zi yá huǒ shāo pí pá jīng
子牙火烧琵琶精
shī yuē
诗曰：
yāo niè pín xīng guó shì lán dà dū tiān yì jiǔ cuī cán
妖孽频兴国势阑，大都天意久摧残。
xiū yán guài qì qīn niú dòu qiě sì jīng líng shā zhì guān
休言怪气侵牛斗，且俟精灵杀豸冠。
qiān zǎi xiū chí chéng wǎng shì yī zhāo bèi huò ruò wéi huan
千载修持成往事，一朝被获若为欢。
dāng shí bù yù tiān xiān shù ān dé pí pá huǒ hòu kàn
当时不遇天仙术，安得琵琶火后看。
huà shuō zi yá tóng yì rén lái dào hòu huā yuán zhōu wéi kàn le yī zhōu guǒ rán hǎo gè suǒ zài
话说子牙同异人来到后花园，周围看了一周，果然好个所在。
dàn jiàn
但见；
qiáng gāo shù rèn mén bì qīng yōu
墙高数仞，门壁清幽。
zuǒ biān yǒu liǎng xíng jīn xiàn chuí yáng
左边有两行金线垂杨；
yòu bì yǒu jǐ zhū tī yá sōng shù
右壁有几株剔牙松树。
mǔ dan tíng duì wán huā lóu sháo yào pǔ lián qiū qiān jià
牡丹亭对玩花楼，芍药圃连秋千架。
hé huā chí nèi lái lái wǎng wǎng jǐn lín yóu
荷花池内，来来往往锦鳞游；
mù xiāng peng xià piān piān fān fān hú dié xì
木香篷下，翩翩翻翻蝴蝶戏。
zhèng shì
正是；
xiǎo yuán guāng jǐng shì péng lái lè shǒu tiān nián yú wǎn jǐng
小园光景似蓬莱，乐守天年娱晚景。
huà shuō yì rén yǔ zi yá lái hòu yuán sàn mèn zi yá zì bù céng dào cǐ chù kàn le yī huí zi yá yuē rén xiōng zhè yí kuài kòng dì zěn de bù qǐ wǔ jiān lóu
话说异人与子牙来后园散闷，子牙自不曾到此处，看了一回，子牙曰：“仁兄，这一块空地，怎的不起五间楼？
yì rén yuē qǐ wǔ jiān lóu zěn shuō
”异人曰：“起五间楼怎说？
zi yá yuē xiǎo dì wú ēn bào xiōng cǐ chù ruò qǐ zuò lóu àn fēng shuǐ yǒu sān shí liù tiáo yù dài jīn dài yǒu yī shēng zhī má zhī shù
”子牙曰：“小弟无恩报兄，此处若起做楼，按风水有三十六条玉带，金带有一升芝麻之数。
yì rén yuē xián dì yě zhī fēng shuǐ
”异人曰：“贤弟也知风水？
zi yá yuē xiǎo dì pō zhī yī èr
”子牙曰：“小弟颇知一二。
yì rén yuē bù mán xián dì shuō cǐ chù yě qǐ zào qī bā cì zào qǐ lái jiù shāo le gù cǐ wǒ yě wú xīn qǐ zào tā
”异人曰：“不瞒贤弟说，此处也起造七八次，造起来就烧了，故此我也无心起造他。
zi yá yuē xiǎo dì zé yī rì chén rén xiōng zhǐ guǎn qǐ zào
”子牙曰：“小弟择一日辰，仁兄只管起造。
ruò shàng liáng nà rì rén xiōng zhǐ shì kuǎn dài jiàng rén wǒ zài cǐ tì nǐ yā yā xié qì zì rán wú shì
若上梁那日，仁兄只是款待匠人，我在此替你压压邪气，自然无事。
yì rén xìn zǐ yá zhī yán zé rì xīng gōng pò tǔ qǐ zào lóu fáng
”异人信子牙之言，择日兴工破土，起造楼房。
nà rì zi shí shàng liáng yì rén dài jiang zài qián táng zi yá zài mǔ dan tíng lǐ zuò dìng děng hòu kàn shì hé guài yì
那日子时上梁，异人待匠在前堂，子牙在牡丹亭里坐定等候，看是何怪异。
bù yī shí kuáng fēng dà zuò zǒu shí fēi shā bō tǔ yáng chén huǒ guāng yǐng lǐ jiàn xiē yāo mèi liǎn fēn wǔ sè zhēng níng guài yì zěn jiàn de
不一时，狂风大作，走石飞砂，播土扬尘，火光影里见些妖魅，脸分五色，狰狞怪异，怎见得：
kuáng fēng dà zuò è huǒ fēi téng
狂风大作，恶火飞腾。
yān rào chù hēi wù méng méng
烟绕处，黑雾蒙蒙；
huǒ qǐ chǔ qiān tuán hóng yàn
火起处，千团红焰。
liǎn fēn wǔ sè chì bái hēi sè gòng qīng huáng
脸分五色：赤白黑色共青黄；
jù kǒu liáo yá tǔ fàng xiá guāng qiān wàn dào
巨口獠牙，吐放霞光千万道。
fēng chěng huǒ shì hū là là zǒu wàn dào jīn shé
风逞火势，忽喇喇走万道金蛇；
huǒ rào yān mí chì lǜ lǜ tiān huáng de hēi
火绕烟迷，赤律律天黄地黑。
shān hóng tǔ chì shà shí jiān wàn wù qí bēng
山红土赤，煞时间万物齐崩；
shǎn diàn guāng huī yī huì jiā qiān mén jǐn dào
闪电光辉，一会家千门尽倒。
zhèng shì yāo qì liè huǒ chōng xiāo hàn fāng xiǎn lóng gāng guài wù xiōng
正是：妖气烈火冲霄汉，方显龙冈怪物凶。
huà shuō zi yá zài mǔ dan tíng lǐ jiàn fēng huǒ yǐng lǐ wǔ gè jīng líng zuò guài
话说子牙在牡丹亭里，见风火影里，五个精灵作怪。
