tài shī huí bīng chén shí cè
太师回兵陈十策
shī yuē
诗曰：
tiān yùn xún huán yǒu tì lóng rèn tā shèng suàn zǒng wú gōng
天运循环有替隆，任他胜算总无功。
fāng cái shǎo jìn hé píng cè yòu dào tí bīng yù pò róng
方才少进和平策，又道提兵欲破戎。
shù dìng qǐ róng rén lì zhuǎn qī féng zì yǔ guǐ shén tóng
数定岂容人力转，期逢自与鬼神同。
cóng lái nì niè zhōng guī jǐn zòng yǒu huí tiān shǒu yì qióng
从来逆孽终归尽，纵有回天手亦穷。
huà shuō huáng yuán shuài jiàn bǐ gàn rú cǐ bù yán jìng chū wǔ mén mìng huáng míng zhōu jì suí kàn lǎo diàn xià wǎng hé chǔ qù
话说黄元帅见比干如此不言，径出午门，命黄明、周纪：“随看老殿下往何处去。
èr jiàng lǐng mìng qù qì
”二将领命去讫。
qiě shuō bǐ gàn mǎ zǒu rú fēi zhǐ wén de fēng shēng zhī xiǎng
且说比干马走如飞，只闻得风声之响。
yuē zǒu wǔ qī lǐ zhī yáo zhǐ tīng de lù bàng yǒu yī fù rén shǒu tí kuāng lán jiào mài wú xīn cài
约走五七里之遥，只听得路傍有一妇人手提筐篮，叫卖无心菜。
bǐ gàn hū tīng de lè mǎ wèn yuē zěn me shì wú xīn cài
比干忽听得，勒马问曰：“怎么是无心菜？
fù rén yuē mín fù mài de shì wú xīn cài
”妇人曰：“民妇卖的是无心菜。
bǐ gàn yuē rén ruò shì wú xīn rú hé
”比干曰：“人若是无心，如何？
fù rén yuē rén ruò wú xīn jí sǐ
”妇人曰：“人若无心，即死。
bǐ gàn dà jiào yī shēng zhuàng xià mǎ lái yī qiāng rè xuè jiàn chén āi
”比干大叫一声，撞下马来，一腔热血溅尘埃。
yǒu shī wèi zhèng
有诗为证：
yù zhá fēi lái shí kě shāng dá jǐ shè jì hài zhōng liáng
御札飞来实可伤，妲己设计害忠良。
bǐ gàn yǐ zhàng kūn lún shù bo zhào yān zhī zài lù bàng
比干倚仗昆仑术，卜兆焉知在路傍。
huà shuō mài cài fù rén jiàn bǐ gàn luò mǎ bù zhī hé gù huāng de duǒ le
话说卖菜妇人见比干落马，不知何故，慌的躲了。
huáng míng zhōu jì èr qí mǎ gǎn chū běi mén kàn jiàn bǐ gàn sǐ yú mǎ xià yī dì xiān xuè jiàn rǎn yī páo yǎng miàn cháo tiān míng mù wú yǔ
黄明、周纪二骑马，赶出北门，看见比干死于马下，一地鲜血，溅染衣袍，仰面朝天，瞑目无语。
èr jiāng bù zhī suǒ yǐ rán dāng shí zi yá liú xià jiǎn tiē shàng shū fú yìn jiāng fú shāo huī rù shuǐ fú yú fù zhōng hù qí wǔ zàng gù néng chéng mǎ chū běi mén ěr
二将不知所以然──当时子牙留下简帖，上书符印，将符烧灰入水，服于腹中，护其五脏，故能乘马出北门耳。
jiàn mài wú xīn cài de bǐ gàn wèn qí yīn yóu fù rén yán rén wú xīn jí sǐ ruò shì huí dào rén wú xīn hái huó bǐ gàn yì kě bù sǐ
见卖无心菜的，比干问其因由，妇人言“人无心即死”，若是回道“人无心还活”，比干亦可不死。
bǐ gàn qǔ xīn xià tái shàng mǎ xuè bù chū zhě nǎi zi yá fú shuǐ xuán miào zhī gōng
比干取心，下台，上马，血不出者，乃子牙符水玄妙之功。
huà shuō huáng míng zhōu jì fēi mǎ gǎn chū běi mén jiàn rú cǐ xíng jìng huí zhì jiǔ jiān diàn lái huí huáng yuán shuài shuō jiàn bǐ gàn rú cǐ ér sǐ shuō le yī biàn
话说黄明、周纪飞马赶出北门，见如此行径，回至九间殿来，回黄元帅说“见比干……如此而死”，说了一遍。
wēi zǐ děng bǎi guān wú bù shāng qíng
微子等百官无不伤情。
nèi yǒu yī xià dài fū lì shēng dà jiào hūn jūn wú shì shàn shā shū fù jì gāng jué miè
内有一下大夫厉声大叫：“昏君无事擅杀叔父，纪纲绝灭！
wú zì xiàn jià
吾自见驾！
cǐ guān nǎi shì xià zhāo zì wǎng lù tái bù tīng xuān zhào jìng shàng tái lái
”此官乃是夏招，自往鹿台，不听宣召，径上台来。
zhòu wáng jiāng bǐ gàn xīn lì děng zuò gēng tāng yòu bèi xià zhāo shàng tái jiàn jià
纣王将比干心立等做羹汤，又被夏招上台见驾。
zhòu wáng chū jiàn xià zhāo jiàn zhāo shù mù yáng méi yuán zhēng liǎng yǎn miàn jūn bù bài
纣王出见夏招，见招竖目扬眉，圆睁两眼，面君不拜。
zhòu wáng yuē xià zhāo wú zhǐ yǒu hé shì jiàn zhèn
纣王曰：“夏招，无旨有何事见朕？
zhāo yuē tè lái shì jūn
”招曰：“特来弑君！
zhòu wáng xiào yuē zì gǔ yǐ lái nà yǒu chén shì jūn zhī lǐ
”纣王笑曰：“自古以来，那有臣弑君之理！
zhāo yuē hūn jūn
”招曰：“昏君！
nǐ yě zhī dào wú shì jūn zhī lǐ
你也知道无弑君之理！
shì shàng nà yǒu wú gù zhí shā shū fù zhī qíng
世上那有无故侄杀叔父之情！
bǐ gàn nǎi hūn jūn wèi zhī dí shū dì yǐ zhī dì jīn tīng yāo fù dá jǐ zhī móu qǔ bǐ gàn xīn zuò gēng chéng wèi shì shū fù
