zi yá xī qí féng lǚ yuè
子牙西岐逢吕岳
shī yuē
诗曰：
yì lì wēn huáng jǐ biàn zāi zi yá duān shì yǒu jī cái
疫痢瘟癀几遍灾，子牙端是有奇才。
kuāng fú shè jì kāi jī yù bǎo hù qián lí tuō huò tāi
匡扶社稷开基域，保护黔黎脱祸胎。
jié yùn fāng lái shén guǐ kū bīng gē shí zhì shì mín āi
劫运方来神鬼哭，兵戈时至士民哀。
hé nián de suì qīng píng rì xiáng ǎi yīn yūn wàn suì tái
何年得遂清平日，祥霭氤氲万岁台。
huà shuō zhōu xìn tí jiàn lái chéng xià qǐng zhàn
话说周信提剑来城下请战。
bào rù xiàng fǔ yǒu yī dào rén qǐng zhàn
报入相府：“有一道人请战。
zi yá wén zhī lián rì wèi zēng huì zhàn jīn rì jìng yǒu dào rén cǐ lái bì jìng yòu shì yì rén
”子牙闻知连日未曾会战：“今日竟有道人，此来必竟又是异人。
biàn wèn shuí qù zǒu yī zāo
”便问：“谁去走一遭？
yǒu jīn zhà qiàn shēn ér yán yuē dì zǐ yuàn wǎng
”有金咤欠身而言曰：“弟子愿往。
zi yá xǔ zhī
”子牙许之。
jīn zhà chū chéng ǒu jiàn yí gè dào zhě shēng de shí fēn xiōng è
金咤出城，偶见一个道者，生的十分凶恶。
zěn jiàn de yǒu shī wèi zhèng
怎见得，有诗为证：
fā shì zhū shā liǎn dài lǜ liáo yá shàng xià jīn jīng mù
发似朱砂脸带绿，獠牙上下金精目。
dào páo qīng sè shì zhēng níng zú xià má xié yún wù cù
道袍青色势狰狞，足下麻鞋云雾簇。
shǒu tí bǎo jiàn diàn guāng shēng xiōng cáng miào jué shén guǐ kū
手提宝剑电光生，胸藏妙诀神鬼哭。
xíng wēn shǐ zhě jiàng xī qí zhèng shì dōng fāng jiǎ yǐ mù
行瘟使者降西岐，正是东方甲乙木。
huà shuō jīn zhà wèn yuē dào zhě hé rén
话说金咤问曰：“道者何人？
zhōu xìn dá yuē wú nǎi jiǔ lóng dǎo liàn qì shì zhōu xìn shì yě
”周信答曰：“吾乃九龙岛炼气士周信是也；
wén ěr děng zhàng kūn lún zhī shù miè wú jié jiào qíng shū kě hèn
闻尔等仗昆仑之术，灭吾截教，情殊可恨！
jīn rì xià shān dìng rán yǔ nǐ děng jiàn yī gāo xià yǐ dìng cí xióng
今日下山，定然与你等见一高下，以定雌雄。
chāo bù zhí jiàn lái qǔ
”绰步执剑来取。
jīn zhà yòng jiàn jí jià xiāng hái
金咤用剑急架相还。
wèi jí shù hé zhōu xìn chōu shēn biàn zǒu
未及数合，周信抽身便走。
jīn zhà suí jí gǎn lái
金咤随即赶来。
zhōu xìn jiē kāi páo fú qǔ chū yī qìng zhuǎn shēn duì jīn zhà lián qiāo sān sì xià
周信揭开袍服，取出一磬，转身对金咤连敲三四下。
jīn zhà bǎ tóu yáo le liǎng yáo shí shí miàn rú jīn zhǐ zǒu huí xiāng fǔ shēng huàn zhǐ jiào tóu téng shā wǒ
金咤把头摇了两摇，实时面如金纸，走回相府声唤，只叫：“头疼杀我！
zi yá wèn qí xiáng xì jīn zhà bǎ gǎn zhōu xìn shì shuō le yī biàn zi yá bù yǔ
”子牙问其详细，金咤把赶周信事说了一遍，子牙不语。
jīn zhà zài xiāng fǔ zhòu yè jiào kǔ
金咤在相府，昼夜叫苦。
qiě shuō cì rì yòu bào jìn xiāng fǔ yòu yǒu yī dào rén qǐng zhàn
且说次日，又报进相府：“又有一道人请战。
zi yá wèn zuǒ yòu shuí qù jiàn zhèn zǒu yī zāo
”子牙问左右：“谁去见阵走一遭？
bàng yǒu mù zhà yuē dì zǐ yuàn wǎng
”傍有木咤曰：“弟子愿往。
mù zhà chū chéng jiàn yī dào rén wǎn shuāng zhuā jì chuān dàn huáng fú miàn rú mǎn yuè sān liǔ zhǎng rán
”木咤出城，见一道人，挽双抓髻，穿淡黄服，面如满月，三柳长髯。
zěn jiàn de yǒu shī wèi zhèng shī yuē
怎见得，有诗为证，诗曰：
miàn rú mǎn yuè yǎn rú zhū dàn huáng páo fú xiù huā qín
面如满月眼如珠，淡黄袍服绣花禽。
sī tāo shàng xià piāo ruì cǎi fù nèi xuán jī hǎi yàng shēn
丝绦上下飘瑞彩，腹内玄机海样深。
wǔ xíng dào shù bān bān huì sǎ dòu chéng bīng jiàn jiàn jīng
五行道术般般会，洒荳成兵件件精。
duì de xíng wēn hào shǐ zhě zhèng shǔ xī fāng gēng xīn jīn
兑地行瘟号使者，正属西方庚辛金。
huà shuō mù zhà dà hē yuē nǐ shì hé rén gǎn jiāng zuǒ dào xié shù kùn wú xiōng zhǎng shǐ tā tóu téng
话说木咤大喝曰：“你是何人，敢将左道邪术困吾兄长，使他头疼？
xiǎng jiù shì nǐ le
想就是你了！
li qí yuē fēi yě
”李奇曰：“非也。
nà shi wú dào xiōng zhōu xìn
那是吾道兄周信。
wú nǎi lǚ zǔ mén rén li qí shì yě
吾乃吕祖门人李奇是也。
mù zhà dà nù dōu shì yī bān zuǒ dào xié dǎng
”木咤大怒：“都是一班左道邪党！
qīng yí dà bù zhí jiàn dāng kōng lái qǔ li qí
”轻移大步，执剑当空来取李奇。
li qí shǒu zhōng jiàn pī miàn jiāo huán
李奇手中剑劈面交还。
èr rén bù zhàn zhī jiān jiàn fēn shàng xià yào dǔ cí xióng yí gè shì ròu shēn chéng shèng de mù zhà shī wēi zhàng yǒng
二人步战之间，剑分上下，要赌雌雄：一个是肉身成圣的木咤，施威仗勇；
yí gè shì wēn bù nèi yǒu míng de è shà zhǎn kāi xiōng guāng
一个是瘟部内有名的恶煞，展开凶光。
wǎng lái wèi jí wǔ qī huí hé li qí biàn zǒu
往来未及五七回合，李奇便走。
mù zhà suí hòu gǎn lái
木咤随后赶来。
èr rén bù xíng gǎn bù shàng yī jiàn zhī dì li qí qǔ chū yī fān ná zài shǒu zhōng duì mù zhà lián yáo shù yáo
二人步行，赶不上一箭之地，李奇取出一旛，拿在手中，对木咤连摇数摇。
mù zhà dǎ le yí gè hán jìn bù qù zhuī gǎn
木咤打了一个寒噤，不去追赶。