zi yá máng pī fà zhàng jiàn yòng shǒu yī zhǐ bǎ jiàn yī huī hē shēng niè chù bù là gèng dài hé shí
子牙忙披发仗剑，用手一指，把剑一挥，喝声：“孽畜不落，更待何时！
zài bǎ shǒu yī fàng léi míng kōng zhōng bǎ wǔ gè yāo wù huāng máng guì dǎo kǒu chēng shàng xiān xiǎo chù bù zhī shàng xiān jià lín wàng qǐ quán shēng shī fàng dà dé
”再把手一放，雷鸣空中，把五个妖物慌忙跪倒，口称：“上仙，小畜不知上仙驾临，望乞全生，施放大德！
zi yá hè dào hǎo niè chù
”子牙喝道：“好孽畜！
huǒ huǐ lóu fáng shù cì xiōng xīn bù xī
火毁楼房数次，凶心不息；
jīn rì zuì è guàn yíng dāng shòu zhū lù
今日罪恶贯盈，当受诛戮。
dào ba tí jiàn xiàng qián jiù zhǎn yāo guài
”道罢，提剑向前就斩妖怪。
zhòng guài āi gào yuē shàng xiān dào xīn wú chǔ bù cí bēi
众怪哀告曰：“上仙，道心无处不慈悲。
xiǎo chù dé dào duō nián yī shí mào dú tiān yán wàng qǐ lián shè
小畜得道多年，一时冒渎天颜，望乞怜赦。
jīn yī dàn zhū lù kě lián wǒ děng shù nián gōng xíng fù yú liú shuǐ
今一旦诛戮，可怜我等数年功行，付于流水！
bài fú zài dì kǔ kǔ āi gào
”拜伏在地，苦苦哀告。
zi yá yuē nǐ jì yù shēng bù xǔ zài cǐ rǎo hài wàn mín
子牙曰：“你既欲生，不许在此扰害万民。
nǐ wǔ chù shòu wú fú mìng jìng wǎng xī qí shān jiǔ hòu bān ní yùn tǔ tīng hòu suǒ shǐ
你五畜受吾符命，径往西岐山，久后搬泥运土，听候所使。
yǒu gōng zhī rì zì rán de qí zhèng guǒ
有功之日，自然得其正果。
wǔ yāo kòu tóu jìng wǎng qí shān qù le
”五妖叩头，径往岐山去了。
bù shuō zi yá yā xīng shōu yāo qiě shuō nà rì shì shàng liáng jí rì sān gēng zǐ shí qián táng yì rén dài jiang mǎ shì tóng mǔ mǔ sūn shì wǎng hòu yuán àn àn kàn zi yá zuò hé shì
不说子牙压星收妖，且说那日是上梁吉日，三更子时，前堂异人待匠，马氏同姆姆孙氏往后园暗暗看子牙做何事。
èr rén lái zhì hòu yuán zhǐ tīng jiàn zi yá fēn fù yāo guài
二人来至后园，只听见子牙吩咐妖怪。
mǎ shì duì sūn shì yuē dà niáng nǐ tīng tīng zi yá zì jǐ shuō huà
马氏对孙氏曰：“大娘，你听听，子牙自己说话。
zhè yàng rén yī shēng bù zhǎng jìn
这样人一生不长进。
shuō guǐ huà de rén zěn de yǒu shēng téng rì zi
说鬼话的人，怎得有升腾日子。
mǎ shì qì jiāng qǐ lái zǒu dào zi yá miàn qián wèn zi yá yuē nǐ zài zhè lǐ yǔ shuí jiǎng huà
”马氏气将起来，走到子牙面前，问子牙曰：“你在这里与谁讲话？
zi yá yuē nǐ nǚ rén jia bù zhī dào fāng cái yā yāo
”子牙曰：“你女人家不知道，方才压妖。
mǎ shì yuē zì jǐ shuō guǐ huà yā shèn me yāo
”马氏曰：“自己说鬼话，压甚么妖！
zi yá yuē shuō yǔ nǐ yě bù zhī dào
”子牙曰：“说与你也不知道。
mǎ shì zhèng zài yuán zhōng yǔ zi yá fēn biàn zi yá yuē nǐ nà lǐ xiǎo de shèn me wǒ shàn néng fēng shuǐ yòu shi yīn yáng
”马氏正在园中与子牙分辨，子牙曰：“你那里晓得甚么，我善能风水，又识阴阳。
mǎ shì yuē nǐ kě huì suàn mìng
”马氏曰：“你可会算命？
zi yá yuē mìng lǐ zuì jīng zhǐ shì wú chǔ kāi yī mìng guǎn
”子牙曰：“命理最精，只是无处开一命馆。
zhèng yán zhī jiān sòng yì rén jiàn mǎ shì sūn shì yǔ zi yá shuō huà yì rén yuē xián dì fāng cái léi xiǎng nǐ kě zēng jiàn xiē shèn me
”正言之间，宋异人见马氏、孙氏与子牙说话，异人曰：“贤弟，方才雷响，你可曾见些甚么？
zi yá bǎ shōu yāo zhī shì shuō le yī biàn
”子牙把收妖之事说了一遍。
yì rén xiè yuē xián dì zhè děng dào shù bù wǎng xiū xíng yī fān
异人谢曰：“贤弟这等道术，不枉修行一番。
sūn shì yuē shū shū huì suàn mìng què wú chǔ kāi yī mìng guǎn
”孙氏曰：“叔叔会算命，却无处开一命馆。
bù zhī nà suǒ zài yǒu biàn fáng bǎ yī jiān yǔ shū shū kāi guǎn yě hǎo
不知那所在有便房，把一间与叔叔开馆也好。
yì rén yuē nǐ yào duō shǎo fáng zi
”异人曰：“你要多少房子？
zhāo gē nán mén zuì rè nào jiào hòu shēng shōu shí yī jiān fáng zi yǔ zi yá qù kāi mìng guǎn zhè gè hé nán
朝歌南门最热闹，叫后生收拾一间房子，与子牙去开命馆，这个何难。
