shēn gōng bào shuō fǎn yīn jiāo
申公豹说反殷郊
shī yuē
诗曰：
gōng bào cún xīn zhì bù liáng zhòu wáng liǎng zi sàng jiāng chǎng
公豹存心至不良，纣王两子丧疆场。
dāng chū zhì shǐ yīn hóng fǎn jīn rì réng jiào tài suì wáng
当初致使殷洪反，今日仍教太岁亡。
cháng shé rě fēi chéng gè shì qiǎo yán zhāo huò zuò hé máng
长舌惹非成个事，巧言招祸作何忙。
suī rán tiān yì yīng rú cǐ hé bì qū qū huà duǎn cháng
虽然天意应如此，何必区区话短长！
huà shuō yǔ yì xian zài dì xià dǎ gǔn zhǐ jiào téng shā wǒ yě
话说羽翼仙在地下打滚，只叫：“疼杀我也！
zhè dào rén qǐ shēn xú xú xíng zhì miàn qián wèn yuē nǐ fāng cái qù chī zhāi wèi hé rú cǐ
”这道人起身，徐徐行至面前，问曰：“你方才去吃斋，为何如此？
dà péng dá yuē wǒ chī le xiē miàn diǎn xīn fù zhōng zuò téng
”大鹏答曰：“我吃了些面点心，腹中作疼。
dào rén yuē chī bù zháo tǔ le ba
”道人曰：“吃不着，吐了罢。
dà péng dàng zhēn de qù tǔ bù jué yī tǔ ér chū yǒu jī zǐ dà bái guāng guāng de lián mián bù duàn jiù xiàng yī tiáo yín suǒ zǐ jiāng dà péng de xīn gān suǒ zhù
”大鹏当真的去吐，不觉一吐而出，有鸡子大，白光光的，连绵不断，就像一条银索子，将大鹏的心肝锁住。
dà péng jué de yì yàng jí zhì chě shí yòu chě dé xīn téng
大鹏觉得异样，及至扯时，又扯得心疼。
dà péng shèn shì jīng hài zhī shì bù hǎo xiāo xī yù dài zhuǎn shēn zhī jiàn zhè dào rén bǎ liǎn yī mǒ dà hē yī shēng wǒ bǎ nǐ zhè niè zhàng
大鹏甚是惊骇，知是不好消息，欲待转身，只见这道人把脸一抹，大喝一声：“我把你这孽障！
nǐ rèn de wǒ me
你认得我么？
zhè dào rén nǎi shì líng jiù shān yuán jué dòng rán dēng dào rén
”──这道人乃是灵鹫山元觉洞燃灯道人。
dào rén mà yuē nǐ zhè niè zhàng
──道人骂曰：“你这孽障！
jiāng zǐ yá fèng yù xū fú mìng fú zhù shèng zhǔ kān dìng huò luàn zhěng nì jiù fén diào mín fá zuì nǐ wèi hé fǎn qǐ láng xīn lián wǒ yě yào chī
姜子牙奉玉虚符命，扶助圣主，戡定祸乱，拯溺救焚，吊民伐罪，你为何反起狼心，连我也要吃？
nǐ zhù è wèi nüè
你助恶为虐！
mìng huáng jīn lì shì bǎ zhè niè zhàng diào zài dà sōng shù shàng zhǐ děng jiāng zǐ yá fá le zhòu nà shí zài fàng nǐ bù chí
”命黄巾力士：“把这孽障吊在大松树上，只等姜子牙伐了纣，那时再放你不迟！
dà péng máng āi sù yuē lǎo shī dà fā cí bēi shè yòu dì zǐ
”大鹏忙哀诉曰：“老师大发慈悲，赦宥弟子！
dì zǐ yī shí yú mèi bèi bàng rén suō shǐ
弟子一时愚昧，被傍人唆使；
cóng jīn zhī guò zài bù gǎn zhèng yǎn kuī shì xī qí
从今知过，再不敢正眼窥视西岐。
rán dēng yuē nǐ zài tiān huáng shí dé dào rú hé dà yùn yě bù zhī zhēn jiǎ yě bù shí hái tīng bàng rén suō shǐ qíng zhēn kě hèn jué nán shù ráo
”燃灯曰：“你在天皇时得道，如何大运也不知，真假也不识，还听傍人唆使，情真可恨，决难恕饶！
dà péng zài sān āi gào yuē kě lián wǒ qiān nián gōng fū wàng lǎo shī lián mǐn
”大鹏再三哀告曰：“可怜我千年功夫，望老师怜悯！
rán dēng yuē nǐ jì kěn gǎi xié guī zhèng xū dāng bài wǒ wèi shī wǒ fāng kě fàng nǐ
”燃灯曰：“你既肯改邪归正，须当拜我为师，我方可放你。
dà péng lián máng jí kǒu chēng dào yuē yuàn bài lǎo yé wèi shī xiū guī zhèng guǒ
”大鹏连忙极口称道曰：“愿拜老爷为师，修归正果。
rán dēng yuē jì rán rú cǐ dài wǒ fàng nǐ
”燃灯曰：“既然如此，待我放你。
yòng shǒu yī zhǐ nà yī bǎi líng bā gè niàn zhū hái yī jiù tǔ chū fù zhōng
”用手一指，那一百零八个念珠还依旧吐出腹中。
dà péng suì guī rán dēng dào rén wǎng líng jiù shān xiū xíng
大鹏遂归燃灯道人，往灵鹫山修行。
bù biǎo
不表。
huà fēn liǎng tóu qiě shuō jiǔ xiān shān táo yuán dòng guǎng chéng zǐ zhǐ yīn fàn le shā jiè zhī zài dòng zhōng jìng zuò bǎo shè tiān hé bù lǐ wài wù
话分两头，且说九仙山桃源洞广成子只因犯了杀戒，只在洞中静坐，保摄天和，不理外务。
hū yǒu bái hè tóng zǐ fèng yù xū fú mìng yán zi yá bù rì jīn tái bài jiàng mìng zhòng mén rén xū zhì xī qí shān jiàn bié dōng zhēng
忽有白鹤童子奉玉虚符命，言子牙不日金台拜将，命众门人须至西岐山饯别东征。
guǎng chéng zǐ xiè ēn dǎ fā bái hè tóng ér huí yù xū qù le
”广成子谢恩，打发白鹤童儿回玉虚去了。
dào rén ǒu xiǎng qǐ yīn jiāo rú jīn zi yá dōng zhēng bǎ yīn jiāo dǎ fā tā xià shān zuǒ zi yá dōng jìn wǔ guān yī zé kě yǐ jiàn tā jiā zhī gù tǔ yī zé kě yǐ zhuō dá jǐ bào shā mǔ zhī shēn chóu
道人偶想起殷郊：“如今子牙东征，把殷郊打发他下山，佐子牙东进五关，一则可以见他家之故土，一则可以捉妲己报杀母之深仇。
máng wèn yīn jiāo zài nà lǐ
忙问：“殷郊在那里？
yīn jiāo zài diàn hòu tīng shī fu hū huàn máng zhì qián diàn jiàn shī fu xíng lǐ
”殷郊在殿后听师父呼唤，忙至前殿，见师父行礼。
guǎng chéng zǐ yuē fāng jīn wǔ wáng dōng zhēng tiān xià zhū hóu xiāng huì mèng jīn gòng fá wú dào zhèng nǐ bào chóu xiè hèn zhī rì
广成子曰：“方今武王东征，天下诸侯相会孟津，共伐无道，正你报仇泄恨之日。
wǒ rú jīn zhe nǐ qián qù zhù zhōu zuò qián duì nǐ kě qù me
我如今着你前去，助周作前队，你可去么？
yīn jiāo tīng ba kǒu chēng lǎo shī yuē dì zǐ suī shì zhòu wáng zhī zǐ shí yǔ dá jǐ wèi chóu
”殷郊听罢，口称“老师”曰：“弟子虽是纣王之子，实与妲己为仇。
fù wáng fǎn xìn jiān yán zhū qī shā zi mǔ sǐ wú gū cǐ hèn shí shí zài xīn kè kè guà niàn bù néng yǒu wàng
