jī chāng jiě wéi jìn dá jǐ
姬昌解围进妲己
shī yuē
诗曰：
chóng jūn fèng chì fá zhū hóu zhì qiǎn móu yōng wang yuàn yóu
崇君奉敕伐诸侯，智浅谋庸枉怨尤。
bái zhòu diào bīng shū zhàn cè
白昼调兵输战策；
huáng hūn jié zhài shī qián chóu
黄昏劫寨失前筹。
cóng lái nǚ sè duō wáng guó
从来女色多亡国；
zì gǔ quán jiān bú dào tóu
自古权奸不到头。
qǐ shì zhòu wáng qiú dá jǐ yīng zhī tiān yì shǔ dōng zhōu
岂是纣王求妲己，应知天意属东周。
huà shuō chóng hóu hǔ fù zǐ dài shāng bēn zǒu yī yè bù shèng kùn fá
话说崇侯虎父子带伤，奔走一夜，不胜困乏；
jí shōu jù bài cán rén mǎ shí tíng zhǐ cún yī tíng jù shì dài zhuó zhòng shāng
急收聚败残人马，十停止存一停，俱是带着重伤。
hóu hǔ yī jiàn zhòng jūn bù shèng shāng gǎn
侯虎一见众军，不胜伤感。
huáng yuán jì zhuǎn shàng qián yuē jūn hòu hé gù gǎn tàn
黄元济转上前曰：“君侯何故感叹。
shèng fù jūn jiā cháng shì zuó yè ǒu wèi dī fáng wù zhōng jiān jì
‘胜负军家常事’，昨夜偶未堤防，误中奸计。
jūn hòu qiě jiāng cán bīng zàn xíng zhá zhù
君侯且将残兵暂行札住。
kě fā yī dào cuī jūn wén shū wǎng xī qí cuī xī bó sù diào bīng mǎ qián lái yǐ biàn jié zhàn
可发一道催军文书往西岐，催西伯速调兵马前来，以便截战。
yī zé tiān bīng xiāng zhù
一则添兵相助；
èr zé kě fù jīn rì zhī hèn ěr
二则可复今日之恨耳。
bù zhī jūn hòu yì xià rú hé
不知君侯意下如何？
hóu hǔ wén yán chén yín yuē jī bó àn bīng bù jǔ zuò guān chéng bài wǒ jīn yòu qù cuī tā fǎn pián yí le tā yí gè wéi bì shèng zhǐ zuì míng
”侯虎闻言，沉吟曰：“姬伯按兵不举，坐观成败，我今又去催他，反便宜了他一个，违避圣旨，罪名。
zhèng chí yí jiān zhǐ tīng qián biān dà shì rén mǎ ér lái
”正迟疑间，只听前边大势人马而来。
chóng hóu hǔ bù zhī hé chǔ rén mǎ hài de hún bù fù tǐ pò rào kōng zhōng
崇侯虎不知何处人马，骇得魂不附体，魄遶空中。
jí zì shàng mǎ
急自上马，
wàng qián kàn shí
望前看时，
zhī jiàn liǎng gān qí fān kāi chù
只见两杆旗旛开处，
jiàn yī jiāng miàn rú guō dǐ
见一将面如锅底，
hǎi xià chì rán
海下赤髯，
liǎng dào bái méi
两道白眉，
yǎn rú jīn dù
眼如金镀，
dài jiǔ yún liè yàn fēi shòu guān
带九云烈焰飞兽冠，
shēn chuān suǒ zǐ lián huán jiǎ
身穿锁子连环甲，
dà hóng páo
大红袍，
yāo xì bái yù dài
腰系白玉带，
qí huǒ yǎn jīn jīng shòu
骑火眼金睛兽，
yòng liǎng bǐng chén jīn fǔ
用两柄湛金斧。
cǐ rén nǎi chóng hóu hǔ xiōng dì chóng hēi hǔ yě guān bài cáo zhōu hóu
此人乃崇侯虎兄弟崇黑虎也，官拜曹州侯。
hóu hǔ yī jiàn shì qīn dì hēi hǔ qí xīn fāng ān
侯虎一见是亲弟黑虎，其心方安。
hēi hǔ yuē wén zhǎng xiōng bīng bài tè lái xiāng zhù bù yì cǐ chù xiāng féng shí wèi wàn xìng
黑虎曰：“闻长兄兵败，特来相助，不意此处相逢，实为万幸。
chóng yīng biāo mǎ shàng yì qiàn bèi chēng xiè shū fù yǒu láo yuǎn shè
”崇应彪马上亦欠背称谢：“叔父，有劳远涉。
hēi hǔ yuē xiǎo dì cǐ lái yǔ zhǎng xiōng hé bīng fù wǎng jì zhōu
”黑虎曰：“小弟此来，与长兄合兵，复往冀州；
dì zì yǒu chù
弟自有处。
bǐ shí dà jiā hé bīng yī chù
”彼时大家合兵一处。
chóng hēi hǔ zhǐ yǒu sān qiān fēi hǔ bīng zài xiān hòu suí èr wàn yǒu yú rén mǎ fù dào jì zhōu chéng xià ān yíng
崇黑虎只有三千飞虎兵在先，后随二万有余，人马复到冀州城下安营。
cáo zhōu bīng zài xiān ne hǎn jiào zhàn
曹州兵在先，呐喊叫战。
jì zhōu bào mǎ fēi bào sū hù jīn yǒu cáo zhōu chóng hēi hǔ bīng zhì chéng xià qǐng ye jūn lìng dìng duó
冀州报马飞报苏护：“今有曹州崇黑虎兵至城下，请爷军令定夺。
sū hù wén bào dī tóu mò mò wú yǔ
”苏护闻报，低头默默无语；
bàn shǎng yán yuē hēi hǔ wǔ yì jīng tōng xiǎo chàng xuán lǐ mǎn chéng zhū jiāng jiē fēi duì shǒu rú zhī nai hé
半晌，言曰：“黑虎武艺精通，晓畅玄理，满城诸将皆非对手，如之奈何？
zuǒ yòu zhū jiāng tīng hù zhī yán bù zhī xiáng xì
”左右诸将听护之言，不知详细。
zhī jiàn zhǎng zǐ quán zhōng shàng qián rì bīng lái jiāng dāng shuǐ lái tǔ yā liàng yī chóng hēi hǔ yǒu hé jù zāi
只见长子全忠上前日：“‘兵来将当，水来土压’，谅一崇黑虎有何惧哉！
hù yuē rǔ nián shào bù ān shì tǐ zì fù yīng yǒng
”护曰：“汝年少不谙事体，自负英勇；
bù zhī hēi hǔ céng yù yì rén chuán shòu dào shù bǎi wàn jūn zhōng qǔ shàng jiàng shǒu jí rú tàn náng zhōng zhī wù
不知黑虎曾遇异人传授道术，百万军中取上将首级，如探囊中之物。
bù kě qīng qū
不可轻觑。
quán zhōng dà jiào yuē fù qīn zhǎng tā ruì qì miè zì jǐ wēi fēng
”全忠大叫曰：“父亲长他锐气，灭自己威风。
hái ér cǐ qù bù shēng qín hēi hǔ shì bù huí lái jiàn fù qīn zhī miàn