què shuō ān tóng jiāng nán mén fáng zi bù rì shōu shí qí zhěng tiē jǐ fù duì lián zuǒ biān shì zhǐ yán xuán miào yī tuán lǐ yòu biān shì bù shuō xún cháng bàn jù xū
”却说安童将南门房子不日收拾齐整，贴几副对联，左边是“只言玄妙一团理”，右边是“不说寻常半句虚。
lǐ biān yòu yǒu yī duì lián yún yī zhāng tiě zuǐ shí pò rén wèn xiōng yǔ jí
”里边又有一对联云：“一张铁嘴，识破人问凶与吉；
liǎng zhǐ guài yǎn shàn guān shì shàng bài hé xìng
两只怪眼，善观世上败和兴。
shàng xí yòu yī fú yún xiù lǐ qián kūn dà
”上席又一幅云：“袖里乾坤大；
hú zhōng rì yuè zhǎng
壶中日月长。
zi yá xuǎn jí rì kāi guǎn
”子牙选吉日开馆。
bù jué guāng yīn rán zhǐ sì wǔ gè yuè bú jiàn suàn mìng guà tiè de lái
不觉光阴燃指，四、五个月不见算命卦帖的来。
zhī jiàn nà rì yǒu yī qiáo zǐ xìng liú míng gàn tiāo zhe yī dān chái wǎng nán mén lái
只见那日有一樵子，姓刘名干，挑着一担柴往南门来。
hū rán kàn jiàn yī mìng guǎn liú gàn xiē xià chái dān niàn duì lián niàn dào xiù lǐ qián kūn dà hú zhōng rì yuè zhǎng
忽然看见一命馆，刘干歇下柴担，念对联，念到：“袖里乾坤大，壶中日月长。
liú gàn yuán shì zhāo gē pò luò hù zǒu jìn mìng guǎn lái kàn jiàn zi yá fú àn ér wò liú gàn bǎ zhuō zi yī pāi
”刘干原是朝歌破落户，走进命馆来，看见子牙伏案而卧，刘干把桌子一拍。
zi yá háo le yī jīng róu méi cā yǎn kàn shí nà yī rén shēn cháng zhàng wǔ yǎn lù xiōng guāng
子牙諕了一惊，揉眉擦眼，看时，那一人身长丈五，眼露凶光。
zi yá yuē xiōng qǐ kè shì xiāng mìng
子牙曰：“兄起课，是相命？
nà rén dào xiān shēng shàng xìng
”那人道：“先生上姓？
zi yá yuē zài xià xìng jiāng míng shàng zì zi yá bié hào fēi xióng
”子牙曰：“在下姓姜，名尚，字子牙，别号飞熊。
liú gàn yuē qiě wèn xiān shēng xiù lǐ qián kūn dà
”刘干曰：“且问先生‘袖里乾坤大；
hú zhōng rì yuè zhǎng zhè duì lián zěn me jiǎng
壶中日月长’这对联怎么讲？
zi yá yuē xiù lǐ qián kūn dà nǎi zhī guò qù wèi lái bāo luó wàn xiàng
”子牙曰：“‘袖里乾坤大’乃知过去未来，包罗万象；
hú zhōng rì yuè zhǎng yǒu cháng shēng bū sǐ zhī shù
‘壶中日月长’有长生不死之术。
liú gàn yuē xiān shēng kǒu chū dā yán jì zhī guò qù wèi lái xiǎng kè shì jí zhǔn dì le
”刘干曰：“先生口出大言，既知过去未来，想课是极准的了。
nǐ yǔ wǒ qǐ yī kè rú zhǔn èr shí wén qīng fú
你与我起一课，如准，二十文青蚨；
rú bù zhǔn dǎ jǐ quán tou hái bù xǔ nǐ zài cǐ kāi guǎn
如不准，打几拳头，还不许你在此开馆。
zi yá àn xiǎng jǐ gè yuè quán wú shēng yì jīn rì zhuàng zhe zhè yí gè yòu shì bō zuǐ de rén
”子牙暗想：“几个月全无生意，今日撞着这一个，又是拨嘴的人。
zi yá yuē nǐ qǔ xià yī fēng tiè lái
”子牙曰：“你取下一封帖来。
liú gàn qǔ le yí gè guà tiè r dì yǔ zi yá
”刘干取了一个卦帖儿，递与子牙。
zi yá yuē cǐ guà yào nǐ yī wǒ cái zhǔn
子牙曰：“此卦要你依我才准。
liú gàn yuē bì dìng yī nǐ
”刘干曰：“必定依你。
zi yá yuē wǒ xiě sì jù zài tiè r shàng zhǐ guǎn qù
”子牙曰：“我写四句在帖儿上，只管去。
shàng miàn xiě zhe yī zhí wǎng nán zǒu liǔ yīn yī lǎo sōu
”上面写着：“一直往南走，柳阴一老叟。
qīng fú yī bǎi èr shí wén sì gè diǎn xīn liǎng wǎn jiǔ
青蚨一百二十文，四个点心、两碗酒。
liú gàn kàn ba cǐ guà bù zhǔn
”刘干看罢：“此卦不准。
wǒ mài chái èr shí yú nián nà gè yǔ wǒ diǎn xīn jiǔ chī
我卖柴二十余年，那个与我点心酒吃；
lùn qǐ lái nǐ de bù zhǔn
论起来，你的不准。
zi yá yuē nǐ qù bāo nǐ zhǔn
”子牙曰：“你去，包你准。
liú gàn dān zhe chái jìng wǎng nán zǒu
”刘干担着柴，径往南走；
guǒ jiàn liǔ shù xià zhàn lì yī lǎo zhě jiào yuē chái lái
果见柳树下站立一老者，叫曰：“柴来！
liú gàn àn xiǎng hǎo kè
”刘干暗想：“好课！
guǒ yīng qí yán
果应其言。
lǎo zhě yuē zhè chái yào duō shǎo qián
”老者曰：“这柴要多少钱？
liú gàn dā yìng yào yī bǎi wén
”刘干答应：“要一百文。
shǎo tǎo èr shí wén ǎo tā yī ǎo
”──少讨二十文，拗他一拗。
lǎo zhě kàn kàn hǎo chái
老者看看：“好柴！
gàn de hǎo kǔn zi dà jiù shì yī bǎi wén yě bà
