sú yǒu dà huì sì yī yuē huì xī yì zhái
俗有大讳四：一曰讳西益宅。
xī yì zhái wèi zhī bù xiáng bù xiáng bì yǒu sǐ wáng
西益宅谓之不祥，不祥必有死亡。
xiāng jù yǐ cǐ gù shì mò gǎn xī yì zhái
相惧以此，故世莫敢西益宅。
fáng jìn suǒ cóng lái zhě yuǎn yǐ
防禁所从来者远矣。
chuán yuē lǔ āi gōng yù xī yì zhái shǐ zhēng yǐ wéi bù xiáng
传曰：鲁哀公欲西益宅，史争以为不祥。
āi gōng zuò sè ér nù zuǒ yòu shù jiàn ér fú tīng yǐ wèn qí fu zǎi zhì huī yuē wú yù xī yì zhái shǐ yǐ wéi bù xiáng hé rú
哀公作色而怒，左右数谏而弗听，以问其傅宰质睢曰：“吾欲西益宅，史以为不祥，何如？
zǎi zhì huī yuē tiān xià yǒu sān bù xiáng xī yì zhái bù yǔ yān
”宰质睢曰：“天下有三不祥，西益宅不与焉。
āi gōng dà yuè
”哀公大说。
yǒu qǐng fù wèn yuē hé wèi sān bù xiáng
有顷，复问曰：“何谓三不祥？
duì yuē bù xíng lǐ yì yī bù xiáng yě
”对曰：“不行礼义，一不祥也。
shì yù wú zhǐ èr bù xiáng yě
嗜欲无止，二不祥也。
bù tīng guī jiàn sān bù xiáng yě
不听规谏，三不祥也。
āi gōng miào rán shēn wéi kǎi rán zì fǎn suì bù yì zhái
”哀公缪然深惟，慨然自反，遂不益宅。
lìng shǐ yǔ zǎi zhì huī zhǐ qí yì zhái tú wèi fán rǎo zé xī yì zhái xiáng yǔ bù xiáng wèi kě zhī yě
令史与宰质睢止其益宅，徒为烦扰，则西益宅祥与不祥未可知也。
lìng shǐ zhì huī yǐ wéi xī yì zhái shěn bù xiáng zé shǐ yǔ zhì huī yǔ jīn sú rén děng yě
令史、质睢以为西益宅审不祥，则史与质睢与今俗人等也。
fu zhái zhī sì miàn jiē de yě sān miàn bù wèi zhī xiōng yì xī miàn dú wèi bù xiáng hé zāi
夫宅之四面皆地也，三面不谓之凶，益西面独谓不祥，何哉？
xī yì zhái hé shāng wū dì tǐ
西益宅，何伤于地体？
hé hài wū zhái shén
何害于宅神？
xi yì bù xiáng sǔn zhī néng shàn hu
西益不祥，损之能善乎？
xi yì bù xiáng dōng yì néng jí hu
西益不祥，东益能吉乎？
fū bù xiáng bì yǒu xiáng zhě yóu bù jí bì yǒu jí yǐ
夫不祥必有祥者，犹不吉必有吉矣。
zhái yǒu xíng tǐ shén yǒu jí xiōng dòng dé zhì fú fàn xíng qǐ huò
宅有形体，神有吉凶，动德致福，犯刑起祸。
jīn yán xī yì zhái wèi zhī bù xiáng hé yì ér xiáng zhě
今言西益宅谓之不祥，何益而祥者？
qiě è rén xī yì zhái zhě shuí yě
且恶人西益宅者谁也？
rú de è zhī yì dōng jiā zhī xi sǔn xi jiā zhī dōng hé shāng wū de
如地恶之，益东家之西，损西家之东，何伤于地？
rú yǐ zhái shén bù yù xi yì shén yóu rén yě rén zhè chù zhái yù de guǎng dà hé gù è zhī
如以宅神不欲西益，神犹人也，人这处宅，欲得广大，何故恶之？
ér yǐ zhái shén è fán rǎo zé sì miàn yì zhái jiē dāng bù xiáng
而以宅神恶烦扰，则四面益宅，皆当不祥。