父王反信奸言，诛妻杀子，母死无辜，此恨时时在心，刻刻挂念，不能有忘。
jīn rì lǎo shī dà shè cí bēi fā fù dì zǐ gǎn bù qián wǎng yǐ tú bào xiào zhēn kōng shēng yú tiān dì jiān yě
今日老师大舍慈悲，发付弟子，敢不前往，以图报效，真空生于天地间也。
guǎng chéng zǐ yuē nǐ qiě qù táo yuán dòng wài shī zi yá qián xún le bīng qì lái wǒ chuán nǐ xiē dào shù nǐ hǎo xià shān
”广成子曰：“你且去桃源洞外狮子崖前，寻了兵器来，我传你些道术，你好下山。
yīn jiāo tīng shuō máng chū dòng wǎng shī zi yá lái xún bīng qì
”殷郊听说，忙出洞往狮子崖来寻兵器。
zhī jiàn bái shí qiáo nà biān yǒu yī dòng
只见白石桥那边有一洞。
zěn jiàn de yǒu xī jiāng yuè wèi zhèng
怎见得，有西江月为证：
mén yī shuāng lún rì yuè zhào yào yī wàng shān chuān
门依双轮日月，照耀一望山川。
zhū yuān jīn jǐng nuǎn hán yān gèng yǒu xǔ duō kān xiàn
珠渊金井暖含烟，更有许多堪羡。
dié dié zhū lóu huà gé níng níng chì bì qīng tián
迭迭朱楼画阁，凝凝赤壁青田；
sān chūn yáng liǔ jiǔ qiū lián wù de dòng tiān hǎn jiàn
三春杨柳九秋莲，兀的洞天罕见。
huà shuō yīn jiāo jiàn shí qiáo nán pàn yǒu yī dòng fǔ shòu huán zhū hù yǎn ruò wáng gōng dì zhái
话说殷郊见石桥南畔有一洞府，兽环朱户，俨若王公第宅。
diàn xià zì sī wǒ cóng bù céng dào cǐ yī guò qiáo qù biàn zhī duān dì
殿下自思：“我从不曾到此，──一过桥去，便知端的。
lái zhì dòng qián nà mén suī liǎng shàn bù tuī ér zì kāi
”来至洞前，那门虽两扇不推而自开。
zhī jiàn lǐ biān yǒu yī shí jǐ jǐ shàng yǒu rè qì téng téng liù qī méi dòu r
只见里边有一石几，几上有热气腾腾六七枚豆儿。
yīn jiāo niān yí gè chī le zì jué gān tián xiāng měi fēi tóng fán pǐn hǎo dòu r bù ruò yī zǒng chī le ba
殷郊拈一个吃了，自觉甘甜香美，非同凡品：“好豆儿，不若一总吃了罢。
gāng chī le shí hū rán xiǎng qǐ lái xún bīng qì rú hé zài cǐ xián wán
”刚吃了时，忽然想起：“来寻兵器，如何在此闲玩？
máng chū dòng lái guò le shí qiáo jí zhì huí tóu zǎo bú jiàn dòng fǔ
”忙出洞来，过了石桥，及至回头，早不见洞府。
diàn xià xīn yí bù jué hún shēn gǔ tou xiǎng zuǒ biān jiān tóu shàng hū mào chū yī zhī shǒu lái
殿下心疑，不觉浑身骨头响，左边肩头上忽冒出一只手来。
diàn xià zháo huāng dà jīng shī sè
殿下着慌，大惊失色。
zhī jiàn yòu biān yòu shì yī zhī
只见右边又是一只。
yī huì er hū zhǎng chū sān tóu liù bì bǎ yīn jiāo zhǐ hu de mù dèng kǒu dāi bàn shǎng wú yǔ
一会儿忽长出三头，六臂，把殷郊只唬得目瞪口呆，半晌无语。
zhī jiàn bái yún tóng ér lái qián jiào yuē shī xiōng shī fu yǒu qǐng
只见白云童儿来前叫曰：“师兄，师父有请。
yīn jiāo zhè yī huì lüè jué shén sī qīng shuǎng miàn rú lán diàn fā shì zhū shā shàng xià liáo yá duō shēng yī mù huàng huàng dàng dàng lái zhì dòng qián
”殷郊这一会略觉神思清爽，面如蓝靛，发似朱砂，上下獠牙，多生一目，愰愰荡荡，来至洞前。
guǎng chéng zǐ pāi zhǎng xiào yuē qí zāi
广成子拍掌笑曰：“奇哉！
qí zāi
奇哉！
rén jūn yǒu dé tiān shēng yì rén
仁君有德，天生异人。
mìng yīn jiāo jìn dòng zhì táo yuán nèi guǎng chéng zǐ chuán yǔ fāng tiān huà jǐ yán yuē nǐ xiān xià shān qián zhì xī qí wǒ suí hòu jiù lái
”命殷郊进洞，至桃园内，广成子传与方天画戟，言曰：“你先下山，前至西岐，我随后就来。
dào rén qǔ chū fān tiān yìn luò hún zhōng cí xióng jiàn fù yǔ yīn jiāo
”道人取出番天印、落魂钟、雌雄剑付与殷郊。
yīn jiāo shí shí bài cí xià shān
殷郊实时拜辞下山。
guǎng chéng zǐ yuē tú dì nǐ qiě zhù
广成子曰：“徒弟，你且住。
wǒ yǒu yī shì duì nǐ shuō
我有一事对你说。
wú jiāng cǐ bǎo jǐn fù yǔ nǐ xū shì shùn tiān yìng rén dōng jìn wǔ guān fǔ zhōu wǔ xìng diào mín fá zuì zhī shī bù kě gǎi le niàn tou xīn xià hú yí yǒu fàn tiān qiǎn nà shí huǐ zhī wǎn yǐ
吾将此宝尽付与你，须是顺天应人，东进五关，辅周武，兴吊民伐罪之师，不可改了念头，心下狐疑，有犯天谴，那时悔之晚矣。
yīn jiāo yuē lǎo shī zhī yán chà yǐ
”殷郊曰：“老师之言差矣！
zhōu wǔ míng dé shèng jūn wú fù huāng yín hūn nüè qǐ de cuò rèn yǒu gū shī xùn
周武明德圣君，吾父荒淫昏虐，岂得错认，有辜师训。
dì zǐ rú gǎi rì qián yán dāng shòu lí chú zhī ě
弟子如改日前言，当受犁锄之厄。
dào rén dà xǐ
”道人大喜。
yīn jiāo bài bié shī zūn
殷郊拜别师尊。
zhèng shì
正是：
diàn xià shí xīn fú shèng zhǔ zhǐ kǒng bàng rén qǐ huò yāng
殿下实心扶圣主，只恐傍人起祸殃。
huà shuō yīn jiāo lí le jiǔ xiān shān jiè tǔ dùn wǎng xī qí qián lái
话说殷郊离了九仙山，借土遁往西岐前来。
zhèng xíng zhī jiān bù jué nà dùn guāng piāo piāo luò zài yī zuò gāo shān
正行之间，不觉那遁光飘飘，落在一座高山。
zěn jiàn de hǎo shān yǒu zàn wèi zhèng zàn yuē
怎见得好山，有赞为证，赞曰：
chōng tiān zhàn dì zhuǎn rì shēng yún
冲天占地，转日生云。
chōng tiān chù jiān fēng chù chù zhàn dì chù yuǎn mài tiáo tiáo
冲天处尖峰矗矗，占地处远脉迢迢。
zhuǎn rì de nǎi lǐng tóu sōng yù yù
转日的，乃岭头松郁郁；
shēng yún de nǎi yá xià shí lín lín
生云的，乃崖下石磷磷。
sōng yù yù sì shí bā jié cháng qīng
松郁郁，四时八节常青；
shí lín lín wàn nián qiān zǎi bù gǎi
石磷磷，万年千载不改。
lín zhōng měi tīng yè yuán tí jiàn nèi cháng jiàn yāo mǎng guò
林中每听夜猿啼，涧内常见妖蟒过。