干的好，捆子大，就是一百文也罢。
láo nǐ tì wǒ ná ná jìn lái
劳你替我拿拿进来。
liú gàn bǎ chái ná zài mén lǐ là xià chái yè lái
”刘干把柴拿在门里，落下柴叶来。
liú gàn ài gān jìng qǔ sào zhǒu bǎ dì xià sǎo de guāng guāng de fāng cái jiāng jiān dān shéng zi shōu shí tíng dāng děng qián
刘干爱干净，取扫帚把地下扫得光光的，方才将尖担绳子收拾停当等钱。
lǎo zhě chū lái kàn jiàn dì xià gān jìng jīn rì xiǎo qín jǐn
老者出来，看见地下干净：“今日小勤谨。
liú gàn yuē lǎo zhàng shì wǒ sǎo de
”刘干曰：“老丈，是我扫的。
lǎo zhě yuē lǎo gē jīn rì shì wǒ xiǎo ér bì yīn yù zhe nǐ zhè hǎo rén yòu mài de hǎo chái
”老者曰：“老哥，今日是我小儿毕姻，遇着你这好人，又卖的好柴。
lǎo zhě shuō ba wǎng lǐ biān qù zhī jiàn yí gè hái zi pěng zhe sì gè diǎn xīn yī hú jiǔ yí gè wǎn yuán wài yǔ nǐ chī
”老者说罢，往里边去，只见一个孩子，捧着四个点心、一壶酒、一个碗：“员外与你吃。
liú gàn tàn yuē jiāng xiān shēng zhēn nǎi shén xiān yě
”刘干叹曰：“姜先生真乃神仙也！
wǒ bǎ zhè jiǔ mǎn mǎn de zhēn yī wǎn nà yī wǎn qiǎn xiē yě bù suàn tā zhǔn
我把这酒满满的斟一碗，那一碗浅些，也不算他准。
liú gàn zhēn mǎn yī wǎn zài zhēn dì èr wǎn yí yàng bù chà
”刘干斟满一碗，再斟第二碗，一样不差。
liú gàn chī le jiǔ jiàn lǎo zhě chū lái liú gàn yuē duō xiè yuán wài
刘干吃了酒，见老者出来，刘干曰：“多谢员外。
lǎo zhě ná liǎng fēng qián chū lái xiān dì yī bǎi wén yǔ liú gàn yuē zhè shì nǐ de chái qián
”老者拿两封钱出来，先递一百文与刘干曰：“这是你的柴钱。
yòu jiāng èr shí dà qián dì yǔ liú gàn yuē jīn rì shì wǒ xiǎo ér xǐ chén zhè shì yǔ nǐ zuò xǐ qian mǎi jiǔ chī
”又将二十大钱递与刘干曰：“今日是我小儿喜辰，这是与你做喜钱，买酒吃。
jiù bǎ liú gàn jīng xǐ wú dì xiǎng zhāo gē chéng chū shén xian le
”就把刘干惊喜无地，想：“朝歌城出神仙了！
ná zhe jiān dān jìng wǎng jiāng zǐ yá mìng guǎn lái
”拿着尖担，径往姜子牙命馆来。
zǎo chén yǒu rén tīng jiàn liú gàn yán yǔ bù hǎo zhòng rén yuē jiāng xiān shēng zhè liú dà bú shì hǎo rě de
早晨有人听见刘干言语不好，众人曰：“姜先生，这刘大不是好惹的；
guà rú guǒ bù zhǔn nǐ qù ba
卦如果不准，你去罢。
zi yá yuē bù fáng
”子牙曰：“不妨。
zhòng rén jù zài zhè lǐ xián zhàn děng liú gàn lái
”众人俱在这里闲站，等刘干来。
bù yī shí zhī jiàn liú gàn rú fēi qián lái
不一时，只见刘干如飞前来。
zi yá wèn yuē guà zhǔn bù zhǔn
子牙问曰：“卦准不准？
liú gàn dà hū yuē jiāng xiān shēng zhēn shén xian yě
”刘干大呼曰：“姜先生真神仙也！
hǎo zhǔn kè
好准课！
zhāo gē chéng zhōng yǒu cǐ gāo rén wàn mín yǒu fú dōu zhī qū jí bì xiōng
朝歌城中有此高人，万民有福，都知趋吉避凶！
zi yá yuē kè jì zhǔn le qǔ xiè yí lái
”子牙曰：“课既准了，取谢仪来。
liú gàn yuē èr shí wén qí shí nán wéi nǐ qīng nǐ
”刘干曰：“二十文其实难为你，轻你。
kǒu lǐ zhǐ guǎn niàn bú jiàn ná chū qián lái
”口里只管念，不见拿出钱来。
zi yá yuē kè bù zhǔn xiōng biàn shuō xián huà
子牙曰：“课不准，兄便说闲话；
kè jì zhǔn kě jiù sòng wǒ kè qián
课既准，可就送我课钱。
rú hé zhǐ guǎn kǒu shuō
如何只管口说！
liú gàn yuē jiù bǎ yī bǎi èr shí wén dōu sòng nǐ yě hái kuī nǐ
”刘干曰：“就把一百二十文都送你，也还亏你。
jiāng xiān shēng bú yào jí děng wǒ lái
姜先生不要急，等我来。
liú gàn zhàn zài yán qián zhī jiàn nán mén nà biān lái le yī gè rén yāo shù pí tǐng dài shēn chuān bù shān xíng zǒu rú fēi liú gàn gǎn shàng qù yī bǎ chě zhù nà rén
”刘干站在檐前，只见南门那边来了一个人，腰束皮挺带，身穿布衫，行走如飞，刘干赶上去，一把扯住那人。
nà rén yuē nǐ chě wǒ zěn de
那人曰：“你扯我怎的？
liú gàn yuē bù wéi bié shì chě nǐ suàn gè mìng r
”刘干曰：“不为别事，扯你算个命儿。
nà rén yuē wǒ yǒu jǐn jí gōng wén yào zǒu lù wǒ bù suàn mìng
”那人曰：“我有紧急公文要走路，我不算命。
liú gàn yuē cǐ wèi xiān shēng kè mìng zhǔn dì hǎo gāi zhào yuàn tā yī mìng
