lái tián hóu cuī yán
来田侯崔严
lái tiàn bīn zhōu yǒng shòu rén
来瑱，邠州永寿人。
fù yào fèn xíng jiān kāi yuán mò chí jié qì xi fù dà shǐ sì zhèn jié dù shǐ zhù míng xī biān zhōng yòu lǐng jūn dà jiàng jūn
父曜，奋行间，开元末，持节碛西副大使、四镇节度使， 著名西边，终右领军大将军。
tiàn lüè zhī shōu shàng míng jié yá rán yǒu dà zhì
瑱略知收，尚名节，崖然有大志。
tiān bǎo chū cóng sì zhèn rèn jù zhí lèi qiān diàn zhōng shì yù shǐ yī xī běi tíng xíng jūn sī mǎ
天宝初，从四镇任剧职，累迁殿中侍御史、伊西北庭行军司马。
zhào jǔ zhì móu guǒ jué cái kān tǒng zhòng zhě shí yí zhāng gǎo jiàn tiàn néng duàn dà shì yǒu yù wǔ cái zhuó yǐng chuān tài shǒu chōng zhāo tǎo shǐ
诏举智谋果决、才堪统众者，拾遗张镐荐瑱能断大事，有御侮才，擢颍川太守，充招讨使。
huì mǔ sāng miǎn yǐ xiào wén
会母丧免，以孝闻。
ān lù shān fǎn zhāng jì jiàn zhī xìng kuài cì bài rǔ nán tài shǒu
安禄山反，张垍荐之，兴块次，拜汝南太守。
wèi xíng gǎi yǐng chuān
未行，改颍川。
zéi gōng yǐng chuān fāng jī sù duō tiàn wán pí zì rú shǒu shè zéi jiē yīng xián pū
贼攻颍川，方积粟多，瑱完埤自如，手射贼，皆应弦仆。
zéi shǐ xiáng jiàng bì sī chēn zhāo zhī fù gù jiāng yě bài chéng xià qì qiě diào tiàn bù yīng qián hòu fú shā shén zhòng
贼使降将毕思琛招之，父故将也，拜城下， 泣且吊，瑱不应，前后俘杀甚众。
zéi jù mù wéi lái jiáo tiě
贼惧，目为“来嚼铁”。
yǐ gōng jiù jiā fáng yù shǐ hé nán huái nán yóu yì zhú yào zhāo tǎo shǐ
以功就加防御使、河南淮南游弈逐要招讨使。
xǐ shān nán dōng dào jié dù shǐ dài lǔ jiǒng huì sì hào wáng jù biǎo jiǒng fāng gù shǒu nǎi hái tiàn gù guān
徙山南东道节度使代鲁炅，会嗣号王巨表炅方固守，乃还瑱故官。
zéi wéi nán yáng jí tiàn yǔ wèi zhòng xī hé bīng jiù zhī bù shèng rén qíng xiōng jù tiàn néng fǔ xùn shì jǔ dòng ān zhòng zéi bù dé qīn
贼围南阳急，瑱与魏仲犀合兵救之，不胜，人情恟惧，瑱能抚训士，举动安重，贼不得侵。
gǎi huái nán xī dào jié dù
改淮南西道节度。
liǎng jīng píng fēng yǐng guó gōng shí èr bǎi hù
两京平，封颍国公，食二百户。
qián yuán èr nián xǐ hé xī
乾元二年，徙河西。
wèi xíng wáng shī bài yú xiāng zhōu zhào bài shǎn guó jié dù jiān tóng guān fáng yù tuán liàn zhèn shǒu shǐ
未行，王师败于相州，诏拜陕虢节度，兼潼关防御团练镇守使。
míng nián xiāng zhōu bù jiāng zhāng wéi jǐn děng shā qí shǐ shǐ huì xǐ tiàn shān nán dōng dào xiāng shān jūn fáng jīn shāng suí yǐng fù shí zhōu jié dù shǐ
明年，襄州部将张维瑾等杀其使史翙，徙瑱山南东道襄、邓、均、房、金、 商、随、郢、复十州节度使。
jì zhì wéi jǐn jiàng
既至，维瑾降。
shàng yuán èr nián chūn pò shǐ sī míng yú dǎng yú lǔ shān fú zéi qú yòu zhàn rǔ zhōu huò mǎ niú tuó tuó fán liǎng zhàn zhǎn shǒu wàn jí
上元二年春，破史思明馀党于鲁山， 俘贼渠，又战汝州，获马、牛、橐驼，凡两战，斩首万级。
míng nián zhào tiàn hái tiàn ān xiāng hàn shì yì yi qí zhèng yīn fěng zhòng liú jǐ ér wài shì xíng
明年，诏瑱还，瑱安襄、 汉，士亦宜其政，因讽众留己，而外示行；
zhì shān fù zhào guī zhèn
至邓，复诏归镇。
sù zōng wén qí móu è zhī lǚ yīn wáng zhòng shēng děng jiē yán tiàn de shì xīn bù kě yǐ liú nǎi gǎi shān nán dōng dào xiāng shān táng fù suí yǐng liù zhōu jié dù
肃宗闻其谋，恶之， 吕𬤇、王仲升等皆言“瑱得士心，不可以留’，乃改山南东道襄、邓、唐、复、随、 郢六州节度。
é ér zhòng shēng yǔ zéi zhàn shēn zhōu wèi zéi qín
俄而仲升与贼战申州，为贼禽。
chū zhòng shēng bèi wéi ér jiāng líng lǚ yīn bìng tiàn gù wàng bù jí jiù jí shī chū zhòng shēng yǐ méi
初，仲升被围，而江陵吕𬤇病，瑱顾望不即救，及师出，仲升已没。