li qí yě quán rán bù lǐ jìng jìn dà yíng qù le
李奇也全然不理，径进大营去了。
qiě shuō mù zhà yī huì er miàn rú bái zhǐ hún shēn shàng rú huǒ liǎo xīn zhōng shì yóu jiān jiě kāi páo fú chì shēn lái jiàn zi yá zhǐ jiào bù hǎo le
且说木咤一会儿面如白纸，浑身上如火燎，心中似油煎，解开袍服，赤身来见子牙，只叫：“不好了！
zi yá dà jīng jí wèn zěn de zhè děng huí lái
”子牙大惊，急问：“怎的这等回来？
mù zhà diē dǎo zài dì kǒu pēn bái mò shēn shì tàn huǒ
”木咤跌倒在地，口喷白沫，身似炭火。
zi yá mìng fú wǎng hòu fáng
子牙命扶往后房。
zi yá wèn lüě zhèn guān mù zhà rú hé zhè yàng huí lái
子牙问掠阵官：“木咤如何这样回来？
lüě zhèn guān bǎ mù zhà zhuī gǎn yáo fān zhī shì shuō le yī biàn
”掠阵官把木咤追赶，摇旛之事说了一遍。
zi yá bù zhī qí gù cǐ yòu shì zuǒ dào zhī shù
子牙不知其故：“此又是左道之术！
xīn zhōng shèn shì nà mèn
”心中甚是纳闷。
qiě shuō li qí jìn yíng huí jiàn lǚ yuè
且说李奇进营，回见吕岳。
dào rén wèn yuē jīn rì huì hé rén
道人问曰：“今日会何人？
li qí yuē jīn rì huì mù zhà dì zǐ yòng fǎ fān yī zhǎn wú bù xiǎng yìng yīn cǐ dé shèng huí jiàn zūn shī
”李奇曰：“今日会木咤，弟子用法旛一展，无不响应，因此得胜，回见尊师。
lǚ yuè dà yuè xīn zhōng lè shén nǎi zuò yī gē gē yuē
”吕岳大悦，心中乐甚，乃作一歌，歌曰：
bù fù xuán mén jué gōng fū xiū liàn lái
“不负玄门诀，工夫修炼来。
lú zhōng fēn hǎo dǎi huǒ nèi biàn sān cái
炉中分好歹，火内辨三才。
yīn yáng dìng zuǒ yòu fú yìn zuì qí zāi
阴阳定左右，符印最奇哉。
xiān rén féng cǐ shù nán miǎn shā shēn zāi
仙人逢此术，难免杀身灾。
lǚ yuè zuò bà gē zhèng lún zài bàng kǒu chēng lǎo shī èr rì chéng gōng wèi jiàn qín rén zhuō jiāng
吕岳作罢歌，郑伦在傍，口称：“老师，二日成功，未见擒人捉将；
fāng cái wén lǎo shī zuò gē zuì qí shèn shì huān lè qí zhōng bì yǒu miào yòng qǐng shì qí xiáng
方才闻老师作歌最奇，甚是欢乐，其中必有妙用，请示其详。
lǚ yuè yuē nǐ bù zhī wú mén rén suǒ yòng zhī wù jù yǒu xuán gōng zhǐ lüè zhǎn dòng le tā zì rán jué mìng hé láo chí yòng dāo jiàn shā tā
”吕岳曰：“你不知吾门人所用之物俱有玄功，只略展动了，他自然绝命，何劳持用刀剑杀他。
zhèng lún tīng shuō zàn tàn bù yǐ
”郑伦听说，赞叹不已。
cì rì lǚ yuè lìng zhū tiān lín jīn rì nǐ qù zǒu yī zāo yě shì nǐ xià shān yī chǎng
次日，吕岳令朱天麟：“今日你去走一遭，也是你下山一场。
zhū tiān lín lǐng fǎ zhǐ tí jiàn zhì chéng xià dà hū yuē zhe xī qí néng zhě huì wú
”朱天麟领法旨，提剑至城下，大呼曰：“着西岐能者会吾！
yǒu tàn shì de bào rù xiàng fǔ
”有探事的报入相府。
zi yá shuāng méi bù zhǎn wèn zuǒ yòu yuē shuí qù zǒu yī zāo
子牙双眉不展，问左右曰：“谁去走一遭？
bàng yǒu léi zhèn zǐ yuē dì zǐ yuàn wǎng
”傍有雷震子曰：“弟子愿往。
zi yá xǔ zhī
”子牙许之。
léi zhèn zi chū chéng jiàn yī dào rén shēng de xiōng è
雷震子出城，见一道人生的凶恶。
zěn jiàn de yǒu shī wèi zhèng shī yuē
怎见得，有诗为证，诗曰：
jīn shàng xié piāo bǎi hé yīng miàn jiā zǐ zǎo yǎn rú líng
巾上斜飘百合缨，面加紫枣眼如铃。
shēn chuān hóng fú rú pēn huǒ zú xià má xié shì shuǐ jīng
身穿红服如喷火，足下麻鞋似水晶。
sī tāo jié jiù yīn yáng kòu bǎo jiàn huī kāi shén guǐ jīng
丝绦结就阴阳扣，宝剑挥开神鬼惊。
xíng wēn bù nèi jū lí wèi zhèng àn nán fāng huǒ bǐng dīng huǒ
行瘟部内居离位，正按南方火丙丁火。
huà shuō léi zhèn zi dà hū yuē lái de yāo rén zhàng hé xié shù gǎn kùn wú èr wèi dào xiōng yě
话说雷震子大呼曰：“来的妖人，仗何邪术，敢困吾二位道兄也！
zhū tiān lín xiào yuē nǐ zì shì zhēng níng gǔ guài fā cǐ dà yán shuí lái pà nǐ
”朱天麟笑曰：“你自恃狰狞古怪，发此大言，谁来怕你。
liàng nǐ yě bù zhī wǒ shì shuí wú nǎi jiǔ lóng dǎo zhū tiān lín de biàn shì
谅你也不知我是谁，吾乃九龙岛朱天麟的便是。
nǐ tōng míng lái yě shì wǒ huì nǐ yī fān
你通名来，也是我会你一番。
léi zhèn zi xiào yuē liàng ěr bù guò yī cǎo jiè zhī fu yān néng yǒu shén dào shù
”雷震子笑曰：“谅尔不过一草芥之夫，焉能有甚道术。
léi zhèn zi bǎ fēng léi chì fēn kāi fēi qǐ kōng zhōng shǐ qǐ huáng jīn gùn pī tóu jiù dǎ
”雷震子把风雷翅分开，飞起空中，使起黄金棍，劈头就打。
zhū tiān lín shǒu zhōng jiàn jí jià xiāng hái
朱天麟手中剑急架相还。
èr rén xiāng jiāo wèi jí shù hé dà dǐ léi zhèn zi zài kōng zhōng shǐ kāi huáng jīn gùn wǎng xià dǎ jiāng lái zhū tiān lín rú hé zhāo jià de zhù zhǐ de jiù zǒu
二人相交，未及数合，──大抵雷震子在空中使开黄金棍，往下打将来，朱天麟如何招架得住，只得就走。
léi zhèn zi fāng cái yào gǎn zhū tiān lín jiāng jiàn wǎng léi zhèn zi yī zhǐ léi zhèn zi zài kōng zhōng jià bú zhù fēng léi èr chì xiǎng yī shēng luò jiāng xià lái biàn wǎng xī qí chéng nèi tiào jiāng jìn lái zǒu zhì xiāng fǔ
雷震子方才要赶，朱天麟将剑往雷震子一指，雷震子在空中驾不住风雷二翅，响一声落将下来，便往西岐城内跳将进来，走至相府。
