líng gōng nüè zhào xuān zi zhòu jiàn gōng huàn zhī shǐ ní zéi zhī chen wǎng zé qǐn mén pì yǐ shèng fú jiāng cháo zǎo ér jiǎ mèi
灵公虐，赵宣子骤谏，公患之，使麑贼之，晨往，则寝门辟矣，盛服将朝，早而假寐。
ní tuì tàn ér yán yuē zhào mèng jìng zāi
麑退，叹而言曰：“赵孟敬哉！
fū bù wàng gōng jìng shè jì zhī zhèn yě
夫不忘恭敬，社稷之镇也。
zéi guó zhī zhèn bù zhōng shòu mìng ér fèi zhī bù xìn xiǎng yī míng yú cǐ bù rú sǐ
贼国之镇不忠，受命而废之不信，享一名于此，不如死。
chù tíng zhī huái ér sǐ
”触庭之槐而死。
líng gōng jiāng shā zhào dùn bù kè
灵公将杀赵盾，不克。
zhào chuān gōng gōng yú táo yuán nì gōng zǐ hēi tún ér lì zhī shí wèi chéng gōng
赵穿攻公于桃园，逆公子黑臀而立之，实为成公。