yīn hóng xià shān shōu sì jiāng
殷洪下山收四将
shī yuē
诗曰：
zhòu wáng jí è yǐ wú ēn ān dé yán mián jí zǐ sūn
纣王极恶已无恩，安得延绵及子孙；
fēi shì shēn gōng néng fǎn guó zhǐ yīn tiān yì jué shāng mén
非是申公能反国，只因天意绝商门。
shōu lái sì jiāng jiē féng jié zì yù sān zāi ruò fǎn hún
收来四将皆逢劫，自遇三灾若返魂。
tú tàn yī chǎng chéng gè shì fēng shén tái shàng qì tí hén
涂炭一场成个事，封神台上泣啼痕。
huà shuō zhōu xìn lǐng sān qiān rén mǎ shā zhì chéng xià yī shēng xiǎng chōng kāi dōng mén wǎng chéng lǐ shā lái
话说周信领三千人马杀至城下，一声响，冲开东门，往城里杀来。
xuān tiān jīn gǔ hǎn shēng dà zhèn
喧天金鼓，喊声大振。
yáng jiǎn jiàn rén mǎ jù jìn le chéng bǎ sān jiān dāo yī bǎi dà hū zhōu xìn
杨戬见人马俱进了城，把三尖刀一摆，大呼：“周信！
shì ěr zì lái qǔ sǐ bú yào zǒu chī wú yī dāo
是尔自来取死，不要走，吃吾一刀！
zhōu xìn dà nù zhí jiàn fēi lái zhí qǔ
”周信大怒，执剑飞来直取。
yáng jiǎn de dāo fù miàn jiāo hái
杨戬的刀赴面交还。
huà fēn sì lù li qí lǐng sān qiān rén mǎ shā jìn xī mén
话分四路：李奇领三千人马杀进西门；
yǒu nǎ zhà jié zhù sī shā
有哪咤截住厮杀。
zhū tiān lín lǐng rén mǎ shā jìn nán mén
朱天麟领人马杀进南门；
yǒu yù dǐng zhēn rén jié zhù qù lù
有玉鼎真人截住去路。
yáng wén huī tóng lǚ yuè jìn běi mén
杨文辉同吕岳进北门；
zhī jiàn huáng lóng zhēn rén kuà hè dà hē yī shēng lǚ yuè màn lái
只见黄龙真人跨鹤，大喝一声：“吕岳慢来！
nǐ qī dí shàn rù xī qí zhēn rú yú yóu fǔ zhōng niǎo tóu wǎng lǐ zì qǔ qí sǐ
你欺敌擅入西岐，真如鱼游釜中，鸟投网里，自取其死！
lǚ yuè yī jiàn shì huáng lóng zhēn rén xiào yuē nǐ yǒu hé néng gǎn chū cǐ dà yán
”吕岳一见是黄龙真人，笑曰：“你有何能，敢出此大言？
jiāng shǒu zhōng jiàn lái qǔ zhēn rén
”将手中剑来取真人。
zhēn rén máng yòng jiàn zhē jià
真人忙用剑遮架。
zhèng shì
正是：
shén xiān shā jiè xiāng féng rì zhǐ de jiāng shēn xiàng huǒ yàn
神仙杀戒相逢日，只得将身向火焰。
huáng lóng zhēn rén yòng shuāng jiàn lái yíng
黄龙真人用双剑来迎。
lǚ yuè zài jīn yǎn tuo shàng xiàn chū sān tóu liù bì dà xiǎn shén tōng
吕岳在金眼驼上，现出三头六臂，大显神通。
yī wèi shì le dào zhēn xiān yī wèi shì wēn bù bí zǔ
一位是了道真仙，一位是瘟部鼻祖。
bù shuō lǚ yuè zài běi mén qiě shuō dōng mén yáng jiǎn zhàn zhōu xìn wèi jí shù hé yáng jiǎn kǒng rén mǎ jìn mǎn shā lù chéng zhōng bǎi xìng suí jiāng xiāo tiān quǎn jì zài kōng zhōng bǎ zhōu xìn jiā jǐng zǐ shàng yī kǒu yǎo zhù bù fàng
不说吕岳在北门，且说东门杨戬战周信，未及数合，杨戬恐人马进满，杀戮城中百姓，随将哮天犬祭在空中，把周信夹颈子上一口咬住不放。
zhōu xìn yù dài zhēng shí zǎo bèi yáng jiǎn yī dāo huī wèi liǎng duàn
周信欲待挣时，早被杨戬一刀挥为两段。
yī dào líng hún wǎng fēng shén tái qù le
──一道灵魂往封神台去了。
yáng jiǎn dà shā chéng tāng rén mǎ sān jūn táo chū chéng wài gè gù xìng mìng
杨戬大杀成汤人马，三军逃出城外，各顾性命。
yáng jiǎn wǎng zhōng yāng lái jiē yìng
杨戬往中央来接应。
qiě shuō nǎ zhà zài xī mén yǔ li qí dà zhàn jiāo fēng wèi jí shù hé li qí fēi nǎ zhà dí shǒu bèi nǎ zhà qián kūn quān dǎ dǎo zài dì xié xià fù le yī qiāng yī líng yě wǎng fēng shén tái qù le
且说哪咤在西门与李奇大战，交锋未及数合，李奇非哪咤敌手，被哪咤乾坤圈打倒在地，胁下复了一枪，──一灵也往封神台去了。
yù dǐng zhēn rén zài nán mén zhàn zhū tiān lín yáng jiǎn zǒu mǎ jiē yìng
玉鼎真人在南门战朱天麟，杨戬走马接应。
zhī jiàn nǎ zhà shā le li qí dēng fēng huǒ lún gǎn shā shì zú shì rú měng hǔ sān jūn táo cuàn
只见哪咤杀了李奇，登风火轮赶杀士卒，势如猛虎，三军逃窜。
lǚ yuè zhàn huáng lóng zhēn rén zhēn rén bù néng dí qiě bài wǎng zhèng zhōng yāng lái
吕岳战黄龙真人，真人不能敌，且败往正中央来。
yáng wén huī dà hū ná zhù huáng lóng zhēn rén
杨文辉大呼：“拿住黄龙真人！
nǎ zhà tīng jiàn sān jūn ne hǎn zhèn dòng shān chuān jí lái kàn shí jiàn lǚ yuè sān tóu liù bì zhuī gǎn huáng lóng zhēn rén
”哪咤听见三军呐喊，振动山川，急来看时，见吕岳三头六臂，追赶黄龙真人。
nǎ zhà dà jiào yuē lǚ yuè bú yào shì yǒng
哪咤大叫曰：“吕岳不要恃勇！
wú lái le
吾来了！
bǎ qiāng cì xié lǐ shā lái
”把枪刺斜里杀来。
lǚ yuè shǒu zhōng jiàn jià qiāng dà zhàn
吕岳手中剑架枪大战。
