū qì xiè jiē liáng jīn shòu gé liàn shì zú hào lìng jīng míng

徙东都留守，既至，开田二十馀屯，脩器械，皆良金寿革，练士卒，号令精明。

徙东都留守，既至，开田二十馀屯，修器械，皆良金寿革，练士卒，号令精明。

é ér wú shǎo chéng pàn dú dōng jī wèi yǒu bèi guān dōng lài zhī

俄而吴少诚叛，独东畿为有备，关东赖之。

zhēn yuán shí bā nián zú zèng shàng shū yòu pú yè shì yuē sù

贞元十八年卒，赠尚书右仆射，谥曰肃。

hóng yā shàn lú qǐ qǐ zhī shā cuī níng jū li huái guāng bù dé cháo jiē yǔ qí móu yì zhě yǐ wéi zǐ

翃雅善卢杞，杞之杀崔宁、沮李怀光不得朝，皆与其谋，议者以为訾。

zi zhèng yǎ zì guāng qiān xíng jǐn chì wèi cuī bīn suǒ qì

子正雅，字光谦，行谨饬，为崔邠所器。

yuán hé chū zhuó jìn shì qiān lèi jiān chá yù shǐ

元和初，擢进士，迁累监察御史。

mù zōng shí jīng yì duō dào zéi zhèng yǎ yǐ wàn nián lìng wēi zhèn háo qiáng

穆宗时，京邑多盗贼，正雅以万年令威震豪强。

yǐn liǔ gōng chāo yán qí néng jiù cì fēi yú zhuó lèi rǔ zhōu cì shǐ

尹柳公绰言其能，就赐绯鱼，擢累汝州刺史。

shǔ jiān jūn hù quán nǎi xiè bìng qù

属监军怙权，乃谢病去。

rù wèi dà lǐ qīng huì zhēng sòng shēn xī yù jiān shén shēn xī dé bù sǐ

入为大理卿，会争宋申锡狱，坚甚，申锡得不死。

dà hé zhōng zú zèng zuǒ sàn qí cháng shì

大和中卒，赠左散骑常侍。

hóng xiōng yì xìng qiān róu lì shān nán dōng dào jié dù shǐ

翃兄翊，性谦柔，历山南东道节度使。

dài zōng mù wéi chún chén shì chēng jǐn lián

代宗目为纯臣，世称谨廉。

zú zèng hù bù shàng shū shì yuē zhōng huì

卒，赠户部尚书，谥曰忠惠。

yì zēng sūn níng zì chéng zhù shǎo gū yī qí jiù zǎi xiàng zhèng sù

翊曾孙凝，字成庶，少孤，依其舅宰相郑肃。

jǔ míng jīng jìn shì jiē zhōng

举明经、进士，皆中。

lì tái shěng jìn zhī míng zhuó lèi lǐ bù shì láng

历台省，浸知名，擢累礼部侍郎。

bù ē quán jìn chū wèi shāng zhōu cì shǐ

不阿权近，出为商州刺史。

yì dào suǒ chū lì pò chǎn bù néng gěi ér zhōu yǒu yě fù xiàn yín cháng cuī zhí yǐ yōu lì fèng

驿道所出，吏破产不能给，而州有冶赋羡银，常摧直以优吏奉。

níng bù qǔ zé yǐ shì mǎ gù wú héng rǎo rén jiē wèi yuè

凝不取，则以市马，故无横扰，人皆慰悦。

xǐ hú nán guān chá shǐ

徙湖南观察使。

xī zōng lì zhào wèi bīng bù shì láng lǐng yán tiě zhuǎn yùn shǐ

僖宗立，召为兵部侍郎，领盐铁转运使。

zuò jǔ fēi qí rén yǐ mì shū jiān fēn sī dōng dōu jí bài hé nán yǐn

坐举非其人，以秘书监分司东都，即拜河南尹。

qiān xuān xī chí guān chá shǐ shí qián fú sì nián yě

迁宣歙池观察使，时乾符四年也。

迁宣歙池观察使，时干符四年也。

wáng xiān zhī zhī dǎng tú zhì dé shì yì zhāng níng qiǎn yá jiāng mèng zuó zhù chí shǒu

王仙芝之党屠至德，势益张，凝遣牙将孟琢助池守。

zéi yì bīng lái gōng shí yù xí nán líng níng qiǎn fán chóu yǐ zhōu shī è qīng yáng

