zhǔn tí dào rén shōu kǒng xuān
准提道人收孔宣
shī yuē
诗曰：
zhǔn tí pú sà chǎn xī fāng dào dé gēn shēn miào mò liàng
准提菩萨产西方，道德根深妙莫量。
hé yè yǒu fēng shēng sè xiāng lián huā wú yǔ lì jīn liáng
荷叶有风生色相，莲花无雨立津梁。
jīn gōng yín jǐ fēi fáng huàn bǎo chǔ yú cháng lìng yǒu fāng
金弓银戟非防患，宝杵鱼肠另有方。
màn dào kǒng xuān néng biàn huà pó suō shù xià hào míng wáng
漫道孔宣能变化，婆娑树下号明王。
huà shuō gāo jì néng yǔ wǔ yuè dà zhàn yī tiáo qiāng rú yín mǎng fān shēn fēng chí yǔ zhòu shèn shì jīng rén
话说高继能与“五岳”大战，一条枪如银蟒翻身，风驰雨骤，甚是惊人。
zěn jiàn de yī chǎng dà zhàn yǒu zàn wèi zhèng zàn yuē
怎见得一场大战，有赞为证，赞曰：
guā dì hán fēng rú hǔ hǒu qí fān zhāo zhǎn hóng shǎn zhuó
刮地寒风如虎吼，旗旛招展红闪灼。
fēi hǔ máng shī tí lú qiāng
飞虎忙施提芦枪；
jì néng qiāng yáo zhēn měng è
继能枪摇真猛恶。
wén pìn shǐ fā tuō tiān chā
文聘使发托天叉；
cuī yīng yín chuí yī sì liú xīng luò
崔英银锤一似流星落。
hēi hǔ bǎn fǔ shì chē lún
黑虎板斧似车轮；
jiǎng xióng shén zhuā jīn niǔ suǒ
蒋雄神抓金纽索。
sān jūn hè cǎi bǎ qí yáo zhèng shì hēi shā féng wǔ yuè
三军喝彩把旗摇，正是“黑杀”逢“五岳”。
qiě shuō gāo jì néng jiǔ zhàn duō shí yī tiáo qiāng dǎng bú zhù wǔ bān bīng qì yòu bù néng tiào chū quān zi zhèng zài huāng máng zhī shí zhī jiàn jiǎng xióng shǐ de zhuā bǎ jīn niǔ suǒ yī ruǎn gāo jì néng chéng kōng bǎ mǎ yī cuān tiào chū quān zi jiù zǒu
且说高继能久战多时，一条枪挡不住五般兵器，又不能跳出圈子，正在慌忙之时，只见蒋雄使的抓把金纽索一软，高继能乘空把马一撺，跳出圈子就走。
chóng hēi hǔ děng wǔ rén suí hòu gǎn lái
崇黑虎等五人随后赶来。
gāo jì néng bǎ wú fēng dài yī dǒu hǎo wú fēng
高继能把蜈蜂袋一抖，好蜈蜂！
zhē tiān yìng rì ruò zhòu yǔ fēi huáng
遮天映日，若骤雨飞蝗。
wén pìn bō huí mǎ jiù yào táo zǒu chóng hēi hǔ yuē bù fáng
文聘拨回马就要逃走，崇黑虎曰：“不妨。
bù kě zhe jīng yǒu wú zài cǐ
不可着惊，有吾在此。
máng bǎ bèi hòu yī hóng hú lú dǐng jiē kāi le lǐ biān yī zhèn hēi yān mào chū yān lǐ yǐn yǒu qiān zhǐ tiě zuǐ shén yīng
”忙把背后一红葫芦顶揭开了，里边一阵黑烟冒出，烟里隐有千只铁嘴神鹰。
zěn jiàn de yǒu zàn wèi zhèng zàn yuē
怎见得，有赞为证，赞曰：
hú lú hēi yān shēng yān kāi shén guǐ jīng
葫芦黑烟生，烟开神鬼惊。
mì chuán xuán miào fǎ qiān zhǐ hào shén yīng
秘传玄妙法，千只号神鹰。
chéng yān fēi téng qǐ wú fēng dàng zuò gēng
乘烟飞腾起，蜈蜂当作羹。
tiě chì rú tóng jiǎn jiān zuǐ shì jīn zhēn
铁翅如铜剪，尖嘴似金针。
chì dǎ wú fēng chéng fěn làn zuǐ zhuó wú fēng huà shuǐ jīng
翅打蜈蜂成粉烂，嘴啄蜈蜂化水晶。
jīn zhāo wǔ yuè lái xiāng huì hēi shā féng zhī mìng yì qīng
今朝“五岳”来相会：“黑杀”逢之命亦倾。
qiě shuō gāo jì néng wú fēng jǐn bèi chóng hēi hǔ tiě zuǐ shén yīng chì dǎ zuǐ tūn yī shí chī le gè gàn gān jìng jìng
且说高继能蜈蜂尽被崇黑虎铁嘴神鹰翅打嘴吞，一时吃了个干干净净。
gāo jì néng dà nù yān gǎn pò wú zhī shù
高继能大怒：“焉敢破吾之术！
fù huí lái yòu zhàn
”复回来又战。
wǔ rén yòu bǎ gāo jì néng wéi zhù
五人又把高继能围住。
huáng fēi hǔ yī tiáo qiāng guǒ zhù le gāo jì néng
黄飞虎一条枪裹住了高继能。
zhī jiàn kǒng xuān zài yíng zhōng wèn lüě zhèn guān yuē gāo jiāng jūn yǔ hé rén duì dí
只见孔宣在营中问掠阵官曰：“高将军与何人对敌？
jūn zhèng sī bǐng yuē yǔ wǔ yuán dà jiàng shā zài gāi xīn
”军政司禀曰：“与五员大将杀在垓心。
kǒng xuān qián wǎng chū yíng mén lüě zhèn
”孔宣前往，出营门掠阵。
jiàn gāo jì néng qiāng fǎ jiàn luàn cái dài zǒu mǎ chū yíng gāo jì néng zǎo bèi huáng fēi hǔ yī qiāng cì zhōng xié xià fān ān zhuì mǎ
见高继能枪法渐乱，才待走马出营，高继能早被黄飞虎一枪刺中胁下，翻鞍坠马。
xiāo le shǒu jí cái yào zhǎng gǔ huí yíng hū tīng de hòu biān dà hū yuē pǐ fū shǎo dài huí bīng wú lái yě
枭了首级，才要掌鼓回营，忽听得后边大呼曰：“匹夫少待回兵，吾来也！
wǔ jiāng jiàn kǒng xuān lái zhì huáng fēi hǔ mà yuē kǒng xuān
”五将见孔宣来至，黄飞虎骂曰：“孔宣！