nǎ zhà zhèng zhàn yáng jiǎn mǎ dào shǐ kāi sān jiān dāo rú diàn guāng yào mù
哪咤正战，杨戬马到，使开三尖刀，如电光耀目。
yù dǐng zhēn rén jì qǐ zhǎn xian jiàn zhū le zhū tiān lín yòu lái zhù yáng jiǎn nǎ zhà lái zhàn lǚ yuè
玉鼎真人祭起斩仙剑，诛了朱天麟，又来助杨戬、哪咤来战吕岳。
xī qí chéng nèi zhǐ yǒu lǚ yuè yáng wén huī èr rén
西岐城内止有吕岳、杨文辉二人。
qiě shuō zi yá zuò zài yín ān diàn qí jí fāng yù wèi néng quán tuǒ
且说子牙坐在银安殿，其疾方愈，未能全妥。
zuǒ yòu zhàn lì jǐ gè mén rén léi zhèn zi jīn zhà mù zhà lóng xū hǔ huáng tiān huà tǔ xíng sūn
左右站立几个门人：雷震子、金咤、木咤、龙须虎、黄天化、土行孙。
zhǐ tīng de hǎn shēng zhèn de luó gǔ qí míng
只听得喊声振地，锣鼓齐鸣。
zi yá huāng wèn
子牙慌问；
zhòng mén rén jù yuē bù zhī
众门人俱曰：“不知。
bàng yǒu léi zhèn zi shēn hèn lǚ yuè dài dì zǐ kàn lái
”傍有雷震子深恨吕岳：“待弟子看来。
bǎ fēng léi chì fēi qǐ kōng zhōng yī kàn zhī shì lǚ yuè shā jìn chéng lái máng zhuǎn shēn bào yú zi yá lǚ yuè qī dí shā rù chéng lái
”把风雷翅飞起空中一看，知是吕岳杀进城来，忙转身报于子牙：“吕岳欺敌，杀入城来。
jīn zhà mù zhà huáng tiān huà wén yán hèn lǚ yuè shēn rù gǔ suǐ wǔ rén hǎn shēng dà jiào jīn rì bù shā lǚ yuè zěn kěn gàn xiū
”金咤、木咤、黄天化闻言，恨吕岳深入骨髓，五人喊声大叫：“今日不杀吕岳，怎肯干休！
qí chū xiāng fǔ
”齐出相府。
zi yá zǔ lán bú zhù
子牙阻拦不住。
lǚ yuè zhèng zhàn zhī jiān zhī jiàn jīn zhà dà hū yuē xiōng dì
吕岳正战之间，只见金咤大呼曰：“兄弟！
bù kě zǒu le lǚ yuè
不可走了吕岳！
máng bǎ dùn lóng zhuāng jì zài kōng zhōng
”忙把遁龙桩祭在空中。
lǚ yuè jiàn cǐ bǎo luò jiāng xià lái máng jiāng jīn yǎn tuo pāi yī xià nà tuo sì zú jiù qǐ fēng yún fāng yù qǐ qù bù fáng mù zhà jiāng wú gōu jiàn jì qǐ kǎn lái
吕岳见此宝落将下来，忙将金眼驼拍一下，那驼四足就起风云，方欲起去，不防木咤将吴钩剑祭起砍来。
lǚ yuè duǒ bù jí bèi jiàn xiè xià yī zhī bǎng bì fù tòng táo zǒu
吕岳躲不及，被剑卸下一只膀臂，负痛逃走。
yáng wén huī jiàn shì bù hǎo yì suí shī bài xià zhèn qù
杨文辉见势不好，亦随师败下阵去。
qiě shuō zhòng mén rén děng huí jiàn zi yá
且说众门人等回见子牙。
huáng lóng zhēn rén tóng yù dǐng zhēn rén yuē zi yá fàng xīn cǐ zi jīn rì zhī bài zài bù gǎn zhèng yǎn qū xi qí le
黄龙真人同玉鼎真人曰：“子牙放心，此子今日之败，再不敢正眼觑西歧了。
wú děng zàn huí shān yuè zhì bài jiàng jí chén zài lái bài hè
吾等暂回山岳，至拜将吉辰，再来拜贺。
èr xian huí shān
”二仙回山。
bù biǎo
不表。
qiě shuō zhèng lún zài chéng wài jiàn bài cán rén mǎ lái bào qǐ ye zhī dào lǚ lǎo yé shī jī zǒu le
且说郑伦在城外，见败残人马来报：“启爷知道：吕老爷失机走了。
zhèng lún dī shǒu wú yǔ huí yíng jiàn sū hóu
”郑伦低首无语，回营见苏侯。
sū hóu àn xǐ yuē jīn rì fāng xiǎn zhēn mìng shèng zhǔ
苏侯暗喜曰：“今日方显真命圣主。
jù gè wú yǔ
”俱各无语。
qiě shuō nà rì lǚ yuè tóng mén rén bài zǒu lái zhì yī shān xīn xià shí fēn jīng jù
且说那日吕岳同门人败走，来至一山，心下十分惊惧；
xià le zuò qí yǐ sōng kào shí shǎo qì piàn shí duì yáng wén huī yuē jīn rì zhī bài dà rǔ wú jiǔ lóng dǎo shēng míng
下了坐骑，倚松靠石，少憩片时，对杨文辉曰：“今日之败，大辱吾九龙岛声名。
rú jīn wǎng nà lǐ qù mì yī dào you yǐ bào wú jīn rì zhī hèn
如今往那里去觅一道友，以报吾今日之恨？
huà yóu wèi liǎo tīng de nǎo hòu yǒu rén chàng dào qíng ér lái gē yuē
”话犹未了，听得脑后有人唱道情而来，歌曰：
yān xiá shēn chù yǐn wú qū xiū liàn tiān huáng fǎng dào jī
“烟霞深处隐吾躯，修炼天皇访道机。
yì diǎn zhēn yuán wú pò lòu tuō bái hǔ guò qiáo xi
一点真元无破漏，拖白虎，过桥西。
yì xiāo mó tiān dì xū yú
易消磨天地须臾。
rén chēng wǒ quán zhēn kè bàn lóng hǔ shǒu máo lú guò jǐ shì gù shǒu nán ér
人称我全真客，伴龙虎守茅庐，过几世固守男儿。
lǚ yuè tīng ba huí tóu yī kàn jiàn yī rén fēi sú fēi dào tóu dài yī dǐng kuī shēn chuān dào fú shǒu zhí xiáng mó chǔ xú xú ér lái
吕岳听罢，回头一看，见一人非俗非道，头戴一顶盔，身穿道服，手执降魔杵，徐徐而来。
lǚ yuè lì shēn yán yuē lái de dào zhě shì shuí
吕岳立身言曰：“来的道者是谁？
qí rén dá yuē wú fēi bié rén nǎi jīn tíng shān yù wū dòng dào héng tiān zūn mén xià wéi hù shì yě
