wén huàn nù zhǎn yīn pò bài
文焕怒斩殷破败
shī yuē
诗曰：
bīng mǎ lín chéng què jiǎng hé zhū hóu qǐ kěn ba gān gē
兵马临城却讲和，诸侯岂肯罢干戈。
yīn tāng dé yè bā huāng jǐn
殷汤德业八荒尽；
zhōu wǔ rén fēng sì hǎi gē
周武仁风四海歌。
dà shà jiāng qīng shuí kě fù kuì yōng yǐ pò shú néng hé
大厦将倾谁可负，溃痈已破孰能荷！
huāng yín dào dǐ chéng hé shì jìn fù dōng liú rù hǎi bō
荒淫到底成何事，尽付东流入海波。
huà shuō jīn zhà jì qǐ dùn lóng zhuāng jiāng dòu róng dùn zhù zǎo bèi jiāng wén huàn yī dāo huī wèi liǎng duàn
话说金咤祭起遁龙桩，将窦荣遁住，早被姜文焕一刀挥为两段。
kě lián shǒu guān èr shí nián shēn jīng shù bǎi zhàn shàn shǒu guān fáng bù céng shī lì jīn rì bèi jīn zhà zhì qǔ shā shēn
可怜守关二十年，身经数百战，善守关防，不曾失利，今日被金咤智取杀身！
zhèng shì
正是：
zhēng míng shù yè suí liú shuǐ wèi guó gū zhōng ruò làng píng
争名树业随流水，为国孤忠若浪萍。
huà shuō jiāng wén huàn zhǎn le dòu róng sān jūn ne hǎn
话说姜文焕斩了窦荣，三军呐喊。
zhī jiàn mù zhà zài guān shàng jiàn dōng bó hóu shuài lǐng zhū hóu áo zhàn shēng shì dà zhèn zài chéng dí lóu shàng àn àn jì qǐ wú gōu jiàn qù cǐ jiàn shēng yú kōng zhōng mù zhà àn yuē qǐng bǎo bèi zhuǎn shēn
只见木咤在关上见东伯侯率领诸侯鏖战，声势大振，在城敌楼上暗暗祭起吴钩剑去，此剑升于空中，木咤暗曰：“请宝贝转身！
nà jiàn zài kōng zhōng rú fēng lún yì bān lián zhuǎn èr zhuǎn kě lián chè de fū rén zhèng shì
”那剑在空中如风轮一般，连转二转，可怜彻地夫人，正是：
yóu tóu fěn miàn chéng xū huà guǎng zhì duō móu yī dàn xiū
油头粉面成虚话，广智多谋一旦休。
huà shuō mù zhà àn jì wú gōu jiàn zhǎn le chè de fū rén zài guān shàng dà hū yuē wú shì mù zhà zài cǐ
话说木咤暗祭吴钩剑，斩了彻地夫人，在关上大呼曰：“吾是木咤在此；
fèng jiāng yuán shuài jiàng lìng lái qǔ cǐ guān
奉姜元帅将令，来取此关。
jīn zhǔ jiàng jiē yǐ fú zhū jiàng zhě miǎn sǐ nì zhě wú shēng
今主将皆已伏诛，降者免死，逆者无生！
zhòng jiē bài fú yú de
”众皆拜伏于地。
jīn zhà yǐ zhī xiōng dì xiàn guān tóng dōng bó hóu jiāng wén huàn shā zhì guān xià
金咤已知兄弟献关，同东伯侯姜文焕杀至关下。
mù zhà lìng zuǒ yòu kāi guān yíng jiē
木咤令左右开关迎接。
rén mǎ jìn le guān jiāng wén huàn zhā pán fǔ kù ān fǔ bǎi xìng fàng le bèi jìn mǎ zhào gǎn xiè jīn mù èr zhà
人马进了关，姜文焕查盘府库，安抚百姓，放了被禁马兆，感谢金、木二咤。
jīn zhà yuē xián hòu sù xíng
金咤曰：“贤侯速行；
wú děng xiān wǎng mèng jīn bào yǔ jiāng yuán shuài
吾等先往孟津，报与姜元帅。
xián hòu bù kě chí wù wù wǔ zhī chén yǐ yīng shàng tiān chuí xiàng zhī zhào
贤侯不可迟误戊午之辰，以应上天垂象之兆。
jiāng wén huàn yuē jǐn rú èr wèi shī fu dà jiào
”姜文焕曰：“谨如二位师父大教。
jīn mù èr zhà cí le jiāng wén huàn jià tǔ dùn wǎng mèng jīn qián lái
”金、木二咤辞了姜文焕，驾土遁往孟津前来。
qiě shuō zi yá zài mèng jīn dà yíng yǔ èr lù dà zhū hóu gòng yì sān yuè chū jiǔ rì nǎi shì wù wǔ zhī chén kàn kàn zhì jìn rú hé dōng bó hóu shàng wèi jiàn lái
且说子牙在孟津大营，与二路大诸侯共议：“三月初九日乃是戊午之辰，看看至近，如何东伯侯尚未见来？
nài hé
奈何！
nài hé
奈何！
zhèng shāng yì jiān hū bào jīn mù èr zhà zài yuán mén děng lìng
”正商议间，忽报：“金、木二咤在辕门等令。
zi yá chuán lìng lìng lái
”子牙传令：“令来。
jīn mù èr zhà lái zhì zhōng jūn xíng lǐ bì nǎi yuē fèng yuán shuài jiàng lìng wǎng yóu hún guān zhà wèi yún yóu zhī shì chéng jī qǔ guān
”金、木二咤来至中军行礼毕，乃曰：“奉元帅将令，往游魂关，诈为云游之士，乘机取关。
bǎ qián shì rú cǐ rú bǐ jǐn shuō le yī biàn jīn dì zǐ xiān lái bào yǔ yuán shuài dōng bó hóu dà bīng suí hòu zhì yǐ
”把前事如此如彼尽说了一遍：“今弟子先来报与元帅，东伯侯大兵随后至矣。
zi yá wén shuō dà xǐ shēn xiàn èr rén yòng jì nǎi yuē tiān yì xiǎng yìng bú dào wù wǔ rì tiān xià zhū hóu bù néng qí jí
”子牙闻说大喜，深羡二人用计，乃曰：“天意响应，不到戊午日，天下诸侯不能齐集。
huà shuō dōng bó hóu dà bīng nà yī rì lái zhì mèng jīn
话说东伯侯大兵那一日来至孟津。
shào mǎ bào rù zhōng jūn qǐ yuán shuài dōng bó hóu zhì yuán mén děng lìng
哨马报入中军：“启元帅：东伯侯至辕门等令。
zi yá chuán lìng qǐng lái
”子牙传令：“请来。
jiāng wén huàn shuài lǐng èr bǎi zhèn zhū hóu jìn zhōng jūn cān yè zi yá
”姜文焕率领二百镇诸侯进中军，参谒子牙。
zi yá máng yíng xià zuò lái
子牙忙迎下座来。
bǐ cǐ wēn wèi yī fān