shān qín shēng yè yè zǒu shòu hǒu hū hū
山禽声咽咽，走兽吼呼呼。
shān zhāng shān lù chéng shuāng zuò duì fēn fēn zǒu
山獐山鹿，成双作对纷纷走；
shān yā shān què dǎ zhèn zǎn qún mì mì fēi
山鸦山雀，打阵攒群密密飞。
shān cǎo shān huā kàn bù jìn shān táo shān guǒ yìng shí xīn
山草山花看不尽，山桃山果应时新。
suī rán qí xiǎn bù kān xíng què shì shén xiān lái wǎng chù
虽然崎险不堪行，却是神仙来往处。
huà shuō yīn jiāo cái kàn shān diān xiǎn jùn zhī chù
话说殷郊才看山巅险峻之处，
zhǐ tīng de lín nèi yī shēng luó xiǎng
只听得林内一声锣响，
jiàn yī rén miàn rú lán diàn
见一人面如蓝靛，
fā shì zhū shā
发似朱砂，
qí hóng shā mǎ
骑红砂马，
jīn jiǎ hóng páo
金甲红袍，
sān zhī yǎn
三只眼，
līng liǎng gēn láng yá bàng
拎两根狼牙棒，
nà mǎ rú fēi bēn shàng shān lái
那马如飞奔上山来，
jiàn yīn jiāo sān tóu liù bì
见殷郊三头六臂，
yě shì sān zhī yǎn
也是三只眼，
dà hū yuē sān shǒu zhě nǎi shì hé rén
大呼曰：“三首者乃是何人，
gǎn lái wǒ shān qián tàn wàng
敢来我山前探望？
yīn jiāo dá yuē wú fēi bié rén nǎi zhòu wáng tài zǐ yīn jiāo shì yě
”殷郊答曰：“吾非别人，乃纣王太子殷郊是也。
nà rén máng xià mǎ bài fú zài dì kǒu chēng qiān suì wèi hé wǎng cǐ bái lóng shān shàng guò
”那人忙下马，拜伏在地，口称：“千岁为何往此白龙山上过？
yīn jiāo yuē wú fèng shī mìng wǎng xī qí qù jiàn jiāng zǐ yá
”殷郊曰：“吾奉师命，往西岐去见姜子牙。
huà wèi zēng le yòu yī rén dài shàn yún kuī dàn huáng páo diǎn gāng qiāng bái lóng mǎ miàn rú fǔ fěn sān liǔ zhǎng rán yě bēn shàng shān lái dà hū yuē cǐ shì hé rén
”话未曾了，又一人带扇云盔、淡黄袍、点钢枪、白龙马，面如傅粉，三绺长髯，也奔上山来，大呼曰：“此是何人？
lán liǎn de dào kuài lái jiàn yīn qiān suì
”蓝脸的道：“快来见殷千岁。
nà rén yě shì sān zhī yǎn gǔn ān xià mǎ bài fú zài dì
”那人也是三只眼，滚鞍下马，拜伏在地。
èr rén tóng yuē qiě qǐng qiān suì shàng shān zhì zhài zhōng xiāng jiàn
二人同曰：“且请千岁上山，至寨中相见。
sān rén bù xíng zhì shān zhài jìn le zhōng táng
”三人步行至山寨，进了中堂。
èr rén jiāng yīn jiāo fú zài zhèng zhōng jiāo yǐ shàng nà tóu biàn bài
二人将殷郊扶在正中交椅上，纳头便拜。
yīn jiāo máng fú qǐ wèn yuē èr wèi gāo xìng dà míng
殷郊忙扶起，问曰：“二位高姓大名？
nà lán liǎn de yìng yuē mò jiāng xìng wēn míng liáng
”那蓝脸的应曰：“末将姓温，名良；
nà bái liǎn de xìng mǎ míng shàn
那白脸的姓马，名善。
yīn jiāo yuē wú kàn èr wèi yī biǎo fēi sú jù fù yīng xióng zhī zhì hé bù tóng wú wǎng xī qí lì gōng zhù wǔ wáng fá zhòu
”殷郊曰：“吾看二位一表非俗，俱负英雄之志，何不同吾往西岐立功，助武王伐纣？
èr rén yuē qiān suì wèi hé fǎn zhù zhōu miè zhòu zhě hé yě
”二人曰：“千岁为何反助周灭纣者何也？
yīn jiāo dá yuē shāng jiā qì shù yǐ jǐn zhōu jiā wáng qì zhèng shèng kuàng wú fù de shí zuì yú tiān xià jīn tiān xià zhū hóu yìng tiān shùn rén yǐ yǒu dào fá wú dào yǐ wú dé ràng yǒu dé cǐ lǐ zhī cháng qǐ wú jiā gù yè zāi
”殷郊答曰：“商家气数已尽，周家王气正盛，况吾父得十罪于天下，今天下诸侯应天顺人，以有道伐无道，以无德让有德，此理之常，岂吾家故业哉。
wēn liáng mǎ shàn yuē qiān suì xīng yán jí cǐ zhēn yǐ tiān dì fù mǔ wèi xīn nǎi zhàng fū zhī suǒ wéi rú qiān suì zhě xiān yǐ
”温良、马善曰：“千岁兴言及此，真以天地父母为心，乃丈夫之所为，如千岁者鲜矣。
wēn liáng yǔ mǎ shàn zhěng jiǔ qìng xǐ
”温良与马善整酒庆喜。
yīn jiāo yī miàn fēn fù lóu luō gǎi zuò zhōu bīng fàng huǒ shāo le zhài zhà suí jí qǐ bīng
殷郊一面吩咐喽啰改作周兵，放火烧了寨栅，随即起兵。
yīn jiāo sān rén tóng shàng le mǎ lí le bái lóng shān wǎng dà lù jìn fā jìng bēn xī qí ér lái
殷郊三人同上了马，离了白龙山，往大路进发，径奔西岐而来。
zhèng shì
正是：
yīn jiāo yǒu yì guī zhōu zhǔ zhǐ pà cāng tiān bù kě cóng
殷郊有意归周主，只怕苍天不可从。
yīn jiāo zhèng xíng lóu luō bào qǐ qiān suì yǒu yī dào rén qí hǔ ér lái yào jiàn qiān suì
殷郊正行，喽啰报：“启千岁：有一道人骑虎而来，要见千岁。
yīn jiāo wén bào máng fēn fù zuǒ yòu qí mén guān lìng ān xià rén mǎ qǐng lái xiāng jiàn
”殷郊闻报，忙吩咐左右旗门官：令：“安下人马，请来相见。
dào rén xià hǔ jìn zhàng
”道人下虎进帐。
yīn jiāo máng yíng jiāng xià lái dǎ gōng kǒu chēng lǎo shī cóng hé ér lái
殷郊忙迎将下来打躬，口称：“老师从何而来？
dào rén yuē wú nǎi kūn lún mén xià shēn gōng bào shì yě
”道人曰：“吾乃昆仑门下申公豹是也。
diàn xià wǎng nà lǐ qù
殿下往那里去？
yīn jiāo yuē wú fèng shī mìng wǎng xī qí tóu bài jī zhōu jiāng shī shū bù jiǔ bài jiàng zhù tā fá zhòu
”殷郊曰：“吾奉师命，往西岐投拜姬周，姜师叔不久拜将，助他伐纣。
dào rén xiào yuē wǒ wèn nǐ zhòu wáng shì nǐ shèn me rén
”道人笑曰：“我问你，纣王是你甚么人？
yīn jiāo dá yuē shì wú fù wáng
”殷郊答曰：“是吾父王。
dào rén yuē qià yòu lái
”道人曰：“恰又来！
shì jiān nà yǒu zi zhù wài rén ér fá fù zhī lǐ
世间那有子助外人而伐父之理！
cǐ nǎi luàn lún wǔ nì zhī shuō
此乃乱伦忤逆之说。
nǐ fù bù jiǔ lóng guī cāng hǎi nǐ yuán shì dōng gōng zì dāng jiē chéng tāng zhī yìn wèi jiǔ wǔ zhī zūn chéng dì wáng zhī tǒng qǐ yǒu fǎn zhù tā rén miè zì jǐ shè jì huǐ zì jǐ zōng miào cǐ gèn gǔ suǒ wèi wén zhě yě
