yān zhī yì jīng yā jìn jūn jūn lì huàn zhī jiāng móu
鄢之役，荆压晋军，军吏患之，将谋。
fàn gài zì gōng zú qū guò zhī yuē yí zào yīn jǐng fēi tuì ér hé
范匄自公族趋过之，曰：“夷灶堙井，非退而何？
fàn wén zi zhí gē zhú zhī yuē guó zhī cún wáng tiān mìng yě tóng zǐ hé zhī yān
”范文子执戈逐之，曰：“国之存亡，天命也，童子何知焉？
qiě bù jí ér yán jiān yě bì wèi lù
且不及而言，奸也，必为戮。
miáo bēn huáng yuē shàn táo nàn zāi
”苗贲皇曰：“善逃难哉！
jì tuì jīng shī yú yān jiāng gǔ fàn wén zi lì yú róng mǎ zhī qián yuē jūn yòu ruò zhū chén bù nìng wú hé fú yǐ jí cǐ
”既退荆师于鄢，将谷，范文子立于戎马之前，曰：“君幼弱，诸臣不佞，吾何福以及此！
wú wén zhī tiān dào wú qīn wéi dé shì shòu
吾闻之，‘天道无亲，唯德是授。
wú yōng zhī tiān zhī bù shòu jìn qiě yǐ quàn chu hu jūn yǔ èr sān chén qí jiè zhī
’吾庸知天之不授晋且以劝楚乎，君与二三臣其戒之！
fu dé fú zhī jī yě wú dé ér fú lóng yóu wú jī ér hòu yōng yě qí huài yě wú rì yǐ
夫德，福之基也，无德而福隆，犹无基而厚墉也，其坏也无日矣。