比干乃昏君位之嫡叔，帝乙之弟，今听妖妇妲己之谋，取比干心作羹，诚为弑叔父！
chén shì hūn jūn yǐ jǐn chéng tāng zhī fǎ
臣弑昏君，以尽成汤之法！
zhāo bǎ lù tái shàng guà de fēi yún jiàn chè zài shǒu wàng zhòu wáng pī miàn shā lái
”招把鹿台上挂的飞云剑掣在手，望纣王劈面杀来。
zhòu wáng nǎi wén wǔ quán cái qǐ jù cǐ yí gè rú shēng jiāng shēn yī shǎn ràng guò xià zhāo pū gè kōng
纣王乃文武全才，岂惧此一个儒生，将身一闪让过，夏招扑个空。
zhòu wáng dà nù mìng wǔ shì ná xià
纣王大怒，命：“武士拿下！
wǔ shì lǐng zhǐ fāng lái qín ná
”武士领旨，方来擒拿。
xià zhāo dà jiào yuē bù bì lái
夏招大叫曰：“不必来！
hūn jūn shā shū fù zhāo yi shì jūn cǐ shì zhī dāng rán
昏君杀叔父，招宜弑君，此事之当然。
zhòng rén xiàng qián
”众人向前。
xià zhāo yī tiào
夏招一跳。
zhuàng xià lù tái
撞下鹿台。
kě lián fěn gǔ suì shēn sǐ yú fēi mìng
可怜粉骨碎身，死于非命！
yǒu shī zàn yuē
有诗赞曰：
xià zhāo nù fà qì dāng tián zhǐ wèi jūn wáng xíng bù rén
夏招怒发气当嗔，只为君王行不仁。
bù xī cán qū biàn zhí jiàn kě lián xuè ròu yǐ chéng chén
不惜残躯拚直谏，可怜血肉已成尘！
zhōng xīn zì hé liú qiān gǔ chì dǎn yīng zhī zhòng wàn jūn jīn rì suī tóu tái xià sǐ fāng míng cháng gòng rì huá xīn
忠心自合留千古，赤胆应知重万钧，今日虽投台下死，芳名常共日华新！
bù shuō xià zhāo sǐ yú lù tái zhī xià qiě shuō gè wén wǔ tīng de xià zhāo jìn jié lù tái zhī xià yòu qù běi mén wài shōu bǐ gàn zhī shī
不说夏招死于鹿台之下，且说各文武听得夏招尽节鹿台之下，又去北门外收比干之尸。
shì zǐ wēi zǐ dé pī má zhí zhàng bài xiè bǎi guān
世子微子德披麻执杖，拜谢百官。
nèi yǒu wǔ chéng wáng huáng fēi hǔ wēi zǐ jī zǐ shāng dào bù yǐ
内有武成王黄飞虎、微子、箕子，伤悼不已；
jiāng bǐ gàn yòng guān guǒ tíng zài běi mén wài dā qǐ lú péng yáng zhǐ fān ān dìng hún pò
将比干用棺椁停在北门外，搭起芦棚，扬纸旛安定魂魄。
hū tīng tàn mǎ bào wén tài shī zòu kǎi huí cháo
忽听探马报：“闻太师奏凯回朝。
bǎi guān qí shàng mǎ yíng jiē shí lǐ
”百官齐上马，迎接十里。
zhì yuán mén jūn zhèng sī bào tài shī bǎi guān yíng jiē yuán mén
至辕门，军政司报太师：“百官迎接辕门。
dà shī chuán lìng bǎi guān zàn huí wǔ mén xiāng huì
”大师传令：“百官暂回，午门相会。
zhòng guān sù zhì wǔ mén děng hòu
”众官速至午门等候。
wén tài shī chéng mò qí lín wǎng běi mén ér jìn hū jiàn zhǐ fān piāo dàng biàn wèn zuǒ yòu shì hé rén líng jiù
闻太师乘墨麒辚往北门而进，忽见纸旛飘荡，便问左右：“是何人灵柩？
zuǒ yòu dá yuē shì yà xiāng bǐ gàn zhī jiù
”左右答曰：“是亚相比干之柩。
tài shī jīng yà
”太师惊讶。
jìn chéng yòu jiàn lù tái gāo sǒng guāng jǐng cuó é
进城，又见鹿台高耸，光景嵯峨。
dào le wǔ mén jiàn bǎi guān dào bàng xiāng yíng
到了午门，见百官道傍相迎。
tài shī xià qí xiào liǎn wèn yuē liè wèi lǎo dà rén zhòng yuǎn zhēng běi hǎi lí bié duō nián jǐng wù chéng zhōng jǐn duō biàn le
太师下骑，笑脸问曰：“列位老大人，仲远征北海，离别多年，景物城中尽多变了。
wǔ chéng wáng yuē tài shī zài běi kě wén tiān xià lí luàn cháo zhèng huāng wú zhū hóu sì pàn
”武成王曰：“太师在北，可闻天下离乱，朝政荒芜，诸侯四叛？
tài shī yuē nián nián jiàn bào yuè yuè tōng zhī zhǐ xīn xuán liǎng dì běi hǎi nán píng
”太师曰：“年年见报，月月通知，只心悬两地，北海难平。
tuō lài tiān dì zhī ēn zhǔ shàng wēi fú fāng miè běi hǎi yāo niè
托赖天地之恩，主上威福，方灭北海妖孽。
wú hèn xié wú shuāng yì fēi zhì dū chéng miàn jūn wèi kuài
吾恨胁无双翼，飞至都城面君为快。
zhòng guān suí zhì jiǔ jiān dà diàn
”众官随至九间大殿。
tài shī jiàn lóng shū àn hé yǐ shēng chén jì jìng qī liáng yòu jiàn diàn dōng biān huáng shān shān dà yuán zhù zi
太师见龙书案何以生尘，寂静凄凉，又见殿东边黄邓邓大圆柱子。
tài shī wèn zhí diàn guān huáng shān shān dà zhù zi wèi hé fàng zài diàn shàng
太师问执殿官：“黄邓邓大柱子，为何放在殿上？
zhí diàn guān guì ér dá yuē cǐ dà zhù zi suǒ zhì xīn xíng míng yuē páo luò
”执殿官跪而答曰：“此大柱子，所置新刑，名曰炮烙。
tài shī yòu wèn hé wéi páo luò
”太师又问：“何为炮烙？
zhī jiàn wǔ chéng wáng xiàng qián yán yuē tài shī cǐ xíng nǎi tóng zào chéng de yǒu sān céng huǒ mén