彼此温慰一番。
jiāng wén huàn yòu yuē fán yuán shuài yǐn jiàn wǔ wáng yī miàn
姜文焕又曰：“烦元帅引见武王一面。
zi yá tóng jiāng wén huàn jìn hòu yíng bài jiàn wǔ wáng
”子牙同姜文焕进后营，拜见武王。
bù biǎo
不表。
cǐ shí tiān xià zhū hóu gòng yǒu bā bǎi gè chù xiǎo zhū hóu bù jì gòng hé rén mǎ yī bǎi liù shí wàn
此时天下诸侯共有八百，各处小诸侯不计，共合人马一百六十万。
zi yá zài mèng jīn jì le bǎo dào qí fān yī shēng pào xiǎng zhěng rén mǎ wàng zhāo gē ér lái
子牙在孟津祭了宝纛旗旛，一声炮响，整人马望朝歌而来。
zěn jiàn de yǒu shī wèi zhèng shī yuē
怎见得，有诗为证，诗曰：
zhēng yún mí yuǎn gǔ shā qì zhèn xiá fāng
征云迷远谷，杀气振遐方。
dāo qiāng rú jī xuě jiàn jǐ shì duī shuāng
刀枪如积雪，剑戟似堆霜。
jīng qí zhē lǜ yě jīn gǔ zhèn kōng sāng
旌旗遮绿野，金鼓震空桑。
diāo dǒu chuán xīn lìng shí yǔ qìng hú jiāng
刁斗传新令，时雨庆壶浆。
jūn xíng rú zhòu yǔ mǎ zǒu shì bēn láng
军行如骤雨，马走似奔狼。
zhèng shì diào mín fá zuì bīng gē shèng yā suì qún xiōng fú zuò zhǎng
正是：吊民伐罪兵戈胜，压碎群凶福祚长。
huà shuō tiān xià zhū hóu lǐng rén mǎ zhèng xíng zhī jiàn shào mǎ bào rù zhōng jūn yuē qǐ yuán shuài rén mǎ yǐ zhì zhāo gē qǐng yuán shuài jūn lìng dìng duó
话说天下诸侯领人马正行，只见哨马报入中军曰：“启元帅：人马已至朝歌，请元帅军令定夺。
zi yá chuán lìng ān xià dà yíng
”子牙传令：“安下大营。
sān jūn ne hǎn fàng dìng yíng dà pào
”三军呐喊，放定营大炮。
zhī jiàn shǒu chéng jūn shì bào rù wǔ mén dāng jià guān qǐ zòu yuē jīn tiān xià zhū hóu bīng zhì chéng xià zhā xià xíng yíng rén mǎ gòng yǒu yī bǎi liù shí wàn qí fēng bù kě dāng qǐng bì xià dìng duó
只见守城军士报入午门，当驾官启奏曰：“今天下诸侯兵至城下，扎下行营，人马共有一百六十万，其锋不可当，请陛下定夺。
zhòu wáng tīng ba dà jīng suí mìng zhòng guān bǎo jià shàng chéng kàn tiān xià zhū hóu rén mǎ
”纣王听罢大惊，随命众官保驾上城，看天下诸侯人马。
zěn jiàn de yǒu zàn wèi zhèng zàn yuē
怎见得，有赞为证，赞曰：
xíng yíng fāng zhèng biàn dì bīng shān
行营方正，遍地兵山。
diāo dǒu chuán hū wēi yán zhěng sù
刁斗传呼，威严整肃。
cháng qiāng liè qiān tiáo liǔ yè duǎn jiàn pái wàn jīn bīng yú
长枪列千条柳叶：短剑排万斤冰鱼。
ruì cǎi piāo yáo qí fān sè yìng shì zhāo xiá
瑞彩飘飖，旗旛色映似朝霞；
hán guāng shǎn zhuó dāo fǔ yǐng shè rú fēi diàn
寒光闪灼，刀斧影射如飞电。
zhú jié biān xuán bào wěi fāng léng jiān guà lóng shāo
竹节鞭悬豹尾，方楞锏挂龙梢。
gōng nǔ pái liǎng xíng qiū yuè
弓弩排两行秋月；
zhuā chuí liè shù duì hán xīng
抓锤列数队寒星。
gǔ jìn jīn tuì jiāo fēng shì zú ruò shén wēi
鼓进金退，交锋士卒若神威；
guǐ hū gēng yīng dì chuán liáng xiǎng rú guǐ yùn
癸呼庚应，递传粮饷如鬼运。
huà jiǎo yōu yōu rén shēng jì jì
画角幽幽，人声寂寂。
zhēn shì táng táng zhèng zhèng zhī shī diào mín fá zuì zhī lǚ
真是：堂堂正正之师，吊民伐罪之旅。
huà shuō zhòu wáng kàn ba zi yá háng yíng máng xià chéng dēng diàn zuò wèn liǎng bān wén wǔ yán yuē fāng jīn tiān xià zhū hóu huì bīng yú cǐ zhòng qīng yǒu hé liáng cè yǐ jiě cǐ wēi
话说纣王看罢子牙行营，忙下城登殿，坐问两班文武，言曰：“方今天下诸侯会兵于此，众卿有何良策以解此危？
lǔ rén jié chū bān zòu yuē chén wén dà shà jiāng qīng yī mù nàn fú
”鲁仁杰出班奏曰：“臣闻：‘大厦将倾，一木难扶。
mù jīn kù cáng kōng xū mín rì shēng yuàn jūn xīn jù lí zǒng yǒu liáng jiàng qí rú rén xīn wèi shùn hé
’目今库藏空虚，民日生怨，军心俱离，总有良将，其如人心未顺何！
suī yǔ zhī zhàn chén zhī jù bù shèng yě
虽与之战，臣知具不胜也。
bù ruò qiǎn yī néng yán zhī shì chén shuō jūn chén dà yì shùn nì zhī lǐ lìng qí bà bīng shù jī kě jiě cǐ wēi
不若遣一能言之士，陈说君臣大义，顺逆之理，令其罢兵，庶几可解此危。
zhòu wáng tīng ba chén yín bàn shǎng
”纣王听罢，沉吟半晌。
zhī jiàn zhōng dài fū fēi lián chū bān zòu yuē chén wén zhòng shǎng zhī xià bì yǒu yǒng fū
只见中大夫飞廉出班奏曰：“臣闻：‘重赏之下，必有勇夫。
kuàng dū chéng zhī nèi huán dǔ bǎi lǐ qí zhōng qǐ wú háo jié zhī shì yǐn zōng bì jì yú qí jiān zhě yuàn bì xià jí jí qiú zhī jiā yǐ zhòng jué chóng lù ér xiǎn róng zhī bǐ bì chū sǐ lì yǐ jiě cǐ wēi
’况都城之内，环堵百里，其中岂无豪杰之士隐踪避迹于其间者，愿陛下急急求之，加以重爵崇禄而显荣之，彼必出死力以解此危。
kuàng chéng zhōng shàng yǒu jiá bīng shí shù wàn liáng xiǎng pō zú
况城中尚有甲兵十数万，粮饷颇足。