”刘干曰：“此位先生，课命准的好，该照愿他一命。
kuàng jǔ yī jiàn bo nǎi shì hǎo qíng
况举医荐卜，乃是好情。
nà rén yuē xiōng zhēn gè hǎo xiào
”那人曰：“兄真个好笑！
wǒ bù suàn mìng yě yóu wǒ
我不算命，也由我。
liú gàn dà nù nǐ suàn yě bù suàn
”刘干大怒：“你算也不算？
nà rén dào wǒ bù suàn
”那人道：“我不算！
liú gàn yuē nǐ jì bù suàn wǒ yǔ nǐ tiào hé bǎ mìng pèi nǐ
”刘干曰：“你既不算，我与你跳河，把命配你！
yī bǎ yè zhù nà rén jiù wǎng hé lǐ pǎo
”一把拽住那人，就往河里跑。
zhòng rén yuē nà péng yǒu liú dà gē fēn shàng suàn gè mìng ba
众人曰：“那朋友，刘大哥分上，算个命罢！
nà rén shuō wǒ wú shén shì zěn de suàn mìng
”那人说：“我无甚事，怎的算命？
liú gàn dào suàn ruò bù zhǔn wǒ tì nǐ chū qián
”刘干道：“算若不准，我替你出钱；
ruò zhǔn nǐ hái yào mǎi jiǔ qǐng wǒ
若准，你还要买酒请我。
nà rén wú fǎ jiàn liú gàn xiōng de jǐn zhǐ de jìn zi yá mìng guǎn lái
”那人无法，见刘干凶得紧，只得进子牙命馆来。
nà rén shì gè gōng chāi yǒu jǐn jí shì děng bù de suàn bā zì kàn gè guà ba
那人是个公差有紧急事，等不的算八字：“看个卦罢。
chě xià yī ge tiè r lái yǔ zi yá kàn
”扯下一个帖儿来与子牙看。
zi yá yuē cǐ guà zuò shèn me yòng
子牙曰：“此卦做甚么用？
nà rén yuē cuī qián liáng
”那人曰：“催钱粮。
zi yá yuē guà tiè pī yǔ nǐ qù zì yàn
”子牙曰：“卦帖批与你去自验。
cǐ guà féng yú gèn qián liáng bù bì wèn
此卦逢于艮，钱粮不必问。
děng hòu nǐ duō shí yī bǎi líng sān dìng
等候你多时，一百零三锭。
nà rén jiē le guà tiè wèn yuē xiān shēng yī kè gāi jǐ gè qián
”那人接了卦帖，问曰：“先生，一课该几个钱？
liú gàn yuē zhè kè bǐ zhòng bù tóng wǔ qián yī kè
”刘干曰：“这课比众不同，五钱一课。
nà rén yuē nǐ yòu bú shì xiān shēng nǐ zěn me dìng jià
”那人曰：“你又不是先生，你怎么定价？
liú gàn yuē bù zhǔn bāo huí huàn
”刘干曰：“不准包回换。
wǔ qián yī kè hái shì hǎo le nǐ
五钱一课，还是好了你。
nà rén xīn máng yì jí kǒng wù le gōng shì zhǐ de chēng wǔ qián yín zi qù le
”那人心忙意急，恐误了公事，只得称五钱银子去了。
liú gàn cí xiè zi yá
刘干辞谢子牙。
zi yá yuē chéng xiōng zhào yuàn
子牙曰：“承兄照愿。
zhòng rén zài zi yá mìng guǎn mén qián kàn nà cuī qián liáng de rú hé
”众人在子牙命馆门前，看那催钱粮的如何。
guò le yī shí chén nà rén yā qián liáng dào zi yá mìng guǎn mén qián yuē jiāng xiān shēng zhēn nǎi shén xiān chū shì
过了一时辰，那人押钱粮，到子牙命馆门前曰：“姜先生真乃神仙出世！
guǒ shì yī bǎi líng sān dìng
果是一百零三锭。
zhēn bù fù wǔ qián yī kè
真不负五钱一课！
zi yá cóng cǐ shí lái hōng dòng yī zhāo gē
”子牙从此时来，轰动一朝歌。
jūn mín rén děng jù lái suàn mìng kàn kè wǔ qián yī mìng
军民人等，俱来算命看课，五钱一命。
zi yá shōu de qǐ de yín zi
子牙收得起的银子。
mǎ shì huān xǐ yì rén suì xīn
马氏欢喜，异人遂心。
bù jué guāng yīn sì jiàn rì yuè rú suō bàn nián yǐ hòu yuǎn jìn wén míng dōu lái tuī suàn bù zài huà xià
不觉光阴似箭，日月如梭，半年以后，远近闻名，都来推算，不在话下。
qiě shuō nán mén wài xuān yuán fén zhōng yǒu gè yù shí pí pá jīng wǎng cháo gē chéng lái kàn dá jǐ biàn zài gōng zhōng yè shí gōng rén
且说南门外轩辕坟中，有个玉石琵琶精，往朝歌城来看妲己，便在宫中夜食宫人。
yù huā yuán tài hú shí xià bái gǔ xiàn tiān
御花园太湖石下，白骨现天。
pí pá jīng kàn bà chū gōng yù huí cháo xué jià zhe yāo guāng jìng wǎng nán mén guò zhǐ tīng de hǒng hǒng rén yǔ rǎo rǎng zhī shēng
琵琶精看罢出宫，欲回巢穴，驾着妖光，径往南门过，只听得哄哄人语，扰嚷之声。
yāo jīng bō kāi yāo guāng kàn shí què shì jiāng zǐ yá suàn mìng
妖精拨开妖光看时，却是姜子牙算命。
yāo jīng yuē dài wǒ yǔ tā tuī suàn kàn tā rú hé
妖精曰：“待我与他推算，看他如何？
yāo jīng yī huā biàn zuò yí gè fù rén shēn chuān zhòng xiào niǔ niē yāo zhī ér yán yuē liè wèi jūn zǐ ràng yī ràng qiè shēn suàn yī mìng
