tài jí tú yīn hóng jué mìng
太极图殷洪绝命
shī yuē
诗曰：
tài jí tú zhōng zào huà qí xiān fán jiǒng gé shǎo rén zhī
太极图中造化奇，仙凡迥隔少人知。
yí lái huàn huà zhēn xuán miào qiǎn guò qián fēi yì làng sī
移来幻化真玄妙，忏过前非亦浪思。
dì zǐ huǐ méng shī mò jiù cāng tiān liú yì de nán sī
弟子悔盟师莫救，苍天留意地难私。
dāng shí zhòu è zhāng mǐ jí yī mù ān néng wǎn ā shuí
当时纣恶彰弭极，一木安能挽阿谁。
huà shuō mǎ yuán zhuī gǎn zi yá gǎn le duō shí bù néng gǎn shàng
话说马元追赶子牙，赶了多时，不能赶上。
mǎ yuán zì sī tā qí sì bù xiāng wǒ dào gēn zhe tā pǎo
马元自思：“他骑四不相，我倒跟着他跑？
jīn rì bù gǎn tā míng rì zài zuò qū chǔ
今日不赶他，明日再做区处。
zi yá jiàn mǎ yuán bù gǎn lēi huí zuò qí dà hū yuē mǎ yuán
”子牙见马元不赶，勒回坐骑，大呼曰：“马元！
nǐ gǎn lái zhè píng tǎn zhī de yǔ wǒ zhàn sān hé wú dìng qín ěr
你敢来这平坦之地与我战三合，吾定擒尔！
mǎ yuán xiào yuē liào nǐ yǒu hé lì liàng gǎn jìn wǒ lái bù gǎn
”马元笑曰：“料你有何力量，敢禁我来不赶？
suí chuò kāi dà bù lái zhuī
”随绰开大步来追。
zi yá yòu zhàn sān sì hé bō qí yòu zǒu
子牙又战三四合，拨骑又走。
mǎ yuán jiàn rú cǐ guāng jǐng xīn xià dà nù nǐ gǎn yǐ yòu dí zhī fǎ huò wǒ
马元见如此光景，心下大怒：“你敢以诱敌之法惑我！
yǎo yá qiè chǐ gǎn lái wǒ jīn rì ná bù zháo nǐ shì bù huí jūn
”咬牙切齿赶来：“我今日拿不着你，誓不回军！
biàn gǎn shàng yù xū gōng yě qín le nǐ lái
便赶上玉虚宫，也擒了你来。
zhǐ guǎn wǎng xià gǎn lái
”只管往下赶来。
kàn kàn zhì wǎn jiàn qián miàn yī zuò shān zhuǎn guò shān pō jiù bú jiàn le zi yá
看看至晚，见前面一座山，转过山坡，就不见了子牙。
mǎ yuán jiàn nà shān shèn shì xiǎn jùn zěn jiàn de yǒu zàn wèi zhèng
马元见那山甚是险峻，怎见得，有赞为证：
nà shān zhēn gè hǎo shān xì kàn chù sè bān bān
那山真个好山，细看处色斑斑。
dǐng shàng yún piāo dàng yá qián shù yǐng hán
顶上云飘荡，崖前树影寒。
fēi niǎo xiàn huǎn zǒu shòu xiōng wán
飞鸟𪾢睆，走兽凶顽。
lǐn lǐn sōng qiān gàn tǐng tǐng zhú jǐ gān
凛凛松千干，挺挺竹几竿。
hǒu jiào shì cāng láng duó shí páo háo shì è hǔ zhēng cān
吼叫是苍狼夺食，咆嚎是饿虎争餐。
yě yuán cháng xiào xún xiān guǒ mí lù pān huā shàng cuì lán
野猿常啸寻鲜果，糜鹿攀花上翠岚。
fēng sǎ sǎ shuǐ chán chán àn wén yōu niǎo yǔ jiān guān
风洒洒，水潺潺，暗闻幽鸟语间关。
jǐ chù téng luó qiān yòu chě mǎn xī yáo cǎo zá xiāng lán
几处藤萝牵又扯，满溪瑶草杂香兰。
lín lín guài shí lěi lěi fēng yán
磷磷怪石，磊磊峰岩。
hú lí chéng qún zǒu yuán hóu zuò duì wán
狐狸成群走，猿猴作对顽。
xíng kè zhèng chóu duō xiǎn jùn nài hé gǔ dào yòu wān hái
行客正愁多险峻，奈何古道又湾还。
huà shuō mǎ yuán gǎn zǐ yá lái zhì yī zuò gāo shān yòu bú jiàn le zi yá pǎo de lì jìn jīn sū
话说马元赶子牙，来至一座高山，又不见了子牙，跑的力尽筋酥；
tiān sè yòu wǎn le tuǐ yòu suān le mǎ yuán zhǐ de yǐ sōng kào shí shǎo qì piàn shí chuǎn xī jìng zuò cún qì dìng shén dài míng rì huí yíng zài zuò dào lǐ
天色又晚了，腿又酸了，马元只得倚松靠石，少憩片时，喘息静坐，存气定神，待明日回营，再做道理。
bù jué jiāng zhì èr gēng zhǐ tīng de shān dǐng pào xiǎng
不觉将至二更，只听得山顶炮响。
zhèng shì
正是：
hǎn shēng zhèn de rú léi hǒu dēng qiú huǒ bǎ mǎn shān pái
喊声震地如雷吼，灯球火把满山排。
mǎ yuán tái tóu guān kàn jiàn shān dǐng shàng jiāng zǐ yá tóng zhe wǔ wáng zài mǎ shàng chuán bēi liǎng biān jiàng xiào yī piàn dà jiào jīn yè mǎ yuán yǐ luò quān tào sǐ wú zàng shēn zhī dì
马元抬头观看，见山顶上姜子牙同着武王在马上传杯，两边将校一片大叫：“今夜马元已落圈套，死无葬身之地！
mǎ yuán tīng de dà nù yuè shēn ér qǐ tí jiàn gǎn shàng shān lái
”马元听得大怒，跃身而起，提剑赶上山来。
jí zhì shān shàng lái kàn jiàn huǒ bǎ yī huàng bú jiàn le zi yá
及至山上来看，见火把一愰，不见了子牙。
mǎ yuán zhēng jing sì xià lǐ kàn shí zhī jiàn shān xià sì miàn bā fāng wéi zhù shān jiǎo zhǐ jiào bú yào zǒu le mǎ yuán
马元睁睛四下里看时，只见山下四面八方，围住山脚，只叫：“不要走了马元！
mǎ yuán dà nù yòu gǎn xià shān lái yòu bú jiàn le
”马元大怒，又赶下山来，又不见了。
bǎ mǎ yuán wǎng lái pǎo shàng pǎo xià liǎng tóu gǎn zhí gǎn dào tiān míng
把马元往来，跑上跑下两头赶，直赶到天明。
bǎ mǎ yuán pǎo le yī yè shèn shì jiān nán xīn kǔ dù zhōng yòu è le
把马元跑了一夜，甚是艰难辛苦，肚中又饿了；
