sū tǎn jǐ zhì zào chài pén
苏坦己置造虿盆
shī yuē
诗曰：
chài pén jí è yǐ mǎn tiān gōng nǚ wú gū xuè ròu zuī
虿盆极恶已满天，宫女无辜血肉朘。
mèi gǔ jǐ wú mái yù chù fāng hún yóu dài huì xīng shān
媚骨己无埋玉处，芳魂犹带秽腥膻。
gù yuán yǒu mèng kōng gē yuè cǐ dì chén yuān wèi xī jiān
故园有梦空歌月，此地沉冤未息肩。
yuàn qì màn màn tiān yìng cǎn zhōu jiā shì yè gèng ān rán
怨气漫漫天应惨，周家世业更安然。
huà shuō zi yá yòng sān mèi zhēn huǒ shāo zhè yāo jīng
话说子牙用三昧真火烧这妖精。
cǐ huǒ fēi tóng fán huǒ cóng yǎn bí kǒu zhōng pēn jiāng chū lái nǎi shì jīng qì shén liàn chéng sān mèi yǎng jiù lí jīng yǔ fán huǒ gòng chéng yī chù cǐ yāo jīng zěn me jīng de qǐ
此火非同凡火，从眼、鼻、口中喷将出来，乃是精、气、神炼成三昧，养就离精，与凡火共成一处，此妖精怎么经得起！
yāo jīng zài huǒ guāng zhōng pá jiāng qǐ lái dà jiào yuē jiāng zǐ yá wǒ yǔ nǐ wú yuān wú chóu zěn jiāng sān mèi zhēn huǒ shāo wǒ
妖精在火光中，爬将起来，大叫曰：“姜子牙，我与你无冤无雠，怎将三昧真火烧我？
zhòu wáng tīng jiàn huǒ lǐ yāo jīng shuō huà xià de hàn liú jiā bèi mù dèng chī dāi
”纣王听见火里妖精说话，吓的汗流浃背，目瞪痴呆。
zi yá yuē bì xià qǐng jià jìn lóu léi lái le
子牙曰：“陛下，请驾进楼，雷来了。
zi yá shuāng shǒu qí fàng zhī jiàn pī lì jiāo jiā yī shēng xiǎng liàng huǒ miè yān xiāo xiàn chū yī miàn yù shí pí pá lái
”子牙双手齐放，只见霹雳交加，一声响喨，火灭烟消，现出一面玉石琵琶来。
zhòu wáng yǔ dá jǐ yuē cǐ yāo yǐ xiàn zhēn xíng
纣王与妲己曰：“此妖已现真形。
dá jǐ tīng yán xīn rú dāo jiǎo yì sì yóu jiān àn àn jiào kǔ nǐ lái kàn wǒ huí qù biàn bà le yòu suàn shèn me mìng
”妲己听言，心如刀绞，意似油煎，暗暗叫苦：“你来看我，回去便罢了，又算甚么命！
jīn yù è rén jiāng nǐ yuán xíng shāo chū shǐ wǒ ròu shēn hé ān
今遇恶人，将你原形烧出，使我肉身何安。
wǒ bù shā jiāng shàng shì bù yǔ pǐ fū jù shēng
我不杀姜尚，誓不与匹夫俱生！
dá jǐ zhǐ de miǎn zuò xiào róng qǐ zòu yuē bì xià mìng zuǒ yòu jiāng yù shí pí pá qǔ shàng lóu lái dài qiè shàng le sī xián zǎo wǎn yǔ bì xià jìn yù qǔ lè
”妲己只得勉作笑容，启奏曰：“陛下命左右将玉石琵琶取上楼来，待妾上了丝弦，早晚与陛下进御取乐。
qiè guān jiāng shàng cái shù liǎng quán hé bù fēng bǐ zài cháo bǎo jià
妾观姜尚，才术两全，何不封彼在朝保驾？
wáng yuē yù qī zhī yán shén shàn
”王曰：“御妻之言甚善。
tiān zǐ chuán zhǐ qiě jiāng yù shí pí pá qǔ shàng lóu lái
”天子传旨：“且将玉石琵琶，取上楼来。
jiāng shàng tīng zhèn fēng guān guān bài xià dài fū tè shòu sī tiān jiàn zhí suí cháo shì yòng
姜尚听朕封官：官拜下大夫，特授司天监职，随朝侍用。
zi yá xiè ēn chū wǔ mén wài guàn dài huí yì rén zhuāng shàng
”子牙谢恩，出午门外，冠带回异人庄上。
yì rén shè xí kuǎn dài qīn yǒu jù lái gōng hè
异人设席款待，亲友俱来恭贺。
yǐn jiǔ shù rì zi yá fù wǎng dū chéng suí cháo
饮酒数日，子牙复往都城随朝。
bù biǎo
不表。
qiě shuō dá jǐ bǎ yù shí pí pá fàng yú zhāi xīng lóu shàng cǎi tiān dì zhī líng qì shòu rì yuè zhī jīng huá yǐ hòu wǔ nián fǎn běn huán yuán duàn sòng chéng tāng tiān xià
