第二十八回 — 封神演义 — 许仲琳

zi yá bīng fá chóng hóu hǔ

子牙兵伐崇侯虎

shī yuē

诗曰：

chóng hǔ tān cán qì gèng xiāo bō mín gāo suǐ zì féi ráo

崇虎贪残气更枭，剥民膏髓自肥饶。

féng jūn yù zuò qiān nián diào mǎi kū wéi zhī bǎi jì yào

逢君欲作千年调，买窟惟知百计要。

fèng mìng dū gōng rén lì jǐn chéng jī qǐ xìn dì tú xiāo

奉命督工人力尽，乘机起衅帝图消。

zi yá yǒu dào zhēng wú dào guó bài rén wáng shì shì diāo

子牙有道征无道，国败人亡事事凋。

huà shuō zhòu wáng tóng wén wǔ xīn rán huí zhì dà diàn zhòng guān shì lì

话说纣王同文武欣然回至大殿，众官侍立。

tiān zǐ chuán zhǐ shì fàng fèi zhòng yóu hún

天子传旨：“释放费仲、尤浑。

bǐ shí wēi zǐ chū bān zòu yuē fèi yóu èr rén nǎi tài shī suǒ cān xì yù tīng kān zhě

”彼时微子出班奏曰：“费、尤二人，乃太师所参，系狱听勘者。

jīn tài shī chū bīng wèi yuǎn shí shí shì shè shì yì bù kě

今太师出兵未远，实时释赦，似亦不可。

zhòu wáng yuē fèi yóu èr rén yuán wú zuì xì tài shī tiáo chén qū xiàn zhèn qǐ bù míng

”纣王曰：“费、尤二人原无罪，系太师条陈屈陷，朕岂不明？

huáng bó bù bì yǐ chéng yì ér xiàn zhōng liáng yě

皇伯不必以成议而陷忠良也。

wēi zǐ bù yán xià diàn

”微子不言下殿。

bù yī shí shè chū èr rén guān huán yuán zhí suí cháo bǎo jià

不一时，赦出二人，官还原职，随朝保驾。

zhòu wáng xīn shén huān yuè

纣王心甚欢悦。

yòu jiàn wén tài shī yuǎn zhēng fàng xīn zì lè yī wú jì dàn

又见闻太师远征，放心恣乐，一无忌惮。

shí dāng sān chūn tiān qì jǐng wù sháo huá yù yuán mǔ dān shèng kāi

时当三春天气，景物韶华，御园牡丹盛开。

chuán zhǐ tóng bǎi guān wǎng yù huā yuán shǎng mǔ dān yǐ jì jūn chén tóng lè xiào yú tíng gēng gē xǐ qǐ zhī shèng shì

传旨：“同百官往御花园赏牡丹，以继君臣同乐，效虞廷赓歌喜起之盛事。

bǎi guān lǐng zhǐ suí jià jìn yuán

”百官领旨，随驾进园。

zhèng shì tiān shàng sì shí chūn zuò shǒu rén jiān zuì fù dì wáng jiā

正是：天上四时春作首，人间最富帝王家。

zěn jiàn de yù huā yuán de hǎo chù dàn jiàn

怎见得御花园的好处，但见：

páng fó péng lái xiān jìng yī xī tiān shàng xiān pǔ zhū bān huā mù jié chéng zǎn dié shí lín láng zhuāng jiù jǐng