zi yá yī jiàn zǒu lái zhī shì bù hǎo zi yá chū xí jí wèn léi zhèn zǐ yuē nǐ wèi hé rú cǐ
子牙一见走来之势不好，子牙出席，急问雷震子曰：“你为何如此？
léi zhèn zi bù yán zhǐ shì bǎ tóu yáo yī jiāo diē dǎo zài dì
”雷震子不言，只是把头摇，一交跌倒在地。
zi yá zǐ xì dìng jīng kàn bu chū tā qī qiao yuán gù xīn zhōng shí fēn bù lè mìng tái jìn hòu tīng tiáo xī
子牙仔细定睛，看不出他蹊跷原故，心中十分不乐，命抬进后厅调息。
zi yá nà mèn
子牙纳闷。
qiě shuō zhū tiān lín huí jiàn lǚ yuè yán rú fǎ zhì léi zhèn zi wú bù yīng shēng ér dào
且说朱天麟回见吕岳，言如法治雷震子，无不应声而倒。
lǚ dào rén dà yuè
吕道人大悦。
cì rì yòu zhe yáng wén huī lái chéng xià qǐng zhàn
次日，又着杨文辉来城下请战。
zuǒ yòu bào rù xiàng fǔ jīn rì yòu shì yī wèi dào rén nuò zhàn
左右报入相府：“今日又是一位道人搦战。
zi yá wén bào xīn xià chóu chú yī rì huàn yí gè dào zhě mò fēi yòu shì shí jué zhèn zhī gù shì
”子牙闻报，心下踌蹰：“一日换一个道者，莫非又是十绝阵之故事？
zi yá xīn zhōng yí huò
”子牙心中疑惑。
zhī jiàn lóng xū hǔ yào qù jiàn zhèn
只见龙须虎要去见阵。
zi yá xǔ zhī
子牙许之。
xū hǔ chū chéng jiàn yī dào rén miàn rú zǐ cǎo fā shì gāng zhēn tóu dài yú wěi jīn guān shēn chuān zào fú fēi bù ér lái
须虎出城，见一道人面如紫草，发似钢针，头戴鱼尾金冠，身穿皂服，飞步而来。
zěn jiàn de yǒu shī wèi zhèng shī yuē
怎见得，有诗为证，诗曰：
dǐng shàng jīn guān pái yú wěi miàn rú zǐ cǎo yǎn guāng wěi
顶上金冠排鱼尾，面如紫草眼光炜。
sī tāo cǎi jié kòu lián huán bǎo jiàn kǎn kāi tiān de suǐ
丝绦彩结扣连环，宝剑砍开天地髓。
cǎo lǚ xié dēng hán wù shēng xiōng cáng mì jué duō wén fěi
草履斜登寒雾生，胸藏秘诀多文斐。
fēng shén tái shàng yǒu tā míng zhèng àn kǎn gōng rén guǐ shuǐ
封神台上有他名，正按坎宫壬癸水。
huà shuō lóng xū hǔ jiàn dào rén dà hū yuē lái zhě hé rén
话说龙须虎见道人，大呼曰：“来者何人？
yáng wén huī yī jiàn dà jīng kàn lóng xū hǔ xíng xiāng gǔ guài xī qí wèn yuē tōng gè míng lái
”杨文辉一见大惊，看龙须虎形相古怪稀奇，问曰：“通个名来。
lóng zōng hǔ yuē wú nǎi jiāng zǐ yá mén rén lóng xū hǔ shì yě
”龙鬃虎曰：“吾乃姜子牙门人龙须虎是也。
yáng wén huī dà nù zhàng jiàn lái qǔ
”杨文辉大怒，仗剑来取。
lóng xū hǔ fā shǒu yǒu shí zhǐ guǎn dǎ jiāng xià lái
龙须虎发手有石，只管打将下来。
yáng wén huī bù gǎn jiǔ zhàn yǎn yī jiàn biàn zǒu
杨文辉不敢久战，掩一剑便走。
lóng xū hǔ suí hòu gǎn lái
龙须虎随后赶来。
yáng wén huī qǔ chū yī tiáo biān duì zhe lóng xū hǔ yī dùn zhuǎn
杨文辉取出一条鞭，对着龙须虎一顿转。
lóng xū hǔ hū de tiào jiāng huí qù fā zhe shí tou jìn xíng lì qì dǎ jìn xī qí zhí dǎ dào xiāng fǔ yòu dǎ shàng yín ān diàn lái
龙须虎忽的跳将回去，发着石头，尽行力气打进西岐，直打到相府，又打上银安殿来。
jiāng zǐ yá máng zhe liǎng biān jūn jiāng kuài yǔ wú ná xià qù
姜子牙忙着两边军将：“快与吾拿下去！
zhòng jiàng guān yòng gōu lián qiāng gōu dào zài de kǔn jiāng qǐ lái
”众将官用钩连枪钩倒在地，捆将起来。
lóng xū hǔ kǒu zhōng pēn chū bái huì cháo zhe tiān zhēng zhe yǎn zhǐ bù zuò shēng
龙须虎口中喷出白沬，朝着天，睁着眼，只不作声。
zi yá wú jì kě shī bù zhī jiù lǐ
子牙无计可施，不知就理。
zhè gè shì wēn bù zhōng sì gè xíng wēn shǐ zhě tóu yī wèi zhōu xìn àn dōng fāng shǐ zhě yòng de qìng míng yuē tóu téng qìng
──这个是瘟部中四个行瘟使者，头一位周信按东方使者，用的磬名曰“头疼磬”；
zǐ èr wèi li qí àn xī fāng shǐ zhě yòng de fān míng yuē fā zào fān
笫二位李奇按西方使者，用的旛名曰“发躁旛”；
dì sān wèi zhū tiān lín àn nán fāng shǐ zhě yòng de jiàn míng yuē hūn mí jiàn
第三位朱天麟按南方使者，用的剑名曰“昏迷剑”；
dì sì wèi yáng wén huī àn běi fāng shǐ zhě yòng de biān míng yuē sàn biān
第四位杨文辉按北方使者，用的鞭名曰“散?鞭”；
gù cǐ wēn bù zhī nèi xiān zhāo sì gè xíng wēn shǐ zhě xiān huì mén rén cǐ nǎi zi yá yī zāi yòu zhì
故此瘟部之内先着四个行瘟使者，先会门人，此乃子牙一灾又至。
jiāng zǐ yá nà lǐ zhī dào
姜子牙那里知道？
zi yá zhèng zài fǔ zhōng wèi yáng jiǎn yuē wú shī yán sān shí liù lù fá xī qí suàn jiāng lái yǒu sān shí lù yǐ
──子牙正在府中，谓杨戬曰：“吾师言三十六路伐西岐，算将来有三十路矣。
jīn yòu féng cǐ dào zhě bǎ wú sì gè mén rén kùn zhù shēng jiào tòng kǔ shǐ wǒ xīn xià bù rěn rú hé shì hǎo
今又逢此道者，把吾四个门人困住，声叫痛苦，使我心下不忍，如何是好？
jiāng nài zhī hé
将奈之何？
zhèng yì jiān hū mén qí guān bào yuē yǒu yī sān zhī yǎn dào rén qǐng chéng xiàng dá huà
”正议间，忽门旗官报曰：“有一三只眼道人请丞相答话。
nǎ zhà yáng jiǎn zài bàng yuē jīn lián zhàn wǔ rì yī rì huàn yí gè bù zhī tā yíng zhōng yǒu duō shǎo jié jiào mén rén
”哪咤、杨戬在傍曰：“今连战五日，一日换一个，不知他营中有多少截教门人？
shī shū huì tā biàn zhī duān dì
