shān jiǔ gōng fèng chì xī zhēng
邓九公奉敕西征
shī yuē
诗曰：
wèi shuǐ tāo tāo rì yè liú xī qí zhēng zhàn jǐ shí xiū
渭水滔滔日夜流，西岐征战几时休。
màn yán hǔ bào cái lí xué yòu jiàn pí xiū shù dí lóu
漫言虎豹才离穴，又见貔貅树敌楼。
xiū dé měi chóu mí bái
修德每愁糜白
gǔ huāng yín fǎn zì yǒng jīn ōu
骨，荒淫反自咏金瓯。
qǐ zhī tiān yì duō diān dǎo qǔ cì gān gē bù duàn tóu
岂知天意多颠倒，取次干戈不断头。
huà shuō shēn gōng bào shuō fǎn le tǔ xíng sūn xià shān tā yòu wǎng gè chù qù le
话说申公豹说反了土行孙下山，他又往各处去了。
qiě shuō dāng rì jué lóng lǐng táo huí jūn shì jìn sì shuǐ guān bào yǔ hán róng shuō zhī wén tài shī sǐ yú jué lóng lǐng suí xiū biǎo bào jìn cháo gē
且说当日绝龙岭逃回军士进汜水关，报与韩荣，说知闻太师死于绝龙岭，随修表报进朝歌。
yǒu wēi zǐ kàn bào máng jìn piān diàn jiàn zhòu wáng xíng lǐ chēng chén
有微子看报，忙进偏殿，见纣王行礼称臣。
wáng yuē zhèn wú zhǐ huáng bó yǒu hé zòu zhāng
王曰：“朕无旨，皇伯有何奏章？
wēi zǐ bǎ wén tài shī de shì zòu qǐ yī biàn zhòu wáng dà jīng gū shù rì qián huǎng hū zhī zhōng míng míng jiàn wén tài shī zài lù tái zòu zhèn yán zài jué lóng lǐng shī lì
”微子把闻太师的事奏启一遍，纣王大惊：“孤数日前，恍惚之中明明见闻太师在鹿台奏朕，言在绝龙岭失利；
jīn rì guǒ rán rú cǐ
今日果然如此！
zhòu wáng zhuó shí shāng gǎn
”纣王着实伤感。
wáng wèn zuǒ yòu wén wǔ yuē tài shī xīn wáng diǎn nà yī yuán guān dìng yào bǎ jiāng shàng ná jiè zhāo gē yǔ tài shī bào chóu
王问左右文武曰：“太师新亡，点那一员官，定要把姜尚拿解朝歌，与太师报雠。
zhòng guān gòng yì wèi jué
”众官共议未决；
yǒu shàng dài fū jīn shèng chū bān zòu yuē sān shān guān zǒng bīng guān shān jiǔ gōng qián rì dà pò nán bó hóu è shùn lǚ jiàn dà gōng
有上大夫金胜出班奏曰：“三山关总兵官邓九公，前日大破南伯侯鄂顺，屡建大功；
ruò pò xī qí fēi cǐ rén bù kè chéng gōng
若破西岐，非此人不克成功。
zhòu wáng chuán zhǐ sù fā zì máo huáng yuè de zhuān zhēng fá
”纣王传旨：“速发自旄、黄钺，得专征伐。
chà guān jí wǎng xīng yè bù xǔ tíng liú
差官即往，星夜不许停留。
shǐ mìng guān wáng zhēn chí zhào wǎng sān shān guān lái yī lù shàng mǎ xíng rú jiàn xīn qù rú fēi qiū guāng zhèng hǎo hé nuǎn kān xíng
”使命官王贞，持诏往三山关来，一路上马行如箭，心去如飞，秋光正好，和暖堪行。
zěn jiàn de
怎见得：
qiān shān shuǐ luò lú huā suì jǐ shù fēng yáng hóng yè zuì
千山水落芦花碎，几树风扬红叶醉。
lù tú yān yǔ gù rén xī huáng jú fēn fēi shān sè lì shuǐ hán hé pò rén qiáo cuì
路途烟雨故人稀，黄菊芬菲山色丽，水寒荷破人憔悴。
bái píng hóng liǎo mǎn jiāng gān luò xiá gū wù cháng kōng zhuì
白苹红蓼满江干，落霞孤鹜长空坠。
yī xī àn dàn yě yún fēi xuán niǎo qù bīn hóng zhì liáo liáo lì lì jīng rén mèi
依稀黯淡野云飞，玄鸟去，宾鸿至，嘹嘹呖呖惊人寐。
huà shuō tiān shǐ suǒ guò fǔ zhōu xiàn sī bù zhǐ yī rì
话说天使所过府、州、县、司，不止一日。
qí rì dào le sān shān guān yì nèi ān xiē
其日到了三山关，驿内安歇。
cì rì dào shān jiǔ gōng shuài fǔ qián
次日，到邓九公帅府前。
shān jiǔ gōng tóng zhū jiāng děng fén xiāng jiē zhǐ kāi dú
邓九公同诸将等焚香接旨，开读。
zhào yuē
诏曰：
tiān zǐ zhēng fá yuán wèi zhū nì jiù mín
“天子征伐，原为诛逆救民。
dà jiàng zhuān kǔn wài zhī jì zhèng dài tiān xíng zhěng nì zhī quán
大将专阃外之寄，正代天行拯溺之权。
cí ěr yuán róng shān jiǔ gōng lèi gōng sān shān guān yán chū rù zhī fáng biān fēng wú jǐng
兹尔元戎邓九公，累功三山关，严出入之防，边烽无警；
tuì è shùn zhī fǎn pàn zòu jié shén sù
退鄂顺之反叛，奏捷甚速；
mào jì dà yān
懋绩大焉。
jīn jī fā bù dào nà wáng zhāo pàn dà sì chāng jué
今姬发不道，纳亡招叛，大肆猖獗。
zhèn lèi qín wèn zuì zhī shī bǐ fǎn kàng jūn ér shù dí
朕累勤问罪之师，彼反抗军而树敌；
zhì wáng shī lèi rǔ dà sǔn guó wēi shēn wéi bù fǎ zhèn zhī ě xīn
致王师累辱，大损国威，深为不法，朕之恶心。
tè chì ěr qián qù yòng xīn liào lǐ xiàng jī jìn jiǎo
特敕尔前去，用心料理，相机进剿；
wu qín shǒu è jiě quē xiàn fú yǐ zhèng guó diǎn
务擒首恶，解阙献俘，以正国典。
zhèn jué bù xī máo tǔ yǐ chóu yǒu gōng
朕决不惜茅土，以酧有功。
ěr qí qīn zāi wú fù zhèn tuō zhòng zhì yì
尔其钦哉，毋负朕托重至意。
gù cí ěr zhào
故兹尔诏。
shān jiǔ gōng dú bì dài tiān shǐ děng jiāo dài
邓九公读毕，待天使，等交代。