shēn hèn zi yá yǎo yá qiè chǐ hèn bù néng shí shí ná zi yá fāng xiāo qí hèn
深恨子牙，咬牙切齿，恨不能实时拿子牙方消其恨。
zì sī qiě huí yíng pò le xī qí zài chǔ
自思：“且回营，破了西岐再处。
mǎ yuán lí le gāo shān wǎng qián cái zǒu zhǐ tīng de shān āo lǐ yǒu rén shēng huàn jiào téng shā wǒ le
”马元离了高山，往前才走，只听得山凹里有人声唤叫：“疼杀我了！
qí shēng shèn shì qī chǔ
”其声甚是凄楚。
mǎ yuán tīng de yǒu rén shēng jiào hǎn jí zhuǎn xià shān pō jiàn mào cǎo zhōng shuì zháo yí gè nǚ zǐ
马元听得有人声叫喊，急转下山坡，见茂草中睡着一个女子。
mǎ yuán wèn yuē nǐ shì shèn rén zài cǐ jiào hǎn
马元问曰：“你是甚人，在此叫喊？
nà nǚ zǐ yuē lǎo shī jiù mìng
”那女子曰：“老师救命！
mǎ yuán yuē nǐ shì hé rén
”马元曰：“你是何人？
jiào wǒ zěn yàng jiù nǐ
叫我怎样救你？
fù rén dá yuē wǒ shì mín fù
”妇人答曰：“我是民妇；
yīn huí jiā kàn qīn zhōng tú ǒu dé xīn qì téng mìng zài dàn xī wàng lǎo shī huò zài jìn cūn rén jiā tǎo xiē rè tāng dā jiù cán chuǎn shèng zào qī jí fú tú
因回家看亲，中途偶得心气疼，命在旦夕，望老师或在近村人家讨些热汤，搭救残喘，胜造七级浮屠。
tǎng de chóng shēng ēn tóng zài zào
倘得重生，恩同再造。
mǎ yuán yuē xiǎo niáng zǐ cǐ chù nà lǐ qù xún rè tāng
”马元曰：“小娘子，此处那里去寻热汤？
nǐ zhōng shì yī sǐ bù ruò wǒ fǎn huà nǐ yī zhāi shí shì yī jǔ liǎng dé
你终是一死，不若我反化你一斋，实是一举两得。
nǚ zǐ yuē ruò jiù wǒ quán shēng lǐ dāng yī zhāi
”女子曰：“若救我全生，理当一斋。
mǎ yuán yuē bú shì rú cǐ shuō
”马元曰：“不是如此说。
wǒ yīn gǎn jiāng zǐ yá shā le yī yè dù zhōng qí shí è le
我因赶姜子牙，杀了一夜，肚中其实饿了。
liàng nǐ yě nán huó bù ruò zuò gè rén qíng huà nǐ yǔ wǒ pín dào chī le ba
量你也难活，不若做个人情，化你与我贫道吃了罢。
nǚ rén yuē lǎo shī bù kě shuō xì huà
”女人曰：“老师不可说戏话。
qǐ yǒu chī rén de lǐ
岂有吃人的理？
mǎ yuán è jí le nà lǐ yóu fēn shuō
”马元饿急了，那里由分说？
gǎn shàng qù yī jiǎo tà zhù nǚ rén xiōng táng yī jiǎo tà zhù nǚ rén dà tuǐ bǎ jiàn gē kāi yī fú xiàn chū dù pí
赶上去一脚，踏住女人胸膛，一脚踏住女人大腿，把剑割开衣服，现出肚皮。
mǎ yuán máng jiāng jiàn cóng dù qí nèi cì jiāng jìn qù
马元忙将剑从肚脐内刺将进去。
yī qiāng rè xuè gǔn jiāng chū lái
一腔热血滚将出来。
mǎ yuán yòng shǒu chāo zhe xuè lián chī le jǐ kǒu
马元用手抄着血，连吃了几口；
zài nǚ rén dǔ zi lǐ qù mō xīn chī
在女人肚子里去摸心吃。
zuǒ mō yòu mō lāo bù zháo liǎng zhī shǒu zài dǔ zi lǐ mō zhǐ shì yī qiāng rè xuè bìng wú wǔ zàng
左摸右摸捞不着，两只手在肚子里摸，只是一腔热血，并无五脏。
mǎ yuán kàn le chén sī yí huò
马元看了，沉思疑惑。
zhèng zài nà lǐ lāo zhī jiàn zhèng nán shàng méi huā lù shàng zuò yī dào rén zhàng jiàn ér lái
正在那里捞，只见正南上梅花鹿上坐一道人仗剑而来。
zěn jiàn de yǒu zàn wèi zhèng zàn yuē
怎见得，有赞为证，赞曰：
shuāng zhuā jì yún fēn ǎi ǎi
双抓髻，云分霭霭；
shuǐ hé páo jǐn shù sī tāo
水合袍，紧束丝绦。
xiān fēng dào gǔ rèn xiāo yáo fù yǐn xǔ duō xuán miào
仙风道骨任逍遥，腹隐许多玄妙。
yù xū gōng yuán shǐ mén xià shí xiān shǒu huì fù pán táo
玉虚宫元始门下，十仙首会赴蟠桃。
chéng luán kuà hè zài bì yún xiāo tiān huáng shì xiū xiān yǎng dào
乘鸾跨鹤在碧云霄，天皇氏修仙养道。
huà shuō mǎ yuán jiàn wén shū guǎng fǎ tiān zūn zhàng jiàn ér lái máng jiāng shuāng shǒu chè chū dù pí bù yì dù pí jìng zhǎng wán le bǎ shǒu zhǎng zài lǐ miàn
话说马元见文殊广法天尊仗剑而来，忙将双手掣出肚皮，不意肚皮竟长完了，把手长在里面；
yù dài xià nǚ rén shēn zi liǎng zhǐ jiǎo yě zhǎng zài nǚ rén shēn shàng
欲待下女人身子，两只脚也长在女人身上。
mǎ yuán wú fǎ kě shī mò néng zhēng zhá
马元无法可施，莫能挣扎。
mǎ yuán dūn zài yī duī r zhǐ jiào lǎo shī ráo mìng
马元蹲在一堆儿，只叫：“老师饶命！
wén shū guǎng fǎ tiān zūn jǔ jiàn cái dài yào zhǎn mǎ yuán zhǐ tīng de nǎo hòu yǒu rén jiào yuē dào xiōng jiàn xià liú rén
”文殊广法天尊举剑才待要斩马元，只听得脑后有人叫曰：“道兄剑下留人！
guǎng fǎ tiān zūn huí gù rèn bù dé cǐ rén shì shuí tóu wǎn shuāng jì shēn chuān dào fú miàn huáng wēi xū
”广法天尊回顾，认不得此人是谁：头挽双髻，身穿道服，面黄微须。
dào rén yuē qǐ shǒu le
道人曰：“稽首了！
guǎng fǎ tiān zūn dá lǐ kǒu chēng dào yǒu hé chǔ lái
”广法天尊答礼，口称：“道友何处来？
yǒu shèn shì jiàn yù
有甚事见谕？
dào rén yuē yuán lái dào xiōng rèn bù dé wǒ
