zhòu wáng wú dào zào páo luò
纣王无道造炮烙
shī yuē
诗曰：
zhòu wáng wú dào shā zhōng xián kù cǎn qí yuān chù shàng tiān
纣王无道杀忠贤，酷惨奇冤触上天。
xiá liè jǐn suí huī jìn miè
侠烈尽随灰烬灭；
yāo fēn piān xiàng jìn gōng xuán
妖氛偏向禁宫旋。
zhāo gē yàn qǔ fēi tán bǎn
朝歌艳曲飞檀板；
mù sù lóng xián tǔ bì yān
暮宿龙涎吐碧烟。
qǔ cì cuī cán huáng gǒu sàn gū hún wú jì fǎn jiā yuán
取次催残黄耇散，孤魂无计返家园。
huà shuō zhòu wáng jiàn jīng huài le dá jǐ huāng máng wú cuò jí chuán zhǐ mìng shì yù guān jiāng cǐ bǎo jiàn lì kè fén huǐ
话说纣王见惊坏了妲己，慌忙无措，即传旨命侍御官，将此宝剑立刻焚毁。
bù zhī cǐ jiàn mò fēi sōng shù xuē chéng jīng bù dé huǒ lì shí fén jǐn
不知此剑莫非松树削成，经不得火，立时焚尽。
shì yù guān huí zhǐ
侍御官回旨。
dá jǐ jiàn fén le cǐ jiàn yāo guāng fù zhǎng yī jiù jīng shén
妲己见焚了此剑，妖光复长，依旧精神。
zhèng shì yǒu shī wèi zhèng shī yuē
正是，有诗为证，诗曰：
huǒ fén bǎo jiàn zhì hé yōng yāo qì yī rán tòu jiǔ zhòng
火焚宝剑智何庸，妖气依然透九重。
kě xī shāng dū chéng huà bǐng wǔ gēng cán yuè xiǎo shuāng nóng
可惜商都成画饼，五更残月晓霜浓。
dá jǐ yī jiù shì jūn bǎi yàn zài gōng zhōng huān yǐn
妲己依旧侍君，摆宴在宫中欢饮。
qiě shuō cǐ shí yún zhōng zi shàng bù céng huí zhōng nán shān hái zài cháo gē hū jiàn yāo guāng fù qǐ chōng zhào gōng wéi
且说此时云中子尚不曾回终南山，还在朝歌，忽见妖光复起，冲照宫闱。
yún zhōng zi diǎn shǒu tàn yuē wǒ zhǐ yù yǐ cǐ jiàn zhèn jiǎn yāo fēn shāo yán chéng tāng mài luò shú zhī dà shù yǐ qù jiāng wǒ cǐ jiàn fén huǐ
云中子点首叹曰：“我只欲以此剑镇减妖氛，稍延成汤脉络，孰知大数已去，将我此剑焚毁。
yī zé shì chéng tāng hé miè
一则是成汤合灭；
èr zé shì zhōu guó dāng xìng
二则是周国当兴；
sān zé shén xiān zāo féng dà jié
三则神仙遭逢大劫；
sì zé jiāng zǐ yá hé shòu rén jiān fù guì
四则姜子牙合受人间富贵；
wǔ zé yǒu zhū shén yù tǎo fēng hào
五则有诸神欲讨封号。
ba ba ba yě shì pín dào xià shān yī chǎng liú xià èr shí sì zì yǐ yàn hòu rén
罢，罢，罢，也是贫道下山一场，留下二十四字，以验后人。
yún zhōng zi qǔ wén fáng sì bǎo liú bǐ jì zài sī tiān tāi dù tài shī zhào qiáng shàng
”云中子取文房四宝，留笔迹在司天台杜太师照墙上。
shī yuē
诗曰：
yāo fēn huì luàn gōng tíng shèng dé bō yáng xī tǔ
“妖氛秽乱宫廷，圣德播扬西土。
yào zhī xuè rǎn zhāo gē wù wǔ suì zhōng jiǎ zi
要知血染朝歌，戊午岁中甲子。
yún zhōng zi tí ba jìng huí zhōng nán shān qù le
云中子题罢，径回终南山去了。
qiě yán zhāo gē bǎi xìng jiàn dào rén zài zhào qiáng shàng yín shī jù lái kàn niàn bù jiě qí yì
且言朝歌百姓见道人在照墙上吟诗，俱来看念，不解其意。
rén yān yōng jǐ jù jī bù sàn
人烟拥挤，聚积不散。
zhèng kàn zhī jiān zhī jiàn tài shī dù yuán xǐ huí cháo
正看之间，只见太师杜元铣回朝。
zhī jiàn xǔ duō rén wéi rǎo fǔ qián liǎng biān shì cóng rén hē kāi
只见许多人围遶府前，两边侍从人喝开。
tài shī wèn shèn me shì
太师问：“甚么事？
guǎn fǔ mén yì bǐng lǎo yé yǒu yī dào rén zài zhào qiáng shàng yín shī gù cǐ zhòng rén lái kàn
”管府门役禀：“老爷，有一道人在照墙上吟诗，故此众人来看。
dù tài shī zài mǎ shàng kàn jiàn shì èr shí sì zì qí yì pō shēn yī shí nán jiě
”杜太师在马上看见，是二十四字，其意颇深，一时难解；
mìng mén yì jiāng shuǐ xǐ le
命门役将水洗了。
tài shī jìn fǔ jiāng èr shí sì zì xì xì tuī xiáng qióng jiū yōu wēi zhōng shì mò jiě
太师进府，将二十四字细细推详，穷究幽微，终是莫解。
àn xiǎng cǐ bì shì qián rì jìn cháo xiàn jiàn dào rén shuō yāo qì xuán rào gōng wéi cǐ shì dào yǒu xiē zhuó luò
暗想：“此必是前日进朝献剑道人，说妖气旋绕宫闱，此事倒有些着落。
lián rì wǒ yè guān gàn xiàng jiàn yāo qì rì shèng xuán rào jìn tà dìng yǒu bù xiáng gù liú cǐ qián jì
连日我夜观干象，见妖气日盛，旋绕禁闼，定有不祥，故留此钤记。
mù jīn tiān zǐ huāng yín bù lǐ cháo zhèng
目今天子荒淫，不理朝政；
quán jiān dù huò tiān chóu mín yuàn yǎn jiàn xīng shuāi
权奸蠹惑，天愁民怨，眼见兴衰。
wǒ děng shòu xiān dì zhòng ēn ān rěn zuò shì