”只见武成王向前言曰：“太师，此刑乃铜造成的，有三层火门。
fán yǒu jiàn guān zǔ shì jìn zhōng wú sī chì xīn wèi guó de yán tiān zǐ zhī guò shuō tiān zi bù rén zhèng tiān zǐ bú yì biàn jiāng cǐ wù jiāng tàn shāo hóng yòng tiě suǒ jiāng rén liǎng shǒu bào zhù tóng zhù zuǒ yòu guǒ jiāng guò qù sì zhī luò wèi huī jìn diàn qián chòu bù kě wén
凡有谏官阻事，尽忠无私，赤心为国的，言天子之过，说天子不仁，正天子不义，便将此物将炭烧红，用铁索将人两手抱住铜柱，左右裹将过去，四肢烙为灰烬，殿前臭不可闻。
wèi zào cǐ xíng zhōng liáng yǐn dùn xián zhě tuì wèi néng zhě qù guó zhōng zhě sǐ jié
为造此刑：忠良隐遁，贤者退位，能者去国，忠者死节。
wén tài shī tīng de cǐ yán xīn zhōng dà nù sān mù jiāo huī zhǐ jí dé dàng zhōng nà yī zhī shén mù zhēng kāi bái guāng xiàn chǐ yú yuǎn jìn
”闻太师听得此言，心中大怒，三目交辉，只急得当中那一只神目睁开，白光现尺余远近。
mìng zhí diàn guān míng zhōng gǔ qǐng jià
命执殿官：“鸣钟鼓请驾！
bǎi guān dà yuè
”百官大悦。
huà shuō zhòu wáng zì qǔ bǐ gàn xīn zuò tāng liáo dá jǐ zhī jí yī shí quán yù zhèng zài tái shàng wēn cún
话说纣王自取比干心作汤，疗妲己之疾，一时痊愈，正在台上温存。
dāng jià guān qǐ zòu yuē jiǔ jiān diàn míng zhōng gǔ nǎi wén tài shī hái cháo qǐng jià dēng diàn
当驾官启奏曰：“九间殿鸣钟鼓，乃闻太师还朝，请驾登殿。
zhòu wáng wén de cǐ shuō mò rán bù yǔ suí chuán zhǐ pái luán yú lín xuān
”纣王闻得此说，默然不语，随传旨：“排銮舆临轩。
chē yù bǎo jià děng guān hù yōng tiān zǐ dēng jiǔ jiān dà diàn
”车御、保驾等官，扈拥天子登九间大殿。
bǎi guān cháo hè
百官朝贺。
wén tài shī jìn lǐ shān hū bì zhòu wáng bǐng guī yù yuē tài shī yuǎn zhēng běi hǎi dēng shè jiān kǔ ān mǎ láo xīn yùn chóu wú xiá
闻太师进礼，山呼毕，纣王秉圭谕曰：“太师远征北海，登涉艰苦，鞍马劳心，运筹无暇。
xīn rán zòu jié qí gōng bù xiǎo
欣然奏捷，其功不小。
tài shī bài fú yú de yuē yǎng zhàng tiān wēi gǎn bì xià hóng fú miè guài chú yāo zhǎn nì jiǎo zéi
”太师拜伏于地曰：“仰仗天威，感陛下洪福，灭怪除妖，斩逆剿贼。
zhēng fá shí wǔ nián chén juān qū bào guó bù gǎn yǒu fù xiān wáng
征伐十五年，臣捐躯报国，不敢有负先王。
chén zài wài wén de nèi tíng zhuó luàn gè lù zhū hóu fǎn pàn shǐ chén xīn xuán liǎng dì hèn bù dé chā chì miàn jūn
臣在外闻得内廷浊乱，各路诸侯反叛，使臣心悬两地，恨不得插翅面君。
jīn dǔ tiān yán qí qíng kě shí
今睹天颜，其情可实？
zhòu wáng yuē jiāng huán chu móu nì shì zhèn è chóng yǔ zòng è wèi pàn jù yǐ fú zhū
”纣王曰：“姜桓楚谋逆弑朕，鄂崇禹纵恶为叛，俱已伏诛；
dàn qí zi sì nüè bù zūn guó fǎ luàn lí gè dì shǐ guān ài rǎo rǎng shèn shì bù fǎ liáng kě tòng hèn
但其子肆虐，不遵国法，乱离各地，使关隘扰攘，甚是不法，良可痛恨！
tài shī zòu yuē jiāng huán chu cuàn wèi è chóng yǔ zòng è shuí kě yǐ wèi zhèng
”太师奏曰：“姜桓楚篡位，鄂崇禹纵恶，谁可以为证？
zhòu wáng wú cí yǐ duì
”纣王无词以对。
tài shī jìn qián fù zòu yuē chén zhēng zài wài kǔ zhàn duō nián
太师近前复奏曰：“臣征在外，苦战多年；
bì xià rén zhèng bù xiū huāng yín jiǔ sè zhū jiàn shā zhōng zhì shǐ zhū hóu fǎn luàn
陛下仁政不修，荒淫酒色，诛谏杀忠，致使诸侯反乱。
chén qiě qǐ bì xià diàn dōng fàng zhe huáng shān shān de shì shén dōng xī
臣且启陛下：殿东放着黄邓邓的是甚东西？
zhòu wáng yuē jiàn chén è kǒu wǔ jūn gū zhōng mǎi zhí gù shè cǐ xíng
”纣王曰：“谏臣恶口忤君，沽忠买直，故设此刑。
míng yuē páo luò
名曰炮烙。
tài shī yòu qǐ chén jìn dū chéng jiàn gāo sǒng qīng xiāo shì shèn suǒ zài
”太师又启：“臣进都城，见高耸青霄是甚所在？
zhòu wáng yuē zhèn zhì shǔ tiān kǔ wú qì de zào cǐ xíng lè yì guān gāo wàng yuǎn bù zhì ěr mù bì sāi ěr
”纣王曰：“朕至暑天，苦无憩地，造此行乐，亦观高望远，不致耳目蔽塞耳。
míng yuē lù tái
名曰鹿台。
tài shī tīng ba xīn zhōng shèn shì bù píng nǎi dà yán yuē jīn sì hǎi huāng huāng zhū hóu qí pàn jiē bì xià yǒu fù yú zhū hóu gù yǒu lí pàn zhī huàn
”太师听罢，心中甚是不平，乃大言曰：“今四海荒荒，诸侯齐叛，皆陛下有负于诸侯，故有离叛之患。
