jì wén zi xiāng xuān chéng wú yī bó zhī qiè wú shí sù zhī mǎ
季文子相宣、成，无衣帛之妾，无食粟之马。
zhòng sūn tā jiàn yuē zi wèi lǔ shàng qīng xiāng èr jūn yǐ qiè bù yī bó mǎ bù shí sù rén qí yǐ zi wèi ài qiě bù huá guó hu
仲孙它谏曰：“子为鲁上卿，相二君矣，妾不衣帛，马不食粟，人其以子为爱，且不华国乎！
wén zǐ yuē wú yì yuàn zhī rán wú guān guó rén qí fù xiōng zhī shí cū ér yī è zhě yóu duō yǐ wú shì yǐ bù gǎn
”文子曰：“吾亦愿之，然吾观国人，其父兄之食粗而衣恶者犹多矣，吾是以不敢。
rén zhī fù xiōng shí cū yī è ér wǒ měi qiè yǔ mǎ wú nǎi fēi xiāng rén zhě hu
人之父兄食粗衣恶，而我美妾与马，无乃非相人者乎！
qiě wú wén yǐ dé róng wèi guó huá bù wén yǐ qiè yǔ mǎ
且吾闻以德荣为国华，不闻以妾与马。
wén zi yǐ gào mèng xiàn zi xiàn zi yīn zhī qī rì
文子以告孟献子，献子因之七日。
zì shì zǐ fú zhī qiè bù guò qī shēng zhī bù mǎ xì bù guò láng yǒu
自是，子服之妾不过七升之布，马饩不过稂莠。
wén zi wén zhī yuē guò ér néng gǎi zhě mín zhī shàng yě
文子闻之，曰：“过而能改者，民之上也。
shǐ wéi shàng dài fū
”使为上大夫。