第六十回 — 封神演义 — 许仲琳

mǎ yuán xià shān zhù yīn hóng

马元下山助殷洪

shī yuē

诗曰：

xuán mén jiǔ liàn zǐ zhēn gōng bào nüè wú duān xìng gèng cán

玄门久炼紫真宫，暴虐无端性更残。

wǔ yàn tān chī chéng è niè sān huā shàn guǒ shǔ qī màn

五厌贪痴成恶孽，三花善果属欺谩。

zhòu wáng dì yè sāng lín wǎn zhōu wǔ jūn wēi ruì xuě hán

纣王帝业桑林晚，周武军威瑞雪寒。

kān tàn mǎ yuán chéng fó qù xī qí yóu zì qiè xīn wān

堪叹马元成佛去，西岐犹自怯心剜。

huà shuō huáng fēi hǔ dà zhàn yīn hóng èr qí jiāo fēng qiāng jǐ shàng xià lái wǎng xiāng jiāo yuē yǒu èr shí huí hé

话说黄飞虎大战殷洪，二骑交锋，枪戟上下，来往相交，约有二十回合。

huáng fēi hǔ qiāng fǎ rú fēng chí diàn chè wǎng lái rú fēi qiǎng rù huái zhōng

黄飞虎枪法如风驰电掣，往来如飞，抢入怀中。

yīn hóng zhāo jià bù zhù

殷洪招架不住。

zhī jiàn páng hóng zǒu mǎ lái zhù

只见庞弘走马来助；

zhè bì xiāng huáng tiān lù zòng mǎ yáo qiāng dí zhù páng hóng

这壁厢黄天禄纵马摇枪，敌住庞弘。

liú fu wǔ dāo fēi lái

刘甫舞刀飞来；

huáng tiān jué yě lái jiē zhù sī shā

黄天爵也来接住厮杀。

gǒu zhāng jiàn zhòng jiāng zhù zhàn yě chōng shā guò lái

苟章见众将助战，也冲杀过来；

huáng tiān xiáng nián fāng shí sì suì dà hū yuē shǎo dài

黄天祥年方十四岁，大呼曰：“少待！

wú lái

吾来！

qiāng mǎ qiǎng chū dà zhàn gǒu zhāng

”枪马抢出，大战苟章。

bì huán zǒu mǎ shǐ jiān shā lái

毕环走马，使鐧杀来。

毕环走马，使锏杀来。

huáng tiān huà jǔ shuāng chuí jiē zhù

黄天化举双锤接住。

qiě shuō yīn hóng dí bú zhù huáng fēi hǔ bǎ jǐ yī yǎn jiù zǒu

且说殷洪敌不住黄飞虎，把戟一掩就走。

huáng fēi hǔ gǎn lái

黄飞虎赶来。

yīn hóng qǔ chū yīn yáng jìng bǎ bái guāng yī huàng

殷洪取出阴阳镜，把白光一愰。

huáng fēi hǔ gǔn xià qí lái

黄飞虎滚下骑来。

zǎo bèi zhèng lún shā chū zhèn qián bǎ huáng fēi hǔ qiǎng jiāng guò qù le

早被郑伦杀出阵前，把黄飞虎抢将过去了。

huáng tiān huà jiàn fù qīn zhuì qí qì le bì huán gǎn lái jiù fù

黄天化见父亲坠骑，弃了毕环，赶来救父。

yīn hóng jiàn huáng tiān huà zuò de shì yù qí lín zhī shì dào dé zhī shì kǒng bèi tā suǒ suàn máng qǔ chū jìng zi rú qián yī huàng

殷洪见黄天化坐的是玉麒麟，知是道德之士，恐被他所算，忙取出镜子，如前一愰。

huáng tiān huà diē xià ān qiāo yě bèi qín le

黄天化跌下鞍鞽，也被擒了。

黄天化跌下鞍鞒，也被擒了。

gǒu zhāng qī huáng tiān xiáng nián yòu bù yǐ wéi yì bèi tiān xiáng yī qiāng zhèng zhōng zuǒ tuǐ bài huí xíng yíng

苟章欺黄天祥年幼，不以为意，被天祥一枪，正中左腿，败回行营。

yīn hóng yī zhèn qín èr jiāng zhǎng dé shèng gǔ huí yíng

殷洪一阵擒二将，掌得胜鼓回营。

qiě shuō huáng jiā fù zǐ wǔ rén chū chéng dào qín le liǎng gè qù zhǐ shèng sān gè huí lái jìn xiāng fǔ qì bào zǐ yá

且说黄家父子五人出城，到擒了两个去，止剩三个回来，进相府泣报子牙。

zi yá dà jīng wèn qí yuán gù tiān jué děng jiāng jìng zi yī huàng jí biàn ná rén su le yī biàn

子牙大惊，问其原故，天爵等将“镜子一愰，即便拿人”，诉了一遍。

zi yá shí fēn bú yuè

子牙十分不悦。

zhī jiàn yīn hóng huí zhì yíng zhōng lìng bǎ qín lái èr jiāng tái lái

只见殷洪回至营中，令：“把擒来二将抬来。

yīn hóng míng míng mài nòng tā de dào shù bǎ jìng zi qǔ chū lái yòng hóng de bàn biān yī huàng

”殷洪明明卖弄他的道术，把镜子取出来，用红的半边一愰。

huáng jiā fù zǐ zhēng kāi èr mù jiàn shēn shàng yǐ bèi shéng suǒ yīn zhù

黄家父子睁开二目，见身上已被绳索絪住；

黄家父子睁开二目，见身上已被绳索𬘡住；

jí tuī zhì zhàng qián huáng tiān huà zhǐ qì de sān shī shén bào tiào qī qiào nèi shēng yān

及推至帐前，黄天化只气得三尸神暴跳，七窍内生烟。

huáng fēi hǔ yuē nǐ bú shì èr diàn xià

黄飞虎曰：“你不是二殿下？

yīn hóng hē yuē nǐ zěn jiàn de wǒ bú shì

”殷洪喝曰：“你怎见得我不是？

huáng fēi hǔ yuē nǐ jì shì èr diàn xià nǐ qǐ bù rèn de wǒ wǔ chéng wáng huáng fēi hǔ

”黄飞虎曰：“你既是二殿下，你岂不认得我武成王黄飞虎？

dāng nián nǐ kě jì de wǒ zài shí lǐ tíng qián fàng nǐ wǔ mén qián jiù nǐ

当年你可记得我在十里亭前放你，午门前救你？

yīn hóng tīng ba ya de yī shēng nǐ yuán lái jiù shì dà ēn rén huáng jiāng jūn

”殷洪听罢：“呀”的一声：“你原来就是大恩人黄将军！

yīn hóng máng xià zhàng qīn jiě qí fù

”殷洪忙下帐，亲解其缚；

yòu lìng fàng le huáng tiān huà

又令放了黄天化。

yīn hóng yuē nǐ wèi hé jiàng zhōu

殷洪曰：“你为何降周？

fēi hǔ qiàn shēn dǎ gōng yuē diàn xià zài shàng chén kuì bù kě yán

”飞虎欠身打躬曰：“殿下在上：臣愧不可言。

zhòu wáng wú dào yīn qī chén qī gù qì àn tóu míng guī tóu zhōu zhǔ

纣王无道，因欺臣妻，故弃暗投明，归投周主。

kuàng jīn sān fēn tiān xià yǒu èr guī zhōu

况今三分天下，有二归周；

tiān xià bā bǎi zhū hóu wú bù chén fú

天下八百诸侯无不臣服。

zhòu wáng yǒu shí dà zuì dé zuì tiān xià hǎi lù dà chén páo luò zhèng shì pōu xián zhī xīn shā qī lù zi huāng yín bù dào chén miǎn jiǔ sè jùn yǔ diāo liáng guǎng xìng tǔ mù tiān chóu mín yuàn tiān xià jiē bù yuàn yǔ zhī jù shēng cǐ diàn xià suǒ zhī zhě yě