xíng jūn sī mǎ péi biǎo qí zhuàng qiě yán tiàn shàn móu ér yǒng kǒng hòu nán zhì jí chú zhī kě yī zhàn qín yě
行军司马裴表其状，且言：“瑱善谋而勇，恐后难制，即除之，可一战禽也。
dì pō wèi rán suì gǎi tiàn huái xī shēn ān qí huáng guāng miǎn jiān hé nán chén yù xǔ zhèng biàn cáo sòng yǐng sì shí wǔ zhōu jié dù yǐ chǒng zhī yīn duó qí quán jiā xiāng shān děng qī zhōu fáng yù shǐ dài tiàn
”帝颇谓然，遂改瑱淮西申、安、蕲、黄、光、沔兼河南陈、豫、许、郑、汴、曹、宋、颖、泗十五州节度以宠之，阴夺其权，加襄、 邓等七州防御使代瑱。
tiàn jù shì yán huái xi wú liáng xū mài shōu kě shàng dào yòu fěng zhòng gù liú
瑱惧，释言“淮西无粮，须麦收可上道”，又讽众固留。
dài zōng lì fù shòu xiāng zhōu jié dù fèng yì jūn wèi běi bīng mǎ shǐ
代宗立，复授襄州节度、奉义军渭北兵马使；
mì zhào tú zhī
密诏图之。
zì jūn zhōu lǜ zhòng fú hàn xià
自均州率众浮汉下。
huì rì rù hòu zhě bái tiàn tiàn yǔ zhàng xià móu qí fù xuē nán yáng yuē gōng fèng zhào liú zhèn ér yǐ bīng xié dài shì wú míng yě
会日入，候者白瑱，瑱与帐下谋，其副薛南阳曰：“公奉诏留镇，而以兵胁代，是无名也。
zhì yǒng fēi gōng dí ér zhòng xīn bù fù
智勇非公敌，而众心不附。
bǐ ruò chéng wǒ bù yú zòng huǒ yè gōng chéng kě yōu yě
彼若乘我不虞，纵火夜攻，诚可忧也。
ruò xū míng zé pò zhī bì yǐ
若须明，则破之必矣。
míng rì dū jūn wǔ qiān zhèn gǔ shuǐ běi tiàn yǐ bīng yíng zhī hū qí jūn gào yuē ěr hé shì lái
”明日，督军五千阵谷水北，瑱以兵迎之，呼其军，告曰： “尔何事来？
yuē gōng bù shòu mìng gù zhōng chéng fá zuì
”曰：“公不受命，故中丞伐罪。
tiàn yuē zhào hái zhèn cǐ zhōu
”瑱曰：“诏还镇此州。
nǎi yǐ zhào shū shì zhī
”乃以诏书示之。
jiē yuē wěi yě
皆曰：“伪也。
wú qiān lǐ tǎo zéi qǐ kōng guī xié
吾千里讨贼，岂空归邪？
zhēng shè zhī tiàn zǒu qí xià
”争射之，瑱走旗下。
xuē nán yáng yuē qǐng gōng lè bīng wù zhàn
薛南阳曰： “请公勒兵勿战。
nǎi yǐ sān bǎi qí wèi qí bīng páng wàn shān chū qí bèi jiā jī zhī qí zhòng jǐ jǐn tuō shēn zǒu zhì shēn kǒu qín zhī sòng jīng shī
”乃以三百骑为奇兵，旁万山，出其背夹击之，其众几尽，脱身走，至申口，禽之，送京师。
tiàn yīn rù cháo xiè zuì dì dài zhī wú yí bài bīng bù shàng shū tóng zhōng shū mén xià píng zhāng shì chōng shān líng shǐ
瑱因入朝谢罪，帝待之无疑，拜兵部尚书、同中书门下平章事，充山陵使。
shì shí chéng yuán zhèn jū zhōng yòng shì jí tiàn nǎi gào yǔ wū zhù yán bù shùn
是时，程元振居中用事，疾瑱，乃告与巫祝言不顺。
huì wáng zhòng shēng guī yòu yán yóu tiàn yǔ zéi hé gù xiàn zéi
会王仲升归，又言由瑱与贼合，故陷贼。
dì jī nù suì xià zhào xuē chú guān jué biǎn bō chuān wèi yuán wài zhì
帝积怒，遂下诏削除官爵，贬播川尉，员外置。
jí hù cì sǐ jí qí jiā
及鄠，赐死，籍其家。
tiàn zhī sǐ mén xià kè sàn qù yǎn shī yú kǎn jiào shū láng yīn liàng dú hòu zhì kū shī cè wèi bèi guān qīn yǐ zàng
瑱之死，门下客散去，掩尸于坎，校书郎殷亮独后至，哭尸侧，为备棺衾以葬。
dì xú wù yuán zhèn wū yǐ tā zuì liú zhēn zhōu
帝徐悟元振诬，以它罪流溱州。
xiān shì tiàn xíng jūn sī mǎ páng chōng yǐ bīng èr qiān shù hé nán zhì rǔ wén tiàn sǐ nǎi hái xí xiāng zhōu bié jiāng li zhāo yù zhī zǒu fáng líng
先是，瑱行军司马庞充以兵二千戍河南，至汝，闻瑱死，乃还袭襄州，别将李昭御之，走房陵。
zhāo yǔ xuē nán yáng liáng chóng yì bù xiāng chén chóng yì shā zhāo dì yǐ chóng yì wèi jié dù shǐ dài tiàn
昭与薛南阳、梁崇义不相臣，崇义杀昭，帝以崇义为节度使代瑱。
jì ér wèi tiàn lì cí sì shí zhì xiǎng bì tiàn tīng shì bù chǔ āi qí lǐ zàng zhào kě
既而为瑱立祠，四时致飨，避瑱厅事不处，哀祈礼葬，诏可。
guǎng dé yuán nián zhuī fù guān jué
广德元年，追复官爵。
péi zhě shǐ yǐ yìn wèi jīng zhào sī lù cān jūn