师叔会他，便知端的。
zi yá chuán lìng bǎi duì wu chū chéng
”子牙传令：“摆队伍出城。
pào shēng xiǎng liàng liǎng shàn mén kāi zuǒ yòu liè xìng zhōu miè zhòu yīng xióng qián hòu lì yù xū mén xià
”炮声响亮，两扇门开，左右列兴周灭纣英雄，前后立玉虚门下。
qiě shuō lǚ yuè jiàn zi yá chū chéng bīng shì yán zhěng guǒ rán bǐ bié rén bù tóng
且说吕岳见子牙出城，兵势严整，果然比别人不同。
zhèng shì
正是：
guǒ rán jì lǜ fēn yán zhěng bù yà dāng nián fēng hòu qiáng
果然纪律分严整，不亚当年风后强。
huà shuō zi yá jiàn huáng fān jiǎo xià yǒu yī dào rén chuān dà hóng páo fú miàn rú lán diàn fā shì zhū shā sān mù yuán zhēng qí jīn yǎn tuo shǒu tí bǎo jiàn dà hū yuē lái zhě kě shì jiāng zǐ yá me
话说子牙见黄旛脚下有一道人，穿大红袍服，面如蓝靛，发似朱砂，三目圆睁，骑金眼驼，手提宝剑，大呼曰：“来者可是姜子牙么？
zi yá dá yuē rán yě
”子牙答曰：“然也。
zi yá yuē dào xiōng shì nà zuò míng shān
”子牙曰：“道兄是那座名山？
hé chǔ xiān fǔ
何处仙府？
jīn wǎng xī qí lǚ bài wú mén xià dào xiōng hé suǒ jiàn ér wèi
今往西岐屡败吾门下，道兄何所见而为？
jīn zhòu zhǔ wú dào zhōu shì xīng rén tiān xià gòng jiàn
今纣主无道，周室兴仁，天下共见；
cóng lái rén xīn guī shùn zhēn zhǔ dào xiōng hé bì qiáng wèi
从来人心归顺真主，道兄何必强为！
cháng yán shùn tiān zhě cún nì tiān zhě wáng
常言‘顺天者存，逆天者亡’。
jīn wǒ zhōu fèng míng qí shān yīng xióng jiān chū shì bù bo kě zhī
今我周凤鸣岐山，英雄间出，似不卜可知。
dào xiōng yòu hé de nì tiān ér xíng qí jǐ yì zāi
道兄又何得逆天而行其己意哉。
kuàng dào xiōng zài dào mén jiǔ liàn qǐ bù zhī fēng shén bǎng nǎi sān jiào shèng rén suǒ zhǔ fēi wú yī jǐ zhī sī
况道兄在道门久炼，岂不知‘封神榜’乃三教圣人所主，非吾一己之私。
jīn wǒ fèng yù xū fú mìng fú zhù zhēn zhǔ bù guò wán tiān dì zhī jié shù chéng qì yùn zhī qiān yí
今我奉玉虚符命，扶助真主，不过完天地之劫数，成气运之迁移。
jīn dào xiōng jì lǚ dé shèng bù guò yī shí jiǎo xìng chéng gōng ruò shì jié shù lái lín zì yǒu pò nǐ zhī shù zhě
今道兄既屡得胜，不过一时侥幸成功，若是劫数来临，自有破你之术者。
dào xiōng bù dé shì qiáng wú yí yī qī
道兄不得恃强，无贻伊戚。
lǚ yuè yuē wú nǎi jiǔ lóng dǎo liàn qì zhī shì míng wéi lǚ yuè
”吕岳曰：“吾乃九龙岛炼气之士，名为吕岳。
zhǐ yīn nǐ děng shì chǎn jiào mén rén wǔ wǒ jié jiào wú gù lìng sì gè mén rén lüè lüè shǐ nǐ zhī dào
只因你等恃阐教门人，侮我截教，吾故令四个门人略略使你知道。
jīn rì tè lái huì nǐ yī huì gòng jué cí xióng
今日特来会你一会，共决雌雄。
zhǐ shì nǐ sǐ rì shén jìn xìng wú zhuī huǐ
只是你死日甚近，幸无追悔！
nǐ tīng wǒ dào lái
你听我道来：
jié jiào mén zhōng wǒ zuì xiān xuán zhōng miào jué xǔ duō yán
截教门中我最先，玄中妙诀许多言。
wǔ xíng dào shù xún cháng shì jià wù téng yún zhǐ děng xián
五行道术寻常事，驾雾腾云只等闲。
fù nèi lí lóng bìng kǎn hǔ zhuō lái yī chù zì áo jiān
腹内离龙并坎虎，捉来一处自熬煎。
liàn jiù chún yáng gàn jiàn tǐ jiǔ zhuàn huán dān bǎ shòu yán
炼就纯阳干健体，九转还丹把寿延。
bā jí shén yóu zhēn zì zài xiāo yáo rèn yì dà luó tiān
八极神游真自在，逍遥任意大罗天。
jīn rì jiàng lín xī qí de zǎo zǎo tóu gē miǎn zuì qiān
今日降临西岐地，早早投戈免罪愆。
lǚ yuè dào ba zi yá xiào yuē jù dào xiōng suǒ tán bù guò rú é méi shān zhào gōng míng sān xiān dǎo yún xiāo qióng xiāo bì xiāo zhī dào yī dàn jù chéng huà bǐng liào dào xiōng cǐ lái bù guò zì qǔ shā shēn zhī huò ěr
吕岳道罢，子牙笑曰：“据道兄所谈，不过如峨嵋山赵公明，三仙岛云霄、琼霄、碧霄之道，一旦俱成画饼，料道兄此来，不过自取杀身之祸耳。
lǚ yuè dà nù mà yuē jiāng shàng nǐ yǒu hé néng gǎn fā rú cǐ è yán
”吕岳大怒，骂曰：“姜尚，你有何能，敢发如此恶言？
zòng kāi jīn yǎn tuo zhí shǒu zhōng jiàn fēi lái zhí qǔ
”纵开金眼驼，执手中剑，飞来直取。
zi yá jiàn jí jià máng yíng
子牙剑急架忙迎。
yáng jiǎn zài bàng zòng mǎ yáo dāo fēi lái dà hū yuē shī shū dì zǐ lái yě
杨戬在傍，纵马摇刀飞来，大呼曰：“师叔，弟子来也！
yáng jiǎn bù fēn hǎo dǎi zhào dǐng shàng duò lái
”杨戬不分好歹，照顶上剁来。
lǚ yuè shǒu zhōng jiàn jià dāo gé jiàn
吕岳手中剑架刀隔剑。
nǎ zhà dēng kāi fēng huǒ lún shǐ kāi huǒ jiān qiāng chōng shā guò lái
哪咤登开风火轮，使开火尖枪，冲杀过来。
huáng tiān huà zài qí mén jiǎo xià rěn bu zhù xīn tóu huǒ qǐ suī rán shì sū hóu fàng guī wú fù zǐ nán dào wǒ bù rú tā men
黄天化在旗门脚下，忍不住心头火起：“虽然是苏侯放归吾父子，难道我不如他们？
zhǐ yào chéng gōng gù bu de le
只要成功，顾不得了！
cuī kāi yù qí lín shā jiāng guò lái bǎ lǚ yuè wéi zài dāng zhōng
”催开玉麒麟，杀将过来，把吕岳围在当中。