孩儿此去，不生擒黑虎，誓不回来见父亲之面！
hù yuē rǔ zì qǔ bài wù shēng hòu huǐ
”护曰：“汝自取败，勿生后悔。
quán zhōng nà lǐ kěn zhù fān shēn shàng mǎ kāi fàng chéng mén yī qí dāng xiān lì shēng gāo jiào tàn mǎ de
”全忠那里肯住，翻身上马，开放城门，一骑当先，厉声高叫：“探马的！
yǔ wǒ bào jìn zhōng jūn jiào chóng hēi hǔ yǔ wǒ dǎ huà
与我报进中军，叫崇黑虎与我打话！
lán qí máng bào yǔ èr wèi zhǔ shuài dé zhī wài yǒu sū quán zhōng tǎo zhàn
蓝旗忙报与二位主帅得知：“外有苏全忠讨战。
hēi hǔ àn xǐ yuē wú cǐ lái yī zé wèi zhǎng xiōng bīng bài
”黑虎暗喜曰：“吾此来一则为长兄兵败；
èr zé wèi sū hù jiě wéi yǐ quán wú yǒu yì jiāo qíng
二则为苏护解围，以全吾友谊交情。
lìng zuǒ yòu bèi zuò qí jí fān shēn lái zhì jūn qián
”令左右备坐骑，即翻身来至军前。
jiàn quán zhōng mǎ shàng yào wǔ yáng wēi
见全忠马上耀武扬威。
hēi hǔ yuē quán zhōng xián zhí nǐ kě huí qù qǐng nǐ fù qīn chū lái wǒ zì yǒu huà shuō
黑虎曰：“全忠贤侄，你可回去，请你父亲出来，我自有话说。
quán zhōng nǎi nián yòu zhī rén bù ān shì tǐ yòu tīng fù qīn shuō hēi hǔ xiāo yǒng yān kěn shàn huí nǎi dà yán yuē chóng hēi hǔ wǒ yǔ nǐ shì chéng dí guó wǒ fù qīn yòu yǔ nǐ lùn shén jiāo qíng
”全忠乃年幼之人，不谙事体，又听父亲说黑虎枭勇，焉肯善回，乃大言曰：“崇黑虎，我与你势成敌国，我父亲又与你论甚交情！
sù dǎo gē tuì shōu jūn ráo nǐ xìng mìng
速倒戈退收军，饶你性命；
bù rán huǐ zhī wǎn yǐ
不然悔之晚矣！
hēi hǔ dà nù yuē xiǎo chù shēng yān gǎn wú lǐ
”黑虎大怒曰：“小畜生焉敢无礼！
jǔ chén jīn fǔ pī miàn kǎn lái
”举湛金斧劈面砍来。
quán zhōng jiāng shǒu zhōng jǐ jí jià xiāng hái
全忠将手中戟急架相还。
shòu mǎ xiāng jiāo yī chǎng è zhàn
兽马相交，一场恶战。
zěn jiàn de
怎见得：
èr jiāng zhèn qián xún dòu dǔ liǎng xià jiāo fēng shuí gǎn zǔ
二将阵前寻斗赌，两下交锋谁敢阻。
zhè gè shì yáo tóu shī zi xià shān gǎng
这个似摇头狮子下山岗；
nà gè rú bǎi wěi suān ní xún měng hǔ
那个如摆尾狻猊寻猛虎。
zhè yí gè xīng xīn yào dìng jǐn qián kūn
这一个兴心要定锦乾坤；
nà yí gè shí yì yù bǎ jiāng shān bǔ
那一个实意欲把江山补。
cóng lái è zhàn jǐ qiān fān bù shì jiāng jūn duō yīng wǔ
从来恶战几千番，不似将军多英武。
èr jiāng dà zhàn jì zhōu chéng xià
二将大战冀州城下。
sū quán zhōng bù zhī chóng hēi hǔ yòu bài jié jiào zhēn rén wèi shī mì shòu yí gè hú lú bèi fú zài jǐ bèi shàng yǒu wú xiàn shén tōng
苏全忠不知崇黑虎幼拜截教真人为师，秘授一个葫芦，背伏在脊背上，有无限神通。
quán zhōng zhǐ yǐ píng shēng yǒng měng yòu jiàn hēi hǔ yòng de shì duǎn fǔ bù bǎ hēi hǔ fàng zài xīn shàng yǎn dǐ wú rén zì chěng jǐ néng yù yào qín huò hēi hǔ suì bǎ píng rì suǒ xí wǔ yì jìn xíng shǐ chū
全忠只倚平生勇猛，又见黑虎用的是短斧，不把黑虎放在心上，眼底无人，自逞己能，欲要擒获黑虎，遂把平日所习武艺尽行使出。
jǐ yǒu jiān yǒu jiù jiǔ jiǔ bā shí yī jìn bù qī shí èr kāi mén téng nuó shǎn zhuàn chí sù shōu fàng
戟有尖有咎，九九八十一进步，七十二开门，腾、挪、闪、赚、迟、速、收、放。
zěn jiàn hǎo jǐ
怎见好戟：
néng gōng qiǎo jiàng fèi jīng yíng lǎo jūn lú guǒ liàn chéng bīng zào chū yī gēn yín jiān jǐ ān bāng dìng guó zhèng qián kūn
能工巧匠费经营，老君炉裹炼成兵，造出一根银尖戟，安邦定国正乾坤。
huáng fān zhǎn sān jūn hài pà bào wěi dòng zhàn jiàng xīn jīng chōng xíng yíng yóu rú dà mǎng tà dà zhài hǔ dàng yáng qún
黄旛展三军害怕，豹尾动战将心惊，冲行营犹如大蟒，踏大寨虎荡羊群。
xiū yán guǐ kū yǔ shén háo duō shǎo ér láng qīng sàng mìng
休言鬼哭与神嚎，多少儿郎轻丧命。
quán píng cǐ bǎo ān tiān xià zhòu jǐ zhǎng fān dìng tài píng
全凭此宝安天下，昼戟长旛定太平。
sū quán zhōng shǐ jìn píng shēng jīng lì bǎ chóng hēi hǔ shā le yī shēn lěng hàn
苏全忠使尽平生精力，把崇黑虎杀了一身冷汗。
hēi hǔ tàn yuē sū hù yǒu zi rú cǐ kě wèi jiā ér
黑虎叹曰：“苏护有子如此，可谓佳儿。
zhēn shì jiàng mén yǒu zhǒng
真是将门有种！
hēi hǔ bǎ fǔ yī huàng bō mǎ biàn zǒu
”黑虎把斧一愰，拨马便走。
jiù bǎ sū quán zhōng zài mǎ shàng xiào le yí gè yāo ruǎn gǔ sū ruò tīng ǎn fù qīn zhī yán jìng wèi suǒ wù
就把苏全忠在马上笑了一个腰软骨酥：“若听俺父亲之言，竟为所误。
shì ná cǐ rén yǐ miè wǒ fù zhī kǒu
誓拿此人，以灭我父之口。
fàng mǎ gǎn lái nà lǐ kěn shě
”放马赶来，那里肯舍。
jǐn zǒu jǐn gǎn màn zǒu màn zhuī
紧走紧赶，慢走慢追。