你父不久龙归沧海，你原是东宫，自当接成汤之胤，位九五之尊，承帝王之统，岂有反助他人，灭自己社稷，毁自己宗庙，此亘古所未闻者也。
qiě nǐ yì rì bǎi nián zhī hòu jiāng hé miàn mù jiàn chéng tāng zhū jūn yú zài tiān zhī líng zāi
且你异日，百年之后，将何面目见成汤诸君于在天之灵哉！
wǒ jiàn nǐ shēn cáng qí bǎo kě ān tiān xià
我见你身藏奇宝，可安天下；
xíng xiàng kě dìng qián kūn dāng cóng wú yán kě bǎo zì jǐ tiān xià yǐ zhū wú dào zhōu wǔ shì wèi cháng cè
形象可定乾坤，当从吾言，可保自己天下，以诛无道周武，是为长策。
yīn jiāo dá yuē lǎo shī zhī yán suī shì nài tiān shù yǐ dìng wú fù wú dào tiān mìng rén xīn yǐ lí zhōu zhǔ dāng xìng wú hé gǎn nì tiān zāi
”殷郊答曰：“老师之言虽是，奈天数已定，吾父无道，天命人心已离，周主当兴，吾何敢逆天哉！
kuàng jiāng zǐ yá yǒu jiàng xiàng zhī cái rén dé shù bù yú tiān xià zhū hóu wú bù xiǎng yìng
况姜子牙有将相之才，仁德数布于天下，诸侯无不响应。
wǒ lǎo shī céng fēn fù wǒ xià shān zhù jiāng shī shū dōng jìn wǔ guān wú hé gǎn yǒu bèi shī yán cǐ shì duàn nán cóng mìng
我老师曾吩咐我下山助姜师叔东进五关，吾何敢有背师言，此事断难从命。
shēn gōng bào àn xiǎng cǐ yán fàn bù dòng tā yě bà zài fàn tā yī chǎng kàn tā rú hé
”申公豹暗想：“此言犯不动他，也罢，再犯他一场，看他如何。
shēn gōng bào yòu yuē yīn diàn xià nǐ yán jiāng shàng yǒu dé tā de dé zài nà lǐ
”申公豹又曰：“殷殿下，你言姜尚有德，他的德在那里？
yīn jiāo yuē jiāng zǐ yá wéi rén gōng píng zhèng zhí lǐ xián xià shì rén yì cí xiáng nǎi liáng xīn jūn zǐ dào dé zhàng fū tiān xià fú cóng hé de xiǎo shì tā
”殷郊曰：“姜子牙为人公平正直，礼贤下士，仁义慈祥，乃良心君子，道德丈夫，天下服从，何得小视他。
shēn gōng bào yuē diàn xià yǒu suǒ bù zhī
”申公豹曰：“殿下有所不知。
wú wén yǒu dé bù miè rén zhī yí lún bù qiāng rén zhī tiān xìng bù wàng shā wú gū bù jīn gōng zì fá
吾闻有德不灭人之彝伦，不戕人之天性，不妄杀无辜，不矜功自伐。
diàn xià zhī fù qīn gù dé zuì yú tiān xià kě yǔ wèi chóu
殿下之父亲固得罪于天下，可与为雠；
diàn xià zhī bāo dì yīn hóng wén shuō tā yě xià shān zhù zhōu qǐ yì tā yù yāo jǐ gōng jìng jiāng diàn xià qīn dì yòng tài jí tú huà chéng fēi huī cǐ hái shì yǒu dé zhī rén zuò de shì wú dé zhī rén zuò de shì
殿下之胞弟殷洪，闻说他也下山助周，岂意他欲邀己功，竟将殿下亲弟用太极图化成飞灰，此还是有德之人做的事，无德之人做的事？
jīn diàn xià wàng shǒu zú ér shì chóu dí wú wèi diàn xià bù qǔ yě
今殿下忘手足而事雠敌，吾为殿下不取也。
yīn jiāo wén yán dà jīng yuē lǎo shī cǐ shì kě zhēn
殷郊闻言大惊曰：“老师，此事可真？
dào rén yuē tiān xià jǐn zhī nán dào wú yǒu kuáng yǔ
”道人曰：“天下尽知，难道吾有诳语。
shí duì nǐ shuō rú jīn zhāng shān xiàn zài xī qí zhù zhá rén mǎ nǐ zhǐ wèn tā
实对你说，如今张山现在西岐住札人马，你只问他。
rú guǒ yīn hóng wú cǐ shì nǐ zài jìn xī qí bù chí
如果殷洪无此事，你再进西岐不迟；
rú yǒu cǐ shì nǐ dāng wèi dì bào chóu
如有此事，你当为弟报雠。
wǒ jīn yǔ nǐ zài qǐng yī gāo rén lái zhù nǐ yī bì zhī lì
我今与你再请一高人，来助你一臂之力。
shēn gōng bào kuà hǔ ér qù
”申公豹跨虎而去。
yīn jiāo shèn shì yí huò zhǐ de bǎ rén mǎ cuī dòng jìng wǎng xī qí
殷郊甚是疑惑，只得把人马催动，径往西岐。
yīn jiāo yī lù shàng chén yín sī xiǎng wú dì yǔ tiān xià wú chóu rú hé jiāng tā rú cǐ chǔ zhì bì wú cǐ shì
殷郊一路上沉吟思想：“吾弟与天下无雠，如何将他如此处治，必无此事。
ruò shì jiāng zǐ yá jiāng wú dì guǒ rán rú cǐ wǒ yǔ jiāng shàng shì bù liǎng lì bì dìng wèi dì bào chóu zài tú bié yì
若是姜子牙将吾弟果然如此，我与姜尚誓不两立，必定为弟报雠，再图别议。
rén mǎ zài lù fēi zhǐ yī rì lái zhì xī qí guǒ rán yǒu yī zhī rén mǎ dǎ shāng tāng qí hào zài cǐ zhù zhá
人马在路，非止一日，来至西岐，果然有一支人马打商汤旗号在此住札。
yīn jiāo lìng wēn liáng qián qù yíng lǐ qù wèn guǒ shì zhāng shān fǒu
殷郊令温良前去营里去问：“果是张山否？
huà shuō zhāng shān zì yǔ yì xian dàng wǎn qù hòu liǎng rì bú jiàn huí lái
”话说张山自羽翼仙当晚去后，两日不见回来；
chāi rén dǎ tīng bù dé shí xìn
差人打听，不得实信。
zhèng nà mèn jiān hū jūn zhèng guān lái bào yíng wài yǒu yī dà jiàng kǒu chēng qǐng yuán shuài jiē qiān suì dà jià bù zhī hé gù
正纳闷间，忽军政官来报：“营外有一大将，口称‘请元帅接千岁大驾’，不知何故？
qǐng yuán shuài dìng duó
请元帅定夺。
zhāng shān wén bào bù zhī qí gù chén sī diàn xià jiǔ yǐ shī wáng cǐ chù shì nà lǐ lái de
”张山闻报，不知其故，沉思：“殿下久已失亡，此处是那里来的？
máng chuán lìng lìng lái
”忙传令：“令来！
jūn zhèng guān chū yíng duì lái jiāng yuē yuán shuài lìng jiāng jūn xiāng jiàn
”军政官出营对来将曰：“元帅令将军相见。
wēn liáng jìn yíng lái jiàn zhāng shān dǎ gōng
”温良进营来见张山，打躬。
zhāng shān wèn yuē jiāng jūn zì hé chǔ ér lái
张山问曰：“将军自何处而来？
yǒu hé jiàn yù
有何见谕？
wēn liáng dá yuē wú fèng yīn jiāo qiān suì lìng zhǐ lìng jiāng jūn xiāng jiàn
”温良答曰：“吾奉殷郊千岁令旨，令将军相见。