”其人答曰：“吾非别人，乃金庭山玉屋洞道行天尊门下韦护是也；
jīn fèng shī mìng xià shān zuǒ shī shū zǐ yá dōng jìn wǔ guān miè zhòu
今奉师命下山，佐师叔子牙，东进五关灭纣。
jīn xiān wǎng xī qí qín ná lǚ yuè yǐ wéi jìn jiàn zhī gōng
今先往西岐，擒拿吕岳，以为进见之功。
yáng wén huī wén yán dà nù dà hē yī shēng yuē nǐ zhè sī hǎo dà dǎn gǎn shuō qī xīn dà huà
”杨文辉闻言大怒，大喝一声曰：“你这厮好大胆，敢说欺心大话！
zòng bù zhí jiàn lái qǔ wéi hù
”纵步执剑，来取韦护。
wéi hù xiào yuē shì yǒu còu qiǎo yuán lái cǐ chù zhèng yǔ lǚ yuè xiāng féng
韦护笑曰：“事有凑巧，原来此处正与吕岳相逢！
èr rén qīng yí hǔ bù dà shā shān qián
” 二人轻移虎步，大杀山前。
zhǐ sān wǔ huí hé wéi hù jì qǐ jiàng mó chǔ
只三五回合，韦护祭起降魔杵。
zěn jiàn de hǎo bǎo bèi yǒu shī wèi zhèng shī yuē
怎见得好宝贝，有诗为证，诗曰：
céng jīng duàn liàn lú zhōng huǒ zhì jiù xiáng mó chǔ yī gēn
曾经锻炼炉中火，制就降魔杵一根。
hù fǎ shā mén duō yǒu dào wén huī yù cǐ jué zhēn hún
护法沙门多有道，文辉遇此绝真魂。
huà shuō cǐ bǎo ná zài shǒu zhōng qīng rú huī cǎo
话说此宝拿在手中，轻如灰草；
dǎ zài rén shēn shàng zhòng shì tài shān
打在人身上，重似泰山。
yáng wén huī jiàn cǐ bǎo luò jiāng xià lái fāng yào tuō shēn zěn miǎn cǐ ě zhèng zhōng dǐng shàng
杨文辉见此宝落将下来，方要脱身，怎免此厄，正中顶上。
kě lián dǎ dī nǎo jiāng bèng chū
可怜打的脑浆迸出。
yī dào líng hún jìn fēng shén tái qù le
──一道灵魂进封神台去了。
lǚ yuè jiàn yòu zhé le mén rén xīn zhōng dà nù dà hē yuē hǎo niè zhàng
吕岳见又折了门人，心中大怒，大喝曰：“好孽障！
gǎn rú cǐ dà dǎn qī wǔ yú wǒ
敢如此大胆，欺侮于我。
līng shǒu zhōng jiàn fēi lái zhí qǔ
”拎手中剑，飞来直取。
wéi hù zhǎn kāi chǔ biàn huà wú qióng
韦护展开杵，变化无穷。
yí gè shì hù sān jiào fǎ mén quán zhēn
一个是护三教法门全真；
yí gè shì dì sān bù wēn bù zhèng shén
一个是第三部瘟部正神。
liǎng jiā lái wǎng yǒu wǔ qī huí hé wéi hù yòu jì qǐ bǎo chǔ
两家来往，有五七回合，韦护又祭起宝杵。
lǚ yuè guān zhī liào bù néng pò cǐ bǎo suí jiè tǔ dùn huà huáng guāng ér qù
吕岳观之，料不能破此宝，随借土遁，化黄光而去。
wéi hù jiàn zǒu le lǚ yuè shōu le xiáng mó chǔ jìng wǎng xī qí lái
韦护见走了吕岳，收了降魔杵，径往西岐来；
zǎo zhì xiāng fǔ
早至相府。
mén guān tōng bào yǒu yī dào rén qiú jiàn
门官通报：“有一道人求见。
zi yá tīng de shì dào zhě máng dào qǐng lái
”子牙听得是道者，忙道：“请来。
wéi hù zhì yán qián dǎo shēn xià bài kǒu chēng shī shū dì zǐ shì jīn tíng shān yù wū dòng dào héng tiān zūn mén xià wéi hù shì yě
”韦护至檐前，倒身下拜，口称：“师叔，弟子是金庭山玉屋洞道行天尊门下韦护是也；
jīn fèng shī mìng lái zuǒ shī shū gòng fǔ xī qí
今奉师命，来佐师叔，共辅西岐。
dì zǐ zhōng tú céng yù lǚ yuè liǎng xià jiāo fēng bèi dì zǐ yòng xiáng mó chǔ dǎ sǐ le yí gè dào zhě bù zhī hé míng
弟子中途曾遇吕岳，两下交锋，被弟子用降魔杵打死了一个道者，不知何名；
dān zǒu le lǚ yuè
单走了吕岳。
zi yá wén yán dà yuè
”子牙闻言大悦。
qiě shuō lǚ yuè huí wǎng jiǔ lóng dǎo liàn wēn huáng sǎn
且说吕岳回往九龙岛，炼瘟癀伞。
bù biǎo
不表。
qiě shuō sū hóu bèi zhèng lún jù zhù bù kěn guī zhōu xīn xià shí fēn bù lè
且说苏侯被郑伦拒住，不肯归周，心下十分不乐。
zì sī lǚ lǚ dé zuì yǔ zi yá rú hé shì hǎo
自思：“屡屡得罪与子牙，如何是好？
qiě bù yán sū hù nà mèn
”且不言苏护纳闷。
huà fēn liǎng chù qiě yán tài huá shān yún xiāo dòng chì jīng zǐ zhǐ yīn xuē le dǐng shàng sān huā qián xiāo xiōng zhōng wǔ qì xián zuò yú dòng zhōng bǎo yǎng tiān yuán
……话分两处，且言太华山云霄洞赤精子，只因削了顶上三花，潜消胸中五气，闲坐于洞中，保养天元。
zhī jiàn yǒu yù xū gōng bái hè tóng zǐ chí zhá ér zhì
只见有玉虚宫白鹤童子持札而至。
chì jīng zǐ jiē jiàn
赤精子接见。
bái hè tóng ér kāi dú yù zhá
白鹤童儿开读御札。
xiè ēn bì fāng zhī jiāng zǐ yá jīn tái bài jiàng qǐng shī shū xī qí jiē jià
谢恩毕，方知姜子牙金台拜将：“请师叔西岐接驾。
chì jīng zǐ dǎ fā bái hè tóng ér huí gōng
”赤精子打发白鹤童儿回宫。
hū rán jiàn mén rén yīn hóng zài bàng dào rén yuē tú dì nǐ jīn zài cǐ fēi shì le dào chéng xiān zhī rén
忽然见门人殷洪在傍，道人曰：“徒弟，你今在此，非是了道成仙之人。
rú jīn wǔ wáng nǎi rén shèng zhī jūn yǒu shì yú tiān xià fá zuì diào mín