zhū gōng jì zhī jiā shuō jí xiōng zhī zhàn jiē yǒu shì zhuàng
诸工技之家，说吉凶之占，皆有事状。
zhái jiā yán zhì zhái fàn xiōng shén yí xǐ yán jì suì yuè jì sì yán chù xuè jì sāng zàng yán fàn gāng róu jiē yǒu guǐ shén xiōng è zhī jìn rén bù jì bì yǒu bìng sǐ zhī huò
宅家言治宅犯凶神，移徙言忌岁月，祭祀言触血忌，丧葬言犯刚柔，皆有鬼神凶恶之禁，人不忌避，有病死之祸。
zhì wū xī yì zhái hé hài ér wèi zhī bù xiáng
至于西益宅何害而谓之不祥？
bù xiáng zhī huò hé yǐ wèi bài
不祥之祸，何以为败？
shí shuō qí yì bù xiáng zhě yì lǐ zhī jìn fēi jí xiōng zhī jì yě
实说其义，“不祥”者义理之禁，非吉凶之忌也。
fu xī fāng zhǎng lǎo zhī de zūn zhě zhī wèi yě
夫西方，长老之地，尊者之位也。
zūn zhǎng zài xi bēi yòu zài dōng
尊长在西，卑幼在东。
zūn zhǎng zhǔ yě
尊长，主也；
bēi yòu zhù yě
卑幼，助也。
zhǔ shǎo ér zhù duō zūn wú èr shàng bēi yǒu bǎi xià yě
主少而助多，尊无二上，卑有百下也。
xi yì zhǔ yì zhǔ bù zēng zhù èr shàng bù bǎi xià yě wū yì bù shàn gù wèi bù xiáng
西益主益，主不增助，二上不百下也，于义不善，故谓不祥。
bù xiáng zhě bù yí yě wū yì bù yí wèi yǒu xiōng yě
不祥者，不宜也，于义不宜，未有凶也。
hé yǐ míng zhī
怎么证明这一点呢？
fu mù sǐ rén suǒ cáng
夫墓，死人所藏；
tián rén suǒ yǐn shí
田，人所饮食；
zhái rén suǒ jū chù
宅，人所居处。
sān zhě wū rén jí xiōng yi děng
三者于人，吉凶宜等。
xī yì zhái bù xiáng xi yì mù yǔ tián bù yán bù xiáng
西益宅不祥，西益墓与田，不言不祥。
fu mù sǐ rén suǒ jū yīn hū bù shèn
夫墓，死人所居，因忽不慎。
tián fēi rén suǒ chǔ bù shè zūn bēi
田，非人所处，不设尊卑。
zhái zhě zhǎng yòu suǒ gòng jiā shèn zhì yì zhě hé kě bù zhī huì
宅者，长幼所共，加慎致意者，何可不之讳？
yì xiáng wū zhái lüè wū mù yǔ tián yě
义详于宅，略于墓与田也。
èr yuē huì bèi xíng wèi tú bù shàng qiū mù
二曰讳被刑为徒，不上丘墓。
dàn zhī bù kě bù néng zhī qí bù kě zhī yì
但知不可，不能知其不可之意。
wèn qí jìn zhī zhě bù néng zhī qí huì shòu jìn xíng zhě yì bú yào qí jì
问其禁之者，不能知其讳，受禁行者，亦不要其忌。
lián xiāng fàng xiào zhì huò wū bèi xíng fù mǔ sǐ bù sòng zàng
连相放效，至或于被刑，父母死，不送葬；
ruò zhì mù cè bù gǎn lín zàng
若至墓侧，不敢临葬；
shén shī zhì wū bù xíng diào shāng jiàn tuó zhī rén jiù
甚失至于不行吊伤、见佗之人柩。
fū tú zuī rén yě bèi xíng wèi zhī tú
夫徒，〔辠〕人也，被刑谓之徒。
qiū mù zhī shàng èr qīn yě sǐ wáng wèi zhī xiān
丘墓之上，二亲也，死亡谓之先。
zhái yǔ mù hé bié
宅与墓何别？