纣王有十大罪，得罪天下，醢戮大臣，炮烙正士，剖贤之心，杀妻戮子，荒淫不道，沉湎酒色，峻宇雕梁，广兴土木，天愁民怨，天下皆不愿与之俱生，此殿下所知者也。

jīn méng diàn xià shì wú fù zǐ nǎi mò dà zhī ēn

今蒙殿下释吾父子，乃莫大之恩。

zhèng lún zài bàng jí zhǐ zhī yuē diàn xià bù kě qīng shì huáng jiā fù zǐ kǒng cǐ yī huí qù yòu zhù è wèi xìn qǐ diàn xià chá zhī

”郑伦在傍，急止之曰：“殿下不可轻释黄家父子，恐此一回去，又助恶为衅，乞殿下察之。

yīn hóng xiào yuē huáng jiāng jūn xī rì jiù wú xiōng dì èr mìng jīn rì lǐ dāng bào zhī

”殷洪笑曰：“黄将军昔日救吾兄弟二命，今日理当报之。

jīn fàng guò yī fān èr cì qín zhī dāng zhèng guó fǎ

今放过一番，二次擒之，当正国法。

jiào zuǒ yòu qǔ yī jiǎ hái tā

”叫左右：“取衣甲还他。

yīn hóng yuē huáng jiāng jūn xī rì zhī ēn wú yǐ bào guò le

”殷洪曰：“黄将军，昔日之恩吾已报过了；

yǐ hòu bìng wú tā shuō

以后并无他说。

zài yǒu xiāng féng xìng wèi liú yì wú de zì yí yī qī

再有相逢，幸为留意，毋得自遗伊戚！

huáng fēi hǔ gǎn xiè chū yíng

”黄飞虎感谢出营。

zhèng shì

正是：

xī rì shī ēn jīn bào dé cóng lái wàn zài bù shēng chén

昔日施恩今报德，从来万载不生尘。

qiě shuō yīn hóng fàng huí huáng jiā fù zǐ huí zhì chéng xià fàng jìn chéng lái dào xiāng fǔ yè jiàn zi yá

且说殷洪放回黄家父子，回至城下，放进城来，到相府谒见子牙。

zi yá dà yuè

子牙大悦；

jiān qí gù jiāng jūn bèi huò zěn néng de fù tuō cǐ ě

间其故：“将军被获，怎能得复脱此厄？

huáng fēi hǔ bǎ shàng jiàn shì shuō le yī biàn

”黄飞虎把上件事说了一遍。

zi yá dà xǐ zhèng suǒ wèi tiān xiàng jí rén

子牙大喜：“正所谓‘天相吉人’。

huà shuō zhèng lún jiàn fàng le huáng jiā fù zǐ xīn zhōng bú yuè duì yīn hóng yuē diàn xià zhè fān zài qín lái qiè bù kě qīng yì chǔ zhì

”话说郑伦见放了黄家父子，心中不悦，对殷洪曰：“殿下，这番再擒来，切不可轻易处治。

tā qián fān bèi chén qín lái bǐ yòu sī zì táo huí

他前番被臣擒来，彼又私自逃回。

zhè cì qiè yi zhēn zhuó

这次切宜斟酌。

diàn xià yuē tā jiù wǒ wǒ lǐ dāng bào tā

”殿下曰：“他救我，我理当报他。

liào tā yě zǒu bù chū wú zhī shǒu

料他也走不出吾之手。

cì rì yīn hóng lǐng zhòng jiāng lái chéng xià zuò míng qǐng zi yá dá huà

次日，殷洪领众将来城下，坐名请子牙答话。

tàn mǎ bào rù xiàng fǔ

探马报入相府。

zi yá duì zhū mén rén yuē jīn rì huì yīn hóng xū shì kàn tā zěn yàng gè jìng zi

子牙对诸门人曰：“今日会殷洪，须是看他怎样个镜子。

chuán lìng pái duì wu

”传令：“排队伍。

pào shēng xiǎng liàng qí fān zhāo zhǎn chū chéng duì zǐ mǎ gè fēn zuǒ yòu zhū mén rén yàn chì pái kāi

”炮声响亮，旗旛招展出城，对子马各分左右，诸门人雁翅排开。

yīn hóng zài mǎ shàng bǎ huà jǐ zhǐ dìng yán yuē jiāng shàng wèi hé zào fǎn

殷洪在马上把画戟指定，言曰：“姜尚为何造反？

nǐ yě zēng wèi shāng chén yī dàn gū ēn qíng shū kě hèn

你也曾为商臣，一旦辜恩，情殊可恨！

zi yá qiàn shēn yuē diàn xià cǐ yán chà yǐ

”子牙欠身曰：“殿下此言差矣！

wèi jūn zhě shàng xíng ér xià xiào qí shēn zhèng bù lìng ér xíng

为君者上行而下效，其身正，不令而行；

qí shēn bù zhèng suī lìng bù cóng

其身不正，虽令不从。

自身行为不端正，即使发布命令，人们也不会服从。

qí suǒ lìng fǎn qí suǒ hǎo mín shú kěn xìn zhī

其所令反其所好，民孰肯信之！

zhòu wáng wú dào mín chóu tiān yuàn tiān xià jiē yǔ wèi chóu tiān xià gòng pàn zhī qǐ xī zhōu gù nì wáng mìng zāi

纣王无道，民愁天怨，天下皆与为雠，天下共叛之，岂西周故逆王命哉。

jīn tiān xià guī zhōu tiān xià gòng xìn zhī diàn xià yòu hé bì nì tiān qiáng wèi kǒng yǒu hòu huǐ

今天下归周，天下共信之，殿下又何必逆天强为，恐有后悔！

yīn hóng dà hē yuē shuí yǔ wǒ bǎ jiāng shàng qín le

”殷洪大喝曰：“谁与我把姜尚擒了？

zuǒ duì nèi páng hóng dà huà yī shēng zǒu mǎ gǔn lín zhèn qián yòng liǎng tiáo yín zhuāng jiān chōng shā guò lái

”左队内庞弘大叱一声，走马滚临阵前，用两条银装鐧冲杀过来。

”左队内庞弘大叱一声，走马滚临阵前，用两条银装锏冲杀过来。

nǎ zhà dēng fēng huǒ lún yáo qiāng zhàn zhù

哪咤登风火轮，摇枪战住。

liú fu chū mǎ lái zhàn

刘甫出马来战；

yòu yǒu huáng tiān huà jiē zhù sī shā

又有黄天化接住厮杀。

bì huán zhù zhàn

毕环助战；

yòu yǒu yáng jiǎn lán zhù sī shā

又有杨戬拦住厮杀。

qiě shuō sū hóu tóng zi sū quán zhōng zài yuán mén kàn yīn hóng zǒu mǎ lái zhàn jiāng zǐ yá zi yá zhàng jiàn lái yíng