quán zhōng dìng yào chéng gōng wǎng qián gǎn yǒu duō shí hēi hǔ wén nǎo hòu jīn líng xiǎng chù huí tóu jiàn quán zhōng gǎn lái bù shě máng bǎ jǐ liáng shàng hóng hú lú dǐng jiē qù niàn niàn yǒu cǐ
全忠定要成功，往前赶有多时，黑虎闻脑后金铃响处，回头见全忠赶来不舍，忙把脊梁上红葫芦顶揭去，念念有词。
zhī jiàn hú lú guǒ biān yī dào hēi yān mào chū huà kāi rú wǎng luó dà xiǎo hēi yān zhōng yǒu ǎi yǎ zhī shēng zhē tiān yìng rì fēi lái nǎi shì tiě zuǐ shén yīng zhāng kāi kǒu pī miàn lái
只见葫芦裹边一道黑烟冒出，化开如网罗，大小黑烟中有“噫哑”之声，遮天映日飞来，乃是铁嘴神鹰，张开口，劈面来。
quán zhōng zhǐ zhī mǎ shàng yīng xióng nà xiǎo de hēi hǔ yì shù
全忠只知马上英雄，那晓的黑虎异术？
jí zhǎn jǐ hù qí shēn miàn
急展戟护其身面。
zuò xia mǎ zǎo bèi shén yīng bǎ yǎn yī zuǐ shāng le nà mǎ tiào jiāng qǐ lái bǎ sū quán zhōng diē le gè jīn guān dào zhú kǎi jiǎ lí ān zhuàng xià mǎ lái
坐下马早被神鹰把眼一嘴伤了，那马跳将起来，把苏全忠跌了个金冠倒躅，铠甲离鞍，撞下马来。
hēi hǔ chuán lìng ná le
黑虎传令：“拿了！
zhòng jūn yī yōng xiàng qián bǎ sū quán zhōng bǎng fù èr bì
”众军一拥向前，把苏全忠绑缚二臂。
hēi hǔ zhǎng dé shèng gǔ huí yíng yuán mén xià mǎ
黑虎掌得胜鼓回营，辕门下马。
tàn mǎ bào chóng hóu hǔ èr lǎo ye dé shèng shēng qín fǎn chén sū quán zhōng yuán mén tīng lìng
探马报崇侯虎：“二老爷得胜，生擒反臣苏全忠，辕门听令。
hóu hǔ chuán lìng qǐng
”侯虎传令：“请！
hēi hǔ shàng zhàng jiàn hóu hǔ kǒu chēng zhǎng xiōng xiǎo dì qín sū quán zhōng yǐ zhì yuán mén
”黑虎上帐，见侯虎，口称：“长兄，小弟擒苏全忠已至辕门。
hóu hǔ xǐ bù zì shèng chuán lìng tuī lái
”侯虎喜不自胜，传令：“推来！
bù yī shí bǎ quán zhōng tuī zhì zhàng qián
”不一时把全忠推至帐前。
sū quán zhōng lì ér bù guì
苏全忠立而不跪。
hóu hǔ dà mà yuē zéi zǐ jīn yǐ bèi qín yǒu hé lǐ shuō
侯虎大骂曰：“贼子，今已被擒，有何理说？
shàng gǎn jué jiàng kàng lǐ
尚敢倔强抗礼！
qián yè wǔ gǎng zhèn nà yàng yīng xióng jīn rì è guàn mǎn yíng tuī chū zhǎn shǒu shì zhòng
前夜五岗镇那样英雄，今日恶贯满盈，推出斩首示众！
quán zhōng lì shēng dà mà yuē yào shā jiù shā hé bì zuò cǐ wēi fú
”全忠厉声大骂曰：“要杀就杀，何必作此威福！
wǒ sū quán zhōng shì sǐ qīng rú hóng máo zhǐ bù rěn nǐ yī bān jiān zéi gǔ huò shèng cōng xiàn hài wàn mín jiāng chéng tāng jī yè bèi nǐ děng duàn sòng le
我苏全忠视死轻如鸿毛，只不忍你一班奸贼，蛊惑圣聪，陷害万民，将成汤基业被你等断送了。
dàn hèn bù néng shēng dàn nǐ děng zhī ròu ěr
但恨不能生啖你等之肉耳！
hóu hǔ dà nù jià rì huáng kǒu rú zǐ
”侯虎大怒，驾日：“黄口孺子！
jīn yǐ bèi qín shàng gǎn huáng shé
今已被擒，尚敢簧舌！
sù lìng tuī chū zhǎn zhī
”速令：“推出斩之！
fāng yù xíng xíng zhuǎn guò chóng hēi hǔ yán yuē zhǎng xiōng zàn xī léi tíng
”方欲行刑，转过崇黑虎言曰：“长兄暂息雷霆。
sū quán zhōng bèi qín suī zé gāi zhǎn nài tā fù zǐ jiē xì cháo tíng fàn guān qián wén zhǐ yì ná jiè zhāo gē yǐ zhèng guó fǎ
苏全忠被擒，虽则该斩，奈他父子皆系朝廷犯官，前闻旨意拿解朝歌，以正国法。
kuàng hù yǒu nǚ dá jǐ zī mào shén měi tǎng tiān zǐ zhōng yǒu lián xī zhī yì yī zhāo shè qí bù chén zhī zuì nà shí bù guī zuì yú wǒ děng
况护有女妲己，姿貌甚美，倘天子终有怜惜之意，一朝赦其不臣之罪，那时不归罪于我等？
shì yǒu gōng ér shí qiě wèi wú gōng yě
是有功而实且为无功也。
qiě jī bó wèi zhì wǒ xiōng dì hé kǔ rèn qí jiù
且姬伯未至，我兄弟何苦任其咎。
bù ruò qiě jiāng quán zhōng qiú jìn hòu yíng pò le jì zhōu qín hù mǎn mén jiě rén zhāo gē qǐng zhǐ dìng duó fāng shì shàng cè
不若且将全忠囚禁后营，破了冀州，擒护满门，解人朝歌，请旨定夺，方是上策。
hóu hǔ yuē xián dì zhī yán jí shàn
”侯虎曰：“贤弟之言极善。
zhǐ shì hǎo le zhè fǎn zéi ěr
只是好了这反贼耳。
chuán lìng shè yàn yǔ nǐ èr yé ye hè gōng
”传令：“设宴，与你二爷爷贺功。
àn xià bù biǎo
”按下不表。
qiě yán jì zhōu tàn mǎ bào yǔ sū hù cháng gōng zi chū zhèn bèi qín
且言冀州探马报与苏护：“长公子出阵被擒。
hù yuē bù bì yán yǐ
”护曰：“不必言矣。
cǐ zi bù tīng fù yán zì shì jǐ néng jīn rì bèi qín lǐ zhī dāng rán
此子不听父言，自恃己能，今日被擒，理之当然。
dàn wú wèi háo jié yī chǎng jīn qīn zǐ bèi qín qiáng dí yā jìng jì zhōu bù jiǔ wèi tā rén suǒ yǒu què wèi hé lái
但吾为豪杰一场，今亲子被擒，强敌压境，冀州不久为他人所有，却为何来！
zhǐ yīn shēng le dá jǐ hūn jūn tīng xìn chán nìng shǐ wǒ mǎn mén shòu huò lí shù zāo yāng zhè dōu shì wǒ shēng cǐ bù xiào zhī nǚ yǐ zāo cǐ wú qióng zhī huò ěr