如今武王乃仁圣之君，有事于天下，伐罪吊民。
nǐ jiāng shī shū hé dāng fēng bài dōng jìn wǔ guān huì zhū hóu yú mèng jīn miè dú fū yú mù yě
你姜师叔合当封拜，东进五关，会诸侯于孟津，灭独夫于牧野。
nǐ kě jí xià shān zhù zi yá yī bì zhī lì
你可即下山，助子牙一臂之力。
zhǐ shì nǐ yǒu yī jiàn shì chè zhǒu
只是你有一件事掣肘。
yīn hóng yuē lǎo shī dì zǐ yǒu hé shì chè zhǒu
”殷洪曰：“老师，弟子有何事掣肘？
chì jīng zǐ yuē nǐ nǎi shì zhòu wáng qīn zi nǐ jué bù kěn zuǒ zhōu
”赤精子曰：“你乃是纣王亲子，你决不肯佐周。
yīn hóng wén yán jiāng kǒu zhōng yù dīng yī cuò èr mù tú zhēng lǎo shī zài shàng dì zǐ suī shì zhòu wáng qīn zi wǒ yǔ dá jǐ yǒu bǎi shì zhī chóu
”殷洪闻言，将口中玉钉一锉，二目图睁：“老师在上：弟子虽是纣王亲子，我与妲己有百世之雠。
fù bù cí zi bù xiào
父不慈，子不孝。
tā tīng dá jǐ zhī yán kū wú mǔ zhī mù luò wú mǔ èr shǒu zài xī gōng sǐ yú fēi mìng dì zǐ shí shí yǐn hèn kè kè tòng xīn
他听妲己之言，刳吾母之目，烙吾母二手，在西宫死于非命，弟子时时饮恨，刻刻痛心。
zěn néng de cǐ jī huì ná zhù dá jǐ yǐ bào wǒ mǔ chén yuān dì zǐ suī sǐ wú hèn
怎能得此机会拿住妲己，以报我母沉冤，弟子虽死无恨！
chì jīng zǐ tīng ba dà yuè nǐ suī yǒu cǐ yì bù kě bǎ niàn tou gǎi le
”赤精子听罢大悦：“你虽有此意，不可把念头改了。
yīn hóng yuē dì zǐ zěn gǎn yǒu fù shī mìng
”殷洪曰：“弟子怎敢有负师命？
dào rén máng qǔ zǐ shòu xian yī yīn yáng jìng shuǐ huǒ fēng
”道人忙取紫绶仙衣、阴阳镜、水火锋，
ná zài shǒu zhōng
拿在手中，
yuē yīn hóng
曰：“殷洪，
nǐ ruò shì dōng jìn shí
你若是东进时，
tǎng guò jiā mèng guān
倘过佳梦关，
yǒu yī huǒ líng shèng mǔ
有一火灵圣母，
tā yǒu jīn xiá guān dài zài tóu shàng
他有金霞冠戴在头上，
fàng jīn xiá sān sì shí zhàng
放金霞三四十丈，
zhào zhe tā yī shēn
罩着他一身，
tā néng kàn dé jiàn nǐ
他能看得见你，
nǐ kàn bú jiàn tā
你看不见他。
nǐ chuān cǐ zǐ shòu xian yī kě jiù nǐ dāo jiàn zhī zāi
你穿此紫绶仙衣，可救你刀剑之灾。
yòu qǔ yīn yáng jìng fù yǔ yīn hóng tú dì cǐ jìng bàn biān hóng bàn biān bái
”又取阴阳镜付与殷洪：“徒弟，此镜半边红，半边白；
bǎ hóng de yī huǎng biàn shì shēng lù
把红的一晃，便是生路；
bǎ bái de yī huǎng biàn shì sǐ lù
把白的一晃，便是死路。
shuǐ huǒ fēng kě yǐ suí shēn hù tǐ
水火锋可以随身护体。
nǐ bù kě chí liú kuài shōu shí qù ba
你不可迟留，快收拾去罢！
wú bù jiǔ yě zhì xī qí
吾不久也至西岐。
yīn hóng shōu shí cí le shī fu xià shān
”殷洪收拾，辞了师父下山。
chì jīng zǐ àn xiǎng wǒ wèi zi yá gù jiāng dòng zhōng zhī bǎo jǐn fù yǔ yīn hóng qù le
赤精子暗想：“我为子牙，故将洞中之宝尽付与殷洪去了。
tā zhōng shì zhòu wáng zhī zǐ tǎng ruò zhōng tú xīn biàn rú zhī nai hé
他终是纣王之子，倘若中途心变，如之奈何？
nà shí jié fǎn wèi bù měi
那时节反为不美。
chì jīng zǐ máng jiào yīn hóng
赤精子忙叫：“殷洪！
nǐ qiě huí lái
你且回来。
yīn hóng yuē dì zǐ jì qù lǎo shī yòu lìng dì zi huí lái yǒu hé fēn fù
”殷洪曰：“弟子既去，老师又令弟子回来，有何吩咐？
chì jīng zǐ yuē wú bǎ cǐ bǎo jù fù yǔ nǐ qiè bù kě wàng shī zhī yán bǎo zhòu fá zhōu
”赤精子曰：“吾把此宝俱付与你，切不可忘师之言，保纣伐周。
yīn hóng yuē dì zǐ ruò wú lǎo shī jiù shàng gāo shān sǐ yǐ duō shí
”殷洪曰：“弟子若无老师救上高山，死已多时；
qǐ néng wàng yǒu jīn rì
岂能望有今日！
dì zǐ zěn gǎn bèi shī yán ér wàng zhī lǐ
弟子怎敢背师言而忘之理！
chì jīng zǐ yuē cóng lái rén miàn shì xīn fēi rú hé bǎo dé dào dǐ
”赤精子曰：“从来人面是心非，如何保得到底！
nǐ xū shì duì wǒ fā gè shì lái
你须是对我发个誓来。
yīn hóng suí kǒu yīng yuē dì zǐ ruò yǒu tā yì sì zhī jù chéng fēi huī
”殷洪随口应曰：“弟子若有他意，四肢俱成飞灰！
chì jīng zǐ yuē chū kǒu yǒu yuàn
”赤精子曰：“出口有愿。
nǐ biàn qù ba
你便去罢！
qiě shuō yīn hóng lí le dòng fǔ jiè tǔ dùn wǎng xī qí ér lái
”且说殷洪离了洞府，借土遁往西岐而来。
zhèng shì
正是：
shén xiān dào shù fēi fán shù zú tà fēng yún àn wǔ xíng
神仙道术非凡术，足踏风云按五行。
huà shuō yīn hóng jià tǔ dùn zhèng xíng bù jué luò jiāng xià lái
话说殷洪架土遁正行，不觉落将下来。
yī zuò gǔ gǔ guài guài de gāo shān hǎo xiōng xiǎn
一座古古怪怪的高山，好凶险！
zěn jiàn de yǒu shī wèi zhèng shī yuē
怎见得，有诗为证，诗曰：
dǐng diān sōng bǎi jiē yún qīng shí bì jīng zhēn guà yě téng
顶巅松柏接云青，石壁荆榛挂野藤。
