zi yá fā jiǎn qín dá jǐ
子牙发柬擒妲己
shī yuē
诗曰：
cóng lái qiǎo xiào hào qīng chéng hú mèi jūn wáng làng yòng qíng
从来巧笑号倾城，狐媚君王浪用情。
niǎo nuó yāo zhī cuī mìng jiàn qīng yíng tǐ tài yǐn hún bīng
袅娜腰肢催命剑，轻盈体态引魂兵。
zhì jī yǒu yì néng gē yuè yù shí wú xīn jiě gǔ shēng
雉鸡有意能歌月，玉石无心解鼓声。
duàn sòng yīn tāng chéng gè shì yī rán dōu dài xuè hén hōng
断送殷汤成个事，依然都带血痕薨。
huà shuō wǔ wáng shì rén dé zhī jūn yī shí nà lǐ xiǎng qǐ gǔ jìn jīn zhǐ zhī yì
话说武王是仁德之君，一时那里想起“鼓进金止”之意。
zhī jiàn zhòng jiāng tīng de gǔ xiǎng gè yào zhēng xiān qiāng dāo jiàn jǐ biān jiān zhuā chuí gōu lián yuè fǔ guǎi zǐ liú xīng yī qí shàng qián jiāng zhòu wáng guǒ zài gāi xīn
只见众将听的鼓响，各要争先，枪刀剑戟，鞭锏抓锤，钩镰钺斧，拐子流星，一齐上前，将纣王裹在垓心。
lǔ rén jié duì léi kūn léi péng yuē zhǔ yōu chén rǔ wú děng zhèng yú cǐ shí jìn zhōng bào guó shě yī sǐ yǐ jué cí xióng qǐ de lìng fǎn chén yáng wēi chěng wǔ zāi
鲁仁杰对雷鹍、雷鹏曰：“‘主忧臣辱’，吾等正于此时尽忠报国，舍一死以决雌雄，岂得令反臣扬威逞武哉！
léi kūn yuē xiōng yán shì yě
”雷鹍曰：“兄言是也。
wú děng dāng shě sǐ yǐ bào xiān dì
吾等当舍死以报先帝。
sān jiāng zòng mǎ shā jìn chóng wéi
”三将纵马杀进重围。
zěn jiàn de zhòu wáng dà zhàn tiān xià zhū hóu yǒu zàn wèi zhèng zàn yuē
怎见得纣王大战天下诸侯，有赞为证，赞曰：
shā qì mí kōng suǒ de yān chén zhàng lǐng màn shān
杀气迷空锁地，烟尘障岭漫山。
bǎi liè zhū hóu bā bǎi yī shí de fù tiān fān
摆列诸侯八百，一时地覆天翻。
huā qiāng gǔ léi rú léi zhèn yù lín jūn zhǎn dòng qí fān
花腔鼓擂如雷震，御林军展动旗旛。
zhòng mén rén yóu rú měng hǔ yīn zhòu wáng jiàn jiàn cuī cán
众门人犹如猛虎，殷纣王渐渐摧残。
zhè yě shì tiān xià zāo féng shā yùn wǔ mén wài hàn dòng tiān guān
这也是天下遭逢杀运，午门外撼动天关。
zhòng zhū hóu gè fēn fāng wèi mǎn kōng zhōng jiàn jǐ rú zǎn
众诸侯各分方位，满空中剑戟如攒。
dōng bó hóu jiāng wén huàn shī wēi zhàng yǒng
东伯侯姜文焕施威仗勇；
nán bó hóu è shùn dǒu sǒu rú biāo
南伯侯鄂顺抖擞如彪。
běi bó hóu chóng yīng luán héng tuō xuě rèn
北伯侯崇应鸾横拖雪刃；
wǔ wáng xià nán gōng shì shì měng hǔ zhēng cān
武王下南宫适似猛虎争餐。
zhèng dōng shàng qīng fān xià zhòng zhū hóu yóu rú diàn rǎn
正东上青旛下，众诸侯犹如靛染；
zhèng xī shàng bái fān xià xiāo yǒng jiāng huǎng ruò bīng yán
正西上白旛下，骁勇将恍若冰岩。
zhèng nán shàng hóng fān xià zhòng mén tú hún rú huǒ kuài
正南上红旛下，众门徒浑如火块；
zhèng běi shàng zào fān xià yá mén jiāng qià sì wū màn
正北上皂旛下，牙门将恰似乌漫。
zhè zhòu wáng shén wēi tiān zòng
这纣王神威天纵；
lǔ rén jié yì diǎn xīn dān
鲁仁杰一点心丹。
léi kūn yòu zhē zuǒ jià
雷鹍右遮左架；