”道人曰：“原来道兄认不得我。
wú yǒu yī lǜ shuō chū biàn zhī duān dì
吾有一律，说出便知端的。
shī yuē
诗曰：
dà jué jīn xiān bù èr shí xī fāng miào fǎ zǔ pú tí
大觉金仙不二时，西方妙法祖菩提。
bù shēng bù miè sān sān xíng quán qì quán shén wàn wàn cí
不生不灭三三行，全气全神万万慈。
kōng jì zì rán suí biàn huà zhēn rú běn xìng rèn wèi zhī
空寂自然随变化，真如本性任为之。
yǔ tiān tóng shòu zhuāng yán tǐ lì jié míng xīn dà fǎ shī
与天同寿庄严体，历劫明心大法师。
pín dào nǎi xī fāng jiào xià zhǔn tí dào rén shì yě
贫道乃西方教下准提道人是也。
fēng shén bǎng shàng wú mǎ yuán míng huì
‘封神榜’上无马元名讳；
cǐ rén gēn xíng qiě zhòng yǔ wú xī fāng yǒu yuán dài pín dào bǎ tā dài shàng xī fāng chéng wéi zhèng guǒ yì shì dào xiōng cí bēi pín dào bù èr mén zhōng zhī xìng yě
此人根行且重，与吾西方有缘，待贫道把他带上西方，成为正果，亦是道兄慈悲，贫道不二门中之幸也。
guǎng fǎ tiān zūn wén yán mǎn miàn huān xǐ dà xiào yuē jiǔ yǎng dà fǎ xíng jiào xī fāng lián huā xiàn xiāng shè lì yuán guāng zhēn nǎi gāo míng zhī kè
”广法天尊闻言，满面欢喜，大笑曰：“久仰大法，行教西方，莲花现相，舍利元光，真乃高明之客。
pín dào jǐn lǐng zūn mìng
贫道谨领尊命。
zhǔn tí dào rén xiàng qián mó dǐng shòu jì yuē dào yǒu kě xī wǔ xíng xiū liàn wǎng fèi gōng fū
”准提道人向前，摩顶受记曰：“道友可惜五行修炼，枉费工夫！
bù rú suí wǒ shàng xī fāng bā dé chí biān tán jiǎng sān shèng dà fǎ
不如随我上西方：八德池边，谈讲三乘大法；
qī bǎo lín xià rèn nǐ zì zài xiāo yáo
七宝林下，任你自在逍遥。
mǎ yuán lián shēng nuò nuò
”马元连声喏喏。
zhǔn tí xiè le guǎng fǎ tiān zūn yòu jiāng dǎ shén biān jiāo yǔ guǎng fǎ tiān zūn dài yǔ zi yá zhǔn tí tóng mǎ yuán huí xī fāng
准提谢了广法天尊，又将打神鞭交与广法天尊带与子牙，准提同马元回西方。
bù biǎo
不表。
qiě shuō guǎng fǎ tiān zūn huí zhì xiāng fǔ zi yá jiē jiàn wèn chù mǎ yuán yī shì rú hé
且说广法天尊回至相府，子牙接见，问处马元一事如何；
guǎng fǎ tiān zūn jiāng zhǔn tí dào rén de shì xiáng xì shuō le yī biàn
广法天尊将准提道人的事详细说了一遍；
yòu jiāng dǎ shén biān fù yǔ zi yá
又将打神鞭付与子牙。
chì jīng zǐ zài bàng shuāng méi jǐn zhòu duì wén shū guǎng fǎ tiān zūn yuē rú jīn yīn hóng zǔ náo nì fǎ kǒng wù zi yá bài jiàng zhī qī rú zhī nai hé
赤精子在傍，双眉紧皱，对文殊广法天尊曰：“如今殷洪阻挠逆法，恐误子牙拜将之期，如之奈何？
zhèng huà jiān hū yáng jiǎn bào yuē yǒu cí háng shī bó lái jiàn
”正话间，忽杨戬报曰：“有慈航师伯来见。
sān rén wén bào máng chū fǔ yíng jiē
”三人闻报，忙出府迎接。
cí háng dào rén yī jiàn xié shǒu shàng diàn
慈航道人一见，携手上殿。
xíng lǐ yǐ bì zi yá wèn yuē dào xiōng cǐ lái yǒu hé jiàn yù
行礼已毕，子牙问曰：“道兄此来，有何见谕？
cí háng yuē zhuān wèi yīn hóng ér lái
”慈航曰：“专为殷洪而来。
chì jīng zǐ wén yán dà xǐ biàn yuē dào xiōng jiāng hé shù zhì zhī
”赤精子闻言大喜，便曰：“道兄将何术治之？
cí háng dào rén wèn zi yá yuē dāng shí pò shí jué zhèn tài jí tú zài me
”慈航道人问子牙曰：“当时破十绝阵，太极图在么？
zi yá dá yuē zài cǐ
”子牙答曰：“在此。
cí háng yuē ruò qín yīn hóng xū shì chì jīng zǐ dào xiōng jiāng tài jí tú xū rú cǐ rú cǐ fāng néng chú de cǐ huàn
”慈航曰：“若擒殷洪，须是赤精子道兄将太极图，须……如此如此，方能除得此患。
chì jīng zǐ wén yán xīn zhōng shàng yǒu bù rěn yīn zǐ yá bài jiàng rì yǐ jìn kǒng wù xiàn qī zhǐ de rú cǐ
”赤精子闻言，心中尚有不忍，因子牙拜将日已近，恐误限期，只得如此；
nǎi duì zǐ yá yuē xū de gōng qù fāng kě chéng gōng
乃对子牙曰：“须得公去，方可成功。
qiě shuō yīn hóng jiàn mǎ yuán yī qù wú yīn xīn xià bù lè duì liú fu gǒu zhāng yuē mǎ dào zhǎng yī qù yīn xìn yǎo wú dìng fēi jí zhào
且说殷洪见马元一去无音，心下不乐，对刘甫、苟章曰：“马道长一去，音信杳无，定非吉兆。
míng rì qiě yǔ jiāng shàng huì zhàn kàn shì rú hé zài tàn mǎ dào cháng xiāo xī
明日且与姜尚会战，看是如何，再探马道长消息。
zhèng lún yuē bù dé yī chǎng dà zhàn jué bù néng chéng de dà gōng
”郑伦曰：“不得一场大战，决不能成得大功。
yī xiǔ wǎn jǐng yǐ guò
”一宿晚景已过。
cì rì zǎo chén tāng yíng nèi dà pào xiǎng liàng shā shēng dà zhèn yīn hóng dà duì rén mǎ chū yíng zhì chéng xià dà jiào yuē qǐng zi yá dá huà
次日早晨，汤营内大炮响亮，杀声大振，殷洪大队人马，出营至城下，大叫曰：“请子牙答话！
zuǒ yòu bào rù xiàng fǔ