裴者，始以荫为京兆司录参军。
tiàn zhèn shǎn zhōu yǐn wèi pàn guān yí xiāng zhōu yòu wéi xíng jūn sī mǎ yù zhī hòu
瑱镇陕州，引为判官，移襄州，又为行军司马，遇之厚。
jí tiàn sī hàn shàng yù de qí chù gù bèi tiàn yán zhuàng dì yǐ yǐ tú tiàn
及瑱私汉上，欲得其处，故背瑱言状，帝倚以图瑱。
ér xìng qīng biǎn shǎo móu shī xìng gěi yòng wú jié
而性轻褊少谋， 师兴，给用无节。
jí bài yǒu zhào liú fèi zhōu zhì lán tián cì sǐ
及败，有诏流费州，至蓝田，赐死。
tián shén gōng jì zhōu nán gōng rén
田神功，冀州南宫人。
tiān bǎo mò wèi xiàn shǐ
天宝末，为县史。
huì tiān xià bīng xìng zéi shǔ wèi píng lú bīng mǎ shǐ lǜ zhòng guī cháo cóng li zhōng chén shōu cāng dé gōng xiāng zhōu jù xìng yuán
会天下兵兴，贼署为平卢兵马使，率众归朝，从李忠臣收沧、德，攻相州，拒杏园。
hòu shǒu chén liú zhàn bù shèng yǔ xǔ shū jì jiàng yú shǐ sī míng
后守陈留，战不胜，与许叔冀降于史思明。
sī míng shǐ yǔ nán dé xìn liú cóng jiàn nán lüè jiāng huái shén gōng xí dé xìn zhǎn zhī cóng jiàn tuō shēn zǒu nǎi bìng jiāng qí bīng
思明使与南德信、刘从谏南略江淮，神功袭德信，斩之，从谏脱身走，乃并将其兵。
zhào bài hóng lú qīng
诏拜鸿胪卿。
xí jìng gāng yùn zhōu bù kè
袭敬釭郓州，不克。
liú zhǎn fǎn shān jǐng shān yǐn shén gōng zhù tǎo zì zī qīng jì huái zhòng bù zhěng rù yáng zhōu suì dà lüè jū rén zī chǎn fà wū tī jiào shā shāng hú bō sī shù qiān rén
刘展反，邓景山引神功助讨，自淄青济淮，众不整，入扬州，遂大掠居人赀产，发屋剔窖，杀商胡波斯数千人。
é ér qín zhǎn sòng jīng shī qiān zī qīng jié dù shǐ
俄而禽展送京师，迁淄青节度使。
huì hóu xī yì rù qīng zhōu gēng xǐ yǎn yùn
会侯希逸入青州，更徙兖郓。
shí zéi wéi sòng zhōu jí li guāng bì zòu shén gōng wǎng jiù zéi jiě qù
时贼围宋州急，李光弼奏神功往救，贼解去。
yòu pò fǎ zǐ yíng fù gōng jìng gāng jiàng zhī
又破法子营，复攻敬釭，降之。
cháo yì wén nǎi bēn xià bó
朝义闻，乃奔下博。
jìn fēng xìn dōu jùn wáng xǐ hé nán jié dù biàn sòng bā zhōu guān chá shǐ
进封信都郡王，徙河南节度、汴宋八州观察使。
dà lì èr nián lái cháo jiā jiǎn jiào shàng shū yòu pú yè zhào zǎi xiàng bǎi guān sòng zhì shěng
大历二年来朝，加检校尚书右仆射，诏宰相百官送至省。
yòu pàn zuǒ pú yè zhī shěng shì jiā tài zǐ tài shī hái jūn
又判左仆射，知省事， 加太子太师，还军。
shén gōng shì mǔ xiào
神功事母孝。
shǐ cháng jù jiāo zì rú jiàn guāng bì dài guān shǔ jūn lǐ nǎi zhé jié qiān sǔn
始，尝倨骄自如，见光弼待官属钧礼，乃折节谦损。
jì qǐn jí sòng zhī jiāng lì wèi ráng qí bào ēn
既寝疾，宋之将吏为禳祈报恩。
bā nián zì lì rù cháo zú dài zōng wèi chè lè zèng sī tú zhào qí dì cáo zhōu cì shǐ shén yù zhī biàn zhōu liú shì fù juàn qiān pǐ bù wǔ bǎi duān bǎi guān diào sāng cì píng fēng yīn rù fàn qiān sāng mén zhuī fú
八年，自力入朝，卒，代宗为彻乐，赠司徒，诏其弟曹州刺史神玉知汴州留事， 赙绢千匹、布五百端，百官吊丧，赐屏风茵褥，饭千桑门追福。
zhì dé hòu jié dù shǐ bù jiān zǎi xiàng zhě wéi shén gōng ēn lǐ zuì dǔ
至德后，节度使不兼宰相者，惟神功恩礼最笃。
shén yù zhōng biàn sòng jié dù liú hòu
神玉终汴宋节度留后。
hóu xī yì yíng zhōu rén
侯希逸，营州人。
zhǎng qī chǐ fēng xià ruì shàng
长七尺，丰下锐上。
tiān bǎo mò wèi zhōu pí jiàng shǒu bǎo dìng chéng
天宝末为州裨将，守保定城。
ān lù shān fǎn shǐ zhōng rén hán cháo yì pū chuán mìng xī yì zhǎn yǐ xùn
安禄山反， 使中人韩朝易攵传命，希逸斩以徇。
lù shān yòu yǐ qīn jiāng xú guī dào wèi jié dù shǐ xī yì lǜ bīng yǔ ān dōng dōu hù wáng xuán zhì zhǎn zhī qiǎn shǐ shàng wén zhào bài xuán zhì píng lú jié dù shǐ
