第九十五回 — 封神演义 — 许仲琳

zi yá bào zhòu wáng shí zuì

子牙暴纣王十罪

shī yuē

诗曰：

zhòu wáng wú dào lèi qióng qí shí zuì chuán wén wàn shì zhī

纣王无道类穷奇，十罪传闻万世知。

qiāo gǔ pōu tāi lí shù cǎn chài pén páo luò guǐ shén bēi

敲骨剖胎黎庶惨，虿盆炮烙鬼神悲。

xī fēng yè hǒu tí xuán niǎo mù yǔ cháo chuí qì zǐ guī

西风夜吼啼玄鸟，暮雨朝垂泣子规。

wú xiàn shāng xīn tí wǎng shì zhì jīn qīng shǐ bù róng sī

无限伤心题往事，至今青史不容私。

huà shuō zi yá mìng zuǒ yòu jiāng yīn pò bài shī shǒu tái chū yíng qù yú gāo fù chǔ yǐ lǐ ān zàng bì lìng zhòng jiāng gōng chéng

话说子牙命左右将殷破败尸首抬出营去，于高阜处以礼安葬毕，令众将攻城。

zhī jiàn zhòu wáng zài diàn shàng yǔ zhòng wén wǔ yì shì hū wǔ mén guān lái qǐ zòu yīn pò bài yīn yán chù wǔ jiāng shàng bèi hài qǐng zhǐ dìng duó

只见纣王在殿上与众文武议事，忽午门官来启奏：“殷破败因言触忤姜尚被害，请旨定夺。

zhòu wáng dà jīng

”纣王大惊。

bàng yǒu yīn pò bài zhī zǐ kū ér zòu yuē liǎng guó xiāng zhēng bù zhǎn lái shǐ

傍有殷破败之子哭而奏曰：“‘两国相争，不斩来使。

qǐ yǒu shàn shā tiān shǐ qī nì zhī zuì mò cǐ wéi shèn

’岂有擅杀天使，欺逆之罪，莫此为甚！

chén yuàn shě sǐ yǐ bào jūn fù zhī chóu

臣愿舍死以报君父之仇。

zhòu wáng wèi zhī yuē qīng suī zhōng jìn kě jiā xū yào xiǎo xīn yòng shì

”纣王慰之曰：“卿虽忠荩可嘉，须要小心用事。

yīn chéng xiù diǎn rén mǎ chū chéng shā zhì zhōu yíng nuò zhàn

”殷成秀点人马出城，杀至周营搦战。

zi yá zài yíng zhōng zhèng yì gōng chéng zhī jiàn bào mǎ bào rù chéng zhōng yǒu jiāng tǎo zhàn

子牙在营中，正议攻城，只见报马报入城中：“有将讨战。

zi yá wèn shuí qù jiàn zhèn zǒu yī zāo

”子牙问：“谁去见阵走一遭？

yǒu dōng bó hóu chū bān yuē mò jiāng yuàn wǎng

”有东伯侯出班曰：“末将愿往。

zi yá xǔ zhī

”子牙许之。

jiāng wén huàn diào běn bù rén mǎ chū le yuán mén jiàn shì yīn chéng xiù jiāng wén huàn nǎi yuē lái zhě nǎi shì yīn chéng xiù

姜文焕调本部人马，出了辕门，见是殷成秀，姜文焕乃曰：“来者乃是殷成秀？

nǐ fù bù ān shí wù gǔ chún yáo shé chù wǔ jiāng yuán shuài wú gù zhū zhī

你父不谙时务，鼓唇摇舌，触忤姜元帅，吾故诛之。

nǐ jīn yòu lái qǔ sǐ yě

你今又来取死也！

yīn chéng xiù dà nù mà yuē dà dǎn pǐ fū

”殷成秀大怒，骂曰：“大胆匹夫！

liǎng guó xiāng zhēng bù zhǎn lái shǐ

两国相争，不斩来使。

wú fù fèng tiān zi zhī mìng tōng liǎng guó zhī hǎo fǎn zāo nǐ zhè pǐ fū suǒ hài

’吾父奉天子之命，通两国之好，反遭你这匹夫所害。

shā fù zhī chóu bù gòng dài tiān dìng ná nǐ suì shī wàn duàn yǐ xiè cǐ hèn

杀父之仇，不共戴天，定拿你碎尸万段，以泄此恨！

mà ba zòng mǎ wǔ dāo fēi lái zhí qǔ

”骂罢，纵马舞刀，飞来直取。

jiāng wén huàn shǒu zhōng dāo pī miàn jiāo huán

姜文焕手中刀劈面交还。

èr mǎ xiāng jiāo shuāng dāo bìng jǔ

二马相交，双刀并举。

yǒu zàn wèi zhèng zàn yuē

有赞为证，赞曰：

èr jiāng jiāo fēng shì mò dāng zhēng yún piàn piàn qǐ xiá guāng

二将交锋势莫当，征云片片起霞光。

zhè yí gè shēng xīn yào bǎo zhēn mìng zhǔ

这一个生心要保真命主；

nà yí gè lì zhì hái cóng xiá liè wáng

那一个立志还从侠烈王。

zhè yí gè dāo lái huǎng shì sān dōng xuě

这一个刀来恍似三冬雪；

nà yí gè lì rèn yóu rú jiǔ mò shuāng

那一个利刃犹如九陌霜。

zhè yí gè dān xīn bì xuè fú zhōu zhǔ

这一个丹心碧血扶周主；

nà yí gè chì dǎn zhōng gān zhù zhòu wáng

那一个赤胆忠肝助纣王。

zì lái è zhàn jiē rú cǐ zěn shì jiāng jūn wàn gǔ yáng

自来恶战皆如此，怎似将军万古扬。

huà shuō èr jiāng dà zhàn sān shí yú hé jiāng wén huàn nǎi dōng fāng yǒu míng zhī shì yīn chéng xiù qǐ shì wén huàn dí shǒu zǎo bèi wén huàn yī dāo huī yú mǎ xià