qīn yǔ xiān hé yì
亲与先何异？
rú yǐ tú bèi xíng xiān rén zé zhī zé bù yi rù zhái yǔ qīn xiāng jiàn
如以徒被刑，先人责之，则不宜入宅与亲相见；
rú tú bù dé yǔ sǐ rén xiāng jiàn zé qīn sǐ zài táng bù dé kū jiù
如徒不得与死人相见，则亲死在堂，不得哭柩；
rú yǐ tú bù dé shēng qiū mù zé tú bù dé shàng shān líng shì sú jìn zhī zhí jù hé yì
如以徒不得升丘墓，则徒不得上山陵，世俗禁之，执据何义？
shí shuō qí yì tú bù shàng qiū mù yǒu èr yì yì lǐ zhī huì fēi xiōng è zhī jì yě
实说其意，徒不上丘墓有二义，义理之讳，非凶恶之忌也。
tú yòng xīn yǐ wéi xiān zǔ quán ér shēng zhī zǐ sūn yì dāng quán ér guī zhī
徒用心以为先祖全而生之，子孙亦当全而归之。
gù zēng zǐ yǒu jí zhào mén dì zǐ yuē kāi yǔ zú kāi yǔ shǒu ér jīn ér hòu wú zhī miǎn fū
故曾子有疾，召门弟子曰：“开予足，开予手，而今而后，吾知免夫。
xiǎo zi
小子！
zēng zǐ zhòng shèn lín jué xiào quán xǐ miǎn huǐ shāng zhī huò yě
”曾子重慎，临绝效全，喜免毁伤之祸也。
kǒng zǐ yuē shēn tǐ fà fū shòu zhī fù mǔ fú gǎn huǐ shāng
孔子曰：“身体发肤，受之父母，弗敢毁伤。
xiào zhě pà rù xíng pì kè huà shēn tǐ huǐ shāng fā fū shǎo dé pō xíng bù jiè shèn zhī suǒ zhì yě
”孝者怕入刑辟，刻画身体，毁伤发肤，少德泊行，不戒慎之所致也。
kuì fù xíng rǔ shēn zì kè zé gù bù shēng mù sì wū xiān
愧负刑辱，深自刻责，故不升墓祀于先。
gǔ lǐ miào jì jīn sú mù sì gù bù shēng mù
古礼庙祭，今俗墓祀，故不升墓。
cán fù xiān rén yī yì yě
惭负先人，一义也。
mù zhě guǐ shén suǒ zài jì sì zhī chù
墓者，鬼神所在，祭祀之处。
jì sì zhī lǐ zhāi jiè jié qīng zhòng zhī zhì yě
祭祀之礼，齐戒洁清，重之至也。
jīn yǐ bèi xíng xíng cán zhī rén bù yí yǔ jì gòng shì xiān rén bēi qiān jǐn jìng tuì ràng zì jiàn zhī yì yě
今已被刑，刑残之人，不宜与祭供侍先人，卑谦谨敬，退让自贱之意也。
yuán xiān zǔ zhī yì jiàn zǐ sūn bèi xíng cè dá cǎn shāng kǒng qí lín sì bù rěn xīn xiǎng gù bù shàng mù
缘先祖之意，见子孙被刑，恻怛惨伤，恐其临祀，不忍歆享，故不上墓。
èr yì yě
二义也。
xī tài bó jiàn wáng jì yǒu shèng zǐ wén wáng zhī tài wáng yì yù lì zhī rù wú cǎi yào duàn fà wén shēn yǐ suí wú sú
昔太伯见王季有圣子文王，知太王意欲立之，入吴采药，断发文身，以随吴俗。
tài wáng hōng tài bó hái wáng jì pì zhǔ
太王薨，太伯还，王季辟主。
tài bó zài ràng wáng jì bù tīng sān ràng yuē wú zhī wú yuè wú yuè zhī sú duàn fà wén shēn wú xíng yú zhī rén bù kě wèi zōng miào shè jì zhī zhǔ
太伯再让，王季不听，三让，曰：“吾之吴越，吴越之俗，断发文身，吾刑余之人，不可为宗庙社稷之主。