nǐ bù zhī tiān shí zhēn nǎi pǐ fū yě
你不知天时，真乃匹夫也！
kǒng xuān xiào yuē wǒ yě bú duì nǐ zhè děng cǎo mù zhī bèi jiǎng xián huà nǐ qiě bú yào zǒu fàng mǎ lái
”孔宣笑曰：“我也不对你这等草木之辈讲闲话，你且不要走，放马来！
bǎ dāo yī huàng zhí qǔ wén pìn chóng hēi hǔ máng jǔ shuāng fǔ kǎn lái yī sì chē lún liù qí jiāo fēng zhí shā de
”把刀一愰，直取文聘、崇黑虎忙举双斧砍来，一似车轮，六骑交锋，直杀得：
kōng zhōng fēi niǎo cáng lín nèi shān lǐ láng chóng yǐn xué zhōng
空中飞鸟藏林内，山里狼虫隐穴中。
kǒng xuān jiàn zhè wǔ yuán jiàng bīng qì lái de shèn shì xiōng měng ruò bù xià shǒu fǎn wèi tā suǒ suàn
孔宣见这五员将兵器来得甚是凶猛：“若不下手，反为他所算。
bǎ bèi hòu wǔ dào guāng huá wǎng xià yī huàng wǔ yuán zhàn jiàng yī qù háo wú zōng yǐng zhǐ shèng de wǔ qí guī yíng
”把背后五道光华往下一愰，五员战将一去毫无踪影，只剩得五骑归营。
zi yá zhèng zuò zhī jiàn tàn shì guān lái bào wǔ jiāng bèi kǒng xuān huá guāng sā qù qǐng lìng dìng duó
子牙正坐，只见探事官来报：“五将被孔宣华光撒去，请令定夺。
zi yá dà jīng yuē suī rán shā le gāo jì néng dào yòu zhé le wǔ jiāng
”子牙大惊曰：“虽然杀了高继能，到又折了五将！
qiě àn bīng bù dòng
且按兵不动。
huà shuō kǒng xuān jìn yíng bǎ shén guāng yī dǒu zhī jiàn wǔ jiāng diē xià zhào qián hūn mí
话说孔宣进营，把神光一抖，只见五将跌下，照前昏迷。
fēn fù zuǒ yòu jiān zài hòu yíng
吩咐左右监在后营。
kǒng xuān jiàn zuǒ yòu bìng wú yī jiāng zhǐ de zì jǐ yí gè yě bù lái qǐng zhàn zhǐ zǔ zhù yān hóu zǒng lù zhōu bīng rú hé guò qù de
孔宣见左右并无一将，只得自己一个，也不来请战，只阻住咽喉总路，周兵如何过去得。
huà shuō zi yá tóu yùn liáng cǎo guān yáng jiǎn zhì yuán mén xià mǎ dà jīng yuē zhè shí hóu hái zài cǐ chù
话说子牙头运粮草官杨戬至辕门下马，大惊曰：“这时侯还在此处？
jūn zhèng guān bào yǔ zi yá dū yùn guān yáng jiǎn tīng lìng
”军政官报与子牙：“督运官杨戬听令。
zi yá chuán lìng lìng lái
”子牙传令：“令来。
yáng jiǎn shàng zhàng sān yè bì bǐng yuē cuī liáng cān qiān wǔ bǎi bù wù xiàn qī qǐng lìng dìng duó
”杨戬上帐三谒毕，禀曰：“催粮参千五百，不误限期，请令定夺。
zi yá yuē dū liáng yǒu gōng dāng de wèi guó
”子牙曰：“督粮有功，当得为国。
yáng jiǎn yuē shì hé rén lǐng bīng zǔ zài cǐ chù
”杨戬曰：“是何人领兵阻在此处？
zi yá bǎ sǐ le huáng tiān huà bìng qín ná le xǔ duō jiàng guān de shì shuō le yī biàn
”子牙把死了黄天化，并擒拿了许多将官的事说了一遍。
yáng jiǎn tīng de huáng tiān huà yǐ sǐ zhèng shì
杨戬听得黄天化已死，正是：
dào xīn tuī zài wāng yáng hǎi què bǎ wú míng shàng nǎo lái
道心推在汪洋海，却把无名上脑来。
yáng jiǎn yuē míng rì yuán shuài qīn lín zhèn qián dài dì zǐ kàn tā shì shèn me dōng xī zuò guài hǎo yǐ fǎ zhì zhī
杨戬曰：“明日元帅亲临阵前，待弟子看他是甚么东西作怪，好以法治之。
zi yá yuē zhè yě yǒu lǐ
”子牙曰：“这也有理。
yáng jiǎn xià zhàng zhī jiàn nán gōng shì wǔ jí duì yáng jiǎn yuē kǒng xuān lián ná huáng fēi hǔ hóng jǐn nǎ zhà léi zhèn zi mò zhī qù xiàng
”杨戬下帐，只见南宫适、武吉对杨戬曰：“孔宣连拿黄飞虎、洪锦、哪咤、雷震子莫知去向。
yáng jiǎn yuē wú yǒu zhào yāo jiàn zài cǐ bù céng sòng shàng zhōng nán shān qù
”杨戬曰：“吾有照妖鉴在此，不曾送上终南山去。
míng rì yuán shuài huì bīng biàn zhī duān dì
明日元帅会兵，便知端的。
cì rì zi yá dài zhòng mén rén chū yíng lái huì kǒng xuān
次日，子牙带众门人出营，来会孔宣。
xún yíng jūn zú bào rù zhōng jūn
巡营军卒报入中军。
kǒng xuān wén bào chū lái fù huì zi yá yuē nǐ děng wú gù zào fǎn wū bàng yāo yán huò luàn tiān xià zhū hóu wàng qǐ bīng duān yù zhì mèng jīn huì hé tiān xià pàn zéi wǒ yě bù yǔ nǐ sī shā wǒ zhǐ zǔ zhù nǐ bù dé guò qù kàn nǐ rú hé huì de chéng
孔宣闻报出来，复会子牙，曰：“你等无故造反，诬谤妖言，惑乱天下诸侯，妄起兵端，欲至孟津会合天下叛贼，我也不与你厮杀，我只阻住你不得过去，看你如何会得成！
dài nǐ děng liáng cǎo jìn jué wǒ zài ná nǐ wèi chí
待你等粮草尽绝，我再拿你未迟。