且说苏侯同子苏全忠在辕门，看殷洪走马来战姜子牙，子牙仗剑来迎。

zěn jiàn de zhè chǎng wù shā

怎见得这场恶杀：

pū dōng dōng chén pí gǔ xiǎng xuè lì lì qí mó zhū shā

扑咚咚陈皮鼓响，血沥沥旗磨朱砂。

bīng láng mǎ shàng jiào huó ná biàn bǎ rén shēn zhuō xià

槟榔马上叫活拿，便把人参捉下。

àn lǐ fáng fēng guǐ jiàn wū tóu biàn zhuàng fēi zhuā

暗里防风鬼箭，乌头便撞飞抓。

hǎo shā

好杀！

zhǐ shā de fù zǐ rǎn huáng shā dōu wèi nà dì huáng tiān zǐ jià

只杀得附子染黄沙，都为那地黄天子驾。

huà shuō liǎng jiā luó míng gǔ xiǎng jīng tiān dòng dì hǎn shā zhī shēng de fèi tiān fān

话说两家锣鸣鼓响，惊天动地，喊杀之声，地沸天翻。

qiě shuō zi yá tóng yīn hóng wèi jí sān sì hé jì dǎ shén biān lái dǎ yīn hóng

且说子牙同殷洪未及三四合，祭打神鞭来打殷洪。

bù zhī yīn hóng nèi chèn zǐ shòu xian yī cǐ biān dǎ zài shēn shàng zhǐ dāng bù zhī

不知殷洪内衬紫绶仙衣，此鞭打在身上，只当不知。

zi yá máng shōu le dǎ shén biān

子牙忙收了打神鞭。

nǎ zhà zhàn zhù páng hóng máng jì qǐ qián kūn quān yī quān jiāng páng hóng dǎ xià mǎ qù fù xié xià yī qiāng cì sǐ

哪咤战住庞弘，忙祭起乾坤圈，一圈将庞弘打下马去，复胁下一枪刺死。

yīn hóng jiàn cì shā páng hóng dà jiào yuē hǎo pǐ fū

殷洪见刺杀庞弘，大叫曰：“好匹夫！

shāng wú dà jiàng

伤吾大将！

qì le zi yá máng lái zhàn nǎ zhà

”弃了子牙，忙来战哪咤。

jǐ qiāng bìng jǔ shā zài hǔ xué

戟枪并举，杀在虎穴。

què shuō yáng jiǎn zhàn bì huán wèi jí shù hé yáng jiǎn fàng chū xiāo tiān quǎn jiāng bì huán yǎo le yī kǒu bì huán fù téng bǎ tóu yī suō còu shǒu bù jí bèi yáng jiǎn fù shàng yī dāo kě lián sǐ yú fēi mìng

却说杨戬战毕环，未及数合，杨戬放出哮天犬，将毕环咬了一口，毕环负疼，把头一缩，凑手不及，被杨戬复上一刀，可怜死于非命。

èr rén jù jìn fēng shén tái qù le

──二人俱进封神台去了。

yīn hóng zhàn zhù nǎ zhà máng qǔ yīn yáng jìng zhào zhe nǎ zhà yī huàng

殷洪战住哪咤，忙取阴阳境照着哪咤一愰。

nǎ zhà bù zhī nà lǐ zhàng jiàn yīn hóng ná jìng zi zhào tā huàng

哪咤不知那里帐，见殷洪拿镜子照他愰。

bù zhī nǎ zhà nǎi lián huā huà shēn bù xì jīng xuè zhī tǐ zěn huàng de tā sǐ

不知哪咤乃莲花化身，不系精血之体，怎愰的他死？

yīn hóng lián huàng shù huàng quán wú yìng yàn

殷洪连愰数愰，全无应验。

yīn hóng zháo máng zhǐ de yòu zhàn

殷洪着忙，只得又战。

bǐ shí yáng jiǎn kàn jiàn yīn hóng ná zhe yīn yáng jìng huāng máng duì zǐ yá yuē shī shū kuài tuì hòu

彼时杨戬看见殷洪拿着阴阳镜，慌忙对子牙曰：“师叔快退后！

yīn hóng ná de shì yīn yáng jìng

殷洪拿的是阴阳镜。

fāng cái dì zǐ jiàn dǎ shén biān suī dǎ yīn hóng bù céng zhuó zhòng cǐ bì yǒu àn bǎo hù shēn

方才弟子见打神鞭虽打殷洪，不曾着重，此必有暗宝护身。

rú jīn yòu jiāng cǐ bǎo lái huàng nǎ zhà xìng nǎ zhà fēi xuè ròu zhī qū zì shì wú yàng

如今又将此宝来愰哪咤，幸哪咤非血肉之躯，自是无恙。

zi yá tīng shuō máng mìng shān chán yù àn zhù nǎ zhà yī shí yǐ xiāng chéng gōng

”子牙听说，忙命邓婵玉暗助哪咤一石，以襄成功。

chán yù tīng shuō bǎ mǎ yī zòng jiāng wǔ guāng shí zhǎng zài shǒu shàng wàng yīn hóng dǎ lái

婵玉听说，把马一纵，将五光石掌在手上，望殷洪打来。

zhèng shì

正是：

fā shǒu shí lái zhēn kě xiàn yīn hóng zěn miǎn miàn pí qīng

发手石来真可羡，殷洪怎免面皮青。

yīn hóng yǔ nǎ zhà dà zhàn jú zhōng bù fáng shān chán yù yī shí dǎ lái jí zhì zhe shāng dǎ de tóu qīng yǎn zhǒng āi yō yī shēng bō qí jiù zǒu

殷洪与哪咤大战局中，不防邓婵玉一石打来，及至着伤，打得头青眼肿：“哎哟”一声，拨骑就走。

nǎ zhà cì xié lǐ yī qiāng pī xiōng cì lái kuī shā le zǐ shòu xian yī qiāng jiān yě bù céng cì rù fēn háo

哪咤刺斜里一枪，劈胸刺来，亏杀了紫绶仙衣，枪尖也不曾刺入分毫。

nǎ zhà dà jīng bù gǎn zhuī xí

哪咤大惊，不敢追袭。

zi yá zhǎng dé shèng gǔ jìn chéng

子牙掌得胜鼓进城。

yīn hóng bài huí dà yíng miàn shàng qīng zhǒng qiè chǐ shēn hèn jiāng shàng ruò bù bào jīn rì zhī chǐ fēi dà zhàng fū zhī suǒ wéi yě

殷洪败回大营，面上青肿，切齿深恨姜尚：“若不报今日之耻，非大丈夫之所为也！

qiě shuō yáng jiǎn zài yín ān diàn qǐ zi yá yuē fāng cái dì zǐ lín zhèn jiàn yīn hóng suǒ zhǎng shí shì yīn yáng jìng