且说妲己把玉石琵琶放于摘星楼上，采天地之灵气，受日月之精华，已后五年，返本还元，断送成汤天下。
yī rì zhòu wáng zài zhāi xīng lóu yǔ dá jǐ yǐn yàn jiǔ zhì bàn hān dá dàn gē wǔ yī huí yǔ zhòu wáng zuò yuè
一日，纣王在摘星楼与妲己饮宴，酒至半酣，妲旦歌舞一回，与纣王作乐。
sān gōng pín fēi liù yuàn gōng rén qí shēng hè cǎi
三宫嫔妃，六院宫人，齐声喝采。
nèi yǒu qī shí yú míng gōng rén jù bù hè cǎi yǎn xià qiě yǒu lèi hén
内有七十余名宫人，俱不喝采，眼下且有泪痕。
dá jǐ kàn le tíng zhù gē wǔ chá wèn nà qī shí yú míng gōng rén yuán shì nà yī gōng rén
妲己看了，停住歌舞，查问那七十余名宫人，原是那一宫人。
nèi yǒu fèng yù guān chá de
内有奉御官查得；
yuán shì zhōng gōng jiāng niáng niáng shì yù gōng rén
原是中宫姜娘娘侍御宫人。
dá jǐ nù yuē nǐ zhǔ mǔ móu nì cì sǐ nǐ men fǎn huái fèn nù jiǔ hòu bì chéng gōng wéi zhī huàn
妲己怒曰：“你主母谋逆赐死，你们反怀忿怒，久后必成宫闱之患。
zòu yǔ zhòu wáng zhòu wáng dà nù chuán zhǐ ná xià lóu jù yòng jīn guā dǎ sǐ
”奏与纣王，纣王大怒，传旨：“拿下楼，俱用金瓜打死！
dá jǐ zòu yuē bì xià qiě bù bì jiāng zhè qǐ nì dǎng jī dǐng zàn qiě sòng xià lěng gōng qiè yǒu yī jì kě chú gōng zhōng dà bì
”妲己奏曰：“陛下，且不必将这起逆党击顶，暂且送下冷宫，妾有一计，可除宫中大弊。
fèng yù guān jiāng gōng nǚ sòng xià lěng gōng
”奉御官将宫女送下冷宫。
qiě shuō dá jǐ zòu zhòu wáng yuē jiāng zhāi xīng lóu xià fāng yuán kāi èr shí sì zhàng kuò shēn wǔ zhàng
且说妲己奏纣王曰：“将摘星楼下，方圆开二十四丈阔，深五丈。
bì xià chuán zhǐ mìng dū chéng wàn mín měi yī hù nà shé sì tiáo dōu fàng cǐ kēng zhī nèi
陛下传旨，命都城万民，每一户纳蛇四条，都放此坑之内。
jiāng zuò bì gōng rén xiǎn bāo gān jìng sòng xià kēng zhōng wèi cǐ dú shé
将作弊宫人，跣剥干净，送下坑中，喂此毒蛇。
cǐ xíng míng yuē chài pén
此刑名曰：‘虿盆’。
zhòu wáng yuē yù qī zhī qí fǎ zhēn kě tī chú gōng zhōng dà bì
”纣王曰：“御妻之奇法，真可剔除宫中大弊。
tiān zǐ suí chuán zhǐ yì zhāng guà gè mén
”天子随传旨意，张挂各门。
guó fǎ sēn yán wàn mín zāo lèi lè lìng xiàn qī wǎng lóng dé diàn jiāo shé
国法森严，万民遭累，勒令限期，往龙德殿交蛇。
zhòng mín rì rì jìn yú cháo zhōng bìng wú nèi wài fǎ jì quán xiāo
众民日日进于朝中，并无内外，法纪全消。
cháo tíng shī zhèng bù zhǐ yī rì
朝廷失政，不止一日。
zhòng mín nà shé dū chéng nà lǐ yǒu zhèi xiē shé jù dào wài xiàn mǎi shé jiāo nà
众民纳蛇，都城那里有这些蛇，俱到外县买蛇交纳。
yī rì wén shū fáng jiāo lì guān jū shàng dài fū zài wén shū fáng lǐ kàn tiān xià běn zhāng zhī jiàn zhòng mín huò sān liǎng chéng háng sì wǔ yī chù shǒu tí kuāng lán jìn jiǔ jiān dà diàn
一日，文书房胶鬲──官居上大夫，在文书房里，看天下本章，只见众民或三两成行，四五一处，手提筐篮，进九间大殿。
dài fū wèn zhí diàn guān zhèi xiē bǎi xìng shǒu tí kuāng lán lǐ miàn shì shèn dōng xī
大夫问执殿官：“这些百姓，手提筐篮，里面是甚东西？
zhí diàn guān dá yuē wàn mín jiāo shé
”执殿官答曰：“万民交蛇。
dài fū dà jīng yuē tiān zǐ yào shé hé yòng
”大夫大惊曰：“天子要蛇何用？
zhí diàn guān yuē bēi zhí bù zhī