wàn zhàng cuī wéi fēng lǐng jùn qiān céng qiào xiǎn hè yá shēn
万丈崔嵬峰岭峻，千层峭险壑崖深。
cāng tái bì xiǎn pù yīn shí gǔ guì gāo huái jié dà lín
苍苔碧藓铺阴石，古桧高槐结大林。
lín shēn chù chù tīng yōu niǎo shí lěi céng céng jiàn hǔ xíng
林深处处听幽鸟，石磊层层见虎行。
jiàn nèi shuǐ liú rú xiè yù lù bàng huā luò shì duī jīn
涧内水流如泻玉，路傍花落似堆金。
shān shì xiǎn è nán yí bù shí bù quán wú bàn bù píng
山势险恶难移步，十步全无半步平。
hú lí mí lù chéng shuāng zǒu yě shòu xuán yuán zuò duì yín
狐狸麋鹿成双走，野兽玄猿作对吟。
huáng méi shú xìng zhēn kān shí yě cǎo xián huā bù shí míng
黄梅熟杏真堪食，野草闲花不识名。
huà shuō yīn hóng kàn ba shān jǐng
话说殷洪看罢山景，
zhī jiàn mào lín zhōng yī shēng luó xiǎng
只见茂林中一声锣响，
yīn hóng jiàn yǒu yī rén
殷洪见有一人，
miàn rú liàng qī
面如亮漆，
hǎi xià hóng rán
海下红髯，
liǎng dào huáng méi
两道黄眉，
yǎn rú jīn dù
眼如金镀，
zào páo wū mǎ
皂袍乌马，
chuān yī fù jīn suǒ jiǎ
穿一付金锁甲，
yòng liǎng tiáo yín zhuāng jiān
用两条银装锏，
gǔn shàng shān lái
滚上山来，
dà huà yī shēng
大叱一声，
rú tóng léi míng
如同雷鸣，
wèn dào nǐ shì nà lǐ dào tóng
问道：“你是那里道童，
gǎn tàn wú zhī cháo xué
敢探吾之巢穴？
pī tóu jiù dǎ yī jiān
”劈头就打一锏。
yīn hóng máng jiāng shuǐ huǒ fēng jí jià máng yíng
殷洪忙将水火锋急架忙迎。
bù mǎ jiāo huán
步马交还。
shān xià yòu yǒu yī rén dà hū yuē xiōng zhǎng wǒ lái le
山下又有一人大呼曰：“兄长，我来了！
nà rén dài hǔ kē nǎo miàn rú chì zǎo hǎi xià cháng xū yòng tuo lóng qiāng qí huáng piǎo mǎ shuāng zhàn yīn hóng
”那人戴虎磕脑，面如赤枣，海下长须，用驼龙枪，骑黄膘马，双战殷洪。
yīn hóng zěn dí dé guò èr rén xīn bù àn xiǎng wú shī céng fēn fù yīn yáng jìng àn rén shēng sǐ jīn rì shì tā yī shì
殷洪怎敌得过二人，心不暗想：“吾师曾吩咐，阴阳镜按人生死，今日试他一试。
yīn hóng bǎ yīn yáng jìng ná zài shǒu zhōng bǎ yī biān bái de duì zhe èr rén yī huàng
”殷洪把阴阳镜拿在手中，把一边白的对着二人一愰。
nà èr rén zuò bú zhù ān qiāo zhuàng xià chén āi
那二人坐不住鞍鞒，撞下尘埃。
yīn hóng dà xǐ
殷洪大喜。
zhī jiàn shān xià yòu yǒu èr rén shàng shān lái gèng shì xiōng è
只见山下又有二人上山来，更是凶恶。
yī rén miàn rú huáng jīn duǎn fā qiú xū chuān dà hóng pī yín jiǎ zuò bái mǎ yòng dà dāo zhēn shì yǒng měng
一人面如黄金、短发虬须、穿大红、披银甲、坐白马、用大刀，真是勇猛。
yīn hóng xīn xià shén qiè bǎ jìng zi duì tā yī huàng nà rén yòu diē xià ān qiāo
殷洪心下甚怯，把镜子对他一愰，那人又跌下鞍鞒。
hòu miàn yī rén jiàn yīn hóng zhè děng dào shù gǔn ān xià mǎ guì ér gào yuē wàng xiān cháng dà fā cí bēi shè miǎn sān rén zuì qiān
后面一人见殷洪这等道术，滚鞍下马，跪而告曰：“望仙长大发慈悲，赦免三人罪愆！
yīn hóng yuē wú fēi xiān cháng nǎi zhòu wáng diàn xià yīn hóng shì yě
”殷洪曰：“吾非仙长，乃纣王殿下殷洪是也。
nà rén tīng ba kòu tóu zài dì yuē xiǎo rén bù zhī qiān suì jià lín wú xiōng yì bù zhī wàn wàng ráo shù
”那人听罢，叩头在地，曰：“小人不知千岁驾临，吾兄亦不知，万望饶恕。
yīn hóng yuē wú yǔ nǐ fēi shì dí guó zài jué bù hài tā
”殷洪曰：“吾与你非是敌国，再决不害他。
jiāng yīn yáng jìng bǎ hóng de bàn biān duì sān rén yī huàng
”将阴阳镜把红的半边对三人一愰。
sān rén qí xǐng huí lái yuè shēn ér qǐ dà jiào yuē hǎo yāo dào
三人齐醒回来，跃身而起，大叫曰：“好妖道！
gǎn qī wǔ wǒ děng
敢欺侮我等！
bàng lì yī rén dà hū yuē zhǎng xiōng bù kě zào cì
”傍立一人大呼曰：“长兄，不可造次！
cǐ nǎi shì yīn diàn xià yě
此乃是殷殿下也。
sān rén tīng ba dǎo shēn xià bài kǒu chēng qiān suì
”三人听罢，倒身下拜，口称：“千岁！
yīn hóng yuē qǐng wèn sì wèi gāo xìng dà míng
”殷洪曰：“请问四位，高姓大名？
nèi yī rén yīng yuē mǒu děng zài cǐ èr lóng shān huáng fēng lǐng xiào jù lù lín mò jiāng xìng páng míng hóng
”内一人应曰：“某等在此二龙山黄峰岭啸聚绿林，末将姓庞，名弘；
cǐ rén xìng liú míng fu
此人姓刘，名甫；
cǐ rén xìng gǒu míng zhāng
此人姓苟，名章；
cǐ rén xìng bì míng huán
此人姓毕，名环。
yīn hóng yuē guān nǐ sì rén yī biǎo fēi sú zhēn shì dāng shì yīng xióng
”殷洪曰：“观你四人，一表非俗，真是当世英雄。
hé bù suí wǒ wǎng xī qí qù zhù wǔ wáng fá zhòu rú hé