贼益兵来攻，实欲袭南陵，凝遣樊俦以舟师扼青阳。

chóu wéi lìng qīng yǔ zéi zhàn bù shèng níng zhǎn yǐ xùn zhū jiāng wén jiē gǔ lì yǐ sǐ zhui zéi zéi bù néng jìn

俦违令，轻与贼战，不胜，凝斩以徇，诸将闻，皆股栗，以死缀贼，贼不能进。

shí jiāng nán huán jìng wèi dào qū níng yǐ qiáng nǔ jù cǎi shí zhāng yí zhì qiǎn bié jiāng mǎ yǐng jiě hé zhōu zhī wéi

时江南环境为盗区，凝以强弩据采石，张疑帜，遣别将马颖解和州之围。

míng nián zéi dà zhì dōu jiāng wáng juān zì yǒng yáng fù dí níng dà yàn wèi juān yuē zéi xí shèng ér jiāo kě chí zhòng dài zhī shèn wú zhàn

明年，贼大至，都将王涓自永阳赴敌，凝大宴，谓涓曰：“贼席胜而骄，可持重待之，慎毋战。

juān yì ruì rì qū sì shě zhì nán líng wèi shí jí zhèn sǐ yān

”涓意锐，日趋四舍，至南陵，未食即阵，死焉。

jiān jūn shōu yú zú shù qiān hái zǒu chéng jǔ náo wú qù yì zú yòu zì héng bù néng jìn níng ràng yuē lì bǔ huáng zhě bù shèng ér yǎng shí yú mín zé lǜ bào yǐ jì zāi yě

监军收馀卒数千，还走城，沮挠无去意，卒又恣横不能禁，凝让曰：“吏捕蝗者，不胜而仰食于民，则率暴以济灾也。

jīn bīng bù néng hàn dí yòu zì zhī fàn mín shēng yè hé yǐ chēng cháo tíng dài jiāng jūn yì

今兵不能捍敌，又恣之犯民生业，何以称朝廷待将军意？

jiān jūn cí qū qù qīn lì rù mín shě duó mǎ níng chéng mén wàng jiàn huī zuǒ yòu bǔ qǔ shā zhī yóu shì bù gǎn liú rán yì chǔ chù shàn wán yǐ bèi zéi zéi zhì bù néng jiā

”监军词屈，趣亲吏入民舍夺马，凝乘门望见，麾左右捕取杀之，由是不敢留，然益储畜缮完以备贼，贼至不能加。

huì dà xīng zhí qǐn tíng zhuì shù jiā yán yi shàng jí bù shì shì yǐ yā shèng níng yuē dōng nán guó yǒu suǒ chū ér xuān wèi dà fǔ wú guī tuō huò kě yǐ gù yī fāng hé lài zāi

会大星直寝庭坠，术家言宜上疾不视事以厌胜，凝曰：“东南，国有所出，而宣为大府，吾规脱祸可矣，顾一方何赖哉？

shì yǔ chéng xiāng cún wáng wù fù yán

誓与城相存亡，勿复言！

jì ér zéi qù

”既而贼去。

wèi jǐ zú nián wǔ shí bā zèng lì bù shàng shū shì yuē zhēn

未几，卒，年五十八，赠吏部尚书，谥曰贞。

xú shēn zì wéi jiàng jīng zhào rén

徐申，字维降，京兆人。

zhuó jìn shì dì lèi qiān hóng zhōu zhǎng shǐ

擢进士第，累迁洪州长史。

sì cáo wáng gāo tǎo li xī liè xí shēn yǐ zhǎng shǐ xíng cì shǐ shì rèn zhí bàn gāo biǎo qí néng qiān sháo zhōu cì shǐ

嗣曹王皋讨李希烈，檄申以长史行刺史事，任职办，皋表其能，迁韶州刺史。

sháo zì bīng xìng sì shí nián cì shǐ yǐ xiàn wèi zhì shǔ ér lìng chéng zá chǔ mín jiān

韶自兵兴四十年，刺史以县为治署，而令丞杂处民间。

shēn àn gōng tián zhī fèi zhě mù rén jiǎ niú lí kěn fā yǐ suǒ shōu bàn bì zhī tián jiǔ bù zhì gù féi měi suì rù fán sān wàn hú