”执殿官曰：“卑职不知。
dài fū chū wén shū fáng dào dà diàn zhòng mín jiàn dài fū kòu tóu
”大夫出文书房到大殿，众民见大夫叩头。
jiāo lì yuē nǐ děng ná de shèn me dōng xī
胶鬲曰：“你等拿的甚么东西？
zhòng mín yuē tiān zǐ bǎng wén zhāng guà gè mén měi yī hù nà shé sì tiáo
”众民曰：“天子榜文，张挂各门，每一户纳蛇四条。
dū chéng nà lǐ xǔ duō shé jù zài bǎi lǐ zhī wài mǎi lái jiāo nà
都城那里许多蛇，俱在百里之外，买来交纳。
bù zhī shèng shàng hé yòng
不知圣上何用。
jiāo lì yuē nǐ men qiě qù jiāo shé
”胶鬲曰：“你们且去交蛇。
zhòng mín qù le
”众民去了。
dài fū jìn wén shū fáng bù kàn běn zhāng zhī jiàn wǔ chéng wáng huáng fēi hǔ bǐ gàn wēi zǐ jī zǐ yáng rèn yáng xiū jù zhì xiāng jiàn lǐ bì
大夫进文书房，不看本章，只见武成王黄飞虎、比干、微子、箕子、杨任、杨修俱至，相见礼毕。
jiāo lì yuē liè wèi dà rén kě zhī tiān zǐ lìng bǎi xìng měi hù nà shé sì tiáo bù zhī qǔ cǐ hé yòng
胶鬲曰：“列位大人可知天子令百姓每户纳蛇四条，不知取此何用。
huáng fēi hǔ dá yuē mò jiāng zuó rì kàn cāo huí lái jiàn zhòng mín yán tiān zǐ zhāng guà bǎng wén měi hù nà shé sì tiáo fēn fēn bù jué jù yǒu yuàn yán
”黄飞虎答曰：“末将昨日看操回来，见众民言，天子张挂榜文，每户纳蛇四条，纷纷不绝，俱有怨言。
yīn cǐ jīn rì dào cǐ qǐng wèn liè wèi dà rén bì zhī qí xiáng
因此今日到此，请问列位大人，必知其详。
bǐ gàn jī zǐ yuē wǒ děng yī zì yě bù zhī
”比干、箕子曰：“我等一字也不知。
huáng fēi hǔ yuē liè wèi jì bù zhī dào jiào zhí diàn guān guò lái nǐ tīng wǒ fēn fù
”黄飞虎曰：“列位既不知道，叫执殿官过来，你听我吩咐。
nǐ shàng xīn dǎ tīng tiān zǐ yòng cǐ wù zuò shèn me shì
你上心打听，天子用此物做甚么事。
ruò de shí xìn sù lái bào wǒ chóng chóng shǎng nǐ
若得实信，速来报我，重重赏你。
zhí diàn guān lǐng mìng qù qì zhòng guān suí sàn
”执殿官领命去讫，众官随散。
bù biǎo
不表。
qiě shuō zhòng mín yòu guò wǔ qī yuē shé yǐ jiāo wán shōu shé guān wǎng zhāi xīng lóu huí zhǐ zòu yuē dū chéng zhòng mín jiāo shé yǐ wán nú bì huí zhǐ
且说众民又过五七曰，蛇已交完，收蛇官往摘星楼回旨奏曰：“都城众民交蛇已完，奴婢回旨。
zhòu wáng wèn dá jǐ yuē kēng zhōng shé yǐ wán le yù qī hé yǐ zhì cǐ
”纣王问妲己曰：“坑中蛇已完了，御妻何以治此？
dá jǐ yuē bì xià chuán zhǐ kě jiāng qián rì zàn jì bù yóu gōng gōng rén xiǎn bāo gān jìng yòng shéng fù bèi tuī xià kēng zhōng wèi cǐ shé xiē
”妲己曰：“陛下传旨，可将前日暂寄不游宫宫人，跣剥干净，用绳缚背，推下坑中，喂此蛇蝎。
ruò wú cǐ jí xíng gōng zhōng shēn bì nán chú
若无此极刑，宫中深弊难除。
zhòu wáng yuē yù qī suǒ shè cǐ xíng zhēn shì chú jiān zhī yào fǎ
”纣王曰：“御妻所设此刑，真是除奸之要法。
shé jì nà wán mìng fèng yù guān jiāng bù yóu gōng qián rì sòng xià gōng rén bǎng chū tuī luò chài pén
”蛇既纳完，命奉御官将不游宫前日送下宫人，绑出推落虿盆。
fèng yù guān de zhǐ bù yī shí jiāng gōng rén bǎng zhì kēng biān
”奉御官得旨，不一时将宫人绑至坑边。
nà gōng rén yī jiàn shé zhēng níng yáng tóu tǔ shé è xiàng nán kàn qī shí èr míng gōng rén yī qí jiào kǔ
那宫人一见蛇狰狞，扬头吐舌，恶相难看，七十二名宫人一齐叫苦。