wáng jì zhī bù kě quán ér shòu zhī
”王季知不可，权而受之。
fū tú bù shàng qiū mù tài bó bù wéi zhǔ zhī yì yě
夫徒不上丘墓，太伯不为主之义也。
shì wèi jì sì bù kě fēi wèi jiù dāng zàng shēn bù sòng yě
是谓祭祀不可，非谓柩当葬，身不送也。
zàng sǐ rén xiān zǔ tòng
葬死人，先祖痛；
jiàn xíng rén xiān zǔ āi
见刑人，先祖哀。
quán kě āi zhī shēn sòng kě tòng zhī shī shǐ xiān zǔ yǒu zhī tòng shī āi xíng hé kuì zhī yǒu
权可哀之身，送可痛之尸，使先祖有知，痛尸哀形，何愧之有？
rú shǐ wú zhī qiū mù tián yě yě hé cán zhī yǒu
如使无知，丘墓，田野也，何惭之有？
cán kuì xiān zhě wèi shēn tǐ xíng cán yú rén yì yě
惭愧先者，谓身体刑残，与人异也。
gǔ zhě yòng xíng xíng huǐ bù quán nǎi bù kě ěr
古者用刑，形毁不全，乃不可耳。
fāng jīn xiàng xíng xiàng xíng zhòng zhě kūn qián zhī fǎ yě
方今象刑，象刑重者，髡钳之法也。
ruò wán chéng dàn yǐ xià shī xíng cǎi yī xì gōng guàn dài yǔ sú rén shū hé wéi bù kě
若完城旦以下，施刑彩衣系躬，冠带与俗人殊，何为不可？
shì sú xìn ér wèi zhī jiē xiōng qí shī zhì wū bù diào xiāng dǎng shī bù shēng tā rén zhī qiū gǎn yě
世俗信而谓之皆凶，其失至于不吊乡党尸，不升佗人之丘，感也。
sān yuē huì fù rén rǔ zǐ yǐ wéi bù jí
三曰讳妇人乳子，以为不吉。
jiāng jǔ jí shì rù shān lín yuǎn xíng dù chuān zé zhě jiē bù yǔ zhī jiāo tōng
将举吉事，入山林，远行，度川泽者，皆不与之交通。
rǔ zǐ zhī jiā yì jì è zhī
乳子之家，亦忌恶之。
qiū mù lú dào pàn yú yuè nǎi rù è zhī shén yě
丘墓庐道畔，逾月乃入，恶之甚也。
zàn zú jiàn ruò wéi bù jí jí yuán qí shì hé yǐ wèi è
暂卒见若为不吉，极原其事，何以为恶？
fū fù rén zhī rǔ zǐ yě zi hán yuán qì ér chū
夫妇人之乳子也，子含元气而出。
yuán qì tiān dì zhī jīng wēi yě hé xiōng ér è zhī
元气，天地之精微也，何凶而恶之？
rén wù yě
人，物也；
zi yì wù yě
子，亦物也。
zi shēng yǔ wàn wù zhī shēng hé yǐ yì
子生与万物之生何以异？
huì rén zhī shēng wèi zhī è wàn wù zhī shēng yòu è zhī hu
讳人之生谓之恶，万物之生又恶之乎？
shēng yǔ bāo jù chū rú yǐ bāo wèi bù jí rén zhī yǒu bāo yóu mù shí zhī yǒu hé yě bāo guǒ r shēn yīn yǔ jù chū ruò niǎo luǎn zhī yǒu ké hé fáng wèi zhī è
生与胞俱出，如以胞为不吉，人之有胞，犹木实之有核也，包〔裹〕儿身，因与俱出，若鸟卵之有壳，何妨谓之恶？
rú è yǐ wéi bù jí zé zhū shēng wù yǒu hé ké zhě yi jiē è zhī
如恶以为不吉，则诸生物有核壳者，宜皆恶之。
wàn wù guǎng duō nán yǐ yàn shì
万物广多，难以验事。
rén shēng hé yǐ yì wū liù chù
人生何以异于六畜？