jīn bì xià rén zhèng bù shī ēn zé bù jiàng zhōng jiàn bù nà jìn jiān sè ér yuǎn xián liáng liàn gē yǐn ér bù fēn zhòu yè guǎng shī tǔ mù mín lián lěi ér fǎn jūn liáng ér jué sàn
今陛下仁政不施，恩泽不降，忠谏不纳，近奸色而远贤良，恋歌饮而不分昼夜，广施土木，民连累而反，军粮而绝散。
wén wǔ jūn mín nǎi jūn wáng sì zhī
文武军民，乃君王四肢。
sì zhī shùn qí shēn kāng jiàn
四支顺，其身康健；
sì zhī bù shùn qí shēn quē cán
四肢不顺，其身缺残。
jūn yǐ lǐ dài chén chén yǐ zhōng shì jūn
君以礼待臣，臣以忠事君。
xiǎng xiān wáng zài rì sì yí gǒng shǒu bā fāng bīn fú xiǎng tài píng lè yè zhī fēng shòu gǒng gù huáng jī zhī fú
想先王在日，四夷拱手，八方宾服，享太平乐业之丰，受巩固皇基之福。
jīn bì xià dēng lín dà bǎo cán nüè wàn xìng zhū hóu lí pàn mín luàn jūn yuàn
今陛下登临大宝，残虐万姓，诸侯离叛，民乱军怨。
běi hǎi dāo bīng shǐ chén yī piàn kǔ xīn tiǎn miè yāo dǎng
北海刀兵，使臣一片苦心，殄灭妖党。
jīn bì xià bù xiū dé zhèng yī yì huāng yín shù nián yǐ lái bù zhī cháo gāng dà biàn guó tǐ quán wú shǐ chén rì láo biān jiāng zhèng rú xīn qín lì yàn cháo yú xiǔ mù ěr
今陛下不修德政，一意荒淫，数年以来，不知朝纲大变，国体全无，使臣日劳边疆，正如辛勤立燕巢于朽木耳。
wéi bì xià sī zhī
惟陛下思之！
chén jīn huí cháo zì yǒu zhì guó zhī cè róng chén zài chén
臣今回朝，自有治国之策，容臣再陈。
bì xià zàn qǐng huí gōng
陛下暂请回宫。
zhòu wáng wú yán kě duì zhǐ de jìn gōng quē qù le
”纣王无言可对，只得进宫阙去了。
qiě shuō wén tài shī lì yú diàn shàng yuē zhòng wèi xiān shēng dài fū bù bì huí fǔ dì jù tóng lǎo fū dào fǔ nèi gòng yì
且说闻太师立于殿上曰：“众位先生，大夫，不必回府第，俱同老夫到府内共议。
wu zi you chu
吾自有处。
bǎi guān gēn suí tóng zhì tài shī fǔ dào yín ān diàn shàng gè yī cì zuò xia
”百官跟随，同至太师府，到银安殿上，各依次坐下。
tài shī jiù wèn liè wèi dài fū zhū xiān shēng lǎo fū zài wài duō nián yuǎn zhēng běi dì bù dé zài cháo dàn wǒ wén zhòng gǎn xiān wáng tuō gū zhī zhòng bù gǎn yǒu fù yí yán
太师就问：“列位大夫，诸先生，老夫在外多年，远征北地，不得在朝，但我闻仲感先王托孤之重，不敢有负遗言。
dàn dāng jīn diān dǎo xiàn zhāng yǒu bù dào zhī shì
但当今颠倒宪章，有不道之事。
gè yǐ gōng lùn bù kě jià niē
各以公论，不可架捏。
wǒ zì yǒu píng dìng zhī shuō
我自有平定之说。
nèi yǒu yī dài fū sūn róng qiàn shēn yán yuē tài shī zài shàng cháo tíng tīng chán yuǎn xián chén miǎn jiǔ sè shā zhōng zǔ jiàn tiǎn miè yí lún dài huāng guó zhèng shì jì duō duān
”内有一大夫孙容，欠身言曰：“太师在上：朝廷听谗远贤，沉湎酒色，杀忠阻谏，殄灭彝伦，怠荒国政，事迹多端。
kǒng zhòng guān qí yán yǒu wěn tài shī qīng tīng
恐众官齐言，有紊太师清听。
bù ruò zhòng wèi jìng zuò zhǐ shì wǔ chéng wáng huáng lǎo dà rén cóng tóu zhì wěi jiǎng yǔ lǎo tài shī tīng
不若众位静坐，只是武成王黄老大人从头至尾讲与老太师听。
yī lái lǎo tài shī biàn yú tīng wén
一来老太师便于听闻；
bǎi guān bù zhì chān yuè
百官不致搀越。
bù shí tài shī yì xià rú hé
不识太师意下如何？
wén tài shī tīng ba sūn dài fū zhī yán shén shàn
”闻太师听罢：“孙大夫之言甚善。
huáng lǎo dà rén lǎo fū xǐ ěr yuàn wén qí xiáng
黄老大人，老夫洗耳，愿闻其详。
huáng fēi hǔ qiàn shēn yuē jì cóng zūn mìng mò jiāng bù dé bù xì xì shí chén tiān zǐ zì cóng nà le sū hù zhī nǚ cháo zhōng rì jiàn huāng luàn
”黄飞虎欠身曰：“既从尊命，末将不得不细细实陈：天子自从纳了苏护之女，朝中日渐荒乱。
jiāng yuán pèi jiāng niáng niáng wān mù luò shǒu shā zi jué lún
将元配姜娘娘剜目烙手，杀子绝伦。
kuāng zhū hóu rù cháo gē lù hǎi dà chén wàng zhǎn sī tiān jiàn tài shǐ dù yuán xǐ
诓诸侯入朝歌，戮醢大臣，妄斩司天监太史杜元铣。
tīng dá jǐ zhī hú mèi zào páo luò zhī xíng
听妲己之狐媚，造炮烙之刑。
huài shàng dài fū méi bó
坏上大夫梅伯。
qiú jī chāng yú yǒu lǐ qī nián
囚姬昌于羑里七年。
zhāi xīng lóu nèi shè chài pén gōng é cǎn sǐ
摘星楼内设虿盆，宫娥惨死。
zào jiǔ chí ròu lín nèi shì zāo yāng
造酒池、肉林，内侍遭殃。
zào lù tái guǎng xìng tǔ mù zhī gōng zhì shàng dài fū zhào qǐ zhuì lóu ér sǐ
造鹿台广兴土木之工，致上大夫赵启坠楼而死。