话说二将大战三十余合，姜文焕乃东方有名之士，殷成秀岂是文焕敌手，早被文焕一刀挥于马下。

kě lián fù zǐ jù jìn zhōng yú guó

可怜父子俱尽忠于国！

jiāng wén huàn xià mǎ jiāng yīn chéng xiù shǒu jí xiāo huí yíng lái jiàn zi yá bèi yán qián shì

姜文焕下马，将殷成秀首级枭回营来，见子牙备言前事。

zi yá dà xǐ

子牙大喜。

qiě shuō bào mǎ bào rù wǔ mén zhì diàn qián zòu yuē yīn chéng xiù bèi jiāng wén huàn xiāo le shǒu jí hào lìng yuán mén qǐng zhǐ dìng duó

且说报马报入午门，至殿前奏曰：“殷成秀被姜文焕枭了首级，号令辕门，请旨定夺。

zhòu wáng wén yán jīng hún bù dìng máng wèn zuǒ yòu shì yǐ jí yǐ rú zhī nai hé

”纣王闻言，惊魂不定，忙问左右：“事已急矣，如之奈何？

zuǒ yòu yòu bào zhōu bīng sì mén gōng dǎ gè jià yún tī huǒ pào wéi chéng shén jí shí fēn nán zhī wàng bì xià zǎo dìng shǒu chéng zhī cè

”左右又报：“周兵四门攻打，各架云梯、火炮，围城甚急，十分难支，望陛下早定守城之策！

zhòu wáng wèi jí kāi yán bàng yǒu lǔ rén jié chū bān zòu yuē chén qīn zì shàng chéng shè fǎ fáng shǒu bǎo hù chéng chí qiě jiù rán méi zài zuò shāng yì

”纣王未及开言，傍有鲁仁杰出班奏曰：“臣亲自上城，设法防守，保护城池，且救燃眉，再作商议。

zhòu wáng xǔ zhī

”纣王许之。

lǔ rén jié chū cháo shàng chéng shǒu yù

鲁仁杰出朝，上城守御。

bù biǎo

不表。

qiě shuō zi yá jiàn shǒu chéng yǒu fǎ yī shí nán xià suí míng jīn shōu bīng huí yíng

且说子牙见守城有法，一时难下，随鸣金收兵回营。

zi yá yǔ zhòng jiāng shāng yì yuē lǔ rén jié nǎi zhōng liè zhī shì jìn xīn shǒu chéng jí qiè nán xià kuàng jīng shī chéng guō jiān gù ruò yǐ lì gōng tú fèi xīn lì dāng yǐ jì qǔ kě yě

子牙与众将商议曰：“鲁仁杰乃忠烈之士，尽心守城，急切难下，况京师城郭坚固，若以力攻，徒费心力，当以计取可也。

zhòng mén rén qí yuē wǒ děng gè dùn jìn chéng lǐ yìng wài hé yī jǔ chéng gōng yòu hé bì yǔ tā jiào shèng fù yú chéng xià yé

”众门人齐曰：“我等各遁进城，里应外合，一举成功，又何必与他较胜负于城下耶？

zi yá yuē bù rán

”子牙曰：“不然。

jīn zhòng rén jìn chéng wèi miǎn yǒu shā shāng zhī kǔ bǎi xìng qǐ kān zāo cǐ tú lù

今众人进城，未免有杀伤之苦，百姓岂堪遭此屠戮；

kuàng dū chéng bǎi xìng jìn zài niǎn gǔ zhī xià bèi zhòu wáng cán nüè dú shèn cǎn dú bèi cháng

况都城百姓，近在辇毂之下，被纣王残虐独甚，惨毒备尝；

jīn zài jiā zhī shā lù fēi suǒ yǐ jiù mín shí suǒ yǐ hài mín yě

今再加之杀戮，非所以救民，实所以害民也。

zhòng mén rén yuē yuán shuài zhī jiàn shèn shì

”众门人曰：“元帅之见甚是。

zi yá yuē jīn bǎi xìng bèi zhòu wáng qiāo gǔ pōu tāi

”子牙曰：“今百姓被纣王敲骨剖胎，

guǎng shī tǔ mù

广施土木，

fù lèi bǎi xìng

负累百姓，

tòng rù gǔ suǐ

痛入骨髓，

hèn bù néng shí qí ròu ér qǐn qí pí

恨不能食其肉而寝其皮，

bù ruò xiān xiě yī gào shì shè rù chéng zhōng

不若先写一告示射入城中，

xiǎo yù zhòng rén

晓谕众人，

shǐ bǎi xìng zì xiāng lí xī

使百姓自相离析，

rén xīn lí luàn

人心离乱，

bù rì qí chéng kě de yǐ

不日其城可得矣。

zhòng jiāng yuē yuán shuài zhī yán nǎi wàn quán zhī cè

”众将曰：“元帅之言乃万全之策。

zi yá yuán bǐ zuò gǎo

”子牙援笔作稿。

hòu rén yǒu shī dān dào zǐ yá miào jì shī yuē

后人有诗单道子牙妙计，诗曰：

gào shì chuán xuān miǎn jiǎ gē jūn mín rì yè shòu jiān mó

告示传宣免甲戈，军民日夜受煎磨。

ruò fēi miào jì lí xīn lǚ ān dé jūn mín chàng kǎi gē

若非妙计离心旅，安得军民唱凯歌。

huà shuō zi yá zuò gǎo mìng zhòng jūn guān xiě le gào shì shù shí zhāng sì miàn shè rù chéng zhōng huò shè yú chéng shàng huò shè yú fáng wū zhī shàng huò shè yú tú lù zhī zhōng

话说子牙作稿，命中军官写了告示数十章，四面射入城中，或射于城上，或射于房屋之上，或射于途路之中。

jūn mín rén děng shí dé cǐ gào shì dǎ kāi guān kàn zhī jiàn gào shì shàng xiě de shèn shì míng bái

军民人等拾得此告示，打开观看，只见告示上写得甚是明白。

zěn jiàn de zhī jiàn shū shàng xiě dào

怎见得，只见书上写道：

sǎo dàng chéng tāng tiān bǎo dà yuán shuài shì yù zhāo gē wàn mín zhī xī tiān ài xià mín dǔ shēng shèng zhǔ wéi mín fù mǔ suǒ yǐ bǎo yù gàn yuán tǒng yù wàn guó