wáng zhēn yuē xīn zǒng bīng kǒng xuān jiù dào
王贞曰：“新总兵孔宣就到。
bù yī rì kǒng xuān yǐ dào
”不一日，孔宣已到。
shān jiǔ gōng jiāo dài wán bì diǎn jiàng jì qí cì rì qǐ bīng
邓九公交代完毕，点将祭旗，次日起兵。
hū bào yǒu yī ǎi zǐ lái xià shū
忽报：“有一矮子来下书。
shān jiǔ gōng lìng jìn shuài fǔ
”邓九公令进帅府。
jiàn lái rén shēn bù guò sì chǐ zhǎng zhì dī shuǐ yán qián xíng lǐ jiāng shū chéng shàng
见来人身不过四尺长，至滴水檐前行礼，将书呈上。
shān jiǔ gōng chāi shū guān kàn lái shū zhī shēn gōng bào suǒ jiàn nǎi shì tǔ xíng sūn xiào láo huī xià
邓九公拆书，观看来书，知申公豹所荐，乃是“土行孙效劳麾下”。
shān jiǔ gōng jiàn tǔ xíng sūn rén wù bù hǎo yù dài bù liú kǒng shēn dào yǒu jiàn guài
邓九公见土行孙人物不好：“欲待不留，恐申道友见怪；
ruò yào yòng tā bù chéng guī ju
若要用他，不成规矩。
shěn yín liáng jiǔ yě bà bǎ tā cuī liáng yìng fù sān jūn
……”沈吟良久：“……也罢，把他催粮应付三军。
shān jiǔ gōng yuē tǔ xíng sūn jì shēn dào xiōng jiàn nǐ wú bù gǎn fù mìng
”邓九公曰：“土行孙，既申道兄荐你，吾不敢负命。
hòu jūn liáng cǎo quē shǎo yòng nǐ wèi wǔ jūn dū liáng shǐ
后军粮草缺少，用你为五军督粮使。
mìng tài luán wèi zhèng yìn xiān xíng
”命太鸾为正印先行；
zi shān xiù wèi fù yìn xiān xíng
子邓秀为副印先行；
zhào shēng sūn yàn hóng wèi jiù yìng shǐ
赵升、孙焰红为救应使；
suí dài nǚ hái ér shān chán yù suí jūn zhēng fá
随带女孩儿邓婵玉，随军征伐。
shān yuán shuài diào rén mǎ lí le sān shān guān wǎng xi jìn fā
邓元帅调人马离了三山关，往西进发。
yī lù shàng qí fān dàng dàng shā qì téng téng
一路上旗旛荡荡，杀气腾腾。
zěn jiàn de
怎见得：
sān jūn yǒng yuè jiàng shì xióng pí
三军踊跃，将士熊罴。
zhēng yún bìng shā qì xiāng fú jiàn jǐ gòng qí fān yào rì
征云并杀气相浮，剑戟共旗旛耀日。
rén xióng rú měng hǔ mǎ zhòu shì fēi lóng
人雄如猛虎，马骤似飞龙。
gōng wān yín hàn yuè jiàn chuān hǔ láng yá
弓弯银汉月，箭穿虎狼牙。
páo kǎi xiān míng rú xiù cù hǎn shēng dà zhèn ruò shān bēng
袍铠鲜明如绣簇，喊声大振若山崩。
biān shāo shī hào lìng hún rú kāi fàng sān yuè táo huā
鞭梢施号令，浑如开放三月桃花；
mǎ bǎi shǎn luán líng huǎng shì yáo dìng jiǔ qiū jīn jú
马摆闪銮铃，恍似摇锭九秋金菊。
wēi fēng lǐn lǐn rén rén yǎo suì kǒu zhōng yá
威风凛凛，人人咬碎口中牙；
shā qì téng téng gè gè zhēng yuán méi xià yǎn
杀气腾腾，个个睁园眉下眼。
zhēn rú měng hǔ chū shān lín qià sì dài wáng lí běi què
真如猛虎出山林，恰似大王离北阙。
huà shuō shān jiǔ gōng rén mǎ zài lù yě xíng yǒu gè yuè
话说邓九公人马在路，也行有个月。
yī rì lái dào xī qí
一日来到西岐。
shào tàn mǎ bào rù zhōng jūn qǐ yuán shuài qián miàn nǎi xī qí dōng mén qǐng lìng dìng duó
哨探马报入中军：“启元帅：前面乃西岐东门，请令定夺。
shān jiǔ gōng chuán lìng ān yíng
”邓九公传令：“安营。
zěn jiàn de
”怎见得：
yíng ān bā guà fān liè wǔ fāng
营安八卦，旛列五方。
zuǒ yòu bǎi cuán cù cù jūn bīng
左右摆攒簇簇军兵；
qián hòu pái mì mì céng céng jiàng zuǒ
前后排密密层层将佐。
guǎi zǐ mǎ jǐn āi lù jiǎo
拐子马紧挨鹿角；
lián zhū pào mì hù zhōng jūn
连珠炮密护中军。
zhèng shì dāo qiāng bái yìng sān dōng xuě pào xiǎng shēng gāo èr yuè léi
正是：刀枪白映三冬雪，炮响声高二月雷。
shān jiǔ gōng ān le xíng yíng fàng pào ne hǎn
邓九公安了行营，放炮呐喊。
qiě shuō xī qí zi yá zì cóng pò le wén tài shī tiān xià zhū hóu xiǎng yìng
且说西岐子牙自从破了闻太师，天下诸侯响应。
hū tàn mǎ bào rù xiàng fǔ sān shān guān shān jiǔ gōng rén mǎ zhù zhá dōng mén
忽探马报入相府：三山关邓九公人马驻札东门。
zi yá wén bào wèi zhū jiāng yuē shān jiǔ gōng qí rén rú hé
”子牙闻报，谓诸将曰：“邓九公其人如何？
huáng fēi hǔ zài cè qǐ yuē shān jiǔ gōng jiāng cái yě
”黄飞虎在侧，启曰：“邓九公，将才也。
zi yá xiào yuē jiāng cái hǎo pò zuǒ dào nán pò
”子牙笑曰：“将才好破，左道难破。
qiě yán shān jiǔ gōng cì rì chuán lìng nà yuán zhàn jiàng xiān wǎng xī qí jiàn tóu zhèn zǒu zāo
”且言邓九公次日传令：“那员战将先往西岐见头阵走遭？
zhàng xià xiān xíng guān tài luán yīng shēng yuàn wǎng
”帐下先行官太鸾应声：“愿往。
diào běn bù rén mǎ chū yíng pái kāi zhèn shì lì mǎ héng dāo dà hū nuò zhàn
”调本部人马出营，排开阵势，立马横刀，大呼搦战。
tàn shì mǎ bào rù xiàng fǔ yǒu jiāng qǐng zhàn
探事马报入相府：“有将请战。
