luán wǔ zi zhōng xíng xiàn zi wéi gōng yú jiàng lì shì nǎi zhào hán xiàn zi xiàn zi cí yuē shì jūn yǐ qiú wēi fēi wú suǒ néng wèi yě
栾武子、中行献子围公于匠丽氏，乃召韩献子，献子辞曰：“弑君以求威，非吾所能为也。
wēi xíng wèi bù rén shì fèi wèi bù zhì xiǎng yī lì yì dé yī è fēi suǒ wu yě
威行为不仁，事废为不智，享一利亦得一恶，非所务也。
xī zhě wú xù yú zhào shì zhào mèng jī zhī chán wú néng wéi bīng rén yǒu yán yuē shā lǎo niú mò zhī gǎn shī
昔者吾蓄于赵氏，赵孟姬之谗，吾能违兵，人有言曰：‘杀老牛莫之敢尸。
ér kuàng jūn hu
’而况君乎？
èr sān zǐ bù néng shì jūn ān yòng jué yě
二三子不能事君，安用厥也！
zhōng xíng yǎn yù fá zhī luán shū yuē bù kě
”中行偃欲伐之，栾书曰：“不可。
qí shēn guǒ ér cí shùn
其身果而辞顺。
shùn wú bù xíng guǒ wú bù chè fàn shùn bù xiáng fá guǒ bù kè fu yǐ guǒ lì shùn xíng mín bù fàn yě wú suī yù gōng zhī qí néng hu
顺无不行，果无不彻，犯顺不祥，伐果不克，夫以果戾顺行，民不犯也，吾虽欲攻之，其能乎！
nǎi zhǐ
于是成子留了下来。