”左右报入相府。
sān dào zhě duì zǐ yá yuē jīn rì gōng chū qù wǒ děng dìng zhù nǐ chéng gōng
三道者对子牙曰：“今日公出去，我等定助你成功。
zi yá bù dài zhū mén rén lǐng yī zhī rén mǎ dú zì chū chéng jiāng jiàn jiān zhǐ yīn hóng dà hē yuē yīn hóng
”子牙不带诸门人，领一支人马，独自出城，将剑尖指殷洪，大喝曰：“殷洪！
nǐ shī mìng bù cóng jīn rì nán miǎn dà ě sì zhī dìng chéng huī fēi huǐ zhī wǎn yǐ
你师命不从，今日难免大厄，四肢定成灰飞，悔之晚矣！
yīn hóng dà nù zòng mǎ yáo jǐ lái qǔ
”殷洪大怒，纵马摇戟来取。
zi yá shǒu zhōng jiàn fù miàn xiāng hái
子牙手中剑赴面相还。
shòu mǎ zhēng chí jiàn jǐ bìng jǔ
兽马争持，剑戟并举。
wèi jí shù hé zi yá biàn zǒu bù jìn chéng luò huāng ér táo
未及数合，子牙便走，不进城，落荒而逃。
yīn hóng jiàn zi yá luò huāng ér zǒu jí máng gǎn lái suí hòu mìng liú fu gǒu zhāng lǜ zhòng ér lái
殷洪见子牙落荒而走，急忙赶来，随后命刘甫、苟章率众而来。
zhè yī huí zhèng shì
这一回正是：
qián biān bù xià tiān luó wǎng nán miǎn fēi huī huò jí shēn
前边布下天罗网，难免飞灰祸及身。
huà shuō zi yá zài qián biān hòu suí yīn hóng guò dōng nán kàn kàn dào zhèng nán shàng chì jīng zǐ kàn jiàn tú dì gǎn lái nán miǎn cǐ ě bù jué yǎn zhōng lèi luò diǎn tóu tàn yuē chù shēng
话说子牙在前边，后随殷洪，过东南，看看到正南上，赤精子看见徒弟赶来，难免此厄，不觉眼中泪落，点头叹曰：“畜生！
chù shēng
畜生！
jīn rì shì nǐ zì qǔ cǐ kǔ
今日是你自取此苦。
nǐ sǐ hòu xiū lái yuàn wǒ
你死后休来怨我。
máng bǎ tài jí tú yī dǒu fàng kāi
”忙把太极图一抖放开。
cǐ tú nǎi bāo luó wàn xiàng zhī bǎo huà yī zuò jīn qiáo
此图乃包罗万象之宝，化一座金桥。
zi yá bǎ sì bù xiāng yī zòng shàng le jīn qiáo
子牙把四不相一纵，上了金桥。
yīn hóng mǎ gǎn zhì qiáo biān jiàn zi yá zài qiáo shàng zhǐ yīn hóng yuē nǐ gǎn shàng qiáo lái yǔ wǒ jiàn sān hé fǒu
殷洪马赶至桥边，见子牙在桥上指殷洪曰：“你赶上桥来，与我见三合否？
yīn hóng xiào yuē lián wú shī fu zài cǐ wú yě bù jù
”殷洪笑曰：“连吾师父在此，吾也不惧；
yòu hé pà nǐ zhī huàn shù zāi
又何怕你之幻术哉。
wǒ lái le
我来了！
bǎ mǎ yī līng nà mǎ shàng le cǐ tú
”把马一拎，那马上了此图。
yǒu shī wèi zhèng shī yuē
有诗为证，诗曰：
hùn dùn wèi fēn pán gǔ chū tài jí chuán xià liǎng yí lái
混沌未分盘古出，太极传下两仪来。
sì xiàng wú qióng zhēn biàn huà yīn hóng cǐ jì sàng fēi huī
四象无穷真变化，殷洪此际丧飞灰。
huà shuō yīn hóng shàng le cǐ tú yī shí bù jué yǎo yǎo míng míng xīn wú dìng jiàn bǎi shì zǎn lái
话说殷洪上了此图，一时不觉杳杳冥冥，心无定见，百事攒来。
xīn xiǎng hé shì qí shì jí zhì
心想何事，其事即至。
yīn hóng rú mèng mèi yì bān xīn xià xiǎng mò shì yǒu fú bīng
殷洪如梦寐一般，心下想：“莫是有伏兵？
guǒ jiàn fú bīng shā lái dà shā yī zhèn jiù bú jiàn le
”果见伏兵杀来，大杀一阵，就不见了。
xīn xià xiǎng ná jiāng zǐ yá
心下想拿姜子牙；
shà shí zi yá lái zhì liǎng jiā yòu shā yī zhèn
霎时子牙来至，两家又杀一阵。
hū rán xiǎng qǐ zhāo gē yǔ fù wáng xiāng huì
忽然想起朝歌，与父王相会；
suí jí dào le zhāo gē jìn le wǔ mén zhì xī gōng jiàn huáng niáng niáng zhàn lì yīn hóng xià bài
随即到了朝歌，进了午门，至西宫，见黄娘娘站立，殷洪下拜；
hū de yòu zhì xīn qìng gōng yòu jiàn yáng niáng niáng zhàn lì yīn hóng kǒu chēng yí mǔ
忽的又至馨庆宫，又见杨娘娘站立，殷洪口称：“姨母。
yáng niáng niáng bù dā yìng
”杨娘娘不答应。
cǐ nǎi shì tài jí sì xiàng biàn huà wú qióng zhī fǎ
──此乃是太极四象，变化无穷之法；
xīn xiǎng hé wù hé wù biàn jiàn
心想何物，何物便见；
xīn lǜ bǎi shì bǎi shì jí zhì
心虑百事，百事即至。
zhī jiàn yīn hóng zuǒ wǔ yòu wǔ zài tài jí tú zhōng rú mèng rú chī
──只见殷洪左舞右舞，在太极图中如梦如痴。
chì jīng zǐ kàn kàn tā shī tú zhī qíng shù nián yīn qín qǐ zhī yǒu jīn rì bù jué jiē tàn
赤精子看看他，师徒之情，数年殷懃，岂知有今日，不觉嗟叹。
zhī jiàn yīn hóng jiāng dào jìn tóu lù yòu jiàn tā shēng shēn mǔ qīn jiāng niáng niáng dà jiào yuē yīn hóng
只见殷洪将到尽头路，又见他生身母亲姜娘娘大叫曰：“殷洪！
nǐ kàn wǒ shì shuí
你看我是谁？
yīn hóng tái tóu kàn shí ya
”殷洪抬头看时：“呀！
yuán lái shì mǔ qīn jiāng niáng niáng
原来是母亲姜娘娘！
yīn hóng bù jué shī shēng yuē mǔ qīn
”殷洪不觉失声曰：“母亲！
hái ér mò bú shì yǔ nǐ míng zhōng xiāng huì
孩儿莫不是与你冥中相会？
jiāng niáng niáng yuē yuān jiā
”姜娘娘曰：“冤家！