禄山又以亲将徐归道为节度使，希逸率兵与安东都护王玄志斩之，遣使上闻，诏拜玄志平卢节度使。
xuán zhì zú fù jiāng li zhèng jǐ shā qí zi gòng tuī xī yì yǒu zhào jiù bài jié dù shǐ jiān yù shǐ dài fū
玄志卒，副将李正己杀其子， 共推希逸，有诏就拜节度使，兼御史大夫。
yǔ zéi què shù yǒu gōng
与贼确，数有功。
rán gū jūn wú yuán yòu wèi xī qīn lüè nǎi bá qí jūn èr wàn fú hǎi rù qīng zhōu jù zhī píng lú suì xiàn
然孤军无援，又为奚侵掠，乃拔其军二万，浮海入青州据之，平卢遂陷。
sù zōng yīn yǐ xī yì wèi píng lú zī qīng jié dù shǐ
肃宗因以希逸为平卢、淄青节度使。
zì shì zī qīng cháng yǐ píng lú guān shǐ
自是淄青常以平卢冠使。
bǎo yìng chū yǔ zhū jūn tǎo píng shǐ cháo yì jiā jiǎn jiào gōng bù shàng shū cì shí hù tú xíng líng yān gé
宝应初，与诸军讨平史朝义，加检校工部尚书，赐实户，图形凌烟阁。
xī yì shǐ de qīng zhì jūn wù nóng yǒu zhuàng
希逸始得青，治军务农有状。
hòu shāo dài sì hǎo tián liè nìng fó xìng guǎng cí lú rén kǔ zhī
后稍怠肆，好畋猎，佞佛，兴广祠庐，人苦之。
yè yǔ wū jiā yě cì li zhèng jǐ yīn zhòng yuàn bì hé bù nèi suì bēn huá zhōu
夜与巫家野次，李正己因众怨闭阖不内，遂奔滑州。
zhào hái jiǎn jiào shàng shū yòu pú yè zhī shěng shì
召还，检校尚书右仆射，知省事。
dà lì mò fēng huái yáng jùn wáng
大历末，封淮阳郡王。
jiàn zhōng èr nián qiān sī kōng
建中二年，迁司空。
wèi jí bài zú nián liù shí èr yí chì qí zi shàng hái qián hòu shí fēng zèng tài bǎo
未及拜，卒，年六十二，遗敕其子上还前后实封，赠太保。
cuī níng běn bèi zhōu ān píng rén hòu xǐ wèi zhōu
崔宁，本贝州安平人，后徙卫州。
shì rú jiā ér dú xǐ zòng héng shì yīn luò tuò kè jiàn nán yǐ bù zú shì xiān yú zhòng tōng
世儒家，而独喜纵横事，因落魄，客剑南， 以步卒事鲜于仲通。
yòu cóng li mì tǎo yún nán wú gōng hái chéng dū xíng jūn sī mǎ cuī lùn yuè zhī jiàn wèi yá jiāng
又从李宓讨云南，无功，还成都，行军司马崔论悦之，荐为牙将。
lì shì cuī yuán péi miǎn
历事崔圆、裴冕。
miǎn bèi bàng cháo tíng yí zhī qiǎn shǐ zhě wèn zhuàng níng bù bīng ěr bái qí yuān shǐ zhě yǐ wén
冕被谤，朝廷疑之，遣使者问状，宁部兵耳白其冤，使者以闻。
níng yì hái jīng shī liú wèi zhé chōng láng jiàng
宁亦还京师，留为折冲郎将。
bǎo yìng chū shǔ luàn shān zéi chéng xiǎn dào bù tōng
宝应初，蜀乱，山贼乘险，道不通。
yán wǔ bái níng wèi lì zhōu cì shǐ jì zhì zéi dùn qù yóu shì zhī míng
严武白宁为利州刺史，既至，贼遁去，由是知名。
jí wǔ wèi jiàn nán jié dù shǐ guò zhōu xīn yù yǔ jù xi ér lì fēi suǒ shǔ shǐ níng zì wèi jì
及武为剑南节度使，过州，心欲与俱西， 而利非所属，使宁自为计。
níng yuē jié dù shǐ zhāng xiàn chéng jiàn yí nán zhé qù
宁曰：“节度使张献诚见疑，难辄去。
rán xiàn chéng shì lì ruò hòu lù zhī nìng kě yǐ cóng dài fū yǐ
然献诚嗜利，若厚赂之，宁可以从大夫矣。
wǔ rán zhī yǐ qí jǐn zhēn bèi yí xiàn chéng qiě qiú níng xiàn chéng guǒ xǐ lìng zì yí jí qù
”武然之，以奇锦珍贝遗献诚，且求宁，献诚果喜，令自移疾去。
wǔ suì zòu wèi hàn zhōu cì shǐ
武遂奏为汉州刺史。
tǔ bō yǐn zá qiāng kòu xī shān pò zhè jìng děng zhōu yǒu zhào shōu fù
吐蕃引杂羌寇西山，破柘、静等州，有诏收复。
yú shì wǔ qiǎn níng jiāng ér xi jì báo zéi chéng chéng jiē lèi shí bù dé gōng wéi dōng nán bù hé zhě zhàng xǔ dié zhī zhī nǎi wéi dì dào zài sù ér bá tuò dì shù bǎi lǐ
于是武遣宁将而西，既薄贼城，城皆累石，不得攻，惟东南不合者丈许，谍知之，乃为地道，再宿而拔，拓地数百里。
lǔ zhòng jīng xiāng wèi yuē níng shén bīng yě
虏众惊相谓曰：“宁，神兵也！
jí hái wǔ dà yuè zhuāng qī bǎo yú yíng rù chéng dū yǐ kuā yú jūn
”及还，武大悦， 装七宝舆迎入成都，以夸于军。
yǒng tài yuán nián wǔ zú
永泰元年，武卒。