nà rì jiāo lì zài wén shū fáng yě wèi zhè jiàn shì zhú rì dǎ tīng
那日胶鬲在文书房，也为这件事，逐日打听；
zhǐ tīng dé yī zhèn bēi shēng cǎn qiē
只听得一阵悲声惨切。
dài fū chū de wén shū fáng lái jiàn zhí diàn guān máng máng lái bào qǐ lǎo yé
大夫出的文书房来，见执殿官忙忙来报：“启老爷！
qián rì tiān zǐ qǔ shé fàng zài kēng zhōng
前日天子取蛇，放在坑中；
jīn rì jiāng qī shí èr míng gōng rén xiǎn bāo rù kēng wèi cǐ shé xiē
今日将七十二名宫人，跣剥入坑，喂此蛇蝎。
bēi zhí tàn tīng de shí qián lái bào zhī
卑职探听得实，前来报知。
jiāo lì wén yán xīn zhōng shèn shì jī liè jìng jìn nèi tíng guò le lóng dé diàn jìn fēn gōng lóu zǒu zhì zhāi xīng lóu xià zhī jiàn zhòng gōng rén chì shēn fù bèi lèi liú mǎn miàn āi shēng jiào kǔ qī cǎn nán guān
”胶鬲闻言，心中甚是激烈，径进内庭，过了龙德殿，进分宫楼，走至摘星楼下，只见众宫人赤身缚背，泪流满面，哀声叫苦，凄惨难观。
jiāo lì lì shēng dà jiào yuē cǐ shì qǐ kě xíng
胶鬲厉声大叫曰：“此事岂可行！
jiāo lì yǒu běn qǐ zòu
胶鬲有本启奏！
zhòu wáng zhèng yào kàn dú shé yǎo shí gōng rén yǐ wéi qǔ lè bù qī dài fū jiāo lì qǐ zòu
”纣王正要看毒蛇咬食宫人，以为取乐，不期大夫胶鬲启奏。
zhòu wáng xuān jiāo lì shàng lóu fǔ fú wáng wèn yuē zhèn wú zhǐ yì qīng yǒu hé zòu zhāng
纣王宣胶鬲上楼俯伏，王问曰：“朕无旨意，卿有何奏章？
jiāo lì qì ér zòu yuē chén bù wéi bié shì yīn jiàn bì xià héng xíng cǎn kù mín zāo tú dú jūn chén kuí gé shàng xià bù xiāng jiāo jiē yǔ zhòu yǐ chéng pǐ sāi zhī xiàng
”胶鬲泣而奏曰：“臣不为别事，因见陛下横刑惨酷，民遭荼毒，君臣暌隔，上下不相交接，宇宙已成否塞之象。
jīn bì xià yòu yòng zhè děng fēi xíng gōng rén de hé zuì
今陛下又用这等非刑，宫人得何罪！
zuó rì chén jiàn wàn mín jiāo nà shé xiē rén rén jù yǒu yuàn yán
昨日臣见万民交纳蛇蝎，人人俱有怨言。
jīn hàn lǎo pín réng kuàng qiě mǎi shé bǎi lǐ zhī wài mín bù ān shēng
今旱潦频仍，况且买蛇百里之外，民不安生。
chén wén
臣闻；
mín pín zé wèi dào dào jù zé shēng luàn
民贫则为盗，盗聚则生乱。
kuàng qiě hǎi wài fēng yān zhū hóu lí pàn dōng nán èr chù kè wú nìng yǔ mín rì sī luàn dāo bīng sì qǐ
况且海外烽烟，诸侯离叛，东南二处，刻无宁宇，民日思乱，刀兵四起。
bì xià bù xiū rén zhèng rì xíng bào nüè zì cóng pán gǔ zhì jīn bìng bù céng jiàn cǐ xíng wèi hé míng
陛下不修仁政，日行暴虐，自从盘古至今，并不曾见，此刑为何名？
nà yī dài jūn wáng suǒ zhì
那一代君王所制？
wáng yuē gōng rén zuò bì wú fǎ kě chú wǎng wǎng bù xī gù shè cǐ xíng míng yuē chài pén
”王曰：“宫人作弊，无法可除，往往不息，故设此刑，名曰：‘虿盆’。
jiāo lì zòu yuē rén zhī sì zhī mò fēi pí ròu suī yǒu guì jiàn zhī shū zǒng shì yī tǐ
”胶鬲奏曰：“人之四肢，莫非皮肉，虽有贵贱之殊，总是一体。
lìng rén kēng xué zhī zhōng dú shé tūn dàn kǔ tòng shāng xīn
令人坑穴之中，毒蛇吞啖，苦痛伤心。
bì xià guān zhī qí xīn hé rěn shèng yì hé lè
陛下观之，其心何忍，圣意何乐。
kuàng gōng rén jiē xì nǚ zǐ zhāo xī gōng zhōng shì bì xià yú zuǒ yòu bù guò yì shǐ yǒu hé dà bì zāo cǐ cǎn xíng