申按公田之废者，募人假牛犁垦发，以所收半畀之，田久不治，故肥美，岁入凡三万斛。

zhū gōng jì suǒ yōng shòu sù yǒu chà nǎi xǐ zhì gù zhōu

诸工计所庸，受粟有差，乃徙治故州。

wèi jǐ yì hàn rú chū

未几，邑闬如初。

chuàng yì hòu zuò dà shì qì yòng jiē jù

创驿候，作大市，器用皆具。

zhōu mín yì guān chá shǐ yǐ qí yǒu gōng yú rén qǐng wéi shēng cí shēn gù ràng guān chá shǐ yǐ zhuàng wén qiān hé zhōu cì shǐ

州民诣观察使，以其有功于人，请为生祠，申固让，观察使以状闻，迁合州刺史。

shǐ lái sháo hù zhǐ qī qiān bǐ liù nián bèi ér bàn zhī

始来韶，户止七千，比六年，倍而半之。

huì chū zhì jǐng zhōu shòu cì shǐ cì qián wǔ shí wàn jiā jié dù fù shǐ

会初置景州，授刺史，赐钱五十万，加节度副使。

qiān yōng guǎn jīng lüè shǐ

迁邕管经略使。

huáng dòng nà zhì gòng fù bù gǎn jié

黄洞纳质供赋，不敢桀。

yú nián jìn lǐng nán jié dù shǐ

逾年，进岭南节度使。

qián shǐ sǐ lì dào yìn shǔ fǔ zhí bǎi yú yuán wèi shì xiè móu zuò luàn

前使死，吏盗印，署府职百馀员，畏事泄，谋作乱。

shēn jué shā zhī guà wù yī bù wèn

申觉，杀之，诖误一不问。

yuǎn sú yǐ gōng jié xiāng jīn shēn jìn qiè wú fù fàn

远俗以攻劫相矜，申禁切，无复犯。

wài fān suì yǐ zhū dài mào xiāng wén xī fú hǎi zhì shēn yú cháng gòng wài wèi cháng shèng suǒ shāng gǔ ráo yíng

外蕃岁以珠、玳瑁、香、文犀浮海至，申于常贡外，未尝賸索，商贾饶盈。

liú pì fǎn biǎo qǐng fā zú wǔ qiān xún mǎ yuán gù dào yáo cuàn mán dǐ shǔ shou shòu pì bù bèi

刘辟反，表请发卒五千，循马援故道，繇爨蛮抵蜀，扌寿辟不备。

zhào kě jiā jiǎn jiào lǐ bù shàng shū fēng dōng hǎi jùn gōng

诏可，加检校礼部尚书，封东海郡公。

zhào wèi zhì zú nián qī shí

诏未至，卒，年七十。

zèng tài zǐ shǎo bǎo shì yuē píng

赠太子少保，谥曰平。

xī shì měi zì hé fu yǎn zhōu jīn xiāng rén

郗士美，字和夫，兗州金乡人。

郗士美，字和夫，兖州金乡人。

fù chún zì gāo qīng jǔ jìn shì bá cuì zhì cè jiē gāo dì zhāng jiǔ líng lǐ yōng shù chēng zhī

父纯，字高卿，举进士、拔萃、制策皆高第，张九龄、李邕数称之。

zì shí yí qī qiān zhì zhōng shū shè rén

自拾遗七迁至中书舍人。

chǔ shì bù huí wèi zǎi xiàng yuán zài suǒ jì

处事不回，为宰相元载所忌。

shí yú cháo ēn yǐ yá jiāng li cóng shǔ liǎng jiē gōng dé shǐ cóng shì shì jié héng zhòng rǔ jīng zhào yǐn cuī zhāo yú jìn zhōng chún yuē cǐ guó chǐ yě

时鱼朝恩以牙将李琮署两街功德使，琮恃势桀横，众辱京兆尹崔昭于禁中，纯曰：“此国耻也。

jí yì zài qǐng sù chù qí zuì zài bù nà suì cí jí huán dōng dōu hào yī chuān tián fǔ shí nián bù chū

”即诣载请速处其罪，载不纳，遂辞疾还东都，号“伊川田父”，十年不出。

dé zōng lì cuī yòu fu fǔ zhèng zhào wèi tài zǐ zuǒ shù zǐ jí xián diàn xué shì bù bài yǐ lǎo qǐ shēn