zi yá wèn zuǒ yòu shuí jiàn tóu zhèn
”子牙问左右：“谁见头阵？
yǒu nán gōng shì lǐng lìng tí dāo shàng mǎ ne hǎn yáo qí chōng chū chéng lái
”有南宫适领令，提刀上马，呐喊摇旗，冲出城来；
jiàn duì zhèn yī jiāng miàn rú huó xiè hǎi xià huáng xū zuò wū zhuī mǎ
见对阵一将，面如活蟹，海下黄须，坐乌骓马。
zěn jiàn de yǒu zàn wèi zhèng
怎见得，有赞为证：
dǐng shàng jīn guān fēi shuāng fèng lián huán bǎo jiǎ sān suǒ kòng
顶上金冠飞双凤，连环宝甲三锁控。
yāo chán yù dài rú tuán huā shǒu zhí gāng dāo hán guāng bèng
腰缠玉带如团花，手执钢刀寒光迸。
jǐn náng àn dài qī xīng chuí ān qiāo yòu bǎ lóng quán zòng
锦囊暗带七星锤，鞍鞒又把龙泉纵。
dà jiàng féng shí mìng jí qīng qí kāi gǒng shǒu zhū hóu zhòng
大将逢时命即倾，旗开拱手诸侯重。
sān shān guān nèi dà xiān xíng sì hǎi wén míng xīn dǎn tòng
三山关内大先行，四海闻名心胆痛。
huà shuō nán gōng shì dà hū yuē lái zhě hé rén
话说南宫适大呼曰：“来者何人？
tài luán dá yuē wú nǎi sān shān guān zǒng bīng shān huī xià zhèng yìn xiān xíng tài luán shì yě
”太鸾答曰：“吾乃三山关总兵邓麾下，正印先行太鸾是也；
jīn fèng chì xī zhēng tǎo zéi
今奉敕西征讨贼。
ěr děng bù shǒu chén jié zhāo nà pàn wáng wú gù zào fǎn shì qiáng sì bào huài cháo tíng zhī dà chén miǎo tiān cháo zhī shǐ mìng shū wèi kě hèn
尔等不守臣节，招纳叛亡，无故造反，恃强肆暴，坏朝廷之大臣，藐天朝之使命，殊为可恨。
tè mìng liù shī jiǎo chú pàn è
特命六师，剿除叛恶。
ěr děng kě xià mǎ shòu fù jiě wǎng cháo gē jǐn chéng tāng zhī dà fǎ miǎn shēng mín zhī dào xuán
尔等可下马受缚，解往朝歌，尽成汤之大法，免生民之倒悬。
rú zài zhí mí huǐ zhī wú jí
如再执迷，悔之无及。
nán gōng shì xiào yuē tài luán nǐ zhī wén tài shī mó jiā sì jiāng zhāng guì fāng děng zhǐ luò de fén shēn zhǎn shǒu piàn jiǎ bù guī
”南宫适笑曰：“太鸾，你知闻太师、魔家四将、张桂芳等只落得焚身，斩首，片甲不归。
liào ěr děng mǐ lì zhī zhū tǔ guāng bù dà
料尔等米粒之珠，吐光不大；
ying chì fēi téng qù ér bù yuǎn
蝇翅飞腾，去而不远。
sù sù zǎo huí miǎn zāo tú lù
速速早回，免遭屠戮。
tài luán dà nù cuī kāi zǐ huá liú shǒu zhōng dāo fēi lái zhí qǔ
”太鸾大怒，催开紫骅骝，手中刀飞来直取。
nán gōng shì zòng qí hé shàn dāo jí jià xiāng hái
南宫适纵骑，合扇刀急架相还。
liǎng mǎ xiāng jiāo yī chǎng dà zhàn
两马相交，一场大战。
lái wǎng chōng tū léi pò huā qiāng zhàn gǔ yáo suì jǐn xiù qí fān
来往冲突，擂破花腔战鼓，摇碎锦绣旗旛。
lái lái wǎng wǎng yǒu sān shí huí hé
来来往往，有三十回合。
nán gōng shì mǎ shàng chěng yīng xióng zhǎn kāi dāo shì dǒu sǒu jīng shén bèi jiā qì lì
南宫适马上逞英雄，展开刀势，抖擞精神，倍加气力。
tài luán nù fà huán yǎn shuāng zhēng bǎ hé shàn dāo mài yí gè pò dìng jiào shēng zhe
太鸾怒发，环眼双睁，把合扇刀卖一个破锭，叫声：“着！
yī dāo pī jiāng xià lái
”一刀劈将下来。
nán gōng shì yīn xiǎo qù le tài luán bù céng zài yì jiàn yī dāo luò jiāng xià lái nán gōng shì zháo máng jiào shēng bù hǎo
南宫适因小觑了太鸾，不曾在意，见一刀落将下来，南宫适着忙，叫声“不好！
jiāng shēn jí shǎn guò nà dāo bà hù jiān jiǎ tūn tóu xuē qù bàn biān róng shéng gē duàn le shù zhǒu bǎ nán gōng shì háo de hún fēi tiān wài dà bài jìn chéng
”将身急闪过，那刀把护肩甲吞头削去半边，绒绳割断了数肘，把南宫适諕得魂飞天外，大败进城。
tài luán gǎn shā zhōu bīng dé shèng huí yíng jiàn shān jiǔ gōng yuē jīn féng nán gōng shì dà zhàn bèi mò jiāng dāo pī hù jiān jiǎ tūn tóu bù néng xiāo shǒu qǐng lìng dìng duó
太鸾赶杀周兵，得胜回营，见邓九公，曰：“今逢南宫适大战，被末将刀劈护肩甲吞头，不能枭首，请令定夺。
shān jiǔ gōng yuē shǒu gōng jū shàng
”邓九公曰：“首功居上；
suī bù néng zhǎn nán gōng shì zhī shǒu yǐ cuò zhōu jiāng zhī ruì
虽不能斩南宫适之首，已挫周将之锐。
qiě shuō nán gōng shì jìn chéng zhì xiāng fǔ huí jiàn zi yá qiě yán shī lì jī hū sàng shī rǔ mìng
”且说南宫适进城，至相府，回见子牙，且言失利，几乎丧师辱命。
zi yá yuē shèng bài jūn jiā zhī cháng wèi jiāng wù yào jiàn jī jìn zé kě yǐ chéng gōng tuì zé kě yǐ bǎo shǒu wú yú cǐ nǎi wèi jiāng zhī jí wù yě
子牙曰：“‘胜败军家之常’，为将务要见机，进则可以成功，退则可以保守无虞，此乃为将之急务也。
cì rì shān jiǔ gōng chuán lìng diào wǔ fāng duì wǔ dà zhuàng jūn wēi pào shēng rú léi sān jūn yǒng yuè hǎn shā zhèn tiān lái zhì chéng xià qǐng jiāng zǐ yá dá huà