“扫荡成汤天保大元帅示谕朝歌万民知悉：天爱下民，笃生圣主，为民父母，所以保毓干元，统御万国。

qǐ yì zhòu wáng huāng yín bù dào kǔ nüè shēng líng bù xiū jiāo shè jué miè gāng jì shā zhōng jù jiàn páo luò chài pén yín xíng cǎn è rén shén gòng nù

岂意纣王荒淫不道，苦虐生灵，不修郊社，绝灭纲纪，杀忠拒谏，炮烙虿盆，淫刑惨恶，人神共怒。

shú yì zhòu wáng rěn è bù quān cǎn dú xìng chéng qiāo gǔ pōu tāi qǔ tóng zǐ shèn mìng yán zhī tòng xīn qiè gǔ

孰意纣王稔恶不悛，惨毒性成，敲骨剖胎，取童子肾命，言之痛心切骨！

mín mìng hé gū zāo cǐ tú dú

民命何辜，遭此荼毒！

jīn mǒu fèng tiān tǎo zuì dà huì zhū hóu fá cǐ dú fū jiě wàn mín zhī dào xuán jiù qún shēng zhī xìng mìng

今某奉天讨罪，大会诸侯，伐此独夫，解万民之倒悬，救群生之性命。

kuàng wǒ zhōu wǔ wáng rén dé sù zhe bó hǎi tōng zhī

况我周武王仁德素着，薄海通知；

běn yù jìn bīng gōng chéng niàn ěr děng wàn xìng jiǔ kùn shuǐ huǒ zhī zhōng wàng zhěng rú kě kǒng yī shí chéng pò yù shí jù fén shén fēi wǒ děng diào mín fá zuì zhī yì

本欲进兵攻城，念尔等万姓久困水火之中，望拯如渴，恐一时城破，玉石俱焚，甚非我等吊民伐罪之意。

ěr děng yí dāng tǐ cǐ sù xiàn dū chéng zhù miǎn shā lù zhī yú zǎo jiě tú tàn zhī kǔ

尔等宜当体此，速献都城，庶免杀戮之虞，早解涂炭之苦。

ěr děng dāng sù yì shī xíng wú yí hòu huǐ

尔等当速议施行，毋贻后悔。

tè shì

特示。

huà shuō zhòng jūn mín fù lǎo rén děng kàn ba yì yuē zhōu zhǔ rén dé zhe yú hǎi nèi jiāng yuán shuài diào fá chéng wèi zhì gōng

话说众军民父老人等看罢，议曰：“周主仁德着于海内，姜元帅吊伐，诚为至公。

wú děng zāo hūn jūn líng nüè shēn rù gǔ suǐ ruò bù xiàn chéng shì nì mín yě

吾等遭昏君凌虐，深入骨髓，若不献城，是逆民也。

mǎn chéng hōng rán zhēn shì mín biàn nán zhì

”满城哄然，真是民变难治。

hé chéng jūn mín rén děng jù yào rú cǐ

合城军民人等俱要如此。

zhí děng zhì sān gēng shí fēn yī shēng hǎn qǐ zhāo gē chéng sì mén dà kāi fù lǎo jūn mín rén děng qí chū dà hū yuē wú děng jù xì jūn mín bǎi xìng yuàn xiàn zhāo gē yíng yà zhēn zhǔ

直等至三更时分，一声喊起，朝歌城四门大开，父老军民人等齐出，大呼曰：“吾等俱系军民百姓，愿献朝歌，迎迓真主！

hǎn shēng dòng dì

”喊声动地。

qiě shuō zi yá zài qǐn zhàng zhōng jìng zuò hū wén wài miàn yún bǎn xiǎng zi yá máng lìng rén tàn wèn zuǒ yòu huí bào yuē jūn mín rén děng yǐ xiàn zhāo gē qǐng yuán shuài dìng duó

且说子牙在寝帐中静坐，忽闻外面云板响，子牙忙令人探问，左右回报曰：“军民人等已献朝歌，请元帅定夺。

zi yá dà xǐ máng chuán lìng zhòng jiāng gè mén zhǐ xǔ jìn bīng wǔ wàn qí yú jù zài chéng wài zhù zhá bù kě rù chéng jiǎo rǎo

”子牙大喜，忙传令众将：“各门止许进兵五万，其余俱在城外驻札，不可入城搅扰。

rú rù chéng zhě bù kě wàng xíng shā lù shàn qǔ mín jiān wù yòng

如入城者，不可妄行杀戮，擅取民间物用；

wéi zhě dìng àn jūn fǎ xiāo shǒu

违者定按军法枭首！

zi yá lìng rén mǎ yè jìn cháo gē jù àn pèi ér xíng gè àn fāng wèi lì yú dōng nán xi běi suī rán shā shēng dà zhèn bǎi xìng ān dǔ rú gù

”子牙令人马夜进朝歌，俱按辔而行，各按方位，立于东、南、西、北，虽然杀声大振，百姓安堵如故。

zi yá jiāng bīng mǎ zhūn zài wǔ mén zhū hóu jù gè yī cì xù zhā zhài

子牙将兵马屯在午门，诸侯俱各依次序扎寨。

huà shuō zhòu wáng zài gōng nèi zhèng yǔ dá jǐ yǐn yàn hū tīng dé yī piàn shā shēng zhèn tiān zhòu wáng dà jīng máng wèn gōng guān yuē shì nà lǐ hǎn shā zhī shēng

话说纣王在宫内，正与妲己饮宴，忽听得一片杀声振天，纣王大惊，忙问宫官曰：“是那里喊杀之声？

zhēn jīng pò zhèn xīn yě

真惊破朕心也！

shǎo shí gōng guān bào rén gōng zhōng qǐ bì xià zhāo gē jūn mín rén děng yǐ xiàn le chéng chí tiān xià zhū hóu zhī bīng jù zhā zài wǔ mén

”少时，宫官报人宫中：“启陛下：朝歌军民人等已献了城池，天下诸侯之兵俱扎在午门。

zhòu wáng máng zhěng yī chū diàn jù wén wǔ gòng yì dà shì

”纣王忙整衣出殿，聚文武共议大事。

zhòu wáng yuē bù yì jūn mín rén děng rú cǐ bèi nì jìng jiāng zhāo gē xiàn le rú zhī nai hé