jí bù rán lìng lǔ jiāng jūn dū qí shī bèi chéng yī zhàn cí xióng shàng zài wèi dìng zhī tiān
即不然，令鲁将军督其师，背城一战，雌雄尚在未定之天。
qǐ de zhòu yǐ jiǎng hé shì ruò yé
岂得骤以讲和示弱耶！
zhòu wáng yuē cǐ yán shèn shì yǒu lǐ
”纣王曰：“此言甚是有理。
yī miàn jiāng shèng yù zhāng guà bǎng peng
”一面将圣谕张挂榜篷；
yī miàn zhěng dùn jūn mǎ
一面整顿军马。
bù biǎo
不表。
qiě shuō zhāo gē chéng wài lí sān shí lǐ dì fāng yǒu yī rén xìng dīng míng cè nǎi shì gāo míng yǐn shì
且说朝歌城外离三十里地方，有一人，姓丁，名策，乃是高明隐士。
zhèng zài jiā zhōng xián zuò hū tīng de zhōu bīng lái zhì wéi le zhāo gē dīng cè tàn yuē zhòu wáng shī dé huāng yín wú dào shā zhōng tīng nìng cán hài shēng líng tiān chóu rén yuàn gù xián zhě tuì wèi jiān nìng yíng tíng
正在家中闲坐，忽听得周兵来至，围了朝歌，丁策叹曰：“纣王失德，荒淫无道，杀忠听佞，残害生灵，天愁人怨，故贤者退位，奸佞盈廷。
jīn tiān xià zhū hóu huì bīng zhì cǐ yǎn jiàn miè guó wú rén tì tiān zǐ chū lì shù shǒu dài bì ér yǐ
今天下诸侯会兵至此，眼见灭国，无人替天子出力，束手待毙而已。
píng rì suǒ yǐ shí jūn zhī lù fēn jūn zhī yōu zhě ān zài
平日所以食君之禄，分君之忧者安在！
xiǎng wú dīng cè xī rì céng fǎng gāo xián chuán wú bīng fǎ shēn míng zhàn shǒu yì yù chū qù shū zhǎn shēng píng suǒ fù yǐ bào jūn fù zhī ēn
想吾丁策，昔日曾访高贤，传吾兵法，深明战守，意欲出去舒展生平所负，以报君父之恩；
qí rú tiān mìng bù juàn wàn xìng lí xīn dà shà jiāng qīng yī mù rú hé zhī chēng
其如天命不眷，万姓离心，大厦将倾，一木如何支撑？
kě lián chéng tāng dāng rì rú hé dé yè bài yī yǐn fàng jié yú nán cháo xiāng chuán liù bǎi yú nián xián shèng zhī jūn liù qī zuò jīn yī dàn zhì zhòu ér sàng wáng lìng rén mù jí shí jiān bù shèng jiē tàn
可怜成汤当日如何德业，拜伊尹，放桀于南巢，相传六百余年，贤圣之君六七作，今一旦至纣而丧亡，令人目极时艰，不胜嗟叹！
dīng cè nǎi zuò yī shī yǐ tàn zhī shī yuē
”丁策乃作一诗以叹之，诗曰：
yī yǐn chéng tāng dé yè yōu nán cháo fàng jié guān zhū hóu
“伊尹成汤德业优，南巢放桀冠诸侯。
shéi zhī sān jiǔ féng xīn zhòu yī tǒng huá yí jǐn shǔ zhōu
谁知三九逢辛纣，一统华夷尽属周。
huà shuō dīng cè zuò shī fāng bì zhī jiàn dà mén wài yǒu rén jìn lái què shì jié méng dì xiōng guō chén
话说丁策作诗方毕，只见大门外有人进来，却是结盟弟兄郭宸。
èr rén xiāng jiàn shī lǐ zuò xia
二人相见，施礼坐下。
dīng cè wèn yuē xián dì hé lái
丁策问曰：“贤弟何来？
guō chén dá yuē xiǎo dì yǒu yī shì tè lái yǔ zhǎng xiōng shāng yì
”郭宸答曰：“小弟有一事特来与长兄商议。
dīng cè yuē yǒu hé shì
”丁策曰：“有何事？
qǐng xián dì jiàn jiào
请贤弟见教。
guō chén yuē fāng jīn tiān xià zhū hóu dōu yǐ huì jí yú cǐ jiāng zhāo gē wéi kùn tiān zǐ chū yǒu zhāo xián bǎng wén
”郭宸曰：“方今天下诸侯都已会集于此，将朝歌围困，天子出有招贤榜文。
xiǎo dì tè qǐng zhǎng xiōng chū lái gòng fǔ wáng shì
小弟特请长兄出来，共辅王室。
kuàng zhǎng xiōng bào jīng jì zhī cái zhī zhàn shǒu zhī shù yī chū shì yú cháo shàng kě yǐ bào xiào yú cháo tíng xiǎn qīn yáng míng xià bù fù xiōng zhōng suǒ xué
况长兄抱经济之才，知战守之术，一出仕于朝，上可以报效于朝廷，显亲扬名，下不负胸中所学。
dīng cè xiào yuē xián dì zhī yán suī zé yǒu lǐ dàn zhòu wáng shī zhèng huāng yín bù dào tiān xià lí xīn zhū hóu pàn luàn yǐ fēi yī rì
”丁策笑曰：“贤弟之言虽则有理，但纣王失政，荒淫不道，天下离心，诸侯叛乱，已非一日；
rú dà yōng jì kuì mìng yì suí zhī suī yǒu shàn zhě yì mò rú zhī hé yǐ
如大痈既溃，命亦随之，虽有善者，亦末如之何矣。
nǐ wǒ duō dà xué shí gǎn yǐ yī bēi zhī shuǐ jiù chē xīn zhī huǒ zāi
你我多大学识，敢以一杯之水救车薪之火哉。
kuàng jiāng zǐ yá nǎi kūn lún dào dé zhī shì yòu yǒu zhè sān shān wǔ yuè mén rén tú sòng le xìng mìng bù wéi kě xī yé
况姜子牙乃昆仑道德之士，又有这三山五岳门人，徒送了性命，不为可惜耶。
guō chén yuē xiōng yán chà yǐ
”郭宸曰：“兄言差矣！
wú bèi nǎi zhòu wáng zhī zǐ mín shí qí tǔ ér jiàn qí máo shuí bù mù qí ēn zé guó cún yǔ cún guó wáng yǔ wáng cǐ zhèng dāng bào xiào zhī shí biàn yī sǐ hé xī wèi hé shuō cǐ bù zhì zhī yán
吾辈乃纣王之子民，食其土而践其茅，谁不沐其恩泽，国存与存，国亡与亡，此正当报效之时，便一死何惜，为何说此不智之言。
kuàng wú bèi táng táng zhàng fū yī qiāng rè xuè bù xiàng cǐ chù yī sǎ gèng hé dài yě
况吾辈堂堂丈夫，一腔热血，不向此处一洒，更何待也。