zhāng shān duì li jǐn yuē diàn xià jiǔ yǐ shī wáng rú hé cǐ chù fǎn yǒu diàn xià
”张山对李锦曰：“殿下久已失亡，如何此处反有殿下？
li jǐn zài bàng yuē zhǐ kǒng shì zhēn
”李锦在傍曰：“只恐是真。
yuán róng kě wǎng xiāng jiàn kàn qí zhēn wěi zài zuò qū chǔ
元戎可往相见，看其真伪，再做区处。
zhāng shān cóng qí yán tóng li jǐn chū yíng lái zhì jūn qián
”张山从其言，同李锦出营，来至军前。
wēn liáng xiān jìn yíng huí huà duì yīn jiāo yuē zhāng shān dào le
温良先进营回话，对殷郊曰：“张山到了。
yīn jiāo yuē lìng lái
”殷郊曰：“令来。
zhāng shān jìn yíng jiàn yīn jiāo sān shǒu liù bì xiàng mào xiōng è zuǒ yòu lì wēn liáng mǎ shàn dōu shì sān zhī yǎn
”张山进营，见殷郊三首六臂，像貌凶恶，左右立温良、马善，都是三只眼。
zhāng shān wèn yuē qǐ diàn xià
张山问曰：“启殿下！
shì chéng tāng nà zhī zōng pài
是成汤那枝宗派？
yīn jiāo yuē wú nǎi dāng jīn zhǎng diàn xià yīn jiāo shì yě
”殷郊曰：“吾乃当今长殿下殷郊是也。
yīn jiāng qián shì sù shuō yī fān zhāng shān wén yán bù jué dà yuè máng xíng lǐ kǒu chēng qiān suì
”因将前事诉说一番，张山闻言，不觉大悦，忙行礼，口称：“千岁。
yīn jiāo yuē nǐ kě zhī dào èr diàn xià yīn hóng de shì
”殷郊曰：“你可知道二殿下殷洪的事？
zhāng shān dá yuē èr qiān suì yīn fá xī qí bèi jiāng shàng yòng tài jí tú huà zuò fēi huī duō rì yǐ
”张山答曰：“二千岁因伐西岐，被姜尚用太极图化作飞灰多日矣。
yīn jiāo tīng ba dà jiào yī shēng hūn dǎo zài dì
”殷郊听罢，大叫一声，昏倒在地。
zhòng rén fú qǐ
众人扶起。
fàng shēng dà kū yuē xiōng dì guǒ sǐ yú è rén zhī shǒu
放声大哭曰：“兄弟果死于恶人之手！
yuè shēn ér qǐ jiàng lìng jiàn yī zhī zhé wèi liǎng duàn yuē ruò bù shā jiāng shàng shì yǔ cǐ jiàn xiāng tóng
”跃身而起，将令箭一枝折为两段，曰：“若不杀姜尚，誓与此箭相同！
cì rì yīn jiāo qīn zì chū mǎ zuò míng zhǐ yào jiāng shàng chū lái
次日，殷郊亲自出马，坐名只要姜尚出来。
bào mǎ bào rù chéng zhōng jìn xiāng fǔ bào yuē chéng wài yǒu yīn jiāo diàn xià qǐng chéng xiàng dá huà
报马报入城中，进相府报曰：“城外有殷郊殿下请丞相答话。
zi yá chuán lìng jūn shì pái duì wu chū chéng
”子牙传令：“军士排队伍出城。
pào shēng xiǎng chù xī qí mén kāi yī duì duì yīng xióng shì hǔ yī shuāng shuāng zhàn mǎ rú fēi zuǒ yòu liè gè dòng mén rén
”炮声响处，西岐门开，一对对英雄似虎，一双双战马如飞，左右列各洞门人。
zi yá jiàn duì yíng mén yī rén sān shǒu liù bì qīng miàn liáo yá
子牙见对营门一人，三首六臂，青面獠牙；
zuǒ yòu èr qí nǎi wēn liáng mǎ shàn gè chí bīng qì
左右二骑乃温良、马善，各持兵器。
nǎ zhà àn xiào sān rén jiǔ zhī yǎn duō le gè bàn rén
哪咤暗笑：“三人九只眼，多了个半人！
yīn jiāo zǒu mǎ zhì jūn qián jiào jiāng shàng chū lái jiàn wǒ
”殷郊走马至军前，叫：“姜尚出来见我！
zi yá xiàng qián yuē lái zhě hé rén
”子牙向前曰：“来者何人？
yīn jiāo dà hē yuē wú nǎi zhǎng diàn xià yīn jiāo shì yě
”殷郊大喝曰：“吾乃长殿下殷郊是也！
nǐ jiāng wú dì yīn hóng yòng tài jí tú huà zuò fēi huī cǐ hèn rú hé xiāo xiē
你将吾弟殷洪用太极图化作飞灰，此恨如何消歇？
zi yá bù zhī qí zhōng yuán gù yīng shēng yuē bǐ zì qǔ sǐ yǔ wǒ hé gān
”子牙不知其中缘故，应声曰：“彼自取死，与我何干。
yīn jiāo tīng ba dà jiào yī shēng jī hū qì jué dà nù yuē hǎo pǐ fū
”殷郊听罢，大叫一声，几乎气绝，大怒曰：“好匹夫！
shàng shuō yǔ nǐ wú gān
尚说与你无干！
zòng mǎ yáo jǐ lái qǔ
”纵马摇戟来取。
bàng yǒu nǎ zhà dēng kāi fēng huǒ lún jiāng huǒ jiān qiāng zhí qǔ yīn jiāo
傍有哪咤登开风火轮，将火尖枪直取殷郊。
lún mǎ xiāng jiāo wèi jí shù hé bèi yīn jiāo yī fān tiān yìn bà nǎ zhà dǎ xià fēng huǒ lún lái
轮马相交，未及数合，被殷郊一番天印把哪咤打下风火轮来。
huáng tiān huà jiàn nǎ zhà shī jī cuī kāi le yù qí lín shǐ liǎng bǐng yín chuí dí zhù le yīn jiāo
黄天化见哪咤失机，催开了玉麒麟，使两柄银锤，敌住了殷郊。
zi yá zuǒ yòu jiù huí nǎ zhà
子牙左右救回哪咤。
huáng tiān huà bù zhī yīn jiāo yǒu luò hún zhōng
黄天化不知殷郊有落魂钟。
yīn jiāo yáo dòng le zhōng
殷郊摇动了钟；
huáng tiān huà zuò bú zhù ān qiāo diē jiāng xià lái
黄天化坐不住鞍鞒，跌将下来。
zhāng shān zǒu mǎ jiāng huáng tiān huà ná le
张山走马将黄天化拿了。
jí zhì shàng le shéng suǒ huáng tiān huà fāng zhī bèi zhuō
及至上了绳索，黄天化方知被捉。
huáng fēi hǔ jiàn zi bèi qín cuī kāi wǔ sè shén niú lái zhàn
黄飞虎见子被擒，催开五色神牛来战。
yīn jiāo yě bù dá huà qiāng jǐ bìng jǔ
殷郊也不答话，枪戟并举；
yòu zhàn shù hé yáo dòng luò hún zhōng huáng fēi hǔ yě zhuàng xià shén niú zǎo bèi mǎ shàn wēn liáng zhuō qù
又战数合，摇动落魂钟，黄飞虎也撞下神牛，早被马善、温良捉去。
yáng jiǎn zài bàng jiàn yīn jiāo jì fān tiān yìn yáo luò hún zhōng kǒng shāng le zi yá bù dàng wěn biàn máng míng jīn shōu huí duì wǔ
杨戬在傍见殷郊祭番天印、摇落魂钟，恐伤了子牙，不当稳便，忙鸣金收回队伍。
zi yá máng lìng jūn shì jìn chéng zuò zài diàn shàng nà mèn
子牙忙令军士进城，坐在殿上纳闷。
yáng jiǎn shàng diàn zòu yuē shī shū rú jīn yòu shì yī chǎng gǔ guài shì chū lái
杨戬上殿奏曰：“师叔，如今又是一场古怪事出来！
zi yá yuē yǒu shèn gǔ guài
”子牙曰：“有甚古怪？