sì yòng chóng hóu hǔ jiān gōng huì lù tōng xíng sān dīng chōu èr dú dīng fù yì yǒu qián zhě mǎi xián zài jiā lèi sǐ bǎi xìng tián yú tái xià
肆用崇侯虎监工，贿赂通行，三丁抽二，独丁赴役，有钱者买闲在家，累死百姓，填于台下。
shàng dài fū yáng rèn jiàn zǔ lù tái zhī gōng
上大夫杨任谏阻鹿台之工；
jiāng yáng rèn wān qù èr mù zhì jīn shī hái wú zōng
将杨任剜去二目，至今尸骸无踪。
qián zhě lù tái shàng yǒu sì wǔ shí hú lí huà zuò xiān rén fù yàn bèi bǐ gàn kàn pò dá jǐ huái hèn
前者鹿台上有四、五十狐狸化作仙人赴宴，被比干看破，妲己怀恨。
jīn bù míng bù bái nèi tíng sī nà yī nǚ bù zhī lái lì
今不明不白，内廷私纳一女，不知来历。
zuó rì tīng xìn dá jǐ zhà yán xīn téng yào líng lóng xīn zuò tāng liáo jí lè bī bǐ gàn pōu xīn sǐ yú fēi mìng
昨日听信妲己，诈言心疼，要玲珑心作汤疗疾，勒逼比干剖心，死于非命；
líng jiù jiàn tíng běi mén
灵柩见停北门。
guó jiā jiāng xìng zhēn xiáng zì xiàn guó jiā jiāng wáng yāo niè pín chū
国家将兴，祯祥自现，国家将亡，妖孽频出。
chán nìng xìn rú jiāo qī zhōng liáng shì rú kòu chóu
谗佞信如胶漆，忠良视如寇雠；
cǎn nüè yì cháng huāng yín wú jì
惨虐异常，荒淫无忌。
jí bù cái děng lǚ jù jiàn zhāng shì rú gù zhǐ shèn zhì shàng xià zǔ gé
即不才等屡具谏章，视如故纸，甚至上下阻隔。
zhèng wú kě nài hé zhī shí shì tài shī zòu kǎi hái guó shè jì xìng shèn
正无可奈何之时，适太师奏凯还国，社稷幸甚！
wàn mín xìng shèn
万民幸甚！
huáng fēi hǔ zhè yī biàn yán yǔ cóng tóu zhì wěi xì xì shuō wán jiù bǎ wén tài shī jí de lì shēng dà jiào yuē yǒu zhè děng fǎn cháng zhī shì
”黄飞虎这一遍言语，从头至尾，细细说完，就把闻太师急得厉声大叫曰：“有这等反常之事！
zhǐ yīn běi hǎi dāo bīng zhì tiān zǐ wěn luàn gāng cháng
只因北海刀兵，致天子紊乱纲常。
wǒ fù xiān wáng yǒu wù guó shì shí lǎo fū zhī zuì yě
我负先王，有误国事，实老夫之罪也！
zhòng dài fū xiān shēng qǐng huí
众大夫、先生请回。
wǒ sān rì hòu shàng diàn zì yǒu tiáo chén
我三日后上殿，自有条陈。
tài shī sòng zhòng gōng chū fǔ huàn xú jí yǔ lìng fēng le fǔ mén yī yīng gōng wén bù xǔ tóu dì
”太师送众宫出府，唤徐急雨，令封了府门，一应公文不许投递。
zhì dì sì rì miàn jūn fāng xǔ kāi mén yìng jiē shì tǐ
至第四日面君，方许开门应接事体。
xú jí yǔ de lìng jí bì fǔ mén
徐急雨得令，即闭府门。
yǒu shī wèi zhèng shī yuē
有诗为证，诗曰：
tài shī bīng huí zòu kǎi hái qǐ zhī guó nèi shì duō jiān
太师兵回奏凯还，岂知国内事多奸。
jūn wáng shī zhèng qián kūn luàn hǎi yǔ fēn bēng guó zhèng jiān
君王失政乾坤乱，海宇分崩国政艰。
shí dào tiáo chén ān shè jì jiǔ zhòng jīn què xuē jiān wán
十道条陈安社稷，九重金阙削奸顽。
shān hé wàng qì gāi rú cǐ zǒng yòng xīn jī zhǐ děng xián
山河旺气该如此，总用心机只等闲。
huà shuō wén tài shī sān rì nèi zào chéng tiáo chén shí dào
话说闻太师三日内造成条陈十道。
dì sì rì rù cháo miàn jūn
第四日入朝面君。
wén wǔ guān yuán yǐ zhī wén tài shī yǒu běn shàng diàn
文武官员已知闻太师有本上殿。
nà rì zǎo cháo jù liǎng bān wén wǔ bǎi guān cháo bì
那日早朝，聚两班文武，百官朝毕。
zhòu wáng yuē yǒu zòu zhāng chū bān wú shì cháo sàn
纣王曰：“有奏章出班，无事朝散。
zuǒ bān zhōng wén tài shī jìn lǐ chēng chén yuē chén yǒu shū
”左班中闻太师进礼称臣曰：“臣有疏。
jiāng běn pù zhǎn yù àn
”将本铺展御案。
zhòu wáng lǎn biǎo
纣王览表：
jù shū tài shī chén wén zhòng shàng yán
“具疏太师臣闻仲上言。
zòu wèi guó zhèng dà biàn yǒu shāng fēng huà chǒng yín jìn nìng nì zhì cǎn xíng dà gàn tiān biàn yǐn yōu mò cè shì chén wén yáo shòu mìng yǐ tiān xià wèi jǐ yōu ér wèi cháng yǐ wèi wéi lè yě
奏为国政大变，有伤风化，宠淫近佞，逆治惨刑，大干天变，隐忧莫测事：臣闻：尧受命以天下为己忧，而未常以位为乐也。
gù zhū zhú luàn chén
故诛逐乱臣，
wù qiú xián shèng
务求贤圣，
shì yǐ de shùn yǔ jì qì jí jiù yáo
是以得舜、禹、稷、契及咎繇，
zhòng shèng fǔ dé
众圣辅德，
xián néng zuǒ zhí
贤能佐职，
jiào huà dà xíng
教化大行，
tiān xià hé qià
天下和洽，
wàn mín jiē ān rén lè yì
万民皆安仁乐义，
gè dé qí yí
各得其宜，
dòng zuò yīng lǐ
动作应礼，
cóng róng zhōng dào
从容中道，
nǎi wáng zhě bì shì ér hòu rén zhī wèi yě
乃‘王者必世而后仁’之谓也。
yáo zài wèi qī shí zài nǎi xùn wèi yǐ chán yú shùn