德宗立，崔祐甫辅政，召为太子左庶子、集贤殿学士，不拜，以老乞身。

gǎi zhān shì tīng zhì shì

改詹事，听致仕。

dì zhào jiàn bāo tàn liáng jiǔ cì jīn zǐ gōng qīng yǐ xià xián zǔ dōu mén shì gāo qí jié

帝召见，褒叹良久，赐金紫，公卿以下咸祖都门，世高其节。

shì měi nián shí èr tōng wǔ jīng shǐ jì hàn shū jiē néng chéng sòng

士美年十二，通《五经》、《史记》、《汉书》，皆能成诵。

fù you xiāo yǐng shì yán zhēn qīng liǔ fāng yǔ xiāng lùn yì cháng yuē wú cáo yì rì dāng jiāo èr xī zhī jiān yǐ

父友萧颖士、颜真卿、柳芳与相论绎，尝曰：“吾曹异日当交二郗之间矣。

wèi guàn wèi yáng dí chéng zuǒ li bào zhēn lù zhōu mù fǔ

”未冠为阳翟丞，佐李抱真潞州幕府。

yǐ cái lì wáng qián xiū li yuán jiē liú bù xǐ

以才，历王虔休、李元，皆留不徙。

jiǔ nǎi jìn fáng zhōu cì shǐ qián zhōng jīng lüè guān chá shǐ

久乃进房州刺史、黔中经略观察使。

xī zhōu zéi xiàng zi qí yǐ zhòng bā qiān qū shān piāo jié shì měi tǎo píng zhī jiā jiǎn jiào yòu sàn qí cháng shì fēng gāo píng jùn gōng

溪州贼向子琪以众八千岨山剽劫，士美讨平之，加检校右散骑常侍，封高平郡公。

qiān jīng zhào yǐn tiān zǐ duō suǒ zī dǎi

迁京兆尹，天子多所咨逮。

chū wèi è yuè guān chá shǐ

出为鄂岳观察使。

shí ān huáng jié dù shǐ yī shèn rù cháo qí zi yòu zhǔ hòu wu yǎn jiǎn mǔ sǐ jīng shī bù fā sāng yù gù qí quán

时安黄节度使伊慎入朝，其子宥主后务，偃蹇，母死京师不发丧，欲固其权。

shì měi zhī zhī shǐ fǔ shǔ guò qí jìng yòu chū yíng yīn yǐ mǔ fù gào zhī jí wéi bàn zhuāng yòu huáng jù shàng dào

士美知之，使府属过其境，宥出迎，因以母讣告之，即为办装，宥惶遽上道。

gǎi hé nán yǐn jiǎn jiào gōng bù shàng shū chōng zhāo yì jié dù shǐ

改河南尹，检校工部尚书，充昭义节度使。

zhāo yì zì li bào zhēn yǐ lái jiē wǔ chén sī chú yuè fèi mǐ liù qiān dàn yáng qiān shǒu jiǔ shù shí hú lù rén kùn shén

昭义自李抱真以来皆武臣，私厨月费米六千石、羊千首、酒数十斛，潞人困甚。

shì měi zhì xī qù zhī chū bǐng qián shì wù zì jǐ

士美至，悉去之，出禀钱市物自给。

yòu lú cóng shǐ shí rì jù sān bǎi rén shàn yǐ xiǎng yá bīng shì měi yuē zú wèi yú yá gù zhí yě ān dé guǎng fèi wèi sī ēn

又卢从史时，日具三百人膳以饷牙兵，士美曰：“卒卫于牙，固职也，安得广费为私恩？

yì ba zhī

”亦罢之。

tǎo wáng chéng zōng yě qiǎn dà jiàng wáng xiàn dū wàn rén wèi qián fēng xiàn zì héng dòu náo shì měi jí zhǎn yǐ xùn xià lìng yuē gǎn hòu zhě zhǎn

讨王承宗也，遣大将王献督万人为前锋，献恣横逗挠，士美即斩以徇，下令曰：“敢后者斩！

qīn gǔ zhī dà pò zéi xià sān yíng huán bǎi xiāng

”亲鼓之，大破贼，下三营环柏乡。

shí zhū zhèn bīng hé shí yú wàn rào zéi duō wán kòu fàn fǎ dú shì měi bīng ruì zhěng zuì xiān yǒu gōng