”妖精一化，变作一个妇人，身穿重孝，扭捏腰肢而言曰：“列位君子让一让，妾身算一命。
zhòu shí rén lǎo chéng liǎng biān shǎn kāi
”纣时人老诚，两边闪开。
zi yá zhèng kàn mìng jiàn yī fù rén lái de qī qiao
子牙正看命，见一妇人来的蹊跷。
zi yá dìng jīng guān kàn rèn de shì gè yāo jīng àn sī hǎo niè chù
子牙定睛观看，认得是个妖精，暗思：“好孽畜！
yě lái shì wǒ yǎn sè
也来试我眼色。
jīn rì bù chú yāo guài děng dài hé shí
今日不除妖怪，等待何时！
zi yá yuē liè wèi kàn mìng jūn zǐ nán nǚ shòu shòu bù qīn xiān ràng zhè xiǎo niáng zǐ suàn le qù rán hòu yī cì suàn lái
”子牙曰：“列位看命君子，‘男女授受不亲’，先让这小娘子算了去，然后依次算来。
zhòng rén yuē yě bà wǒ men ràng tā xiān suàn
”众人曰：“也罢，我们让他先算。
yāo jīng jìn le lǐ miàn zuò xia
”妖精进了里面坐下。
zi yá yuē xiǎo niáng zǐ jiè yòu shǒu yī kàn
子牙曰：“小娘子，借右手一看。
yāo jīng yuē xiān shēng suàn mìng nán dào yě huì fēng jiàn
”妖精曰：“先生算命，难道也会风鉴？
zi yá yuē xiān kàn xiàng hòu suàn mìng
”子牙曰：“先看相，后算命。
yāo jīng àn xiào bǎ yòu shǒu dì yǔ zi yá kàn
”妖精暗笑，把右手递与子牙看。
zi yá yī bǎ jiāng yāo jīng de cùn guān chǐ mài zǎn zhù jiāng dān tián zhōng xiān tiān yuán qì yùn shàng huǒ yǎn jīn jīng bǎ yāo guāng dìng zhù le
子牙一把将妖精的寸关尺脉揝住，将丹田中先天元气，运上火眼金睛，把妖光钉住了。
zi yá bù yán zhǐ guǎn kàn zhe
子牙不言，只管看着。
fù rén yuē xiān shēng bù xiāng bù yán wǒ nǎi nǚ liú rú hé ná zhù wǒ shǒu
妇人曰：“先生不相不言，我乃女流，如何拿住我手。
kuài fàng shǒu
快放手！
páng rén kàn zhe zhè shì hé shuō
旁人看着，这是何说！
páng rén qiě duō bù zhī ào miào qí qí dà hū jiāng zǐ yá nǐ nián jì lǎo dà zěn gàn zhè yàng shì
”旁人且多不知奥妙，齐齐大呼：“姜子牙，你年纪老大，怎干这样事！
nǐ tān ài cǐ nǚ zī sè duì zhòng qī piàn cǐ nǎi tiān zǐ rì yuè jiǎo xià zěn zhè děng wú zhī shí wèi kě wù
你贪爱此女姿色，对众欺骗，此乃天子日月脚下，怎这等无知，实为可恶！
zi yá yuē liè wèi cǐ nǚ fēi rén nǎi shì yāo jīng
”子牙曰：“列位，此女非人，乃是妖精。
zhòng rén dà hē yuē hǎo hú shuō
”众人大喝曰：“好胡说！
míng míng yí gè nǚ zǐ zěn shuō shì yāo jīng
明明一个女子，怎说是妖精。
wài miàn wéi kàn de jǐ rǎng bù kāi
”外面围看的挤嚷不开。
zi yá àn sī ruò fàng le nǚ zǐ yāo jīng yī qù qīng bái nán fēn
子牙暗思：“若放了女子，妖精一去，青白难分。
wǒ jì zài cǐ dāng chú yāo guài xiǎn wǒ xìng míng
我既在此，当除妖怪，显我姓名。
zi yá shǒu zhōng wú wù zhǐ yǒu yī zǐ shí yàn tái yòng shǒu zhuā qǐ shí yàn zhào yāo jīng dǐng shàng xiǎng yī shēng dǎ de nǎo jiāng pēn chū xuè rǎn yī jīn
”子牙手中无物，止有一紫石砚台，用手抓起石砚，照妖精顶上响一声，打得脑浆喷出，血染衣襟。
zi yá bù fàng shǒu hái zǎn zhù le mài mén shǐ yāo jīng bù dé biàn huà
子牙不放手，还揝住了脉门，使妖精不得变化。
liǎng biān rén dà jiào mò děng tā zǒu le
两边人大叫：“莫等他走了！
zhòng rén qí hǎn suàn mìng de dǎ sǐ rén
”众人齐喊：“算命的打死人！
chóng chóng dié dié wéi zhù le zi yá mìng guǎn
”重重迭迭围住了子牙命馆。
bù yī shí dǎ lù de lái nǎi shì yà xiāng bǐ gàn chéng mǎ lái dào wèn zuǒ yòu wèi hé zhòng rén xuān rǎng
不一时，打路的来，乃是亚相比干乘马来到，问左右：“为何众人喧嚷？
zhòng rén qí shuō chéng xiàng jià lín ná jiāng shàng qù jiàn chéng xiàng ye
”众人齐说：“丞相驾临，拿姜尚去见丞相爷！
bǐ gàn lēi zhù mǎ wèn shèn me shì
”比干勒住马，问：“甚么事？
nèi zhōng yǒu gè bào bù píng de rén guì xià qǐ lǎo yé
”内中有个抱不平的人跪下：“启老爷；
cǐ jiān yǒu yī rén suàn mìng jiào zuò jiāng shàng
此间有一人算命，叫做姜尚。
shì jiān yǒu yí gè nǚ zǐ qián lái suàn mìng tā jiàn nǚ zǐ zī sè biàn yù qī piàn
适间有一个女子前来算命，他见女子姿色，便欲欺骗。