且说杨戬在银安殿启子牙曰：“方才弟子临阵，见殷洪所掌，实是阴阳镜。

jīn rì ruò bù shì nǎ zhà dìng rán huài le jǐ rén

今日若不是哪咤，定然坏了几人。

dì zǐ wǎng tài huá shān qù zǒu yī zāo jiàn chì jīng zǐ shī bó kàn tā rú hé shuō

弟子往太华山去走一遭，见赤精子师伯，看他如何说。

zi yá chén yín bàn shǎng fāng xǔ qián qù

”子牙沉吟半晌，方许前去。

yáng jiǎn lí le xī qí jiè tǔ dùn dào tài huá shān lái suí fēng ér zhì

杨戬离了西岐，借土遁到太华山来，随风而至。

lái dào gāo shān shōu le dùn shù jìng jìn yún xiāo dòng lái

来到高山，收了遁术，径进云霄洞来。

chì jīng zǐ jiàn yáng jiǎn jìn dòng wèn yuē yáng jiǎn nǐ dào cǐ yǒu hé shuō huà

赤精子见杨戬进洞，问曰：“杨戬，你到此有何说话？

yáng jiǎn xíng lǐ kǒu chēng shī bó dì zǐ lái jiàn qiú jiè yīn yáng jìng yǔ jiāng shī shū zàn pò chéng tāng dà jiàng suí jí fèng shàng

”杨戬行礼，口称：“师伯，弟子来见，求借阴阳镜与姜师叔，暂破成汤大将，随即奉上。

chì jīng zǐ yuē qián rì yīn hóng dài xià shān qù wǒ shǐ tā zhù zi yá fá zhòu nán dào tā bù shuō yǒu bǎo zài shēn

”赤精子曰：“前日殷洪带下山去，我使他助子牙伐纣，难道他不说有宝在身？

yáng jiǎn yuē dì zǐ dān wèi yīn hóng ér lái

”杨戬曰：“弟子单为殷洪而来。

xiàn yīn hóng bù céng guī zhōu rú jīn fǎn fá xī qí

现殷洪不曾归周，如今反伐西岐。

dào rén tīng ba dùn zú tàn yuē wú cuò yòng qí rén

”道人听罢，顿足叹曰：“吾错用其人！

jiāng yī dòng zhēn bǎo jǐn fù yīn hóng

将一洞珍宝尽付殷洪。

qǐ zhī zhè chù shēng fǎn shēng huò luàn

岂知这畜生反生祸乱！

chì jīng zǐ mìng yáng jiǎn nǐ qiě xiān huí wǒ suí hòu jiù zhì

”赤精子命杨戬：“你且先回，我随后就至。

yáng jiǎn cí le chì jīng zǐ jiè tǔ dùn huí xī qí jìn xiāng fǔ lái jiàn zi yá

”杨戬辞了赤精子，借土遁回西岐，进相府，来见子牙。

zi yá wèn yuē nǐ wǎng tài huá shān jiàn nǐ shī bó rú hé shuō

子牙问曰：“你往太华山见你师伯如何说？

yáng jiǎn yuē guǒ shì shī bó de tú dì yīn hóng

”杨戬曰：“果是师伯的徒弟殷洪。

shī bó suí hòu jiù lái

师伯随后就来。

zi yá xīn xià jiāo mèn

”子牙心下焦闷。

guò le sān rì mén guān bào rù diàn qián chì jīng zǐ lǎo yé dào le

过了三日，门官报入殿前：“赤精子老爷到了。

zi yá máng yíng chū fǔ qián

”子牙忙迎出府前。

èr rén xié shǒu shàng diàn

二人携手上殿。

chì jīng zǐ yuē zi yá gōng pín dào dé zuì

赤精子曰：“子牙公，贫道得罪！

wú shǐ yīn hóng xià shān zhù nǐ tóng jìn wǔ guān shǐ zhè chù shēng de guī gù tǔ

吾使殷洪下山，助你同进五关，使这畜生得归故土。

qǐ zhī fù wǒ zhī yán fǎn shēng huò luàn

岂知负我之言，反生祸乱。

zi yá yuē dào xiōng rú hé bǎ yīn yáng jìng yě fù yǔ tā

”子牙曰：“道兄如何把阴阳镜也付与他？

chì jīng zǐ yuē pín dào jiāng yī dòng zhēn bǎo jǐn fù yǔ yīn hóng

”赤精子曰：“贫道将一洞珍宝尽付与殷洪。

kǒng fáng dōng jìn yǒu ài yòu bǎ zǐ shòu xian yī yǔ tā hù shēn kě bì dāo bīng shuǐ huǒ zhī zāi

恐防东进有碍，又把紫绶仙衣与他护身，可避刀兵水火之灾。

zhè niè zhàng bù zhī tīng hé rén suō shǐ zhōng tú gǎi le niàn tou

这孽障不知听何人唆使，中途改了念头。

yě bà cǐ shí hái wèi zhì dà jué liè wǒ míng rì shǐ tā jìn xī qí shú zuì biàn liǎo

也罢，此时还未至大决裂，我明日使他进西岐赎罪便了。

yī xiǔ bù biǎo

”一宿不表。

cì rì chì jīng zǐ chū chéng zhì yíng dà hū yuē yuán mén jiàng shì chuán jìn qù zhe yīn hóng chū lái jiàn wǒ

次日，赤精子出城至营，大呼曰：“辕门将士传进去，着殷洪出来见我。

huà shuō yīn hóng zì bài zài yíng tiáo yǎng shāng hén qiè chǐ tòng hèn yù bào yī shí zhī chóu

”话说殷洪自败在营，调养伤痕，切齿痛恨，欲报一石之雠。

hū jūn shì bào yǒu yī dào rén zuò míng qǐng qiān suì dá huà

忽军士报：“有一道人，坐名请千岁答话。

yīn hóng bù zhī shì shī fu qián lái suí jí shàng mǎ dài liú fu gǒu zhāng yī shēng pào xiǎng qí chū yuán mén

”殷洪不知是师父前来，随即上马，带刘甫、苟章，一声炮响，齐出辕门。

yīn hóng kàn jiàn shì shī fu biàn zì zhì shēn wú dì

殷洪看见是师父，便自置身无地；

qiàn bèi dǎ gōng kǒu chēng lǎo shī dì zǐ yīn hóng jiǎ zhòu zài shēn bù néng quán lǐ

欠背打躬，口称：“老师，弟子殷洪甲冑在身，不能全礼。

欠背打躬，口称：“老师，弟子殷洪甲胄在身，不能全礼。

chì jīng zǐ yuē yīn hóng nǐ zài dòng zhōng zěn yàng duì wǒ jiǎng

”赤精子曰：“殷洪，你在洞中怎样对我讲？

nǐ rú jīn fǎn fá xī qí shì hé dào lǐ

你如今反伐西岐，是何道理？

tú dì kāi kǒu yǒu yuàn chū yǔ shòu zhī zǐ xì sì zhī chéng wéi fēi huī yě

徒弟，开口有愿，出语受之，仔细四肢成为飞灰也！

hǎo hǎo xià mǎ suí wú jìn chéng yǐ shú qián rì zhī zuì zhù miǎn fēi huī zhī huò

好好下马，随吾进城，以赎前日之罪，庶免飞灰之祸。

rú bù cóng wǒ zhī yán nà shí dà nàn lín shēn huǐ wú jí yǐ

如不从我之言，那时大难临身，悔无及矣！

yīn hóng yuē lǎo shī zài shàng róng dì zǐ yī yán gào bǐng yīn hóng nǎi zhòu wáng zhī zǐ zěn de fǎn zhù wǔ wáng