只因生了妲己，昏君听信谗佞，使我满门受祸，黎庶遭殃，这都是我生此不肖之女，以遭此无穷之祸耳。
tǎng jiǔ hòu cǐ chéng yī pò shǐ wǒ qī nǚ qín wǎng cháo gē lù miàn pāo tóu shī hái cán bào rě tiān xià zhū hóu xiào wǒ wèi wú móu zhī bèi
倘久后此城一破，使我妻女擒往朝歌，露面抛头，尸骸残暴，惹天下诸侯笑我为无谋之辈；
bù ruò xiān shā qí qī nǚ rán hòu zì wěn shù jī bù shī zhàng fū zhī suǒ wéi
不若先杀其妻女，然后自刎，庶几不失丈夫之所为。
sū hù dài shí fēn fán nǎo zhàng jiàn zǒu jìn hòu tīng zhī jiàn xiǎo jiě dá jǐ yíng yíng xiào liǎn wēi tǔ zhū chún kǒu chēng diē diē wèi hé tí jiàn jìn lái
”苏护带十分烦恼，仗剑走进后厅，只见小姐妲己，盈盈笑脸，微吐朱唇，口称：“爹爹，为何提剑进来？
sū hù yī jiàn dá jǐ nǎi qīn shēng zhī nǚ yòu fēi chóu dí cǐ jiàn yān néng jǔ de qǐ
”苏护一见妲己，乃亲生之女，又非雠敌，此剑焉能举的起。
sū hù bù jué hán lèi diǎn tóu yán yuē yuān jiā
苏护不觉含泪点头言曰：“冤家！
wèi nǐ xiōng bèi tā rén suǒ qín chéng bèi tā rén suǒ kùn fù mǔ bèi tā rén suǒ shā zōng miào bèi tā rén suǒ yǒu shēng le nǐ yī rén duàn sòng wǒ sū shì yī mén
为你，兄被他人所擒，城被他人所困，父母被他人所杀，宗庙被他人所有，生了你一人，断送我苏氏一门！
zhèng gǎn tàn jiān zhī jiàn zuǒ yòu jī yún bǎn qǐng lǎo ye shēng diàn
”正感叹间，只见左右击云板：“请老爷升殿。
chóng hēi hǔ suǒ zhàn
崇黑虎索战。
hù chuán lìng gè chéng mén yán jiā fáng shǒu zhǔn bèi gōng dǎ
”护传令：“各城门严加防守，准备攻打。
chóng hēi hǔ yǒu yì shù shuí gǎn jù dí
”崇黑虎有异术，谁敢拒敌。
jí lìng zhòng jiāng shàng chéng zhī qǐ gōng nǔ jià qǐ xìn pào huī píng gǔn mù zhī lèi yī yīng wán quán
急令众将上城，支起弓弩，架起信炮、灰瓶、滚木之类，一应完全。
hēi hǔ zài chéng xià àn xiǎng sū xiōng nǐ chū lái yǔ wǒ shāng yì fāng kě tuì bīng wèi hé jù zāi fǎn bù chū zhàn zhè shì hé shuō
黑虎在城下暗想：“苏兄，你出来与我商议，方可退兵，为何惧哉，反不出战，这是何说。
mò nài hé zàn qiě huí bīng
”没奈何，暂且回兵。
tàn mǎ bào yǔ hóu hǔ
探马报与侯虎。
hóu hǔ dào qǐng
侯虎道：“请。
hēi hǔ shàng zhàng zuò xia jiù yán sū hù bì mén bù chū
”黑虎上帐坐下，就言苏护闭门不出。
hóu hǔ yuē kě jià yún tī gōng dǎ
侯虎曰：“可架云梯攻打。
hēi hǔ yuē bù bì gōng dǎ tú fèi xīn lì
”黑虎曰：“不必攻打，徒费心力。
jīn zhǐ kùn qí liáng dào shǐ chéng nèi bǎi xìng bù néng de jiē jì zé cǐ chéng bù gōng zì pò yǐ
今只困其粮道，使城内百姓不能得接济，则此城不攻自破矣。
zhǎng xiōng kě yǐ yì dài láo sì xī bó hóu bīng lái zài zuò qū chǔ
长兄可以逸待劳，俟西伯侯兵来，再作区处。
àn xià bù tí
”按下不题。
qiě yán sū hù zài chéng nèi bìng wú yī chóu kě zhǎn yí lù kě tóu zhēn wèi shù shǒu dài bì
且言苏护在城内，并无一筹可展，一路可投，真为束手待毙。
zhèng yōu mèn jiān hū tīng lái bào qǐ jūn hòu dū liáng guān zhèng lún hou lìng
正忧闷间，忽听来报：“启君侯，督粮官郑伦候令。
hù tàn yuē cǐ liáng suī lái shí wèi wú yì
”护叹曰：“此粮虽来，实为无益。
jí jiào lìng lái
”急叫：“令来。
zhèng lún dào dī shuǐ yán qián qiàn bèi xíng lǐ bì
”郑伦到滴水檐前，欠背行礼毕。
lún yuē mò jiāng lù wén jūn hòu fǎn shāng chóng hóu fèng zhǐ zhēng tǎo yīn cǐ shàng wèi jiāng xīn xuán liǎng dì xīng yè bēn huí
伦曰：“末将路闻君侯反商，崇侯奉旨征讨，因此上未将心悬两地，星夜奔回。
dàn bù zhī jūn hòu shèng fù rú hé
但不知君侯胜负如何？
sū hù yuē zuó yīn cháo shāng hūn jūn tīng xìn chán yán yù nà wú nǚ wèi fēi
”苏护曰：“昨因朝商，昏君听信谗言，欲纳吾女为妃；
wú yǐ zhèng yán jiàn zhèng zhì chù hūn jūn biàn yù wèn zuì
吾以正言谏诤，致触昏君，便欲问罪。
bù yì fèi yóu èr rén jiāng jì jiù jì shè wú guī guó shǐ wú zì jìn qí nǚ
不意费、尤二人将计就计，赦吾归国，使吾自进其女。
wú yīn yī shí bào zào tí shī fǎn shāng
吾因一时暴躁，题诗反商。
jīn tiān zi mìng chóng hóu hǔ fá wú lián yíng tā èr sān zhèn sǔn jūn zhé jiàng dà huò quán shèng
今天子命崇侯虎伐吾，连赢他二三阵，损军折将，大获全胜。
bù yì cáo zhōu chóng hēi hǔ jiāng wú zǐ quán zhōng ná qù
不意曹州崇黑虎将吾子全忠拿去。
wú xiǎng hēi hǔ shēn yǒu yì shù yǒng guàn sān jūn wú fēi dí shǒu
吾想黑虎身有异术，勇贯三军，吾非敌手。
jīn tiān xià zhū hóu bā bǎi wǒ sū hù bù zhī wǎng hé chǔ tóu tuō
今天下诸侯八百，我苏护不知往何处投托？
zì sī zhì qīn bù guò sì rén zhǎng zǐ jīn yǐ bèi qín bù ruò xiān shā qí qī nǚ rán hòu zì jìn zhù bù shǐ tiān xià hòu shì qǔ xiào
自思至亲不过四人，长子今已被擒，不若先杀其妻女，然后自尽，庶不使天下后世取笑。