jiē hán xuè qì huái zǐ zi shēng yú rén wú yì dú è rén ér bù zēng chù qǐ yǐ rén tǐ dà qì xuè shèng hu
皆含血气怀子，子生与人无异，独恶人而不憎畜，岂以人体大，气血盛乎？
zé fu niú mǎ tǐ dà wū rén
则夫牛马体大于人。
fán kě wù zhī shì wú yǔ jūn děng dú yǒu yī wù bú jiàn bǐ lèi nǎi kě yí yě
凡可恶之事，无与钧等，独有一物，不见比类，乃可疑也。
jīn liù chù yú rén wú yì qí rǔ jiē tóng yī zhuàng
今六畜与人无异，其乳皆同一状。
liù chù yú rén wú yì huì rén bù huì liù chù bù xiǎo qí gù yě
六畜与人无异，讳人不讳六畜，不晓其故也。
shì néng bié rén zhī chǎn yǔ liù chù zhī rǔ wú jiāng tīng qí huì
世能别人之产与六畜之乳，吾将听其讳；
rú bù néng bié zé wú wèi shì sú suǒ huì wàng yǐ
如不能别，则吾谓世俗所讳妄矣。
qiě fán rén suǒ è mò yǒu fǔ chòu
且凡人所恶，莫有腐臭。
fǔ chòu zhī qì bài shāng rén xīn
腐臭之气，败伤人心。
gù bí wén chòu kǒu shí fǔ xīn sǔn kǒu è huò luàn ǒu tù
故鼻闻臭，口食腐，心损口恶，霍乱呕吐。
fu gēng yī zhī shì kě wèi chòu yǐ
夫更衣之室，可谓臭矣；
bào yú zhī ròu kě wèi fǔ yǐ
鲍鱼之肉，可谓腐矣。
rán ér yǒu gān zhī gēng yī zhī shì bù yǐ wèi jì
然而有甘之更衣之室，不以为忌；
yáo shí fǔ yú zhī ròu bù yǐ wèi huì
肴食腐鱼之肉，不以为讳。
yì bù cún yǐ wéi è gù bù jì qí kě yǔ bù yě
意不存以为恶，故不计其可与不也。
fán kě zēng è zhě ruò jiàn mò qī fù zhe rén shēn
凡可憎恶者，若溅墨漆，附著人身。
jīn mù jiàn bí wén yī guò zé yǐ hū wáng zhé qù hé gù è zhī
今目见鼻闻，一过则已，忽亡辄去，何故恶之？
chū jiàn fù shǐ wū tu fǔ sī wū gōu bù yǐ wèi xiōng zhě wū rǔ zì zài bǐ rén bù zhe jǐ zhī shēn yě
出见负豕于涂，腐澌于沟，不以为凶者，洿辱自在彼人，不著己之身也。
jīn fù rén rǔ zǐ zì zài qí shēn zhāi jiè zhī rén hé gù jì zhī
今妇人乳子，自在其身，斋戒之人，何故忌之？
jiāng běi rǔ zǐ bù chū fáng shì zhī qí wú è yě
江北乳子，不出房室，知其无恶也。
zhì wū quǎn rǔ zhì zhī zhái wài cǐ fù huò yě
至于犬乳，置之宅外，此复惑也。
jiāng běi huì quǎn bù huì rén jiāng nán huì rén bù huì quǎn yáo sú fáng è gè bù tóng yě
江北讳犬不讳人，江南讳人不讳犬，谣俗防恶，各不同也。
fū rén yǔ quǎn hé yǐ yì
夫人与犬何以异？
fáng shì zhái wài hé yǐ shū huò è huò bù è huò huì huò bù huì shì sú fáng jìn jìng wú jīng yě
房室宅外何以殊，或恶或不恶，或讳或不讳，世俗防禁，竟无经也。
yuè zhī huì yě rì yuè hé sù jì wèi yī yuè yóu bā rì rì yuè zhōng fēn wèi zhī xián
月之晦也，日月合宿，纪为一月，犹八日，〔日〕月中分谓之弦；
shí wǔ rì rì yuè xiàng wàng wèi zhī wàng
十五日，日月相望谓之望；
sān shí rì rì yuè hé sù wèi zhī huì
