dòu qiě tíng jiàn lìng yǐn zi cháng zi cháng yǔ zhī yǔ wèn xù huò jù mǎ
鬬且廷见令尹子常，子常与之语，问蓄货聚马。
guī yǐ yǔ qí dì yuē chu qí wáng hu
归以语其弟，曰：“楚其亡乎！
bù rán lìng yǐn qí bù miǎn hu
不然，令尹其不免乎。
wú jiàn lìng yǐn lìng yǐn wèn xù jù jī shí rú è chái láng yān dài bì wáng zhě yě
吾见令尹，令尹问蓄聚积实，如饿豺狼焉，殆必亡者也。
fu gǔ zhě jù huò bù fáng mín yī shí zhī lì jù mǎ bù hài mín zhī cái yòng guó mǎ zú yǐ xíng jūn gōng mǎ zú yǐ chēng fù bú shì guò yě
“夫古者聚货不妨民衣食之利，聚马不害民之财用，国马足以行军，公马足以称赋，不是过也。
gōng huò zú yǐ bīn xiàn jiā huò zú yǐ gòng yòng bú shì guò yě
公货足以宾献，家货足以共用，不是过也。
fu huò mǎ yóu zé quē yú mín mín duō quē zé yǒu lí pàn zhī xīn jiāng hé yǐ fēng yǐ
夫货、马邮则阙于民，民多阙则有离叛之心，将何以封矣。
xī dòu zi wén sān shè lìng yǐn wú yī rì zhī jī xù mín zhī gù yě
“昔鬬子文三舍令尹，无一日之积，恤民之故也。
chéng wáng wén zi wén zhī zhāo bù jí xī yě yú shì hū měi cháo shè pú yī shù qiǔ yī kuāng yǐ xiū zi wén
成王闻子文之朝不及夕也，于是乎每朝设脯一束、糗一筐，以羞子文。
zhì yú jīn zhì zhī
至于今秩之。
chéng wáng měi chū zǐ wén zhī lù bì táo wáng zhǐ ér hòu fù
成王每出子文之禄，必逃，王止而后复。
rén wèi zi wén yuē rén shēng qiú fù ér zi táo zhī hé yě
人谓子文曰：‘人生求富，而子逃之，何也？
duì yuē fu cóng zhèng zhě yǐ bì mín yě
’对曰：‘夫从政者，以庇民也。
mín duō kuàng zhě ér wǒ qǔ fù yān shì qín mín yǐ zì fēng yě sǐ wú rì yǐ
民多旷者，而我取富焉，是勤民以自封也，死无日矣。
wǒ táo sǐ fēi táo fù yě
我逃死，非逃富也。
gù zhuāng wáng zhī shì miè ruò áo shì wéi zi wén zhī hòu zài zhì yú jīn chù yún wèi chu liáng chén
’故庄王之世，灭若敖氏，唯子文之后在，至于今处郧，为楚良臣。
shì bù xiān xù mín ér hòu jǐ zhī fù hu
是不先恤民而后己之富乎？
jīn zi cháng xiān dài fū zhī hòu yě ér xiāng chu jūn wú lìng míng yú sì fāng
“今子常，先大夫之后也，而相楚君无令名于四方。
mín zhī léi něi rì yǐ shèn yǐ
民之羸馁，日已甚矣。
sì jìng yíng lěi dào jìn xiāng wàng dào zéi sī mù mín wú suǒ fàng
四境盈垒，道殣相望，盗贼司目，民无所放。
shì zhī bù xù ér xù jù bù yàn qí sù yuàn yú mín duō yǐ
是之不恤，而蓄聚不厌，其速怨于民多矣。
jī huò zī duō xù yuàn zī hòu bù wáng hé dài
积货滋多，蓄怨滋厚，不亡何待。
fu mín xīn zhī yùn yě ruò fáng dà chuān yān kuì ér suǒ fàn bì dà yǐ
“夫民心之愠也，若防大川焉，溃而所犯必大矣。
zi cháng qí néng xián yú chéng líng hu
子常其能贤于成、灵乎？
chéng bù lǐ wū mù yuàn shí xióng fán bù huò ér sǐ
成不礼于穆，愿食熊蹯，不获而死。
líng bù gù yú mín yī guó qì zhī rú yí jì yān
灵不顾于民，一国弃之，如遗迹焉。
zi cháng wéi zhèng ér wú lǐ bù gù shén yú chéng líng qí dú hé lì yǐ dài zhī
子常为政，而无礼不顾甚于成、灵，其独何力以待之！
jī nián nǎi yǒu bǎi jǔ zhī zhàn zi cháng bēn zhèng zhāo wáng bēn suí
”期年，乃有柏举之战，子常奔郑，昭王奔随。