ruò lùn ǎn dì xiōng xiōng zhōng suǒ xué jiǎng shèn me kūn lún zhī shì lǐ dāng chū qù jiě tiān zǐ zhī yōu ěr
若论俺弟兄胸中所学，讲甚么昆仑之士，理当出去解天子之忧耳。
dīng cè yuē xián dì shì guān lì hài fēi tóng xiǎo kě qǐ de zào cì zài róng shāng liáng
”丁策曰：“贤弟，事关利害，非同小可，岂得造次，再容商量。
èr rén zhèng biàn lùn jiān hū mén wài mǎ xiǎng yǒu yī dà hàn jìn lái
”二人正辩论间，忽门外马响，有一大汉进来。
cǐ rén xìng dǒng míng zhōng huāng máng ér rù
此人姓董，名忠，慌忙而入。
dīng cè kàn dǒng zhōng rù lái wèn yuē xián dì hé lái
丁策看董忠入来，问曰：“贤弟何来？
dǒng zhōng yuē xiǎo dì tè lái qǐng xiōng tóng zuǒ zhòu wáng yǐ tuì zhōu bīng
”董忠曰：“小弟特来请兄同佐纣王，以退周兵。
zuó rì xiǎo dì zài cháo gē chéng jiàn zhāo xián bǎng wén xiǎo dì dà dǎn jiāng xiōng míng huì lián guō xiōng xiǎo dì gòng shì sān rén qí tóu rù fēi lián fǔ nèi
昨日小弟在朝歌城见招贤榜文，小弟大胆将兄名讳连郭兄、小弟，共是三人，齐投入飞廉府内。
fēi lián qiě zòu zhòu wáng lìng míng zǎo cháo jiàn
飞廉且奏纣王，令明早朝见。
jīn tè lái yuē xiōng děng míng zǎo cháo jiàn
今特来约兄等明早朝见。
gǔ yún xué chéng wén wǔ yì huò yǔ dì wáng jiā
古云：‘学成文武艺，货与帝王家。
kuàng jūn fù yǒu nán wéi chén zi zhě rěn zuò shì zhī yé
’况君父有难，为臣子者忍坐视之耶？
dīng cè yuē xián dì yě bù wèn wǒ yī shēng jiù jiāng wǒ míng zì tóu chū qù cǐ shì gān xì zhòng dà qǐ de cǎo shuài rú cǐ
”丁策曰：“贤弟也不问我一声，就将我名字投出去，此事干系重大，岂得草率如此？
dǒng zhōng yuē wú liào xiōng bì dìng chū shēn bào guó qǐ shì shǒu zhū dài tù zhī bèi
”董忠曰：“吾料兄必定出身报国，岂是守株待兔之辈！
guō chén huān rán dà xiào yuē dǒng xián dì suǒ jǔ bù chà wǒ zhèng zài cǐ quàn dīng xiōng bù yì nǐ xiān bào le míng
”郭宸欢然大笑曰：“董贤弟所举不差，我正在此劝丁兄，不意你先报了名。
dīng cè zhǐ de zhì jiǔ guǎn dài
”丁策只得治酒管待。
sān rén yǐn le yī xiāo cì zǎo wǎng cháo gē lái
三人饮了一宵，次早往朝歌来。
zhèng shì
正是：
chī xīn yào xiǎng chéng liáng dòng tiān yì fú zhōu zěn nài hé
痴心要想成梁栋，天意扶周怎奈何！
huà shuō dīng cè sān rén cì rì lái zhì wǔ mén hou zhǐ
话说丁策三人，次日来至午门候旨。
wǔ mén guān zhì diàn shàng zòu yuē jīn yǒu sān xián shì zài wǔ mén hou zhǐ
午门官至殿上奏曰：“今有三贤士在午门候旨。
zhòu wáng mìng xuān sān rén jìn diàn
”纣王命：“宣三人进殿。
wǔ mén guān zhì wài miàn chuán zhǐ sān rén wén mìng jìn diàn wàng jià jìn lǐ chēng chén
”午门官至外面传旨，三人闻命进殿，望驾进礼称臣。
wáng yuē zuó fēi lián jiàn qīng děng gāo cái sān qīng bì yǒu liáng cè kě tuì zhōu bīng fǔ zhèn zhī shè jì yǐ fēn zhèn yōu
王曰：“昨飞廉荐卿等高才，三卿必有良策可退周兵，辅朕之社稷，以分朕忧。
zhèn zì dāng fēn máo liè tǔ yǐ jué qīng děng
朕自当分茅列土，以爵卿等。
zhèn jué bù shí yán
朕决不食言。
dīng cè zòu yuē chén wén zhàn wēi shì yě
”丁策奏曰：“臣闻：‘战危事也。
shèng wáng bù dé yǐ ér yòng
圣王不得已而用。
jīn zhōu bīng zhì cǐ shè jì yǒu lěi luǎn zhī wēi wǒ děng suī yòu xí bīng shū gù zhī zhàn shǒu zhī yi chén děng bù guò jǐn cǐ xīn bào xiào yú bì xià qí chéng bài lì dùn fēi chén děng suǒ nì liào yě
’今周兵至此，社稷有累卵之危，我等虽幼习兵书，固知战守之宜，臣等不过尽此心报效于陛下，其成败利钝，非臣等所逆料也。
yuàn bì xià chì suǒ sī yǐ gōng chén děng qǔ yòng wú lìng yǒu chè zhǒu zhī yú
愿陛下敕所司，以供臣等取用，毋令有掣肘之虞。
chén děng bù shèng xìng shèn
臣等不胜幸甚！
zhòu wáng dà xǐ fēng dīng cè wèi shén cè shàng jiàng jūn
”纣王大喜，封丁策为神策上将军；
guō chén dǒng zhōng wèi wēi wǔ shàng jiàng jūn suí cì páo dài dāng diàn yāo jīn yī zǐ cì yàn piān diàn
郭宸、董忠为威武上将军，随赐袍带，当殿腰金衣紫，赐宴偏殿。
sān rén xiè ēn
三人谢恩。
cì zǎo cān jiàn lǔ rén jié lǔ rén jié diào rén mǎ chū cháo gē chéng lái
次早参见鲁仁杰，鲁仁杰调人马出朝歌城来。
yǒu cí wèi zhèng cí yuē
有词为证，词曰：
yù lín jūn zú chū cháo gē zhuàng shì fēn fēn jī gǔ tuó
御林军卒出朝歌，壮士纷纷击鼓鼍。
qiān lǐ chóu yún zhē rì sè shù zhòng shā qì zhàng shān wō
千里愁云遮日色，数重杀气障山窝。
bèi kǎi jiǎ hé gān gē rén rén yǒng yuè shì bēn bō
被铠甲，荷干戈，人人踊跃似奔波。
zhū hóu bā bǎi jiē lí zhòu wang shǐ ér láng xiàn wǎng luó
诸侯八百皆离纣，枉使儿郎陷网罗。
huà shuō lǔ rén jié diào rén mǎ chū chéng ān yíng
话说鲁仁杰调人马出城安营。