”殷洪曰：“老师在上，容弟子一言告禀：殷洪乃纣王之子，怎的反助武王。

gǔ yún zi bù yán fù guò

古云：‘子不言父过。

kuàng gǎn cóng fǎn pàn ér shì fù zāi

’况敢从反叛而弒父哉。

’况敢从反叛而弑父哉。

jí rén shén xiān fó bù guò xiān wán gāng cháng yí lún fāng kě yán qí chōng jǔ

即人神仙佛，不过先完纲常彝伦，方可言其冲举。

yòu yún wèi xiū xiān dào xiān xiū rén dào

又云：‘未修仙道，先修人道。

rén dào wèi wán xiān dào yuǎn yǐ

人道未完，仙道远矣。

qiě lǎo shī zhī jiào dì zǐ qiě bù lùn zhèng fú chéng xiān yì wú yǒu jiào rén yǒu nì lún shì fù zhī zǐ

’且老师之教弟子，且不论证佛成仙，亦无有教人有逆伦弒父之子。

’且老师之教弟子，且不论证佛成仙，亦无有教人有逆伦弑父之子。

jí yǐ cǐ fèng gào lǎo shī lǎo shī dāng hé yǐ jiào wǒ

即以此奉告老师，老师当何以教我？

chì jīng zǐ xiào yuē chù shēng

”赤精子笑曰：“畜生！

zhòu wáng nì lún miè jì cǎn kù bù dào shā hài zhōng liáng yín xù wú jì

纣王逆伦灭纪，惨酷不道，杀害忠良，淫酗无忌。

tiān zhī jué shāng jiǔ yǐ

天之绝商久矣。

gù shēng wǔ zhōu jì tiān lì jí

故生武周，继天立极。

tiān xīn xiào shùn bǎi xìng lái cóng

天心效顺，百姓来从。

nǐ zhī zhù zhōu shàng kě yán shāng jiā yī mài

你之助周，尚可延商家一脉；

nǐ ruò bù tīng wú yán zhè shì dà shù yǐ dìng zhòu è guàn yíng ér yí jiù yú zǐ sūn yě

你若不听吾言，这是大数已定，纣恶贯盈，而遗疚于子孙也。

kě sù sù xià mǎ chàn huǐ wǎng qiān

可速速下马，忏悔往愆。

wú dāng yǔ nǐ jiě shì cǐ zuì yóu yě

吾当与你解释此罪尤也。

yīn hóng zài mǎ shàng zhèng sè yán yuē lǎo shī qǐng huí

”殷洪在马上正色言曰：“老师请回。

wèi yǒu shī zūn jiào rén yǐ bù zhōng bù xiào zhī shì zhě

未有师尊教人以不忠不孝之事者。

dì zǐ shí nán cóng mìng

弟子实难从命！

sì dì zǐ pò le xī qí nì niè zài lái yǔ lǎo shī qǐng zuì

俟弟子破了西岐逆孽，再来与老师请罪。

chì jīng zǐ dà nù chù shēng bù tīng shī yán gǎn sì xíng rú cǐ

”赤精子大怒：“畜生不听师言，敢肆行如此！

zhàng shǒu zhōng jiàn fēi lái zhí qǔ

”仗手中剑飞来直取。

yīn hóng jiāng jǐ jià zhù gào yuē lǎo shī hé kǔ shēn wéi zi yá zì hài mén dì

殷洪将戟架住，告曰：“老师何苦深为子牙，自害门弟！

chì jīng zǐ yuē wǔ wáng nǎi shì yìng yùn shèng jūn zi yá shì zuǒ zhōu míng shì zi hé de nì tiān ér xíng hèng bào hu

”赤精子曰：“武王乃是应运圣君，子牙是佐周名士，子何得逆天而行横暴乎！

yòu bǎ bǎo jiàn zhí kǎn lái

”又把宝剑直砍来。

yīn hóng yòu jià jiàn kǒu chēng lǎo shī wǒ yǔ nǐ yǒu shī shēng zhī qíng nǐ rú jīn zì shī gǔ ròu ér dòng shēng sè nǐ wǒ shī shēng zhī qíng hé zài

殷洪又架剑，口称：“老师，我与你有师生之情，你如今自失骨肉而动声色，你我师生之情何在？

ruò lǎo shī bì zhí yī piān zhī jiàn zhì dòng shēng sè nà shí bù biàn kě xī qián qíng jiào dì zǐ yī chǎng chéng wéi huà bǐng ěr

若老师必执一偏之见，致动声色，那时不便，可惜前情教弟子一场，成为画饼耳。

dào rén dà mà fù yì pǐ tiān

”道人大骂：“负义匹天！

shàng gǎn qiǎo yán

尚敢巧言！

yòu yī jiàn kǎn lái

”又一剑砍来。

yīn hóng miàn hóng huǒ qǐ lǎo shī nǐ piān zhí jǐ jiàn wǒ ràng nǐ sān cì wú jǐn shī lǐ

殷洪面红火起：“老师，你偏执己见，我让你三次，吾尽师礼；

zhè yī jiàn wú bù ràng nǐ le

这一剑吾不让你了！

chì jīng zǐ dà nù yòu yī jiàn kǎn lái

”赤精子大怒，又一剑砍来。

yīn hóng fā shǒu fù miàn jiāo hái

殷洪发手，赴面交还。

zhèng shì

正是：

shī tú gòng zhàn lūn jiàn jǐ huǐ què dāng chū jiù shàng shān

师徒共战抡剑戟，悔却当初救上山。

huà shuō yīn hóng huí shǒu yǔ shī fu jiāo bīng yǐ shì nì mìng yú tiān

话说殷洪回手与师父交兵，已是逆命于天。

zhàn wèi jí shù hé yīn hóng bǎ yīn yáng jìng ná chū lái yù huàng chì jīng zǐ

战未及数合，殷洪把阴阳镜拿出来，欲愰赤精子。

chì jīng zǐ jiàn le kǒng yǒu chà é jiè zòng dì jīn guāng fǎ zǒu le jìn xī qí chéng lái zhì xiāng fǔ

