jiá gēng
戛羹
hàn gāo zǔ wēi shí zhì qiū sǎo jiā sǎo fāng shí gēng yàn shū zhì yáng yún gēng jǐn láo fǔ
汉高祖微时至丘嫂家，嫂方食羹，厌叔至，阳云羹尽轑釜。
yǐ ér shì fǔ yǒu gēng yóu shì yuàn sǎo
已而视釜有羹，由是怨嫂。
hòu nǎi fēng qí zi wèi jiá gēng hóu
后乃封其子为戛羹侯。
wèi shū jiě wéi
为叔解围
xiè dào yùn shì wáng níng zhī
谢道韫适王凝之。
shū xiàn zhī yǔ kè yì lùn cí lǐ lǚ qū
叔献之与客议论，词理屡屈。
dào yùn qiǎn bì bái xiàn zhī wèi xiǎo láng jiě wéi nǎi yú zhàng hòu yǔ kè biàn yì kè kuì fú ér qù
道韫遣婢白献之，为小郎解围，乃于帐后与客辩议，客愧服而去。
yì shí kāng hé
亦食糠核
chén píng jiā fù guō qióng xiàng yǐ bì xí wèi mén
陈平家负郭穷巷，以敝席为门。
huò wèi píng yuē hé shí ér féi
或谓平曰：“何食而肥？
sǎo yuē yì shí kāng hé ěr yǒu shū rú cǐ bù rú wú yǒu
”嫂曰：“亦食糠核耳，有叔如此，不如无有。
bó wén ér zhú qí fù
”伯闻而逐其妇。
sǎo bù wéi chuī
嫂不为炊
sū qín chū yóu dà kùn ér guī qī bù xià jī sǎo bù wéi chuī
苏秦出游，大困而归，妻不下机，嫂不为炊。
jí wéi cóng yuē zhǎng pèi liù guó xiāng yìn qín zhī qī sǎo jù cè mù bù gǎn yǎng shì fǔ fú shì qǔ shí
及为从约长，佩六国相印，秦之妻嫂，俱侧目不敢仰视，俯伏侍取食。
qín nǎi xiào wèi sǎo yuē hé qián jù ér hòu gōng yě
秦乃笑谓嫂曰：“何前倨而后恭也？
sǎo wēi yí pú fú yǐ miàn yǎn de ér xiè yuē jiàn jì zǐ wèi gāo ér jīn duō yě
”嫂委蛇蒲伏，以面掩地而谢曰：“见季子位高而金多也。