zhī jiàn tàn mǎ bào rù zhōng jūn qǐ yuán shuài chéng tāng qiǎn dà bīng zài chéng wài lì xià yíng zhài qǐng lìng shī xíng
只见探马报入中军：“启元帅：成汤遣大兵在城外，立下营寨，请令施行。
zi yá chuán lìng mìng zhòng jiāng chū yíng zhì chéng tāng yíng qián nuò zhàn
”子牙传令：“命众将出营，至成汤营前搦战。
zhī jiàn tàn mǎ bào rù zhōng jūn yǒu zhōu yíng dà duì rén mǎ tǎo zhàn
”只见探马报入中军：“有周营大队人马讨战。
lǔ rén jié wén bào qīn zì lǐng zhòng jiāng chū yuán mén jiàn zi yá chéng yì shòu liǎng biān bǎi liè sān shān wǔ yuè mén rén
”鲁仁杰闻报，亲自领众将出辕门，见子牙乘异兽，两边摆列三山五岳门人。
zhī jiàn nǎ zhà dēng fēng huǒ lún tí huǒ jiān qiāng lì yú zuǒ shǒu
只见哪咤登风火轮，提火尖枪，立于左手；
yáng jiǎn zhàng sān jiān dāo dàn huáng páo qí bái mǎ lì yú yòu shǒu
杨戬仗三尖刀，淡黄袍，骑白马，立于右手；
léi zhèn zi wéi hù jīn zhà mù zhà lǐ jìng nán gōng shì wǔ jí děng yī bān pái lì
雷震子、韦护、金咤、木咤、李靖、南宫适、武吉等一班排立；
zhòng zhū hóu jì jì shī shī dà shì bù tóng
众诸侯济济师师，大是不同。
zhèng shì
正是：
fú zhōu miè zhòu jiāng yuán shuài wǔ yuè sān shān dé dào rén
扶周灭纣姜元帅，五岳三山得道人。
huà shuō lǔ rén jié yī mǎ dāng xiān dà hū yuē jiāng zǐ yá qǐng le
话说鲁仁杰一马当先，大呼曰：“姜子牙请了！
zi yá zài sì bù xiāng shàng qiàn bèi dǎ gōng wèn yuē lái zhě shì shuí
”子牙在四不相上欠背打躬，问曰：“来者是谁？
lǔ rén jié dào wú nǎi zhòu wáng jià xià zǒng dū bīng mǎ dà jiàng jūn lǔ rén jié shì yě
”鲁仁杰道：“吾乃纣王驾下总督兵马大将军鲁仁杰是也。
jiāng zǐ yá nǐ jì shì kūn lún dào dé zhī shì rú hé bù zūn wáng huà gòu hé zhū hóu sì xíng chāng jué yǐ chén fá jūn tú chéng xiàn yì zhū jūn shā jiāng jìn bī dū chéng yì yù hé wéi
姜子牙，你既是昆仑道德之士，如何不遵王化，构合诸侯，肆行猖獗，以臣伐君，屠城陷邑，诛君杀将，进逼都城，意欲何为？
qiān gǔ zhī xià ān néng táo pàn nì zhī míng qī jūn zhī zuì yě
千古之下，安能逃叛逆之名，欺君之罪也！
jīn tiān zi yǐ shè ěr wǎng qiān bù xíng shēn jiū
今天子已赦尔往愆，不行深究。
ěr děng sù sù dǎo gē chè huí gē mǎ gè ān jiāng tǔ lìng xíng xiū gòng
尔等速速倒戈，撤回戈马，各安疆土，另行修贡。
tiān zǐ yì yǐ lǐ xiāng kàn
天子亦以礼相看。
rú ruò zhí mí nà shí tiān zǐ zhèn nù bì qīn lǜ liù shī dìng dǎo qí xué lì chéng jī fěn huǐ zhī hé jí
如若执迷，那时天子震怒，必亲率六师，定捣其穴，立成虀粉，悔之何及！
zi yá xiào yuē nǐ wèi zhòu wáng zhòng chén wèi hé bù chá shí wù bù zhī xīng wáng
”子牙笑曰：“你为纣王重臣，为何不察时务，不知兴亡？
jīn zhòu wáng zuì è guàn yíng rén shén gòng nù tiān xià zhū hóu huì bīng zhù cǐ wáng zài dàn xī zi shàng yù qiáng yán yǐ huò zhòng yě
今纣王罪恶贯盈，人神共怒，天下诸侯会兵驻此，亡在旦夕，子尚欲强言以惑众也。
xī rì chéng tāng dé rì lóng shèng xià jié bào nüè chéng tāng fàng yú nán cháo fá xià ér yǒu tiān xià zhì jīn liù bǎi yú nián
昔日成汤德日隆盛，夏桀暴虐，成汤放于南巢，伐夏而有天下，至今六百余年。
zhì zhòu zhī è guò yú xià jié wú jīn fèng tiān zhēng tǎo ér zhū dú fū gōng hé de shàng zhí mí rú cǐ yǐ nì tiān mìng zāi
至纣之恶，过于夏桀，吾今奉天征讨而诛独夫，公何得尚执迷如此，以逆天命哉！
jīn tiān xià zhū hóu huì bīng zài cǐ zhǐ dàn wán yī chéng shì rú léi luǎn yóu yù yǐ yán cí xiāng shàng gōng hé bù zhì rú cǐ
今天下诸侯会兵在此，止弹丸一城，势如累卵，犹欲以言词相尚，公何不智如此！
lǔ rén jié dà nù yuē lì kǒu pǐ fū
”鲁仁杰大怒曰：“利口匹夫！
wú yǐ nǐ wèi lǎo chéng yǒu dé zhī rén gù yǐ lǐ xiāng yù rǔ yóu tè qiáng wàng tán bǐ zhǎng zāi
吾以你为老成有德之人，故以理相谕，汝犹特强妄谈彼长哉！
dú bù sī yǐ chén fá jūn qiǎn jī wàn shì yé
独不思以臣伐君，遣讥万世耶！
huí gù zuǒ yòu yuē shuí wèi wú qín cǐ nì zéi
”回顾左右曰：“谁为吾擒此逆贼？
hòu yǒu yī jiāng dà hū yuē wú lái yě
”后有一将大呼曰：“吾来也！
zòng mǎ wǔ dāo fēi lái zhí qǔ zi yá
”纵马舞刀，飞来直取子牙。
zi yá bàng yǒu nán gōng shì chōng jiāng guò lái yǔ guō chén jié zhù sī shā
子牙傍有南宫适冲将过来，与郭宸截住厮杀。
èr mǎ xiāng jiāo shuāng dāo bìng jǔ
二马相交，双刀并举。
liǎng xià léi gǔ shā shēng dà zhèn
两下擂鼓，杀声大振。
dīng cè zài mǎ shàng yě yáo qiāng chōng shā guò lái zhù zhàn
丁策在马上也摇枪冲杀过来助战。
zhè bì xiāng wǔ jí zǒu mǎ dǐ zhù jiāo fēng
这壁厢武吉走马抵住交锋。
zhàn wèi yǒu èr shí yú hé yǒu nán bó hóu è shùn fēi mǎ zhí chōng guò lái jié shā