纣王曰：“不意军民人等如此背逆，竟将朝歌献了，如之奈何？

lǔ rén jié děng qí yuē dū chéng yǐ pò bīng lín jìn dì qí shí nán zhī

”鲁仁杰等齐曰：“都城已破，兵临禁地，其实难支。

ruò bù bèi chéng jué yī sǐ zhàn cí xióng shàng zài wèi dìng

若不背城决一死战，雌雄尚在未定；

bù rán tú shù shǒu dài bì wú yòng yě

不然，徒束手待毙，无用也。

zhòu wáng yuē qīng yán zhèng hé zhèn yì

”纣王曰：“卿言正合朕意。

zhòu wáng fēn fù zhěng diǎn yù lín rén mǎ

”纣王吩咐整点御林人马。

bù biǎo

不表。

qiě yán zi yá zài zhōng jūn jù zhòng zhū hóu shāng yì yuē jīn dà bīng jìn chéng xū dāng yǔ zhòu wáng huì bīng yī zhàn zǎo dìng dà shì

且言子牙在中军聚众诸侯商议曰：“今大兵进城，须当与纣王会兵一战，早定大事。

liè wèi xián hòu bìng dà xiǎo zhòng jiāng rǔ qí xù zāi

列位贤侯并大小众将，汝其勖哉。

zhòng zhū hóu qí shēng yuē gǎn bù jié gǔ gōng zhī lì yǐ zhū wú dào hūn jūn yé

”众诸侯齐声曰：“敢不竭股肱之力，以诛无道昏君耶！

dàn píng yuán shuài suǒ wěi suī sǐ bù cí

但凭元帅所委，虽死不辞。

zi yá chuán lìng zhòng jiāng yī cì ér chū bù kě wěn luàn

”子牙传令：“众将依次而出，不可紊乱；

wéi zhě àn jūn fǎ cóng shì

违者，按军法从事。

zhī jiàn zhōu yíng pào xiǎng hǎn shēng dà zhèn jīn gǔ qí míng rú dì fù tiān fān zhī shì

”只见周营炮响，喊声大振，金鼓齐鸣，如地覆天翻之势。

zhòu wáng zài jiǔ jiān diàn tīng de rú cǐ máng wèn shì chén zhī jiàn wǔ mén guān qǐ zòu tiān xià zhū hóu qǐng bì xià dá huà

纣王在九间殿听得如此，忙问侍臣，只见午门官启奏：“天下诸侯请陛下答话。

zhòu wáng tīng ba máng chuán zhǐ yì zì jǐ jié shù jiǎ zhòu mìng pái yí zhàng lǜ yù lín jūn lǔ rén jié wèi bǎo jià léi kūn léi péng wèi zuǒ yòu yì zhòu wáng shàng xiāo yáo mǎ līng jīn bèi dāo rì yuè lóng fèng qí kāi qiāng qiāng gē zhàn zhěng dùn luán jià pái chū wǔ mén

”纣王听罢，忙传旨意，自己结束甲冑，命排仪仗，率御林军，鲁仁杰为保驾，雷鵾、雷鹏为左右翼，纣王上逍遥马，拎金背刀，日月龙凤旗开，锵锵戈战，整顿銮驾，排出午门。

”纣王听罢，忙传旨意，自己结束甲胄，命排仪仗，率御林军，鲁仁杰为保驾，雷鹍、雷鹏为左右翼，纣王上逍遥马，拎金背刀，日月龙凤旗开，锵锵戈战，整顿銮驾，排出午门。

zhī jiàn zhōu yíng nèi yī shēng pào xiǎng pái zhǎn liǎng gān dà hóng qí yī duì duì pái chéng suì wu xún xù ér chū shèn shì zhěng qí

只见周营内一声炮响，排展两杆大红旗，一对对排成隧伍，循序而出，甚是整齐。

zhòu wáng jiàn zi yá pái wǔ fāng duì wǔ shèn shì sēn yán bīng gē zhěng sù zuǒ yòu fēn liè dà xiǎo zhū hóu hé zhǐ qiān shù

纣王见子牙排五方队伍，甚是森严，兵戈整肃，左右分列，大小诸侯何止千数。

yòu jiàn mén rén zhòng jiāng yī duì duì shì lì liǎng bàng wēi fēng lǐn lǐn qì yǔ xuān áng

又见门人、众将，一对对侍立两傍，威风凛凛，气宇轩昂。

zuǒ yòu yòu liè yǒu èr shí sì duì chuān dà hóng de jūn zhèng guān yàn chì pái kāi