xíng jūn sī mǎ dù jì bié jiāng guō yīng gàn guō jiā lín jiē qǐng yīng gàn zhī xiōng yīng yì wèi jié dù shǐ níng yǔ qí jūn yì gài dà jiàng wáng chóng jùn
行军司马杜济，别将郭英干、郭嘉琳皆请英干之兄英乂为节度使，宁与其军亦丐大将王崇俊。
zòu jù zhì ér cháo tíng jì yòng yīng yì yǐ
奏俱至，而朝廷既用英乂矣。
yīng yì hèn zhī shǐ shǔ shì jí wū shā chóng jùn yòu qiǎn shǐ zhào níng
英乂恨之，始署事即诬杀崇俊，又遣使召宁。
níng kǒng tuō jù tǔ bō bù gǎn hái
宁恐，托拒吐蕃，不敢还。
yīng yì nù yīn chū bīng shēng yán zhù níng shí yù xí qǔ zhī jí xǐ níng jiā yú chéng dū ér yín qí qiè yìng
英乂怒，因出兵，声言助宁， 实欲袭取之，即徙宁家于成都，而淫其妾媵。
níng jù yì fù zǔ
宁惧，益负阻。
yīng yì nǎi zì jiāng tǎo zhī huì tiān dà xuě mǎ duō dòng sǐ shì xīn lí suì bài guī
英乂乃自将讨之，会天大雪，马多冻死，士心离，遂败归。
níng wén yīng yì sǔn cái jiāng zú bǐng cì xià jiē hèn nù yòu huǐ xuán zōng yě jīn xiàng nǎi lìng jūn zhōng yuē yīng yì fǎn zhé jū xiān dì jiù gōng
宁闻英乂损裁将卒禀赐，下皆恨怒，又毁玄宗冶金像，乃令军中曰：“英乂反，辄居先帝旧宫。
nǎi jìn báo chéng dū
”乃进薄成都。
yīng yì zhèn chéng xi shǐ bǎi mào lín wèi qián jūn yīng gàn wèi zuǒ jūn jiā lín wèi hòu jūn yǔ níng zhàn mào lín děng bài jūn duō jiàng níng
英乂阵城西， 使柏茂琳为前军，英干为左军，嘉琳为后军，与宁战，茂琳等败，军多降宁。
níng jí shǔ xiáng jiàng shǐ lǜ bīng hái gōng yīng yì bù shèng zǒu líng chí wèi hán chéng suǒ shā
宁即署降将，使率兵还攻，英乂不胜，走灵池，为韩澄所杀。
yú shì jiàn nán dà rǎo yáng zǐ lín qǐ lú zhōu yǔ qióng zhōu bǎi zhēn jié lián hé tǎo níng
于是剑南大扰，杨子琳起泸州，与邛州柏贞节连和讨宁。
míng nián dài zōng zhào zǎi xiàng dù hóng jiàn wéi shān xi jiàn nán qióng nán děng dào fù yuán shuài jiàn nán xi chuān jié dù shǐ wǎng píng qí luàn
明年，代宗诏宰相杜鸿渐为山西剑南邛南等道副元帅、剑南西川节度使，往平其乱。
hóng jiàn chū luò gǔ huò jìn jì yuē
鸿渐出骆谷，或进计曰；
gōng bù rú zhù láng zhōng shù téng shū chén yīng yì zuì jiā níng fāng lüè yīn yǐ níng suǒ shǔ cì shǐ jí shòu zhī shǐ bù yí
“公不如驻阆中，数腾书陈英乂罪，嘉宁方略，因以宁所署刺史即授之，使不疑。
ér hòu yǔ dōng chuān zhāng xiàn chéng jí zhū shuài hé bīng rǎo níng bù yī nián níng shì qiě qióng bì shù shēn guī mìng
而后与东川张献诚及诸帅合兵扰宁，不一年，宁势且穷，必束身归命。
hóng jiàn yí wèi jué
”鸿渐疑未决。
huì níng qiǎn shǐ zhì xiàn zēng jǐn shù wàn cí bēi yuē shén hóng jiàn tān qí lì suì rù chéng dū zhèng shì yī wěi níng rì yǔ liáo shǔ dù yà yáng yán zòng jiǔ gāo huì
会宁遣使至，献缯锦数万，辞卑约甚，鸿渐贪其利，遂入成都，政事一委宁，日与僚属杜亚、杨炎纵酒高会。
nǎi biǎo zhēn jié wèi qióng zhōu cì shǐ zi lín wèi lú zhōu cì shǐ yǐ hé jiě zhī
乃表贞节为邛州刺史，子琳为泸州刺史，以和解之。
yòu shù jiàn níng yú cháo
又数荐宁于朝。
xiān shì níng yǔ zhāng xiàn chéng zhàn duó qí jīng jié bù kěn yǔ gù cháo tíng yīn shòu níng chéng dū yǐn xī shān fáng yù shǐ xi chuān jié dù xíng jūn sī mǎ
先是，宁与张献诚战，夺其旌节，不肯与，故朝廷因授宁成都尹、西山防御使、西川节度行军司马。
hóng jiàn jì hái cháo suì wèi jié dù shǐ
鸿渐既还朝，遂为节度使。
dà lì sān nián lái cháo
大历三年来朝。
níng běn míng gàn zhì shì cì míng
宁本名旰，至是赐名。
yáng zǐ lín xí qǔ chéng dū dì nǎi hái níng yú shǔ
杨子琳袭取成都，帝乃还宁于蜀。
wèi jǐ zi lín bài
未几， 子琳败。
níng jiàn shǔ dì xiǎn ráo yú cái ér cháo tíng bù shèn yǒu jì nǎi tòng zhū liǎn
宁见蜀地险，饶于财，而朝廷不甚有纪，乃痛诛敛；