qiě yán qí mén xià zhèng lún kàn jiàn huáng tiān huà shā jiāng guò lái ya de yī shēng jī hū zhuì yú shòu xià cháng xū tàn yuē shéi zhī wǒ wèi zhòu wáng qín jiāng lì gōng yuán lái zhǔ jiàng yǒu yì guī zhōu fǎn jiāng huáng jiā fù zǐ fàng huí qù le
且言旗门下郑伦看见黄天化杀将过来：“呀”的一声，几乎坠于兽下，长吁叹曰：“谁知我为纣王擒将立功，原来主将有意归周，反将黄家父子放回去了。
zhèng lún zì sī zhè fān zhuō zhù shí shí dǎ sǐ jué qí tā niàn
”郑伦自思：“这番捉住，实时打死，绝其它念。
jí cuī kāi jīn jing shòu dà hū huáng tiān huà yuē wú lái yě
”急催开金睛兽，大呼“黄天化”曰：“吾来也！
tiān huà jiàn le chóu rén bō zhuǎn qí lín shuāng chuí bìng qǐ lì zhàn zhèng lún
”天化见了雠人，拨转麒麟，双锤并起，力战郑伦。
nǎ zhà jiàn huáng tiān huà dí zhù le zhèng lún kǒng pà yǒu shī máng dēng huí fēng huǒ lún bǎ qiāng pī xīn jiù cì zhèng lún dà jiào yuē huáng gōng zi nǐ qù ná lǚ yuè wú lái shā cǐ pǐ fū
哪咤见黄天化敌住了郑伦，恐怕有失，忙登回风火轮，把枪劈心就刺郑伦，大叫曰：“黄公子，你去拿吕岳，吾来杀此匹夫！
zhèng lún céng bèi nǎ zhà qián kūn quān dǎ guò yī cì dà dǐ xīn xià shí fēn qiè tā zòng zhàn jù shì bù jì xiān shì liú xīn zhuó yì fáng nǎ zhà dòng shǒu
”郑伦曾被哪咤乾坤圈打过一次，大抵心下十分怯他，纵战俱是不济，先是留心着意，防哪咤动手。
qiě shuō zi yá jiàn yáng jiǎn shǐ dāo dí zhù lǚ yuè yòu jiàn huáng tiān huà zhù lì tǔ xíng sūn yě tí bīn tiě gùn gǔn jiāng jìn lái
且说子牙见杨戬使刀敌住吕岳，又见黄天化助力，土行孙也提宾铁棍滚将进来。
shān chán yù zài yuán mén xià kàn zhàn
邓婵玉在辕门下看战。
lǚ yuè jiàn zhōu jiāng yǒu zēng suí jiāng shēn shǒu yáo dòng sān bǎi liù shí gǔ jié shà shí xiàn chū sān tóu liù bì yī zhī shǒu zhí xíng tiān yìn yī zhī shǒu qíng zhù wēn yì zhōng yī zhī shǒu chí dìng xíng wēn fān yī zhī shǒu zhí zhù zhǐ wēn jiàn shuāng shǒu shǐ jiàn xiàn chū qīng liǎn liáo yá
吕岳见周将有增，随将身手摇动，三百六十骨节，霎时现出三头六臂，一只手执形天印，一只手擎住瘟疫钟，一只手持定形瘟旛，一只手执住止瘟剑，双手使剑，现出青脸獠牙。
zi yá jiàn le lǚ yuè xiàn rú cǐ xíng xiāng xīn xià shí fēn jù pà
子牙见了吕岳现如此形相，心下十分惧怕。
yáng jiǎn jiàn zi yá qiè zhàn jí jiāng mǎ zǒu chū quān zi wài mìng jīn máo tóng zǐ ná jīn wán zài shǒu yè mǎn kòu ér yī jīn wán zhèng dǎ zhòng lǚ yuè jiān bì
杨戬见子牙怯战，即将马走出圈子外，命金毛童子拿金丸在手，拽满扣儿，一金丸正打中吕岳肩臂。
huáng tiān huà jiàn yáng jiǎn chéng gōng bǎ yù qí lín tiào yuǎn le huí shǒu yī huǒ lóng biāo bǎ lǚ yuè tuǐ shàng dǎ le yī biāo
黄天化见杨戬成功，把玉麒麟跳远了，回手一火龙镖，把吕岳腿上打了一标。
zi yá jiàn lǚ yuè zhe shāng jì qǐ dǎ shén biān zhè yī biān zhèng zhōng lǚ yuè xiǎng yī shēng zhuì xià jīn yǎn tuo lái jiè tǔ dùn qù le
子牙见吕岳着伤，祭起打神鞭，这一鞭正中吕岳，响一声，坠下金眼驼来，借土遁去了。
zhèng lún jiàn lǚ yuè shī jī bù néng qǔ shèng xīn xià yī huāng bèi nǎ zhà yī qiāng zhèng zhōng jiān bèi jī hū shǎn xià shòu lái bài jìn yuán mén
郑伦见吕岳失机，不能取胜，心下一慌，被哪咤一枪正中肩背，几乎闪下兽来，败进辕门。
zi yá bù gǎn míng jīn huí bīng
子牙不赶，鸣金回兵。
qiě shuō sū hóu fù zǐ zài yuán mén jiàn lǚ yuè shī jī zhe le zhòng shāng zhèng lún yě zhe le shāng xīn zhōng dà yuè zhè pǐ fū gāi dāng rú cǐ
且说苏侯父子在辕门见吕岳失机着了重伤，郑伦也着了伤，心中大悦：“这匹夫该当如此！
lǚ yuè huí yíng jìn zhōng jūn zhàng zuò dìng bèi dǎ shén biān dǎ de sān mèi huǒ cóng qiào zhōng ér chū
”吕岳回营进中军帐坐定，被打神鞭打得三昧火从窍中而出。
sì mén rén lái wèn lǎo shī yuē jīn rì bù yì lǎo shī fǎn bèi tā qǔ le shèng
四门人来问老师曰：“今日不意老师反被他取了胜。
lǚ yuè yuē bù fáng wú zì yǒu dào lǐ
”吕岳曰：“不妨，吾自有道理。
suí jiāng hú lú zhōng qǔ yào zì dàn réng fù xiào yuē jiāng shàng nǐ suī rán qǔ shèng yī shí nǐ zěn táo miè yī chéng shēng líng zhī huò
”随将葫芦中取药自啖，仍复笑曰：“姜尚，你虽然取胜一时，你怎逃灭一城生灵之祸！
zhèng lún zhe shāng lǚ yuè yòu jiāng yào jiù zhī
”郑伦着伤，吕岳又将药救之。
lǚ yuè zhì yī gèng shí fēn mìng sì mén rén měi yī rén ná yī hú lú wēn dān jiè wǔ xíng dùn jìn xī qí chéng
吕岳至一更时，分命四门人，每一人拿一葫芦瘟丹，借五形遁进西岐城。
lǚ yuè chéng le jīn yǎn tuo yě zài dāng zhōng bǎ wēn dān yòng shǒu zhuā zhe wǎng chéng zhōng àn dōng xi nán běi sǎ zhì sān gēng fāng huí
吕岳乘了金眼驼，也在当中，把瘟丹用手抓着，往城中按东、西、南、北，洒至三更方回。
bù biǎo
不表。
qiě shuō xī qí chéng zhōng nǎ zhī cǐ dān jù rù jǐng quán hé dào zhī zhōng rén jiā qǐ lái bì yòng shuǐ huǒ wèi jí jì zhī wù dà jiā xiǎo hù tiān zǐ wén wǔ shì shù rén děng fán chī shuǐ zhě mǎn chéng jǐn zāo cǐ ě
且说西岐城中那知此丹俱入井泉河道之中，人家起来，必用水火为急济之物，大家小户，天子文武，士庶人等，凡吃水者，满城尽遭此厄。