战未有二十余合，有南伯侯鄂顺飞马直冲过来截杀。
nà biān yǒu dǒng zhōng dí zhù
那边有董忠敌住。
zi yá yíng zuǒ biān nǎo le yí lù zhū hóu nǎi shì dōng bó hóu jiāng wén huàn kē kāi zǐ huá liú zǒu mǎ dāo pī le dǒng zhōng shǐ fā gāng fēng hǎo xiōng è
子牙营左边恼了一路诸侯，乃是东伯侯姜文焕，磕开紫骅骝，走马刀劈了董忠，使发钢锋，好凶恶！
zěn jiàn de hǎo dāo yǒu shī wèi zhèng shī yuē
怎见得好刀，有诗为证，诗曰：
nù fà chōng guān shè bì kōng gāng dāo shǎn zhuó kuài rú fēng
怒发冲冠射碧空，钢刀闪灼快如风。
qí kāi dé shèng jiāng wén huàn yī nù héng xíng pī dǒng zhōng
旗开得胜姜文焕，一怒横行劈董忠。
huà shuō dōng bó hóu zǒu mǎ dāo pī dǒng zhōng zài chéng tāng zhèn qián xiōng rú měng hǔ è shì chái láng
话说东伯侯走马刀劈董忠，在成汤阵前，凶如猛虎，恶似豺狼。
zi yá zuǒ yòu yǒu nǎ zhà dà jiào yuē wú děng jìn wǔ guān bù céng jiàn dà gōng jīn rì zhì dū chéng dà zhàn nán dào shù shǒu zuò guān chéng bài yé
子牙左右有哪咤大叫曰：“吾等进五关不曾见大功，今日至都城大战，难道束手坐观成败耶！
yán ba suí dēng kāi fēng huǒ lún yáo huǒ jiān qiāng chōng shā guò lái
”言罢，随登开风火轮，摇火尖枪，冲杀过来。
yáng jiǎn yě zòng mǎ yáo dāo zhí shā guò zhèn nèi
杨戬也纵马摇刀，直杀过阵内。
zhè bì xiāng lǔ rén jié zòng mǎ yáo qiāng dí zhù
这壁厢鲁仁杰纵马摇枪敌住。
liǎng jiā hùn zhàn zhǐ shā dé tiān chóu de àn guǐ kū shén háo
两家混战，只杀得天愁地暗，鬼哭神嚎。
nǎ zhà dà zhàn dīng cè guō chén yě lái zhù zhàn
哪咤大战丁策，郭宸也来助战。
zhǐ tīng de gǔ zhèn qián kūn qí zhē xù rì
只听得鼓振乾坤，旗遮旭日。
nǎ zhà jì qǐ qián kūn quān zhèng zhōng dīng cè
哪咤祭起乾坤圈，正中丁策。
kě lián
可怜！
zhèng shì
正是：
míng zhī hūn zhǔ qīng bāng guó míng xià hán yuān yuàn dǒng zhōng
明知昏主倾邦国，冥下含冤怨董忠。
huà shuō nǎ zhà dǎ sǐ le dīng cè guō chén luò huāng bèi yáng jiǎn yī dāo pī yú mǎ xià
话说哪咤打死了丁策，郭宸落荒，被杨戬一刀劈于马下。
lǔ rén jié liào bù néng qǔ shèng suí bài jìn xíng yíng
鲁仁杰料不能取胜，随败进行营。
zi yá míng jīn shōu jūn
子牙鸣金收军。
què shuō lǔ rén jié bào rù chéng zhōng lián zhé sān jiāng dà bài yī zhèn
却说鲁仁杰报入城中，连折三将，大败一阵。
zhòu wáng wén bào xīn zhōng shén mèn yǔ zhòng chén gòng yì yuē jīn zhōu bīng zhù shī chéng wài bīng bài jiàng wáng bù néng qǔ shèng guó nèi wú rén wèi zhī nài hé
纣王闻报，心中甚闷，与众臣共议曰：“今周兵驻师城外，兵败将亡，不能取胜，国内无人，为之奈何？
bàng yǒu yīn pò bài zòu yuē jīn shè jì yǒu lěi luǎn zhī wēi
”傍有殷破败奏曰：“今社稷有累卵之危，
wàn xìng yǒu dào xuán zhī jí
万姓有倒悬之急，
cháo yě wú rén
朝野无人，
dàn xī mò dài
旦夕莫待，
chén yǔ jiāng zǐ yá yǒu bàn miàn zhī shi
臣与姜子牙有半面之识，
shě sǐ zhì zhōu yíng
舍死至周营，
xiǎo yǐ jūn chén dà yì
晓以君臣大义，
quàn qí bà bīng
劝其罢兵，
lìng tiān xià zhū hóu jiě shì
令天下诸侯解释，
gè ān běn tǔ
各安本土，
huò wèi kě zhī
或未可知。
rú qí bù rán chén yuàn mà zéi ér sǐ
如其不然，臣愿骂贼而死。
zhòu wáng cóng qí yán shǐ yīn pò bài wǎng zhōu yíng shuō zhī
”纣王从其言，使殷破败往周营说之。
yīn pò bài lǐng zhǐ chū chéng lái zhì zhōu yíng mìng zuǒ yòu tōng bào
殷破败领旨出城，来至周营，命左右通报。
zhī jiàn zhōng jūn guān jìn yíng lái jiàn zi yá qǐ yuē chéng tāng chà guān zhì yíng mén qǐng lìng dìng duó
只见中军官进营，来见子牙，启曰：“成汤差官至营门，请令定夺。
zi yá chuán lìng lìng lái
”子牙传令：“令来。
yīn pò bài suí lìng ér rù jìn le dà yíng
”殷破败随令而入，进了大营。
hǎo qí zhěng
好齐整！
zhī jiàn liǎng biān liè zuò tiān xià zhū hóu zhōng jūn zhàng shàng zuò jiāng zǐ yá
只见两边列坐天下诸侯，中军帐上坐姜子牙。
yīn pò bài shàng zhàng yuē jiāng yuán shuài mò jiāng yīn pò bài jiǎ zhòu zài shēn bù néng quán tǐ
殷破败上帐曰：“姜元帅，末将殷破败甲胄在身，不能全体。
zi yá máng qiàn shēn yán yuē yīn lǎo jiàng jūn cǐ lái yǒu hé jiàn yù
”子牙忙欠身言曰：“殷老将军此来有何见谕？
yīn pò bài yuē mò jiāng bié yuán shuài yǐ jiǔ bù yì yuán shuài zǒng liù shī zhī zhǎng wèi zhū hóu zhī biǎo shuài zhēn róng chǒng chóng yào lìng rén jīng xiàn
”殷破败曰：“末将别元帅已久，不意元帅总六师之长，为诸侯之表率，真荣宠崇耀，令人惊羡！
jīn tè lái cān yè yǒu yī yán fèng gào dàn bù zhī yuán shuài kěn róng nà fǒu
今特来参谒，有一言奉告，但不知元帅肯容纳否？
zi yá yuē lǎo jiàng jūn yǒu hé shì jiàn jiào
”子牙曰：“老将军有何事见教？