”次日邓九公传令，调五方队伍，大壮军威，炮声如雷，三军踊跃，喊杀振天，来至城下，请姜子牙答话。
tàn zǐ mǎ bào rù xiàng fǔ
探子马报入相府。
zi yá fēn fù xīn jiǎ xiān diào dà duì rén mǎ chū chéng wú qīn huì shān jiǔ gōng
子牙吩咐辛甲：“先调大队人马出城，吾亲会邓九公。
xī qí lián zhū pào xiǎng liǎng shàn mén kāi yī cù rén mǎ yǒng chū
”西岐连珠炮响，两扇门开，一簇人马踊出。
shān jiǔ gōng dìng jīng guān kàn zhī jiàn liǎng gān dà hóng qí piāo piāo ér chū yǐn yī duì rén mǎ fēn wéi qián duì
邓九公定睛观看，只见两杆大红旗，飘飘而出，引一队人马，分为前队；
yǒu chuān hóng zhōu jiāng yā zhù zhèn jiǎo
有穿红周将压住阵脚。
zěn jiàn de rén mǎ xióng wěi yǒu shī wèi zhèng shī yuē
怎见得人马雄伟，有诗为证，诗曰：
qí fēn lí wèi liè qián fēng zhū què yíng tóu bǎi shì xiōng
旗分离位列前锋，朱雀迎头百事凶。
tiě qí héng pái chōng zhèn jiāng guǒ rán rén mǎ shì jiāo lóng
铁骑横排冲阵将，果然人马似蛟龙。
èr shēng hào pào yòu jiàn liǎng gān qīng qí fēi yáng ér chū yǐn yī duì rén mǎ lì yú zuǒ duì
二声号炮，又见两杆青旗，飞扬而出，引一队人马，立于左队；
yǒu chuān qīng zhōu jiāng yā zhù zhèn jiǎo
有穿青周将压住阵脚。
zěn jiàn de rén mǎ yīng yáng yǒu shī wèi zhèng shī yuē
怎见得人马鹰扬，有诗为证，诗曰：
qīng lóng qí zhǎn zhèn gōng xuán duǎn jiàn cháng máo cì dì xiān
青龙旗展震宫旋，短剑长矛次第先。
gèng yǒu chōng fēng wō lǐ pào zhuī fēng xū yòng huǒ gōng qián
更有冲锋窝里炮，追风须用火攻前。
sān shēng pào xiǎng zhī jiàn liǎng gān bái qí piāo yáng ér chū yǐn yī duì rén mǎ lì yú yòu duì
三声炮响，只见两杆白旗，飘扬而出，引一队人马，立于右队；
yǒu chuān bái zhōu jiāng yā zhù zhèn jiǎo
有穿白周将压住阵脚。
zěn jiàn de rén mǎ yǒng měng yǒu shī wèi zhèng shī yuē
怎见得人马勇猛，有诗为证，诗曰：
qí fēn duì wèi hǔ wéi tóu gē jǐ sēn sēn liè dí lóu
旗分兑位虎为头，戈戟森森列敌楼。
yìng nǔ qiáng gōng zhē zhàn shì zhōng cáng dùn jiǎ guǐ shén chóu
硬弩强弓遮战士，中藏遁甲鬼神愁。
shān jiǔ gōng duì zhū jiāng yuē jiāng shàng yòng bīng zhēn gè jì lǜ yán míng shén de xíng shì zhī fēn guǒ yǒu jiāng cái
邓九公对诸将曰：“姜尚用兵，真个纪律严明，甚得形势之分，果有将才。
zài kàn shí yòu jiàn liǎng gān zào qí fēi wǔ ér chū yǐn yī duì rén mǎ lì yú hòu duì
”再看时，又见两杆皂旗，飞舞而出，引一队人马，立于后队；
yǒu chuān hēi zhōu jiāng yā zhù zhèn jiǎo
有穿黑周将压住阵脚。
zěn jiàn de rén mǎ qí zhěng yǒu shī wèi zhèng shī yuē
怎见得人马齐整，有诗为证，诗曰：
kǎn gōng xuán wǔ hēi qí fān biān jiān zhuā chuí chèn tiě cháo
坎宫玄武黑旗旛，鞭锏抓锤衬铁轈。
zuǒ yòu jiù yìng wèi dì yī míng jīn jī gǔ rèn pín qiāo
左右救应为第一，鸣金击鼓任频敲。
yòu jiàn zhōng yāng bǎi liè xìng huáng qí zài qián yǐn zháo yī dà duì rén mǎ cuán cù wǔ fāng bā guà qí fān zhòng mén rén yī duì duì pái yàn chì ér chū
又见中央摆列杏黄旗在前，引着一大队人马，攒簇五方八卦旗旛，众门人一对对排雁翅而出；
yǒu èr shí sì yuán zhàn jiàng jù shì jīn kuī jīn jiǎ hóng páo huà jǐ zuǒ yòu fēn shí èr qí
有二十四员战将，俱是金盔、金甲、红袍、画戟，左右分十二骑；
zhōng jiān sì bù xiāng shàng duān zuò zi yá shèn shì qì gài xuān áng bīng wēi yán sù
中间四不相上，端坐子牙，甚是气概轩昂，兵威严肃。
zěn jiàn de yǒu shī wèi zhèng shī yuē
怎见得，有诗为证，诗曰：
zhōng yāng wù jǐ hào zhōng jūn bǎo dào qí kāi wǔ sè yún
中央戊己号中军，宝纛旗开五色云。
shí èr yá mén pái jiàng shì yuán róng dà shuài cǐ zhōng fēn
十二牙门排将士，元戎大帅此中分。
huà shuō shān jiǔ gōng kàn zi yá bīng àn wǔ fāng ér chū zuǒ yòu gù xì jìn tuì shū xú jì lǜ yán sù jǐng jǐng yǒu tiáo bīng wēi shén zhěng zhēn táng táng zhī zhèn zhèng zhèng zhī qí bù jué diǎn shǒu jiē tàn guǒ rán huà bù xū chuán
话说邓九公看子牙兵按五方而出，左右顾盻，进退舒徐，纪律严肃，井井有条，兵威甚整，真堂堂之阵，正正之旗，不觉点首嗟叹：“果然话不虚传！
wú guài xiān lái jiàng shì sǔn bīng zhé jiàng zhēn jìng dí yě
无怪先来将士损兵折将，真劲敌也！
nǎi zòng mǎ xiàng qián yán yuē jiāng zǐ yá qǐng le
”乃纵马向前言曰：“姜子牙请了！
zi yá qiàn shēn dá yuē shān yuán shuài bēi zhí shǎo lǐ
”子牙欠身答曰：“邓元帅，卑职少礼。
shān jiǔ gōng yuē jī fā bù dào dà sì chāng jué
”邓九公曰：“姬发不道，大肆猖獗。