尧在位七十载，乃逊位以禅虞舜。
yáo bēng tiān xià bù guī yáo zi dān zhū ér guī shùn
尧崩，天下不归尧子丹朱而归舜。
shùn zhī bù kě bì nǎi jí tiān zǐ zhī wèi yǐ yǔ wèi xiāng yīn yáo zhī fǔ zuǒ jì qí tǒng yè shì yǐ chuí gǒng wú wéi ér tiān xià zhì
舜知不可避，乃即天子之位，以禹为相，因尧之辅佐，继其统业，是以垂拱无为而天下治。
suǒ zuò sháo lè jìn měi jìn shàn
所作韶乐，尽美尽善。
jīn bì xià jì chéng dà wèi dāng háng rén yì pǔ shī ēn zé xī ài jūn mín lǐ wén jìng wǔ shùn tiān hé de zé shè jì diàn ān shēng mín lè yè
今陛下继承大位，当行仁义，普施恩泽，惜爱军民，礼文敬武，顺天和地，则社稷奠安，生民乐业。
qǐ yì bì xià jìn yín jiǔ qīn jiān nìng wáng ēn ài jiāng huáng hòu pào shǒu wān jing shā zǐ sì zì jiǎn qí hòu
岂意陛下近淫酒，亲奸佞，亡恩爱，将皇后炮手剜睛，杀子嗣，自剪其后。
cǐ jiē wú dào zhī jūn suǒ xíng zì qǔ miè wáng zhī huò
此皆无道之君所行，自取灭亡之祸。
chén yuàn bì xià tòng gǎi qián fēi xíng rén xīng yì yuǎn xiǎo rén jìn jūn zǐ
臣愿陛下痛改前非，行仁兴义，远小人，近君子；
shù jī shè jì diàn ān wàn mín qīn fú tiān xīn xiào shùn guó zuò líng zhǎng fēng hé yǔ shùn tiān xià xiǎng chéng píng zhī fú yǐ
庶几社稷奠安，万民钦服，天心效顺，国祚灵长，风和雨顺，天下享承平之福矣。
chén dài zuì mào fàn tiān yán tiáo chén kāi liè yú hòu
臣带罪冒犯天颜，条陈开列于后：
zǐ yī jiàn chāi lù tái ān mín bù luàn
笫一件：拆鹿台，安民不乱；
dì èr jiàn fèi páo luò shǐ jiàn guān jìn zhōng
第二件：废炮烙，使谏官尽忠；
dì sān jiàn tián chài pén gōng huàn zì ān
第三件：填虿盆，宫患自安；
dì sì jiàn qù jiǔ chí ròu lín yǎn zhū hóu bàng yì
第四件：去酒池、肉林，掩诸侯谤议；
dì wǔ jiàn biǎn dá jǐ bié lì zhèng gōng shǐ nèi tíng wú gǔ huò zhī yú
第五件：贬妲己，别立正宫，使内庭无蛊惑之虞；
dì liù jiàn kān nìng chén sù zhǎn fèi zhòng yóu hún ér kuài rén xīn shǐ bù xiào zhě zì yuǎn
第六件：勘佞臣，速斩费仲、尤浑而快人心，使不肖者自远；
dì qī jiàn kāi cāng lǐn zhèn mín jī jǐn
第七件：开仓廪，赈民饥馑；
dì bā jiàn qiǎn shǐ mìng zhāo ān yú dōng nán
第八件：遣使命招安于东南；
dì jiǔ jiàn fǎng yí xián yú shān zé shì tiān xià yí sì zhě zhī xīn
第九件：访遗贤于山泽，释天下疑似者之心；
dì shí jiàn nà zhōng jiàn dà kāi yán lù shǐ tiān xià wú yōng sāi zhī bì
第十件：纳忠谏，大开言路，使天下无壅塞之蔽。
wén tài shī lì yú lóng shū àn bàng mó mò rùn háo jiāng bǐ dì yǔ zhòu wáng qǐng bì xià pī zhǔn shī xíng
闻太师立于龙书案傍，磨墨润毫，将笔递与纣王：“请陛下批准施行。
zhòu wáng kàn shí kuǎn zhī zhōng tóu yī jiàn biàn shì chāi lù tái
”纣王看十款之中，头一件便是拆鹿台。
zhòu wáng yuē lù tái zhī gōng fèi wú xiàn qián liáng chéng gōng bù huǐ
纣王曰：“鹿台之工，费无限钱粮，成功不毁。
jīn yī dàn chāi qù shí shì kě xī
今一旦拆去，实是可惜。
cǐ děng zài yì
此等再议。
èr jiàn páo luò zhǔn xíng
二件，‘炮烙’，准行。
sān jiàn chài pén zhǔn xíng
三件，‘虿盆’准行。
wǔ jiàn biǎn sū hòu jīn dá jǐ dé xìng yōu xián bìng wú shī dé rú hé biàn jiā zhé zhǎ
五件，‘贬苏后’，今妲己德性幽闲，并无失德，如何便加谪眨？
yě zài yì
也再议。
liù jiàn zhōng dài fū fèi yóu èr rén sù yǒu gōng ér wú guò hé wéi chán nìng qǐ de biàn jiā zhū lù
六件，中大夫费、尤二人，素有功而无过，何为谗佞，岂得便加诛戮！
chú cǐ sān jiàn yǐ xià zhǔn xíng
除此三件，以下准行。
tài shī zòu yuē lù tái gōng dà láo mín shāng cái wàn mín shēn yuàn chāi zhī suǒ yǐ xiāo tiān xià bǎi xìng zhī yǐn hèn
”太师奏曰：“鹿台功大，劳民伤财，万民深怨，拆之所以消天下百姓之隐恨。
huáng hòu jiàn bì xià zào cǐ cǎn xíng shén nù guǐ yuàn qū hún wú shēn qǐ sù biǎn sū hòu zé shén xǐ guǐ shū qū hún míng mù suǒ yǐ xiāo zài tiān zhī yōu yuàn
皇后谏陛下造此惨刑，神怒鬼怨，屈魂无申，乞速贬苏后，则神喜鬼舒，屈魂瞑目，所以消在天之幽怨。
kān zhǎn fèi zhòng yóu hún zé cháo gāng qīng jìng guó nèi wú chán shèng xīn wú huò luàn zhī yú zé cháo zhèng bù qī qīng ér zì qīng yǐ
勘斩费仲、尤浑，则朝纲清净，国内无谗，圣心无惑乱之虞，则朝政不期清而自清矣。
yuàn bì xià sù cì shī xíng xìng wú chí yí bù jué yǐ wù guó shì zé chén bù shèng xìng shèn