何不随我往西岐去助武王伐纣，如何？
liú fu yuē diàn xià nǎi chéng tāng zhòu yìn fǎn bù zuǒ chéng tāng ér zhù zhōu wǔ zhě hé yě
”刘甫曰：“殿下乃成汤胄胤，反不佐成汤而助周武者何也？
yīn hóng yuē zhòu wáng suī shì wú fù nài tā jué miè yí lún yǒu shī jūn dào wèi tiān xià suǒ gòng qì
”殷洪曰：“纣王虽是吾父，奈他绝灭彝伦，有失君道，为天下所共弃。
wú gù shùn tiān ér xíng bù gǎn wéi nì
吾故顺天而行，不敢违逆。
nǐ cǐ shān rú jīn yǒu duō shǎo rén mǎ
你此山如今有多少人马？
páng hóng dá yuē cǐ shān yǒu sān qiān rén mǎ
”庞弘答曰：“此山有三千人马。
yīn hóng yuē jì shì rú cǐ nǐ men tóng wú wǎng xī qí bù shī rén chén zhī wèi
”殷洪曰：“既是如此，你们同吾往西岐，不失人臣之位。
sì rén dá yuē ruò qiān suì tí xié nǎi guì shén suǒ zhào gǎn bù rú mìng
”四人答曰：“若千岁提携，乃贵神所照，敢不如命。
sì jiāng suí jiāng sān qiān rén mǎ gǎi zuò guān bīng dǎ xī qí hào sè fàng huǒ shāo le shān zhài lí le gāo shān
”四将随将三千人马改作官兵，打西岐号色，放火烧了山寨，离了高山。
yī lù shàng zhèng shì
一路上正是：
shā qì chōng kōng rén mǎ jìn zhè chǎng yì shì yòu lái qīn
杀气冲空人马进，这场异事又来侵。
huà shuō rén mǎ fēi zhǐ yī rì xíng zài zhōng tú hū jiàn yī dào rén kuà hǔ ér lái
话说人马非止一日，行在中途，忽见一道人跨虎而来。
zhòng rén dà jiào hǔ lái le
众人大叫：“虎来了！
dào rén yuē bù fáng cǐ hǔ nǎi shì jiā hǔ bù gǎn shāng rén
”道人曰：“不妨，此虎乃是家虎，不敢伤人。
fán nǐ bào yǔ yīn diàn xià shuō yǒu yī dào zhě yào jiàn
烦你报与殷殿下，说有一道者要见。
jūn shì bào zhì mǎ qián yuē qǐ qiān suì yǒu yī dào zhě yào jiàn
”军士报至马前曰：“启千岁：有一道者要见。
yīn hóng yuán shì dào rén chū shēn mìng zuǒ yòu zhù le rén mǎ qǐng lái xiāng jiàn
”殷洪原是道人出身，命左右：“住了人马，请来相见。
shǎo shí jiàn yī dào zhě piāo rán ér lái bái miàn cháng xū shàng zhàng jiàn yīn hóng dǎ gè qǐ shǒu
”少时，见一道者飘然而来，白面长须，上帐见殷洪，打个稽首。
yīn hóng yì yǐ shī lǐ ér dài
殷洪亦以师礼而待。
yīn hóng wèn yuē dào cháng gāo xìng
殷洪问曰：“道长高姓？
dào rén yuē nǐ shī yǔ wú yī jiào jù shì yù xū mén xià
”道人曰：“你师与吾一教，俱是玉虚门下。
yīn hóng qiàn shēn kǒu chēng shī shū
”殷洪欠身，口称：“师叔。
èr rén zuò xia yīn hóng wèn shī shū gāo xìng
”二人坐下，殷洪问：“师叔高姓？
dà míng
大名？
jīn rì zhì cǐ yǒu hé jiàn yù
今日至此，有何见谕？
dào rén yuē wú nǎi shì shēn gōng bào yě
”道人曰：“吾乃是申公豹也。
nǐ rú jīn wǎng nà lǐ qù
你如今往那里去？
yīn hóng yuē fèng shī mìng wǎng xī qí zhù wǔ wáng fá zhòu
”殷洪曰：“奉师命往西岐，助武王伐纣。
dào rén zhèng sè yán yuē qǐ yǒu cǐ lǐ
”道人正色言曰：“岂有此理！
zhòu wáng shì nǐ shèn me rén
纣王是你甚么人？
hóng yuē shì dì zǐ zhī fù
”洪曰：“是弟子之父。
dào rén dà hē yī shēng yuē shì jiān qǐ yǒu zi zhù tā rén fǎn fá fù qīn zhī lǐ
”道人大喝一声曰：“世间岂有子助他人，反伐父亲之理！
yīn hóng yuē zhòu wáng wú dào tiān xià pàn zhī
”殷洪曰：“纣王无道，天下叛之。
jīn yǐ tiān zhī suǒ shùn xíng tiān zhī fá tiān bì shùn zhī
今以天之所顺，行天之罚，天必顺之；
suī yǒu xiào zǐ cí sūn bù néng gǎi qí qiān yóu
虽有孝子慈孙，不能改其愆尤。
shēn gōng bào xiào yuē nǐ nǎi yú mí zhī rén zhí yī zhī fu bù zhī dà yì
”申公豹笑曰：“你乃愚迷之人，执一之夫，不知大义。
nǐ nǎi chéng tāng miáo yì suī zhòu wáng wú dào wú zi fá fù zhī lǐ
你乃成汤苗裔，虽纣王无道，无子伐父之理。
kuàng bǎi nián zhī hòu shuí wèi jì sì zhī rén
况百年之后，谁为继嗣之人？
nǐ dào bù sī shè jì wéi zhòng
你倒不思社稷为重；
tīng hé rén zhī yán wǔ nì miè lún wèi tiān xià wàn shì zhī bù xiào wèi yǒu ruò diàn xià zhī shèn zhě
听何人之言，忤逆灭伦，为天下万世之不肖，未有若殿下之甚者！
nǐ jīn zhù wǔ wáng fá zhòu tǎng yǒu bù cè yī zé zōng miào bèi tā rén zhī suǒ huài shè jì bèi tā rén zhī suǒ yǒu
你今助武王伐纣，倘有不测，一则宗庙被他人之所坏，社稷被他人之所有。
nǐ jiǔ hòu sǐ yú jiǔ quán zhī xià jiāng hé yán xiāng jiàn nǐ shǐ zǔ zāi
你久后死于九泉之下，将何颜相见你始祖哉？
yīn hóng bèi shēn gōng bào yī piān yán yǔ shuō dòng qí xīn dī tóu bù yǔ mò mò wú yán
”殷洪被申公豹一篇言语说动其心，低头不语，默默无言；
bàn shǎng yán yuē lǎo shī zhī yán suī zé yǒu lǐ wǒ céng duì wǒ shī fā zhòu lì yì lái zhù wǔ wáng