nǐ nǎi shì kūn lún shān míng shì wèi hé bù zhī rén chén zhī lǐ shì qiáng pàn guó dà bài gāng cháng zhāo wáng jié dǎng fǎ jì ān zài
你乃是昆仑山明士，为何不知人臣之礼，恃强叛国，大败纲常，招亡结党，法纪安在！
jí zhì tiān zǐ zhèn nù xīng shī wèn zuì shàng gǎn nì tiān jù dí ěr bì yǒu dà bài zhī qiān
及至天子震怒，兴师问罪，尚敢逆天拒敌，尔必有大败之愆；
bù shǒu guó guī zì yǒu lù shēn zhī kǔ
不守国规，自有戮身之苦。
jīn tiān bīng dào rì jí zǎo xià mǎ shòu fù yǐ miǎn mǎn chéng shēng líng tú tàn
今天兵到日，急早下马受缚，以免满城生灵涂炭。
rú kàng wú yán nà shí chéng pò bèi qín yù shí suì fén huǐ zhī wǎn yǐ
如抗吾言，那时城破被擒，玉石碎焚，悔之晚矣。
zi yá xiào yuē shān jiāng jūn nǐ zhè piān yán cí zhēn rú chī rén shuō mèng
”子牙笑曰：“邓将军，你这篇言词，真如痴人说梦。
jīn tiān xià guī zhōu rén xīn xiào shùn jí shù cì zhǔ shuài jù bīng wáng jiāng lǔ piàn jiǎ wú huí
今天下归周，人心效顺，即数次主帅，俱兵亡将掳，片甲无回。
jīn jiāng jūn jiāng bù guò shí yuán bīng bù zú èr shí wàn zhēn rú qún yáng dòu hǔ yǐ luǎn jī shí wèi yǒu bù bài zhě yě
今将军将不过十员，兵不足二十万，真如群羊斗虎，以卵击石，未有不败者也。
yī wú yú jiàn bù ruò sù huí bīng mǎ zhuǎn dá tiān tīng yán jī zhōu bìng wèi yǒu bù chén zhī xīn gè ān biān jìng zhēn shì měi shì
依吾愚见，不若速回兵马，转达天听，言姬周并未有不臣之心，各安边境，真是美事。
ruò shì zhí mí bù wù kǒng dǎo wén tài shī zhī zhé nà shí shì qí hé jí
若是执迷不悟，恐蹈闻太师之辙，那时噬脐何及！
shān jiǔ gōng dà nù wèi zhū jiāng yuē shì cǐ mài miàn biān xiǎo rén gǎn chù fàn tiān cháo yuán zǎi bù shā cǐ cūn fū zěn xiāo cǐ hèn
”邓九公大怒，谓诸将曰：“似此卖面编小人，敢触犯天朝元宰，不杀此村夫，怎消此恨！
zòng mǎ wǔ dāo fēi lái zhí qǔ
”纵马舞刀，飞来直取。
zi yá zuǒ yǒu wǔ chéng wáng huáng fēi hǔ cuī kāi wǔ sè shén niú dà hū shān jiǔ gōng bù dé wú lǐ
子牙左有武成王黄飞虎催开五色神牛，大呼：“邓九公不得无礼！
shān jiǔ gōng jiàn huáng fēi hǔ dà mà yuē hǎo fǎn zéi
”邓九公见黄飞虎，大骂曰：“好反贼！
gǎn lái jiàn wú
敢来见吾！
èr qí jiāo jiā dāo qiāng bìng jǔ
”二骑交加，刀枪并举。
huáng fēi hǔ qiāng fǎ rú lóng
黄飞虎枪法如龙；
shān jiǔ gōng dāo fǎ shì hǔ
邓九公刀法似虎。
èr jiàng xiàng jiāo yī chǎng dà zhàn
二将相交，一场大战。
zěn jiàn de yǒu zàn wèi zhèng
怎见得，有赞为证：
èr jiāng shì qiáng wú bǐ sài gè shǒu míng lì kuā néng huì yí gè chì tóng dāo jǔ dàng rén hún
二将恃强无比赛，各守名利夸能会：一个赤铜刀举荡人魂；
yí gè yín mǎng qiāng fēi jīng guǐ guài
一个银蟒枪飞惊鬼怪。
yí gè chōng yíng zhǎn jiāng shì wú lún
一个冲营斩将势无伦；
yí gè zhuō hǔ qín lóng shuí gǎn duì
一个捉虎擒龙谁敢对。
shēng lái yī duì è xiōng shén dà zhàn xī qí zhēng shì jiè
生来一对恶凶神，大战西岐争世界。
huà shuō shān jiǔ gōng zhàn zhù huáng fēi hǔ
话说邓九公战住黄飞虎。
zuǒ shào nǎ zhà jiàn huáng fēi hǔ zhàn shān jiǔ gōng bù xià rěn bù dé dēng kāi fēng huǒ lún yáo qiāng zhù zhàn
左哨哪咤见黄飞虎战邓九公不下，忍不得登开风火轮，摇枪助战。
chéng tāng yíng zhōng shān jiǔ gōng zhǎng zǐ shān xiù zòng mǎ chōng lái
成汤营中邓九公长子邓秀纵马冲来；
zhè bì xiāng huáng tiān huà cuī kāi yù qí lín jié zhàn
这壁厢黄天化催开玉麒麟截战。
tài luán wǔ dāo chōng lái
太鸾舞刀冲来；
wǔ jí yáo qiāng dǐ zhù
武吉摇枪抵住。
zhào shēng shǐ fāng tiān jǐ shā lái
赵升使方天戟杀来；
zhè lǐ tài diān dǎng zhù
这里太颠挡住。
chéng tāng yíng sūn yàn hóng chōng shā guò lái
成汤营孙焰红冲杀过来；
yǒu huáng tiān lù jiē zhù
有黄天禄接住。
liǎng jiā hùn zhàn hǎo shā
两家混战，好杀！
zhǐ shā dé tiān hūn de àn xù rì wú guāng wā zhàn gǔ máng qiāo jī dīng dāng liǎng jiā bīng qì
只杀得天昏地暗，旭日无光，嗗??战鼓忙敲，咭叮当两家兵器。
zěn jiàn de yǒu fù wèi zhèng fù yuē
怎见得有赋为证，赋曰：
èr jiā hùn zhàn shì zú bēn téng
二家混战，士卒奔腾。
chōng kāi duì wǔ shì rú lóng kǎn dào qí fān xióng shì hǔ
冲开队伍势如龙，砍倒旗旛雄似虎。
bīng duì bīng jiāng duì jiāng gè fēn tóu mù shǐ shēn jī
兵对兵，将对将，各分头目使深机；
qiāng yíng qiāng jiàn yíng jiàn liǎng xià jiāo féng chéng bù yì
枪迎枪，箭迎箭，两下交逢乘不意。
nǐ wǎng wǒ lái zāo zhe bīng rèn mìng suí qīng
你往我来，遭着兵刃命随倾；
gù hòu zhān qián cuò le xīn shén shēn bù bǎo
顾后瞻前，错了心神身不保。
zhǐ shā de zhēng yún àn dàn liǎng jiā jiāng zuǒ yǎn nán míng