rǔ zhòng jiāng kě shōu shí xíng zhuāng tóu wǎng bié chù rèn zhū gōng zì wèi chéng lì ěr
汝众将可收拾行装，投往别处，任诸公自为成立耳。
sū hù yán ba bù shèng bēi qì
”苏护言罢，不胜悲泣。
zhèng lún tīng yán dà jiào yuē jūn hòu jīn rì shì zuì le
郑伦听言，大叫曰：“君侯今日是醉了？
mí le
迷了？
chī le
痴了？
hé gù shuō chū zhè děng bù kān yán yǔ
何故说出这等不堪言语！
tiān xià zhū hóu yǒu míng zhě xī bó jī chāng dōng lǔ jiāng huán chu nán bó è chóng yǔ zǒng bā bǎi zhèn zhū hóu yī qí dōu dào jì zhōu yě bù zài wǒ zhèng lún yǎn jiǎo zhī nèi
天下诸侯有名者：西伯姬昌，东鲁姜桓楚，南伯鄂崇禹，总八百镇诸侯，一齐都到冀州，也不在我郑伦眼角之内。
hé kǔ zì shì bēi ruò rú cǐ
何苦自视卑弱如此？
mò jiāng zì yòu xiāng cóng jūn hòu hé méng tí qiè yù dài chuí yāo mò jiāng yuàn xiào nú tái yǐ jǐn quǎn mǎ
末将自幼相从君侯，荷蒙提挈，玉带垂腰，末将愿效驽骀，以尽犬马。
sū hù tīng lún zhī yán duì zhòng jiāng yuē cǐ rén cuī liáng lù féng xié qì kǒu lǐ luàn tán
”苏护听伦之言，对众将曰：“此人催粮，路逢邪气，口里乱谈。
qiě bù dàn tiān xià bā bǎi zhèn zhū hóu zhǐ zhè chóng hēi hǔ céng bài yì rén suǒ chuán dào shù shén guǐ jiē jīng xiōng cáng tāo lüè wàn rén mò dí nǐ rú hé qīng shì cǐ rén
且不但天下八百镇诸侯，只这崇黑虎曾拜异人，所传道术，神鬼皆惊，胸藏韬略，万人莫敌，你如何轻视此人？
zhī jiàn zhèng lún tīng ba àn jiàn dà jiào yuē jūn hòu zài shàng mò jiāng bù shēng qín hēi hǔ lái jiàn bǎ xiàng shàng shǒu jí nà yú zhòng jiāng zhī qián
”只见郑伦听罢，按剑大叫曰：“君侯在上，末将不生擒黑虎来见，把项上首级纳于众将之前！
yán ba bù yóu jūn lìng fān shēn chū fǔ shàng le huǒ yǎn jīn jīng shòu shǐ liǎng bǐng xiáng mó chǔ fàng pǎo kāi chéng pái kāi sān qiān wū yā bīng xiàng yí kuài wū yún juǎn de
”言罢，不由军令，翻身出府，上了火眼金睛兽，使两柄降魔杵，放跑开城，排开三千乌鸦兵，像一块乌云卷地。
jí zhì yíng qián lì shēng gāo jiào yuē zhǐ jiào chóng hēi hǔ qián lái jiàn wǒ
及至营前，厉声高叫曰：“只叫崇黑虎前来见我！
chóng yíng tàn mǎ bào rù zhōng jūn qǐ èr wèi lǎo yé jì zhōu yǒu yī jiāng qǐng èr yé dá huà
崇营探马报入中军：“启二位老爷，冀州有一将请二爷答话。
hēi hǔ qiàn shēn xiǎo dì yī wǎng
”黑虎欠身：“小弟一往。
diào běn bù sān qiān fēi hǔ bīng yī duì qí fān kāi chù hēi hǔ yī rén dāng xiān
”调本部三千飞虎兵，一对旗旛开处，黑虎一人当先。
jiàn jì zhōu chéng xià yǒu yī cù rén mǎ àn běi fāng rén guǐ shuǐ rú yī piàn wū yún xiāng sì
见冀州城下有一簇人马，按北方壬癸水，如一片乌云相似。
nà yī yuán jiāng miàn rú zǐ zǎo xū shì jīn zhēn dài jiǔ yún liè yàn guān dà hóng páo jīn suǒ jiǎ yù shù dài qí huǒ yǎn jīn jīng shòu liǎng gēn xiáng mó chǔ
那一员将，面如紫枣，须似金针，带九云烈焰冠，大红袍，金锁甲，玉束带，骑火眼金睛兽，两根降魔杵。
zhèng lún jiàn chóng hēi hǔ zhuāng shù xī qí dài jiǔ yún sì shòu guān dà hóng páo lián huán kǎi yù shù dài yě shì jīn jīng shòu liǎng bǐng chén jīn fǔ
郑伦见崇黑虎装束稀奇：带九云四兽冠，大红袍，连环铠，玉束带，也是金睛兽，两柄湛金斧。
hēi hǔ rèn bù dé zhèng lún
黑虎认不得郑伦。
hēi hǔ yuē jì zhōu lái jiāng tōng míng
黑虎曰：“冀州来将通名！
lún yuē jì zhōu dū liáng shàng jiàng zhèng lún yě
”伦曰：“冀州督粮上将郑伦也。
rǔ mò fēi cáo zhōu chóng hēi hǔ
汝莫非曹州崇黑虎？
qín wǒ zhǔ jiàng zhī zǐ zì shì qiáng bào kě sù xiàn chū wǒ zhǔ jiàng zhī zǐ xià mǎ shòu fù
擒我主将之子，自恃强暴，可速献出我主将之子，下马受缚。
ruò dào bàn zì lì wèi jī fěn
若道半字，立为齑粉！
chóng hēi hǔ dà nù mà yuē hǎo pǐ fū
”崇黑虎大怒，骂曰：“好匹夫！
sū hù wéi fàn tiān tiáo yǒu suì gǔ fěn qū zhī huò
苏护违犯天条，有碎骨粉躯之祸；
nǐ jiē shì fǎn zéi nì dǎng gǎn rú cǐ dà dǎn wàng chū làng yán
你皆是反贼逆党，敢如此大胆，妄出浪言！
cuī kāi zuò xià shòu shǒu zhōng fǔ fēi lái zhí qǔ zhèng lún
”催开坐下兽，手中斧飞来，直取郑伦。
zhèng lún shǒu zhōng chǔ jí jià xiāng hái
郑伦手中杵急架相还。
èr shòu xiāng yíng yī chǎng dà zhàn
二兽相迎，一场大战。
dàn jiàn
但见：
liǎng zhèn dōng dōng fā zhàn gǔ wǔ cǎi fān zhuàng kōng zhōng wǔ
两阵咚咚发战鼓，五采旛幢空中舞。
sān jūn ne hǎn zhù shén wēi guàn zhàn ér láng chí gōng nǔ
三军呐喊助神威，惯战儿郎持弓弩。
èr jiāng qí zòng jīn jīng shòu sì bì qí jǔ fǔ gòng chǔ
二将齐纵金睛兽，四臂齐举斧共杵。
zhè yí gè nù fà rú léi liè yàn shēng
这一个怒发如雷烈焰生；
nà yí gè zì xiǎo shēng lái xìng qíng xī