shǐ dì kuān jū jīng shī yǐ lù hòu xiè quán guì shēn jié yuán zài fù zǐ gù kuān zhòu zhuó yù shǐ zhōng chéng kuān xiōng shěn zhì jǐ shì zhōng
使弟宽居京师，以赂厚谢权贵，深结元载父子，故宽骤擢御史中丞，宽兄审至给事中。
níng zài shǔ jiǔ bīng jìn qiáng ér sì chǐ qióng yù jiāng lì qī qiè duō wèi wū bī cháo tíng yǐn rěn bù néng jí
宁在蜀久，兵浸强，而肆侈穷欲，将吏妻妾多为污逼，朝廷隐忍，不能诘。
lèi jiā shàng shū zuǒ pú yè
累加尚书左仆射。
shí sì nián rù cháo jìn jiǎn jiào sī kōng tóng zhōng shū mén xià píng zhāng shì jiān shān líng shǐ
十四年，入朝，进检校司空、同中书门下平章事，兼山陵使。
é yǐ píng zhāng shì wéi yù shǐ dài fū jí jiàn bái zé yù shǐ dāng chū dài fū bù yí móu jí zǎi xiàng
俄以平章事为御史大夫， 即建白择御史当出大夫，不宜谋及宰相。
yīn zòu li héng yú jié děng rèn yù shǐ zǎi xiàng yáng yán nù qǐn bù xíng
因奏李衡、于结等任御史，宰相杨炎怒， 寝不行。
yán fāng dǐ liú yàn níng shēn jiù yú dì yòu sù shì yuán zài ér yán yì chū zài mén gù xián zhī wèi rěn fā
炎方诋刘晏，宁申救于帝，又素事元载，而炎亦出载门，故衔之，未忍发。
shì suì shí yuè nán mán yǔ tǔ bō hé bīng rù wén chuān fāng wéi qióng lái fù mò zhōu xiàn mín táo nì shān gǔ zhōng
是岁十月，南蛮与吐蕃合兵入文川、方维、邛郲，覆没州县，民逃匿山谷中。
níng fāng zài cháo jūn wú shuài dé zōng cù níng jìn zhèn
宁方在朝，军无帅，德宗促宁进镇。
yán yè yǔ yǒu xián kǒng yǐ rù shǔ bù kě zhì jí shuō dì yuē shǔ tiān xià zhī ào rǎng zì níng shàn zhì cháo tíng shī wài fǔ shí sì nián yǐ
炎业与有嫌，恐已入蜀不可制，即说帝曰： “蜀，天下之奥壤，自宁擅制，朝廷失外府十四年矣。
jīn níng suī lái yǐ quán shī shǒu shǔ fù shuì rù tiān zǐ zhě yǔ wú dì tóng
今宁虽来，以全师守蜀，赋税入天子者与无地同。
níng běn yǔ zhū jiāng děng yí dú yīn pàn qiān bǎi wàn de wèi bù gǎn zì yǒu yǐ ēn róu xù yù gù wēi lìng bù xíng
宁本与诸将等夷，独因叛千百万得位，不敢自有，以恩柔煦育，故威令不行。
jīn suī guī zhī bì wú gōng shì tú qiǎn yě
今虽归之，必无功，是徒遣也；
ruò qí yǒu gōng yì bù róng duó
若其有功，谊不容夺。
zé xī shǔ zhī ào bài gù shī zhī shèng yì fēi guó jiā suǒ yǒu
则西蜀之奥，败固失之，胜亦非国家所有。
wéi bì xià shú chá
惟陛下孰察。
dì yuē qīng cè yún hé
”帝曰：“卿策云何？
yán yuē qǐng wú guī níng
”炎曰： “请无归宁。
jīn zhū cǐ suǒ bù fàn yáng jìng zú shù jìn diàn qū yǔ jìn bīng zá wǎng jǔ wú bù kè yīn shì yì dé yǐ qīn bīng nèi qí fù zhōng zé shǔ jiāng pò dǎn bù gǎn dòng rán hòu huàn shòu tā shuài yǐ shōu qí quán de qiān lǐ féi ráo zhī de shì wèi yīn xiǎo huò shòu dà fú yě
今朱泚所部范阳劲卒戍近甸，趋与禁兵杂往，举无不克，因是役得以亲兵内其腹中，则蜀将破胆不敢动，然后换授他帅，以收其权，得千里肥饶之地， 是谓因小祸受大福也。
dì yuē shàn
”帝曰：“善。
suì ba níng xi chuān jié dù
”遂罢宁西川节度，
gǎi jiān jīng jī guān chá shǐ líng zhōu dà dū dū chán yú zhèn běi dà dū hù shuò fāng jié dù fū fang dān yán zhōu dōu tuán liàn guān chá děng shǐ
改兼京畿观察使、灵州大都督、单于镇北大都护、朔方节度、鄜坊丹延州都团练观察等使，
tuō yán zhòng chén suí jìng běi chuí
托言重臣绥静北陲，
ér měi dào zhì liú hòu
而每道置留后，
shǐ de zì zòu shì
使得自奏事，
dù xī quán líng zhōu
杜希全灵州，
wáng hóng zhèn wǔ
王翃振武，
li jiàn huī fū zhōu
李建徽鄜州，
jí dài xiū yán dù cóng zhèng lǚ xī qiàn jiē yán shǔ zhì
及戴休颜、杜从政、吕希倩皆炎署置，
shǐ cì níng guò shī
使伺宁过失。
níng zhì xià zhōu yǔ xī qiàn zhāo dǎng xiàng jiàng zhě shén zhòng
宁至夏州，与希倩招党项，降者甚众。
yán è zhī jí zòu xī qiàn wú suí biān cái ér yǐ shén wǔ jiāng jūn shí cháng chūn dài zhī gèng bài níng shàng shū yòu pú yè zhī shěng shì sī kōng rú gù