彷佛蓬莱仙境，依希天上仙圃：诸般花木结成攒，迭石琳琅妆就景。

táo hóng lǐ bái fēn fāng lǜ liǔ qīng luó yáo yè

桃红李白芬芳，绿柳青萝摇曳。

jīn mén wài jǐ zhū jūn zǐ zhú yù hù xià liǎng xíng dài fū sōng

金门外几株君子竹，玉户下两行大夫松。

zǐ wēi wēi jǐn táng huà dòng bì chén chén cǎi gé diāo yán

紫巍巍锦堂画栋，碧沉沉彩阁雕檐。

cù qiú chǎng xié tōng guì yuàn qiū qiān jià yuǎn lí huā peng

蹴球场斜通桂院，秋千架远离花篷。

mǔ dan tíng pín fēi lái wǎng sháo yè yuàn cǎi nǚ xián yóu

牡丹亭嫔妃来往，芍叶院彩女闲游。

jīn qiáo liú lǜ shuǐ hǎi táng zuì qīng fēng

金桥流绿水，海棠醉轻风。

mó zhuān qì jiù xiāo qiáng bái shí pù chéng lù jìng

磨砖砌就萧墙，白石铺成路径。

zǐ jiē liǎng dào xiàn chū èr lóng xì zhū

紫街两道，现出二龙戏珠；

lán gān zuǒ yòu diāo chéng cháo yáng dān fèng

阑干左右，雕成朝阳丹凤。

fěi cuì tíng wàn dào jīn guāng yù shū gé shí céng ruì cǎi

翡翠亭万道金光，御书阁十层瑞彩。

xiáng yún yìng rì xiǎn dì wáng zhī róng huá

祥云映日，显帝王之荣华；

ruì qì yíng móu jiàn huáng jiā zhī jí guì

瑞气迎眸，见皇家之极贵。

fèng wěi zhú bǎi niǎo lái cháo lóng zhǎo huā wǔ yún xiāng zhào

凤尾竹百鸟来朝，龙爪花五云相罩。

qiān hóng wàn zǐ yìng lóu tái zǒu shòu fēi qín míng nèi yuàn

千红万紫映楼台，走兽飞禽鸣内院。

bā gē shuō huà zhòu wáng xǐ xiào yù kuáng

八哥说话，纣王喜笑欲狂；

yīng wǔ gāo gē tiān zǐ huān róng gǔ zhǎng

鹦鹉高歌，天子欢容鼓掌。

bì chí nà jīn yú yuè shuǐ fěn qiáng nèi hè lù tóng chūn

碧池内金鱼跃水，粉墙内鹤鹿同春。

bā jiāo yǐng dòng chěng fēng wēi bī shè xiāng wèi bǎi huā zhǔ

芭蕉影动逞风威，逼射香为百花主。

shān hú shù gāo gāo xià xià shén xiān dòng qū qū wān wān

珊瑚树高高下下，神仙洞曲曲湾湾。

wán zhàn tái céng céng dié dié xī huā jìng rǎo rǎo tiáo tiáo

玩站台层层迭迭，惜花径遶遶迢迢。

shuǐ gé xià ōu míng hé chàng liáng tíng shàng qín yùn qīng yōu

水阁下鸥鸣和畅，凉亭上琴韵清幽。

yè hé huā kāi shēn yuàn qí xiāng bù sàn

夜合花开，深院奇香不散；

mù lán huā fàng mǎn yuán qīng wèi nán xiāo

木兰花放，满园清味难消。

míng huā wàn sè dān qīng nán huà nán miáo

名花万色，丹青难画难描；

lóu gé chóng chóng miào shǒu néng gōng yān fǎng

楼阁重重，妙手能工焉仿。

yù yuán zhōng guǒ rán yì jǐng huáng gōng nèi zhēn shì fán huá

御园中果然异景，皇宫内真是繁华。

huā jiān fān dié chì jìn yuàn yǐn fēng yá

花间翻蝶翅，禁院隐蜂衙。

tíng yán fēi zǐ yàn chí gé tīng míng wā

亭檐飞紫燕，池阁听鸣蛙。

chūn niǎo tí bǎi shé fǎn bǔ shì cí wū

春鸟啼百舌，反哺是慈乌。

zhèng shì yù yuán rú jǐn xiù hé yòng shuō xiān jiā

正是：御园如锦绣，何用说仙家。

lán diàn rǎn chéng qiān kuài yù bì shā lóng zhào wàn duī xiá

蓝靛染成千块玉，碧纱笼罩万堆霞。

shī yuē

诗曰：

ruì qì téng téng suǒ tài huá xiáng guāng ǎi ǎi zhào yún xiá

瑞气腾腾锁太华，祥光霭霭照云霞。

lóng lóu fèng gé qīn xiāo hàn yù hù jīn mén yìng cuì shā

龙楼凤阁侵霄汉，玉户金门映翠纱。

sì shí bù jué xī qí jǐng bā jié cháng kāi hǎn jiàn huā

四时不绝稀奇景，八节常开罕见花。

jǐ fān yǔ guò chūn fēng zhì xiāng mǎn chéng zhōng bǎi wàn jiā

几番雨过春风至，香满城中百万家。

huà shuō bǎi guān suí jià jìn yù yuán mǔ dan tíng bǎi kāi jiǔ lóng shè xí yán yàn wén wǔ yī cì xù zuò xia lùn zūn bēi xíng lǐ

话说百官随驾进御园牡丹亭，摆开九龙设席筵宴，文武依次序坐下，论尊卑行礼。

zhòu wáng zài yù shū gé péi sū dá jǐ hú xǐ mèi gòng yǐn

纣王在御书阁陪苏妲己、胡喜媚共饮。

qiě shuō wǔ chéng wáng duì wēi zǐ jī zǐ yuē yán wú hǎo yán huì wú hǎo huì

且说武成王对微子、箕子曰：“‘筵无好筵，会无好会’。

fāng jīn shì mǎ zòng héng dāo bīng sì qǐ yǒu shèn xīn qíng yàn shǎng mǔ dān

方今士马纵横，刀兵四起，有甚心情宴赏牡丹。

dàn bù zhī tiān zǐ néng gǎi guò cóng shàn huò biān tíng fēng xi tiǎn nì chú xiōng shàng kě wàng gòng lè táng yú xiǎng tài píng zhī fú

但不知天子能改过从善，或边亭烽息，殄逆除凶，尚可望共乐唐虞，享太平之福；

ruò shì mí ér bù fǎn kǒng cǐ rì wú duō yōu rì zhuǎn zhǎng yě

若是迷而不返，恐此日无多，忧日转长也。

wēi zǐ jī zǐ wén yán diǎn shǒu jiē tàn

”微子、箕子闻言，点首嗟叹。

zhòng guān yǐn zhì rì dāng zhèng wǔ bǎi guān wǎng yù shū gé lái xiè jiǔ

众官饮至日当正午，百官往御书阁来谢酒。

dāng jià guān qǐ zòu bǎi guān xiè ēn

当驾官启奏：“百官谢恩。

zhòu wáng yuē chūn guāng jǐng mèi huā liǔ fāng yán zhèng yi lè yǐn hé gù xiè ēn

”纣王曰：“春光景媚，花柳芳妍，正宜乐饮，何故谢恩？

chuán zhǐ dài zhèn péi yàn

传旨：待朕陪宴。

bǎi guān tīng jiàn tiān zǐ xià lóu qīn péi bù gǎn gào tuì zhǐ de gōng hòu

”百官听见天子下楼亲陪，不敢告退，只得恭候。

dàn jiàn zhòu wáng qīn zhì mǔ dan tíng shàng shǒu tiān yī xí tóng zhòng chén gòng yǐn huān xiào lè shēng qí zòu jūn chén huàn zhǎn lún bēi bù jué tiān wǎn dì mìng zhǎng shàng huà zhú