那一个自小生来性情卤。
zhè yí gè miàn rú guō dǐ chì xū zhǎng
这一个面如锅底赤须长；
nà yí gè liǎn shì zǐ zǎo hóng xiá tǔ
那一个脸似紫枣红霞吐。
zhè yí gè péng lái hǎi dǎo zhǎn jiāo lóng
这一个蓬莱海岛斩蛟龙；
nà yí gè wàn rèn shān qián zhū měng hǔ
那一个万仞山前诛猛虎。
zhè yí gè kūn lún shān shàng bài míng shī
这一个昆仑山上拜明师；
nà yí gè bā guà lú biān cān lǎo zǔ
那一个八卦炉边参老祖。
zhè yí gè xué chéng wǔ yì qù zhěng jiāng shān
这一个学成武艺去整江山；
nà yí gè mì shòu dào shù bǎ qián kūn bǔ
那一个秘授道术把乾坤补。
zì lái yě jiàn jiāng jūn zhàn bù shì jīn fān chǔ duì fǔ
自来也见将军战，不似今番杵对斧。
èr shòu xiāng jiāo zhǐ shā de hóng yún cǎn cǎn bái wù fēi fēi
二兽相交，只杀的红云惨惨，白雾霏霏。
liǎng jiā qí féng duì shǒu jiāng yù zuò jiā lái wǎng yǒu èr shí sì wǔ huí hé
两家棋逢对手，将遇作家，来往有二十四五回合。
zhèng lún jiàn chóng hēi hǔ jǐ bèi shàng bèi yī hóng hú lú zhèng lún zì sī zhǔ jiàng yán cǐ rén yǒu yì rén chuán shòu mì shù jí cǐ shì tā fǎ shù
郑伦见崇黑虎脊背上背一红葫芦，郑伦自思：“主将言此人有异人传授秘术，即此是他法术。
cháng yán dào dǎ rén bù guò xiān xià shǒu
常言道：‘打人不过先下手。
zhèng lún yě zēng bài xī kūn lún dù è zhēn rén wèi shī
’”──郑伦也曾拜西昆仑度厄真人为师。
zhēn rén zhī dào zhèng lún fēng shén bǎng shàng yǒu míng zhī shì tè chuán tā qiào zhōng èr qì xī rén hún pò
真人知道郑伦“封神榜”上有名之士，特传他窍中二气，吸人魂魄。
fán yǔ jiāng duì dí féng zhī jí qín
凡与将对敌，逢之即擒。
gù cǐ zhe tā xià shān tóu jì zhōu zhēng yī tiáo yù dài xiǎng rén jiān fú lù
故此着他下山投冀州，挣一条玉带，享人间福禄。
jīn rì huì zhàn zhèng lún shǒu zhōng chǔ zài kōng zhōng yī huàng hòu biān sān qiān wū yā bīng yī shēng hǎn xíng rú cháng shé zhī shì rén rén shǒu ná náo gōu gè gè héng tuō tiě suǒ fēi yún shǎn diàn ér lái
──今日会战，郑伦手中杵在空中一愰，后边三千乌鸦兵一声喊，行如长蛇之势，人人手拿挠钩，个个横拖铁索，飞云闪电而来。
hēi hǔ guān zhī rú qín rén zhī zhuàng
黑虎观之，如擒人之状。
hēi hǔ bù zhī qí gù
黑虎不知其故。
zhī jiàn zhèng lún bí qiào zhōng yī shēng xiǎng rú zhōng shēng qiào zhōng liǎng dào bái guāng pēn jiāng chū lái xī rén hún pò
只见郑伦鼻窍中一声响如钟声，窍中两道白光喷将出来，吸人魂魄。
chóng hēi hǔ ěr tīng qí shēng bù jué yǎn mù hūn huā diē le gè jīn guān dào zhú kǎi jiǎ lí ān yī duì zhàn xuē kōng zhōng luàn wǔ
崇黑虎耳听其声，不觉眼目昏花，跌了个金冠倒躅，铠甲离鞍，一对战靴空中乱舞。
wū yā bīng shēng qín huó zhuō shéng fù èr bì
乌鸦兵生擒活捉，绳缚二臂。
hēi hǔ bàn shǎng fāng sū dìng jīng kàn shí yǐ bèi bǎng le
黑虎半晌方苏，定睛看时，已被绑了。
hēi hǔ nù yuē cǐ zéi hǎo zhuàn yǎn fǎ
黑虎怒曰：“此贼好赚眼法！
rú hé bù míng bù bái jiāng wǒ qín huò
如何不明不白，将我擒获？
zhī jiàn liǎng biān zhǎng dé shèng gǔ jìn chéng
”只见两边掌得胜鼓进城。
shī yuē
诗曰：
hǎi dǎo míng shī shòu mì qí yīng xióng měng liè shì yīng xī
海岛名师授秘奇，英雄猛烈世应稀。
shén yīng shí wàn quán wú yòng fāng xiǎn nán ér yǔ bù yí
神鹰十万全无用，方显男儿语不移。
qiě yán sū hù zhèng zài diàn shàng hū tīng de chéng wài gǔ xiǎng tàn yuē zhèng lún xiū yǐ
且言苏护正在殿上，忽听得城外鼓响，叹曰：“郑伦休矣！
xīn shén chí yí
”心甚迟疑。
zhī jiàn tàn mǎ fēi bào jìn lái qǐ lǎo yé zhèng lún shēng qín chóng hēi hǔ qǐng lìng dìng duó
只见探马飞报进来：“启老爷：郑伦生擒崇黑虎，请令定夺。
sū hù bù zhī qí gù xīn xià àn xiǎng lún fēi hēi hǔ zhī dí shǒu rú hé fǎn wèi suǒ qín
”苏护不知其故，心下暗想：“伦非黑虎之敌手，如何反为所擒？
jí chuán lìng lìng lái
”急传令：“令来。
lún zhì diàn qián jiāng hēi hǔ bèi qín sù shuō yī biàn
”伦至殿前，将黑虎被擒诉说一遍。
zhī jiàn zhòng shì zú bǎ hēi hǔ cù yōng zhì jiē qián
只见众士卒把黑虎簇拥至阶前。
hù jí xià diàn huà tuì zuǒ yòu qīn shì qí fù
护急下殿，叱退左右，亲释其缚；
guì xià yán yuē hù jīn dé zuì tiān xià nǎi wú dì kě róng zhī fàn chén
跪下言曰：“护今得罪天下，乃无地可容之犯臣。
zhèng lún bù ān shì tǐ chù fàn tiān wēi hù dāng sǐ zuì
郑伦不谙事体，触犯天威，护当死罪！
chóng hēi hǔ dá yuē rén xiōng yǔ dì yī bài zhī jiāo wèi gǎn wàng yì
”崇黑虎答曰：“仁兄与弟，一拜之交，未敢忘义。
jīn bèi bù xià suǒ qín kuì shēn wú dì
今被部下所擒，愧身无地！
yòu méng hòu lǐ xiāng kàn hēi hǔ gǎn ēn fēi qiǎn
又蒙厚礼相看，黑虎感恩非浅！