我等受先帝重恩，安忍坐视？
jiàn cháo zhōng wén wǔ gè gè yōu sī rén rén wēi jù bù ruò chéng cǐ jù yī běn zhāng lì jiàn tiān zǐ jǐn qí chén jié fēi shì mǎi zhí gū míng shí wèi guó jiā zhì luàn
见朝中文武，个个忧思，人人危惧，不若乘此具一本章，力谏天子，尽其臣节，非是买直沽名，实为国家治乱。
dù yuán xǐ dàng yè xiū chéng shū zhāng cì rì zhì wén shū fáng bù zhī shì hé rén kàn běn
”杜元铣当夜修成疏章，次日至文书房，不知是何人看本。
jīn rì què shì shǒu xiàng shāng róng
今日却是首相商容。
yuán xǐ dà xǐ shàng qián jiàn lǐ jiào yuē lǎo chéng xiàng zuó yè yuán xǐ guān sī tiān tāi yāo qì lèi guàn shēn gōng zāi yāng lì jiàn tiān xià shì kě zhī yǐ
元铣大喜，上前见礼，叫曰：“老丞相，昨夜元铣观司天台，妖气累贯深宫，灾殃立见，天下事可知矣。
zhǔ shàng guó zhèng bù xiū cháo gāng bù lǐ zhāo huān mù lè huāng yín jiǔ sè zōng miào shè jì suǒ guān zhì luàn suǒ xì fēi tóng xiǎo kě qǐ de zuò shì
主上国政不修，朝纲不理，朝欢暮乐，荒淫酒色，宗庙社稷所关，治乱所系，非同小可，岂得坐视。
jīn tè jù jiàn zhāng shàng yú tiān zǐ
今特具谏章，上于天子。
gǎn láo chéng xiàng jiāng cǐ běn zhuǎn dá tiān tíng
敢劳丞相将此本转达天庭。
chéng xiàng yì xià rú hé
丞相意下如何？
shāng róng tīng yán yuē tài shī jì yǒu běn zhāng lǎo fū qǐ yǒu zuò shì zhī lǐ
”商容听言，曰：“太师既有本章，老夫岂有坐视之理。
zhǐ lián rì tiān zǐ bù yù diàn tíng nán yú miàn zòu
只连日天子不御殿庭，难于面奏。
jīn rì lǎo fū yǔ tài shī jìn nèi tíng jiàn jià miàn zòu hé rú
今日老夫与太师进内庭见驾面奏，何如？
shāng róng jìn jiǔ jiān dà diàn guò lóng dé diàn xiǎn qìng diàn jiā shàn diàn zài guò fèn gōng lóu
”商容进九间大殿，过龙德殿、显庆殿、嘉善殿，再过分宫楼。
shāng róng jiàn fèng yù guān
商容见奉御官。
fèng yù guān kǒu chēng lǎo chéng xiàng shòu xiān gōng nǎi jìn tà suǒ zài shèng gōng qǐn shì wài chén bù dé jìn cǐ
奉御官口称：“老丞相，寿仙宫乃禁闼所在，圣躬寝室，外臣不得进此！
shāng róng yuē wǒ qǐ bù zhī
”商容曰：“我岂不知？
nǐ yǔ wǒ qǐ zòu shāng róng hou zhǐ
你与我启奏：商容候旨。
fèng yù guān jìn gōng qǐ zòu shǒu xiàng shāng róng hou zhǐ
”奉御官进宫启奏：“首相商容候旨。
wáng yuē shāng róng hé shì jìn nèi jiàn zhèn
”王曰：“商容何事进内见朕？
dàn tā suī shì wài guān nǎi sān shì zhī lǎo chén yě kě yǐ jìn jiàn
但他虽是外官，乃三世之老臣也，可以进见。
mìng xuān
”命：“宣！
shāng róng jìn gōng kǒu chēng bì xià fǔ fú jiē qián
”商容进宫，口称“陛下”，俯伏阶前。
wáng yuē chéng xiàng yǒu shèn jǐn jí zòu zhāng tè jìn gōng zhōng jiàn zhèn
王曰：“丞相有甚紧急奏章，特进宫中见朕？
shāng róng qǐ zòu zhí zhǎng sī tiān tāi shǒu guān dù yuán xǐ zuó yè guān gàn xiàng jiàn yāo qì zhào lóng jīn què zāi yāng lì jiàn
”商容启奏：“执掌司天台首官杜元铣，昨夜观干象，见妖气照笼金阙，灾殃立见。
yuán xǐ nǎi sān shì zhī lǎo chén bì xià zhī gǔ gōng bù rěn zuò shì
元铣乃三世之老臣，陛下之股肱，不忍坐视。
qiě bì xià hé shì rì bù shè cháo bù lǐ guó shì duān zuò shēn gōng shǐ bǎi gōng rì yè yōu sī
且陛下何事，日不设朝，不理国事，端坐深宫，使百宫日夜忧思。
jīn chén děng bù bì fǔ yuè zhī zhū gàn mào tiān wēi fēi wéi gū zhí qǐ chuí tiān tīng
今臣等不避斧钺之诛，干冒天威，非为沽直，乞垂天听。
jiāng běn xiàn shàng liǎng biān shì yù gōng jiē běn zài àn
”将本献上，两边侍御宫接本在案。
zhòu wáng zhǎn kāi guān kàn
纣王展开观看：
jù shū chén zhí zhǎng sī tiān tāi guān dù yuán xǐ zòu wèi bǎo guó ān mín jìng mèi chú yāo yǐ lóng zōng shè shì chén wén guó jiā jiāng xìng zhēn xiáng bì xiàn
“具疏臣执掌司天台官杜元铣奏，为保国安民，靖魅除妖，以隆宗社事：臣闻国家将兴，祯祥必现；
guó jiā jiāng wáng yāo niè bì shēng
国家将亡，妖孽必生。
chén yuán xǐ yè guān gàn xiàng jiàn guài wù bù xiáng yāo guāng rào yú nèi diàn cǎn qì lóng zhào shēn gōng
臣元铣夜观干象，见怪雾不祥，妖光遶于内殿，惨气笼罩深宫。
bì xià qián rì gōng lín dà diàn yǒu zhōng nán shān yún zhōng zi jiàn yāo qì guàn yú gōng wéi tè jìn mù jiàn zhèn yā yāo mèi
陛下前日躬临大殿，有终南山云中子见妖气贯于宫闱，特进木剑，镇压妖魅。