yáng jiǎn yuē dì zǐ kàn yīn jiāo dǎ nǎ zhà de shì fān tiān yìn
”杨戬曰：“弟子看殷郊打哪咤的是番天印；
cǐ bǎo nǎi guǎng chéng zǐ shī bó de rú hé fǎn bǎ yú yīn jiāo
此宝乃广成子师伯的，如何反把于殷郊？
zi yá yuē nán dào guǎng chéng zǐ shǐ tā lái fá wǒ
”子牙曰：“难道广成子使他来伐我？
yáng jiǎn yuē yīn hóng zhī gù shì shī shū dú wàng zhī hu
”杨戬曰：“殷洪之故事，师叔独忘之乎？
zi yá fāng wù
”子牙方悟。
qiě shuō yīn jiāo jiāng huáng jiā fù zǐ ná zhì zhōng jūn
且说殷郊将黄家父子拿至中军。
huáng fēi hǔ xì guān bú shì yīn jiāo
黄飞虎细观不是殷郊。
yīn jiāo wèn yuē nǐ shì hé rén
殷郊问曰：“你是何人？
huáng fēi hǔ yuē wú nǎi wǔ chéng wáng huáng fēi hǔ shì yě
”黄飞虎曰：“吾乃武成王黄飞虎是也。
yīn jiāo yuē xī qí yě yǒu wǔ chéng wáng huáng fēi hǔ
”殷郊曰：“西岐也有武成王黄飞虎？
zhāng shān zài bàng zuò qiàn shēn dá yuē cǐ jiù shì tiān zǐ diàn qián huáng fēi hǔ
”张山在傍坐，欠身答曰：“此就是天子殿前黄飞虎；
tā fǎn le wǔ guān tóu guī zhōu wǔ wèi cǐ pàn nì rě xià dāo bīng
他反了五关，投归周武，为此叛逆，惹下刀兵；
jīn yǐ bèi qín zhèng suǒ wèi tiān wǎng huī huī shū ér bù lòu shì bǐ zì qǔ sǐ ěr
今已被擒，正所谓‘天网恢恢，疏而不漏’，是彼自取死耳。
yīn jiāo wén yán máng xià zhàng lái qīn jiě qí suǒ kǒu chēng ēn rén xī rì ruò fēi jiāng jūn yān néng bǎo qí jīn rì
”殷郊闻言，忙下帐来，亲解其索，口称：“恩人，昔日若非将军，焉能保其今日。
máng wèn fēi hǔ yuē cǐ rén shì shuí
”忙问飞虎曰：“此人是谁？
huáng fēi hǔ dá yuē cǐ wú zhǎng zǐ huáng tiān huà
”黄飞虎答曰：“此吾长子黄天化。
yīn jiāo jí chuán lìng yě fàng le
”殷郊急传令也放了；
yīn duì fēi hǔ yuē xī rì jiāng jūn jiù wú xiōng dì èr rén
因对飞虎曰：“昔日将军救吾兄弟二人；
jīn rì wǒ fàng nǐ fù zǐ yǐ bào qián dé
今日我放你父子，以报前德。
huáng fēi hǔ gǎn xiè bì yīn wèn yuē qiān suì dāng shí fēng guā qù què zài hé chǔ
”黄飞虎感谢毕，因问曰：“千岁当时风刮去，却在何处？
yīn jiāo bù kěn shuō chū gēn běn kǒng xiè le jī mì nǎi méng lóng yīng yuē dāng rì nǎi hǎi dǎo xiān jiā jiù wǒ zài shān xué yè
”殷郊不肯说出根本，恐泄了机密，乃朦胧应曰：“当日乃海岛仙家救我，在山学业；
jīn tè xià shān lái bào wú dì zhī chóu
今特下山，来报吾弟之仇。
jīn rì wú yǐ bào guò jiāng jūn dà dé tǎng hòu jiàn zhàn xìng wèi huí bì
今日吾已报过将军大德，倘后见战，幸为回避。
rú zài bèi qín bì zhèng guó fǎ
如再被擒，必正国法。
huáng jiā fù zǐ gào cí chū yíng zhì chéng xià jiào mén
”黄家父子告辞出营，至城下叫门。
bǎ mén jūn guān jiàn shì huáng jiā fù zǐ máng kāi chéng mén fàng rù
把门军官见是黄家父子，忙开城门放入。
fù zǐ jìn xiāng fǔ lái jiàn zi yá jìn yán qí shì
父子进相府来见子牙，尽言其事。
zi yá dà xǐ
子牙大喜。
cì rì tàn mǎ lái bào yǒu jiāng qǐng zhàn
次日，探马来报：“有将请战。
zi yá wèn shuí rén qù zǒu yī zāo
”子牙问：“谁人去走一遭？
bàng yǒu shān jiǔ gōng yuàn wǎng
”傍有邓九公愿往。
zi yá xǔ zhī
子牙许之。
shān jiǔ gōng lǐng lìng chū fǔ shàng mǎ tí dāo kāi fàng chéng mén
邓九公领令出府，上马提刀，开放城门；
jiàn yī jiāng bái mǎ cháng qiāng chuān dàn huáng páo
见一将白马长枪，穿淡黄袍。
zěn jiàn de
怎见得：
dài yī dǐng shàn yún guān guāng máng sì shè
戴一顶扇云冠，光芒四射；
huáng huā páo zǐ qì pán xuán
黄花袍，紫气盘旋；
yín yè jiǎ huī huáng càn làn
银叶甲，辉煌灿烂；
sān gǔ tāo shēn hòu jiāo jiā
三股绦，身后交加；
bái lóng mǎ zhuī fēng gǎn rì
白龙马追风赶日；
chǔ jiù qiāng dà mǎng wán shé
杵臼枪大蟒顽蛇。
xiū xíng zài xiān shān dòng fǔ chéng dào xíng yǒu zhèng wú xié
修行在仙山洞府，成道行有正无邪。
huà shuō shān jiǔ gōng dà hū yuē lái zhě hé rén
话说邓九公大呼曰：“来者何人？
mǎ shàn yuē wú nǎi dà jiàng mǎ shàn shì yě
”马善曰：“吾乃大将马善是也。
shān jiǔ gōng yě bù tōng míng xìng zòng mǎ wǔ dāo fēi lái zhí qǔ
”邓九公也不通名姓，纵马舞刀，飞来直取。
mǎ shàn qiāng pī miàn xiāng yíng
马善枪劈面相迎。
liǎng mǎ wǎng huán zhàn yǒu shí èr sān huí hé shān jiǔ gōng dāo fǎ rú shén mǎ shàn dí bú zhù bèi shān jiǔ gōng shǎn yī dāo bī kāi le mǎ shàn de qiāng zhuā zhù yāo jiān tāo páo līng guò ān qiāo wǎng xià yī shuāi shēng qín jìn chéng zhì xiāng fǔ lái jiàn zi yá
两马往还，战有十二三回合，邓九公刀法如神，马善敌不住，被邓九公闪一刀逼开了马善的枪，抓住腰间绦袍，拎过鞍鞒，往下一摔，生擒进城，至相府来见子牙。
zi yá wèn yuē jiāng jūn shèng fù rú hé
子牙问曰：“将军胜负如何？
jiǔ gōng yuē qín le yī jiāng míng huàn mǎ shàn
”九公曰：“擒了一将，名唤马善；
lìng zài fǔ qián hou chéng xiàng jiàng lìng
令在府前，候丞相将令。
zi yá mìng tuī lái
”子牙命：“推来。
shǎo shí jiāng mǎ shàn tuī zhì diàn qián
”少时，将马善推至殿前。
nà rén quán bù wèi jù lì ér bù guì
那人全不畏惧，立而不跪。
zi yá yuē jì yǐ bèi qín hé bù qū xī
子牙曰：“既已被擒，何不屈膝？
mǎ shàn dà xiào mà yuē lǎo pǐ fū
”马善大笑，骂曰：“老匹夫！
nǐ nǎi pàn guó nì zéi
你乃叛国逆贼。
wú jì bèi qín yào shā jiù shā hé bì duō yán
吾既被擒，要杀就杀，何必多言！
zi yá dà nù lìng tuī chū fǔ zhǎn qì bào lái
”子牙大怒，令：“推出府斩讫报来！