nǐ bù zūn shī fù zhī yán yào bǎo wú dào ér fá yǒu dào yòu fā shì yán kāi kǒu shòu xíng chū kǒu yǒu yuàn dāng rì fā shì shuō sì zhī chéng wéi fēi huī nǐ jīn rì shàng le tài jí tú yǎn xià yào chéng huī jìn zhī kǔ
你不尊师父之言，要保无道而伐有道，又发誓言，开口受刑，出口有愿，当日发誓说四肢成为飞灰，你今日上了太极图，眼下要成灰烬之苦！
yīn hóng tīng shuō jí jiào mǔ qīn jiù wǒ
”殷洪听说，急叫：“母亲救我！
hū rán bú jiàn le jiāng niáng niáng
”忽然不见了姜娘娘。
yīn hóng huāng zài yī duī
殷洪慌在一堆。
zhī jiàn chì jīng zǐ dà jiào yuē yīn hóng
只见赤精子大叫曰：“殷洪！
nǐ kàn wǒ shì shuí
你看我是谁？
yīn hóng kàn jiàn shī fu qì ér gào yuē lǎo shī dì zǐ yuàn bǎo wǔ wáng miè zhòu wàng qǐ jiù mìng
”殷洪看见师父，泣而告曰：“老师，弟子愿保武王灭纣，望乞救命！
chì jīng zǐ yuē cǐ shí chí le
”赤精子曰：“此时迟了！
nǐ yǐ fàn tiān tiáo bù zhī jiàn hé rén jiào nǐ gǎi le qián méng
你已犯天条，不知见何人叫你改了前盟。
yīn hóng yuē dì zǐ yīn xìn shēn gōng bào zhī yán gù cǐ wéi le shī fu zhī yǔ
”殷洪曰：“弟子因信申公豹之言，故此违了师父之语。
wàng lǎo shī cí bēi jiè dé yī xiàn zhī shēng zěn gǎn zài miè qián yán
望老师慈悲，借得一线之生，怎敢再灭前言！
chì jīng zǐ shàng yǒu liú liàn zhī yì zhī jiàn bàn kōng zhōng cí háng dào rén jiào yuē tiān mìng rú cǐ qǐ gǎn yǒu wéi
”赤精子尚有留恋之意，只见半空中慈航道人叫曰：“天命如此，岂敢有违。
wú de wù le tā jìn fēng shén tái shí chén
毋得误了他进封神台时辰！
chì jīng zǐ hán bēi rěn lèi zhǐ de jiāng tài jí tú yī dǒu juǎn zài yī chù
”赤精子含悲忍泪，只得将太极图一抖，卷在一处；
līng zhe bàn shǎng fù yī dǒu tài jí tú kāi le yī zhèn fēng yīn hóng lián rén dài mǎ huà zuò fēi huī qù
拎着半晌，复一抖，太极图开了，一阵风，殷洪连人带马，化作飞灰去。
yī dào líng hún jìn fēng shén tái lái le
──一道灵魂进封神台来了。
yǒu shī wèi zhèng shī yuē
有诗为证，诗曰：
yīn hóng rèn xìn shēn gōng bào yào fá xī qí xiǎn dà cái
殷洪任信申公豹，要伐西岐显大才。
qǐ zhī shù dào jiē rú cǐ hún rào fēng shén tái pàn āi
岂知数到皆如此，魂遶封神台畔哀。
huà shuō chì jīng zǐ jiàn yīn hóng chéng le huī jìn fàng shēng kū yuē tài huá shān zài wú rén yǎng dào xiū zhēn
话说赤精子见殷洪成了灰烬，放声哭曰：“太华山再无人养道修真。
jiàn wú jiàng mén xià zhè yàng rú cǐ kě wèi téng xīn
见吾将门下这样如此，可为疼心！
cí háng dào rén yuē dào xiōng chà yǐ
”慈航道人曰：“道兄差矣！
mǎ yuán fēng shén bǎng shàng wú míng zì rán yǒu jiù bō kǔ nǎo zhī rén
马元‘封神榜’上无名，自然有救拨苦恼之人；
yīn hóng shì gāi rú cǐ hé bì jiē tàn
殷洪事该如此，何必嗟叹。
sān wèi dào zhě fù jìn xiāng fǔ
”三位道者复进相府。
zi yá gǎn xiè
子牙感谢。
sān wèi dào rén zuò cí pín dào zhǐ děng zǐ yá jí chén zài lái jiàn dōng zhēng
三位道人作辞：“贫道只等子牙吉辰，再来饯东征。
sān dào rén bié zǐ yá huí qù
”三道人别子牙回去。
bù biǎo
不表。
qiě shuō sū hóu tīng de yīn hóng jué le yòu yǒu tàn mǎ bào rù yíng zhōng yuē bǐng yuán shuài yīn diàn xià gǎn jiāng zǐ yá zhǐ yī dào jīn guāng jiù bú jiàn le
且说苏侯听得殷洪绝了，又有探马报入营中曰：“禀元帅：殷殿下赶姜子牙，只一道金光就不见了。
zhèng lún yǔ liú fu gǒu zhāng dǎ tīng bù zhī suǒ wǎng
”郑伦与刘甫、苟章打听，不知所往。
qiě shuō sū hóu àn yǔ zi sū quán zhōng shāng yì yuē wǒ rú jīn àn xiū shū yī fēng nǐ shè jìn chéng qù míng rì qǐng jiāng chéng xiàng jié yíng wǒ hé nǐ jiāng jiā juàn xiān jìn xī qí xī mén wú děng bù guǎn tā shì yǔ fēi jiāng zhèng lún děng yī qí ná jiè jiàn jiāng chéng xiàng yǐ shú qián zuì
且说苏侯暗与子苏全忠商议曰：“我如今暗修书一封，你射进城去，明日请姜丞相劫营，我和你将家眷先进西岐西门，吾等不管他是与非，将郑伦等一齐拿解见姜丞相，以赎前罪。
cǐ shì bù kě chí wù
此事不可迟误！
sū quán zhōng yuē ruò bù shì lǚ yuè yīn hóng wǒ děng fù zǐ jìn xī qí duō shí yǐ
”苏全忠曰：“若不是吕岳、殷洪，我等父子进西岐多时矣。
sū hóu máng xiū shū mìng quán zhōng yín yè jiāng shū chuān zài jiàn shàng shè rù chéng zhōng
”苏侯忙修书，命全忠夤夜将书穿在箭上，射入城中。
nà rì shì nán gōng shì xún chéng kàn jiàn jiàn shàng yǒu shū zhī shì sū hóu de máng xià chéng jìn xiāng fǔ lái jiāng shū chéng yǔ jiāng zǐ yá
那日是南宫适巡城，看见箭上有书，知是苏侯的，忙下城，进相府来，将书呈与姜子牙。
zi yá chāi kāi guān kàn shū yuē
子牙拆开观看，书曰：