wén bì xià huǒ fén mù jiàn bù tīng dà xián zhī yán zhì shǐ yāo fēn fù chéng rì shèng yī rì chōng xiāo guàn dòu huò huàn bù xiǎo
闻陛下火焚木剑，不听大贤之言，致使妖氛复成，日盛一日，冲霄贯斗，祸患不小。
chén qiè sī zì sū hù jìn guì rén zhī hòu bì xià cháo gāng wú jì yù àn shēng chén
臣切思：自苏护进贵人之后，陛下朝纲无纪，御案生尘。
dan chi xià bǎi cǎo shēng yá yù jiē qián tái hén zhǎng lǜ
丹墀下百草生芽，御阶前苔痕长绿。
cháo zhèng wěn luàn bǎi guān shī wàng
朝政紊乱，百官失望。
chén děng nán jìn tiān yán
臣等难近天颜。
bì xià tān liàn měi sè rì xī huān yú
陛下贪恋美色，日夕欢娱。
jūn chén bú huì rú yún bì rì
君臣不会，如云蔽日。
hé rì de dǔ gēng gē xǐ qǐ zhī lóng zài jiàn tài píng tiān rì yě
何日得睹赓歌喜起之隆，再见太平天日也？
chén bù bì fǔ yuè mào sǐ shàng yán shāo jǐn chén jié
臣不避斧钺，冒死上言，稍尽臣节。
rú guǒ chén yán bù miù wàng bì xià zǎo xià yù yīn sù cì shī xíng
如果臣言不谬，望陛下早下御音，速赐施行。
chén děng bù shèng huáng sǒng dài mìng zhī zhì
臣等不胜惶悚待命之至！
jǐn jù shū yǐ wén
谨具疏以闻。
zhòu wáng kàn bì zì sī yán zhī shén shàn
纣王看毕，自思：“言之甚善。
zhǐ yīn běn zhōng jù yǒu yún zhōng zi chú yāo zhī shì qián rì jī hū bǎ sū měi rén xiǎn sàng xìng mìng tuō tiān bì yòu fén jiàn fāng ān
只因本中具有云中子除妖之事，前日几乎把苏美人险丧性命，托天庇佑，焚剑方安；
jīn rì yòu yán yāo fēn zài gōng wéi zhī de
”今日又言妖氛在宫闱之地！
zhòu wáng huí shǒu wèn dá jǐ yuē dù yuán xǐ shàng shū yòu tí yāo mèi xiāng qīn cǐ yán guǒ shì hé gù
”纣王回首问妲己曰：“杜元铣上书，又提妖魅相侵，此言果是何故？
dá jǐ shàng qián guì ér zòu yuē qián rì yún zhōng zi nǎi fāng wài shù shì jiǎ niē yāo yán bì huò shèng cōng yáo luàn wàn mín cǐ shì yāo yán luàn guó
”妲己上前跪而奏曰：“前日云中子乃方外术士，假捏妖言，蔽惑圣聪，摇乱万民，此是妖言乱国；
jīn dù yuán xǐ yòu jiǎ cǐ wèi tí jiē shì péng dǎng huò zhòng jià yán shēng shì
今杜元铣又假此为题，皆是朋党惑众，驾言生事。
bǎi xìng zhì yú yī zhuǎn cǐ yāo yán bù huāng zhě zì huāng bù luàn zhě zì luàn zhì shǐ bǎi xìng huáng huáng mò néng zì ān zì rán shēng luàn
百姓至愚，一转此妖言，不慌者自慌，不乱者自乱，致使百姓皇皇，莫能自安，自然生乱。
jiū qí shǐ jiē zì cǐ wú jī zhī yán huò zhī yě
究其始，皆自此无稽之言惑之也。
gù fán yāo yán huò zhòng zhě shā wú shè
故凡妖言惑众者，杀无赦！
zhòu wáng yuē měi rén yán zhī jí dāng
”纣王曰：“美人言之极当！
chuán zhèn zhǐ yì bǎ dù yuán xǐ xiāo shǒu shì zhòng yǐ jiè yāo yán
”传朕旨意：把杜元铣枭首示众，以戒妖言！
shǒu xiàng shāng róng yuē bì xià cǐ shì bù kě
”首相商容曰：“陛下，此事不可！
yuán xǐ nǎi sān shì lǎo jù sù bǐng zhōng liáng zhēn xīn wèi guó lì xuè pī gān wú fēi cháo huái bào zhǔ zhī ēn mù sī chou jūn zhī dé yī piàn kǔ xīn bù dé yǐ ér yán zhī
元铣乃三世老巨，素秉忠良，真心为国，沥血披肝，无非朝怀报主之恩，暮思酬君之德，一片苦心，不得已而言之。
kuàng qiě zhí shòu sī tiān yàn zhào jí xiōng ruò àn ér bù zòu kǒng yǒu sī cān lùn
况且职受司天，验照吉凶，若按而不奏，恐有司参论。
jīn yǐ zhí jiàn bì xià fǎn cì qí sǐ yuán xǐ suī sǐ bù cí yǐ mìng bào jūn jiù guī míng xià zì fēn de qí sǐ suǒ
今以直谏，陛下反赐其死，元铣虽死不辞，以命报君，就归冥下，自分得其死所。
zhǐ kǒng sì bǎi wén wǔ zhī zhōng gè yǒu bù píng yuán xǐ wú gū shòu lù
只恐四百文武之中，各有不平元铣无辜受戮。
wàng bì xià yuán qí zhōng xīn lián ér shè zhī
望陛下原其忠心，怜而赦之。
wáng yuē chéng xiàng bù zhī ruò bù zhǎn yuán xǐ wū yán zhōng wú yǐ shí zhì lìng bǎi xìng huáng huáng wú yǒu níng yǔ yǐ
”王曰：“丞相不知，若不斩元铣，诬言终无已时，致令百姓皇皇，无有宁宇矣。
shāng róng yù dài zài jiàn zěn nài zhòu wáng bù cóng lìng fèng yù guān sòng shāng róng chū gōng
”商容欲待再谏，怎奈纣王不从，令奉御官送商容出宫。
fèng yù guān bī lìng ér xíng shāng róng bu dé yǐ zhǐ de chū lái
奉御官逼令而行，商容不得已，只得出来。
jí dào wén shū fáng jiàn dù tài shī sì hòu mìng xià bù zhī yǒu shā shēn zhī huò
及到文书房，见杜太师俟候命下，不知有杀身之祸。