nǚ zǐ zhēn jié bù cóng jiāng shàng dǒu qǐ xiōng xīn tí qǐ shí yàn zhào dǐng shàng yī xià dǎ sǐ kě lián xuè jiàn mǎn shēn sǐ yú fēi mìng
女子贞洁不从，姜尚陡起凶心，提起石砚，照顶上一下打死，可怜血溅满身，死于非命。
bǐ gàn tīng zhòng kǒu yī cí dà nù huàn zuǒ yòu ná lái
”比干听众口一辞，大怒，唤左右：“拿来！
zi yá yī zhī shǒu tuō zhù yāo jīng tuō dào mǎ qián guì xià
”子牙一只手拖住妖精，拖到马前跪下。
bǐ gàn yuē kàn nǐ hào tóu bái xū rú hé bù zhī guó fǎ bái rì qī jiān nǚ zǐ liáng fù bù cóng wèi hé zhí yàn dǎ sǐ
比干曰：“看你皓头白须，如何不知国法，白日欺奸，女子良妇不从，为何执砚打死！
rén mìng guān tiān qǐ róng è dǎng
人命关天，岂容恶党！
kān wèn míng bái yǐ zhèng dà fǎ
勘问明白，以正大法。
zi yá yuē lǎo yé zài shàng róng jiāng shàng bǐng míng
”子牙曰：“老爷在上，容姜尚禀明。
jiāng shàng zì yòu dú shū shǒu lǐ qǐ gǎn wéi fǎ
姜尚自幼读书守礼，岂敢违法。
dàn cǐ nǚ fēi rén nǎi shì yāo jīng
但此女非人，乃是妖精。
jìn rì zhī jiàn yāo qì guàn yú gōng zhōng zāi xīng lì biàn tiān xià xiǎo rén jì zài niǎn gǔ zhī xià gǎn dāng jīn huáng shàng shuǐ tǔ zhī ēn chú yāo miè guài dàng mó qū xié yǐ jìn zǐ mín zhī zhì
近日只见妖气贯于宫中，灾星历遍天下，小人既在辇毂之下，感当今皇上水土之恩，除妖灭怪，荡魔驱邪，以尽子民之志。
cǐ nǚ shí shì yāo guài zěn gǎn wéi fēi
此女实是妖怪，怎敢为非。
wàng lǎo yé xì chá xiǎo mín fāng de shēng lù
望老爷细察，小民方得生路。
páng biān zhòng rén qí qí guì xià lǎo yé cǐ děng jiāng hú shù shì lì kǒu qiǎo yán zhē yǎn jiǎo zhà bì huò lǎo yé zhòng rén jīng mù míng míng qī piàn bù cóng chěng xiōng dǎ sǐ
”旁边众人，齐齐跪下：“老爷，此等江湖术士，利口巧言，遮掩狡诈，蔽惑老爷，众人经目，明明欺骗不从，逞凶打死；
lǎo yé ruò tīng tā yán kě lián nǚ zǐ xián yuān bǎi xìng fù qū
老爷若听他言，可怜女子衔冤，百姓负屈！
bǐ gàn jiàn zhòng kǒu nán tiáo yòu jiàn zi yá ná zhù fù rén shǒu bù fàng cǐ gàn wèn yuē nà jiāng shàng fù rén yǐ sǐ wèi hé bù fàng tā shǒu zhè shì hé shuō
”比干见众口难调，又见子牙拿住妇人手不放，此干问曰：“那姜尚，妇人已死，为何不放他手，这是何说？
zi yá dá yuē xiǎo rén ruò fàng tā shǒu yāo jīng qù le hé yǐ wèi zhèng
”子牙答曰：“小人若放他手，妖精去了，何以为证。
bǐ gàn wén yán fēn fù zhòng mín cǐ chù bù kě biàn míng dài wú qǐ zòu tiān zǐ biàn zhī qīng bái
”比干闻言，吩咐众民：“此处不可辨明，待吾启奏天子，便知清白。
zhòng mín wéi zhù zi yá
”众民围住子牙；
zi yá tuō zhe yāo jīng wǎng wǔ mén lái
子牙拖着妖精，往午门来。
bǐ gàn zhì zhāi xīng lóu hou zhǐ
比干至摘星楼候旨。
zhòu wáng xuān bǐ gàn jiàn
纣王宣比干见。
bǐ gàn jìn nèi fǔ fú qǐ zòu
比干进内，俯伏启奏。
wáng yuē zhèn wú zhǐ yì qīng yǒu hé zòu zhāng
王曰：“朕无旨意，卿有何奏章？
bǐ gàn zòu yuē chén guò nán mén yǒu yī shù shì suàn mìng zhī jiàn yī nǚ zǐ suàn mìng shù shì kàn nǚ zǐ shì yāo jīng bú shì rén biàn jiāng shí yàn dǎ sǐ
”比干奏曰：“臣过南门，有一术士算命，只见一女子算命，术士看女子是妖精，不是人，便将石砚打死。
zhòng mín bù fú qí yán shù shì ài nǚ zi zī sè qiáng jiān bù cóng xíng xiōng jiāng nǚ zǐ dǎ sǐ
众民不服，齐言术士爱女子姿色，强奸不从，行凶将女子打死。
chén jù shù shì zhī yán yì shì yǒu lǐ
臣据术士之言，亦似有理。
rán zhòng rén zhī yán yòu shì jīng mù kě zhèng
然众人之言，又是经目可证。
chén qǐng bì xià zhǐ yì dìng duó
臣请陛下旨意定夺。
dá jǐ zài hòu tīng jiàn bǐ gàn zòu cǐ shì àn àn jiào kǔ mèi mei nǐ huí cháo xué qù biàn bà le suàn shèn me mìng
”妲己在后听见比干奏此事，暗暗叫苦：“妹妹，你回巢穴去便罢了，算甚么命！
jīn yù è rén dǎ sǐ wǒ bì dìng yǔ nǐ bào chóu
今遇恶人打死，我必定与你报雠！
dá jǐ chū jiàn zhòu wáng qiè shēn zòu wén bì xià yà xiāng suǒ zòu zhēn jiǎ nán biàn
”妲己出见纣王：“妾身奏闻陛下，亚相所奏，真假难辨。