赤精子见了，恐有差讹，借纵地金光法走了，进西岐城，来至相府。

zi yá jiē zhù wèn qí xiáng xì

子牙接住，问其详细。

chì jīng zǐ cóng qián shuō le yī biàn

赤精子从前说了一遍。

zhòng mén rén bù fú jù shuō chì lǎo shī nǐ tài ruò le

众门人不服，俱说：“赤老师，你太弱了。

qǐ yǒu tú dì yǔ shī zūn duì chí zhī lǐ

岂有徒弟与师尊对持之理！

chì jīng zǐ wú yán kě dá nà mèn tīng táng

”赤精子无言可答，纳闷厅堂。

qiě shuō yīn hóng jiàn shī fu yě táo dùn le qí zhì zì gāo

且说殷洪见师父也逃遁了，其志自高；

zhèng zài zhōng jūn yǔ sū hóu gòng yì pò xī qí zhī cè

正在中军与苏侯共议破西岐之策。

hū yuán mén jūn shì lái bào yǒu yī dào rén qiú jiàn

忽辕门军士来报：“有一道人求见。

yīn hóng chuán lìng qǐng lái

”殷洪传令：“请来。

zhī jiàn yíng wài lái yī dào rén

”只见营外来一道人，

shēn bù mǎn bā chǐ

身不满八尺，

miàn jiā guā pí

面加瓜皮，

liáo yá jù kǒu

獠牙巨口，

shēn chuān dà hóng

身穿大红，

jǐng shàng dài yī chuàn niàn zhū

颈上带一串念珠，

nǎi shì rén zhī dǐng gǔ

──乃是人之顶骨，

yòu guà yī jīn xiāng piáo

──又挂一金镶瓢，

shì rén bàn ge nǎo dài

──是人半个脑袋，

yǎn ěr bí zhōng mào chū huǒ yàn

──眼、耳、鼻中冒出火焰，

rú wán shé tǔ xìn yì bān

如顽蛇吐信一般。

yīn diàn xià tóng zhū jiāng guān zhī hài rán

殷殿下同诸将观之骇然。

nà dào rén shàng zhàng qǐ shǒu ér yán yuē nà yī wèi yīn diàn xià

那道人上帐，稽首而言曰：“那一位殷殿下？

yīn hóng dá yuē wú shì yīn hóng

”殷洪答曰：“吾是殷洪。

bù zhī lǎo shī nà zuò míng shān

不知老师那座名山？

hé chǔ dòng fǔ

何处洞府？

jīn dào xiǎo yíng yǒu hé shì fēn fù

今到小营，有何事吩咐？

dào rén yuē wú nǎi kū lóu shān bái gǔ dòng yī qì xian mǎ yuán shì yě

”道人曰：“吾乃骷髅山白骨洞一气仙马原是也；

yù shēn gōng bào qǐng wú xià shān zhù nǐ yī bì zhī lì

遇申公豹请吾下山助你一臂之力。

yīn hóng dà xǐ qǐng mǎ yuán shàng zhàng zuò le qǐng wèn lǎo shī chī zhāi chī hūn

”殷洪大喜，请马元上帐坐了：“请问老师吃斋，吃荤？

dào rén yuē wú nǎi chī hūn

”道人曰：“吾乃吃荤。

yīn hóng chuán lìng jūn zhōng zhì jiǔ guǎn dài mǎ yuán

”殷洪传令，军中治酒，管待马元。

dàng wǎn yǐ guò

当晚已过。

cì rì mǎ yuán duì yīn hóng yuē pín dào jì lái xiāng zhù jīn rì wú dāng huì jiāng shàng yī huì

次日，马元对殷洪曰：“贫道既来相助，今日吾当会姜尚一会。

yīn hóng gǎn xiè

”殷洪感谢。

dào rén chū yíng zhì chéng xià zhǐ qǐng jiāng zǐ yá dá huà

道人出营，至城下，只请姜子牙答话。

bào mǎ bào rù fǔ zhōng qǐ chéng xiàng chéng wài yǒu yī dào rén qǐng chéng xiàng dá huà

报马报入府中：“启丞相：城外有一道人请丞相答话。

zi yá yuē wú yǒu sān shí liù lù zhēng fá zhī ě lǐ dāng huì tā

”子牙曰：“吾有三十六路征伐之厄，理当会他。

chuán lìng pái duì wu chū chéng

”传令：“排队伍出城。

zi yá suí dài zhòng jiāng zhū mén rén chū de chéng lái

”子牙随带众将、诸门人出得城来。

zhī jiàn duì miàn lái yī dào rén shèn shì chǒu è

只见对面来一道人，甚是丑恶。

zěn jiàn de yǒu shī wèi zhèng shī yuē

怎见得，有诗为证，诗曰：

fā shì zhū shā liǎn shì guā jīn jīng tū bào mào hóng xiá

发似朱砂脸似瓜，金睛凸暴冒红霞。

qiào zhōng tǔ chū wán shé xìn shàng xià xié shēng lì rèn yá

窍中吐出顽蛇信，上下斜生利刃牙。

dà hóng páo shàng yún guāng zhǎng jīn yè guān shuān zǐ yù huā

大红袍上云光长，金叶冠拴紫玉花。

yāo shù má tāo tài jí kòu tài ē bǎo jiàn shǒu zhōng ná

腰束麻绦太极扣，太阿宝剑手中拿。

fēng shén bǎng shàng wú míng xìng tā yǔ xī fāng shì yī jiā

封神榜上无名姓，他与西方是一家。

huà shuō zi yá zhì jūn qián wèn yuē dào zhě hé míng

话说子牙至军前，问曰：“道者何名？

mǎ yuán dá yuē wú nǎi yī qì xian mǎ yuán shì yě

”马元答曰：“吾乃一气仙马原是也。

shēn gōng bào qǐng wú xià shān lái zhù yīn hóng gòng pò nì tiān dà è

申公豹请吾下山，来助殷洪，共破逆天大恶。

jiāng shàng xiū yán nǐ chǎn jiào gāo miào wú tè lái qín rǔ yǔ jié jiào tǔ qì

姜尚，休言你阐教高妙，吾特来擒汝，与截教吐气。

zi yá yuē shēn gōng bào yǔ wú yǒu xì yīn hóng wù tīng bǐ yán yǒu bèi shī jiào nì tiān xíng shì zhù jí è guàn yíng zhī zhǔ fǎn fá yǒu dào zhī jūn

”子牙曰：“申公豹与吾有隙，殷洪误听彼言，有背师教，逆天行事，助极恶贯盈之主，反伐有道之君。

dào zhě jì shì gāo míng hé de bù shùn tiān cóng rén ér fǎn qí suǒ shì zāi

道者既是高明，何得不顺天从人，而反其所事哉。

mǎ yuán xiào yuē yīn hóng nǎi zhòu wáng qīn zi fǎn shuō tā nì tiān xíng shì

”马元笑曰：“殷洪乃纣王亲子，反说他逆天行事。

zhōng bù rán zhuǎn zhù ěr děng pàn nì qí jūn fù fāng shì shùn tiān yìng rén

终不然转助尔等，叛逆其君父，方是顺天应人。

jiāng shàng hái kuī nǐ shì yù xū mén xià zì chēng dào dé zhī shì jù cǐ kàn lái zhēn mǎn kǒu hú yán wú fù wú jūn zhī bèi

姜尚，还亏你是玉虚门下，自称道德之士，据此看来，真满口胡言，无父无君之辈！

wǒ bù zhū nǐ gèng dài hé rén

我不诛你，更待何人！

zhàng jiàn yuè bù kǎn lái

”仗剑跃步砍来。

zi yá shǒu zhōng jiàn fù miàn jiāo hái

子牙手中剑赴面交还。

wèi jí shù hé zi yá jì dǎ shén biān dǎ jiāng lái

未及数合，子牙祭打神鞭打将来。

mǎ yuán bú shì fēng shén bǎng shàng rén bèi mǎ yuán kàn jiàn shēn shǒu jiē zhù biān shōu zài bào pí náng lǐ

马元不是‘封神榜’上人，被马元看见，伸手接住鞭，收在豹皮囊里。

zi yá dà jīng

子牙大惊。

zhèng zhàn zhī jiān hū yī rén zǒu mǎ jūn qián fèng chì kuī jīn suǒ jiǎ dà hóng páo bái yù dài zǐ huá liú dà hē yī shēng chéng xiàng wú lái yě