bù yī èr rì yī chéng zhōng yān huǒ quán wú jiē dào shàng bìng wú rén zǒu
不一二日，一城中烟火全无，街道上并无人走。
huáng chéng nèi rén shēng jì jìng zhǐ wén yǒu shēng huàn zhī yīn
皇城内人声寂静，止闻有声唤之音；
xiāng fǔ nèi zhòng mén rén yě féng cǐ nán
相府内众门人也逢此难。
nèi yǒu èr rén bù zāo cǐ yāng nǎ zhà nǎi lián huā huà shēn yáng jiǎn yǒu yuán gōng biàn huà
──内有二人不遭此殃，哪咤乃莲花化身，杨戬有元功变化。
gù cǐ èr rén jiàn mǎn chéng rú cǐ èr rén xīn xià shí fēn zháo huāng
故此二人见满城如此，二人心下十分着慌。
nǎ zhà jìn nèi tíng kàn wǔ wáng
哪咤进内廷看武王；
yáng jiǎn zài xiāng fǔ zhào gù yòu bù shí yào shàng chéng kān shǒu
杨戬在相府照顾，又不时要上城看守。
èr rén jì yì chéng zhōng zhǐ yǒu èr rén ruò shì lǚ yuè jiā bīng gōng dǎ rú zhī nai hé
二人计议：“城中止有二人，若是吕岳加兵攻打，如之奈何？
yáng jiǎn yuē bù fáng
”杨戬曰：“不妨。
wǔ wáng nǎi shèng míng zhī jūn qí fú bù xiǎo
武王乃圣明之君，其福不小；
shī shū gāi yǒu zhè chǎng kǔ chǔ dìng yǒu gāo míng zhī shì lái zuǒ
师叔该有这场苦楚，定有高明之士来佐。
bù yán èr rén zài chéng shàng shāng yì qiě shuō lǚ yuè sàn le wēn dān cì rì zài zhàng qián duì sū hóu děng yán yuē wǒ jīn yī rì yǔ rǔ děng chéng gōng bù yòng zhāng gōng zhǐ jiàn liù qī rì zhī nèi xī qí yī jùn shēng líng jìn jiē sǐ jué
”不言二人在城上商议，且说吕岳散了瘟丹，次日在帐前对苏侯等言曰：“我今一日与汝等成功，不用张弓只箭，六七日之内，西岐一郡生灵尽皆死绝。
ěr děng sù sù zòu kǎi huí bīng bù fù wǒ xià shān yī zāo
尔等速速奏凯回兵，不负我下山一遭。
zhèng lún yuē lián rì xī qí bú jiàn chéng shàng yǒu rén
”郑伦曰：“连日西岐不见城上有人。
lǚ yuè yuē yī jùn zhòng shēng jǐn féng dà jié bù jiǔ shēn wáng
”吕岳曰：“一郡众生尽逢大劫，不久身亡。
zhèng lún yuē jì xī qí chéng rén mín jù zāo kùn ě hé bù diào yī zhī rén mǎ shā jìn chéng zhōng jiǎn cǎo chú gēn
”郑伦曰：“既西岐城人民俱遭困厄，何不调一支人马杀进城中，剪草除根？
lǚ yuè yuē yě shǐ de
”吕岳曰：“也使得。
zhèng lún xīn rán lǐng le sū hóu lìng diào chū rén mǎ lái fāng chū tāng yíng
”郑伦欣然领了苏侯令，调出人马来，方出汤营。
qiě shuō yáng jiǎn zài chéng shàng kàn jiàn zhèng lún diào bīng chū yíng
且说杨戬在城上看见郑伦调兵出营。
nǎ zhà zháo huāng wèn yáng jiǎn yuē rén mǎ shā lái nǐ wǒ èr rén yān néng dǎng dǐ dà zhòng rén mǎ
哪咤着慌，问杨戬曰：“人马杀来，你我二人焉能挡抵大众人马？
yáng jiǎn yuē bú yào máng wú zì yǒu tuì bīng zhī cè
”杨戬曰：“不要忙，吾自有退兵之策。
yáng jiǎn lián máng bǎ tǔ yǔ cǎo ná le liǎng bǎ wàng kōng zhōng yī sǎ hē shēng jí
”杨戬连忙把土与草拿了两把，望空中一洒，喝声：“疾！
xī qí chéng shàng jìn shì biāo qū dà hàn wǎng lái yào wǔ
”西岐城上尽是彪躯大汉，往来耀武。
zhèng lún tái tóu kàn shí jiàn chéng shàng rén mǎ fǎn bǐ qián bù xiāng tóng gù cǐ bù gǎn gōng chéng
郑伦抬头看时，见城上人马反比前不相同，故此不敢攻城。
yǒu shī wèi zhèng shī yuē
有诗为证，诗曰：
yáng jiǎn shén jī miào shù qí lǚ yuè kōng zì fèi xīn jī
杨戬神机妙术奇，吕岳空自费心机。
wǔ wáng hóng fú bāo tiān dì yìng hé jiāng gōng yù nàn shí
武王洪福包天地，应合姜公遇难时。
huà shuō zhèng lún jiàn xī qí chéng shàng rén mǎ xuān áng xiāo yǒng bù gǎn jìn bīng xú xú tuì jìn yíng lái
话说郑伦见西岐城上人马轩昂骁勇，不敢进兵，徐徐退进营来；
jiàn lǚ yuè yán yuē chéng shàng yǒu rén zhī shì
见吕岳言曰：“城上有人……”之事。
bù biǎo
不表。
qiě shuō yáng jiǎn suī yòng cǐ shù zhǐ guò yī shí sān kè zhǐ jiù yǎn xià zhī jí bù néng cháng jiǔ
且说杨戬虽用此术，只过一时三刻，只救眼下之急，不能常久。
nǎ zhà zhèng yōu fán tīng de kōng zhōng hè lì zhī shēng yuán lái shì huáng lóng zhēn rén kuà hè ér lái luò zài chéng shàng
哪咤正忧烦，听的空中鹤唳之声，原来是黄龙真人跨鹤而来，落在城上。
nǎ zhà yáng jiǎn xià bài kǒu chēng lǎo shī
哪咤、杨戬下拜，口称：“老师。
zhēn rén yuē nǐ shī fu kě zēng lái
”真人曰：“你师父可曾来？
yáng jiǎn dá yuē jiā shī bù céng lái
”杨戬答曰：“家师不曾来。
huáng lóng zhēn rén zhì xiāng fǔ lái kàn zi yá yòu rù nèi tíng kàn guò wǔ wáng fù chū huáng chéng shàng le chéng yù dǐng zhēn rén fāng jià zòng dì jīn guāng fǎ ér zhì
”黄龙真人至相府来看子牙，又入内庭看过武王，复出皇城，上了城，玉鼎真人方驾纵地金光法而至。
huáng lóng zhēn rén yuē dào xiōng wèi hé lái chí
黄龙真人曰：“道兄为何来迟？
yù dǐng zhēn rén yuē wǒ jiè jīn guāng zòng de gù cǐ lái chí
”玉鼎真人曰：“我借金光纵地，故此来迟。
jīn lǚ yuè jiāng cǐ yì shù zhì cǐ yī jùn zhòng shēng zāo féng dà ě
今吕岳将此异术治此一郡，众生遭逢大厄。
jīn zhe yáng jiǎn sù wǎng huǒ yún dòng jiàn sān shèng dà shī sù qǔ dān yào kě jiù cǐ qiān
今着杨戬速往火云洞，见三圣大师，速取丹药，可救此愆。
yáng jiǎn lǐng shī mìng jìng wǎng huǒ yún dòng lái