zhǐ yì yǐ xià dù yuán xǐ yāo yán huò zhòng ná xià xiāo shǒu yǐ zhèng guó fǎ
旨意已下：“杜元铣妖言惑众，拿下枭首，以正国法。
fèng yù guān xuān dú jià tiē bì bù yóu fēn shuō jiāng dù yuán xǐ zhāi qù yī fú shéng chán suǒ bǎng ná chū wǔ mén
”奉御官宣读驾帖毕，不由分说，将杜元铣摘去衣服，绳缠索绑，拿出午门。
fāng zhì jiǔ lóng qiáo zhī jiàn yī wèi dài fū shēn chuān dà hóng páo nǎi méi bó yě
方至九龙桥，只见一位大夫，身穿大红袍，乃梅伯也。
jiàn dù tài shī bǎng fù ér lái xiàng qián wèn yuē tài shī de hé zuì rú cǐ
见杜太师绑缚而来，向前问曰：“太师得何罪如此？
yuán xǐ yuē tiān zǐ shī zhèng wú děng shàng běn nèi tíng yán yāo qì lèi guàn yú gōng zhōng zāi xīng lì biàn yú tiān xià
”元铣曰：“天子失政，吾等上本内庭，言妖气累贯于宫中，灾星立变于天下。
shǒu xiàng zhuǎn dá yǒu fàn tiān yán
首相转达，有犯天颜。
jūn cì chén sǐ bù gǎn wéi zhǐ
君赐臣死，不敢违旨。
méi xiān shēng gōng míng èr zì huà zuò huī chén
梅先生，‘功名’二字，化作灰尘；
shù zài dān xīn jìng chéng bīng lěng
数载丹心，竟成冰冷！
méi bó tīng yán liǎng biān de qiě zhù le
”梅伯听言：“两边的，且住了。
jìng zhì jiǔ lóng qiáo biān shì féng shǒu xiàng shāng róng
”竟至九龙桥边，适逢首相商容。
méi bó yuē qǐng wèn chéng xiàng dù tài shī yǒu hé zuì fàn jūn tè cì qí sǐ
梅伯曰：“请问丞相，杜太师有何罪犯君，特赐其死？
shāng róng yuē yuán xǐ běn zhāng shí wèi cháo tíng yīn yāo fēn rào yú jìn quē guài qì zhào yú gōng wéi
”商容曰：“元铣本章实为朝廷，因妖氛遶于禁阙，怪气照于宫闱。
dāng jīn tīng sū měi rén zhī yán zuò yǐ yāo yán huò zhòng jīng huāng wàn mín zhī zuì
当今听苏美人之言，坐以‘妖言惑众，惊慌万民’之罪。
lǎo fū kǔ jiàn tiān zǐ bù cóng
老夫苦谏，天子不从。
rú zhī nai hé
如之奈何！
méi bó tīng ba zhǐ qì de wǔ líng shén bào zào sān mèi huǒ shāo xiōng lǎo chéng xiàng xiè lǐ yīn yáng tiáo hé dǐng nài jiān zhě jí zhǎn nìng zhě jí zhū xián zhě jí jiàn néng zhě jí bāo jūn zhèng ér shǒu xiàng wú yán jūn bù zhèng yǐ zhí yán jiàn zhǔ
”梅伯听罢，只气得“五灵神暴躁，三昧火烧胸”：“老丞相燮理阴阳，调和鼎鼐，奸者即斩，佞者即诛，贤者即荐，能者即褒，君正而首相无言，君不正以直言谏主。
jīn tiān zi wú gū ér shā dà chén shì chéng xiàng zhè děng qián kǒu bù yán wěi zhī wú nài shì zhòng yī jǐ zhī gōng míng qīng cháo nèi zhī gǔ gōng pà sǐ tān shēng ài xuè ròu zhī wēi qū jù jūn wáng zhī xíng diǎn jiē fēi chéng xiàng zhī suǒ wéi yě
今天子无辜而杀大臣，似丞相这等钳口不言，委之无奈，是重一己之功名，轻朝内之股肱，怕死贪生，爱血肉之微躯，惧君王之刑典，皆非丞相之所为也！
jiào liǎng biān qiě zhù le
”叫：“两边，且住了！
dài wǒ yǔ chéng xiàng miàn jūn
待我与丞相面君！
méi bó xié shāng róng guò dà diàn jìng jìn nèi tíng
”梅伯携商容过大殿，径进内庭。
bó nǎi wài guān jí zhì shòu xiān gōng mén shǒu biàn zì fǔ fú
伯乃外官，及至寿仙宫门首，便自俯伏。
fèng yù guān qǐ zòu shāng róng méi bó hou zhǐ
奉御官启奏：“商容、梅伯候旨。
wáng yuē shāng róng nǎi sān shì zhī lǎo chén jìn nèi kě shè
”王曰：“商容乃三世之老臣，进内可赦；
méi bó shàn jìn nèi tíng bù zūn guó fǎ
梅伯擅进内廷，不遵国法。
chuán zhǐ xuān
”传旨：“宣！
shāng róng zài qián méi bó suí hòu jìn gōng fǔ fú
”商容在前，梅伯随后，进宫俯伏。
wáng wèn yuē èr qīng yǒu hé zòu zhāng
王问曰：“二卿有何奏章？
méi bó kǒu chēng bì xià
”梅伯口称：“陛下！
chén méi bó jù shū dù yuán xǐ hé shì gān fàn guó fǎ zhì yú cì sǐ
臣梅伯具疏，杜元铣何事干犯国法，致于赐死？
wáng yuē dù yuán xǐ yǔ fāng shì tōng móu jià niē yāo yán yáo huò jūn mín bō luàn cháo zhèng wū miè cháo tíng
”王曰：“杜元铣与方士通谋，架捏妖言，摇惑军民，播乱朝政，污蔑朝廷。
shēn wéi dà chén bù sī bào běn chóu ēn ér fǎn zhà yán yāo mèi méng bì qī jūn lǜ fǎ dāng zhū chú jiān jiǎo nìng bù wéi guò ěr
身为大臣，不思报本酬恩，而反诈言妖魅，蒙蔽欺君，律法当诛，除奸剿佞，不为过耳。
méi bó tīng zhòu wáng zhī yán bù jué lì shēng zòu yuē chén wén yáo wáng zhì tiān xià yìng tiān ér shùn rén
”梅伯听纣王之言，不觉厉声奏曰：“臣闻尧王治天下，应天而顺人；