只杀得征云黯淡，两家将佐眼难明；
nà lǐ zhī guài wù mí màn bào xiào ér láng xún duì wǔ
那里知怪雾弥漫，报效儿郎寻队伍。
zhèng shì yīng xióng è zhàn bù xún cháng qí féng dí shǒu nán fēn jiě
正是：英雄恶战不寻常，棋逢敌手难分解。
huà shuō liǎng jiā dà zhàn xī qí chéng xià
话说两家大战西岐城下。
nǎ zhà shǐ kāi huǒ jiān qiāng zhù huáng fēi hǔ xié zhàn shān jiǔ gōng
哪咤使开火尖枪，助黄飞虎协战邓九公。
jiǔ gōng yuán shì zhàn jiàng dǒu sǒu shén wēi zhǎn kāi dà dāo jīng shén jiā bèi
九公原是战将，抖擞神威，展开大刀，精神加倍。
nǎ zhà jiàn shān jiǔ gōng yǒng měng àn qǔ qián kūn quān dǎ lái zhèng zhōng jiǔ gōng zuǒ bì shàng dǎ le gè dài duàn pí kāi jī hū zhuì mǎ
哪咤见邓九公勇猛，暗取乾坤圈打来，正中九公左臂上，打了个带断皮开，几乎坠马。
zhōu bīng nǎ zhà dé shèng ne le yī shēng hǎn shā bēn guò lái
周兵哪咤得胜，呐了一声喊，杀奔过来。
tài diān bù fáng zhào shēng bǎ kǒu yī zhāng pēn chū shù chǐ huǒ lái shāo de jiāo tóu làn é xiǎn xiē r luò mǎ
太颠不防赵升把口一张，喷出数尺火来，烧得焦头烂额，险些儿落马。
liǎng jiā hùn zhàn yì chǎng gè zì shōu bīng
两家混战一场，各自收兵。
qiě shuō jiǔ gōng bài jìn dà yíng shēng huàn bù zhǐ tòng téng nán jìn zhòu yè bù ān
且说九公败进大营，声唤不止，痛疼难禁，昼夜不安。
qiě yán zi yá jìn chéng huí zhì xiāng fǔ jiàn tài diān dài shāng mìng qù tiáo yǎng
且言子牙进城，回至相府，见太颠带伤，命去调养。
bù biǎo
不表。
qiě yán shān jiǔ gōng zài yíng zhòu yè bù ān yǒu nǚ chán yù jiàn fù zhe shāng xīn xià shí fēn ào nǎo
且言邓九公在营，昼夜不安，有女婵玉见父着伤，心下十分懊恼。
cì rì wèn guò fù ān bǐng diē diē qiě zì tiáo lǐ dài nǚ hái ér wèi fù qīn bào chóu
次日，问过父安，禀：“爹爹且自调理，待女孩儿为父亲报雠。
shān jiǔ gōng yuē wú r xū yào zǐ xì
”邓九公曰：“吾儿须要仔细。
xiǎo jiě suí diǎn běn bù rén mǎ zhì chéng xià qǐng zhàn
”小姐随点本部人马，至城下请战。
zi yá zuò zài yín ān diàn zhèng yǔ zhòng jiāng yì shì hū bào chéng tāng yíng yǒu yī nǚ jiàng tǎo zhàn
子牙坐在银安殿，正与众将议事，忽报：“成汤营有一女将讨战。
zi yá tīng bào chén yín bàn shǎng
”子牙听报，沉吟半晌。
bàng yǒu wǔ chéng wáng yán yuē chéng xiàng qiān chǎng dà zhàn wèi cháng yōu jù
傍有武成王言曰：“丞相千场大战未尝忧惧；
jīn wén yī nǚ jiàng wèi hé chén yīn bù jué
今闻一女将，为何沉吟不决？
zi yá yuē yòng bīng yǒu sān jì dào rén tóu tuó fù nǚ
”子牙曰：“用兵有三忌：道人、头陀、妇女。
cǐ sān děng rén fēi shì zuǒ dào dìng yǒu xié shù
此三等人非是左道，定有邪术。
bǐ zhàng xié shù kǒng jiàng shì bù dī fáng wù bèi suǒ shāng shēn wéi lì hài
彼仗邪术，恐将士不提防，误被所伤，深为利害。
nǎ zhà yīng shēng chū yuē dì zǐ yuàn wǎng
”哪咤应声出曰：“弟子愿往。
zi yá fēn fù xiǎo xīn
”子牙吩咐：“小心！
nǎ zhà lǐng mìng shàng le fēng huǒ lún chū de chéng lái guǒ jiàn yī nǚ jiàng gǔn mǎ ér zhì
”哪咤领命，上了风火轮，出得城来，果见一女将滚马而至。
zěn jiàn de yǒu zàn wèi zhèng zàn yuē
怎见得，有赞为证，赞曰：
hóng luó bāo fèng jì xiù dài kòu xiāo xiāng
红罗包凤髻，绣带扣潇湘。
yī bàn hóng qú tiāo bǎo dèng gèng xiàn de jīn lián zhǎi zhǎi
一瓣红蕖挑宝镫，更现得金莲窄窄；
liǎng wān cuì dài fú qiū bō yuè jué de yù liū chén chén
两湾翠黛拂秋波，越觉得玉溜沉沉。
jiāo zī niǎo nuó yōng niān zhēn zhǐ hǎo lún dāo
娇姿袅娜，慵拈针指好轮刀；
yù shǒu jīng cōng lǎn bàng zhuāng tái qí liè mǎ
玉手菁葱，懒傍妆台骑劣马。
táo liǎn tòng hóng xiū dā dā tōng míng wèn xìng
桃脸通红，羞答答通名问姓；
yù jīng wēi hěn jiāo qiè qiè duó lì zhēng míng
玉粳微狠，娇怯怯夺利争名。
màn dào jiā rén duō měng liè zhǐ yīn fù zǐ chū yíng lái
漫道佳人多猛烈，只因父子出营来。
yǒu shī wèi zhèng shī yuē
有诗为证，诗曰：
jiǎ zhòu wú shuāng mào chū qí jiāo xiū niǎo nuó gèng duō zī
甲胄无双貌出奇，娇羞袅娜更多姿。
zhǐ yīn wù luò fán chén lǐ zhì shǐ xiān xíng de jié lí
只因误落凡尘里，至使先行得结褵。
nǎ zhà dà hū yuē nǚ jiàng màn lái
哪咤大呼曰：“女将慢来！
shān chán yù wèn yuē lái jiāng shì shuí
”邓婵玉问曰：“来将是谁？
nǎ zhà dá yuē wú nǎi shì jiāng chéng xiàng huī xià nǎ zhà shì yě
”哪咤答曰：“吾乃是姜丞相麾下哪咤是也。
nǐ nǎi wǔ tǐ bù quán fù nǚ yān gǎn zhèn qián shǐ yǒng
你乃五体不全妇女，焉敢阵前使勇！
kuàng nǐ xì shēn guī ruò zhì bù shǒu jiā jiào lù miàn pāo tóu bù shí xiū kuì