”杨戬领师命，径往火云洞来。
zhèng shì
正是：
zú tà wǔ xíng shēng wù cǎi zhōu yóu tiān xià zhǐ xū yú
足踏五行生雾彩，周游天下只须臾。
huà shuō yáng jiǎn jiè tǔ dùn lái zhì huǒ yún dòng
话说杨戬借土遁来至火云洞。
cǐ chù yún shēng bā chù wù qǐ sì fāng tǐng shēng xiù bǎi qū qǔ cāng sōng zhēn hǎo suǒ zài
──此处云生八处，雾起四方，挺生秀柏，屈曲苍松，真好所在！
zěn jiàn de
怎见得：
jù zhèn dōng nán zhōng tiān shèng yuè
巨镇东南，中天胜岳。
fú róng fēng lóng sǒng zǐ gài lǐng wēi é
芙蓉峰龙耸，紫盖岭巍峨。
bǎi cǎo hán xiāng wèi lú yān hè lì zōng
百草含香味，炉烟鹤唳踪。
shàng yǒu yù xū zhī bǎo lù zhū lù zhī líng tái
上有玉虚之宝箓，朱陆之灵台。
shùn xún yǔ dǎo yù jiǎn jīn shū
舜巡、禹祷，玉简金书。
lóu gé fēi qīng luán tíng tái yǐn zǐ wù
楼阁飞青鸾，亭台隐紫雾。
de shè míng shān xióng yǔ zhòu tiān kāi xiān jìng tòu sān qīng
地设名山雄宇宙，天开仙境透三清。
jǐ shù táo méi huā zhèng fàng mǎn shān yáo cǎo sè jiē shū
几树桃梅花正放，满山瑶草色皆舒。
lóng qián jiàn dǐ hǔ fú yá qián
龙潜涧底，虎伏崖前。
yōu niǎo rú sù yǔ xùn lù jìn rén xíng
幽鸟如诉语，驯鹿近人行。
bái hè bàn yún qī lǎo guì qīng luán dān fèng xiàng yáng míng
白鹤伴云栖老桧，青鸾丹凤向阳鸣。
huǒ yún fú dì zhēn xiān jìng jīn què rén cí zhì shì gōng
火云福地真仙境，金阙仁慈治世公。
huà shuō yáng jiǎn bù gǎn shàn rù
话说杨戬不敢擅入；
cì hou duō shí zhī jiàn yī tóng ér chū dòng fǔ yáng jiǎn shàng qián qǐ shǒu yuē shī xiōng dì zǐ nǎi yù quán shān jīn xiá dòng yù dǐng zhēn rén mén tú yáng jiǎn
伺候多时，只见一童儿出洞府，杨戬上前稽首曰：“师兄，弟子乃玉泉山金霞洞玉鼎真人门徒杨戬；
jīn fèng shī mìng tè dào cǐ chù cān yè sān shèng lǎo yé
今奉师命，特到此处，参谒三圣老爷。
jiè shī xiōng zhuǎn dá yī shēng
借师兄转达一声。
tóng ér yuē nǐ kě zhī dào sān shèng rén shì shuí
”童儿曰：“你可知道三圣人是谁？
rú hé yǐ lǎo yé xiāng chèn
如何以老爷相称？
yáng jiǎn qiàn shēn yuē dì zǐ bù zhī
”杨戬欠身曰：“弟子不知。
tóng zǐ yuē nǐ bù zhī bù guài nǐ
”童子曰：“你不知，不怪你。
cǐ sān shèng nǎi tiān de rén sān huáng dì zhǔ
此三圣乃天、地、人三皇帝主。
yáng jiǎn yuē duō gǎn shī xiōng zhǐ jiào qí shí dì zǐ bù zhī
”杨戬曰：“多感师兄指教，其实弟子不知。
tóng ér jìn dòng fǔ shǎo shí chū lái yuē sān wèi huáng yé mìng nǐ xiāng jiàn
”童儿进洞府，少时出来，曰：“三位皇爷命你相见。
yáng jiǎn jìn dòng fǔ jiàn sān wèi shèng rén dāng zhōng yī wèi dǐng shēng èr jiǎo
”杨戬进洞府，见三位圣人：当中一位，顶生二角；
zuǒ biān yī wèi pī yè gài jiān yāo wéi hǔ bào zhī pí
左边一位，披叶盖肩，腰围虎豹之皮；
yòu biān yī wèi shēn chuān dì fú
右边一位，身穿帝服。
yáng jiǎn bù gǎn jiàn yuè jiē cì
杨戬不敢践越阶次，
zhǐ de dǎo shēn xià bài
只得倒身下拜，
yán yuē dì zǐ yáng jiǎn fèng yù dǐng zhēn rén zhī mìng
言曰：“弟子杨戬奉玉鼎真人之命，
jīn wèi xī qí wǔ wáng yīn lǚ yuè zhù sū hù zhēng fá qí de
今为西岐武王因吕岳助苏护征伐其地，
bù zhī yòng hé dào shù
不知用何道术，
jiāng yī jùn shēng mín jìn shì wò chuáng bù qǐ
将一郡生民尽是卧床不起，
shēn yín bù jué
呻吟不绝，
zhòu yè wú nìng
昼夜无宁，
wǔ wáng mìng zài dàn xī
武王命在旦夕，
jiāng shàng sǐ zài xū yú
姜尚死在须臾。
dì zǐ fèng shī mìng tè kěn jīn róng dà fā cí bēi jiù yuán wú gū shēng líng shí nǎi zài zào hóng ēn dé rú yuān hǎi
弟子奉师命，特恳金容，大发慈悲，救援无辜生灵，实乃再造洪恩，德如渊海！
yáng jiǎn su ba
”杨戬诉罢。
dāng zhōng yī wèi shèng rén nǎi fú xī huáng dì wèi zuǒ biān shén nóng yuē xiǎng wú bèi wèi jūn hé bā guà dìng lǐ lè bìng wú huò luàn
当中一位圣人乃伏羲皇帝，谓左边神农曰：“想吾辈为君，和八卦，定礼乐，并无祸乱。
fāng jīn shāng yùn dāng shuāi gān gē sì qǐ xiǎng wǔ wáng dé yè rì shèng zhòu è guàn yíng yǐ zhōu fá zhòu cǐ shì tiān shù
方今商运当衰，干戈四起，想武王德业日盛，纣恶贯盈，以周伐纣，此是天数。
dàn shēn gōng bào niǔ zhuǎn tiān xīn zhù è wèi nüè yāo qǐng zuǒ dào dà shì kě hèn
但申公豹扭转天心，助恶为虐，邀请左道，大是可恨。
yù dì bù kě cí láo zhuǎn jì zhōu gōng bù fù yǒu dé zhī yè
御弟不可辞劳，转济周功，不负有德之业。
shén nóng dá yuē huáng xiōng cǐ yán yǒu lǐ
”神农答曰：“皇兄此言有理。
máng qǐ shēn rù hòu qǔ le dān yào fù yǔ yáng jiǎn yuē cǐ dān sān lì yī lì jiù wǔ wáng gōng juàn yī lì jiù zi yá zhū duō mén rén yī lì yòng shuǐ huà kāi yòng yáng zhī xì sǎ xi chéng
”忙起身入后，取了丹药，付与杨戬，曰：“此丹三粒：一粒救武王宫眷，一粒救子牙诸多门人，一粒用水化开，用杨枝细洒西城。
fán yǒu cǐ jí zhě míng wéi chuán rǎn zhī yì
凡有此疾者，名为传染之疫。
yáng jiǎn kòu shǒu zài dì bài xiè chū dòng
”杨戬叩首在地，拜谢出洞。
shén nóng fù jiào yáng jiǎn fēn fù yuē nǐ qiě zhàn zhù
神农复叫杨戬，吩咐曰：“你且站住。