半晌，言曰：“老师之言虽则有理，我曾对我师发咒，立意来助武王。
shēn gōng bào yuē nǐ fā hé zhòu
”申公豹曰：“你发何咒？
yīn hóng yuē wǒ fā shì shuō rú bù zhù wǔ wáng fá zhòu sì zhī jù chéng fēi huī
”殷洪曰：“我发誓说：如不助武王伐纣，四肢俱成飞灰。
shēn gōng bào xiào yuē cǐ nǎi yá téng zhòu ěr
”申公豹笑曰：“此乃牙疼咒耳！
shì jiān qǐ yǒu xuè ròu chéng wéi fēi huī zhī lǐ
世间岂有血肉成为飞灰之理。
nǐ yī wú zhī yán gǎi guò niàn tou jìng qù fá zhōu jiǔ hòu bì chéng dà yè shù jī bù fù zǔ zōng miào shè jì zhī líng yǔ wǒ yī piàn zhēn xīn ěr
你依吾之言，改过念头，竟去伐周，久后必成大业，庶几不负祖宗庙社稷之灵，与我一片真心耳。
yīn hóng bǐ shí tīng le shēn gōng bào zhī yán bǎ chì jīng zǐ zhī yǔ diū le nǎo hòu
”殷洪彼时听了申公豹之言，把赤精子之语丢了脑后。
shēn gōng bào yuē rú jīn xī qí yǒu jì zhōu hóu sū hù zhēng fá
申公豹曰：“如今西岐有冀州侯苏护征伐。
nǐ cǐ qù yǔ tā hé bīng yī chù wǒ zài yǔ nǐ qǐng yī gāo rén lái zhù nǐ chéng gōng
你此去与他合兵一处，我再与你请一高人来，助你成功。
yīn hóng yuē sū hù nǚ dá jǐ jiāng wú mǔ hài le wǒ zěn kěn yǔ chóu rén zhī fù gòng jū
”殷洪曰：“苏护女妲己将吾母害了，我怎肯与雠人之父共居！
shēn gōng bào xiào yuē guài rén xū zài fù xiāng jiàn yǒu hé fáng
”申公豹笑曰：“‘怪人须在腹，相见有何妨。
nǐ chéng le tiān xià rèn nǐ jiāng tā zěn me qù bào mǔ zhī hèn hé bì zài yī shí zì shī jī huì
’你成了天下，任你将他怎么去报母之恨，何必在一时自失机会。
yīn hóng qiàn shēn xiè yuē lǎo shī zhī yán dà shì yǒu lǐ
”殷洪欠身谢曰：“老师之言大是有理。
shēn gōng bào shuō fǎn le yīn hóng kuà hǔ ér qù
”申公豹说反了殷洪，跨虎而去。
zhèng shì
正是：
kān hèn shēn gōng duō ráo shé yīn hóng nán miǎn zhè zāi zhūn
堪恨申公多饶舌，殷洪难免这灾迍。
qiě shuō yīn hóng gǎi le xī zhōu hào sè dǎ zhe chéng tāng zì hào yī rì dào le xī qí guǒ jiàn sū hóu dà yíng zhā zài chéng xià
且说殷洪改了西周号色，打着成汤字号，一日到了西岐，果见苏侯大营扎在城下。
yīn hóng mìng páng hóng qù lìng sū hóu lái jiàn
殷洪命庞弘去令苏侯来见。
páng hóng bù zhī jiù lǐ suí shàng mǎ dào yíng qián dà hū yuē yīn qiān suì jià lín lìng jì zhōu hóu qù jiàn
庞弘不知就里，随上马到营前，大呼曰：“殷千岁驾临，令冀州侯去见！
yǒu tàn shì mǎ bào rù zhōng jūn qǐ jūn hòu yíng wài yǒu yīn diàn xià bīng dào rú jīn lái lìng jūn hóu qù jiàn
”有探事马报入中军：“启君侯：营外有殷殿下兵到，如今来令君侯去见。
sū hóu tīng ba chén yín yuē tiān zǐ diàn xià jiǔ yǐ yān mò rú hé yòu yǒu diàn xià
”苏侯听罢，沉吟曰：“天子殿下久已湮没，如何又有殿下？
kuàng wú fèng chì zhēng tǎo shēn wéi dà jiàng shuí gǎn lìng wǒ qù jiàn
况吾奉敕征讨，身为大将，谁敢令我去见？
yīn fēn fù qí mén guān yuē nǐ qiě jiāng lái rén lìng lái
”因吩咐旗门官曰：“你且将来人令来。
jūn zhèng sī lái lìng páng hóng
”军政司来令庞弘。
páng hóng suí zhì zhōng jūn
庞弘随至中军。
sū hóu jiàn páng hóng shēng de xiōng è xiàng mào qiāo qī biàn wèn lái zhě yuē nǐ shì nà lǐ lái de bīng
苏侯见庞弘生的凶恶，相貌跷蹊，便问来者曰：“你是那里来的兵？
shì nà gè diàn xià mìng nǐ lái zhì cǐ
是那个殿下命你来至此？
páng hóng dá yuē cǐ shì èr diàn xià zhī lìng mìng mò jiāng lái lìng lǎo jiàng jūn
”庞弘答曰：“此是二殿下之令，命末将来令老将军。
sū hóu tīng ba chén yín yuē dāng shí yǒu yīn jiāo yīn hóng bǎng zài jiǎo tóu zhuāng shàng bèi fēng guā bú jiàn le nà lǐ yòu yǒu yí gè èr diàn xià yīn hóng yě
”苏侯听罢，沉吟曰：“当时有殷郊、殷洪绑在绞头桩上，被风刮不见了，那里又有一个二殿下殷洪也？
bàng yǒu zhèng lún qǐ yuē jūn hòu tīng bǐng dāng shí jì yǒu bèi fēng guā qù zhī yì cǐ shí jiù yǒu yí gè bù kě jiě zhī lǐ
”傍有郑伦启曰：“君侯听禀：当时既有被风刮去之异，此时就有一个不可解之理。
xiǎng bì dāng chū bèi nà yī wèi shén xiān shōu qù
想必当初被那一位神仙收去。
jīn jiàn tiān xià fēn fēn dāo bīng sì qǐ tè lái fú zhù jiā guó yì wèi kě zhī
今见天下纷纷，刀兵四起，特来扶助家国，亦未可知。
jūn hòu qiě dào tā xíng yíng kàn qí zhēn jiǎ biàn zhī duān dì
君侯且到他行营，看其真假，便知端的。
sū hóu cóng qí yán suí chū dà yíng lái zhì yuán mén
”苏侯从其言，随出大营，来至辕门。
páng hóng jìn yíng huí fù yīn hóng yuē sū hù zài yuán mén děng lìng
庞弘进营回复殷洪曰：“苏护在辕门等令。
yīn hóng tīng de mìng zuǒ yòu lìng lái