愿陛下速赐施行，幸无迟疑不决，以误国事，则臣不胜幸甚！
zhòu wáng mò nài hé lì yǔ yuē tài shī suǒ zòu zhèn zhǔn qī jiàn
”纣王没奈何，立语曰：“太师所奏，朕准七件；
cǐ sān jiàn hou yì tuǒ zài xíng
此三件候议妥再行。
wén tài shī yuē bì xià mò wèi sān shì xiǎo jié ér bù zú wèi cǐ sān shì guān xì zhì luàn zhī yuán bì xià bù kě bù chá wú de cǎo cǎo fàng guò
”闻太师曰：“陛下莫谓三事小节而不足为，此三事关系治乱之源，陛下不可不察，毋得草草放过。
jūn chén lì biàn zhī jiàn zhōng dài fū fèi zhòng hái bù shí shí wù chū bān shàng diàn jiàn jià
”君臣立辩，只见中大夫费仲还不识时务，出班上殿见驾。
wén tài shī rèn bù dé fèi zhòng wèn yuē zhè yuán guān shì shuí
闻太师认不得费仲，问曰：“这员官是谁？
zhòng yuē bēi zhí fèi zhòng shì yě
”仲曰：“卑职费仲是也。
tài shī dào xiān shēng jiù shì fèi zhòng
”太师道：“先生就是费仲。
xiān shēng shàng diàn yǒu shèn me huà jiǎng
先生上殿有甚么话讲？
zhòng yuē tài shī suī wèi jí rén chén bù àn guó tǐ chí bǐ bī jūn pī xíng zòu shū fēi lǐ yě
”仲曰：“太师虽位极人臣，不按国体：持笔逼君批行奏疏，非礼也；
běn cān huáng hòu fēi chén yě
本参皇后，非臣也；
lìng shā wú gū zhī chén fēi fǎ yě
令杀无辜之臣，非法也。
tài shī miè jūn shì jǐ yǐ xià líng shàng sì xíng diàn tíng dà shī rén chén zhī lǐ kě wèi dà bù jìng
太师灭君恃己，以下凌上，肆行殿庭，大失人臣之礼，可谓大不敬！
tài shī tīng shuō dāng zhōng shén mù zhēng kāi zhǎng rán zhí shù dà shēng yuē fèi zhòng qiǎo yán huò zhǔ qì shā wǒ yě
”太师听说，当中神目睁开，长髯直竖，大声曰：“费仲巧言惑主，气杀我也！
jiāng shǒu yī quán bǎ fèi zhòng dǎ xià dan chi miàn mén qīng zhǒng
”将手一拳，把费仲打下丹墀，面门青肿。
zhī jiàn yóu hún nù shàng xīn lái shàng diàn yán yuē tài shī dāng diàn huǐ dǎ dà chén fēi dǎ fèi zhòng jí dǎ bì xià yǐ
只见尤浑怒上心来，上殿言曰：“太师当殿毁打大臣，非打费仲，即打陛下矣！
tài shī yuē rǔ shì hé guān
”太师曰：“汝是何官？
yóu hún yuē wú nǎi shì yóu hún
”尤浑曰：“吾乃是尤浑。
tài shī xiào yuē yuán lái shì nǐ
”太师笑曰：“原来是你！
liǎng gè zéi chén biǎo lǐ nòng quán hù xiāng huí hù
两个贼臣表里弄权，互相回护！
qū xiàng qián zhǐ yī zhǎng dǎ qù bǎ nà jiān chén fān jīn dòu diē xià dan chi yǒu zhàng yú yuǎn jìn
”趋向前，只一掌打去，把那奸臣翻觔斗跌下丹墀有丈余远近。
huàn zuǒ yòu jiāng fèi yóu èr rén ná chū wǔ mén zhǎn le
唤左右：“将费、尤二人拿出午门斩了！
dāng cháo wǔ shì zuì nǎo cǐ èr rén tīng de tài shī fā nù jiāng èr rén tuī chū wǔ mén
”当朝武士最恼此二人，听得太师发怒，将二人推出午门。
wén tài shī nù chōng niú dòu
闻太师怒冲牛斗。
zhòu wáng mò mò wú yǔ kǒu lǐ bù yán xīn zhōng àn dào fèi yóu èr rén bù zhī qǐ dǎo zì tǎo qí rǔ
纣王默默无语，口里不言，心中暗道：“费、尤二人不知起倒，自讨其辱。
wén tài shī fù zòu qǐng zhòu wáng fā xíng xíng zhǐ
”闻太师复奏请纣王发行刑旨。
zhòu wáng zěn kěn shā fèi yóu èr rén
纣王怎肯杀费、尤二人。
zhòu wáng yuē tài shī zòu shū jù shuō de shì
纣王曰：“太师奏疏，俱说得是。
cǐ sān jiàn shì zhèn jù zǒng xíng
此三件事，朕俱总行；
dài zhèn zài shāng yì ér xíng
待朕再商议而行。
fèi yóu èr chén suī shì mào fàn cān qīng qí zuì wú zhèng qiě fā xià fǎ sī kān wèn qíng zhēn zuì dāng bǐ yì wú yuàn
费、尤二臣，虽是冒犯参卿，其罪无证，且发下法司勘问，情真罪当，彼亦无怨。
wén tài shī jiàn zhòu wáng zài sān wěi qū fǎn yǒu jīng yè yán sè zì sī wú suī wèi guó zhí jiàn jìn zhōng shǐ jūn jù chén wú xiān de qī jūn zhī zuì yǐ
”闻太师见纣王再三委曲，反有兢业颜色，自思：“吾虽为国直谏尽忠，使君惧臣，吾先得欺君之罪矣。
tài shī guì ér zòu yuē chén dàn yuàn sì fāng suí fú bǎi xìng diàn ān zhū hóu bīn fú chén zhī yuàn zú yǐ gǎn yǒu tā wàng zāi
”太师跪而奏曰：“臣但愿四方绥服，百姓奠安，诸侯宾服，臣之愿足矣，敢有他望哉！
zhòu wáng chuán zhǐ jiāng fèi yóu fā xià fǎ sī kān wèn
”纣王传旨：“将费、尤发下法司勘问。
qī dào tiáo chén xiàn jí jǔ xíng
七道条陈限即举行；
sān tiáo zài yì tuǒ shī xíng
三条再议妥施行。
zhòu wáng huí gōng
纣王回宫。
bǎi guān gè sàn
百官各散。
tiān xià xìng hǎo shì xíng
天下兴，好事行；
tiān xià wáng huò tāi jiàng
天下亡，祸胎降。