shén nóng chū de dòng fǔ wǎng zǐ zhī yá lái xún le yī biàn hū rán bá qǐ yī cǎo dì yǔ yáng jiǎn nǐ jiāng cǐ bǎo dài huí rén jiān kě zhì chuán rǎn zhī jí ruò fán shì jiān zhòng shēng zāo cǐ kǔ è xiān qǔ cǐ cǎo fú zhī qí jí zì yù
”神农出的洞府，往紫芝崖来，寻了一遍，忽然拔起一草，递与杨戬：“你将此宝带回人间，可治传染之疾，若凡世间众生遭此苦厄，先取此草服之，其疾自愈。
yáng jiǎn jiē cǎo guì ér qǐ yuē cǐ cǎo hé míng
”杨戬接草，跪而启曰：“此草何名？
liú chuán rén jiān jí jì hán yì
留传人间急济寒疫。
kěn qǐ míng shì
恳乞明示。
shén nóng dào nǐ tīng wǒ yǒu jié wèi zhèng jié yuē
”神农道：“你听我有偈为证，偈曰：
cǐ cǎo shēng lái gài shì wú zǐ zhī yá xià yòng gōng fu
此草生来盖世无，紫芝崖下用功夫。
cháng sāng céng shuō xuán zhōng miào hán mén fā biǎo shì chái hú
常桑曾说玄中妙，寒门发表是柴胡。
huà shuō yáng jiǎn de cǐ chái hú cǎo bìng dān yào lí le huǒ yún dòng jìng wǎng xī qí ér lái
话说杨戬得此柴胡草并丹药离了火云洞，径往西岐而来；
zǎo zhì chéng shàng jiàn shī fu huí huà
早至城上，见师父回话。
yù dǐng zhēn rén wèn qǔ dān yào yī shì rú hé
玉鼎真人问：“取丹药一事如何？
yáng jiǎn bǎ shén nóng fēn fù de yán yǔ xì xì shuō le yī biàn
”杨戬把神农吩咐的言语，细细说了一遍。
yù dǐng zhēn rén yī fǎ ér xíng jiāng sān lì dān rú fǎ zhì dù
玉鼎真人依法而行，将三粒丹如法制度。
guǒ rán hǎo dān yào
果然好丹药！
zhèng shì
正是：
shèng zhǔ hóng fú wú biān yuǎn lǚ yuè hé xū wang yòng xīn
圣主洪福无边远，吕岳何须枉用心！
huà shuō lǚ yuè zài yíng guò le qī bā rì duì zhòng mén rén yán xī qí rén mín xiǎng yǐ jìn jué
话说吕岳在营过了七八日，对众门人言：“西岐人民想已尽绝。
sū hóu zài zhōng jūn tīng de lǚ yuè dào rén zhī yán xīn xià shí fēn bù lè
”苏侯在中军听得吕岳道人之言，心下十分不乐。
yòu guò le shù rì sū hóu àn chū dà yíng lái kàn xī qí chéng shàng zhī jiàn fān zhuàng yī jiù wǎng lái bù duàn rén xíng
又过了数日，苏侯暗出大营，来看西岐城上，只见旛幢依旧，往来不断人行；
kàn nǎ zhà jīng shén dǒu sǒu yáng jiǎn qì gài xuān áng xīn xià dà yuè lǚ yuè zhī yán bù guò yú huò wú děng ěr
看哪咤精神抖擞，杨戬气概轩昂，心下大悦：“吕岳之言不过愚惑吾等耳。
kě jiāng yán yǔ miè tā yī fān
可将言语灭他一番。
suì jìn zhōng jūn duì lǚ yuè yuē lǎo shī yán xī qí rén mín jìn jué rú jīn fǎn yǒu rén mǎ lái wǎng zhàn jiàng wēi wǔ cǐ shì bù shí le
”遂进中军对吕岳曰：“老师言西岐人民尽绝，如今反有人马来往，战将威武，此事不实了。
lǎo shī jiāng hé fǎ chù zhī
老师将何法处之？
bù kě yǐ qián yán wèi xì
不可以前言为戏。
lǚ yuè wén yán lì shēn yuē qǐ yǒu cǐ lǐ
”吕岳闻言，立身曰：“岂有此理！
sū hóu yuē cǐ bù cái shì cái jīng mù kàn jiāng lái de qǐ gǎn zào cì luàn yán
”苏侯曰：“此不才适才经目看将来的，岂敢造次乱言。
lǚ yuè jiù chū yíng yī kàn guǒ rán rú cǐ
”吕岳就出营一看，果然如此；
tāo zhǐ yī suàn bù jué shī shēng dà jiào yuē yuán lái yù dǐng zhēn rén wǎng huǒ yún dòng jiè le dān yào yǐ jiù cǐ yī chéng shēng líng zhī ě
搯指一算，不觉失声大叫曰：“原来玉鼎真人往火云洞借了丹药，以救此一城生灵之厄！
máng mìng sì mén rén zhèng lún nǐ kě měi mén diào sān qiān rén mǎ chéng tā shēn ruò wú lì zhī chí shā jìn chéng zhōng jìn xíng tú lù
”忙命四门人郑伦：“你可每门调三千人马，乘他身弱无力支持，杀进城中，尽行屠戮。
zhèng lún lǐng mìng lái wèn sū hóu diào rén mǎ pò xī qí
”郑伦领命，来问苏侯调人马破西岐。
sū hóu qíng zhī lǚ yuè bù néng pò zi yá suì jiāng yī wàn èr qiān rén mǎ diào chū
苏侯情知吕岳不能破子牙，遂将一万二千人马调出。
zhōu xìn lǐng sān qiān wǎng dōng mén shā lái
周信领三千往东门杀来；
li qí lǐng sān qiān wǎng xī mén shā lái
李奇领三千往西门杀来；
zhū tiān lín lǐng sān qiān wǎng nán mén shā lái
朱天麟领三千往南门杀来；
yáng wén huī lǐng sān qiān tóng lǚ yuè wǎng běi mén shā lái
杨文辉领三千同吕岳往北门杀来。
zhèng lún zài chéng wài dǎ diǎn jìn chéng
郑伦在城外打点进城。
qiě shuō nǎ zhà zài chéng shàng kàn jiàn chéng tāng yíng lǐ fā chū rén mǎ shā bēn chéng qián máng jiàn huáng lóng zhēn rén yuē chéng nèi kōng xū zhǐ yǒu sì rén yān néng hù chí de lái
且说哪咤在城上看见成汤营里发出人马，杀奔城前，忙见黄龙真人曰：“城内空虚，止有四人，焉能护持得来？
huáng lóng zhēn rén yuē bù fáng
”黄龙真人曰：“不妨。
mìng yáng jiǎn nǐ qù dōng mén yíng dí kāi mén ràng tā jìn lái wú zì yǒu dào lǐ
”命杨戬：“你去东门迎敌，开门让他进来，吾自有道理。
nǎ zhà nǐ zài xī mén yě shì rú cǐ
哪咤，你在西门，也是如此。
yù dǐng zhēn rén nǐ zài nán mén
玉鼎真人，你在南门。
wǒ pín dào zài běi mén
我贫道在北门。
bǎ tā kuāng jìn chéng lái wǒ zì yǒu chǔ zhì
把他诓进城来，我自有处治。
qiě shuō lǚ yuè bǎ sì gè mén rén diǎn chū lái qǔ xī qí chéng bù zhī shèng fù jiā hé qiě tīng xià huí fēn jiě
”且说吕岳把四个门人点出来取西岐城，不知胜负加何，且听下回分解。