左右又列有二十四对穿大红的军政官，雁翅排开。

zhèng zhōng yāng dà hóng sǎn xià cái shì jiāng zǐ yá chéng sì bù xiāng ér chū

正中央大红伞下，才是姜子牙，乘四不相而出。

zěn jiàn de yǒu zàn jiāng yuán shuài yī cí zàn yuē

怎见得，有赞姜元帅一词，赞曰：

sì bā wù dào xiū shēn liàn xìng

四八悟道，修身炼性。

xiān dào nán chéng rén jiān fú qìng

仙道难成，人间福庆。

fèng zhǐ xià shān fǔ xiāng guó zhèng

奉旨下山，辅相国政。

jiǒng pò bā nián ān yú yì mìng

窘迫八年，安于义命。

shōu guài yǒu gōng shì zhòu wèi lìng

收怪有功，仕纣为令。

dá jǐ xiàn chán qì guān xí jìng

妲己献谗，弃官习静。

wèi shuǐ chí gān pán xī yǐn xìng

渭水持竿，磻溪隐性。

bā shí shí lái fēi xióng rù mèng

八十时来，飞熊入梦。

lóng hǔ xīn féng xī qí zhào shèng

龙虎欣逢，西岐兆圣。

xiān wèi xiāng fù tuō gū shì dìng

先为相父，托孤事定。

zhòu è rì yíng zhōu dé lóng shèng

纣恶日盈，周德隆盛。

sān shí liù lù fēn fēn xiāng jìng

三十六路，纷纷相竞。

jiǔ sān bài jiāng jīn tái méng zhèng

九三拜将，金台盟正。

pěng gǔ tuī lún gǔ jīn nán bìng

捧毂推轮，古今难并。

huì hé zhū hóu tiān rén xiāng yìng

会合诸侯，天人相应。

dōng jìn wǔ guān jí xiōng hù dìng

东进五关，吉凶互订。

sān sǐ qī zāi yuán qī guǒ zhèng

三死七灾，缘期果证。

yè jìn cháo gē jūn chén dǔ shèng

夜进朝歌，君臣赌胜。

miè zhòu chéng zhōu wǔ gōng yǒng yǒng

灭纣成周，武功永咏。

zhèng shì liù tāo liú xià chéng wáng yè miào suàn xuán jī bù kě qióng

正是：六韬留下成王业，妙算玄机不可穷。

chū jiàng rù xiàng qiān qiū yè fá zuì diào mín wàn gǔ gōng

出将入相千秋业，伐罪吊民万古功。

yùn chóu wéi wò qī fēng hòu xiè lǐ yīn yáng yā lǎo péng

运筹帏幄欺风后，燮理阴阳压老彭。

gèn gǔ jūn shī wèi dì yī shēng míng zhí bìng tài shān lóng

亘古军师为第一，声名直并泰山隆。

huà shuō zhòu wáng jiàn zi yá hào shǒu cāng yán quán zhuāng jiǎ zhòu shǒu zhí bǎo jiàn shí fēn fēng cǎi

话说纣王见子牙皓首苍颜，全装甲冑，手执宝剑，十分丰彩；

话说纣王见子牙皓首苍颜，全装甲胄，手执宝剑，十分丰彩；

yòu jiàn dōng bó hóu jiāng wén huàn nán bó hóu è shùn běi bó hóu chóng yīng luán dāng zhōng nǎi wǔ wáng jī fā sì zǒng dū zhū hóu jù zhāng hóng luó sǎn qí qí zhěng zhěng lì zài zi yá hòu miàn

又见东伯侯姜文焕、南伯侯鄂顺、北伯侯崇应鸾，当中乃武王姬发，四总督诸侯，俱张红罗伞，齐齐整整，立在子牙后面。

zi yá jiàn zhòu wáng dài chōng tiān fèng chì kuī zhě huáng suǒ zǐ jiǎ shèn shì yǒng měng

子牙见纣王戴冲天凤翅盔，赭黄锁子甲，甚是勇猛。

yǒu zàn zhòu wáng yī cí zàn yuē

有赞纣王一词，赞曰：

chōng dà kuī pán lóng jiāo jié shòu tūn tóu suǒ zǐ lián huán

冲大盔盘龙交结，兽吞头锁子连环。

gǔn lóng páo xīng xīng xuè rǎn lán tīng dài jǐn shù yāo jiān

滚龙袍猩猩血染，蓝鞓带紧束腰间。

dǎ jiāng biān xuán rú tiě tǎ zhǎn jiāng jiàn guāng tǔ xiá bān

打将鞭悬如铁塔，斩将剑光吐霞斑。

zuò xia mǎ rú tóng xiè zhì jīn bèi dāo shǎn zhuó xīn hán

坐下马如同獬豸，金背刀闪灼心寒。

huì zhū hóu qí kāi gǒng shǒu féng zhòng jiāng lì zhàn duō bān

会诸侯旗开拱手，逢众将力战多般。

lùn lǚ lì tuō liáng huàn zhù jiǎng biàn nán shé zhàn qún tán

论膂力托梁换柱，讲辩难舌战群谈。

zì gǔ wèi jūn duō mèng làng kě lián zǒng lài huà xiōng wán

自古为君多孟浪，可怜总赖化凶顽。

huà shuō zi yá jiàn zhòu wáng máng qiàn shēn yán yuē bì xià lǎo chén jiāng shàng jiǎ zhòu zài shēn bù néng quán lǐ

话说子牙见纣王，忙欠身言曰：“陛下，老臣姜尚甲冑在身，不能全礼。

话说子牙见纣王，忙欠身言曰：“陛下，老臣姜尚甲胄在身，不能全礼。

zhòu wáng yuē ěr shì jiāng shàng me

”纣王曰：“尔是姜尚么？

jiāng zǐ yá dá yuē rán yě

”姜子牙答曰：“然也。

zhòu wáng yuē ěr céng wèi zhèn chén wèi hé táo bì xī qí zòng è fǎn pàn lèi rǔ wáng shī

”纣王曰：“尔曾为朕臣，为何逃避西岐，纵恶反叛，累辱王师。

jīn yòu huì tiān xià zhū hóu fàn zhèn guān ài shì xiōng chěng qiáng bù zūn guó fǎ dà nì bù dào shú shén yú cǐ

今又会天下诸侯，犯朕关隘，恃凶逞强，不遵国法，大逆不道，孰甚于此。

yòu shàn shā tiān shǐ zuì zài bù shè

又擅杀天使，罪在不赦！

jīn zhèn qīn lín zhèn qián shàng bù dǎo gē huǐ guò yóu zì kàng jù bù lǐ qíng shū kě hèn

今朕亲临阵前，尚不倒戈悔过，犹自抗拒不理，情殊可恨！

zhèn jīn rì bù shā nǐ zhè zéi chén shì bù huí bīng

朕今日不杀你这贼臣，誓不回兵！

zi yá dá yuē bì xià jū tiān zǐ zhī zūn zhū hóu shǒu jù sì fāng wàn xìng gōng qí lì yì jǐn yī yù shí gòng shān háng hǎi hé mò fēi bì xià zhī suǒ yǒu yě

”子牙答曰：“陛下居天子之尊，诸侯守拒四方，万姓供其力役，锦衣玉食，贡山航海，何莫非陛下之所有也。

gǔ yún shuài tǔ zhī bīn mò fēi wáng chén

古云：‘率土之滨，莫非王臣。

shuí gǎn yǔ bì xià kàng lǐ zāi

’谁敢与陛下抗礼哉。

jīn bì xià bù jìng shàng tiān sì xíng bù dào cán nüè bǎi xìng shā lù dà chén wéi fù yán shì yòng yín xù chén miǎn chén xià huà zhī péng jiā zuò chóu bì xià wú jūn dào jiǔ yǐ