但见纣王亲至，牡丹亭上首添一席，同众臣共饮欢笑，乐声齐奏，君臣换盏轮杯，不觉天晚，帝命掌上画烛。

shēng gē liáo liàng zhēn shì huān lè bèi cháng

笙歌嘹亮，真是欢乐倍常。

jiāng jìn èr gǔ shí fēn bù shuō jūn chén huì jiǔ

将近二鼓时分，不说君臣会酒。

qiě yán yù shū gé dá jǐ hú xǐ mèi dài jiǔ hān shuì lóng tà zhī shàng

且言御书阁妲己、胡喜媚带酒酣睡龙榻之上。

jìn sān gēng shí hòu dá jǐ yuán xíng xiàn chū lái xún rén chī

近三更时候，妲己原形现出来寻人吃。

yī zhèn guài fēng dà zuò zěn jiàn de

一阵怪风大作，怎见得：

cuī huā dào shù yì xún cháng miè zhú wú qíng jìn jué guāng

摧花倒树异寻常，灭烛无情尽绝光。

chuān hù tòu lián qīn bìng gǔ yāo fēn guài qì cǐ zhōng cáng

穿户透帘侵病骨，妖氛怪气此中藏。

fēng guò le yī zhèn bō tǔ yáng chén bǎ mǔ dan tíng dōu huàng dòng

风过了一阵，播土扬尘，把牡丹亭都愰动。

zhòng guān zhèng jīng yí jiān zhǐ tīng de shì jiǔ guān qí jiào yāo jīng lái le

众官正惊疑间，只听得侍酒官齐叫：“妖精来了！

huáng fēi hǔ jiǔ yǐ bàn hān tīng shuō yǒu yāo jīng huāng máng qǐ shēn chū xí guǒ jiàn yī wù zài hán lù zhī zhōng ér lái

”黄飞虎酒已半酣，听说有妖精，慌忙起身出席，果见一物在寒露之中而来。

dàn jiàn

但见：

yǎn shì jīn dēng tǐ tài shū wěi zhǎng zhǎo lì duǎn shēn qū

眼似金灯体态殊，尾长爪利短身躯。

pū lái huǎng shì dēng shān hǔ zhuǎn miàn hún rú bǔ wù chū

扑来恍似登山虎，转面浑如捕物貙。

扑来恍似登山虎，转面浑如捕物䝙。

yāo niè guàn qīn rén qì pò guài mó cháng shì xuè tóu lú

妖孽惯侵人气魄，怪魔常噬血头颅。

níng móu zǐ xì guān xíng xiàng què shì zhōng shān yī lǎo hú

凝眸仔细观形象，却是中山一老狐！

huà shuō huáng fēi hǔ dài jiǔ chū xí jiàn cǐ yāo jīng pū lái shǒu zhōng wú yī wù kě dǎng bǎ shǒu wǎn zhù mǔ dan tíng lán gān pān zhé le yī gēn wàng nà hú lí yī xià dǎ qù

话说黄飞虎带酒出席，见此妖精扑来，手中无一物可挡，把手挽住牡丹亭栏杆，攀折了一根，望那狐狸一下打去。

nà yāo jīng shǎn guò yòu pū jiāng lái

那妖精闪过，又扑将来。

huáng fēi hǔ jiào zuǒ yòu kuài qǔ běi hǎi jìn lái de jīn yǎn shén yīng

黄飞虎叫左右：“快取北海进来的金眼神莺！

zuǒ yòu máng máng de jiāng hóng lóng kāi le fàng chū

”左右忙忙的将红笼开了放出。

nà shén yīng fēi qǐ èr mù rú dēng zhuān jiàng hú lí

那神莺飞起，二目如灯，专降狐狸。

cǐ yīng wǎng xià yī zhào zhǎo shì gāng gōu bǎ hú lí zhuā le yī xià

此莺往下一罩，爪似钢钩，把狐狸抓了一下。

nà hú lí jiào le yī shēng jìng wǎng tài hú shí xià zǎn qù le

那狐狸叫了一声，径往太湖石下攒去了。

zhòu wáng yǎn jiàn cǐ shì jí huàn zuǒ yòu qǔ qiāo chú wàng xià wā

纣王眼见此事，即唤左右取锹锄望下挖。

zuǒ yòu wā xià èr sān chǐ jiàn wú xiàn de rén gǔ kū lóu chéng duī

左右挖下二三尺，见无限的人骨骷髅成堆。

zhòu wáng zhuó shí hài rán

纣王着实骇然。

zhòu wáng yīn xiǎng jiàn guān běn shàng cháng yán yāo fēn guàn yú gōng zhōng zāi xīng biàn yú tiān xià cǐ shì guǒ rán shì shí

纣王因想：“谏官本上，常言‘妖氛贯于宫中，灾星变于天下”，此事果然是实。

xīn xià shèn shì bú yuè

”心下甚是不悦。

bǎi guān qǐ shēn xiè ēn chū cháo gè guī fǔ dì

百官起身，谢恩出朝，各归府第。

bù tí

不题。

qiě shuō dá jǐ jiǔ hòu yuán xíng chū xiàn bù yì bèi shén yīng zhuā le miàn mén shāng pò pí fū

且说妲己酒后，原形出现，不意被神莺抓了面门，伤破皮肤；

jīng xǐng huí lái huǐ zhī wú jí

惊醒回来，悔之无及。

zhòu wáng zhì yù shū gé tóng dá jǐ gòng qǐn shuì zhì tiān míng zhòu wáng hū jiàn dá jǐ miàn shàng dài shāng jí wèn yuē yù qī liǎn shàng wèi hé yǒu shāng

纣王至御书阁同妲己共寝，睡至天明，纣王忽见妲己面上带伤，急问曰：“御妻脸上为何有伤？

dá jǐ zài zhěn biān huí yuē yè lái bì xià péi bǎi guān yǐn yàn qiè wǎng yuán zhōng shāo yóu cóng hǎi táng huā xià guò hū bèi hǎi táng zhī gàn diào jiāng xià lái bǎ qiè shēn zhuā le miàn shàng gù cǐ dài shāng