况宫人皆系女子，朝夕宫中，侍陛下于左右，不过役使，有何大弊，遭此惨刑。
wàng bì xià lián shè gōng rén zhēn huáng shàng hào dàng zhī ēn tǐ shàng tiān hào shēng zhī dé
望陛下怜赦宫人，真皇上浩荡之恩，体上天好生之德。
wáng yuē qīng zhī suǒ jiàn yì shì yǒu lǐ
”王曰：“卿之所谏，亦似有理。
dàn zhǒu yè zhī huàn fā bù jí jué qǐ de yǐ cǎo shuài zhī xíng zhì zhī kuàng fù sì yīn móu xiǎn dú bù rú cǐ bǐ wèi bì zhī jīng ěr
但肘腋之患，发不及觉，岂得以草率之刑治之，况妇寺阴谋险毒，不如此，彼未必知惊耳。
jiāo lì lì shēng yán yuē jūn nǎi chén zhī yuán shǒu chén shì jūn zhī gǔ gōng
”胶鬲厉声言曰：“‘君乃臣之元首，臣是君之股肱。
yòu yuē dǎn cōng míng zuò yuán hòu yuán hòu zuò mín fù mǔ
’又曰：“‘亶聪明作元后，元后作民父母。
jīn bì xià rěn xīn sàng dé bù tīng chén yán wàng xíng bào nüè wǎng yǒu quān xīn shǐ tiān xià zhū hóu huái yuàn dōng bó hóu wú gū shòu lù nán bó hóu qū sǐ zhāo gē jiàn guān jǐn páo luò
’今陛下忍心丧德，不听臣言，妄行暴虐，罔有悛心，使天下诸侯怀怨，东伯侯无辜受戮，南伯侯屈死朝歌，谏官尽炮烙；
jīn wú gū gōng é yòu rù chài pén
今无辜宫娥，又入虿盆。
bì xià zhǐ zhī huān yú yú shēn gōng xìn chán tīng nìng huāng yín xù jiǔ zhēn rú zhòng jí zài xīn bù zhī hé shí jǔ fā chéng suǒ wèi dà yōng jì kuì mìng yì suí zhī
陛下只知欢娱于深宫，信谗听佞，荒淫酗酒，真如重疾在心，不知何时举发，诚所谓大痈既溃，命亦随之。
bì xià bù yī sī shěng zhǐ zhī zòng yù bài dù bù xiǎng guó jiā hé yǐ rú pán shí zhī ān
陛下不一思省，只知纵欲败度，不想国家何以如盘石之安。
kě xī xiān wáng kè qín kè jiǎn jìng tiān wèi mìng fāng bǎo shè jì tài píng huá yí shuài fú
可惜先王克勤克俭，敬天畏命，方保社稷太平，华夷率服。
bì xià dāng gǎi è cóng shàn qīn xián yuǎn sè tuì nìng jìn zhōng shù jī zōng shè kě bǎo guó tài mín ān shēng mín xìng shèn
陛下当改恶从善，亲贤远色，退佞进忠，庶几宗社可保，国泰民安，生民幸甚。
chén děng rì xī jiāo xīn bù rěn bì xià lún yú hūn àn lí mín lí xīn lí dé huò shēng bù cè suǒ wèi shè jì zōng miào fēi bì xià zhī suǒ yǒu yě
臣等日夕焦心，不忍陛下沦于昏暗，黎民离心离德，祸生不测，所谓社稷宗庙非陛下之所有也。
chén hé rěn shēn yán wàng bì xià yǐ zǔ zōng tiān xià wéi zhòng bù dé wàng tīng nǚ shì zhī yán yǒu fèi zhōng jiàn zhī yǔ wàn mín xìng shèn
臣何忍深言，望陛下以祖宗天下为重，不得妄听女侍之言，有废忠谏之语，万民幸甚！
zhòu wáng dà nù yuē hǎo pǐ fū
”纣王大怒曰：“好匹夫！
zěn gǎn wú zhī wǔ bàng shèng jūn zuì zài bù shè
怎敢无知侮谤圣君，罪在不赦！
jiào zuǒ yòu jí jiāng cǐ pǐ fū bō jìng sòng rù chài pén yǐ zhèng guó fǎ
”叫左右：“即将此匹夫剥净，送入虿盆，以正国法！
zhòng rén fāng yù lái ná bèi jiāo lì dà hē yuē hūn jūn wú dào shā lù jiàn chén cǐ guó jiā dà huàn wú bù rěn jiàn chéng tāng shù bǎi nián tiān xià yī dàn fù yǔ tā rén suī sǐ wǒ bù míng mù
”众人方欲来拿，被胶鬲大喝曰：“昏君无道，杀戮谏臣，此国家大患，吾不忍见成汤数百年天下一旦付与他人，虽死我不瞑目。
kuàng wú guān jū jiàn yì zěn rù chài pén
况吾官居谏议，怎入虿盆！
shǒu zhǐ zhòu wáng dà mà hūn jūn
”手指纣王大骂：“昏君！
zhè děng hèng bào zhōng yīng xī bó zhī yán
这等横暴，终应西伯之言！