今陛下不敬上天，肆行不道，残虐百姓，杀戮大臣，惟妇言是用，淫酗沉湎，臣下化之，朋家作仇，陛下无君道久矣。

qí zhū hóu chén mín yòu ān dé yǐ jūn dào dài bì xià yě

其诸侯、臣民，又安得以君道待陛下也？

bì xià zhī è guàn yíng yǔ zhòu tiān chóu mín yuàn tiān xià pàn zhī

陛下之恶，贯盈宇宙，天愁民怨，天下叛之。

wú jīn fèng tiān míng mìng xíng tiān zhī fá bì xià xìng wú yǐ chén pàn jūn zì jū yě

吾今奉天明命，行天之罚，陛下幸毋以臣叛君自居也。

zhòu wáng yuē zhèn yǒu hé zuì chēng wéi dà è

”纣王曰：“朕有何罪，称为大恶？

zi yá yuē tiān xià zhū hóu jìng tīng wú dào zhòu wáng dà è sù biǎo zhe yú tiān xià zhě

”子牙曰：“天下诸侯，静听吾道纣王大恶素表着于天下者。

zhòng zhū hóu tīng de qí wáng qián tīng zǐ yá dào zhòu wáng shí dà zuì

……”众诸侯听得，齐王前，听子牙道纣王十大罪。

zi yá yuē

子牙曰：

bì xià shēn wéi tiān zǐ jì tiān lì jí dǎn cōng míng zuò yuán hòu yuán hòu zuò mín fù mǔ

“陛下身为天子，继天立极，亶聪明，作元后，元后作民父母；

jīn bì xià chén miǎn jiǔ sè fú jìng shàng tiān wèi zōng miào bù zú sì shè jì bù zú shǒu dòng yuē wǒ yǒu mín yǒu mìng

今陛下沉湎酒色，弗敬上天，谓宗庙不足祀，社稷不足守，动曰：‘我有民，有命。

yuǎn jūn zǐ qīn xiǎo rén bài lún sàng dé jí gǔ jīn wèi yǒu zhī è zuì zhī yī yě

’远君子，亲小人，败伦丧德，极古今未有之恶，罪之一也。

huáng hòu wèi wàn guó mǔ yí wèi wén yǒu shī dé

皇后为万国母仪，未闻有失德；

bì xià nǎi tīng xìn dá jǐ zhī chán yán duàn ēn jué ài wān tī qí mù páo luò qí shǒu zhì huáng hòu sǐ yú fēi mìng fèi yuán pèi ér wàng lì yāo fēi zòng yín bài dù dà huài yí lún

陛下乃听信妲己之谗言，断恩绝爱，剜剔其目，炮烙其手，致皇后死于非命，废元配而妄立妖妃，纵淫败度，大坏彝伦。

zuì zhī èr yě

罪之二也。

tài zǐ wèi guó zhī chǔ èr chéng tiāo zōng shè nǎi wàn mín suǒ yǎng wàng zhě yě

太子为国之储贰，承祧宗社，乃万民所仰望者也；

qīng xìn chán yán mìng zhāo léi zhāo tián fēng cì shàng fāng lì kè cì sǐ

轻信谗言，命晁雷、晁田封赐尚方，立刻赐死；

qīng qì guó běn bù gù sì yìn wàng zǔ jué zōng dé zuì zōng shè

轻弃国本，不顾嗣胤，忘祖绝宗，得罪宗社。

zuì zhī sān yě

罪之三也。

huáng gǒu dà chén nǎi guó zhī zhī gàn

黄耇大臣，乃国之枝干；

bì xià nǎi bō qì tú dú zhī páo luò shā lù zhī qiú nú yōu rǔ zhī rú dù yuán xǐ méi bó shāng róng jiāo lì wēi zǐ jī zǐ bǐ gàn shì yě

陛下乃播弃荼毒之，炮烙杀戮之，囚奴幽辱之，如杜元铣、梅伯、商容、胶鬲、微子、箕子、比干是也。

zhū jūn zi bù guò qù jūn zhī fēi yǐn jūn yú dào ér zāo cǐ cǎn dú fèi gǔ gōng ér nì cǐ zuì rén jūn chén zhī dào jué yǐ

诸君子不过去君之非，引君于道，而遭此惨毒，废股肱而昵此罪人，君臣之道绝矣。

zuì zhī sì yě

罪之四也。

xìn zhě rén zhī dà běn yòu wèi tiān zǐ hào zhào sì fāng zhě yě bù dé yǐ yī zì zēng sǔn

信者人之大本，又为天子号召四方者也，不得以一字增损；

jīn bì xià tīng dá jǐ zhī yīn móu xiāo xiǎo zhī jiān jì kuáng zhà zhū hóu rù cháo jiāng dōng bó hóu jiāng huán chu nán bó hóu è chóng yǔ bù fēn zào bái yī suì hǎi qí shī yī shēn shǒu yì chù shī xìn yú tiān xià zhū hóu sì wéi bù zhāng

今陛下听妲己之阴谋，宵小之奸计，诳诈诸侯入朝，将东伯侯姜桓楚、南伯侯鄂崇禹，不分皂白，一碎醢其尸，一身首异处，失信于天下诸侯，四维不张。

zuì zhī wǔ yě

罪之五也。

fǎ zhě fēi yī jǐ zhī sī xíng zhě nǎi chí píng zhī yòng wèi yǒu guò yòng zhī zhě yě

法者非一己之私，刑者乃持平之用，未有过用之者也；

jīn bì xià xī tīng dá jǐ cǎn è zhī yán zào páo luò zǔ zhōng jiàn zhī kǒu shè chài pén tūn gōng rén zhī ròu yuān hún tí háo yú bái zhòu dú yàn zhàng bì yú qīng tiān tiān dì shāng xīn rén shén gòng fèn