yán tīng yú wén guān jì cóng yú wǔ jiàng yī rì yī zhāo gòng tán ān mín zhì guó zhī dào
言听于文官，计从于武将，一日一朝，共谈安民治国之道；
qù chán yuǎn sè gòng lè tài píng
去谗远色，共乐太平。
jīn bì xià bàn zǎi bù cháo lè yú shēn gōng zhāo zhāo yǐn yàn yè yè huān yú bù lǐ cháo zhèng bù róng jiàn zhāng
今陛下半载不朝，乐于深宫，朝朝饮宴，夜夜欢娱，不理朝政，不容谏章。
chén wén jūn rú fù xīn chén rú shǒu zú xīn zhèng zé shǒu zú zhèng xīn bù zhèng zé shǒu zú wāi yá
臣闻“君如腹心，臣如手足”，心正则手足正，心不正则手足歪邪。
gǔ yǔ yǒu yún chén zhèng jūn yá guó huàn nán zhì
古语有云：‘臣正君邪，国患难治。
dù yuán xǐ nǎi zhì shì zhī zhōng liáng
”杜元铣乃治世之忠良。
bì xià ruò zhǎn yuán xǐ ér fèi xiān wáng zhī dà chén tīng yàn fēi zhī yán yǒu shāng guó jiā zhī liáng dòng chén yuàn zhǔ gōng shè dù yuán xǐ háo mò zhī shēng shǐ wén wǔ yǎng shèng jūn zhī dà dé
陛下若斩元铣而废先王之大臣，听艳妃之言，有伤国家之梁栋，臣愿主公赦杜元铣毫末之生，使文武仰圣君之大德。
zhòu wáng tīng yán méi bó yǔ yuán xǐ yī dǎng wéi fǎ jìn gōng bù fēn nèi wài běn dāng yǔ yuán xǐ yī lì diǎn xíng nài qián shì zhèn yǒu láo gū miǎn qí zuì xuē qí shàng dài fū yǒng bù xù yòng
纣王听言：“梅伯与元铣一党，违法进宫，不分内外，本当与元铣一例典刑，奈前侍朕有劳，姑免其罪，削其上大夫，永不叙用！
méi bó lì shēng dà yán yuē hūn jūn tīng dá jǐ zhī yán shī jūn chén zhī yì jīn zhǎn yuán xǐ qǐ shì zhǎn yuán xǐ shí zhǎn zhāo gē wàn mín
”梅伯厉声大言曰：“昏君听妲己之言，失君臣之义，今斩元铣，岂是斩元铣，寔斩朝歌万民！
jīn ba méi bó zhī zhí qīng rú huī chén
今罢梅伯之职，轻如灰尘。
zhè hé zú xī
这何足惜！
dàn bù rěn chéng tāng shù bǎi nián jī yè sàng yú hūn jūn zhī shǒu
但不忍成汤数百年基业丧于昏君之手！
jīn wén tài shī běi zhēng cháo gāng wú tǒng bǎi shì hùn xiáo
今闻太师北征，朝纲无统，百事混淆。
hūn jūn rì tīng chán nìng zhī chén zuǒ yòu bì huò yǔ dá jǐ zài shēn gōng rì yè huāng yín yǎn jiàn tiān xià biàn luàn chén wú miàn jiàn xiān dì yú huáng rǎng yě
昏君日听谗佞之臣，左右蔽惑，与妲己在深宫，日夜荒淫，眼见天下变乱，臣无面见先帝于黄壤也！
zhòu wáng dà nù zhe fèng yù guān bǎ méi bó ná xià qù yòng jīn guā jī dǐng
”纣王大怒，着奉御官：“把梅伯拿下去，用金瓜击顶！
liǎng biān cái dài dòng shǒu dá jǐ yuē qiè yǒu zòu zhāng
”两边才待动手，妲己曰：“妾有奏章。
wáng yuē měi rén yǒu hé zòu zhèn
”王曰：“美人有何奏朕？
qiè qǐ zhǔ gōng rén chén lì diàn zhāng méi shù mù lì yǔ wǔ jūn dà nì bù dào luàn lún fǎn cháng fēi yī sǐ kě shú zhě yě
”──“妾启主公：人臣立殿，张眉竖目，詈语侮君，大逆不道，乱伦反常，非一死可赎者也。
qiě jiāng méi bó quán jìn líng yǔ qiè zhì yī xíng dù jiǎo chén zhī dú zòu chú xié yán zhī luàn zhèng
且将梅伯权禁囹圄，妾治一刑，杜狡臣之渎奏，除邪言之乱正。
zhòu wáng wèn yuē cǐ xíng hé yàng
”纣王问曰：“此刑何样？
dá jǐ rì cǐ xíng yuē gāo èr zhàng yuán bā chǐ shàng zhōng xià yòng sān huǒ mén jiāng tóng zào chéng rú tóng zhù yì bān
”妲己日：“此刑约高二丈，圆八尺，上、中、下用三火门，将铜造成，如铜柱一般；
lǐ biān yòng tàn huǒ shāo hóng
里边用炭火烧红。
què jiāng yāo yán huò zhòng lì kǒu wǔ jūn bù zūn fǎ dù wú shì wàng shēng jiàn zhāng yǔ zhū bān wéi fǎ zhě xiǎn bāo guān fú jiāng tiě suǒ chán shēn guǒ wéi tóng zhù zhī shàng zhǐ páo luò sì zhī jīn gǔ bù xū yú yān jǐn gǔ xiāo jǐn chéng huī jìn
却将妖言惑众、利口侮君、不尊法度、无事妄生谏章、与诸般违法者，跣剥官服，将铁索缠身，裹围铜柱之上，只炮烙四肢筋骨，不须臾，烟尽骨消，尽成灰烬。
cǐ xíng míng yuē páo luò
此刑名曰‘炮烙’。
ruò wú cǐ kù xíng jiān huá zhī chén gū míng zhī bèi jǐn wán fǎ jì jiē bù zhī jiè jù
若无此酷刑，奸猾之臣，沽名之辈，尽玩法纪，皆不知戒惧。
zhòu wáng yuē měi rén zhī fǎ kě wèi jìn shàn jìn měi
”纣王曰：“美人之法，可谓尽善尽美！
jí mìng chuán zhǐ jiāng dù yuán xǐ xiāo shǒu shì zhòng yǐ jiè yāo yán
”即命传旨：“将杜元铣枭首示众，以戒妖言；
jiāng méi bó jìn yú líng yǔ
将梅伯禁于囹圄。
yòu chuán zhǐ yì zhào yàng zào páo luò xíng jù xiàn zuò sù wán chéng
”又传旨意：“照样造炮烙刑具，限作速完成。