zhī jiàn yáng jiǎn zài qí mén xià bǎ zhào yāo jiàn zhào zhe kǒng xuān kàn jìng lǐ miàn shì yí kuài wǔ cǎi zhuāng chéng de mǎ nǎo gǔn qián gǔn hòu
”只见杨戬在旗门下把照妖鉴照着孔宣，看镜里面似一块五彩装成的玛瑙，滚前滚后。
yáng jiǎn àn sī zhè shì gè shèn me dōng xī
杨戬暗思：“这是个甚么东西？
kǒng xuān kàn jiàn yáng jiǎn zhào tā kǒng xuān xiào yuē yáng jiǎn nǐ jiāng zhào yāo jiàn shàng qián lái zhào nà yuǎn yuǎn zhào kǒng bù míng bái
”孔宣看见杨戬照他，孔宣笑曰：“杨戬，你将照妖鉴上前来照，那远远照，恐不明白。
dà zhàng fū dāng míng bái zuò shì bù kě àn dì lǐ xíng cáng
大丈夫当明白做事，不可暗地里行藏。
wǒ ràng nǐ zhào
我让你照！
yáng jiǎn bèi kǒng xuān shuō míng biàn zǒu mǎ zhì jūn qián jǔ jiàn zhào kǒng xuān yě shì rú qián yì bān
”杨戬被孔宣说明，便走马至军前，举鉴照孔宣，也是如前一般。
yáng jiǎn chí yí
杨戬迟疑。
kǒng xuān jiàn yáng jiǎn bù yán bù yǔ zhǐ guǎn zhào xīn zhōng dà nù zòng mǎ yáo dāo zhí qǔ
孔宣见杨戬不言不语，只管照，心中大怒，纵马摇刀直取。
yáng jiǎn sān jiān dāo jí jià xiāng hái
杨戬三尖刀急架相还。
dāo lái dāo jià liǎng mǎ pán xuán zhàn yǒu sān shí huí hé wèi fēn shèng fù
刀来刀架，两马盘旋，战有三十回合，未分胜负。
yáng jiǎn jiàn qǐ xiān zhào bú jiàn tā de běn xiàng jí zhì sī shā yòu bú jiàn qǔ shèng xīn xià shí fēn jiāo zào máng jì qǐ xiāo tiān quǎn zài kōng zhōng
杨戬见起先照不见他的本像，及至厮杀，又不见取胜，心下十分焦躁，忙祭起哮天犬在空中。
nà xiāo tiān quǎn fāng yù xià lái bēn kǒng xuān bù jué zì jǐ shēn qīng piāo piāo luò zài shén guāng lǐ miàn qù le
那哮天犬方欲下来奔孔宣，不觉自己身轻飘飘落在神光里面去了。
wéi hù lái zhù yáng jiǎn máng jì xiáng mó chǔ dǎ jiāng xià lái
韦护来助杨戬，忙祭降魔杵打将下来。
kǒng xuān bǎ shén guāng yī sā
孔宣把神光一撒。
yáng jiǎn jiàn shì tóu bù hǎo zhī tā shēn hòu de shén guāng lì hài jià jīn guāng zǒu le
杨戬见势头不好，知他身后的神光利害，驾金光走了。
zhī jiàn wéi hù de xiáng mó chǔ zǎo luò zài hóng guāng zhī zhōng qù le
只见韦护的降魔杵早落在红光之中去了。
kǒng xuān dà hū yuē yáng jiǎn wǒ zhī dào nǐ yǒu bā jiǔ xuán jī shàn néng biàn huà rú hé yě táo zǒu le
孔宣大呼曰：“杨戬，我知道你有八九玄机，善能变化，如何也逃走了？
gǎn zài chū lái huì wǒ
敢再出来会我？
wéi hù jiàn shī le bǎo chǔ jiāng shēn yǐn zài qí xià miàn miàn xiāng qù
”韦护见失了宝杵，将身隐在旗下，面面相觑。
kǒng xuān dà hū jiāng shàng
孔宣大呼：“姜尚！
jīn rì yǔ nǐ dìng gè cí xióng
今日与你定个雌雄！
kǒng xuān zǒu mǎ lái zhàn
”孔宣走马来战。
zi yá hòu yǒu lǐ jìng dà nù mà yuē nǐ shì hé děng pǐ fū
子牙后有李靖大怒，骂曰：“你是何等匹夫！
yān gǎn rú cǐ chāng jué
焉敢如此猖獗！
yáo jǐ zhí chōng xiàng qián dǐ zhù kǒng xuān de dāo
”摇戟直冲向前，抵住孔宣的刀。
èr jiāng yòu zhàn zài hǔ xué lóng tán zhī zhōng
二将又战在虎穴龙潭之中。
lǐ jìng jì qǐ àn sān shí sān tiān líng lóng jīn tǎ wǎng xià dǎ lái
李靖祭起按三十三天玲珑金塔往下打来。
kǒng xuān bǎ huáng guāng yī jiǎo jīn tǎ luò qù wú zōng wú yǐng
孔宣把黄光一绞，金塔落去无踪无影。
kǒng xuān jiào lǐ jìng bú yào zǒu
孔宣叫：“李靖不要走！
lái qín nǐ yě
来擒你也！
zhèng shì
”正是：
hóng guāng yī zhǎn wú qióng miào fāng zhī xuán nèi yǒu zhēn xuán
红光一展无穷妙，方知玄内有真玄。
huà shuō jīn mù èr zhà jiàn fù qīn bèi qín xiōng dì èr rén sì kǒu bǎo jiàn fēi lái dà mà kǒng xuān nì zéi
话说金、木二咤见父亲被擒，兄弟二人四口宝剑飞来，大骂：“孔宣逆贼！
gǎn shāng wú fù
敢伤吾父！
dì xiōng èr rén jǔ jiàn jiù kǎn
”弟兄二人举剑就砍。
kǒng xuān shǒu zhōng dāo jí jià xiāng yíng
孔宣手中刀急架相迎。
zhǐ sān hé jīn zhà jì dùn lóng zhuāng mù zhà jì wú gōu jiàn jù jì zài kōng zhōng zǒng lái kǒng xuān bǎ zhèi xiē bǎo bèi bù wéi xī hǎn zhī jiàn jù luò zài hóng guāng lǐ miàn qù le
只三合，金咤祭遁龙桩，木咤祭吴钩剑，俱祭在空中，总来孔宣把这些宝贝不为稀罕，只见俱落在红光里面去了。
jīn mù èr zhà jiàn shì bù hǎo yù dài yào zǒu bèi kǒng xuān bǎ shén guāng fù yī sā zǎo yǐ ná qù
金、木二咤见势不好，欲待要走，被孔宣把神光复一撒，早已拿去。