正战之间，忽一人走马军前，凤翅盔、金锁甲、大红袍、白玉带、紫骅骝，大喝一声：“丞相，吾来也！

zi yá kàn shí nǎi qín zhōu yùn liáng guān měng hǔ dà jiàng jūn wǔ róng

”子牙看时，乃秦州运粮官、猛虎大将军武荣。

yīn cuī liáng zhì cǐ jiàn chéng wài sī shā gù lái zhù zhàn

因催粮至此，见城外厮杀，故来助战。

yī mǎ chōng zhì jūn qián zhǎn dāo dà zhàn

一马冲至军前，展刀大战。

mǎ yuán dǐ wǔ róng zhè kǒu dāo bú zhù zhēn ruò shān bēng dì liè jiàn jiàn jīn lì nán zhī

马元抵武荣这口刀不住，真若山崩地裂，渐渐筋力难支。

mǎ yuán mò niàn zhòu dào shēng jí

马元默念咒，道声：“疾！

hū nǎo dài hòu shēn chū yī zhī shǒu lái

”忽脑袋后伸出一只手来，

wǔ gè zhǐ tou hǎo sì wǔ gè dǒu dà dōng guā

五个指头好似五个斗大冬瓜，

bǎ wǔ róng zhuā zài kōng zhōng

把武荣抓在空中，

wàng xià yī shuāi

望下一摔，

yī jiǎo xǐ zhù dà tuǐ

一脚屣住大腿，

liǎng zhī shǒu duān dìng yī zhī tuǐ

两只手端定一只腿，

yī sī liǎng kuài

一撕两块，

xuè dī dī qǔ chū xīn lái

血滴滴取出心来，

duì dìng zǐ yá zhòng zhōu jiāng mén rén guō zhā guō zhā

对定子牙、众周将、门人：“嘓喳嘓喳”，

对定子牙、众周将、门人：“啯喳啯喳”，

jué zài dù lǐ

嚼在肚里；

dà hū yuē jiāng shàng zhuō zhù nǐ yě shì zhè yàng wéi lì

大呼曰：“姜尚，捉住你也是这样为例！

bǎ zhòng jiāng xià de hún bù fù tǐ

”把众将吓得魂不附体。

mǎ yuán zhàng jiàn yòu lái nuò zhàn

马元仗剑，又来搦战。

tǔ xíng sūn dà hū yuē mǎ yuán shǎo dài xíng è wú lái yě

土行孙大呼曰：“马元少待行恶，吾来也！

lūn kāi dà gùn jiù dǎ mǎ yuán yī gùn

”抡开大棍，就打马元一棍。

mǎ yuán jí zhì kàn shí shì yí gè ǎi zǐ

马元及至看时，是一个矮子。

mǎ yuán xiào ér wèn yuē nǐ lái zuò shèn me

马元笑而问曰：“你来做甚么？

tǔ xíng sūn yuē tè lái ná nǐ

”土行孙曰：“特来拿你。

yòu shì yī gùn dǎ lái

”又是一棍打来。

mǎ yuán dà nù hǎo niè zhàng

马元大怒：“好孽障！

chāo bù liāo yī bǎ jiàn wǎng xià jiù pī

”绰步撩衣，把剑往下就劈。

tǔ xíng sūn shēn zi líng lì zhǎn dòng gùn jiù shì yǐ zuān zài mǎ yuán shēn hòu līng zhe tiě gùn bǎ mǎ yuán de dà tuǐ lián yāo dǎ le qī bā gùn

土行孙身子伶俐，展动棍就势已钻在马元身后，拎着铁棍把马元的大腿连腰，打了七八棍；

bǎ mǎ yuán dǎ de gǔ ruǎn jīn sū zhāo jià zhuó shí fèi lì

把马元打得骨软筋酥，招架着实费力。

zěn jīn de tǔ xíng sūn zài xué dào shàng dǎ

怎禁得土行孙在穴道上打。

mǎ yuán jí le niàn dòng zhēn yán shēn chū nà yī zhī shén shǒu zhuā zhe tǔ xíng sūn wàng xià yī shuāi

马元急了，念动真言，伸出那一只神手，抓着土行孙，望下一摔。

mǎ yuán bù zhī tǔ xíng sūn yǒu de háng dào shù shuāi zài dì xià jiù bú jiàn le

马元不知土行孙有地行道术，摔在地下，就不见了。

mǎ yuán yuē xiǎng shì shuāi hěn le zěn me zhè sī lián yǐng er yě bú jiàn le

马元曰：“想是摔狠了，怎么这厮连影儿也不见了？

zhèng shì

”正是：

mǎ yuán bù shí de xíng miào shàng jiāng shuāng yǎn shǐ mó hú

马元不识地行妙，尚将双眼使模糊。

qiě shuō shān chán yù zài mǎ shàng jiàn mǎ yuán jiāng tǔ xíng sūn shuāi bú jiàn le zhǐ guǎn zài dì shàng qiáo shān chán yù máng qǔ wǔ guāng shí fā shǒu dǎ lái

且说邓婵玉在马上见马元将土行孙摔不见了，只管在地上瞧，邓婵玉忙取五光石发手打来。

mǎ yuán wèi zēng dī fáng liǎn shàng bèi yī shí tou zhǐ dǎ dī jīn guāng luàn mào āi yā yī shēng bǎ liǎn yī mǒ dà mà shì hé rén àn suàn dǎ wǒ

马元未曾堤防，脸上被一石头，只打的金光乱冒：“哎呀”一声，把脸一抹，大骂：“是何人暗算打我？

zhī jiàn yáng jiǎn zòng mǎ wǔ dāo zhí qǔ mǎ yuán

”只见杨戬纵马舞刀，直取马元。

mǎ yuán zhàng jiàn lái zhàn yáng jiǎn

马元仗剑来战杨戬。

yáng jiǎn dāo shì jí rú fēi diàn mǎ yuán jià bú zhù sān jiān dāo zhǐ de yòu niàn zhēn yán fù xiàn nà yī zhī shén shǒu jiāng yáng jiǎn zhuā zài kōng zhōng wǎng xià yī shuāi yě xiàng sī wǔ róng yì bān bǎ yáng jiǎn xīn fèi qǔ jiāng chū lái xuè dī dī chī le

杨戬刀势疾如飞电，马元架不住三尖刀，只得又念真言，复现那一只神手，将杨戬抓在空中，往下一摔，也像撕武荣一般，把杨戬心肺取将出来，血滴滴吃了。

mǎ yuán zhǐ zi yá yuē jīn rì qiě ráo nǐ duō huó yī yè míng rì zài lái huì nǐ

马元指子牙曰：“今日且饶你多活一夜，明日再来会你。

mǎ yuán huí yíng

”马元回营。

yīn hóng jiàn mǎ yuán dào shù shén qí shí rén xīn fèi zhè děng xiōng měng xīn zhōng shèn shì dà yuè

殷洪见马元道术神奇，食人心肺，这等凶猛，心中甚是大悦。

zhǎng gǔ huí yíng zhì jiǔ yǔ dà xiǎo jiàng xiào zhǐ yǐn zhì chū gēng shí hòu

掌鼓回营，治酒与大小将校只饮至初更时候。

bù biǎo

不表。

qiě shuō zi yá jìn chéng zhì fǔ zì sī jīn rì jiàn mǎ yuán zhè děng xiōng è bǎ rén xīn huó huó de chī le cóng lái wèi zēng jiàn cǐ děng yì rén

且说子牙进城至府，自思：“今日见马元这等凶恶，把人心活活的吃了，从来未曾见此等异人。

yáng jiǎn suī shì rú cǐ bù zhī xiōng jí

杨戬虽是……如此，不知凶吉。

zhèng shì fàng xīn bù xià

”正是放心不下。

què shuō mǎ yuán tóng yīn diàn xià yǐn jiǔ zhì èr gēng shí fēn zhī jiàn mǎ yuán shuāng méi jǐn zhòu hàn liú bí jiān