zhǔ shàng kě chuán zhǐ jiāng shù shì lián nǚ zǐ tuō zhì zhāi xīng lóu xià qiè shēn yī guān biàn zhī duān dì
主上可传旨，将术士连女子拖至摘星楼下，妾身一观，便知端的。
zhòu wáng yuē yù qī zhī yán shì yě
”纣王曰：“御妻之言是也。
chuán zhǐ mìng shù shì jiāng nǚ zǐ tuō yú zhāi xīng lóu jiàn jià
”传旨：“命术士将女子拖于摘星楼见驾。
zhǐ yì yī chū zi yá jiāng yāo jīng tuō zhì zhāi xīng lóu
”旨意一出，子牙将妖精拖至摘星楼。
zi yá fǔ fú jiē xià yòu shǒu zǎn zhù yāo jīng bù fàng
子牙俯伏阶下，右手揝住妖精不放。
zhòu wáng zài jiǔ qǔ diāo lán zhī wài wáng yuē jiē xià fǔ fú hé rén
纣王在九曲雕栏之外，王曰：“阶下俯伏何人？
zi yá yuē xiǎo mín dōng hǎi xǔ zhōu rén shì xìng jiāng míng shàng yòu fǎng míng shī mì shòu yīn yáng shàn shi yāo mèi
”子牙曰：“小民东海许州人氏，姓姜，名尚，幼访名师，秘授阴阳，善识妖魅。
yīn shàng zhù jū dū chéng nán mén qiú shí bù yì yāo fēn zuò guài lái huò xiǎo mín
因尚住居都城，南门求食，不意妖氛作怪，来惑小民。
bèi shàng kàn pò tiān jī jiǎo chú yāo jīng yú cháo yě miè guài jìng qí gōng què
被尚看破天机，剿除妖精于朝野，灭怪静其宫阙。
jiāng shàng yī zé gǎn huáng wáng dū chéng fù zǎi zhī ēn bào shī chuán mì shòu bù xū zhī dé
姜尚一则感皇王都城覆载之恩，报师传秘授不虚之德。
wáng yuē zhèn guān cǐ nǚ nǎi shì rén xiàng bìng fēi yāo xié hé wú pò zhàn
”王曰：“朕观此女，乃是人像，并非妖邪，何无破绽？
zi yá yuē bì xià ruò yào yāo jīng xiàn xíng kě qǔ chái shù dān liàn cǐ yāo jīng yuán xíng zì xiàn
”子牙曰：“陛下若要妖精现形，可取柴数担，炼此妖精，原形自现。
tiān zǐ chuán zhǐ
”天子传旨；
bān yùn chái xīn zhì yú lóu xià
搬运柴薪至于楼下。
zi yá jiāng yāo jīng dǐng shàng yòng fú yìn zhèn zhù yuán xíng zi yá fāng fàng le shǒu bǎ nǚ zǐ yī fú jiě kāi qián xīn yòng fú hòu xīn yòng yìn zhèn zhù yāo jīng sì zhī tuō zài chái shàng fàng qǐ huǒ lái
子牙将妖精顶上用符印镇住原形，子牙方放了手，把女子衣服解开，前心用符，后心用印，镇住妖精四肢，拖在柴上，放起火来。
hǎo huǒ
好火！
dàn jiàn
但见：
nóng yān lóng dì jiǎo hēi wù suǒ tiān yá
浓烟笼地角，黑雾锁天涯。
jī fēng shēng liè yàn chì huǒ mào hóng xiá
积风生烈焰，赤火冒红霞。
fēng nǎi huǒ zhī shī
风乃火之师；
huǒ nǎi fēng zhī shuài
火乃风之帅。
fēng zhàng huǒ xíng xiōng
风仗火行凶；
huǒ yǐ fēng wéi hài
火以风为害。
tāo tāo liè huǒ wú fēng bù néng chéng xíng
滔滔烈火，无风不能成形；
dàng dàng kuáng fēng wú huǒ yān néng qǔ shèng
荡荡狂风，无火焉能取胜。
fēng suí huǒ shì xū yú shí liǎo chè tiān guān
风随火势，须臾时燎彻天关；
huǒ chèn fēng wēi qǐng kè jiān shāo kāi dì hù
火趁风威，顷刻间烧开地户。
jīn shé chuàn rào nán táo huǒ zhì zhī yāng
金蛇串遶，难逃火炙之殃；
liè yàn wéi shēn dà nàn fēi lái zěn duǒ
烈焰围身，大难飞来怎躲。
hǎo sì lǎo jūn bān dǎo liàn dān lú yí kuài huǒ guāng lián dì gǔn
好似老君扳倒炼丹炉，一块火光连地滚。
zi yá yòng huǒ liàn yāo jīng shāo liàn liǎng gè shí chén shàng xià hún shēn bù céng shāo kū le xiē ér
子牙用火炼妖精，烧炼两个时辰，上下浑身，不曾烧枯了些儿。
zhòu wáng wèn yà xiāng bǐ gàn yuē zhèn guān liè huǒ fén shāo liǎng gè shí chén hún shēn yě bù jiāo làn zhēn nǎi yāo guài
纣王问亚相比干曰：“朕观烈火焚烧两个时辰，浑身也不焦烂，真乃妖怪！
bǐ gàn zòu yuē ruò kàn cǐ shì jiāng shàng yì shì qí rén
”比干奏曰：“若看此事，姜尚亦是奇人。
dàn bù zhī cǐ yāo zhōng shì hé wù zuò guài
但不知此妖终是何物作怪。
wáng yuē qīng wèn jiāng shàng cǐ yāo guǒ shì hé wù chéng jīng
”王曰：“卿问姜尚，此妖果是何物成精？
bǐ gàn xià lóu wèn zi yá
”比干下楼，问子牙。
zi yá dá yuē yào cǐ yāo xiàn zhēn xíng zhè yě bù nán
子牙答曰：“要此妖现真形，这也不难。
zi yá yòng sān mèi zhēn huǒ shāo cǐ yāo jīng
”子牙用三昧真火烧此妖精。
bù zhī yāo jīng xìng mìng rú hé qiě tīng xià huí fēn jiě
不知妖精性命如何，且听下回分解。