zi yá jiàn cǐ yī zhèn zhé le xǔ duō mén rén zi yá nù cóng xīn shàng qǐ è xiàng dǎn biān shēng wú zài kūn lún shān yě bù zhī huì guò duō shǎo gāo míng zhī shì qǐ jù nǐ kǒng xuān yì pǐ fu zāi
子牙见此一阵折了许多门人，子牙怒从心上起，恶向胆边生：“吾在昆仑山也不知会过多少高明之士，岂惧你孔宣一匹夫哉！
cuī kāi sì bù xiāng nù zhàn kǒng xuān
”催开四不相，怒战孔宣。
wèi jí sān sì hé kǒng xuān jiāng qīng guāng wǎng xià yī sā
未及三四合，孔宣将青光往下一撒。
zi yá jiàn shén guāng lái de lì hài máng bǎ xìng huáng qí zhāo zhǎn nà qí xiàn yǒu qiān duo jīn lián hù zhù shēn tǐ qīng guāng bù néng xià lái
子牙见神光来得利害，忙把杏黄旗招展，那旗现有千朵金莲，护住身体，青光不能下来。
cǐ zhèng shì yù xū zhī bǎo zì bǐ bié yàng bǎo bèi bù tóng
──此正是玉虚之宝，自比别样宝贝不同。
kǒng xuān dà nù zhòu mǎ gǎn lái
孔宣大怒，骤马赶来。
zi yá hòu duì nǎo le shān chán yù yòng shǒu bà mǎ līng huí zhuā yí kuài wǔ guāng shí dǎ lái
子牙后队恼了邓婵玉，用手把马拎回，抓一块五光石打来。
zhèng shì
正是：
fā shǒu hóng guāng chū wǔ zhǐ liú xīng yì diǎn luò jiāng lái
发手红光出五指，流星一点落将来。
kǒng xuān bèi shān chán yù yī shí dǎ shāng miàn mén lēi zhuǎn mǎ wàng běn yíng táo huí
孔宣被邓婵玉一石打伤面门，勒转马望本营逃回。
bù fáng lóng jí gōng zhǔ jì qǐ luán fēi bǎo jiàn cóng kǒng xuān bèi hòu kǎn lái
不防龙吉公主祭起鸾飞宝剑，从孔宣背后砍来。
kǒng xuān bù zhī zuǒ bì shàng zhōng le yī jiàn dà jiào yī shēng jī hū duò mǎ fù tòng bài jìn yíng lái
孔宣不知，左臂上中了一剑，大叫一声，几乎堕马，负痛败进营来；
zuò zài zhàng zhōng máng qǔ dān yào fū zhī lì shí quán yù
坐在帐中，忙取丹药敷之，立时痊愈。
fāng bǎ shén guāng yī dǒu shōu le zhū bān fǎ bǎo réng jiāng lǐ jìng jīn mù èr zhà jiān jìn qiè chǐ shēn hèn
方把神光一抖，收了诸般法宝，仍将李靖、金、木二咤监禁，切齿深恨。
bù biǎo
不表。
zi yá míng jīn shōu jūn huí yíng
子牙鸣金收军回营。
zhī jiàn yáng jiǎn yǐ zài zhōng jūn
只见杨戬已在中军。
zi yá shēng zhàng wèn yuē zhòng mén rén jù bèi ná qù nǐ rú hé dào hái lái le
子牙升帐，问曰：“众门人俱被拿去，你如何到还来了？
yáng jiǎn yuē dì zǐ zhàng shī zūn miào fǎ shī shū fú lì jiàn kǒng xuān shén guāng lì hài dì zǐ yù xiān huà jīn guāng zǒu le
”杨戬曰：“弟子仗师尊妙法，师叔福力，见孔宣神光利害，弟子预先化金光走了。
zi yá jiàn yáng jiǎn wèi zēng shī lì xīn shàng hái lüè jué ān tuǒ rán ér xīn xià shèn shì yōu mèn wú shī jié zhōng shuō jiè pái guān xià yù zhū xian rú hé zài cǐ chù yǒu zhè zhī rén mǎ zǔ zhù xǔ jiǔ
”子牙见杨戬未曾失利，心上还略觉安妥，然而心下甚是忧闷：“吾师偈中说‘界牌关下遇诛仙’，如何在此处有这枝人马阻住许久？
shì cǐ rú zhī nai hé
似此如之奈何！
zhèng yōu mèn zhī jiān wǔ wáng chà xiǎo xiào lái qǐng zi yá hòu zhàng yì shì
”正忧闷之间，武王差小校来请子牙后帐议事。
zi yá máng zhì hòu zhàng xíng lǐ zuò xia
子牙忙至后帐，行礼坐下。
wǔ wáng yuē wén yuán shuài lián rì wèi néng qǔ shèng lǚ zhì sǔn bīng zhé jiàng yuán shuài jì wèi zhū jiāng zhī yuán shǒu liù shí wàn shēng líng jù xuán yú yuán shuài zhǎng wò
武王曰：“闻元帅连日未能取胜，屡致损兵折将，元帅既为诸将之元首，六十万生灵俱悬于元帅掌握。
jīn yī dàn xìn rèn tiān xià zhū hóu kuáng bèi dǒu qǐ yì lùn jiū hé sì fāng zhū hóu dà huì mèng jīn guān zhèng yú shāng zhì shǐ tiān xià dǐng fèi wàn xìng xiōng xiōng mí làn qí mín
今一旦信任天下诸侯狂悖，陡起议论，纠合四方诸侯，大会孟津，观政于商，致使天下鼎沸，万姓汹汹，糜烂其民。
jīn zǔ bīng yú cǐ zhòng jiāng shòu jī mí zhī ě sān jūn dān bù cè zhī yōu shǐ liù shí wàn jūn shì pāo piě fù mǔ qī zǐ liǎng xià yōu xīn bù néng ān shēng shǐ gū yuǎn lí xī xià bù néng jìn rén zi zhī lǐ yòu yǒu fù xiān wáng zhī yán
今阻兵于此，众将受羁縻之厄，三军担不测之忧，使六十万军士抛撇父母妻子，两下忧心，不能安生，使孤远离膝下，不能尽人子之礼，又有负先王之言。
yuán shuài tīng gū bù ruò huí bīng gù shǒu běn tǔ yǐ dài tiān shí tīng tā rén zì wèi zhī cǐ wéi shàng cè
元帅听孤，不若回兵，固守本土，以待天时，听他人自为之，此为上策。