”妲己在枕边回曰：“夜来陛下陪百官饮宴，妾往园中稍游，从海棠花下过，忽被海棠枝干吊将下来，把妾身抓了面上，故此带伤。

zhòu wáng yuē jīn hòu bù kě wǎng yù yuán yóu lè

”纣王曰：“今后不可往御园游乐。

yuán lái cǐ dì zhēn yǒu yāo fēn

原来此地真有妖氛。

zhèn yǔ bǎi guān yǐn zhì sān gēng guǒ jiàn yī zhī hú lí qián lái pū rén

朕与百官饮至三更，果见一只狐狸前来扑人。

shí yǒu wǔ chéng wáng huáng fēi hǔ pān zhé lán gān qù dǎ tā shàng rán bù tuì

时有武成王黄飞虎攀折栏杆去打他，尚然不退；

hòu fàng chū wài guó jìn lái jīn yǎn shén yīng

后放出外国进来金眼神莺。

nà yīng guàn jiàng hú lí yī zhǎo zhuā qù nà yāo dài shāng zǒu le

那莺惯降狐狸，一爪抓去，那妖带伤走了。

yīng zhǎo shàng yǒu xuè máo

莺爪尚有血毛。

zhòu wáng duì dá jǐ shuō dàn bù zhī tóng zhe hú lí gòng qǐn

”──纣王对妲己说，但不知同着狐狸共寝。

qiě shuō dá jǐ àn hèn huáng fēi hǔ wǒ bù céng rě nǐ nǐ jīn lái hài wǒ zé pà nǐ lù féng zhǎi dào nán huí bì

且说妲己暗恨黄飞虎：“我不曾惹你，你今来害我，则怕你路逢窄道难回避！

yǒu shī wèi zhèng shī yuē

”有诗为证，诗曰：

zhòu wáng xīn rán shǎng mǔ dān jūn chén huān yǐn gǔ sān zǎn hú lí yǐng xiàn rén duō pà guài shòu shī wēi qì gèng huan

纣王忻然赏牡丹，君臣欢饮鼓三攒，狐狸影现人多怕，怪兽施威气更欢。

jīn yǎn shén yīng zhēn kě xiàn suí wěi xié mó yǐ dài cán

金眼神莺真可羡，绥尾邪魔已带残。

sī chóu duàn sòng zhēn jié fù cái de zhōng liáng zhú diào gān

私雠断送贞洁妇，才得忠良逐钓竿。

huà shuō dá jǐ shēn hèn huáng fēi hǔ fàng yīng hài tā zhǐ děng tā lù féng xiá dào

话说妲己深恨黄飞虎放莺害他，只等他路逢狭道。

wǔ chéng wáng nà lǐ zhī dào

武成王那里知道？

huà fēn liǎng chù

话分两处。

qiě yán xī qí jiāng zǐ yá zài cháo yī rì wén biān bào yán zhòu wáng huāng yín jiǔ sè chǒng rèn jiān nìng yòu fǎn le dōng hǎi píng líng wáng wén tài shī qián qù zhēng jiǎo

且言西岐姜子牙在朝，一日闻边报，言纣王荒淫酒色，宠任奸佞，又反了东海平灵王，闻太师前去征剿。

yòu jiàn bào chóng hóu hǔ gǔ huò shèng cōng guǎng xìng tǔ mù xiàn hài dà chén tú dú wàn xìng qián tōng fèi yóu nèi wài jiāo jié bǎ chí cháo zhèng péng bǐ wéi jiān sì xíng bù dào qián zhì jiàn guān

又见报，崇侯虎蛊惑圣聪，广兴土木，陷害大臣，荼毒万姓，潜通费、尤，内外交结，把持朝政，朋比为奸，肆行不道，钳制谏官。

zi yá kàn dào qiē qíng zhī chù nù fà chōng guān yuē cǐ zéi ruò bù xiān chú kǒng wèi hòu huàn

子牙看到切情之处，怒发冲冠曰：“此贼若不先除，恐为后患！

zi yá cì rì zǎo cháo

”子牙次日早朝。

wén wáng wèn yuē chéng xiàng zuó yuè biān bào zhāo gē kě yǒu shèn me yì shì

文王问曰：“丞相昨阅边报，朝歌可有甚么异事？

zi yá chū bān qǐ yuē chén zuó jiàn biān bào zhòu wáng wān bǐ gàn zhī xīn zuò gēng tāng liáo dá jǐ zhī jí

”子牙出班启曰：“臣昨见边报，纣王剜比干之心，作羹汤疗妲己之疾；

chóng hóu hǔ wěn luàn cháo zhèng hèng zì dà chén huáng huò tiān zǐ wú suǒ bù wéi hài wàn mín ér bù gǎn yán xíng shā lù ér bù gǎn yuàn è niè duō duān shǐ zhāo gē shēng mín rì bù liáo shēng tān kù wú yàn

崇侯虎紊乱朝政，横恣大臣，簧惑天子，无所不为，害万民而不敢言，行杀戮而不敢怨，恶孽多端，使朝歌生民日不聊生，贪酷无厌。

chén yú bù gǎn qǐng shì zhè děng dà è jiǎ hǔ zhāng wēi dú pū sì hǎi zhù jié wéi nüè shǐ jū tiān zǐ zuǒ yòu jiāng lái bù zhī rú hé jié jú

臣愚不敢请，似这等大恶，假虎张威，毒痡四海，助桀为虐，使居天子左右，将来不知如何结局。

jīn bǎi xìng rú zài shuǐ huǒ zhī zhōng dài wáng yǐ rén yì guǎng shī ruò yī chén yú yì xiān fá cǐ luàn chén zéi zǐ jiǎn qí luàn zhèng zhě zé tiān zi zuǒ yòu jiàn wú chán nìng zhī rén shù jī tiān zǐ yǒu huǐ guò qiān shàn zhī jī zé zhǔ gōng yì bù wǎng tiān zǐ jiǎ yǐ jié yuè zhī yì