炎恶之，即奏希倩无绥边才，而以神武将军时常春代之，更拜宁尚书右仆射、知省事，司空如故。
zhū cǐ luàn dì chū jū fèng tiān níng hòu shù rì zhì dì xǐ shén
朱泚乱，帝出居奉天，宁后数日至，帝喜甚。
níng wèi suǒ qīn yuē shàng cōng míng cóng shàn rú zhuǎn guī dàn wèi lú qǐ suǒ huò zhì cǐ ěr
宁谓所亲曰：“上聪明，从善如转规，但为卢杞所惑至此尔。
yīn shān rán tì xià
”因潸然涕下。
qǐ wén zhī sī yǒu yǐ gòu níng yú dì
杞闻之，思有以构宁于帝。
huì wáng hóng fù nán shí yǔ níng jù chū yán píng mén ér xi níng shù xià mǎ qū cè zhé yū jiǔ
会王翃赴难时，与宁俱出延平门而西，宁数下马趋厕，辄迂久。
hóng jù zéi zhuī jí hū yuē jì zhì cǐ ér yù gù wàng hu
翃惧贼追，即呼曰：“既至此，而欲顾望乎？
qǐ wēi wén jí fěng hóng yǐ wén
”杞微闻，即讽翃以闻。
huì cǐ xíng fǎn jiàn ér chú liǔ hún wèi zǎi xiàng shǔ níng zhōng shū lìng
会泚行反间，而除柳浑为宰相，署宁中书令。
shí shuò fāng zhǎng shū jì kāng chén wèi zhōu zhì wèi hóng bī chén zhà zuò níng yí cǐ shū xiàn zhī qǐ suì zòu níng chū wú xiào shùn xīn xiàng wén yǔ zéi méng shǔ zhōng shū lìng jīn guǒ hòu zhì fù de suǒ yǔ zéi shū fǎn zhuàng míng shén
时朔方掌书记康湛为盩厔尉，翃逼湛诈作宁遗泚书献之，杞遂奏：宁初无效顺心，向闻与贼盟署中书令，今果后至，复得所与贼书，反状明甚。
ruò xiōng qú wài bī jiān chén nèi móu zé dà shì qù yǐ
若凶渠外逼， 奸臣内谋，则大事去矣。
yīn fǔ fú xū xī yuē chén bèi wèi zǎi xiàng wēi bù néng chí diān bù néng fú zuì dāng sǐ
”因俯伏歔欷曰：“臣备位宰相，危不能持，颠不能扶， 罪当死。
dì mìng zuǒ yòu fú qǐ zhī nǎi zhào níng zhì cháo táng yún shǐ xuān wèi jiāng huái
”帝命左右扶起之，乃召宁至朝堂，云使宣慰江淮。
é ér zhōng rén yǐn níng mù hòu shǐ èr lì shì yì shā zhī nián liù shí yī
俄而中人引宁幕后， 使二力士缢杀之，年六十一。
chū mìng lù zhì cǎo zhì zhì suǒ níng yǔ cǐ shū jiāng zuò qí shì
初，命陆贽草制，贽索宁与泚书，将坐其事。
qǐ fù yún shū yǐ wáng
杞复云：“书已亡。
níng sǐ jí qí jiā zhōng wài yuān zhī
”宁死，籍其家，中外冤之。
dì nǎi shè níng qīn shǔ ér guī qí zī yún
帝乃赦宁亲属，而归其资云。
zhēn yuán shí èr nián níng gù jiāng xià suí yín jié dù shǐ hán tán qǐng yǐ suǒ jiā lǐ bù shàng shū xuě níng zuì yǒu zhào tīng qí jiā shōu zàng
贞元十二年，宁故将夏绥银节度使韩潭请以所加礼部尚书雪宁罪，有诏听其家收葬。
shǐ níng rù cháo liú qí dì kuān shǒu chéng dōu yáng zǐ lín chéng jiàn qǐ lú zhōu yǐ jīng qí shù qiān xí jù qí chéng
始，宁入朝，留其弟宽守成都， 杨子琳乘间起泸州，以精骑数千袭据其城。
kuān zhàn lì qū níng qiè rèn sù xiāo guǒ jí chū jiā cái shí wàn mù yǒng shì de qiān rén shè bù duì zì jiāng yǐ jìn
宽战力屈，宁妾任素骁果，即出家财十万募勇士，得千人，设部队，自将以进。
zi lín dà jù huì liáng jǐn qiě dà yǔ yǐn zhōu zhì tíng chéng ér qù
子琳大惧，会粮尽，且大雨，引舟至廷， 乘而去。
zi lín zhě běn lú nán zéi shuài jì jiàng zhào lì jiàn nán jié dù zhūn lú zhōu dù hóng jiàn biǎo wèi cì shǐ
子琳者，本泸南贼帅，既降，诏隶剑南节度，屯泸州，杜鸿渐表为刺史。
jì bài shōu yú bīng yán jiāng ér xià zhū cì shǐ zhèn lì bèi xì láo yǐ xiǎng shì
既败，收馀兵沿江而下，诸刺史震栗，备饩牢以飨士。
guò huáng cǎo xiá shǒu zhuō shǐ wáng shǒu xian fú bīng wǔ bǎi zi lín qián qū zhì xī qín zhī suì rù kuí zhōu shā bié jià zhāng zhōng chéng shǒu yǐ qǐng zuì
过黄草峡，守捉使王守仙伏兵五百，子琳前驱至，悉禽之，遂入夔州，杀别驾张忠，城守以请罪。
cháo tíng yǐ qí běn móu jìn zhōng gù shòu xiá zhōu cì shǐ yí lǐ zhōu zhèn è shǐ
朝廷以其本谋近忠，故授峡州刺史，移澧州镇遏使。
hòu guī cháo cì míng yóu
后归朝，赐名猷。
níng jì dì mì mì zi huì jù yǐ wén cí chēng