况你系深闺弱质，不守家教，露面抛头，不识羞愧。
liào nǐ zǒng huì bīng jī yě nán táo wú zhī shǒu
料你总会兵机，也难逃吾之手；
hái bù huí yíng lìng huàn yǒu míng shàng jiàng chū lái
还不回营，另换有名上将出来。
chán yù dà nù nǐ jiù shì shāng wú fù qīn chóu rén jīn rì shòu wú yī dāo
”婵玉大怒：“你就是伤吾父亲雠人，今日受吾一刀！
qiè chǐ miàn hóng zòng mǎ shǐ shuāng dāo lái qǔ
”切齿面红，纵马使双刀来取。
nǎ zhà huǒ jiān qiāng jí jià xiāng hái
哪咤火尖枪急架相还。
èr jiāng wǎng lái zhàn wèi shù hé shān chán yù xiǎng wú xiān xià shǒu wéi qiáng
二将往来，战未数合，邓婵玉想：“吾先下手为强。
bǎ mǎ yī bō yǎn yī dāo jiù zǒu wú bù jí nǐ
”把马一拨，掩一刀就走：“吾不及你！
nǎ zhà diǎn tóu tàn yuē guǒ rán shì gè nǚ zǐ bù nài dà zhàn
”哪咤点头叹曰：“果然是个女子，不耐大战。
jìng wǎng xià gǎn lái
”竟往下赶来。
gǎn wèi jí sān wǔ shè zhī de shān chán yù niǔ jǐng huí tóu jiàn nǎ zhà gǎn lái guà xià dāo qǔ wǔ guāng shí zhǎng zài shǒu zhōng huí shǒu yī xià zhèng zhōng nǎ zhà liǎn shàng
赶未及三五射之地，邓婵玉扭颈回头，见哪咤赶来，挂下刀，取五光石掌在手中，回手一下，正中哪咤脸上。
zhèng shì
正是：
fā shǒu wǔ guāng chū zhǎng nèi zòng shì xiān fán yě zhòu méi
发手五光出掌内，纵是仙凡也皱眉。
huà shuō shān chán yù huí shǒu yī shí zhèng dǎ zhòng nǎ zhà miàn shàng zhǐ dǎ de chuán fěn liǎn qīng zǐ bí yǎn jiē píng bài huí xiāng fǔ
话说邓婵玉回手一石，正打中哪咤面上，只打得传粉脸青紫，鼻眼皆平，败回相府。
zi yá kàn jiàn nǎ zhà miàn shàng zhe shāng nǎi wèn qí gù
子牙看见哪咤面上着伤，乃问其故。
nǎ zhà yuē dì zǐ yǔ nǚ jiàng shān chán yù zhàn wèi shù hé nà jiàn rén jiù zǒu
哪咤曰：“弟子与女将邓婵玉战未数合，那贱人就走；
dì zǐ gǎn qù yào ná tā chéng gōng
弟子赶去，要拿他成功；
bù fáng tā huí shǒu yī dào guāng huá què shì yí gè shí tou zhèng zhōng liǎn shàng dǎ de rú cǐ láng bèi
不防他回首一道光华，却是一个石头，正中脸上，打得如此狼狈。
zi yá yuē zhuī gǎn bì yào xiǎo xīn
”子牙曰：“追赶必要小心。
bàng yǒu huáng tiān huà yán yuē wèi jiāng zhī dào shēn lín zhàn chǎng wù yào yǎn guān sì chù ěr tīng bā fāng
”傍有黄天化言曰：“为将之道：身临战场，务要眼观四处，耳听八方。
nán dào nǐ yí kuài shí tou yě bú huì zhāo jià bèi tā dǎ shāng
难道你一块石头也不会招架，被他打伤；
jīn kǒng tǔ xīng dǎ duàn jiù pò le xiāng yī shēng jù shì bù hǎo
今恐土星打断，就破了相，一生俱是不好。
bǎ nǎ zhà qì de nù chōng niú dòu jīn rì shī jī zhe shāng yòu bèi huáng tiān huà yī chǎng qǔ xiào
”把哪咤气得怒冲牛斗，今日失机着伤，又被黄天化一场取笑。
qiě shuō shān chán yù jìn yíng jiàn fù qīn huí huà shuō dǎ shāng nǎ zhà yī shì
且说邓婵玉进营，见父亲回话，说打伤哪咤一事。
shān jiǔ gōng wén yán suī shì guān xǐ qí rú téng tòng nán jìn
邓九公闻言虽是观喜，其如疼痛难禁。
cì rì chán yù fù lái nuò zhàn
次日，婵玉复来搦战。
tàn mǎ bào rù xiàng fǔ
探马报入相府。
zi yá wèn shuí qù zǒu yī zāo
子牙问：“谁去走一遭？
huáng tiān huà yuē dì zǐ yuàn wǎng
”黄天化曰：“弟子愿往。
zi yá yuē xū yào zǐ xì
”子牙曰：“须要仔细。
tiān huà lǐng lìng shàng le yù qí lín chū chéng liè zhèn
”天化领令，上了玉麒麟，出城列阵。
shān chán yù mǎ zǒu rú fēi shàng qián wèn yuē lái jiāng hé míng
邓婵玉马走如飞，上前问曰：“来将何名？
huáng tiān huà yuē wú nǎi kāi guó wǔ chéng wáng cháng nán huáng tiān huà shì yě
”黄天化曰：“吾乃开国武成王长男黄天化是也。
nǐ zhè jiàn rén kě shì zuó rì jiāng shí dǎ shāng wú dào xiōng nǎ zhà
你这贱人，可是昨日将石打伤吾道兄哪咤？
shì nǐ me
是你么？
bú yào zǒu
不要走！
jǔ chuí jiù dǎ
”举锤就打。
nǚ jiàng shuāng dāo pī miàn lái yíng
女将双刀劈面来迎。
èr rén chuí dāo jiāo jià wèi jí shù hé bō mǎ jiù zǒu
二人锤刀交架，未及数合，拨马就走。
chán yù gāo shēng jiào yuē huáng tiān huà nǐ gǎn lái gǎn wǒ
婵玉高声叫曰：“黄天化，你敢来赶我？
tiān huà zài zuò qí shàng sī xiǎng wú ruò bù gǎn tā kǒng nǎ zhà xiào huà wǒ
”天化在坐骑上思想：吾若不赶他，恐哪咤笑话我。
zhǐ de cuī kāi zuò qí wǎng qián gǎn lái
”只得催开坐骑，往前赶来。
shān chán yù wén nǎo hòu yǒu shēng guà xià shuāng dāo huí shǒu yī shí
邓婵玉闻脑后有声，挂下双刀，回手一石。
huáng tiān huà jí dài shǎn shí yǐ dǎ zài liǎn shàng bǐ nǎ zhà fèn wài dǎ de hěn yǎn miàn jù huí jìn xiāng fǔ lái huí lìng