sū hù zūn hēi hǔ shàng zuò mìng zhèng lún zhòng jiāng lái jiàn
”苏护尊黑虎上坐，命郑伦众将来见。
hēi hǔ yuē zhèng jiāng jūn dào shù jīng qí jīn yù suǒ qín shǐ hēi hǔ zhōng shēn yuè fú
黑虎曰：“郑将军道术精奇，今遇所擒，使黑虎终身悦服。
hù lìng shè yàn yǔ hēi hǔ èr rén huān yǐn
”护令设宴，与黑虎二人欢饮。
hù bǎ tiān zǐ yù jìn nǚ zhī shì yī yī duì hēi hǔ su le yī biàn
护把天子欲进女之事一一对黑虎诉了一遍。
hēi hǔ yuē xiǎo dì cǐ lái yī zé wèi xiōng shī lì èr zé wèi rén xiōng jiě wéi bù qī lìng láng nián jì yòu xiǎo zì shì gāng qiáng bù kěn jìn chéng qǐng rén xiōng dá huà yīn cǐ bèi xiǎo dì qín huí zài hòu yíng cǐ xiǎo dì shí wèi rén xiōng yě
黑虎曰：“小弟此来，一则为兄失利，二则为仁兄解围，不期令郎年纪幼小，自恃刚强，不肯进城请仁兄答话，因此被小弟擒回在后营，此小弟实为仁兄也。
sū hù xiè yuē cǐ dé cǐ qíng hé gǎn yǒu wàng
”苏护谢曰：“此德此情，何敢有忘！
bù yán èr hóu chéng nèi yǐn jiǔ dān yán bào mǎ jìn yuán mén lái bào qǐ lǎo yé èr yé bèi zhèng lún qín qù wèi zhī xiōng jí qǐng lìng dìng duó
不言二侯城内饮酒，单言报马进辕门来报：“启老爷：二爷被郑伦擒去，未知凶吉，请令定夺。
hóu hǔ zì sī wú dì zì yǒu dào shù wèi hé bèi qín
”侯虎自思：“吾弟自有道术，为何被擒？
qí shí lüè zhèn guān yán èr yé yǔ zhèng lún zhèng zhàn zhī jiān zhī jiàn zhèng lún bǎ xiáng mó chǔ yī bǎi sān qiān wū yā bīng yī qí ér zhì
”其时略阵官言：“二爷与郑伦正战之间，只见郑伦把降魔杵一摆，三千乌鸦兵一齐而至；
zhī jiàn zhèng lún bí zi lǐ liǎng dào bái guāng chū lái rú zhōng shēng xiǎng liàng èr yé biàn zhuàng xià mǎ lái gù cǐ bèi qín
只见郑伦鼻子里两道白光出来，如钟声响亮，二爷便撞下马来，故此被擒。
hóu hǔ tīng shuō jīng yuē shì shàng rú hé yǒu cǐ yì shù
”侯虎听说，惊曰：“世上如何有此异术？
zài chà tàn mǎ dǎ tīng xū shí
再差探马，打听虚实。
yán wèi bì bào xī bó hóu chà guān yuán mén xià mǎ
”言未毕，报：“西伯侯差官辕门下马。
hóu hǔ xīn zhōng bú yuè fēn fù lìng lái
”侯虎心中不悦，吩咐：“令来。
zhī jiàn sàn yi shēng sù fú jiǎo dài shàng zhàng xíng lǐ bì bēi zhí sàn yi shēng bài jiàn jūn hòu
”只见散宜生素服角带，上帐行礼毕：“卑职散宜生拜见君侯。
hóu hǔ yuē dài fū nǐ zhǔ gōng wèi hé tōu ān jìng bù wéi guó àn bīng bù dòng wéi bì cháo tíng zhǐ yì
”侯虎曰：“大夫，你主公为何偷安，竟不为国，按兵不动，违避朝廷旨意？
nǐ zhǔ gōng shén fēi wéi rén chén zhī lǐ
你主公甚非为人臣之礼。
jīn dài fū cǐ lái yǒu hé shuō huà
今大夫此来，有何说话？
yi shēng dá yuē wǒ zhǔ gōng yán bīng zhě xiōng qì yě rén jūn bù dé yǐ ér yòng zhī
”宜生答曰：“我主公言：‘兵者凶器也，人君不得已而用之。
jīn yīn xiǎo shì
’今因小事，
láo mín shāng cái
劳民伤财，
jīng huāng wàn hù
惊慌万户，
suǒ guò zhōu fǔ xiàn dào
所过州府县道，
diào yòng yī yīng qián liáng
调用一应钱粮，
lù tú bá shè
路途跋涉，
bǎi xìng yǒu zhēng zū què shuì zhī rǎo
百姓有征租榷税之扰，
jūn jiāng yǒu pī jiān zhí ruì zhī kǔ
军将有披坚执锐之苦，
yīn cǐ wǒ zhǔ gōng shǐ bēi zhí xià yī zhǐ zhī shū
因此我主公使卑职下一纸之书，
yǐ xī fēng yān
以息烽烟，
shǐ sū hù jìn nǚ wáng tíng
使苏护进女王廷，
gè bà bīng gē
各罢兵戈，
bù shī yī diàn gǔ gōng zhī yì
不失一殿股肱之意。
rú hù bù cóng dà bīng yī zhì jiǎo pàn chú jiān zuì dāng miè zú
如护不从，大兵一至，剿叛除奸，罪当灭族。
nà shí sū hù sǐ ér wú huǐ
那时苏护死而无悔。
hóu hǔ tīng yán dà xiào yuē jī bó zì zhī wéi bì cháo tíng zhī zuì tè yòng cǐ zhī wú zhī cí yǐ lái zì shì
”侯虎听言，大笑曰：“姬伯自知违避朝廷之罪，特用此支吾之辞，以来自释。
wú xiān dào cǐ sǔn jiāng zhé bīng è zhàn shù chǎng
吾先到此，损将折兵，恶战数场；
nà zéi yān kěn jiàn yī zhǐ zhī shū ér xiàn nǚ yě
那贼焉肯见一纸之书而献女也。
wú qiě kàn dài fū wǎng jì zhōu jiàn sū hù rú hé
吾且看大夫往冀州见苏护如何。
rú bù yī yǔn kàn nǐ zhǔ gōng rú hé huí zhǐ
如不依允，看你主公如何回旨？
nǐ qiě qù
你且去！
yi shēng chū yíng shàng mǎ jìng dào chéng xià jiào mén chéng shàng de bào yǔ nǐ zhǔ gōng shuō xī bó hóu chà guān xià shū
”宜生出营上马，径到城下叫门：“城上的，报与你主公，说西伯侯差官下书。
chéng shàng shì zú jí bào shàng diàn qǐ ye xī bó hóu chà guān zài chéng xià kǒu chēng shàng shū
”城上士卒急报上殿：“启爷：西伯侯差官在城下，口称上书。
sū hù yǔ chóng hēi hǔ yǐn jiǔ mò sàn hù yuē jī bó nǎi xī qí zhī xián rén sù lìng kāi chéng qǐng lái xiāng jiàn
”苏护与崇黑虎饮酒末散，护曰：“姬伯乃西岐之贤人，速令开城，请来相见。
bù yī shí yi shēng dào diàn qián xíng lǐ bì