今百姓如在水火之中，大王以仁义广施，若依臣愚意，先伐此乱臣贼子，剪其乱政者，则天子左右见无谗佞之人，庶几天子有悔过迁善之机，则主公亦不枉天子假以节钺之意。

wén wáng yuē qīng yán suī shì nài gū yǔ chóng hóu hǔ yí yàng jué wèi qǐ yǒu shàn zì zhēng fá zhī lǐ

”文王曰：“卿言虽是，奈孤与崇侯虎一样爵位，岂有擅自征伐之理？

zi yá yuē tiān xià lì bìng xǔ zhū rén zhí yán wú yǐn

”子牙曰：“天下利病，许诸人直言无隐。

kuàng zhǔ gōng shòu tiān zǐ bái máo huáng yuè de zhuān zhēng fá yuán wèi jìn bào chú jiān

况主公受天子白旄黄钺，得专征伐，原为禁暴除奸；

shì zhè děng quán jiān gǔ guó nèi wài chéng dǎng cán nüè shēng mín yǐ bái zuò hēi tú lù zhōng xián wèi guó jiā dà è

似这等权奸蛊国，内外成党，残虐生民，以白作黑，屠戮忠贤，为国家大恶。

dài wáng jīn fā rén cí zhī xīn jiù mín yú shuǐ huǒ

大王今发仁慈之心，救民于水火。

tǎng tiān zǐ gǎi è cóng shàn ér xiào fǎ yáo shùn zhī zhǔ dài wáng cǐ gōng wàn nián bù xiǔ yǐ

倘天子改恶从善，而效法尧、舜之主，大王此功，万年不朽矣。

wén wáng wén zi yá zhī yán quàn zhòu wáng wèi yáo shùn qí xīn shén yuè biàn yuē chéng xiàng xíng shī shuí wéi zhǔ jiāng qù fá chóng hóu hǔ

”文王闻子牙之言，劝纣王为尧、舜，其心甚悦，便曰：“丞相行师，谁为主将去伐崇侯虎？

zi yá yuē chén yuàn yǔ dài wáng dài láo yǐ xiào quǎn mǎ

”子牙曰：“臣愿与大王代劳，以效犬马。

wén wáng kǒng zi yá shā fá tài zhòng zì sī wǒ qù hái yǒu zhuó liàng

”文王恐子牙杀伐太重，自思：“我去还有酌量。

wén wáng yuē gū tóng chéng xiàng yī wǎng

”文王曰：“孤同丞相一往。

kǒng yǒu bié duān kě yǐ gòng yì

恐有别端，可以共议。

zi yá yuē dài wáng dà jià qīn zhēng tiān xià xiǎng yìng

”子牙曰：“大王大驾亲征，天下响应。

wén wáng fā chū bái máo huáng yuè qǐ rén mǎ shí wàn zé jí rì jì bǎo dào fān yǐ nán gōng shì wèi xiān xíng xīn jiǎ wèi fù jiāng suí háng yǒu sì xián bā jùn

”文王发出白旄、黄钺，起人马十万，择吉日祭宝纛旛，以南宫适为先行，辛甲为副将，随行有四贤、八俊。

wén wáng yǔ zi yá fàng pào qǐ bīng

文王与子牙放炮起兵。

yī lù shàng fù lǎo xiāng yíng jī quǎn bù jīng mín wén fá chóng rén rén dà yuè gè gè huān xīn

一路上父老相迎，鸡犬不惊，民闻伐崇，人人大悦，个个欢忻。

hǎo rén mǎ

好人马！

zěn jiàn de

怎见得：

fān fēn wǔ sè shā qì mí kōng

旛分五色，杀气迷空。

míng huàng huàng jiàn jǐ qiāng dāo guāng càn càn chā chuí fǔ bàng

明愰愰剑戟枪刀，光灿灿叉锤斧棒。

sān jūn tiào yuè yóu rú měng hǔ xià gāo shān

三军跳跃，犹如猛虎下高山；

zhàn mǎ cháng sī yī sì jiāo lóng lí hǎi dǎo

战马长嘶，一似蛟龙离海岛。

xún yíng xiǎo xiào shì huan láng liáo shào ér láng xióng jiū jiū

巡营小校似欢狼，嘹哨儿郎雄赳赳。

xiān xíng yǐn dào féng shān kāi lù tà qiáo liáng

先行引道，逢山开路踏桥梁；

yuán shuài zhōng jūn shā zhǎn cún liú shī hào lìng

元帅中军，杀斩存留施号令。

tuán tuán pái shǒu hù jūn liáng yìng nǔ kuáng gōng shè zhèn jiǎo

团团牌手护军粮，硬弩狂弓射阵脚。

cǐ yī qù chú jiān xuē dǎng ān tiān xià cái lí pán xī dì yī gōng

此一去：除奸削党安天下，才离磻溪第一功。

huà shuō zi yá rén mǎ guò fǔ zhōu xiàn zhèn rén rén lè yè jī quǎn bù jīng yī lù shàng duō shǎo fù lǎo yíng yà

话说子牙人马过府、州、县、镇，人人乐业，鸡犬不惊，一路上多少父老迎迓。

yī yuē tàn mǎ lái bào zhōng jūn bīng zhì chóng chéng

一曰，探马来报中军：“兵至崇城。

zi yá chuán lìng ān yíng shù le qí mén jié chéng dà zhài

”子牙传令安营，竖了旗门，结成大寨。

zi yá shēng zhàng zhòng jiāng cān yè

子牙升帐，众将参谒。

bù tí

不题。

qiě shuō tàn mǎ bào jìn chóng chéng

且说探马报进崇城。

cǐ shí chóng hòu bù zài chóng chéng zhèng zài zhāo gē suí cháo

此时崇侯不在崇城，正在朝歌随朝。

chéng nèi shì hóu hǔ zhī zǐ chóng yīng biāo wén bào dà nù máng shēng diàn diǎn jù jiāng gǔ