shǒu xiàng shāng róng guān zhòu wáng jiāng xíng wú dào rèn xìn dá jǐ jìng zào páo luò zài shòu xiān gōng qián tàn yuē jīn guān tiān xià dà shì qù yǐ
”首相商容观纣王将行无道，任信妲己，竟造炮烙，在寿仙宫前叹曰：“今观天下大事去矣！
zhǐ shì chéng tāng mào jìng jué dé yī piàn xiǎo xīn chéng tiān yǒng mìng
只是成汤懋敬厥德，一片小心，承天永命；
qǐ zhī chuán zhì dāng jīn tiān zi yī dàn wú dào
岂知传至当今天子，一旦无道。
yǎn jiàn qī miào bù shǒu shè jì qiū xū
眼见七庙不守，社稷坵墟。
wǒ hé rěn jiàn
我何忍见！
yòu tīng dá jǐ zào páo luò zhī xíng shāng róng fǔ fú zòu yuē chén qǐ bì xià tiān xià dà shì yǐ dìng guó jiā wàn shì kāng níng
”又听妲己造炮烙之刑，商容俯伏奏曰：“臣启陛下：天下大事已定，国家万事康宁。
lǎo chén shuāi xiǔ bù kān zhòng rèn kǒng shī yú diān dǎo dé zuì yú bì xià kěn qǐ niàn chén shì jūn sān shì shù zài kuí xí shí kuì sù cān bì xià suī bù jí cì bà chì qí rú chén zhī yōng lǎo hé
老臣衰朽，不堪重任，恐失于颠倒，得罪于陛下，恳乞念臣侍君三世，数载揆席，实愧素餐，陛下虽不即赐罢斥，其如臣之庸老何。
wàng bì xià shè chén cán qū fàng guī tián lǐ de hán bǔ gǔ fù yú guāng tiān zhī xià jiē bì xià suǒ cì zhī yú nián yě
望陛下赦臣残躯，放归田里，得含哺鼓腹于光天之下，皆陛下所赐之余年也。
zhòu wáng jiàn shāng róng cí guān bù jū xiàng wèi wáng wèi láo yuē qīng suī mù nián shàng zì jué shuò wú nài qīng kǔ kǔ gù cí dàn qīng cháo gāng láo kǔ shù zài yīn qín zhèn shén bù rěn
”纣王见商容辞官，不居相位，王慰劳曰：“卿虽暮年，尚自矍铄，无奈卿苦苦固辞，但卿朝纲劳苦，数载殷懃，朕甚不忍。
jí mìng suí shì guān chuán zhèn zhǐ yì diǎn wén guān èr yuán sì biǎo lǐ sòng qīng róng guī gù lǐ
”即命随侍官：“传朕旨意，点文官二员，四表礼，送卿荣归故里。
réng zhe běn dì fāng guān bù shí cún wèn
仍着本地方官不时存问。
shāng róng xiè ēn chū cháo
”商容谢恩出朝。
bù yī shí bǎi guān jù zhī shǒu xiàng shāng róng zhì zhèng róng guī gè lái yuǎn sòng
不一时，百官俱知首相商荣致政荣归，各来远送。
dāng yǒu huáng fēi hǔ bǐ gàn wēi zǐ jī zǐ wēi zǐ qǐ wēi zǐ yǎn gè guān jù zài shí lǐ cháng tíng jiàn bié
当有黄飞虎、比干、微子、箕子、微子启、微子衍各官，俱在十里长亭饯别。
shāng róng jiàn bǎi guān zài cháng tíng děng hòu zhǐ de xià mǎ
商容见百官在长亭等候，只得下马。
zhī jiàn qī wèi qīn wáng bǎ shǒu yī jǔ lǎo chéng xiàng jīn rì gù shì róng guī nǐ wèi yī guó yuán lǎo rú hé xià de zhè bān dú yì jiù bǎ chéng tāng shè jì pāo qì yī páng yáng biān ér qù yú xīn ān hu
只见七位亲王，把手一举：“老丞相今日固是荣归，你为一国元老，如何下得这般毒意，就把成汤社稷抛弃一旁，扬鞭而去，于心安乎！
shāng róng qì ér yán yuē liè wèi diàn xià zhòng wèi xiān shēng shāng róng zòng fěn gǔ suì shēn nán bào guó ēn zhè yī sǐ hé zú wèi xī ér tōu ān gǒu miǎn
”商容泣而言曰：“列位殿下，众位先生，商容纵粉骨碎身，难报国恩，这一死何足为惜，而偷安苟免。
jīn tiān zi xìn rèn dá jǐ wú duān zào è zhì zào páo luò kù xíng jù jiàn shā zhōng shāng róng lì jiàn bù tīng yòu bù néng wǎn huí shèng yì
今天子信任妲己，无端造恶，制造炮烙酷刑，拒谏杀忠，商容力谏不听，又不能挽回圣意。
bù rì tiān chóu mín yuàn huò luàn zì shēng shāng róng jìn bù zú yǐ fǔ jūn sǐ shì zú yǐ zhāng guò bù dé yǐ ràng wèi dài zuì sì xián cái jùn yàn dà zhǎn jīng lún yǐ jiù huò luàn cǐ róng běn xīn fēi gǎn yuǎn jūn ér xiān shēn móu yě
不日天愁民怨，祸乱自生，商容进不足以辅君，死适足以彰过，不得已让位待罪，俟贤才俊彦，大展经纶，以救祸乱，此容本心，非敢远君而先身谋也。
liè wèi diàn xià suǒ cì shāng róng lì yǐn yī bēi
列位殿下所赐，商容立饮一杯。
cǐ bié liào hái yǒu huì qī
此别料还有会期。
nǎi chí bēi zuò shī yī shǒu yǐ zhì hòu huì zhī qī shī yuē
”乃持杯作诗一首，以志后会之期：诗曰：
méng jūn shí lǐ sòng guī chéng bǎ jiǔ cháng tíng lèi yǐ qīng
“蒙君十里送归程，把酒长亭泪已倾。
huí shǒu tiān yán chéng gé shì guī lái quǎn shén jīng
回首天颜成隔世，归来畎神京。
dān xīn nán huà lóng páng xuè
丹心难化龙逄血；
chì rì kōng xiāo xià jié míng
赤日空消夏桀名。
jǐ dù huà lái duō yì yàng hé nián zhòng su bié lí qíng