”不一时，宜生到殿前行礼毕。
hù yuē dài fū jīn dào bì jùn yǒu hé jiàn yù
护曰：“大夫今到敝郡，有何见谕？
yi shēng yuē bēi zhí jīn fèng xī bó hóu zhī mìng qián yuè jūn hou nù tí fǎn shī dé zuì tiān zǐ dāng jí chì mìng qǐ bīng wèn zuì
”宜生曰：“卑职今奉西伯侯之命，前月君候怒题反诗，得罪天子，当即敕命起兵问罪。
wǒ zhǔ gōng sù zhī jūn hòu zhōng yì gù cǐ àn bīng wèi gǎn qīn fàn
我主公素知君侯忠义，故此按兵未敢侵犯。
jīn yǒu shū shàng dá jūn hòu wàng jūn hòu xiáng chá shī xíng
今有书上达君侯，望君侯详察施行。
yi shēng jǐn náng qǔ shū xiàn yǔ sū hù
”宜生锦囊取书，献与苏护。
hù jiē shū kāi chāi
护接书开拆。
shū yuē
信中说：
xī bó hóu jī chāng bǎi bài jì zhōu jūn hòu sū gōng huī xià chāng wén shuài tǔ zhī bīn mò fēi wáng chén
“西伯侯姬昌百拜冀州君侯苏公麾下：昌闻：‘率土之滨，莫非王臣。
jīn tiān zi yù xuǎn yàn fēi fán gōng qīng shì shù zhī jiā qǐ de yǐn nì
’今天子欲选艳妃，凡公卿士庶之家，岂得隐匿。
jīn zú xià yǒu nǚ shū dé tiān zǐ yù xuǎn rù gōng zì shì měi shì
今足下有女淑德，天子欲选入宫，自是美事。
zú xià jìng yǔ tiān zi xiāng kàng shì zú xià wǔ jūn
足下竟与天子相抗，是足下忤君。
qiě tí shī wǔ mén yì yù hé wéi
且题诗午门，意欲何为？
zú xià zhī zuì yǐ zài bù shè
足下之罪，已在不赦。
zú xià jǐn zhī xiǎo jié wèi ài yī nǚ ér shī jūn chén dà yì
足下仅知小节，为爱一女，而失君臣大义。
chāng sù wén gōng zhōng yì bù rěn zuò shì tè jìn yī yán kě zhuǎn huò wéi fú xìng chuí tīng yān
昌素闻公忠义，不忍坐视，特进一言，可转祸为福，幸垂听焉。
qiě zú xià ruò jìn nǚ wáng tíng shí yǒu sān lì nǚ shòu gōng wéi zhī chǒng fù xiǎng jiāo fáng zhī guì guān jū guó qī shí lù qiān zhōng yī lì yě
且足下若进女王廷，实有三利：女受宫闱之宠，父享椒房之贵，官居国戚，食禄千锺，一利也；
jì zhōu yǒng zhèn mǎn zhái wú jīng èr lì yě
冀州永镇，满宅无惊，二利也；
bǎi xìng wú tú tàn zhī kǔ sān jūn wú shā lù zhī cǎn sān lì yě
百姓无涂炭之苦，三军无杀戮之惨，三利也。
gōng ruò zhí mí sān hài mù xià zhì yǐ jì zhōu shī shǒu zōng shè wú cún yī hài yě
公若执迷，三害目下至矣：冀州失守，宗社无存，一害也。
gǔ ròu yǒu zú miè zhī huò èr hài yě
骨肉有族灭之祸，二害也；
jūn mín zāo bīng xiǎn zhī zāi sān hài yě
军民遭兵燹之灾，三害也。
dà zhàng fū dāng shě xiǎo jié ér quán dà yì qǐ de xiào qū qū wú zhī zhī bèi yǐ zì qǔ miè wáng zāi
大丈夫当舍小节而全大义，岂得效区区无知之辈以自取灭亡哉。
chāng yǔ zú xià tóng wèi shāng chén bù dé bù zhí yán shàng dú xìng xián hòu liú yì yě
昌与足下同为商臣，不得不直言上渎，幸贤侯留意也。
cǎo cǎo fèng wén lì hou cái jué
草草奉闻，立候裁决。
jǐn qǐ
谨启。
sū hù kàn bì bàn shǎng bù yán zhǐ shì diǎn tóu
苏护看毕，半晌不言，只是点头。
yi shēng jiàn hù bù yán nǎi yuē jūn hòu bù bì yóu yù
宜生见护不言，乃曰：“君侯不必犹豫。
rú yǔn yǐ yī shū ér bà bīng gē
如允，以一书而罢兵戈；
rú bù cóng bēi zhí huí fù zhǔ gōng zài diào rù mǎ
如不从，卑职回复主公，再调入马。
wú fēi shàng cóng tiān mìng zhōng hé zhū hóu xià miǎn sān jūn zhī kǔ
无非上从天命，中和诸侯，下免三军之苦。
cǐ nǎi zhǔ gōng yī duàn hǎo yì jūn hòu hé gù jiān kǒu wú yǔ
此乃主公一段好意，君侯何故缄口无语。
qǐ sù jiàng hào lìng yǐ biàn shī xíng
乞速降号令，以便施行。
sū hù wén yán duì chóng hēi hǔ yuē xián dì nǐ lái kàn yī kàn jī bó zhī shū shí shì yǒu lǐ guǒ shì zhēn xīn wéi guó wéi mín nǎi rén yì jūn zǐ yě
”苏护闻言，对崇黑虎曰：“贤弟，你来看一看，姬伯之书，实是有理，果是真心为国为民，乃仁义君子也。
gǎn bù rú mìng
敢不如命！
yú shì mìng jiǔ guǎn dài sàn yi shēng yú guǎn shè
”于是命酒管待散宜生于馆舍。
cì rì xiū shū zèng jīn bó lìng xiān huí xī qí wǒ suí hòu biàn jìn nǚ cháo shāng shú zuì
次日修书赠金帛，令先回西岐：“我随后便进女朝商赎罪。
yi shēng bài cí ér qù
”宜生拜辞而去。
zhēn shì yī fēng shū dǐ shí wàn zhī shī yǒu shī wèi zhèng shī yuē
真是一封书抵十万之师，有诗为证，诗曰：
shé biàn xuán hé huì bǎi chuān fāng zhī jūn yì yǔ chén xián
舌辨悬河汇百川，方知君义与臣贤。
shù xíng shū zhuǎn sū hóu yì hé yòng sān jūn zhěn jǐ mián
数行书转苏侯意，何用三军枕戟眠？
sū hù sòng sàn yi shēng huí xī qí yǔ chóng hēi hǔ shāng yì jī bó zhī yán shén shàn kě sù zhěng xíng zhuāng yǐ biàn cháo shāng wú zhì chí chí yòu shēng tā yì
苏护送散宜生回西岐，与崇黑虎商议：“姬伯之言甚善，可速整行装，以便朝商，毋致迟迟，又生他议。
èr rén xīn xǐ
”二人欣喜。
bù zhī qí nǚ rú hé qiě tīng xià huí fēn jiě
不知其女如何，且听下回分解。