zhēng gōng yuán róng jì chuān hóu sū hù bǎi kòu dùn shǒu jiāng chéng xiàng huī xià hù suī fèng chì zhēng tǎo xīn yǐ guī zhōu jiǔ yǐ
“征公元戎、冀川侯苏护百叩顿首姜丞相麾下：护虽奉敕征讨，心已归周久矣。
bīng zhì xī qí jí yù tóu gē huī xià zhí biān yì shǐ
兵至西岐，急欲投戈麾下，执鞭役使。
shú zhī tiān wéi rén yuàn zhì yǒu yīn hóng mǎ yuán kàng nì jīn yǐ shòu shǒu
孰知天违人愿，致有殷洪、马元抗逆，今已授首；
wéi zuǒ èr zhèng lún zhí mí bù wù shàng zì lǚ fàn tiān tiáo huò zuì rú shān
惟佐贰郑伦执迷不悟，尚自屡犯天条，获罪如山。
hù fù zǐ zì sī fēi tiān bīng yā zhài bù néng jiǎo qiáng zhū nì
护父子自思，非天兵压寨，不能剿强诛逆。
jīn tè jìng xiū chǐ yī wàng chéng xiàng zǎo fā dà bīng jīn yè jié yíng
今特敬修尺一，望丞相早发大兵，今夜劫营。
hù fù zǐ chéng jī kě jiāng jù è qín jiě shī xíng
护父子乘机可将巨恶擒解施行。
dàn yuàn zǎo guī shèng zhǔ gòng fá dú fū xǐ sū mén yī shēn zhī yuān fěi hù qián chéng zhì yì suī gān nǎo tú dì hù zhī yuàn bì yǐ
但愿早归圣主，共伐独夫，洗苏门一身之冤，朏护虔诚至意，虽肝脑涂地，护之愿毕矣。
jǐn cǐ shàng qǐ sū hù jiǔ dùn
谨此上启，苏护九顿。
huà shuō zi yá kàn shū dà xǐ cì rì wǔ shí fā lìng mìng huáng fēi hǔ fù zǐ wǔ rén zuò qián duì
话说子牙看书大喜，次日午时发令：“命黄飞虎父子五人作前队；
shān jiǔ gōng chōng zuǒ yíng
邓九公冲左营；
nán gōng shì chōng yòu yíng
南宫适冲右营；
lìng nǎ zhà yā zhèn
令哪咤压阵。
qiě shuō zhèng lún yǔ liú fu gǒu zhāng huí jiàn sū hù yuē bù xìng yīn diàn xià zāo yú è shǒu rú jīn xū de běn shàng cháo gē miàn jūn qǐng yuán fāng néng chéng gōng
”且说郑伦与刘甫、苟章回见苏护，曰：“不幸殷殿下遭于恶手，如今须得本上朝歌，面君请援，方能成功。
sū hù zhǐ shì kǒu yīng sì míng rì qū chǔ
”苏护只是口应：“俟明日区处。
zhū rén sàn rù gè zhàng fáng qù le
”诸人散入各账房去了。
sū hóu àn àn dǎ diǎn jīn yè jìn xī qí
苏侯暗暗打点今夜进西岐。
bù tí
不提。
zhèng lún nà lǐ zhī dào
──郑伦那里知道？
zhèng shì
正是：
wā xià zhàn kēng qín hǔ bào mǎn tiān zhāng wǎng děng jiāo lóng
挖下战坑擒虎豹，满天张网等蛟龙。
huà shuō xī qí páng wǎn jiāng jìn huáng hūn shí hòu sān lù bīng shōu shí chū chéng mái fú
话说西岐旁晚，将近黄昏时候，三路兵收拾出城埋伏。
cì zhì èr gēng shí fēn yī shēng pào xiǎng huáng fēi hǔ fù zǐ bīng chōng jìn yíng lái bìng wú zhē dǎng
伺至二更时分，一声炮响，黄飞虎父子兵冲进营来，并无遮挡；
zuǒ yǒu shān jiǔ gōng yòu yǒu nán gōng shì sān lù qí jìn
左有邓九公，右有南宫适，三路齐进。
zhèng lún jí shàng huǒ yǎn jīn jīng shòu līng xiáng mó chǔ wǎng dà yuán mén lái zhèng yù huáng jiā fù zǐ wǔ qí dà zhàn zài yī chù nán jiě nán fēn
郑伦急上火眼金睛兽，拎降魔杵往大辕门来，正遇黄家父子五骑，大战在一处，难解难分。
shān jiǔ gōng chōng zuǒ yíng
邓九公冲左营；
liú fu dà hū yuē zéi jiāng màn lái
刘甫大呼曰：“贼将慢来！
nán gōng shì jìn yòu yíng zhèng yù gǒu zhāng jiē zhù sī shā
”南宫适进右营，正遇苟章，接住厮杀。
xī qí chéng kāi mén fā dà duì rén mǎ lái jiē yìng zhǐ shā de dì fèi tiān fān
西岐城开门，发大队人马来接应，只杀得地沸天翻。
sū jiā fù zi yǐ wǎng xī qí chéng xī mén jìn qù le
苏家父子已往西岐城西门进去了。
shān jiǔ gōng yǔ liú fu dà zhàn liú fu fēi jiǔ gōng dí shǒu bèi jiǔ gōng yī dāo kǎn yú mǎ xià
邓九公与刘甫大战，刘甫非九公敌手，被九公一刀砍于马下。
nán gōng shì zhàn gǒu zhāng zhǎn kāi dāo fǎ gǒu zhāng zhāo jià bù zhù bō mǎ jiù zǒu zhèng yù huáng tiān xiáng bù jí dī fáng bèi huáng tiān xiáng cì xié lǐ yī qiāng tiāo yú mǎ xià
南宫适战苟章，展开刀法，苟章招架不住，拨马就走，正遇黄天祥，不及提防，被黄天祥刺斜里一枪挑于马下。
èr jiāng líng hún yǐ wǎng fēng shén tái qù le
──二将灵魂已往封神台去了。
zhòng jiàng guān bǎ yí gè chéng tāng dà yíng shā de wǎ jiě xīng sàn
众将官把一个成汤大营杀的瓦解星散。
dān shèng zhèng lún lì dǐ zhòng jiāng
单剩郑伦力抵众将。
bù fáng shān jiǔ gōng cóng páng biān jiāng dāo yī gài xiáng mó chǔ kē dìng bù néng qǐ bèi jiǔ gōng zhuā zhù páo dài līng guò ān qiāo wǎng dì shàng shuāi
不防邓九公从旁边将刀一盖，降魔杵磕定不能起，被九公抓住袍带，拎过鞍鞒，往地上摔。
liǎng biān shì zú jiāng zhèng lún shéng chán suǒ bǎng kǔn jiāng qǐ lái
两边士卒将郑伦绳缠索绑，捆将起来。
xī qí chéng yī yè nào rāng rang de zhí dào tiān míng
西岐城一夜闹嚷嚷的，直到天明。
zi yá shēng le yín ān diàn jù jiāng gǔ xiǎng zhòng jiāng shàng diàn cān yè rán hòu huáng fēi hǔ fù zǐ huí lìng