几度话来多悒怏，何年重诉别离情？
shāng róng zuò shī yǐ bì bǎi guān wú bù sǎ lèi ér bié
商容作诗已毕，百官无不洒泪而别。
shāng róng shàng mǎ qián qù gè guān jù huí zhāo gē
商容上马前去，各官俱回朝歌。
bù biǎo
不表。
huà yán zhòu wáng zài gōng huān lè cháo zhèng huāng luàn
话言纣王在宫欢乐，朝政荒乱。
bù yī rì jiān zào páo luò guān qǐ zòu gōng wán
不一日，监造炮烙官启奏功完。
zhòu wáng dà yuè wèn dá jǐ yuē tóng zhù zào wán rú hé chǔ zhì
纣王大悦，问妲己曰：“铜柱造完，如何处置？
dá jǐ mìng qǔ lái guò mù
”妲己命取来过目。
jiān zào guān jiāng páo luò tóng zhù tuī lái huáng shān shān de gāo èr zhàng yuán bā chǐ sān céng huǒ mén xià yǒu èr gǔn pán tuī dòng hǎo xíng
监造官将炮烙铜柱推来：黄邓邓的高二丈，圆八尺，三层火门，下有二滚盘，推动好行。
zhòu wáng guān zhī zhǐ dá jǐ ér xiào yuē měi rén shén chuán mì shòu qí fǎ zhēn zhì shì zhī bǎo
纣王观之，指妲己而笑曰：“美人神传，秘授奇法，真治世之宝！
dài zhèn míng rì lín cháo xiān jiāng méi bó páo luò diàn qián shǐ bǎi guān zhī jù zì bù gǎn zǔ náo xīn fǎ zhāng dú fán rǎo
待朕明日临朝，先将梅伯炮烙殿前，使百官知惧，自不敢阻挠新法，章牍烦扰。
yī xiǔ bù tí
”一宿不题。
cì rì zhòu wáng shè cháo zhōng gǔ qí míng jù liǎng bān wén wǔ cháo hè yǐ bì
次日，纣王设朝，钟鼓齐鸣，聚两班文武朝贺已毕。
wǔ chéng wáng huáng fēi hǔ jiàn diàn dōng èr shí gēn dà tóng zhù bù zhī cǐ wù xīn shè hé yòng
武成王黄飞虎见殿东二十根大铜柱，不知此物新设何用。
wáng yuē chuán zhǐ bǎ méi bó ná chū
王曰：“传旨把梅伯拿出！
zhí diàn guān qù ná méi bó
”执殿官去拿梅伯。
zhòu wáng mìng bǎ páo luò tóng zhù tuī lái jiāng sān céng huǒ mén yòng tàn jià qǐ yòu yòng jù shàn shān nà tàn huǒ bǎ yī gēn tóng zhù huǒ shāo de tòng hóng
纣王命把炮烙铜柱推来，将三层火门用炭架起，又用巨扇搧那炭火，把一根铜柱火烧的通红。
zhòng guān bù zhī qí gù
众官不知其故。
wǔ mén guān qǐ zòu méi bó yǐ zhì wǔ mén
午门官启奏：“梅伯已至午门。
wáng yuē ná lái
”王曰：“拿来！
liǎng bān wén wǔ kàn méi bó gòu miàn péng tóu shēn chuān gǎo sù shàng diàn guì xià kǒu chēng chén méi bó cān jiàn bì xià
”两班文武看梅伯垢面蓬头，身穿缟素，上殿跪下，口称：“臣梅伯参见陛下。
zhòu wáng yuē pǐ fū
”纣王曰：“匹夫！
nǐ kàn kàn cǐ wù shì shèn me dōng xī
你看看此物是甚么东西？
méi dài fū guān kàn bù zhī cǐ wù duì yuē chén bù zhī cǐ wù
”梅大夫观看，不知此物，对曰：“臣不知此物。
zhòu wáng xiào yuē nǐ zhǐ zhī nèi diàn wǔ jūn zhàng nǐ lì kǒu wū yán huǐ mà
”纣王笑曰：“你只知内殿侮君，仗你利口，诬言毁骂。
zhèn gōng zhì cǐ xīn xíng míng yuē páo luò
朕躬治此新刑，名曰：‘炮烙。
pǐ fū
’匹夫！
jīn rì jiǔ jiān diàn qián páo luò nǐ jiào nǐ jīn gǔ chéng huī
今日九间殿前炮烙你，教你筋骨成灰！
shǐ kuáng wàng zhī tú rú wǔ bàng rén jūn zhě yǐ méi bó wéi lì ěr
使狂妄之徒，如侮谤人君者，以梅伯为例耳。
méi bó tīng yán dà jiào mà yuē hūn jūn
”梅伯听言，大叫，骂曰：“昏君！
méi bó sǐ qīng rú hóng máo yǒu hé xī zāi
梅伯死轻如鸿毛，有何惜哉！
wǒ méi bó guān jū shàng dài fū sān cháo jiù chén jīn de hé zuì zāo cǐ cǎn xíng
我梅伯官居上大夫，三朝旧臣，今得何罪，遭此惨刑？
zhǐ shì kě lián chéng tāng tiān xià sàng yú hūn jūn zhī shǒu
只是可怜成汤天下，丧于昏君之手！
jiǔ yǐ hòu jiāng hé miàn mù jiàn rǔ zhī xiān wáng ěr
久以后将何面目见汝之先王耳！
zhòu wáng dà nù jiāng méi bó bō qù yī fú chì shēn jiāng tiě suǒ bǎng fù qí shǒu zú bào zhù tóng zhù
”纣王大怒，将梅伯剥去衣服，赤身将铁索绑缚其手足，抱住铜柱。
kě lián méi bó dà jiào yī shēng qí qì yǐ jué
可怜梅伯，大叫一声，其气已绝。
zhī jiàn jiǔ jiān diàn shàng luò de pí fū jīn gǔ chòu bù kě wén bù yī shí huà wèi huī jìn
只见九间殿上烙得皮肤筋骨，臭不可闻，不一时化为灰烬。
kě lián yī piàn zhōng xīn bàn shēng chì dǎn zhí yán jiàn jūn zāo cǐ cǎn huò
可怜一片忠心，半生赤胆，直言谏君，遭此惨祸！
zhèng shì yì diǎn dān xīn guī dà hǎi fāng míng liú de wàn nián yáng
正是：一点丹心归大海，芳名留得万年扬。
hòu rén kàn cǐ yǒu shī tàn yuē
”后人看此，有诗叹曰：
xuè ròu cán qū jǐn huà huī dān xīn gěng gěng zhú sān tái