tài shī fāng shàng tiáo chén shì yǐ hǎo jiāng lái le bù fáng dōng hǎi fǎn le píng líng wáng
太师方上条陈，事已好将来了，不防东海反了平灵王。
fēi bào jìn cháo gē lái xiān zhì wǔ chéng wáng fǔ
飞报进朝歌来，先至武成王府。
huáng yuán shuài jiàn bào tàn yuē bīng gē sì qǐ bā fāng bù níng rú jīn yòu fǎn le píng líng wáng hé shí dìng xī
黄元帅见报，叹曰：“兵戈四起，八方不宁，如今又反了平灵王，何时定息！
huáng yuán shuài bǎ bào chà guān sòng dào wén tài shī fǔ lǐ qù
”黄元帅把报差官送到闻太师府里去。
tài shī zài fǔ zhèng zuò
太师在府正坐。
táng hòu guān bào huáng yuán shuài chà guān jiàn lǎo ye
堂候官报：“黄元帅差官见老爷。
tài shī mìng lìng lái
”太师命：“令来。
chà guān jiāng bào chéng shàng
”差官将报呈上。
tài shī kàn ba dǎ fā lái rén suí jí wǎng huáng yuán shuài fǔ lǐ lái
太师看罢，打发来人，随即往黄元帅府里来。
huáng yuán shuài yíng jiē dào diàn shàng xíng lǐ fēn bīn zhǔ zuò xia
黄元帅迎接到殿上行礼，分宾主坐下。
wén tài shī dào yuán shuài jīn fǎn le dōng hǎi píng líng wáng lǎo fū lái yǔ jiāng jūn gòng yì hái shì lǎo fū qù hái shì yuán shuài qù
闻太师道：“元帅，今反了东海平灵王，老夫来与将军共议：还是老夫去，还是元帅去？
huáng yuán shuài dá yuē mò jiāng qù yě kě lǎo tài shī qù yě kě dàn píng tài shī zhǔ jiàn
”黄元帅答曰：“末将去也可，老太师去也可，但凭太师主见。
tài shī xiǎng yī xiǎng dào yuē huáng jiāng jūn nǐ hái suí cháo
”太师想一想，道曰：“黄将军，你还随朝。
lǎo fū lǐng èr shí wàn rén mǎ qián wǎng dōng hǎi jiǎo píng fǎn pàn guī guó zài shāng zhèng shì
老夫领二十万人马前往东海，剿平反叛，归国再商政事。
èr rén gòng yì tíng dāng
”二人共议停当。
cì rì zǎo cháo wén tài shī cháo hè bì
次日早朝，闻太师朝贺毕。
tài shī shàng biǎo chū shī
太师上表出师。
zhòu wáng lǎn biǎo jīng wèn yuē píng líng wáng yòu fǎn rú zhī nai hé
纣王览表，惊问曰：“平灵王又反，如之奈何？
wén tài shī zòu yuē chén zhī dān xīn yōu guó yōu mín bù dé bù qù
”闻太师奏曰：“臣之丹心，忧国忧民，不得不去。
jīn liú huáng fēi hǔ shǒu guó
今留黄飞虎守国；
chén wǎng dōng hǎi xuē píng fǎn pàn
臣往东海，削平反叛。
yuàn bì xià zǎo wǎn yǐ shè jì wéi zhòng tiáo chén sān jiàn dài chén huí zài yì
愿陛下早晚以社稷为重，条陈三件，待臣回再议。
zhòu wáng wén zòu dà yuè bā bù dé wén tài shī qù le bù zài miàn qián jiǎo rǎo xīn zhōng shèn shì qīng jìng
”纣王闻奏大悦，巴不得闻太师去了，不在面前搅扰，心中甚是清净；
máng chuán yù fā huáng máo bái yuè jí yù wén tài shī jiàn xíng qǐ bīng
忙传谕：“发黄旄、白钺，即与闻太师饯行起兵。
zhòu wáng jià chū cháo gē dōng mén
”纣王驾出朝歌东门。
tài shī jiē jiàn
太师接见。
zhòu wáng mìng zhēn jiǔ cì yǔ tài shī
纣王命斟酒赐与太师。
wén zhòng jiē jiǔ zài shǒu zhuǎn shēn dì yǔ huáng fēi hǔ tài shī yuē cǐ jiǔ huáng jiāng jūn xiān yǐn
闻仲接酒在手，转身递与黄飞虎，太师曰：“此酒黄将军先饮。
fēi hǔ qiàn shēn yuē tài shī yuǎn zhēng shèng shàng suǒ cì huáng fēi hǔ zěn gǎn xiān yǐn
”飞虎欠身曰：“太师远征，圣上所赐，黄飞虎怎敢先饮？
tài shī yuē jiāng jūn jiē cǐ jiǔ lǎo fū yǒu yī yán xiāng gào
”太师曰：“将军接此酒，老夫有一言相告。
huáng fēi hǔ yī yán jiē jiǔ zài shǒu
”黄飞虎依言，接酒在手。
wén tài shī yuē cháo gāng wú rén quán lài jiāng jūn
闻太师曰：“朝纲无人，全赖将军。
dāng jīn ruò shì yǒu shèn bù píng zhī shì lǐ dāng zhí jiàn bù kě qián kǒu jié shé fēi rén chén ài jūn zhī xīn
当今若是有甚不平之事，礼当直谏，不可钳口结舌，非人臣爱君之心。
tài shī huí shēn jiàn zhòu wáng yuē chén cǐ qù wú bié shì yōu xīn yuàn bì xià tīng zhōng gào zhī yán yǐ shè jì wéi zhòng wú biàn luàn jiù zhāng yǒu guāi jūn dào
”太师回身见纣王曰：“臣此去无别事忧心，愿陛下听忠告之言，以社稷为重，毋变乱旧章，有乖君道。
chén cǐ yī qù duō zé yī zài shǎo zé bàn zǎi bù jiǔ biàn guī
臣此一去，多则一载，少则半载，不久便归。
tài shī yòng ba jiǔ yī shēng pào xiǎng qǐ bīng jìng wǎng dōng hǎi qù le
”太师用罢酒，一声炮响，起兵径往东海去了。
yǎn qián yī duàn qī qiao shì rě de dāo bīng gǔn gǔn lái
眼前一段蹊跷事，惹得刀兵滚滚来。
bù zhī shèng fù rú hé qiě tīng xià huí fēn jiě
不知胜负如何，且听下回分解。