yuán shuài xīn xià rú hé
元帅心下如何？
zi yá àn sī dài wáng zhī yán suī shì lǎo chén kǒng wéi tiān mìng
”子牙暗思：“大王之言虽是，老臣恐违天命。
wǔ wáng yuē tiān mìng yǒu zài hé bì qiáng wèi
”武王曰：“天命有在，何必强为！
qǐ yǒu fán shì zǔ nì zhī lǐ
岂有凡事阻逆之理？
zi yá bèi wǔ wáng yī piān yán yǔ bǎ xīn zhōng huò dòng zhè yī huì zhí bú zhù zhǔ yì zhì qián yíng chuán lìng yǔ xiān xíng guān jīn yè miè zào bān shī
”子牙被武王一篇言语把心中惑动，这一会执不住主意，至前营，传令与先行官：“今夜灭灶班师。
zhòng jiàng guān dǎ diǎn shōu shí qǐ xíng bù gǎn jiàn zǔ
”众将官打点收拾起行，不敢谏阻。
èr gēng shí yuán mén wài lái le lù yā dào rén máng máng jí jí dà hū chuán yǔ jiāng yuán shuài
二更时，辕门外来了陆压道人，忙忙急急，大呼：“传与姜元帅！
zi yá fāng yù huí bīng jūn zhèng guān bào rù qǐ yuán shuài yǒu lù yā dào rén zài yuán mén wài lái jiàn
”子牙方欲回兵，军政官报入：“启元帅：有陆压道人在辕门外来见。
zi yá máng chū yíng jiē
”子牙忙出迎接。
èr rén xié shǒu zhì zhàng zhōng zuò xià
二人携手至帐中坐下。
zi yá jiàn lù yā chuǎn xī bù dìng zi yá yuē dào xiōng wèi hé zhè děng huāng zhāng
子牙见陆压喘息不定，子牙曰：“道兄为何这等慌张？
lù yā yuē wén nǐ tuì bīng pín dào jí jí gǎn lái gù ěr rú cǐ
”陆压曰：“闻你退兵，贫道急急赶来，故尔如此。
nǎi duì zǐ yá yuē qiè bù kě tuì bīng
”乃对子牙曰：“切不可退兵！
ruò tuì bīng zhī shí shǐ zhòng mén rén jù zāo hèng sǐ
若退兵之时，使众门人俱遭横死。
tiān shù yǐ dìng jué bù chā cuò
天数已定，决不差错。
zi yá tīng lù yā yī fān yán yǔ yě wú zhǔ zhāng gù cǐ zi yá fù chuán lìng jiào dà xiǎo sān jūn yī jiù zhā zhù yíng zhài
”子牙听陆压一番言语，也无主张，故此子牙复传令：“叫大小三军，依旧扎住营寨。
wǔ wáng tīng jiàn lù yā lái zhì máng chū zhàng xiāng jiàn wèn qí xiáng xì
”武王听见陆压来至，忙出帐相见，问其详细。
lù yā yuē dài wáng bù zhī tiān yì
陆压曰：“大王不知天意。
dà dǐ tiān shēng dà fǎ zhī rén zì yǒu dà fǎ zhī rén kě zhì
大抵天生大法之人，自有大法之人可治。
jīn ruò tuì bīng shǐ bèi qín zhī jiāng jù wú huí shēng zhī rì
今若退兵，使被擒之将俱无回生之日。
wǔ wáng tīng shuō bù gǎn zài yán tuì bīng
”武王听说，不敢再言退兵。
qiě shuō cì rì kǒng xuān zhì yuán mén nuò zhàn
且说次日，孔宣至辕门搦战。
tàn mǎ bào rù zhōng jūn
探马报入中军。
lù yā shàng qián yuē pín dào yī wǎng huì huì kǒng xuān kàn shì rú hé
陆压上前曰：“贫道一往，会会孔宣，看是如何。
lù yā chū le yuán mén jiàn kǒng xuān quán zhuāng jiǎ zhòu lù yā wèn yuē jiāng jūn nǎi shì kǒng xuān
”陆压出了辕门，见孔宣全装甲胄，陆压问曰：“将军乃是孔宣？
xuān dá yuē rán yě
”宣答曰：“然也。
lù yā yuē zú xià jì wèi dà jiàng qǐ bù zhī tiān shí rén shì
”陆压曰：“足下既为大将，岂不知天时人事？
jīn zhòu wáng wú dào tiān xià fēn bēng yuàn gòng fá dú fū
今纣王无道，天下分崩，愿共伐独夫。
zú xià yǐ yī rén yù wǎn huí tiān yì yé
足下以一人欲挽回天意耶？
jiǎ zǐ zhī qī nǎi miè zhòu zhī rì nǐ rú hé zǔ de zhù
甲子之期乃灭纣之日，你如何阻得住？
tǎng yǒu gāo míng zhī shì chū lái zú xià yī dàn shī shǒu nà shí huǐ zhī wǎn yǐ
倘有高明之士出来，足下一旦失手，那时悔之晚矣。
kǒng xuān xiào yuē liào nǐ bù guò cǎo mù yú fū shí de shèn me tiān shí rén shì
”孔宣笑曰：“料你不过草木愚夫，识得甚么天时人事！
bǎ dāo yī huàng lái qǔ lù yā
”把刀一愰，来取陆压。
lù yā shǒu zhōng jiàn jí jià máng yíng
陆压手中剑急架忙迎。
bù mǎ xiāng jiāo wèi jí wǔ liù hé lù yā qǔ hú lú yù fàng zhǎn xian fēi dāo
步马相交，未及五六合，陆压取葫芦欲放斩仙飞刀；
zhī jiàn kǒng xuān jiāng wǔ sè shén guāng wàng lù yā sā lái
只见孔宣将五色神光望陆压撒来。
lù yā zhī shén guāng lì hài huà zuò cháng hóng ér zǒu
陆压知神光利害，化作长虹而走；
jìn de yíng lái duì zǐ yá yuē guǒ shì lì hài bù zhī shì hé shén yì jìng bù kě jiě
进得营来，对子牙曰：“果是利害，不知是何神异，竟不可解。
pín dào zhǐ de huà cháng hóng zǒu lái zài zuò shāng yì
贫道只得化长虹走来，再作商议。
zi yá tīng jiàn yuè jiā fán mèn
”子牙听见，越加烦闷。