城内是侯虎之子崇应彪，闻报大怒，忙升殿点聚将鼓。

zhòng jiāng shàng yín ān diàn cān yè yǐ bì

众将上银安殿，参谒已毕。

yīng biāo yuē jī chāng bào héng bù shǒu běn fèn qián suì táo guān shèng shàng jǐ fān yù diǎn bīng zhēng fá bǐ bù sī huǐ guò fǎn xìng cǐ wú míng zhī shī shēn shǔ kě hèn

应彪曰：“姬昌暴横，不守本分，前岁逃关，圣上几番欲点兵征伐，彼不思悔过，反兴此无名之师，深属可恨！

kuàng qiě wǒ yǔ nǐ gè shǒu jiāng tǔ qiū háo wú fàn jīn zì lái sòng sǐ wǒ qǐ kěn qīng shù

况且我与你各守疆土，秋毫无犯，今自来送死，我岂肯轻恕！

chuán lìng diǎn rén mǎ chū chéng

”传令：“点人马出城。

suí lìng dà jiàng huáng yuán jì chén jì zhēn méi dé jīn chéng zhè yī fān dìng qín fǎn pàn jiě shàng cháo gē yǐ jǐn dà fǎ

”随令大将黄元济、陈继贞、梅德、金成：这一番定擒反叛，解上朝歌，以尽大法。

què shuō zi yá cì rì shēng zhàng xiān lìng nán gōng shì chóng chéng jiàn shǒu zhèn

却说子牙次日升帐，先令南宫适崇城见首阵。

nán gōng shì de lìng lǐng běn bù rén mǎ chū yíng pái chéng zhèn shì chū mǎ lì shēng jiào yuē nì zéi chóng hóu hǔ zǎo zhì jūn qián shòu sǐ

南宫适得令，领本部人马出营，排成阵势，出马厉声叫曰：“逆贼崇侯虎早至军前受死！

yán wèi bì tīng chéng zhōng pào xiǎng mén kāi chù zhī jiàn yī zhī rén mǎ shā jiāng chū lái

”言未毕，听城中炮响，门开处，只见一支人马杀将出来。

wéi tóu yī jiāng nǎi fēi hǔ dà jiàng huáng yuán jì shì yě

为头一将乃飞虎大将黄元济是也。

nán gōng shì yuē huáng yuán jì nǐ bù bì lái huàn chū chóng hóu hǔ lái lǐng zuì shā le nì zéi xiè shén rén zhī fèn wàn shì jù xiū

南宫适曰：“黄元济，你不必来，唤出崇侯虎来领罪，杀了逆贼，泄神人之忿，万事俱休。

yuán jì dà nù zhòu mǎ yáo dāo fēi lái zhí qǔ

”元济大怒，骤马摇刀，飞来直取。

nán gōng shì jǔ dāo xiāng yíng

南宫适举刀相迎。

liǎng mǎ pán xuán shuāng lì bìng jǔ yī chǎng dà zhàn

两马盘旋，双力并举，一场大战。

zěn jiàn de

怎见得：

èr jiāng zuò ān qiāo zhēng yún tòu jiǔ xiāo zhè yí gè jí qǔ hú zhōng jiàn

二将坐鞍鞽，征云透九霄：这一个急取壶中箭；

二将坐鞍鞒，征云透九霄：这一个急取壶中箭；

nà yí gè máng bá zǐ jīn biāo

那一个忙拔紫金标。

zhè jiāng dāo yù zhū jūn jiāng

这将刀欲诛军将；

nà jiāng dāo zhí qǔ yīng háo

那将刀直取英豪。

zhè yí gè píng shēng dǎn zhuàng ān tiān xià

这一个平生胆壮安天下；

nà yí gè qì gài xuān áng yā jùn máo

那一个气概轩昂压俊髦。

huà shuō nán gōng shì dà zhàn huáng yuán jì wèi jí sān shí huí hé yuán jì fēi nán gōng shì dí shǒu lì bù néng zhī

话说南宫适大战黄元济，未及三十回合，元济非南宫适敌手，力不能支。

nán gōng shì shì xī qí míng jiàng yuán jì zěn néng shèng de tā

南宫适是西岐名将，元济怎能胜得他。

yuán jì yù yào bài zǒu yòu bèi nán gōng shì yī kǒu dāo guǒ zhù le tiào bù chū quān zi qù zǎo bèi nán jiāng jūn yī dāo huī yú mǎ xià

元济欲要败走，又被南宫适一口刀裹住了，跳不出圈子去，早被南将军一刀挥于马下。

jūn bīng xiāo le shǒu jí zhǎng dé shèng gǔ huí yíng

军兵枭了首级，掌得胜鼓回营；

jìn yuán mén lái jiàn zi yá jiāng zhǎn de huáng yuán jì shǒu jí bào gōng

进辕门来见子牙，将斩的黄元济首级报功。

zi yá dà xǐ

子牙大喜。

qiě shuō chóng chéng bài cán jūn mǎ huí bào chóng yīng biāo shuō huáng yuán jì yǐ bèi nán gōng shì zhǎn yú mǎ xià jiāng shǒu jí zài yuán mén hào lìng

且说崇城败残军马回报崇应彪，说：“黄元济已被南宫适斩于马下，将首级在辕门号令。

yīng biāo tīng ba pāi àn dà hū yuē hǎo jī chāng nì zéi

”应彪听罢，拍案大呼曰：“好姬昌逆贼！

jīn wèi fǎn chén yòu shā cháo tíng mìng guān nǐ zuì rú tài shān ruò bù zhǎn cǐ zéi yǔ huáng yuán jì bào chóu shì bù huí jūn