子牙升了银安殿，聚将鼓响，众将上殿参谒，然后黄飞虎父子回令。
shān jiǔ gōng huí lìng zhǎn liú fu qín zhèng lún
邓九公回令：斩刘甫，擒郑伦。
nán gōng shì huí lìng dà zhàn gǒu zhāng bài zǒu yù huáng tiān xiáng qiāng cì ér jué
南宫适回令：大战苟章败走，遇黄天祥枪刺而绝。
yòu bào sū hù tīng lìng
又报：“苏护听令。
zi yá chuán lìng qǐng lái
”子牙传令：“请来。
sū jiā fù zi jìn jiàn zi yá fāng yù xíng lǐ zi yá yuē qǐng qǐ xù huà
”苏家父子进见子牙，方欲行礼，子牙曰：“请起叙话。
jūn hòu dà dé rén yì sù bù hǎi nèi bú shì bù zhōng xiǎo xìn zhī fu shí shí wù qì àn tóu míng shěn huò fú zé zhǔ ér shì níng qì jiāo fáng zhī chǒng yǐ xǐ wàn shì wū míng zhēn yīng xióng yě
君侯大德，仁义素布海内，不是不忠小信之夫，识时务，弃暗投明，审祸福，择主而仕，宁弃椒房之宠，以洗万世污名，真英雄也！
bù cái wú bù jìng xiàn
不才无不敬羡！
sū hù fù zǐ dá yuē bù cái fù zǐ duō yǒu zuì lì méng chéng xiàng qǔ cì shēng quán kuì gǎn wú dì
”苏护父子答曰：“不才父子多有罪戾，蒙丞相曲赐生全，愧感无地！
bǐ cǐ xùn xiè
”彼此逊谢。
yán bì zi yá chuán lìng bǎ zhèng lún tuī lái
言毕，子牙传令：“把郑伦推来。
zhòng jūn xiào bǎ zhèng lún fēng yōng tuī zhì yán qián
”众军校把郑伦蜂拥推至檐前。
zhèng lún lì ér bù guì zhēng yǎn bù yǔ yǒu hèn bù néng tūn sū hóu zhī yì
郑伦立而不跪，睁眼不语，有恨不能吞苏侯之意。
zi yá yuē zhèng lún liàng nǐ yǒu duō dà běn lǐng lǚ lǚ kàng jù
子牙曰：“郑伦，谅你有多大本领，屡屡抗拒？
jīn yǐ bèi qín hé bù qū xī qiú shēng shàng gǎn dà tíng kàng lǐ
今已被擒，何不屈膝求生，尚敢大廷抗礼！
zhèng lún dà hē yuē wú zhī pǐ fū
”郑伦大喝曰：“无知匹夫！
wú yǔ ěr shēn wéi dí guó hèn bù dé shēng qín ěr děng pàn nì jiě wǎng cháo gē yǐ zhèng guó fǎ
吾与尔身为敌国，恨不得生擒尔等叛逆，解往朝歌，以正国法。
jīn bù xìng wú zhǔ shuài tóng móu wù bèi ěr qín yǒu sǐ ér yǐ hé bì duō yán
今不幸，吾主帅同谋，误被尔擒，有死而已，何必多言！
zi yá mìng zuǒ yòu tuī qù zhǎn qì hào lìng
”子牙命左右：“推去斩讫号令！
zhòng jūn xiào jiāng zhèng lún tuī chū xiāng fǔ zhǐ děng xíng xíng pái chū
”众军校将郑伦推出相府，只等行刑牌出。
zhī jiàn sū hóu xiàng qián guì ér yán yuē qǐ chéng xiàng zhèng lún wéi kàng tiān wēi lǐ yi zhèng fǎ
只见苏侯向前跪而言曰：“启丞相：郑伦违抗天威，理宜正法；
dàn cǐ rén shí shì zhōng yì shì hái shì kě yòng zhī rén
但此人实是忠义，似还是可用之人。
kuàng cǐ rén xiōng zhōng qí shù yī jiàng nán qiú wàng chéng xiàng shè qí xiǎo guò lián ér yòng zhī yì gǔ rén shì yuàn yòng chóu zhī yì
况此人胸中奇术，一将难求，望丞相赦其小过，怜而用之，亦古人释怨用仇之意。
qǐ chéng xiàng hǎi hán
乞丞相海涵！
zi yá fú qǐ sū hóu xiào yuē wú zhī zhèng jiāng jūn zhōng yì nǎi kě yòng zhī rén tè jī zhī shǐ jiāng jūn shuō zhī ěr yì yú jiàn tīng
”子牙扶起苏侯，笑曰：“吾知郑将军忠义，乃可用之人，特激之，使将军说之耳，易于见听。
jīn jiāng jūn jì kěn rú cǐ lǎo fū gǎn bù rú mìng
今将军既肯如此，老夫敢不如命。
sū hù wén yán dà xǐ lǐng lìng chū fǔ zhì zhèng lún miàn qián
苏护闻言大喜，领令出府，至郑伦面前。
zhèng lún jiàn sū hóu qián lái dī shǒu bù yǔ
郑伦见苏侯前来，低首不语。
sū hù yuē zhèng jiāng jūn nǐ wèi hé mí ér bù wù
苏护曰：“郑将军，你为何迷而不悟？
cháng yán shí shí wù zhě hū wèi jùn jié
尝言，识时务者呼为俊杰。
jīn guó jūn wú dào tiān chóu mín yuàn sì hǎi fēn bēng shēng mín tú tàn dāo bīng bù xiē tiān xià wú bù sī pàn zhèng tiān zhī yù jué yīn shāng yě
今国君无道，天愁民怨，四海分崩，生民涂炭，刀兵不歇，天下无不思叛，正天之欲绝殷商也。
jīn zhōu wǔ yǐ dé xíng rén tuī chéng dài shì zé jí wú gào mín ān wù fù sān fēn yǒu èr guī zhōu qí tiān yì kě zhī
今周武以德行仁，推诚待士，泽及无告，民安物阜，三分有二归周，其天意可知。
zi yá bù jiǔ dōng zhēng diào mín fá zuì dú fū shòu shǒu yòu shuí néng wǎn cǐ qiān yóu yě
子牙不久东征，吊民伐罪，独夫授首，又谁能挽此愆尤也！
jiāng jūn kě sù zǎo huí tóu wǒ yǔ nǐ gào guò jiāng chéng xiàng róng nǐ nà xiáng zhēn bù shī jūn zǐ jiàn jī ér zuò
将军可速早回头，我与你告过姜丞相，容你纳降，真不失君子见机而作；
bù rán tú sǐ wú yì
不然，徒死无益。
zhèng lún cháng xū bù yǔ
”郑伦长吁不语。
sū hù fù shuō yuē zhèng jiāng jūn fēi wǒ kǔ kǔ quàn nǐ kě xī nǐ yǒu dà jiàng zhī cái sǐ fēi qí suǒ
苏护复说曰：“郑将军，非我苦苦劝你，可惜你有大将之才，死非其所。