kǒng xuān zài yuán mén bù kěn huí qù zhǐ yào jiāng shàng chū lái jiàn wǒ yǐ jué cí xióng
孔宣在辕门不肯回去，只要“姜尚出来见我，以决雌雄；
bù kě nán wéi sān jūn kǔ yú cǐ dì
不可难为三军苦于此地！
zuǒ yòu bào rù zhōng jūn
”左右报入中军。
zi yá zhèng mò nài hé chǔ zhì
子牙正没奈何处治。
kǒng xuān zài yuán mén dà hū yuē jiāng shàng yǒu yuán shuài zhī míng wú yuán shuài zhī xíng wèi dāo bì jiàn qǐ shì zhàng fū suǒ wéi
孔宣在辕门大呼曰：“姜尚有元帅之名，无元帅之行，畏刀避剑，岂是丈夫所为！
zhèng zài yuán mén bǎi bān rǔ mà zi yá zhī jiàn èr yùn guān tǔ xíng sūn gāng zhì yuán mén jiàn kǒng xuān kǒu chū dā yán xīn xià dà nù zhè pǐ fū yān gǎn rú cǐ miǎo wú yuán shuài
正在辕门百般辱骂子牙，只见二运官土行孙刚至辕门，见孔宣口出大言，心下大怒：“这匹夫焉敢如此藐吾元帅！
tǔ xíng sūn dà mà nì zéi shì shuí
”土行孙大骂：“逆贼是谁？
gǎn rú cǐ wú lǐ
敢如此无理！
kǒng xuān tái tóu jiàn yī ǎi zǐ tí tiáo tiě gùn shēn gāo bù guò sān sì chǐ zhǎng kǒng xuān xiào yuē nǐ shì gè shèn me dōng xī yě lái shuō huà
”孔宣抬头，见一矮子，提条铁棍，身高不过三四尺长，孔宣笑曰：“你是个甚么东西，也来说话？
tǔ xíng sūn yě bù dá huà gǔn dào kǒng xuān de mǎ zú xià lái jǔ gùn jiù dǎ
”土行孙也不答话，滚到孔宣的马足下来，举棍就打。
kǒng xuān lún dāo lái jià
孔宣轮刀来架。
tǔ xíng sūn shēn zi líng lì zuǒ yòu cuàn tiào sān wǔ hé kǒng xuān shèn shì fèi lì
土行孙身子伶俐，左右窜跳，三五合，孔宣甚是费力。
tǔ xíng sūn jiàn kǒng xuān rú cǐ zhuǎn zhé suí zòng bù tiào chū quān zi yòu zhī yuē kǒng xuān nǐ zài mǎ shàng bù hǎo jiāo bīng nǐ xià mǎ lái yǔ nǐ jiàn gè bǐ cǐ wú dìng yào ná nǐ fāng zhī wú de shǒu duàn
土行孙见孔宣如此转折，随纵步跳出圈子，诱之曰：“孔宣，你在马上不好交兵，你下马来，与你见个彼此，吾定要拿你，方知吾的手段！
kǒng xuān yuán bù bǎ tǔ xíng sūn fàng zài yǎn lǐ biàn yǐ cǐ wéi shí àn xiǎng zhè pǐ fū hé gāi sǐ
”孔宣原不把土行孙放在眼里，便以此为实，暗想：“这匹夫合该死！
bú yào jiǎng dāo kǎn tā zhǐ shì yī jiǎo yě tī zuò liǎng duàn
不要讲刀砍他，只是一脚也踢做两断。
kǒng xuān yuē wú xià mǎ lái yǔ nǐ zhàn kàn nǐ rú hé
”孔宣曰：“吾下马来与你战，看你如何！
zhè gè zhèng shì
”这个正是：
nǐ yào chéng gōng fú zhòu wáng shéi zhī fǎn zhōng qiǎo zhōng jī
你要成功扶纣王，谁知反中巧中机。
kǒng xuān xià mǎ zhí jiàn zài shǒu wǎng xià kǎn lái
孔宣下马，执剑在手，往下砍来。
tǔ xíng sūn shǒu zhōng gùn wàng shàng lái yíng
土行孙手中棍望上来迎。
èr rén è zhàn zài lǐng xià
二人恶战在岭下。
qiě shuō bào mǎ bào rù zhōng jūn qǐ yuán shuài èr yùn guān tǔ xíng sūn yùn liáng zhì yuán mén yǔ kǒng xuān dà zhàn
且说报马报入中军：“启元帅：二运官土行孙运粮至辕门，与孔宣大战。
zi yá zháo máng kǒng yùn liáng guān bèi lǔ liáng dào bù tōng lìng shān chán yù chū yuán mén lüě zhèn
”子牙着忙，恐运粮官被掳，粮道不通，令邓婵玉出辕门掠阵。
chán yù lì zài yuán mén
婵玉立在辕门。
bù biǎo
不表。
qiě shuō tǔ xíng sūn yǔ kǒng xuān bù zhàn dà dǐ tǔ xíng sūn shì bù zhàn guàn le de kǒng xuān yuán shì mǎ shàng jiāng jūn xià lái bù zhàn zhuǎn zhé shèn shì bù jí fǎn bèi tǔ xíng sūn dǎ le jǐ xià
且说土行孙与孔宣步战，大抵土行孙是步战惯了的，孔宣原是马上将军，下来步战，转折甚是不疾，反被土行孙打了几下。
kǒng xuān zhī shì shī jì máng bǎ wǔ sè shén guāng wǎng xià sā lái
孔宣知是失计，忙把五色神光往下撒来。
tǔ xíng sūn jiàn wǔ sè guāng huá lái de jí sù shén yì zhī dào lì hài máng bǎ shēn zi yī niǔ jiù bú jiàn le
土行孙见五色光华来得疾速神异，知道利害，忙把身子一扭，就不见了。
kǒng xuān jiàn là le kōng máng kàn dì xià
孔宣见落了空，忙看地下。
bù fáng shān chán yù fā shǒu dǎ lái yī shí hē yuē nì zéi kàn shí
不防邓婵玉发手打来一石，喝曰：“逆贼看石！
kǒng xuān tīng de xiǎng jí zhì tái tóu shí yǐ shì dǎ zhòng miàn mén āi yā yī shēng shuāng shǒu yǎn miàn zhuǎn shēn jiù zǒu
”孔宣听得响，及至抬头时，已是打中面门：“哎呀”一声，双手掩面，转身就走。
chán yù chéng jī yòu shì yī shí zhèng zhōng hòu jǐng zhuó shí dài le zhòng shāng táo huí xíng yíng