黄天化急待闪时，已打在脸上，比哪咤分外打得狠，掩面遽回，进相府来回令。
zi yá jiàn huáng tiān huà liǎn zhuó zhòng shāng réng wèn qí gù nǐ rú hé bù dī fáng
子牙见黄天化脸着重伤，仍问其故：“你如何不提防？
tiān huà yuē nà jiàn rén huí mǎ jiù shì yī shí gù cǐ wèi jí fáng bèi
”天化曰：“那贱人回马就是一石，故此未及防备。
zi yá yuē qiě yǎng shāng hén
”子牙曰：“且养伤痕。
nǎ zhà zài hòu tīng de huáng tiān huà shī jī cóng hòu zǒu chū yán yuē wèi jiāng yào yǎn guān sì chù ěr tīng bā fāng
”哪咤在后，听得黄天化失机，从后走出言曰：“为将要眼观四处，耳听八方。
nǐ lián yī nǚ jiàng rú hé yě shī shǒu yǔ tā bèi tā dǎ duàn shān gēn yī bǎi nián hái shì huì qì
你连一女将如何也失手与他，被他打断山根，一百年还是晦气！
huáng tiān huà dà nù yuē nǐ wèi hé hái wǒ cǐ yán
”黄天化大怒曰：“你为何还我此言！
wǒ chū yú wú xīn nǐ wèi hé jì qí xiǎo fèn
我出于无心，你为何记其小忿！
nǎ zhà yì nù nǐ rú hé zuó rì rǔ wǒ
”哪咤亦怒：“你如何昨日辱我！
bǐ cǐ zhēng lùn bèi zi yá yī shēng hē nǐ liǎng gè wèi guó hé bì rú cǐ
”彼此争论，被子牙一声喝：“你两个为国，何必如此！
èr rén gè zì fù kuì tuì rù hòu zhài
”二人各自负愧，退入后寨。
bù tí
不题。
qiě shuō shān chán yù dé shèng huí yíng jiàn fù qīn yán dǎ le huáng tiān huà bài jìn chéng qù le
且说邓婵玉得胜回营，见父亲，言：“打了黄天化，败进城去了。
shān jiǔ gōng suī jiàn lián rì dé shèng dàn bì bó téng tòng dù rì rú nián
”邓九公虽见连日得胜，但臂膊疼痛，度日如年。
cì rì shān chán yù yòu lái chéng xià qǐng zhàn
次日，邓婵玉又来城下请战。
tàn mǎ bào rù xiàng fǔ yuē yǒu chán yù zài chéng xià nuò zhàn
探马报入相府曰：有婵玉在城下搦战。
zi yá yuē shuí qù zǒu zāo
”子牙曰：“谁去走遭？
yáng jiǎn zài bàng duì lóng xū hǔ yuē cǐ nǚ yòng shí dǎ rén shī xiōng kě wǎng
”杨戬在傍，对龙须虎曰：“此女用石打人，师兄可往；
wú dāng lüě zhèn
吾当掠阵。
lóng xū hǔ yuē dì zǐ yuàn wǎng
”龙须虎曰：“弟子愿往；
tà jiǎn yā zhèn
榻戬压阵。
zi yá xǔ zhī
”子牙许之。
èr rén chū chéng
二人出城。
shān chán yù yī jiàn chéng lǐ tiào chū yí gè dōng xī lái zì bù céng jiàn de
邓婵玉一见城里跳出一个东西来，自不曾见的。
zěn jiàn de yǒu shī wèi zhèng
怎见得，有诗为证：
fā shí rú fēi shí kě kuā lóng shēng yī zhǒng chǎn líng yá
发石如飞实可夸，龙生一种产灵芽。
yùn chéng yún shuǐ guī zhōu zhǔ liàn chū qí xíng zhù zi yá
运成云水归周主，炼出奇形助子牙。
shǒu shì yīng sǔn zú shì hǔ shēn rú yú huá rú xiā
手似鹰隼足似虎，身如鱼滑如虾。
fēng shén bǎng shàng wú míng xìng tú jiàn qí gōng yǔ dì jiā
“封神榜”上无名姓，徒建奇功与帝家。
huà shuō shān chán yù jiàn chéng nèi tiào chū gè gǔ guài dōng xī lái háo de hún bù fù tǐ wèn yuē lái de shèn me dōng xī
话说邓婵玉见城内跳出个古怪东西来，諕得魂不附体，问曰：“来的甚么东西？
lóng xū hǔ dà nù hǎo jiàn rén
”龙须虎大怒：“好贱人！
wú nǎi jiāng chéng xiàng mén tú lóng xū hǔ biàn shì
吾乃姜丞相门徒龙须虎便是。
chán yù yòu wèn nǐ lái zuò shèn me
”婵玉又问：“你来做甚么？
lóng xū hǔ yuē jīn fèng wú shī zhī mìng tè lái qín nǐ
”龙须虎曰：“今奉吾师之命，特来擒你。
shān chán yù bù zhī lóng xū hǔ fā shǒu yǒu shí zhī jiàn lóng xū hǔ bǎ shǒu yī fàng zhào zhe shān chán yù dǎ lái yǒu mò pán dà xiǎo de shí tou
”邓婵玉不知龙须虎发手有石，只见龙须虎把手一放，照着邓婵玉打来，有磨盘大小的石头；
liǎng zhī shǒu qí fàng biàn rú fēi huáng yì bān zhǐ dǎ de biàn dì huī tǔ bèng qǐ shén rú pī lì zhī shēng
两只手齐放，便如飞蝗一般，只打得遍地灰土迸起，甚如霹雳之声。
chán yù mǎ shàng zì sī cǐ shí lái de lì hài
婵玉马上自思：“此石来得利害！
ruò bù zǐ xì biàn dǎ le mǎ yě shì bù hǎo
若不仔细，便打了马也是不好。
bō huí mǎ jiù zǒu
”拨回马就走。
lóng xū hǔ gǎn lái
龙须虎赶来。
chán yù huí tóu yī kàn jiàn lóng xū hǔ gǎn lái chán yù huí shǒu yī shí dǎ lái
婵玉回头一看，见龙须虎赶来，婵玉回手一石打来。
lóng xū hǔ jiàn shí guāng dǎ lái bǎ tóu wǎng xià yī duǒ jǐng zǐ zhǎng wān jiāng guò lái zhèng zhōng jǐng zǐ wō r gǔ bǎ lóng xū hǔ dǎ dī niǔ zhe jǐng zǐ pǎo
龙须虎见石光打来，把头往下一躲，颈子长，弯将过来，正中颈子窝儿骨，把龙须虎打的扭着颈子跑。
chán yù fù yòu yī shí lóng xū hǔ dú zú nán lì dǎ le yī jiāo
婵玉复又一石，龙须虎独足难立，打了一交。
shān chán yù lè zhuǎn mǎ lái yào qǔ lóng xū hǔ shǒu jí
邓婵玉勒转马来，要取龙须虎首级。
bù zhī xìng mìng rú hé qiě tīng xià huí fēn jiě
不知性命如何，且听下回分解。