时诸镇兵合十馀万绕贼，多玩寇犯法，独士美兵锐整，最先有功。

xiàn zōng xǐ yuē gù zhī shì měi néng bàn wú shì

宪宗喜曰：“固知士美能办吾事。

chéng zōng dà zhèn jù

” 承宗大震惧。

wáng jǐ huì zhào bān shī rán wēi zhèn liǎng hé

亡几，会诏班师，然威震两河。

yǐ jí zhào bài gōng bù shàng shū

以疾召拜工部尚书。

hòu jiǎn jiào xíng bù shàng shū wèi zhōng wǔ jié dù shǐ

后检校刑部尚书，为忠武节度使。

zú nián liù shí sì zèng shàng shū zuǒ pú yè shì yuē jǐng

卒，年六十四，赠尚书左仆射，谥曰景。

shēng píng yú rén jiāo yǐ rán nuò yǐ shì míng zhòng yú shì

生平与人交，已然诺，以是名重于世。

xīn mì xì chū lǒng xī

辛秘，系出陇西。

zhēn yuán zhōng zhuó míng jīng dì shòu huá yuán zhǔ bù

贞元中，擢明经第，授华原主簿。

yǐ pàn rù děng diào cháng ān wèi

以判入等，调长安尉。

qí xué yú lǐ jiā yóu qià gāo yǐng wèi tài cháng qīng zòu wèi bó shì

其学于礼家尤洽，高郢为太常卿，奏为博士。

zài qiān bīng bù yuán wài láng cháng jiān bó shì

再迁兵部员外郎，常兼博士。

zài pì lǐ yí shǐ fǔ

再辟礼仪使府。

xiàn zōng chū bài hú zhōu cì shǐ

宪宗初，拜湖州刺史。

li qí fǎn qiǎn dà jiàng xiān qǔ zhī zhōu

李锜反，遣大将先取支州。

sū cháng kàng mù sì cì shǐ huò zhàn bài huò jū xié dú mì yǐ rú zhě zéi yì zhī

苏、常、杭、睦四刺史，或战败，或拘胁，独秘以儒者，贼易之。

wèi jí zhì mì zhào yá jiāng qiū zhī èr yè kāi chéng shōu zhuàng shì de shù bǎi nì zéi dà zhàn zhǎn qí jiāng jìn fén yíng bǎo

未及至，秘召牙将丘知二夜开城收壮士，得数百，逆贼大战，斩其将，进焚营保。

qí píng cì jīn zǐ

锜平，赐金紫。

qiān wèi mì cái rèn jiàng shuài huì hé dōng fàn xī cháo chū tǎo wáng chéng zōng zhào mì wèi xī cháo sī mǎ zhǔ liú wù

佥谓秘材任将帅，会河东范希朝出讨王承宗，召秘为希朝司马，主留务。

lèi qiān rǔ cháng zhōu cì shǐ hé nán yǐn jìn bài zhāo yì jūn jié dù shǐ

累迁汝、常州刺史，河南尹，进拜昭义军节度使。

shì shí chéng tǎo héng zhào zhī hòu lù rén diāo hào

是时，承讨恒、赵之后，潞人雕耗。

mì zhì zé yuē chū rù sè yòng dù bǐ sì nián chǔ qián shí qī wàn mín liáng qī shí wàn hú qì xiè jiān liáng yǐn rán fù wèi wán zhèn

秘至，则约出入，啬用度，比四年，储钱十七万缗、粮七十万斛，器械坚良，隐然复为完镇。

zhào hái dào bìng zú nián liù shí sì zèng shàng shū zuǒ pú yè shì yuē sù hòu gèng shì yì

召还，道病卒，年六十四，赠尚书左仆射，谥曰肃，后更谥懿。

mì wèi dà guān jū bù yì dì fú bù gǎi chū qí fèng lù xī yǔ lǐ biǎo qīn shǔ

秘为大官，居不易第，服不改初，其奉禄悉与里表亲属。

bìng zì míng qí mù zuò shū yī tòng jiān zhī

病，自铭其墓，作书一通缄之。

zú hòu fā shì zé sòng zhōng zhì yě jiǎn ér bù wéi yú lǐ yún

卒后发视，则送终制也，俭而不违于礼云。