今为反臣，又杀朝廷命官，你罪如太山，若不斩此贼与黄元济报雠，誓不回军！

chuán lìng míng rì jiāng dà duì rén mǎ chū chéng yǔ jī chāng jué yī cí xióng

”传令：“明日将大队人马出城，与姬昌决一雌雄！

yī xiǔ yǐ guò cì zǎo xù rì dōng shēng dà pào sān shēng kāi chéng mén dà shì rén mǎ shā bēn zhōu yíng zuò míng zhǐ yào jī chāng jiāng shàng zhì yuán mén dá huà

”一宿已过，次早旭日东升，大炮三声，开城门，大势人马杀奔周营，坐名只要姬昌、姜尚至辕门答话。

tàn mǎ bào rù zhōng jūn yuē chóng yīng biāo kǒu chū bù xùn zhī yán qǐng chéng xiàng jūn lìng dìng duó

探马报入中军曰：“崇应彪口出不逊之言，请丞相军令定夺。

zi yá qǐng wén wáng qīn zì lín zhèn huì bīng yú chóng chéng

”子牙请文王亲自临阵，会兵于崇城。

wén wáng chéng qí sì xián bǎo jià bā jùn suí jūn

文王乘骑，四贤保驾，八俊随军。

zhōu yíng nèi pào xiǎng huī dòng qí fān

周营内炮响，麾动旗旛。

chóng yīng biāo jiàn duì zhèn qí mén kāi chù hū jiàn yī rén dào bàn chéng mǎ ér lái

崇应彪见对阵旗门开处，忽见一人，道扮乘马而来；

liǎng biān pái liè zhòng jiāng yī duì duì yàn chì fēn kāi

两边排列众将，一对对雁翅分开。

chóng yīng biāo dìng jīng guān kàn dàn jiàn yǒu xī jiāng yuè wèi zhèng

崇应彪定睛观看，但见有西江月为证：

yú wěi jīn guān hè chǎng sī tāo shuāng jié qián kūn cí xióng bǎo jiàn shǒu zhōng qíng bā guà xian yī kě chèn

鱼尾金冠鹤氅，丝绦双结乾坤，雌雄宝剑手中擎，八卦仙衣可衬。

yuán shǐ yù xū mén xià bāo hán dì lǐ tiān wén yín xū bái fà qì jīng shén què shì shén xiān lín zhèn

元始玉虚门下，包含地理天文，银须白发气精神，却似神仙临阵。

zi yá mǎ zhì zhèn qián yán yuē chóng chéng shǒu jiāng kě lái jiàn wǒ

子牙马至阵前言曰：“崇城守将可来见我。

zhǐ tīng de nà zhèn shàng yī qí fēi lái

”只听得那阵上一骑飞来。

zěn jiàn de chóng yīng biāo zhuāng shù

怎见得崇应彪妆束：

pán tóu guān fēi fèng jié

盘头冠，飞凤结；

dà hóng páo xīng xīng xuè

大红袍，猩猩血。

huáng jīn kǎi jiǎ tào lián huán hù xīn bǎo jìng xuán míng yuè

黄金铠甲套连环，护心宝镜悬明月。

yāo shù yáng zhī bái yù xiāng jiǔ tūn bā zhā zhēn qí jué

腰束羊脂白玉厢，九吞八扎真奇绝。

jīn zhuāng jiān guà mǎ ān bàng hǔ wěi gāng biān xuán zhú jié

金妆鐧挂马鞍傍，虎尾钢鞭悬竹节。

金妆锏挂马鞍傍，虎尾钢鞭悬竹节。

dài nèi gōng wān sān chǐ wǔ náng zhōng jiàn chā bīn zhōu tiě

袋内弓湾三尺五，囊中箭插宾州铁。

zuò xia zǒu zhèn chōng yíng mǎ zhàng bā shé máo shén guǐ qiè

坐下走阵冲营马，丈八蛇矛神鬼怯。

fù zài dāng cháo yī chǒng chén zi zhèn chóng chéng zhēn yīng jié

父在当朝一宠臣，子镇崇城真英杰。

chóng yīng biāo yī mǎ dāng qián jiàn zi yá wèn yuē rǔ nǎi hé děng rén wù gǎn fàn wú jiāng jiè

崇应彪一马当前，见子牙问曰：“汝乃何等人物，敢犯吾疆界？

zi yá yuē wú nǎi wén wáng jià xià shǒu xiāng jiāng zǐ yá shì yě

”子牙曰：“吾乃文王驾下首相姜子牙是也。

rǔ fù zǐ zào è rú yuān hǎi jī dú shì shān yuè tān mín cái wù rú è hǔ shāng rén kù cǎn shì chái láng

汝父子造恶如渊海，积毒似山岳，贪民财物如饿虎，伤人酷惨似豺狼。

huò tiān zǐ wú zhōng gěng zhī xīn huài zhōng liáng yǒu cuī cán zhī yì

惑天子无忠耿之心，坏忠良有摧残之意。

pǔ tiān zhī xià suī sān chǐ zhī tóng hèn bù néng shēng dàn nǐ fù zǐ zhī ròu

普天之下，虽三尺之童，恨不能生啖你父子之肉！

jīn rì wén wáng qǐ rén yì zhī shī chú cán bào yú chóng de jué è dǎng yǐ chàng rén shén bù fù tiān zǐ jiā yǐ jié yuè de zhuān zhēng fá zhī yì

今日文王起仁义之师，除残暴于崇地，绝恶党以畅人神，不负天子加以节钺，得专征伐之意。

yīng biāo wén de cǐ yán dà hē jiāng shàng yuē nǐ bù guò pán xī yī wú yòng lǎo xiǔ gǎn chū dà yán