今陛下悉听妲己惨恶之言，造炮烙，阻忠谏之口，设虿盆，吞宫人之肉，冤魂啼号于白昼，毒焰障蔽于青天，天地伤心，人神共愤。

zuì zhī liù yě

罪之六也。

tiān dì zhī shēng cái yǒu shù qǐ de wàng yòng shē mí qióng cái zhī lì yōng wèi jǐ yǒu jié mín zhī shēng

天地之生财有数，岂得妄用奢靡，穷财之力，拥为己有，竭民之生？

jīn bì xià wéi wū chí tái xiè shì chóng

今陛下惟污池台榭是崇，

jiǔ chí ròu lín shì yòng

酒池肉林是用，

cán gōng rén zhī mìng

残宫人之命，

zào lù tái guǎng shī tǔ mù

造鹿台广施土木，

jī tiān xià zhī cái

积天下之财，

qióng mín wù zhī lì

穷民物之力，

yòu zòng chóng hóu hǔ bō xuē pín mín

又纵崇侯虎剥削贫民，

yǒu qián zhě sān dīng miǎn chōu

有钱者三丁免抽，

wú qián zhě dú dīng fù yì

无钱者独丁赴役，

mín shēng rì cù

民生日促，

tōu báo chéng fēng

偷薄成风，

jiē bì xià tān bō yǒu yǐ chàng zhī

皆陛下贪剥有以倡之，

zuì zhī qī yě

罪之七也。

lián chǐ zhě nǎi fēng wán chéng dùn zhī fáng kuàng rén jūn wèi wàn mín zhī zhǔ zhě

廉耻者乃风顽惩钝之防，况人君为万民之主者；

jīn bì xià xìn dá jǐ hú mèi zhī yán kuāng gǔ shì shàng zhāi xīng lóu jūn qī chén qī zhì zhēn fù sǐ jié xī gōng huáng guì fēi zhí jiàn fǎn zāo shuāi xià zhāi xīng lóu sǐ yú fēi mìng sān gāng yǐ jué lián chǐ quán wú

今陛下信妲己狐媚之言，诓贾氏上摘星楼，君欺臣妻，致贞妇死节，西宫黄贵妃直谏，反遭摔下摘星楼，死于非命，三纲已绝，廉耻全无。

zuì zhī bā yě

罪之八也。

jǔ cuò nǎi rén jūn zhī dà tǐ qǐ de wàng zì shī zhāng

举措乃人君之大体，岂得妄自施张；

jīn bì xià yǐ wán shǎng zhī yú cán nüè shēng mìng zhuó cháo shè zhě zhī jìng yàn mín shēng zhī lǎo shào kū tī yùn fù zhī tāi shì fǎn bèi zhī yīn yáng mín shù hé gū zāo cǐ tú dú

今陛下以玩赏之娱，残虐生命，斮朝涉者之胫，验民生之老少，刳剔孕妇之胎，试反背之阴阳，民庶何辜，遭此荼毒！

zuì zhī jiǔ yě

罪之九也。

rén jūn zhī yàn lè yǒu cháng wèi wén liú lián wàng fǎn

人君之宴乐有常，未闻流连忘反。

jīn bì xià yín yè àn nà yāo fù xǐ mèi gòng dá jǐ zài lù tái rì yè xuān yín xù jiǔ sì lè xìn dá jǐ yǐ tóng nán gē zhì shèn mìng yǐ zuò gēng tāng jué wàn xìng zhī sì mài cán rěn cǎn dú jí jīn gǔ zhī yuān zuì zhī shí yě

今陛下夤夜暗纳妖妇喜媚，共妲己在鹿台日夜宣淫，酗酒肆乐，信妲己以童男，割炙肾命，以作羹汤，绝万姓之嗣脉，残忍惨毒，极今古之冤，罪之十也。

chén suī néng yán zhī bì xià jué bù kěn huǐ guò qiān shàn sì xíng tú dú lèi jūn mín yú wàn sǐ bào bái gǔ yú qīng tiān dú bù sī chén mín shēng sī shì zhě jìng zāo bì xià wú gū zhī shā lù yé

臣虽能言之，陛下决不肯悔过迁善，肆行荼毒，累军民于万死，暴白骨于青天，独不思臣民生斯世者，竟遭陛下无辜之杀戮耶！

jīn chén shàng tè fèng tiān zhī míng mìng xiāng zhōu wáng fā gōng xíng tiān zhī fá bì xià wú dé yǐ chén nì jūn ér shǎo zhī yě

今臣尚特奉天之明命，襄周王发恭行天之罚，陛下毋得以臣逆君而少之也。

zhòu wáng tīng jiāng zǐ yá bào qí shí zuì zhǐ qì de mù dèng kǒu dāi

纣王听姜子牙暴其十罪，只气得目瞪口呆。

zhī jiàn bā bǎi zhū hóu tīng ba qí ne yī shēng hǎn yuàn zhū cǐ wú dào hūn jūn

只见八百诸侯听罢，齐吶一声喊：“愿诛此无道昏君！

只见八百诸侯听罢，齐呐一声喊：“愿诛此无道昏君！

zhòng rén fāng yù shàng qián yǒu dōng bó hóu jiāng wén huàn dà hū yuē yīn shòu bù dé huí mǎ

”众人方欲上前，有东伯侯姜文焕大呼曰：“殷受不得回马！

wú lái yě

吾来也！

zhòu wáng jiàn yī yuán dà jiàng jīn jiǎ hóng páo bái mǎ dà dāo zěn jiàn de yǒu zàn wèi zhèng zàn yuē

”纣王见一员大将，金甲、红袍，白马、大刀，怎见得，有赞为证，赞曰：

dǐng shàng kuī zhū yīng càn

顶上盔，朱缨灿；

guī bèi jiǎ jīn guāng làn

龟背甲，金光烂。

dà hóng páo shàng xiù tuán lóng hù xīn bǎo jìng guāng huá xiàn

大红袍上绣团龙，护心宝镜光华现。

yāo jiān bǎo dài kòu sī mán ān bàng jiàn chā rú yún yàn

腰间宝带扣丝蛮，鞍傍箭插如云雁。

dǎ jiāng biān wú gōu jiàn shā rén rú cǎo xīn wú jiàn

打将鞭，吴钩剑，杀人如草心无间。

mǎ shàng héng dān zhǎn jiāng dāo zuò xia lóng jū zhuī zǐ diàn

马上横担斩将刀，坐下龙驹追紫电。

tóng xīn tiě dǎn dōng bó hóu bǎo zhōu miè zhòu jiāng wén huàn

铜心铁胆东伯侯，保周灭纣姜文焕。

huà shuō dōng bó hóu zǒu mǎ zhì jūn qián dà hū yuē wú fù wáng jiāng huán chu bèi nǐ hǎi shī wú jiě jie jiāng hòu bèi nǐ wān mù luò shǒu jù sǐ yú fēi mìng