nǐ shuō zhōng chén bù shì èr jūn jīn tiān xià zhū hóu guī zhōu nán dào dōu shì bù zhōng de
你说‘忠臣不事二君’，今天下诸侯归周，难道都是不忠的？
nán dào wǔ chéng wáng huáng fēi hǔ shān jiǔ gōng jù shì bù zhōng de
难道武成王黄飞虎、邓九公俱是不忠的？
bì shì jūn shī qí dào biàn bù kě wèi mín zhī fù mǔ ér cán zéi zhī rén chēng wèi dú fū
必是君失其道，便不可为民之父母，而残贼之人称为独夫。
jīn tiān xià pàn luàn shì zhòu wáng zì jué yú tiān
今天下叛乱，是纣王自绝于天。
kuàng gǔ yún liáng qín zé mù xián chén zé zhǔ jiāng jūn kě zì sān sī wú tú yī qī
况古云：‘良禽择木，贤臣择主’，将军可自三思，毋徒伊戚。
tiān zǐ zhēng fá xī qí qí yì shù gāo míng zhī shì jīng tiān wěi dì zhī cái zhě zhì cǐ jiē huà wéi wū yǒu cǐ qǐ shì lì wèi zhī zāi
天子征伐西岐，其艺术高明之士，经天纬地之才者，至此皆化为乌有，此岂是力为之哉。
kuàng zi yá mén xià duō shǎo gāo míng zhī shì dào shù jīng qí zhī rén qǐ shì cǎo cǎo bà le
况子牙门下，多少高明之士，道术精奇之人，岂是草草罢了。
zhèng jiāng jūn bù kě zhí mí dāng tīng wú yán hòu miàn yǒu wú xiàn shòu yòng bù kě yǐ xiǎo zhōng xiǎo liàng ér yǐ
郑将军不可执迷，当听吾言，后面有无限受用，不可以小忠小谅而已。
zhèng lún bèi sū hù yī piān yán yǔ shuō de rú mèng chū jué rú zuì fāng xǐng cháng tàn yuē bù cái fēi jūn hòu zhī yán jǐ wù yòng yī fān jīng shén
”郑伦被苏护一篇言语，说得如梦初觉，如醉方醒，长叹曰：“不才非君侯之言，几误用一番精神。
zhǐ shì wú lǚ yǒu chù fàn kǒng zi yá mén xià zhū jiāng bù néng xiāng róng ěr
只是吾屡有触犯，恐子牙门下诸将不能相容耳。
sū hù yuē jiāng chéng xiàng liàng rú cāng hǎi hé xì liú zhī bù nà
”苏护曰：“姜丞相量如沧海，何细流之不纳。
chéng xiàng mén xià jiē yǒu dào zhī shì hé bù jiàn róng
丞相门下，皆有道之士，何不见容。
jiāng jūn xiū de cuò yòng niàn tou
将军休得错用念头。
dài wǒ bǐng guò chéng xiàng jiù shì
待我禀过丞相就是。
sū hù zhì diàn qián dǎ gōng yuē zhèng lún bèi mò jiāng yī fān shuō kěn guī xiáng nài bǐ céng yǒu xiǎo guò kǒng chéng xiàng mén xià zhū rén bù néng xiāng róng ěr
”苏护至殿前打躬曰：“郑伦被末将一番说肯归降，奈彼曾有小过，恐丞相门下诸人不能相容耳。
zi yá xiào yuē dāng rì shì bǐ cǐ dí guó gè wèi qí zhǔ
”子牙笑曰：“当日是彼此敌国，各为其主；
jīn kěn guī xiáng xì shì yī jiā hé xián xì zhī yǒu
今肯归降，系是一家，何嫌隙之有。
máng lìng zuǒ yòu chuán lìng jiāng zhèng lún fàng le yì guān xiāng jiàn
”忙令左右传令：“将郑伦放了，衣冠相见。
shǎo shí zhèng lún zhěng yī guān zhì diàn qián xià bài yuē mò jiāng nì tiān bù shí shí wù zhì láo chéng xiàng chóu huà
”少时，郑伦整衣冠，至殿前下拜，曰：“末将逆天，不识时务，致劳丞相筹划；
jīn jì bèi qín yòu méng shè yòu cǐ dé cǐ ēn mò chǐ bù wàng yǐ
今既被擒，又蒙赦宥，此德此恩，没齿不忘矣！
zi yá máng jiàng jiē fú qǐ wèi zhī yuē jiāng jūn zhōng xīn yì dǎn bù nìng shi zhī jiǔ yǐ
”子牙忙降阶扶起慰之曰：“将军忠心义胆，不佞识之久矣。
dàn zhòu wáng wú dào zì jué yú tiān fēi chén zǐ zhī bù zhōng xīn yú guó yě
但纣王无道，自绝于天，非臣子之不忠心于国也。
wú zhǔ xià xián lǐ shì jiāng jūn dāng ān xīn wèi guó wú dé yǐ xián xì zì yí ěr
吾主下贤礼士，将军当安心为国，毋得以嫌隙自疑耳。
zhèng lún zài sān bài xiè
”郑伦再三拜谢。
zi yá suì yǐn sū hóu děng zhì diàn nèi cháo jiàn wǔ wáng
子牙遂引苏侯等至殿内，朝见武王。
xíng lǐ chēng chén bì wáng yuē xiāng fù yǒu hé zòu zhāng
行礼称臣毕，王曰：“相父有何奏章？
zi yá qǐ yuē jì zhōu hóu sū hù jīn yǐ guī xiáng tè lái cháo jiàn
”子牙启曰：“冀州侯苏护今已归降，特来朝见。
wǔ wáng xuān sū hù shàng diàn wèi yuē gū shǒu xī qí kè jìn chén jié wèi gǎn nì tiān xíng shì
”武王宣苏护上殿，慰曰：“孤守西岐，克尽臣节，未敢逆天行事；
bù zhī hé gù lèi rǔ wáng shī
不知何故，累辱王师。
jīn qīng děng jì shě zhòu guī gū zàn zhù xī tǔ gū yǔ qīng děng dāng gòng xiū chén jié yǐ sì tiān zǐ xiū dé zài wèi shāng yì
今卿等既舍纣归孤，暂住西土，孤与卿等当共修臣节，以俟天子修德，再为商议。
xiāng fù yǔ gū dài láo shè yàn dài zhī
相父与孤代劳，设宴待之。
zi yá lǐng zhǐ
”子牙领旨。
sū hóu rén mǎ jìn xíng rù chéng xī qí yún jí qún xióng
苏侯人马尽行入城，西岐云集群雄。
bù tí
不题。
qiě yán sì shuǐ guān hán róng wén de cǐ bào dà jīng máng chà guān xiū běn fù zhāo gē chéng lái
且言汜水关韩荣闻得此报大惊，忙差官修本赴朝歌城来。
bù zhī jí xiōng rú hé qiě tīng xià huí fēn jiě
不知吉凶如何，且听下回分解。