”殷洪听得，命左右：“令来。
sū hóu zhèng lún zhì zhōng jūn xíng lǐ qiàn shēn dǎ gōng yuē mò jiāng jiǎ zhòu zài shēn bù néng quán lǐ
”苏侯、郑伦至中军行礼，欠身打躬曰：“末将甲胄在身，不能全礼。
qǐng wèn diàn xià shì chéng tāng nà yī zhī zōng pài
请问殿下是成汤那一支宗派？
yīn hóng yuē gū nǎi dāng jīn dí pài cì zǐ yīn hóng
”殷洪曰：“孤乃当今嫡派次子殷洪。
zhǐ yīn fù wáng shī zhèng bǎ wú dì xiōng bǎng zài jiǎo tóu zhuāng yù dài xíng xíng tiān bù wáng wǒ yǒu hǎi dǎo gāo rén jiāng wǒ tí bá
只因父王失政，把吾弟兄绑在绞头桩，欲待行刑，天不亡我，有海岛高人将我提拔。
gù jīn rì xià shān zhù nǐ chéng gōng yòu hé bì wèn wǒ
故今日下山，助你成功，又何必问我？
zhèng lún tīng ba yǐ shǒu jiā é yuē yǐ jīn rì zhī yù zhèng jiàn shè jì zhī fú
”郑伦听罢，以手加额曰：“以今日之遇，正见社稷之福！
yīn hóng lìng sū hù hé bīng yī chù
”殷洪令苏护合兵一处。
yīn hóng jìn yíng shēng zhàng jiù wèn lián rì kě zēng yǔ wǔ wáng huì bīng yǐ fēn shèng fù
殷洪进营升帐，就问：“连日可曾与武王会兵以分胜负？
sū hóu bǎ qián hòu dà zhàn yī yī shuō le yī biàn
”苏侯把前后大战一一说了一遍。
yīn hóng zài zhàng nèi gǎi huàn wáng fú
殷洪在帐内，改换王服。
cì rì lǐng zhòng jiāng chū yíng qǐng zhàn
次日领众将出营请战。
yǒu bào mǎ bào rù xiàng fǔ qǐ chéng xiàng wài yǒu yīn diàn xià qǐng zhàn
有报马报入相府：“启丞相：外有殷殿下请战。
zi yá yuē chéng tāng shǎo sì yān néng yòu yǒu diàn xià tí bīng
”子牙曰：“成汤少嗣，焉能又有殿下提兵？
bàng yǒu huáng fēi hǔ yuē dāng shí yīn jiāo yīn hóng bǎng zài jiǎo tóu zhuāng shàng bèi fēng guā qù xiǎng bì jīn rì huí lái
”傍有黄飞虎曰：“当时殷郊、殷洪绑在绞头桩上，被风刮去，想必今日回来。
mò jiāng rèn de tā dài wú chū qù biàn zhī zhēn jiǎ
末将认的他，待吾出去，便知真假。
huáng fēi hǔ lǐng lìng chū chéng yǒu zi huáng tiān huà yā zhèn
”黄飞虎领令出城，有子黄天化压阵。
huáng tiān lù tiān jué tiān xiáng fù zǐ wǔ rén qí chū chéng
黄天禄、天爵、天祥父子五人齐出城。
huáng fēi hǔ zài zuò qí shàng jiàn yīn hóng wáng fú zuǒ yòu bǎi zhe páng liú gǒu bì sì jiāng hòu yǒu zhèng lún wèi zuǒ yòu hù wèi shǐ zhēn hǎo qí zhěng
黄飞虎在坐骑上，见殷洪王服，左右摆着庞、刘、苟、毕四将，后有郑伦为左右护卫使，真好齐整！
kàn yīn hóng chū mǎ zěn jiàn de yǒu shī wèi zhèng shī yuē
看殷洪出马，怎见得，有诗为证，诗曰：
shù fà jīn guān huǒ yàn shēng lián huán kǎi jiǎ cháng zhēng yún
束发金冠火焰生，连环铠甲长征云。
hóng páo shàng miàn tuán lóng xiàn yāo shù dǎng bīng zǒu shòu qún
红袍上面团龙现，腰束挡兵走兽裙。
zǐ shòu xian yī wèi nèi chèn àn guà xī qí shuǐ huǒ fēng
紫绶仙衣为内衬，暗挂稀奇水火锋。
ná rén zhuō jiāng yīn yáng jìng fù nèi ān cáng mì wǔ xíng
拿人捉将阴阳镜，腹内安藏秘五行。
zuò xia zǒu zhèn xiāo yáo mǎ shǒu tí fāng tiān jǐ yī gēn
坐下走阵逍遥马，手提方天戟一根。
lóng fèng fān shàng shū jīn zì chéng tāng diàn xià shì yīn hóng
龙凤旛上书金字，成汤殿下是殷洪。
huà shuō huáng fēi hǔ chū mǎ yán yuē lái zhě hé rén
话说黄飞虎出马言曰：“来者何人？
yīn hóng lí fēi hǔ shí nián yǒu yú bù xiǎng fēi hǔ guī le xī qí yī shí yě xiǎng bú dào
”殷洪离飞虎十年有余，不想飞虎归了西岐，一时也想不到。
yīn hóng dá yuē wú nǎi dāng jīn cì diàn xià yīn hóng shì yě
殷洪答曰：“吾乃当今次殿下殷洪是也。
nǐ shì hé rén gǎn xíng pàn luàn
你是何人，敢行叛乱？
jīn fèng chì zhēng xi zǎo zǎo xià qí shòu fù bù bì wǒ fèi xīn
今奉敕征西，早早下骑受缚，不必我费心。
mò shuō xī qí jiāng shàng nǎi kūn lún mén xià zhī rén ruò shì nǎo le wǒ lián nǐ xī qí cùn cǎo bù liú dìng xíng miè jué
莫说西岐姜尚乃昆仑门下之人，若是恼了我，连你西岐寸草不留，定行灭绝！
huáng fēi hǔ tīng shuō dá yuē diàn xià wú fēi bié rén nǎi kāi guó wǔ chéng wáng huáng fēi hǔ shì yě
”黄飞虎听说，答曰：“殿下，吾非别人，乃开国武成王黄飞虎是也。
diàn xià àn xiǎng cǐ chù nán dào yě yǒu gè huáng fēi hǔ
”殿下暗想：“此处难道也有个黄飞虎？
yīn hóng bǎ mǎ yī zòng yáo jǐ lái qǔ
”殷洪把马一纵，摇戟来取。
huáng fēi hǔ cuī shén niú shǒu zhòng qiāng jí jià lái yíng
黄飞虎催神牛，手中枪急架来迎。
niú mǎ xiāng jiāo qiāng jǐ bìng jǔ
牛马相交，枪戟并举。
zhè yī chǎng dà zhàn bù zhī shèng fù jiā hé qiě tīng xià huí fēn jiě
这一场大战，不知胜负加何，且听下回分解。