三十日，日月合宿谓之晦。
huì yǔ xián wàng yī shí yě fēi yuè huì rì yuè guāng qì yǔ yuè shuò yì yě hé gù yú yuè wèi zhī jí hu
晦与弦望一实也，非月晦日月光气与月朔异也，何故逾月谓之吉乎？
rú shí xiōng yú yuè wèi kě wèi jí
如实凶，逾月未可谓吉；
rú shí jí suī wèi yú yuè yóu wèi kě yě
如实吉，虽未逾月，犹为可也。
shí shuō huì jì chǎn zǐ rǔ quǎn zhě yù shǐ rén cháng zì jié qīng bù yù shǐ rén bèi wū rǔ yě
实说讳忌产子、乳犬者，欲使人常自洁清，不欲使人被污辱也。
fu zì jié qīng zé yì jīng yì jīng zé xíng qīng xíng qīng ér zhēn lián zhī jié lì yǐ
夫自洁清则意精，意精则行清，行清而贞廉之节立矣。
sì yuē huì jǔ zhèng yuè wǔ yuè zǐ
四曰讳举正月、五月子。
yǐ wéi zhēng yuè wǔ yuè zǐ shā fù yǔ mǔ bù dé yě jǔ yǐ jǔ zhī fù mǔ huò sǐ zé xìn ér wèi zhī zhēn yǐ
以为正月、五月子杀父与母，不得也举已举之，父母祸死，则信而谓之真矣。
fu zhēng yuè wǔ yuè zǐ hé gù shā fù yǔ mǔ
夫正月、五月子何故杀父与母？
rén zhī hán qì zài fù cháng zhī nèi qí shēng shí yuè ér chǎn gòng yī yuán qì yě
人之含气在腹肠之内，其生，十月而产，共一元气也。
zhèng yǔ èr yuè hé shū
正与二月何殊？
wǔ yǔ liù yuè hé yì
五与六月何异？
ér wèi zhī xiōng yě
而谓之凶也？
shì chuán cǐ yán jiǔ jū shù zhī rén mò gǎn fàn zhī
世传此言久，拘数之人，莫敢犯之。
hóng shi dà cái shí hé shì lǐ shēn dǔ jí xiōng zhī fēn zhě rán hòu jiàn zhī
弘识大材，实核事理，深睹吉凶之分者，然后见之。
xī qí xiāng tián yīng jiàn qiè yǒu zi míng zhī yuē wén
昔齐相田婴贱妾有子，名之曰文。
wén yǐ wǔ yuè shēng yīng gào qí mǔ wù jǔ yě qí mǔ qiè jǔ shēng zhī
文以五月生，婴告其母勿举也，其母窃举生之。
jí zhǎng qí mǔ yīn xiōng dì ér jiàn qí zi wén wū yīng yīng nù yuē wú lìng nǚ qù cǐ zi ér gǎn shēng zhī hé yě
及长，其母因兄弟而见其子文于婴，婴怒曰：“吾令女去此子，而敢生之，何也？
wén dùn shǒu yīn yuē jūn suǒ yǐ bù jǔ wǔ yuè zǐ zhě hé gù
田文叩头，接着问：“您之所以不养育五月出生的孩子，是什么缘故？”
yīng yuē wǔ yuè zǐ zhě cháng zhì hù jiāng bù lì qí fù mǔ
”婴曰：“五月子者，长至户，将不利其父母。
wén yuē rén shēng shòu mìng wū tiān hu
田文说：“人的命运是由上天决定的呢？
jiāng shòu mìng wū hù yá
还是由门户决定的呢？”
yīng hēi rán
”婴嘿然。
wén yuē bì shòu mìng wū tiān jūn hé yōu yān
田文说：“如果命运由上天决定，您何必担忧呢。
rú shòu mìng wū hù jí gāo qí hù shuí néng zhì zhě
如受命于户，即高其户，谁能至者？
yīng shàn qí yán yuē zi xiū yǐ
”婴善其言，曰：“子休矣！
qí hòu shǐ wén zhǔ jiā dài bīn kè bīn kè rì jìn míng wén zhū hóu
”其后使文主家，待宾客，宾客日进，名闻诸侯。