dàn yǒu kě tīng zhě wú bù rú mìng
但有可听者，无不如命；
rú bù kě xíng zhě yì bù bì yán xìng lǎo jiāng jūn liàng zhī
如不可行者，亦不必言，幸老将军谅之。
zi yá mìng cì zuò yīn pò bài xùn xiè zuò ér yán yuē mò jiāng cháng wén tiān zǐ zhī zūn shàng děng yú tiān tiān kě miè hu
子牙命赐坐，殷破败逊谢，坐而言曰：“末将尝闻，天子之尊，上等于天，天可灭乎？
yòu fǎ diǎn suǒ zài yǒu wéi tiān zǐ zhī zhì ér shàn zhuān zhēng fá zhě shì wéi luàn chén
又法典所载：‘有违天子之制而擅专征伐者，是为乱臣。
luàn chén zhě shā wú shè
乱臣者，杀无赦。
yǒu gòu huì qún dǎng móu wéi bù guǐ fàn shàng wú jūn zhě cǐ wèi nì chén
有构会群党谋为不轨，犯上无君者，此为逆臣。
nì chén zhě zé zú zhū
逆臣者，则族诛。
tiān xià rén rén de ér tǎo zhī
天下人人得而讨之。
xī chéng tāng yǐ zhì dé mù fēng zhì yǔ fá xià yǐ yǒu tiān xià xiāng chuán zhì jīn liù bǎi yú nián zé tiān xià zhī zhū hóu bǎi xìng jiē shì shòu guó ēn hé rén bù fēi zhòu zhī chén mín zāi
’昔成汤以至德，沐风栉雨，伐夏以有天下，相传至今，六百余年，则天下之诸侯、百姓，皆世受国恩，何人不非纣之臣民哉！
jīn bù sī bào běn fǎn chàng wéi luàn shǒu lǜ tiān xià zhū hóu xiāng wéi pàn luàn cán zéi shēng líng qīn wáng zhī jiāng tǔ fù jūn shā jiāng bī wáng zhī dū chéng wéi luàn chén nì chén zhī yóu zuì zài bù shè
今不思报本，反倡为乱首，率天下诸侯相为叛乱，残贼生灵，侵王之疆土，覆军杀将，逼王之都城，为乱臣逆臣之尤，罪在不赦。
qiān gǔ zhī xià yù táo cuàn shì zhī míng qǐ kě de hu
千古之下，欲逃篡弑之名，岂可得乎？
mò jiāng shēn wéi yuán shuài bù qǔ yě
末将深为元帅不取也！
yǐ mò jiāng yú jiàn yuán shuài dāng bǐng tuì zhū hóu gè huán běn guó zì xiū dé yè wú lìng shēng mín tú tàn tiān zǐ yì bù jiā ěr děng zhī zuì wéi jué xiū zhèng shì yǐ lè tiān nián zé tiān xià shòu wú jiāng zhī fú yǐ
以末将愚见：元帅当屏退诸侯，各还本国，自修德业，毋令生民涂炭，天子亦不加尔等之罪，惟厥修政事，以乐天年，则天下受无疆之福矣。
bù shí yuán shuài yì xià rú hé
不识元帅意下如何？
zi yá xiào yuē lǎo jiàng jūn zhī yán chà yǐ
”子牙笑曰：“老将军之言差矣！
shàng wén tiān xià zhě fēi yī rén zhī tiān xià nǎi tiān xià rén zhī tiān xià yě
尚闻：‘天下者非一人之天下，乃天下人之天下也。
gù tiān mìng wú cháng wéi juàn yǒu dé
’故天命无常，惟眷有德。
xī yáo dì yǒu tiān xià ér ràng yú shùn
昔尧帝有天下而让于舜；
yú dì fù ràng yú yǔ
虞帝复让于禹；
yǔ xiāng chuán zhì jié ér huāng dài cháo zhèng bù xiū dé yè suì zhuì xià tǒng
禹相传至桀而荒怠朝政，不修德业，遂坠夏统。
chéng tāng yǐ dà dé de chéng tiān mìng yú shì fàng jié ér yǒu tiān xià chuán yú zhì jīn
成汤以大德得承天命，于是放桀而有天下，传于至今。
qǐ yì zhòu wáng zuì shén yú jié
岂意纣王罪甚于桀，
huāng yín bù dào
荒淫不道，
shā qī zhū zi
杀妻诛子，
pōu xián rén zhī xīn
剖贤人之心，
páo luò jiàn guān
炮烙谏官，
chài pén gōng nǚ
虿盆宫女，
qiú nú zhèng shì
囚奴正士，
hǎi lù dà chén
醢戮大臣，
zhuó cháo shè zhī jìng
斮朝涉之胫，
kū tī yùn fù
刳剔孕妇，
sān gāng jìn jué
三纲尽绝，
wǔ lún yǒu guāi
五伦有乖，
tiān nù mín yuàn
天怒民怨，
zì gǔ jí jīn
自古及今，
zuì è zhāo zhù wèi yǒu ruò cǐ zhī shèn zhě
罪恶昭著未有若此之甚者。
yǔ yún zéi rén zhě wèi zhī zéi
语云：‘贼仁者，谓之贼；
zéi yì zhě wèi zhī cán
贼义者，谓之残。
cán zéi zhī rén wèi zhī yī fu
残贼之人，谓之一夫。
nǎi tiān xià suǒ gòng qì zhě yòu ān dé wèi zhī jūn zāi
’乃天下所共弃者，又安得谓之君哉！
jīn tiān xià zhū hóu gòng fá wú dào zhèng wèi tiān xià xǐ cǐ xiōng cán jiù mín yú shuǐ huǒ ěr shí yǒu guāng yú chéng tāng
今天下诸侯共伐无道，正为天下洗此凶残，救民于水火耳，实有光于成汤。
gù fèng tiān zhī fá zhě wèi zhī tiān lì qǐ de shàng jū zhī yǐ chén fá jūn zhī míng yé
故奉天之罚者，谓之天吏，岂得尚拘之以臣伐君之名耶？
yīn pò bài jiàn zi yá yī fān yán cí záo záo yǒu lǐ zhī bù kě jiě zì sī bù ruò míng mù zhāng dǎn kāng kǎi tòng yán yī fān yǐ jǐn chén jié ér yǐ
殷破败见子牙一番言词，凿凿有理，知不可解，自思：“不若明目张胆，慷慨痛言一番，以尽臣节而已。
nǎi dà yán yuē yuán shuài suǒ shuō nǎi yī piān zhī yán qǐ zhì gōng zhī yǔ
”乃大言曰：“元帅所说，乃一偏之言，岂至公之语！
wú wén jūn fù yǒu guò wéi chén zi zhě bì wěi qū zhōu xuán jiàn zhèng zhī wu yǐn qí jūn yú dāng dào
吾闻：君父有过，为臣子者必委曲周旋谏诤之，务引其君于当道；
rú shén bù dé yǐ yì jìn xīn kǔ jiàn suī chù jūn fù zhī nù huò sǐ huò rǔ huò jiān mò yǐ qù zǒng bù shī zhōng chén xiào zǐ zhī lìng míng