宁季弟密，密子绘，俱以文辞称。
huì sì zǐ lǐ àn què yán jiē zhuó jìn shì dì
绘四子：蠡、黯、确、颜，皆擢进士第。
lǐ zì yuè qīng kāi chéng zhōng wèi hù bù shì láng bái ba jì rì bǎi guān xíng xiāng yǒu zhào bāo kě
蠡字越卿，开成中为户部侍郎，白罢忌日百官行香，有诏褒可。
lì píng lú tiān píng jūn jié dù shǐ zhōng shàng shū zuǒ chéng
历平卢、天平军节度使，终尚书左丞。
zi ráo zì yě fū qián fú zhōng wèi lì bù shì láng měi wén cí tán biàn huá gěi yǐ quán guǎn fēi suǒ zhǎng chū wèi shǎn guó guān chá shǐ
子荛，字野夫，干符中为吏部侍郎，美文辞，谈辩华给，以铨管非所长，出为陕虢观察使。
shì shí wáng xiān zhī luàn hàn shàng hé nán qún dào xìng ráo jiǎn tuì bù xiǎo shì dàn yǐ qì yùn zì gāo wěi zhèng sī shù bù xù rén jí kǔ
是时王仙芝乱汉上，河南群盗兴，荛简侻不晓事，但以器韵自高，委政厮竖，不恤人疾苦。
huò su hàn zhě zhǐ tíng shù shì zhī yuē kē yè shàng ěr hé hàn wèi
或诉旱者，指廷树示之曰：“柯叶尚尔，何旱为？
jí péng chī zhī shàng xià lí xīn
”即搒笞之，上下离心。
é wèi jūn lì suǒ zhí kūn qí rán bìn
俄为军吏所执，髡其髯鬓。
ráo zài bài qí miǎn nǎi de qù
荛再拜祈免，乃得去。
kě shén qiú yǐn yú mín mín yǐn yǐ ruò
渴甚，求饮于民， 民饮以溺。
zuò shī shǒu biǎn duān zhōu sī mǎ zhōng zuǒ sàn qí cháng shì
坐失守，贬端州司马，终左散骑常侍。
àn zì zhí qīng kāi chéng chū wèi jiān chá yù shǐ zòu jiāo miào jì shì bù qián
黯，字直卿，开成初为监察御史，奏郊庙祭事不虔。
wén zōng yǔ zǎi xiàng yuē zōng miào zhī lǐ zhèn dāng qīn zhī
文宗语宰相曰：“宗庙之礼，朕当亲之。
dàn qiān chéng wàn qí guó yòng bù gěi gù shǐ yǒu sī shì cí rán shì rì zhèn zhèng yì guān zuò yǐ sì dàn
但千乘万骑，国用不给，故使有司侍祠，然是日朕正衣冠坐以俟旦。
jīn wén zhǔ zhě bù qián jì qì bì è qǐ zhèn shì shén juān jié yì yá
今闻主者不虔，祭器敝恶，岂朕事神蠲洁意邪？
gōng yi chì yǒu sī dào zhèn sī yì
公宜敕有司道朕斯意。
àn nǎi jù tiáo yǐ wén
”黯乃具条以闻。
zhuó yuán wài láng lèi qiān jiàn yì dài fū
擢员外郎，累迁谏议大夫。
què yán wèi jiē láng zhōng
确、颜，位皆郎中。
yán lì zì yuán míng zhèn cóng zǔ dì yě
严砺，字元明，震从祖弟也。
shǎo wèi fú tú fǎ tài shǒu jiàn zhī wěi qí cái biǎo wèi xuán wǔ wèi
少为浮屠法，太守见之，伟其材，表为玄武尉。
zhèn zài shān nán shǔ yá jiāng
震在山南，署牙将。
dé zōng zhī xìng zhǔ kuì xiǎng yǒu gōng
德宗之幸，主馈饷有功。
rán qīng zào duō jiān móu yǐ biàn nìng zì jiāng
然轻躁多奸谋，以便佞自将。
lèi wèi xìng zhōu cì shǐ
累为兴州刺史。
zhèn zú yǐ lì quán zhǔ liú fǔ shì yí yán jiàn zhī jí bài běn dào jié dù shǐ
震卒，以砺权主留府事，遗言荐之，即拜本道节度使。
zhào xià jiàn yì dài fū gěi shì zhōng bǔ quē shí yí hé yì jiē yǐ wéi lì zī qiǎn shì wàng qīng bù yí shòu jié zhì dì bù cóng
诏下谏议大夫、给事中、补阙、拾遗合议，皆以为“砺资浅，士望轻，不宜授节制”，帝不从。
lì zài wèi tān tà gǒu de shì mín bù shèng qí kǔ
砺在位，贪沓苟得，士民不胜其苦。
sù è fèng zhōu cì shǐ mǎ xūn jí wū zòu biǎn hè zhōu sī hù cān jūn
素恶凤州刺史马勋，即诬奏，贬贺州司户参军。
liú pì fǎn yǐ chǔ bèi yǒu sù jiǎn jiào shàng shū zuǒ pú yè jié dù dōng chuān
刘辟反，以储备有素，检校尚书左仆射，节度东川。
shàn méi lì mín tián zhái bǎi yú suǒ shuì wài jiā liǎn qián jí chú sù shù shí wàn
擅没吏民田宅百馀所， 税外加敛钱及刍粟数十万。
yuán hé sì nián zú zèng sī kōng
元和四年，卒，赠司空。
hòu jiān chá yù shǐ yuán zhěn fèng shǐ dōng chuān hé fā qí zāng qǐng jiā è shì
后监察御史元稹奉使东川，劾发其赃，请加恶谥。
cháo tíng yǐ qí sǐ gù dàn zhuī tián zhái nú bì hái qí zhǔ shuì wài suǒ liǎn xī juān chú yún
朝廷以其死，故但追田宅奴婢还其主，税外所敛悉蠲除云。