wén zhǎng guò hù ér yīng bù sǐ
文长过户而婴不死。
yǐ tián wén zhī shuō yán zhī yǐ tián yīng bù sǐ xiào zhī shì sú suǒ huì xū wàng zhī yán yě
以田文之说言之，以田婴不死效之，世俗所讳，虚妄之言也。
fū tián yīng sú fù ér tián wén yā zi yě
夫田婴俗父，而田文雅子也。
yīng xìn jì bù shí yì wén xìn mìng bù pì huì
婴信忌不实义，文信命不辟讳。
yǎ sú yì cái jǔ cuò shū cāo gù yīng míng àn ér bù míng wén shēng chí ér bù miè
雅俗异材，举措殊操，故婴名暗而不明，文声驰而不灭。
shí shuō shì sú huì zhī yì yǒu yuán yě
实说世俗讳之，亦有缘也。
fu zhēng yuè suì shǐ wǔ yuè shèng yáng zi yǐ shēng jīng chì rè liè yā shèng fù mǔ fù mǔ bù kān jiāng shòu qí huàn
夫正月岁始，五月盛阳，子以生，精炽热烈，厌胜父母，父母不堪，将受其患。
chuán xiāng fàng xiào mò wèi bù rán
传相放效，莫谓不然。
yǒu kòng huì zhī yán wú shí xiōng zhī xiào shì sú huò zhī wù fēi zhī shén yě
有空讳之言，无实凶之效，世俗惑之，误非之甚也。
fu jì huì fēi yī bì tuō zhī shén guài ruò shè yǐ sǐ wáng rán hòu shì rén xìn yòng wèi bì
夫忌讳非一，必托之神怪，若设以死亡，然后世人信用畏避。
jì huì zhī yǔ sì fāng bù tóng lüè jǔ tōng yǔ lìng shì guān lǎn
忌讳之语，四方不同，略举通语，令世观览。
ruò fú qǔ sú wēi xiǎo zhī huì zhòng duō fēi yī xián quàn rén wéi shàn shǐ rén zhòng shèn wú guǐ shén zhī hài xiōng chǒu zhī huò
若夫曲俗微小之讳，众多非一，咸劝人为善，使人重慎，无鬼神之害，凶丑之祸。
shì huì zuò dòu jiàng è wén léi yī rén bù shí yù shǐ rén jí zuò bù yù jī jiā yú zhì chūn yě
世讳作豆酱恶闻雷，一人不食，欲使人急作，不欲积家逾至春也。
huì lì dāo jǐng shàng kǒng dāo duò jǐng zhōng yě
讳厉刀井上，恐刀堕井中也；
huò shuō yǐ wéi xíng zhī zì jǐng yǔ dāo yě lì dāo jǐng shàng jǐng dāo xiāng jiàn kǒng bèi xíng yě
或说以为刑之字，井与刀也，厉刀井上，井刀相见，恐被刑也。
wú chéng wū yán ér zuò kǒng wǎ duò jī rén shǒu yě
毋承屋檐而坐，恐瓦堕击人首也。
wú fǎn xuán guān wèi shì sǐ rén fú
毋反悬冠，为似死人服；
huò shuō è qí fǎn ér chéng chén liū yě
或说恶其反而承尘溜也。
wú yǎn qǐn wèi qí xiàng shī yě
毋偃寝，为其象尸也。
wú yǐ zhù xiāng shòu wèi qí bù gù yě
毋以箸相受，为其不固也。
wú xiāng dài sǎo wèi xiū zhǒng zhī rén jì rén lái dài jǐ yě
毋相代扫，为修冢之人，冀人来代己也。
zhū yán wú zhě jiào rén zhòng shèn miǎn rén wéi shàn
诸言毋者，教人重慎，勉人为善。
lǐ yuē wú tuán fàn wú liú chuò
礼曰：“毋抟饭，毋流歠。
lǐ yì zhī jìn wèi bì jí xiōng zhī yán yě
”礼义之禁，未必吉凶之言也。