话说东伯侯走马至军前，大呼曰：“吾父王姜桓楚被你醢尸，吾姐姐姜后被你剜目烙手，俱死于非命。

jīn rì jiè wǔ wáng rén yì zhī shī zhàng jiāng yuán shuài zhī lì zhū cǐ wú dào yǐ xiè wǒ wú qióng zhī hèn

今日借武王仁义之师，仗姜元帅之力，诛此无道，以泄我无穷之恨！

zhī jiàn nán bó hóu qīng zōng mǎ chōng chū lì shēng dà jiào wú dào hūn jūn

”只见南伯侯青鬃马冲出，厉声大叫：“无道昏君！

shā fù zhī chóu bù gòng dài tiān jiāng huáng xiōng liú gōng yǔ wǒ è shùn

杀父之仇，不共戴天，姜皇兄，留功与我鄂顺！

mǎ zhì jūn qián huà yuē nǐ xíng wú dào wú fù wáng wèi zēng fàn zuì wú gù ér zhū dà chén qíng lǐ nán róng yě

”马至军前，叱曰：“你行无道，吾父王未曾犯罪，无故而诛大臣，情理难容也！

bǎ shǒu zhòng qiāng yī huǎng pī xiōng jiù cì

”把手中枪一幌，劈胸就刺。

zhòu wáng shǒu zhōng dāo pī miàn jiāo huán

纣王手中刀劈面交还。

jiāng wén huàn shǒu zhōng dāo shǐ kāi chōng shā guò lái

姜文焕手中刀使开，冲杀过来。

èr hóu yǔ zhòu wáng dà zhàn zài wǔ mén

二侯与纣王大战在午门。

zěn jiàn de yǒu shī wèi zhèng shī yuē

怎见得，有诗为证，诗曰：

lóng hǔ xiāng zhēng qǐ zhàn chǎng sān jūn léi gǔ liè dāo qiāng

龙虎相争起战场，三军擂鼓列刀枪。

hóng qí zhāo zhǎn rú chì yàn sù dài piāo yáo sì xuě shuāng

红旗招展如赤焰，素带飘飖似雪霜。

zhòu wáng jiāng shān fēng zhú duǎn zhōu jiā fú zuò hǎi tiān cháng

纣王江山风烛短，周家福祚海天长。

cóng jīn yī zhàn cí xióng dìng liú de shēng míng wàn gǔ yáng

从今一战雌雄定，留得声名万古扬。

běi bó hóu chóng yīng luán jiàn dōng nán èr hóu dà zhàn zhòu wáng yě bǎ mǎ cuī kāi lái zhù èr hóu

北伯侯崇应鸾见东、南二侯大战纣王，也把马催开，来助二侯。

zhòu wáng yòu jiàn lái le yí lù zhū hóu dǒu sǒu shén wēi lì zhàn sān lù zhū hóu yī kǒu dāo dǐ zhù tā sān bān bīng qì zhǐ shā dé tiān hūn de àn xù rì wú guāng

纣王又见来了一路诸侯，抖擞神威，力战三路诸侯，一口刀抵住他三般兵器，只杀得天昏地暗，旭日无光。

wǔ wáng zài xiāo yáo mǎ shàng tàn yuē zhǐ yīn tiān zǐ wú dào zhì shǐ tiān xià zhū hóu huì jí yú cǐ bù fēn jūn chén hù xiāng zhēng zhàn guān lǚ dào zhì chéng hé tǐ tǒng

武王在逍遥马上叹曰：“只因天子无道，致使天下诸侯会集于此，不分君臣，互相争战，冠履倒置，成何体统！

zhēn shì tiān fān dì fù zhī shí

真是天翻地覆之时！

máng jiāng xiāo yáo mǎ cuī shàng qián yǔ zi yá yuē sān hòu hái gāi shàn huà tiān zǐ rú hé yǔ tiān zi kàng lǐ shén wú jūn chén tǐ miàn

”忙将逍遥马催上前，与子牙曰：“三侯还该善化天子，如何与天子抗礼，甚无君臣体面。

zi yá yuē fāng cái dài wáng tīng lǎo chén yán zhòu wáng shí zuì nǎi huò zuì yú tiān dì rén shén zhě tiān xià zhī rén jiē kě tǎo zhī cǐ zhèng shì fèng tiān mìng ér miè wú dào lǎo chén qǐ gǎn yǒu wéi tiān mìng yé

”子牙曰：“方才大王听老臣言纣王十罪，乃获罪于天地人神者，天下之人，皆可讨之，此正是奉天命而灭无道，老臣岂敢有违天命耶！

wǔ wáng yuē dāng jīn suī shì shī zhèng wú děng mò fēi chén zǐ qǐ yǒu jūn chén xiāng duì dí zhī lǐ

”武王曰：“当今虽是失政，吾等莫非臣子，岂有君臣相对敌之理？

yuán shuài kě jiě cǐ wēi

元帅可解此危。

zi yá yuē dài wáng jì yǒu cǐ yì chuán lìng mìng jūn shì léi gǔ

”子牙曰：“大王既有此意，传令命军士擂鼓。

zi yá chuán lìng léi gǔ

”子牙传令：“擂鼓！

tiān xià zhū hóu tīng de gǔ xiǎng zuǒ yòu yǒu sān shí wǔ qí fēn fēn shā chū bǎ zhòu wáng wéi zài gāi xīn

”天下诸侯听的鼓响，左右有三十五骑纷纷杀出，把纣王围在垓心。

bù zhī zhòu wáng xìng mìng rú hé qiě tīng xià huí fēn jiě

不知纣王性命如何，且听下回分解。