dài fū yán ba wàng zhāi xīng lóu xià yī tiào zhuàng jiāng xià lái diē le gè nǎo jiāng bèng liú sǐ yú fēi mìng
”大夫言罢，望摘星楼下一跳，撞将下来，跌了个脑浆迸流，死于非命。
yǒu shī wèi zhèng
有诗为证：
chì dǎn zhōng xīn wèi guó yōu xiān shēng zhuàng xià zhāi xīng lóu
赤胆忠心为国忧，先生撞下摘星楼。
zǎo zhī tiān shù chéng tāng miè kě xī juān qū xuè shuǐ liú
早知天数成汤灭，可惜捐躯血水流。
huà shuō jiāo lì zhuì lóu fěn shēn suì gǔ
话说胶鬲坠楼，粉身碎骨。
zhòu wáng kàn jiàn gèng jué dà nù chuán zhǐ jiāng gōng nǚ tuī xià chài pén lián jiāo lì yī qí wèi le shé xiē
纣王看见，更觉大怒，传旨：“将宫女推下虿盆，连胶鬲一齐喂了蛇蝎！
kě lián qī shí èr míng gōng rén qí qí gāo jiào huáng tiān hòu tǔ wǒ děng yòu wèi wèi fēi zāo cǐ cǎn xíng
”可怜七十二名宫人，齐齐高叫：“皇天后土，我等又未为非，遭此惨刑！
dá jǐ jiàn rén
妲己贱人！
wǒ děng shēng bù néng shí rǔ zhī ròu sǐ hòu dìng dàn rǔ yīn hún
我等生不能食汝之肉，死后定啖汝阴魂！
zhòu wáng jiàn gōng rén luò yú kēng nèi è shé jiàng guān rén pán rào tūn yǎo pí fū zuān rù fù nèi kǔ tòng fēi cháng
”纣王见宫人落于坑内，饿蛇将官人盘绕，吞咬皮肤，钻入腹内，苦痛非常。
dá jǐ yuē ruò wú cǐ xíng yān de chú gōng zhōng dà huàn
妲己曰：“若无此刑，焉得除宫中大患！
zhòu wáng yǐ shǒu fú dá jǐ zhī bèi yuē xǐ nǐ zhè děng qí fǎ miào bù kě yán
”纣王以手拂妲己之背曰：“喜你这等奇法，妙不可言！
liǎng biān gōng rén xīn suān dǎn suì
”两边宫人，心酸胆碎。
yǒu shī wèi zhèng
有诗为证：
chài pén shé xiē shì zhēng níng
虿盆蛇蝎势狰狞；
gōng nǚ zāo yāng rù cǐ kēng
宫女遭殃入此坑。
yī jiàn hún fēi qiān lǐ wài kě lián cǎn sǐ shèng yóu pēng
一见魂飞千里外，可怜惨死胜油烹。
huà shuō zhòu wáng jiāng gōng rén rù yú kēng nèi yǐ wéi měi xíng
话说纣王将宫人入于坑内，以为美刑。
dá jǐ yòu zòu yuē bì xià kě zài chuán zhǐ jiāng chài pén zuǒ biān jué yī chí yòu biān wā yī zhǎo chí zhōng yǐ zāo qiū wéi shān
妲己又奏曰：“陛下可再传旨，将虿盆左边掘一池，右边挖一沼，池中以糟邱为山；
yòu biān yǐ jiǔ wèi chí
右边以酒为池。
zāo qiū shān shàng yòng shù zhī chā mǎn bǎ ròu pī chéng báo piàn guà zài shù zhī zhī shàng míng yuē ròu lín yòu biān jiāng jiǔ guàn mǎn míng yuē jiǔ hǎi
糟邱山上，用树枝插满，把肉披成薄片，挂在树枝之上，名曰：‘肉林，’右边将酒灌满，名曰：‘酒海。
tiān zǐ fù yǒu sì hǎi yuán gāi xiǎng wú qióng fù guì
’天子富有四海，原该享无穷富贵；
cǐ ròu lín jiǔ hǎi fēi tiān zǐ zhī zūn bù dé wàng zì zūn xiǎng yě
此肉林、酒海，非天子之尊，不得妄自尊享也。
zhòu wáng yuē yù qī yì zhì qí guān zhēn kān wán shǎng
”纣王曰：“御妻异制奇观，真堪玩赏；
fēi qí sī miào xiǎng bù néng rú cǐ
非奇思妙想，不能如此。
suí chuán zhǐ yī fǎ zhì zào
”随传旨，依法制造。
fēi zhǐ yī rì jiāng jiǔ chí ròu lín zào de wán quán
非止一日，将酒池、肉林，造的完全。
zhòu wáng shè yàn yǔ dá jǐ wán shǎng ròu lín jiǔ chí
纣王设宴，与妲己玩赏肉林、酒池。
zhèng yǐn zhī jiān dá jǐ zòu yuē lè shēng fán yàn gē chàng xún cháng bì xià chuán zhǐ mìng gōng rén yǔ huàn guān pū diē dé shèng zhě chí zhōng shǎng jiǔ bù shèng zhě nǎi wú yòng zhī bì shì yú yù qián yǒu rǔ tiān zǐ kě yòng jīn guā jī dǐng fàng yú zāo nèi