却说马元同殷殿下饮酒，至二更时分，只见马元双眉紧皱，汗流鼻尖。

yīn hóng yuē lǎo shī wèi hé rú cǐ

殷洪曰：“老师为何如此？

mǎ yuán yuē fù zhōng yǒu diǎn tòng téng

”马元曰：“腹中有点痛疼。

zhèng lún dá yuē xiǎng bì chī le shēng rén xīn gù cǐ fù zhōng zuò tòng

”郑伦答曰：“想必吃了生人心，故此腹中作痛；

chī xiē rè jiǔ chōng yī chōng zì rán wú shì

吃些热酒冲一冲，自然无事。

mǎ yuán mìng qǔ rè jiǔ lái chī le

”马元命取热酒来吃了；

yuè chī yuè téng

越吃越疼。

mǎ yuán hū de dà jiào yī shēng diē dǎo zài dì xià luàn gǔn zhǐ jiào téng shā wǒ yě

马元忽的大叫一声，跌倒在地下乱滚，只叫：“疼杀我也！

fù zhōng wā de xiǎng

”腹中嗗??的响。

zhèng lún yuē lǎo shī fù zhōng yǒu xiǎng shēng qǐng wǎng hòu yíng fāng biàn fāng biàn huò rán wú shì yě bú jiàn de

郑伦曰：“老师腹中有响声，请往后营方便方便，或然无事，也不见得。

mǎ yuán zhǐ de wǎng hòu biān qù le

”马元只得往后边去了。

qǐ zhī shì yáng jiǎn yòng bā jiǔ yuán gōng biàn huà téng nuó zhī miào jiāng yī lì qí dān shǐ mǎ yuán xiè le sān rì xiè de mǎ yuán shòu le yī bàn

岂知是杨戬用八九元功，变化腾挪之妙，将一粒奇丹，使马元泻了三日，泻的马元瘦了一半。

qiě shuō yáng jiǎn huí xī qí lái jiàn zi yá bèi yán qián shì

且说杨戬回西岐来见子牙，备言前事。

zi yá dà xǐ

子牙大喜。

yáng jiǎn duì zǐ yá yuē dì zǐ quán jiāng yī lì dān shǐ mǎ yuán shī qí xíng shén sàng qí yuán qì rán hòu zài zuò chǔ zhì

杨戬对子牙曰：“弟子权将一粒丹使马元失其形神，丧其元气，然后再做处治；

liàng tā yǒu liù qī rì bù néng dé chū lái huì zhàn

谅他有六七日不能得出来会战。

zhèng yán zhī jiān hū nǎ zhà lái bào wén shū guǎng fǎ tiān zūn jià zhì

”正言之间，忽哪咤来报：“文殊广法天尊驾至。

zi yá máng yíng zhì yín ān diàn xíng lǐ bì yòu jiàn chì jīng zǐ qǐ shǒu zuò xia

”子牙忙迎至银安殿，行礼毕，又见赤精子，稽首坐下。

wén shū guǎng fǎ tiān zūn yuē gōng xǐ zi yá gōng jīn tái bài jiàng jí qī shén jìn

文殊广法天尊曰：“恭喜子牙公，金台拜将，吉期甚近！

zi yá yuē jīn yīn hóng bèi shī yán ér zhù sū hù zhēng fá xī qí lí shù bù ān

”子牙曰：“今殷洪背师言而助苏护征伐西岐，黎庶不安；

yòu yǒu mǎ yuán xiōng wán sì nüè

又有马元凶顽肆虐；

bù xiào rú zuò zhēn zhān

不肖如坐针毡。

wén shū guǎng fǎ tiān zūn yuē zi yá gōng pín dào yīn wén mǎ yuán lái fá xī qí kǒng wù nǐ sān yuè shí wǔ rì bài jiàng zhī chén gù cǐ lái shōu mǎ yuán

”文殊广法天尊曰：“子牙公，贫道因闻马元来伐西岐，恐误你三月十五日拜将之辰，故此来收马元。

zi yá gōng kě yǐ fàng xīn

子牙公可以放心。

zi yá dà xǐ ruò dé dào xiōng xiāng zhù jiāng shàng xìng shèn guó jiā xìng shèn

”子牙大喜：“若得道兄相助，姜尚幸甚，国家幸甚！

dàn bù zhī yòng hé cè zhì zhī

但不知用何策治之？

tiān zūn fù zǐ yá ěr yuē rú yào fú mǎ yuán xū shì rú cǐ rú cǐ zì rán chéng gōng

”天尊附子牙耳曰：“如要伏马元，须是……如此如此，自然成功。

zi yá máng lìng yáng jiǎn lǐng fǎ zhǐ

”子牙忙令杨戬领法旨。

yáng jiǎn de lìng zì qù cè yìng

杨戬得令，自去策应。

zhèng shì

正是：

mǎ yuán jīn rù láo lóng jì kě jiàn xī fāng yǒu shèng rén

马元今入牢笼计，可见西方有圣人。

huà shuō zi yá dāng rì shēn pái shí fēn qí sì bù xiāng dān rén dú qí zài chéng tāng yuán mén wài ruò tàn wàng yàng zi yòng jiàn zhǐ dōng huà xī

话说子牙当日申牌时分，骑四不相，单人独骑，在成汤辕门外若探望样子，用剑指东画西。

zhī jiàn xún shào tàn mǎ bào rù zhōng jūn yuē bǐng diàn xià yǒu zi yá dú zì yí gè zài yíng qián tàn tīng xiāo xī

只见巡哨探马报入中军曰：“禀殿下：有子牙独自一个在营前探听消息。

yīn hóng wèn mǎ yuán yuē lǎo shī cǐ rén jīn rì rú cǐ mú yàng tàn wǒ xíng yíng yǒu hé jiān jì

”殷洪问马元曰：“老师，此人今日如此模样，探我行营，有何奸计？

mǎ yuán yuē qián rì wù bèi yáng jiǎn zhè sī zhōng qí jiān jì shǐ pín dào yǒu shī xíng zhī lèi

”马元曰：“前日误被杨戬这厮，中其奸计，使贫道有失形之累；

dài wú qián qù qín lái fāng xiāo wú hèn

待吾前去擒来，方消吾恨。

mǎ yuán chū yíng jiàn zi yá nù qǐ dà jiào jiāng shàng bú yào zǒu

”马元出营，见子牙怒起，大叫：“姜尚不要走！

wú lái le

吾来了！

chāo bù shàng qián zhàng jiàn lái qǔ

”绰步上前，仗剑来取。

zi yá shǒu zhōng jiàn jí jià xiāng hái

子牙手中剑急架相还。

bù shòu xiāng jiāo wèi jí shù hé zi yá bō qí jiù zǒu

步兽相交，未及数合，子牙拨骑就走。

mǎ yuán zhǐ yào ná jiāng zǐ yá de xīn zhòng zěn kěn qīng fàng suí hòu gǎn lái

马元只要拿姜子牙的心重，怎肯轻放，随后赶来。

bù zhī mǎ yuán shèng fù rú hé qiě tīng xià huí fēn jiě

不知马元胜负如何，且听下回分解。