”应彪闻得此言，大喝姜尚曰：“你不过磻溪一无用老朽，敢出大言！

gù zuǒ yòu yuē shuí wèi wú qín cǐ nì zéi

”顾左右曰：“谁为吾擒此逆贼？

yán hái wèi liǎo zhī jiàn yī jiāng chū mǎ duì zhèn

”言还未了，只见一将出马对阵。

wén wáng mǎ shàng dà hū yuē chóng yīng biāo shǎo de xíng xiōng gū lái yě

文王马上大呼曰：“崇应彪少得行凶，孤来也！

yīng biāo yòu jiàn wén wáng mǎ zhì qì chōng mǎn huái shǒu zhǐ wén wáng dà mà jī chāng

”应彪又见文王马至，气冲满怀，手指文王大骂：“姬昌！

nǐ bù sī dé zuì cháo tíng lì xíng rén yì fǎn lái qīn wú jiāng jiè

你不思得罪朝廷，立行仁义，反来侵吾疆界！

wén wáng yuē nǐ fù zǐ zuì è guàn yíng bù bì wǒ yán

”文王曰：“你父子罪恶贯盈，不必我言；

zhǐ shì nǐ zǎo zǎo xià mǎ jiè sòng xī qí lì tán gào tiān chú rǔ fù zǐ xiōng è bù bì lián lěi chóng chéng liáng mín

只是你早早下马，解送西岐，立坛告天，除汝父子凶恶，不必连累崇城良民。

yīng biāo dà hē shuí wèi wǒ qín cǐ fǎn zéi

”应彪大喝：“谁为我擒此反贼？

yī jiāng yīng shēng ér chū nǎi chén jì zhēn

”一将应声而出，乃陈继贞。

zhè bì xiāng xīn jiǎ zòng mǎ yáo fǔ dà jiào chén jì zhēn màn lái

这壁厢辛甲纵马摇斧，大叫：“陈继贞慢来！

xiū de chōng wú zhèn jiǎo

休得冲吾阵脚！

liǎng mǎ xiāng jiāo qiāng fǔ bìng jǔ zhàn zài yī chù

”两马相交，枪斧并举，战在一处。

èr jiāng bō mǎ lūn bīng shā yǒu èr shí huí hé

二将拨马抡兵，杀有二十回合。

yīng biāo jiàn chén jì zhēn zhàn xīn jiǎ bù xià suí mìng jīn chéng méi dé zhù zhèn

应彪见陈继贞战辛甲不下，随命金成、梅德助阵。

zi yá jiàn duì zhèn yǒu zhù zi yá lìng máo gōng suì zhōu gōng dàn zhào gōng shì lǚ gōng wàng xīn miǎn nán gōng shì liù jiāng qí chū chōng shā yī zhèn

子牙见对阵有助，子牙令毛公遂、周公旦、召公奭、吕公望、辛免、南宫适六将齐出，冲杀一阵。

yīng biāo jiàn dà shì rén mǎ cuī dòng zì bō mǎ shā jìn chóng wéi zhǐ shā de cǎn cǎn zhēng yún fēn fēn chóu wù hǎn shēng bù jué gǔ jiǎo qí míng

应彪见大势人马催动，自拨马杀进重围，只杀的惨惨征云，纷纷愁雾，喊声不绝，鼓角齐鸣。

hùn zhàn duō shí zǎo yǒu lǚ gōng wàng yī qiāng cì méi dé yú mǎ xià

混战多时，早有吕公望一枪刺梅德于马下；

xīn miǎn fǔ pī jīn chéng

辛免斧劈金成。

chóng bīng dà bài jìn chéng

崇兵大败进城。

zi yá chuán lìng míng jīn

子牙传令鸣金。

zhòng jiāng zhǎng dé shèng gǔ huí yíng

众将掌得胜鼓回营。

bù biǎo

不表。

huà shuō yīng biāo bīng bài jiàng wáng jìn chéng jiāng sì mén jǐn bì zài diàn shàng yǔ zhòng jiāng shāng yì tuì bīng zhī cè

话说应彪兵败将亡，进城将四门紧闭，在殿上与众将商议退兵之策。

zhòng jiāng jiàn xī qí shì mǎ yīng xióng shì bù kě dāng bìng wú yī chóu kě zhǎn bàn cè kě shī

众将见西岐士马英雄，势不可当，并无一筹可展，半策可施。

qiě shuō zi yá de shèng huí yíng yù chuán lìng gōng chéng

且说子牙得胜回营，欲传令攻城。

wén wáng yuē chóng jiā fù zi zuò è yǔ zhòng bǎi xìng wú gān

文王曰：“崇家父子作恶，与众百姓无干；

jīn chéng xiàng yù yào gōng chéng kǒng chéng pò yù shí jù fén kě lián wú gū zāo wǎng

今丞相欲要攻城，恐城破玉石俱焚，可怜无辜遭枉。

kuàng gū cǐ lái bù guò jiù mín qǐ yǒu fǎn jiā zhī yǐ bù rén zāi

况孤此来，不过救民，岂有反加之以不仁哉。

qiè wèi bù kě

切为不可！

zi yá jiàn wén wáng yǐ rén yì wéi zhòng bù gǎn kàng wéi zì sī zhǔ gōng dé tóng yáo shùn yī shí rú hé qǔ de chóng chéng

”子牙见文王以仁义为重，不敢抗违，自思：“主公德同尧、舜，一时如何取得崇城！

zhǐ de àn xiū yī shū shǐ nán gōng shì wǎng cáo zhōu jiàn chóng hēi hǔ shù jī chóng chéng kě de

”只得暗修一书，使南宫适往曹州见崇黑虎，庶几崇城可得。

lìng nán gōng shì jiē shū jìng wǎng cáo zhōu lái

”令南宫适接书，径往曹州来。

zi yá àn bīng bù dòng zhǐ děng huí shū

子牙按兵不动，只等回书。

bù zhī chóng hóu hǔ xìng mìng rú hé qiě tīng xià huí fēn jiě

不知崇侯虎性命如何，且听下回分解。