nán gōng shì wèi jiān zhǎn guān tuī zhì fǔ qián zhī jiàn xíng xíng jiàn chū nán gōng shì shǒu qǐ yī dāo yóu rú xuē cài yì bān
”南宫适为监斩官，推至府前，只见行刑箭出，南宫适手起一刀，犹如削菜一般。
zhèng shì
正是：
gāng dāo suí guò suí shí zhǎng rú tóng qiè shuǐ yì bān tóng
钢刀随过随时长，如同切水一般同。
nán gōng shì kàn jiàn dà jīng máng jìn xiāng fǔ huí lìng yuē qǐ chéng xiàng yì shì fēi cháng
南宫适看见大惊，忙进相府回令曰：“启丞相：异事非常！
zi yá wèn yuē yǒu shèn huà shuō
”子牙问曰：“有甚话说？
nán gōng shì yuē fèng lìng jiāng mǎ shàn lián zhǎn sān dāo zhè biān guò dāo nà biān zhǎng wán bù zhī yǒu hé huàn shù qǐng chéng xiàng dìng duó
”南宫适曰：“奉令将马善连斩三刀，这边过刀，那边长完，不知有何幻术，请丞相定夺。
zi yá tīng bào dà jīng máng tóng zhū jiāng chū fǔ lái qīn jiàn dòng shǒu yě shì yì bān
”子牙听报大惊，忙同诸将出府来，亲见动手，也是一般。
bàng yǒu wéi hù jì qǐ jiàng mó chǔ dǎ jiāng xià lái zhèng zhōng mǎ shàn dǐng mén zhǐ dǎ dī yī pài jīn guāng jiù dì sàn kāi
傍有韦护祭起降魔杵打将下来，正中马善顶门，只打的一派金光，就地散开。
wéi hù shōu huí chǔ hái shì rén xíng
韦护收回杵，还是人形。
zhòng mén rén dà jīng zhǐ jiào gǔ guài
众门人大惊，只叫：“古怪！
zi yá wú jì kě shī mìng zhòng mén rén jiè sān mèi zhēn huǒ shāo zhè yāo wù
”子牙无计可施，命众门人：“借三昧真火烧这妖物！
bàng yǒu nǎ zhà jīn mù èr zhà léi zhèn zi huáng tiān huà wéi hù yùn dòng sān mèi zhēn huǒ fén zhī
”傍有哪咤、金、木二咤、雷震子、黄天化、韦护，运动三昧真火焚之。
mǎ shàn chéng huǒ guāng yì qǐ dà xiào yuē wú qù yě
马善乘火光一起，大笑曰：“吾去也！
yáng jiǎn kàn jiàn huǒ guāng zhōng zǒu le mǎ shàn
”杨戬看见火光中走了马善。
zi yá xīn xià bù lè
子牙心下不乐。
gè huí fǔ zhōng shāng yì bù tí
各回府中，商议不提。
qiě yán mǎ shàn zǒu huí yíng lái jiàn yīn jiāo jìn yán qín qù zěn yàng zhǎn tā zěn yàng fàng huǒ fén tā mò jiāng jiè huǒ guāng ér huí
且言马善走回营来见殷郊，尽言擒去，怎样斩他，怎样放火焚他：“末将借火光而回。
yīn jiāo wén yán dà xǐ
”殷郊闻言大喜。
zi yá zài fǔ zhōng chén sī
子牙在府中沉思。
zhī jiàn yáng jiǎn shàng diàn duì zǐ yá yuē dì zǐ wǎng jiǔ xiān shān tàn tīng xū shí kàn shì rú hé
只见杨戬上殿，对子牙曰：“弟子往九仙山探听虚实，看是如何。
èr zé zài wǎng zhōng nán shān jiàn yún zhōng zi shī shū qù jiè zhào yāo jiàn lái kàn mǎ shàn shì shèn me dōng xī fāng kě zhì zhī
二则再往终南山，见云中子师叔，去借照妖鉴来，看马善是甚么东西，方可治之。
zi yá xǔ zhī
”子牙许之。
yáng jiǎn lí le xī qí jiè tǔ dùn jìng wǎng jiǔ xiān shān lái
杨戬离了西岐，借土遁径往九仙山来；
bù yī shí qǐng kè yǐ zhì táo yuán dòng lái jiàn guǎng chéng zǐ
不一时，顷刻已至桃园洞，来见广成子。
yáng jiǎn xíng lǐ kǒu chēng shī shū
杨戬行礼，口称：“师叔。
guǎng chéng zǐ yuē qián rì lìng yīn jiāo xià shān dào xī qí tóng zi yá fá zhòu hǎo sān shǒu liù bì me
”广成子曰：“前日令殷郊下山，到西岐同子牙伐纣，好三首六臂么？
hòu bài jiāng rì zài lái shǔ tā
候拜将日，再来属他。
yáng jiǎn yuē rú jīn yīn jiāo bù fá zhāo gē fǎn fá xī qí bǎ shī shū de fān tiān yìn dǎ shāng le nǎ zhà zhū rén héng xíng kuáng bào
”杨戬曰：“如今殷郊不伐朝歌，反伐西岐，把师叔的番天印打伤了哪咤诸人，横行狂暴。
dì zǐ fèng zi yá zhī mìng tè lái tàn qí xū shí
弟子奉子牙之命，特来探其虚实。
guǎng chéng zǐ wén yán dà jiào zhè chù shēng yǒu bèi shī yán dìng zāo bù cè zhī huò
”广成子闻言，大叫：“这畜生有背师言，定遭不测之祸！
dàn wú bǎ dòng nèi bǎo zhēn jǐn fù yǔ tā shéi zhī jīn rì zhī biàn
但吾把洞内宝珍尽付与他，谁知今日之变。
jiào yáng jiǎn nǐ qiě xiān huí wǒ suí hòu jiù lái
”叫杨戬：“你且先回，我随后就来。
yáng jiǎn lí le jiǔ xiān shān jìng wǎng zhōng nán shān lái xū yú ér zhì
”杨戬离了九仙山，径往终南山来，须臾而至；
jìn dòng fǔ jiàn yún zhōng zi xíng lǐ kǒu chēng shī shū jīn xī qí lái le yī rén míng yuē mǎ shàn zhū zhǎn bù dé shuǐ huǒ yì bù néng shāng tā bù zhī hé wù zuò guài tè jiè lǎo shī zhào yāo jiàn yī yòng
进洞府，见云中子行礼，口称：“师叔，今西岐来了一人，名曰马善，诛斩不得，水火亦不能伤他，不知何物作怪，特借老师照妖鉴一用；
sì chú cǐ yāo xié jí dāng fèng shàng
俟除此妖邪，即当奉上。
yún zhōng zi tīng shuō jí jiāng bǎo jiàn fù yǔ yáng jiǎn
”云中子听说，即将宝鉴付与杨戬。
yáng jiǎn lí le zhōng nán shān wǎng xī qí lái zhì xiāng fǔ cān yè zi yá
杨戬离了终南山，往西岐来，至相府，参谒子牙。
zi yá wèn yuē yáng jiǎn nǐ wǎng jiǔ xiān shān jiàn guǎng chéng zǐ cǐ shì rú hé
子牙问曰：“杨戬，你往九仙山见广成子，此事如何？
yáng jiǎn bǎ shàng xiàng shì qíng yī yī sù shuō yī biàn
”杨戬把上项事情一一诉说一遍；
yòu jiāng qǔ zhào yāo jiàn lái de shì yì shuō le yī biàn
又将取照妖鉴来的事亦说了一遍。
lìng míng rì kě huì mǎ shàn
令：“明日可会马善。
cì rì yáng jiǎn shàng mǎ tí dāo lái yíng qián qǐng zhàn zuò míng zhǐ yào mǎ shàn chū lái
”次日，杨戬上马提刀，来营前请战，坐名只要马善出来。
tàn mǎ bào rù zhōng jūn
探马报入中军。
yīn jiāo mìng mǎ shàn chū yíng
殷郊命马善出营。
mǎ shàn zhì jūn qián yáng jiǎn àn qǔ bǎo jiàn zhào zhī nǎi shì yì diǎn dēng tóu r zài lǐ miàn huàng