婵玉乘机又是一石，正中后颈，着实带了重伤，逃回行营。
tǔ xíng sūn fū qī èr rén dà xǐ jìn yíng jiàn zi yá jiāng dǎ shāng kǒng xuān dé shèng huí yíng de huà shuō le yī biàn
土行孙夫妻二人大喜，进营见子牙，将打伤孔宣，得胜回营的话说了一遍。
zi yá yì xǐ duì tǔ xíng sūn yuē kǒng xuān wǔ sè shén guāng bù zhī hé wù shè xǔ duō mén rén jiàng zuǒ
子牙亦喜，对土行孙曰：“孔宣五色神光，不知何物，摄许多门人将佐。
tǔ xíng sūn yuē guǒ shì lì hài sì zài wèi qū chǔ
”土行孙曰：“果是利害，俟再为区处。
zi yá yǔ tǔ xíng sūn qìng gōng
”子牙与土行孙庆功。
bù biǎo
不表。
kǒng xuān zuò zài yíng zhōng dà nǎo bǎ liǎn bèi tā dǎ shāng èr cì jǐng shàng yì yǒu shāng hén xīn zhōng dà nù zhǐ de fú le dān yào
孔宣坐在营中大恼，把脸被他打伤二次，颈上亦有伤痕，心中大怒，只得服了丹药。
cì rì quán yù shàng mǎ zhǐ yào fā shí de nǚ jiàng yǐ bào sān shí zhī chóu
次日痊愈，上马，只要发石的女将，以报三石之仇。
bào mǎ bào rù zhōng jūn
报马报入中军。
shān chán yù jiù yù chū zhèn
邓婵玉就欲出阵。
zi yá yuē nǐ bù kě chū qù
子牙曰：“你不可出去。
nǐ fā shí dǎ guò tā sān cì tā qǐ kěn shàn yǔ nǐ bà xiū
你发石打过他三次，他岂肯善与你罢休？
nǐ jīn chū qù bì yǒu bù lì
你今出去，必有不利。
zi yá zhǐ zhù chán yù fēn fù qiě xuán miǎn zhàn pái chū qù
”子牙止住婵玉，吩咐：“且悬‘免战牌’出去。
kǒng xuān jiàn zhōu yíng xuán guà miǎn zhàn pái nù qì bù xī ér huí
”孔宣见周营悬挂“免战牌”，怒气不息而回。
qiě shuō cì rì rán dēng dào rén lái zhì yuán mén
且说次日，燃灯道人来至辕门。
jūn zhèng guān bào rù zhōng jūn qǐ yuán shuài yǒu rán dēng dào rén zhì yuán mén
军政官报入中军：“启元帅：有燃灯道人至辕门。
zi yá máng chū yuán mén yíng jiē rù zhàng xíng lǐ bì zūn yú shàng zuò
”子牙忙出辕门迎接，入帐行礼毕，尊于上坐。
zi yá kǒu chēng lǎo shī jiāng kǒng xuān zhī shì yī yī chén sù guò yī biàn
子牙口称“老师”，将孔宣之事一一陈诉过一遍。
rán dēng yuē wú jǐn zhī zhī
燃灯曰：“吾尽知之。
jīn rì tè lái huì tā
今日特来会他。
zi yá chuán lìng qù le miǎn zhàn pái
”子牙传令：“去了‘免战牌’。
zuǒ yòu bào yú kǒng xuān
”左右报于孔宣。
kǒng xuān zhī qù le miǎn zhàn pái máng shàng mǎ tí dāo zhì yuán mén qǐng zhàn
孔宣知去了“免战牌”，忙上马提刀，至辕门请战。
rán dēng piāo rán ér chū
燃灯飘然而出。
kǒng xuān zhī shì rán dēng dào rén xiào yuē rán dēng dào rén nǐ shì qīng jìng xián rén wú zhī nǐ dào héng qiě shēn hé kǔ yě lái rě cǐ hóng chén zhī huò
孔宣知是燃灯道人，笑曰：“燃灯道人，你是清静闲人，吾知你道行且深，何苦也来惹此红尘之祸？
rán dēng yuē nǐ jì zhī wǒ dào héng shēn gāo nǐ biàn dāng dǎo gē tóu shùn tóng zhōu wáng jìn wǔ guān yǐ fá dú fū rú hé zhí mí bù wù shàng gǎn zhī wú yě
”燃灯曰：“你既知我道行深高，你便当倒戈投顺，同周王进五关，以伐独夫，如何执迷不悟，尚敢支吾也？
kǒng xuān dà xiào yuē wǒ bù yù zhī yīn bù fā yán yǔ
”孔宣大笑曰：“我不遇知音，不发言语。
nǐ shuō nǐ dào héng shēn gāo nǐ yě bù zhī wǒ de gēn jiǎo tīng wǒ dào lái
你说你道行深高，你也不知我的根脚，听我道来：
hùn dùn chū fēn wú chū shì liǎng yí tài jí rèn sōu qiú
混沌初分吾出世，两仪太极任搜求。
rú jīn liǎo què shēng shēng lǐ bù xiàng sān shèng miào lǐ yóu
如今了却生生理，不向三乘妙里游。
kǒng xuān dào ba rán dēng yī shí yě xún sī bù lái bù zhī cǐ rén shì hé wù dé dào
孔宣道罢，燃灯一时也寻思不来：“不知此人是何物得道？
rán dēng yuē nǐ jì zhī xīng wáng shēn tōng xuán lǐ rú hé tiān mìng bù zhī shàng wū zì nì tiān yé
”燃灯曰：“你既知兴亡，深通玄理，如何天命不知，尚兀自逆天耶？
kǒng xuān yuē cǐ shì nǐ děng huò zhòng zhī yán qǐ yǒu tiān wèi yǐ dìng ér fǎn yǐ pàn nì wèi zhèng zhī lǐ
”孔宣曰：“此是你等惑众之言，岂有天位已定，而反以叛逆为正之理？
rán dēng yuē nǐ zhè niè zhàng
”燃灯曰：“你这孽障！
nǐ zì shì qiáng liáng kǒu chū dā yán háo wú sī cǔn bì yǒu shì qí zhī huǐ
你自恃强梁，口出大言，毫无思忖，必有噬脐之悔！
kǒng xuān dà nù jiāng dāo yī bǎi jiù lái zhàn rán dēng
”孔宣大怒，将刀一摆，就来战燃灯。
rán dēng kǒu chēng shàn zāi
燃灯口称：“善哉！
bǎ bǎo jiàn jià dāo cái zhàn èr sān huí hé rán dēng máng jì qǐ èr shí sì lì dìng hǎi zhū lái dǎ kǒng xuān