正饮之间，妲己奏曰：“乐声烦厌，歌唱寻常，陛下传旨，命宫人与宦官扑跌，得胜者，池中赏酒，不胜者乃无用之婢，侍于御前，有辱天子，可用金瓜击顶，放于糟内。
dá jǐ zòu bì zhòu wáng wú bù tīng cóng chuán zhǐ
”妲己奏毕，纣王无不听从，传旨；
mìng gōng rén huàn guān pū diē
命宫人宦官扑跌。
kě lián zhè yāo niè zài gōng zhōng wú suǒ bù wéi huàn guān zāo tiǎn shāng cán mín mìng
可怜这妖孽在宫中，无所不为，宦官遭殄，伤残民命。
kàn guān
──看官；
tā wèi hé shì yào jiāng gōng rén dǎ sǐ rén zài zāo nèi
他为何事要将宫人打死，人在糟内？
dá jǐ huò èr sān gēng xiàn chū yuán xíng yào chī zāo nèi gōng rén yǐ xuè shí yǎng tā yāo qì huò yú zhòu wáng
妲己或二、三更现出原形，要吃糟内宫人，以血食养他妖气，惑于纣王。
yǒu shī yuē
有诗曰：
xuán ròu wèi lín jiǔ zuò chí zhòu wáng wú dào lèi qióng qí
悬肉为林酒作池，纣王无道类穷奇。
chài pén yuàn qì chōng xiāo hàn páo luò jīng hún bàng huǒ chuī
虿盆怨气冲霄汉，炮烙精魂傍火炊。
wén wǔ wú xīn fú shè jì
文武无心扶社稷；
jūn mín yǒu yì pò gōng lí
军民有意破宫褵。
jiāng lái guó tǔ hé shí jǐn
将来国土何时尽？
wù wǔ xún zhōng jiǎ zǐ qī
戊午旬中甲子期。
huà shuō zhòu wáng tīng xìn dá jǐ zào jiǔ chí ròu lín yī wú jì dàn cháo gāng bù zhěng rèn yì huāng yín
话说纣王听信妲己，造酒池、肉林，一无忌惮，朝纲不整，任意荒淫。
yī rì dá jǐ hū rán xiǎng qǐ yù shí pí pá jīng zhī hèn shè yī jì hài zi yá
一日，妲己忽然想起玉石琵琶精之恨，设一计害子牙；
zuò yī tú huà
作一图画。
nà rì zài zhāi xīng lóu yǔ zhòu wáng yǐn yàn jiǔ zhì bàn hān dá jǐ yuē qiè yǒu yī tú huà xiàn yǔ bì xià yī guān
那日在摘星楼与纣王饮宴，酒至半酣，妲己曰：“妾有一图画，献与陛下一观。
wáng yuē qǔ lái zhèn kàn
”王曰：“取来朕看。
dá jǐ mìng guān rén jiāng huà chā tiāo zhe
”妲己命官人将画叉挑着。
zhòu wáng yuē cǐ huà yòu fēi líng máo yòu fēi zǒu shòu yòu fēi shān jǐng yòu fēi rén wù
纣王曰：“此画又非翎毛，又非走兽，又非山景，又非人物。
shàng huà yī tái gāo sì zhàng jiǔ chǐ diàn gé wēi é qióng lóu yù yǔ mǎ nǎo qì jiù lán gān míng zhū zhuāng chéng liáng dòng yè xiàn guāng huá zhào yào ruì cǎi míng yuē lù tái
“上画一台，高四丈九尺，殿阁巍峨，琼楼玉宇，玛瑙砌就栏杆，明珠妆成梁栋，夜现光华，照耀瑞彩，名曰：“鹿台。
dá jǐ zòu yuē bì xià wàn shèng zhì zūn guì wèi tiān zǐ fù yǒu sì hǎi ruò bù zào cǐ tái bù zú yǐ zhuàng guān zhān
”妲己奏曰：“陛下万乘至尊，贵为天子，富有四海，若不造此台，不足以壮观瞻。
cǐ tái zhēn shì yáo chí yù quē làng yuàn péng lái
此台真是瑶池玉阙，阆苑蓬莱。
bì xià zǎo wǎn yàn yú tái shàng zì yǒu xiān rén xiān nǚ xià jiàng
陛下早晚宴于台上，自有仙人、仙女下降。
bì xià de yǔ zhēn xiān áo yóu yán nián yì shòu lù suàn wú qióng
陛下得与真仙遨游，延年益寿，禄算无穷。
bì xià yǔ qiè gòng tāo fú bì yǒng xiǎng rén jiān fù guì yě
陛下与妾，共叨福庇，永享人间富贵也。
wáng yuē cǐ tái gōng chéng hào dà mìng hé guān dū zào
”王曰：“此台工程浩大，命何官督造？