血肉残躯尽化灰，丹心耿耿烛三台。
shēng píng zhèng zhí wú piān dǎng sǐ hòu yīng hún yì zhuàng zāi
生平正直无偏党，死后英魂亦壮哉。
liè yàn jù suí wáng guó jǐn fāng míng duō bàng shǐ guān cái
烈焰俱随亡国尽，芳名多傍史官裁。
kě lián tài bái xuán qí rì zěn shì xiān shēng tàn jùn cái
可怜太白悬旗日，怎似先生叹隽才？
huà shuō zhòu wáng jiāng méi bó páo luò zài jiǔ jiān dà diàn zhī qián zǔ sè zhōng liáng jiàn zhèng zhī kǒu yǐ wéi xīn xíng xī qí
话说纣王将梅伯炮烙在九间大殿之前，阻塞忠良谏诤之口，以为新刑稀奇；
dàn bù zhī liǎng bān wén wǔ guān jiàn cǐ xíng méi bó cǎn sǐ wú bù kǒng jù rén rén yǒu tuì suō zhī xīn gè gè yǒu bù wéi guān zhī yì
但不知两班文武观见此刑，梅伯惨死，无不恐惧，人人有退缩之心，个个有不为官之意。
zhòu wáng jià huí shòu xiān gōng
纣王驾回寿仙宫。
bù biǎo
不表。
qiě yán zhòng dà chén jù zhì wǔ mén wài
且言众大臣俱至午门外，
nèi yǒu wēi zǐ jī zǐ bǐ gàn duì wǔ chéng wáng huáng fēi hǔ yuē tiān xià huāng huāng
内有微子、箕子、比干对武成王黄飞虎曰：“天下荒荒，
běi hǎi dòng yáo
北海动摇，
wén tài shuài wèi guó yuǎn zhēng
闻太帅为国远征，
bù yì tiān zǐ rèn xìn dá jǐ
不意天子任信妲己，
zào cǐ páo luò zhī xíng
造此炮烙之刑，
cán hài zhōng liáng
残害忠良，
ruò shǐ bō yáng sì fāng
若使播扬四方，
tiān xià zhū hóu wén zhī
天下诸侯闻之，
rú zhī nai hé
如之奈何！
huáng fēi hǔ wén yán jiāng wǔ liǔ cháng xū niǎn zài shǒu nèi dà nù yuē sān wèi diàn xià jù wǒ mò jiāng kàn jiāng qǐ lái cǐ páo luò bú shì páo luò dà chén nǎi luò de shì zhòu wáng jiāng shān pào de shì chéng tāng shè jì
”黄飞虎闻言，将五柳长须捻在手内，大怒曰：“三位殿下，据我末将看将起来，此炮烙不是炮烙大臣，乃烙的是纣王江山，炮的是成汤社稷。
gǔ yún dào de hǎo jūn zhī shì chén rú shǒu zú zé chén shì jūn rú fù xīn
古云道得好：‘君之视臣如手足，则臣视君如腹心；
jūn zhī shì chén rú tǔ jiè zé chén shì jūn rú kòu chóu
君之视臣如土芥，则臣视君如寇雠。
jīn zhǔ shàng bù xíng rén zhèng yǐ fēi xíng jiā shàng dài fū bù chū shù nián bì yǒu huò luàn
’今主上不行仁政，以非刑加上大夫，不出数年，必有祸乱。
wǒ děng qǐ rěn zuò shì bài wáng zhī lǐ
我等岂忍坐视败亡之理？
zhòng guān jù gè gè jiē tàn ér sàn gè guī fǔ zhái
”众官俱各各嗟叹而散，各归府宅。
qiě yán zhòu wáng huí gōng dá jǐ yíng jiē shèng jià
且言纣王回宫，妲己迎接圣驾。
zhòu wáng xià niǎn xié dá jǐ shǒu ér yán yuē měi rén miào cè zhèn jīn rì diàn qián páo luò le méi bó shǐ zhòng chén jù bù gǎn chū tóu qiáng jiàn qián kǒu jié shé wěi wěi ér tuì
纣王下辇，携妲己手而言曰：“美人妙策，朕今日殿前炮烙了梅伯，使众臣俱不敢出头强谏，钳口结舌，唯唯而退。
shì cǐ páo luò nǎi zhì guó zhī qí bǎo yě
是此炮烙乃治国之奇宝也。
chuán zhǐ shè yàn yǔ měi rén hè gōng
”传旨：“设宴与美人贺功。
qí shí shēng huáng zá zòu xiāo guǎn qí míng
”其时笙簧杂奏，箫管齐鸣。
zhòu wáng yǔ dá jǐ zài shòu xiān guān bǎi bān zuò yuè wú xiàn huān yú bù jué qiáo lóu gǔ jiǎo èr gēng lè shēng bù xī
纣王与妲己在寿仙官，百般作乐，无限欢娱，不觉樵楼鼓角二更，乐声不息。
yǒu zhèn fēng jiāng cǐ yuè yīn sòng dào zhōng gōng jiāng huáng hòu shàng wèi qǐn zhǐ tīng lè shēng guō ěr wèn zuǒ yòu gōng rén zhè shí hou nà lǐ zuò yuè
有阵风将此乐音送到中宫，姜皇后尚未寝，只听乐声聒耳，问左右宫人：“这时候那里作乐？
liǎng biān gōng rén dá niáng niáng zhè shì shòu xiān gōng sū měi rén yǔ tiān zi yǐn yàn wèi sàn
”两边宫人答：“娘娘，这是寿仙宫苏美人与天子饮宴未散。
jiāng huáng hòu tàn yuē zuó wén tiān zǐ xìn dá jǐ zào páo luò cán hài méi bó cǎn bù kě yán
”姜皇后叹曰：“昨闻天子信妲己，造炮烙，残害梅伯，惨不可言。
wǒ xiǎng zhè jiàn rén gǔ huò shèng cōng yǐn yòu rén jūn sì xíng bù dào
我想这贱人，蛊惑圣聪，引诱人君，肆行不道。
jí mìng chéng niǎn dài wǒ wǎng shòu xiān gōng zǒu yī zāo
”即命乘辇：“待我往寿仙宫走一遭。
kàn guān cǐ yī qù wèi miǎn yǒu é méi jiàn dù zhī yì zhǐ pà shì fēi cóng cǐ qǐ zāi huò mù qián shēng
”──看官，此一去，未免有娥眉见妒之意，只怕是非从此起，灾祸目前生。
bù zhī hòu shì rú hé qiě tīng xià huí fēn jiě
不知后事如何，且听下回分解。