如甚不得已，亦尽心苦谏，虽触君父之怒，或死，或辱，或缄默以去，总不失忠臣孝子之令名。
wèi wén bào jūn zhī guò yáng fù zhī è shàng chēng wéi chén zǐ zhě yě
未闻暴君之过，扬父之恶，尚称为臣子者也。
yuán shuài yǐ zhì dé chēng zhōu yǐ zhì è guī jūn ér shàng wèi zhī zhì dé zhě hu
元帅以至德称周，以至恶归君，而尚谓之至德者乎？
xī rǔ xiān wáng bèi qiú yǒu lǐ qī nián méng shè guī guó yù zì xiū dé yǐ dá jūn fù zhī yù zhī ēn wèi wén yǒu yī yuàn yán jí jūn
昔汝先王被囚羑里七年，蒙赦归国，愈自修德，以达君父知遇之恩，未闻有一怨言及君。
zhì jīn tiān xià gòng yǐ dà dé chēng zhī
至今天下共以大德称之。
bù yì chuán zhī rǔ jūn chén gòu hé tiān xià zhū hóu wàng chēng jūn fù zhī guò dà sì chāng jué tú chéng xiàn yì fù jūn shā jiāng bái gǔ yíng yě bì xuè chéng liú
不意传之汝君臣，构合天下诸侯，妄称君父之过，大肆猖獗，屠城陷邑，覆军杀将，白骨盈野，碧血成流；
zhì mín bù liáo shēng sì mín fèi yè tiān xià huāng huāng fù zǐ bù bǎo fū qī lí sàn
致民不聊生，四民废业，天下荒荒，父子不保，夫妻离散；
cǐ jiē rǔ děng zào zhè děng è yè yí xiū xiān wáng dé zuì yú tiān xià hòu shì suī yǒu xiào zǐ cí sūn yān néng gài qí cuàn shì zhī míng zāi
此皆汝等造这等恶业，遗羞先王，得罪于天下后世，虽有孝子慈孙，焉能盖其篡弑之名哉。
kuàng wǒ dū chéng shàng yǒu jiá bīng shí yú wàn jiāng bù xià shù bǎi yuán tǎng bèi chéng yī zhàn shèng fù shàng wèi kě zhī
况我都城，尚有甲兵十余万，将不下数百员，倘背城一战，胜负尚未可知；
rǔ děng qǐ jiù miǎo shì tiān zǐ wàng shì jǐ néng yé
汝等岂就藐视天子，妄恃己能耶？
zuǒ yòu zhū hóu tīng yīn pò bài zhī yán jù gè dà nù
”左右诸侯听殷破败之言，俱各大怒。
zi yá wèi jí huí yán zhī jiàn dōng bó hóu jiāng wén huàn dài jiàn shàng zhàng zhǐ yīn pò bài dà yán yuē rǔ wèi guó jiā dà chén bù néng kuāng zhèng qí jūn yǐn zhī yú dāng dào
子牙未及回言，只见东伯侯姜文焕带剑上帐，指殷破败大言曰：“汝为国家大臣，不能匡正其君，引之于当道；
jīn yǐ xiàn zhī yú sàng wáng shàng bù zhī chǐ yóu gǎn gǔ chún nòng shé yú zhòng zhū hóu zhī qián yé
今已陷之于丧亡，尚不知耻，犹敢鼓唇弄舌于众诸侯之前耶？
zhēn gǒu zhì bù ruò sǐ yǒu yú gū
真狗彘不若，死有余辜！
hái bù sù tuì miǎn ěr yī sǐ
还不速退，免尔一死！
zi yá jí zhǐ zhī yuē liǎng guó xiāng zhēng bù jīn lái shǐ
”子牙急止之曰：“两国相争，不禁来使。
kuàng wèi qí zhǔ hé de yǔ zhī xiāng zhēng yé
况为其主，何得与之相争耶？
jiāng wén huàn shàng yǒu nù sè
”姜文焕尚有怒色。
yīn pò bài bèi jiāng wén huàn shù yǔ mà de bó rán dà nù lì qǐ mà yuē rǔ fù gòu tōng huáng hòu móu nì tiān zǐ zhū zhī yi yě
殷破败被姜文焕数语，骂得勃然大怒，立起骂曰：“汝父构通皇后，谋逆天子，诛之宜也。
rǔ shàng bù kè xiū dé yè yǐ gài fù qiān fǎn chěng qiáng shì zhòng sì xíng pàn luàn zhēn nì zǐ yǒu zhǒng
汝尚不克修德业，以盖父愆，反逞强恃众，肆行叛乱，真逆子有种。
wú suī bù néng wèi jūn tǎo zéi jí sǐ wèi lì guǐ dìng shā rǔ děng ěr
吾虽不能为君讨贼，即死为厉鬼，定杀汝等耳！
jiāng wén huàn bèi yīn pò bài zhī mà yī qiāng huǒ qǐ mǎn miàn yān shēng zhí jiàn dà mà yuē lǎo pǐ fū
姜文焕被殷破败之骂，一腔火起，满面烟生，执剑大骂曰：“老匹夫！
wǒ sī wú fù bèi hǎi guó mǔ zāo hài jù shì nǐ zhè yī bān zéi zǐ bō nòng guó zhèng qī jūn wǎng shàng zào cǐ huò duān
我思吾父被醢，国母遭害，俱是你这一班贼子播弄国政，欺君罔上，造此祸端！
bù shā nǐ zhè lǎo zéi wú fù hé rì de xiè cǐ chén yuān yú dì xià yě
不杀你这老贼，吾父何日得泄此沉冤于地下也！
mà ba shǒu qǐ yī dāo huī wèi liǎng duàn
”骂罢，手起一刀，挥为两段。
jí zhì zi yá zhǐ zhī yǐ wú jì yǐ
及至子牙止之已无济矣。
zhòng zhū hóu qí yuē dōng bó jiāng jūn hòu zhǎn cǐ lì kǒu pǐ fū dà kuài rén yì
众诸侯齐曰：“东伯姜君侯斩此利口匹夫，大快人意！
zi yá yuē bù rán
”子牙曰：“不然。
yīn pò bài nǎi tiān zǐ dà chén bǐ yǐ lǐ lái jiǎng hǎo qǐ de shàn xíng shā lù fǎn chéng bǐ zhī míng yě
殷破败乃天子大臣，彼以礼来讲好，岂得擅行杀戮，反成彼之名也。
jiāng wén huàn yuē zhè pǐ fū gǎn yú zhòng zhū hóu zhī qián gǔ chún yáo shé shuō duǎn lùn cháng yòu chì rǔ bù cái qíng shū kě hèn
”姜文焕曰：“这匹夫敢于众诸侯之前鼓唇摇舌，说短论长，又叱辱不才，情殊可恨。
ruò bù shā zhī xīn xià yù mèn
若不杀之，心下郁闷。
zi yá yuē shì yǐ zhì cǐ huǐ zhī wú jí
”子牙曰：“事已至此，悔之无及。
mìng zuǒ yòu jiāng pò bài zhī shī tái chū yǐ lǐ hòu zàng dǎ diǎn jìn bīng
”命左右将破败之尸抬出，以礼厚葬，打点进兵。
bù zhī hòu shì rú hé xià huí fēn jiě
不知后事如何，下回分解。