dá jǐ zòu yuē cǐ gōng xū de cái yì jīng qiǎo cōng míng ruì zhì shēn shí yīn yáng dòng xiǎo shēng kè yǐ qiè guān zhī fēi xià dài fū jiāng shàng bù kě
”妲己奏曰：“此工须得才艺精巧、聪明睿智、深识阴阳、洞晓生克，以妾观之，非下大夫姜尚不可。
zhòu wáng wén yán jí chuán zhǐ xuān xià dài fū jiāng shàng
”纣王闻言，即传旨：“宣下大夫姜尚。
shǐ chén wǎng bǐ gàn fǔ zhào jiāng shàng
”使臣往比干府召姜尚。
bǐ gàn huāng máng jiē zhǐ
比干慌忙接旨。
shǐ chén yuē zhǐ yì nǎi xuān xià dài fū jiāng shàng
使臣曰：“旨意乃宣下大夫姜尚。
zi yá jí máng jiē zhǐ xiè ēn yuē tiān shǐ dà rén kě xiān dào wǔ mén bēi zhí jiù zhì
”子牙即忙接旨，谢恩曰：“天使大人，可先到午门，卑职就至。
shǐ chén qù le
”使臣去了。
zi yá àn qǐ yī kè zǎo zhī jīn rì zhī ě
子牙暗起一课，早知今日之厄。
zi yá duì bǐ qián xiè yuē jiāng shàng hé méng dà dé tí xié bìng zǎo wǎn zhǐ jiào zhī ēn
子牙对比干谢曰：“姜尚荷蒙大德提携，并早晚指教之恩。
bù qī jīn rì xiāng bié
不期今日相别。
cǐ ēn cǐ dé bù zhī hé shí kě bào
此恩此德，不知何时可报。
bǐ gàn yuē xiān shēng hé gù chū cǐ yán
”比干曰：“先生何故出此言？
zi yá yuē shàng zhàn yùn mìng zhǔ jīn rì bù hǎo yǒu hài wú lì yǒu xiōng wú jí
”子牙曰：“尚占运命，主今日不好，有害无利，有凶无吉。
bǐ gàn yuē xiān shēng yòu fēi jiàn guān zài wèi kuàng qiě bù jiǔ miàn jūn yǐ shùn wéi shì hé hài zhī yǒu
”比干曰：“先生又非谏官在位，况且不久面君，以顺为是，何害之有！
zi yá yuē shàng yǒu yī jiǎn tiě yā zài shū fáng yàn tāi zhī xià dàn chéng xiàng yǒu dà nàn lín shēn wú chǔ jiě shì kě guān cǐ jiǎn shù jī kě tuō qí wēi nǎi bēi zhí bào chéng xiàng juān yá zhī wàn yī ěr
”子牙曰：“尚有一柬帖，压在书房砚台之下，但丞相有大难临身，无处解释，可观此柬，庶几可脱其危，乃卑职报丞相涓涯之万一耳。
cóng jīn yī bié bù zhī hé rì néng zài dǔ zūn yán
从今一别，不知何日能再睹尊颜！
zi yá zuò cí bǐ gàn zhuó shí bù rěn xiān shēng guǒ yǒu zāi zhūn dài wú jìn cháo miàn jūn kě bǎo xiān shēng wú yú
”子牙作辞，比干着实不忍：“先生果有灾迍，待吾进朝面君，可保先生无虞。
zi yá yuē shù yǐ rú cǐ bù bì dòng láo fǎn lèi qí shì
”子牙曰：“数已如此，不必动劳，反累其事。
bǐ gàn xiāng sòng zi yá chū xiāng fǔ shàng mǎ lái dào wǔ mén jìng zhì zhāi xīng lóu hou zhǐ
”比干相送，子牙出相府，上马来到午门，径至摘星楼候旨。
fèng yù guān xuān shàng zhāi xīng lóu jiàn jià bì
奉御官宣上摘星楼，见驾毕。
wáng yuē qīng yǔ zhèn dài láo qǐ zào lù tái sì gōng chéng zhī rì rú lù zēng guān zhèn jué bù shí yán
王曰：“卿与朕代劳，起造鹿台，俟功成之日，如禄增官，朕决不食言。
tú yàng zài cǐ
图样在此。
zi yá yī kàn gāo sì zhàng jiǔ chǐ shàng zào qióng lóu yù yǔ diàn gé zhòng yán mǎ nǎo qì jiù lán gān bǎo shí zhuāng chéng dòng liáng
”子牙一看，高四丈九尺，上造琼楼玉宇，殿阁重檐，玛瑙砌就栏杆，宝石妆成栋梁。
zi yá kàn ba àn xiǎng zhāo gē fēi wú jiǔ jū zhī de qiě jiāng yán yǔ gǎn wù zhè hūn jūn hūn jūn bì dìng bù tīng fā nù
子牙看罢，暗想：“朝歌非吾久居之地，且将言语感悟这昏君，昏君必定不听、发怒。
wǒ jiù cǐ tuō shēn yǐn le hé wéi bù kě
我就此脱身隐了，何为不可！
bì jìng bù zhī zi yá xiōng jí rú hé qiě tīng xià huí fēn jiě
毕竟不知子牙凶吉如何，且听下回分解。