”把宝剑架刀，才战二三回合，燃灯忙祭起二十四粒定海珠来打孔宣。
kǒng xuān máng bǎ shén guāng yī shè zhī jiàn nà bǎo zhū luò zài shén guāng zhī zhōng qù le
孔宣忙把神光一摄，只见那宝珠落在神光之中去了。
rán dēng dà jīng
燃灯大惊；
yòu jì zǐ jīn bō yú
又祭紫金钵盂。
zhī jiàn yě luò zài shén guāng zhōng qù le
只见也落在神光中去了。
rán dēng dà hū mén rén hé zài
燃灯大呼：“门人何在？
zhǐ tīng bàn kōng zhōng yī zhèn dà fēng fēi lái nèi xiàn yī zhī dà péng diāo lái le
”只听半空中一阵大风飞来，内现一只大鹏雕来了。
kǒng xuān jiàn dà péng diāo fēi zhì máng bǎ dǐng shàng kuī tǐng le yī tǐng yǒu yī dào hóng guāng zhí chōng niú dòu héng zài kōng zhōng
孔宣见大鹏雕飞至，忙把顶上盔挺了一挺，有一道红光直冲牛斗，横在空中。
rán dēng dào rén zǐ xì dìng jīng yǐ huì yǎn guān zhī bú jiàn míng bái zhǐ tīng jiàn kōng zhōng yǒu tiān bēng dì tā zhī shēng
燃灯道人仔细定睛，以慧眼观之，不见明白，只听见空中有天崩地塌之声。
yǒu liǎng gè shí chén zhǐ tīng dé yī shēng xiǎng liàng bǎ dà péng diāo dǎ xià chén āi
有两个时辰，只听得一声响亮，把大鹏雕打下尘埃。
kǒng xuān máng cuī kāi mǎ bǎ shén guāng lái sā rán dēng
孔宣忙催开马，把神光来撒燃灯。
rán dēng jiè zhe yī dào xiáng guāng zì huí yíng lái
燃灯借着一道祥光，自回营来；
jiàn zi yá chén shuō lì hài bù zhī tā shì hé wù
见子牙陈说利害：“不知他是何物。
zhī jiàn dà péng diāo yě suí zhì zhàng qián
”只见大鹏雕也随至帐前。
rán dēng wèn dà péng yuē kǒng xuān shì shèn me dōng xī dé dào
燃灯问大鹏曰：“孔宣是甚么东西得道？
dà péng yuē dì zǐ zài kōng zhōng zhī jiàn wǔ sè xiáng yún hù zhù tā de shēn zi yě xiàng yǒu liǎng chì zhī xíng dàn bù zhī shì hé niǎo
”大鹏曰：“弟子在空中，只见五色祥云护住他的身子，也像有两翅之形，但不知是何鸟。
zhèng yì zhī jiān jūn zhèng guān lái bào yǒu yī dào rén zhì yuán mén qiú jiàn
”正议之间，军政官来报：“有一道人至辕门求见。
zi yá tóng rán dēng zhì yuán mén yíng jiē
”子牙同燃灯至辕门迎接。
jiàn cǐ rén wǎn shuāng zhuā jì miàn huáng shēn shòu jì shàng dài liǎng zhī huā shǒu zhōng ná yī zhū shù zhī jiàn rán dēng lái zhì dà xǐ yuē dào yǒu qǐng le
见此人挽双抓髻，面黄身瘦，髻上戴两枝花，手中拿一株树枝，见燃灯来至，大喜曰：“道友请了！
rán dēng máng dǎ jī shǒu yuē dào xiōng cóng hé chù lái
”燃灯忙打稽首曰：“道兄从何处来？
dào rén yuē wú cóng xī fāng lái yù huì dōng nán liǎng dù yǒu yuán zhě
”道人曰：“吾从西方来，欲会东南两度有缘者。
jīn zhī kǒng xuān zǔ nì dà bīng tè lái dù bǐ
今知孔宣阻逆大兵，特来渡彼。
rán dēng yǐ zhī xī fāng jiào xià dào rén máng qǐng rù zhàng zhōng
”燃灯已知西方教下道人，忙请入帐中。
nà dào rén jiàn hóng chén gǔn gǔn shā qì téng téng mǎn mù jù shì shā yùn kǒu lǐ zhī dào shàn zāi
那道人见红尘滚滚，杀气腾腾，满目俱是杀运，口里只道：“善哉！
shàn zāi
善哉！
lái zhì zhàng qián shī lǐ zuò xia
”来至帐前，施礼坐下。
rán dēng wèn yuē pín dào wén xī fāng nǎi jí lè zhī xiāng jīn dào dōng tǔ jì dù zhòng shēng zhèng shì cí bēi fāng biàn
燃灯问曰：“贫道闻西方乃极乐之乡，今到东土，济渡众生，正是慈悲方便。
qǐng wèn dào xiōng zūn xìng dà míng
请问道兄尊姓大名？
dào rén yuē pín dào nǎi xī fāng jiào xià zhǔn tí dào rén shì yě
”道人曰：“贫道乃西方教下准提道人是也。
qián rì guǎng chéng zǐ dào yǒu zài ǎn xī fāng jiè qīng lián bǎo sè qí yě huì guò pín dào
前日广成子道友在俺西方，借青莲宝色旗，也会过贫道。
jīn rì kǒng xuān yǔ wú xī fāng yǒu yuán tè lái qǐng tā tóng fù jí lè zhī xiāng
今日孔宣与吾西方有缘，特来请他同赴极乐之乡。
rán dēng wén yán dà xǐ yuē dào xiōng jīn rì shōu fú kǒng xuān zhèng shì wǔ wáng dōng jìn zhī qī yǐ
”燃灯闻言大喜曰：“道兄今日收伏孔宣，正是武王东进之期矣。
zhǔn tí yuē fēi dàn dōng jìn kǒng xuān dé dào gēn xíng shēn zhòng yǔ xī fāng yǒu yuán
”准提曰：“非但东进，孔宣得道，根行深重，与西方有缘。
zhǔn tí dào ba suí chū yíng lái huì kǒng xuān
”准提道罢，随出营来会孔宣。
bù zhī shèng fù rú hé qiě tīng xià huí fēn jiě
不知胜负如何，且听下回分解。