马善至军前，杨戬暗取宝鉴照之，乃是一点灯头儿在里面愰。
yáng jiǎn shōu le bǎo jiàn zòng mǎ wǔ dāo zhí qǔ mǎ shàn
杨戬收了宝鉴，纵马舞刀，直取马善。
èr mǎ xiāng jiāo dāo qiāng bìng jǔ zhàn yǒu èr sān shí huí hé yáng jiǎn bō mǎ jiù zǒu
二马相交，刀枪并举，战有二三十回合，杨戬拨马就走。
mǎ shàn bù gǎn huí yíng lái jiàn yīn jiāo huí huà yǔ yáng jiǎn jiāo zhàn nà sī bài zǒu mò jiāng bù qù gǎn tā
马善不赶，回营来见殷郊回话：“与杨戬交战，那厮败走，末将不去赶他。
yīn jiāo yuē zhī jǐ zhī bǐ cǐ shì bīng jiā yào jué
”殷郊曰：“知己知彼，此是兵家要诀。
cǐ xíng shì yě
此行是也。
qiě yán yáng jiǎn huí yíng jìn fǔ lái
且言杨戬回营进府来。
zi yá wèn yuē mǎ shàn nǎi hé wù zuò guài
子牙问曰：“马善乃何物作怪？
yáng jiǎn dá yuē dì zǐ zhào mǎ shàn nǎi shì yì diǎn dēng tóu r bù zhī xiáng xì
”杨戬答曰：“弟子照马善，乃是一点灯头儿，不知详细。
bàng yǒu wéi hù yuē shì jiān yǒu sān chù yǒu sān zhǎn dēng xuán dōu dòng bā jǐng gōng yǒu yī zhǎn dēng
”傍有韦护曰：“世间有三处，有三盏灯：玄都洞八景宫有一盏灯；
yù xū gōng yǒu yī zhǎn dēng
玉虚宫有一盏灯；
líng jiù shān yǒu yī zhǎn dēng
灵鹫山有一盏灯。
mò fēi jiù shì cǐ dēng zuò guài
莫非就是此灯作怪？
yáng dào xiōng kě wǎng sān chù yī kàn biàn zhī duān dì
杨道兄可往三处一看，便知端的。
yáng jiǎn xīn rán yù wǎng
”杨戬忻然欲往。
zi yá xǔ zhī
子牙许之。
yáng jiǎn lí le xī qí xiān wǎng yù xū gōng ér lái
杨戬离了西岐，先往玉虚宫而来；
jià zhe tǔ dùn ér zǒu
驾着土遁而走。
zhèng shì
正是：
fēng shēng xiǎng chù xíng qiān lǐ yī fàn gōng fū zhì yù xū
风声响处行千里，一饭工夫至玉虚。
huà shuō yáng jiǎn zì bù céng zhì kūn lún shān jīn jiàn jǐng zhì fēi cháng zhǐ de wán shǎng
话说杨戬自不曾至昆仑山，今见景致非常，只得玩赏。
zěn jiàn de
怎见得：
qióng lóu yù gé shàng jiè kūn lún
琼楼玉阁，上界昆仑。
gǔ xū fán dì lài jìng jì sàn tiān xiāng
谷虚繁地籁，境寂散天香。
qīng sōng dài yǔ zhē gāo gé cuì zhú yī xī liǎng dào bàng
青松带雨遮高阁，翠竹依稀两道傍。
xiá guāng piāo miǎo cǎi sè piāo piāo
霞光缥缈，采色飘飘。
zhū lán bì kǎn huà dòng diāo yán
朱栏碧槛，画栋雕檐。
tán jīng xiāng mǎn zuò jìng bì yuè dāng chuāng
谈经香满座，静闭月当窗。
niǎo míng dān shù nèi hè yǐn shí quán bàng
鸟鸣丹树内，鹤饮石泉傍。
sì shí bù xiè qí huā cǎo jīn diàn mén kāi shè chì guāng
四时不谢奇花草，金殿门开射赤光。
lóu tái yǐn xiàn xiáng yún lǐ yù qìng jīn zhōng shēng yùn zhǎng
楼台隐现祥云里，玉磬金钟声韵长。
zhū lián bàn juǎn lú nèi yān xiāng
珠帘半卷，炉内烟香。
jiǎng dòng huáng tíng fāng rù shèng wàn xian zǒng lǐng zhèn dōng fāng
讲动‘黄庭’方入圣，万仙总领镇东方。
huà shuō yáng jiǎn zhì qí lín yá kàn ba kūn lún jǐng zhì bù gǎn shàn rù lì yú gōng wài děng hòu duō shí
话说杨戬至麒麟崖，看罢昆仑景致，不敢擅入，立于宫外，等候多时；
zhī jiàn bái hè tóng zǐ chū gōng lái yáng jiǎn shàng qián shī tǐ kǒu chēng shī xiōng dì zǐ yáng jiǎn jiè wèn lǎo yé miàn qián liú lí dēng kě zēng diǎn zháo
只见白鹤童子出宫来，杨戬上前施体，口称：“师兄，弟子杨戬借问老爷面前琉璃灯可曾点着？
bái hè tóng ér dá yuē diǎn zháo li
”白鹤童儿答曰：“点着哩。
yáng jiǎn zì sī cǐ chù diǎn zháo xiǎng bú shì zhè lǐ qiě wǎng líng jiù shān qù
”杨戬自思：“此处点着，想不是这里，且往灵鹫山去。
bǐ shí lí le yù xū jìng wǎng líng jiù shān lái
”彼时离了玉虚，径往灵鹫山来。
hǎo kuài
好快！
zhèng shì
正是：
jià wù téng yún xian tǐ qīng xuán mén xū zhàng wǔ xíng xíng
驾雾腾云仙体轻，玄门须仗五行行。
zhōu yóu huán yǔ xū yú zhì cái shàng kūn lún yòu yù jīng
周游寰宇须臾至，才上昆仑又玉京。
yáng jiǎn jìn yuán jué dòng dǎo shēn xià bài kǒu chēng lǎo shī dì zǐ yáng jiǎn bài jiàn
杨戬进元觉洞，倒身下拜，口称：“老师，弟子杨戬拜见。
rán dēng wèn yuē nǐ lái zuò shèn me
”燃灯问曰：“你来做甚么？
yáng jiǎn dá yuē lǎo yé miàn qián de liú lí dēng miè le
”杨戬答曰：“老爷面前的琉璃灯灭了。
dào rén tái tóu kàn jiàn dēng miè le ya de yī shēng zhè niè zhàng zǒu le
”道人抬头看见灯灭了：“呀”的一声：“这孽障走了！
yáng jiǎn bǎ shàng jiàn shì shuō le yī biàn
”杨戬把上件事说了一遍。
rán dēng yuē nǐ xiān qù wǒ suí jí jiù lái
燃灯曰：“你先去，我随即就来。
yáng jiǎn bié le rán dēng jiè tǔ dùn jìng guī xī qí zhì xiāng fǔ lái jiàn zi yá jiāng zhì yù xū jiàn rán dēng shì shuō le yī biàn rán dēng lǎo shī suí hòu jiù lái
”杨戬别了燃灯，借土遁径归西岐，至相府，来见子牙，将至玉虚见燃灯事说了一遍：“……燃灯老师随后就来。
zi yá dà xǐ
”子牙大喜。
zhèng yán zhī jiān mén guān bào guǎng chéng zǐ zhì
正言之间，门官报：“广成子至。
zi yá yíng jiē zhì diàn qián guǎng chéng zǐ duì zǐ yá xiè zuì yuē pín dào bù zhī yǒu cǐ dà biàn qǐ yì yīn jiāo fǎn le niàn tou wú zhī zuì yě
”子牙迎接至殿前，广成子对子牙谢罪曰：“贫道不知有此大变，岂意殷郊反了念头，吾之罪也。
dài wú chū qù zhāo tā lái jiàn
待吾出去，招他来见。
guǎng chéng zǐ suí jí chū chéng zhì yíng qián dà hū yuē chuán yǔ yīn jiāo kuài lái jiàn wǒ
”广成子随即出城，至营前大呼曰：“传与殷郊，快来见我！
bù zhī hòu shì rú hé qiě tīng xià huí fēn jiě
”不知后事如何，且听下回分解。