léi péng yòu hù zuǒ lán
雷鹏右护左拦。
zhòng zhū hóu qí dòng shǒu nà fēn shàng xià
众诸侯齐动手那分上下；
yīn zhòu wáng gòng sān yuán jiāng qián hòu hú kān
殷纣王共三员将前后胡戡。
dǐng shàng kǎn
顶上砍。
zhè bīng qì shì sōu sōu bīng kuài
这兵器似飕飕冰块；
xié xià là nà jiàn qiāng rú mǎng lóng qí fān
胁下剌，那剑枪如蟒龙齐翻。
zhǐ tīng de dīng dīng dāng dāng xiǎng liàng pīng pīng pāng pāng xún huán
只听得叮叮当当响亮，乒乒乓乓循环。
biān lái dǎ jiān lái qiāo fǔ lái pī jiàn lái duò zuǒ zuǒ yòu yòu xī rén hún
鞭来打，锏来敲，斧来劈，剑来剁，左左右右吸人魂；
gōu kāi biān bō qù jiān bī qù fǔ jià kāi jiàn shàng shàng xià xià xīn jīng chàn
勾开鞭，拨去锏，逼去斧，架开剑，上上下下心惊颤。
zhèng shì nà zhòu wáng lì rú sān chūn mào cǎo yuè zhàn yuè yǒu jīng shén
正是那纣王力如三春茂草，越战越有精神；
zhòng zhū hóu nù fà huǎng shì hōng léi hǎn shā shēng wén dǒu bǐng
众诸侯怒发，恍似轰雷，喊杀声闻斗柄。
zhòu wáng chū shí jié jīng shén zú bèi cì hòu lái qì lì nán chēng
纣王初时节精神足备，次后来气力难撑。
wèi shè jì hé bì tān shēng hǎo gōng míng yān néng xī mìng
为社稷何必贪生，好功名焉能惜命！
cún wáng zhī zài jīn zhāo sǐ shēng jiù cǐ mù xià
存亡只在今朝，死生就此目下。
yīn zhòu wáng bì jìng yǒng měng zhòng zhū hóu zhōng qiàn tiáo tíng
殷纣王毕竟勇猛，众诸侯终欠调停。
hē shēng zhe
喝声：“着！
jiàng guān luò mǎ
”将官落马；
jiào shēng zhōng
叫声：“中！
fān xià ān qiāo
”翻下鞍鞒。
zhòu wáng dāo bǎi shì fēi lóng kǎn jiāng shāng jūn rú xuě piàn pī zhū hóu rú tóng ér xì zhǎn dà jiàng guǐ kū shén jīng
纣王刀摆似飞龙，砍将伤军如雪片，劈诸侯如同儿戏，斩大将鬼哭神惊。
dāng cǐ shí nǎo le nǎ zhà diàn xià nà yáng jiǎn nù qì chōng chōng dà hè dào zhòu wáng bú yào táo zǒu
当此时恼了哪咤殿下，那杨戬怒气冲冲，大喝道：“纣王不要逃走！
děng wǒ lái yǔ nǐ jiàn gè cí xióng
等我来与你见个雌雄！
kě lián jiàn jīng tiān dòng dì kū shēng bēi háo shān qì lǐng sān jūn lèi
”可怜见：惊天动地哭声悲，嚎山泣岭三军泪。
yīng xióng wèi guó jǐn wáng qū xuè shuǐ tāo tāo hóng mǎn de
英雄为国尽亡躯，血水滔滔红满地。
mǎ zhuàng rén sǐ kǒu nán kāi jiāng pī sān jūn wú duǒ bì
马撞人死口难开，将劈三军无躲避。
zhǐ shā de āi shēng xiǎo xiào luàn bēn chí pò gǔ zhé qiāng dōu pāo qì
只杀的：哀声小校乱奔驰，破鼓折枪都抛弃。
duō shǎo liáng cái dài xuè huí wú shù jūn bīng tuō shāng qù
多少良才带血回，无数军兵拖伤去。
zhòu wáng dǎn zhàn jiāng xīn jīng léi kūn léi péng wú zhǔ yì
纣王胆战将心惊，雷鹍、雷鹏无主意。
zhè shì jūn wáng wú dào sàng jiā bāng móu chén wang yòng qiān tiáo jì
这是：君王无道丧家邦，谋臣枉用千条计。
zhè yī zhèn zhǐ shā de xuě xiāo chūn shuǐ shì wú shuāng fēng juǎn cán hóng pù mǎn de
这一阵只杀得：雪消春水世无双，风卷残红铺满地。
huà shuō zhòu wáng bèi zhòng zhū hóu wéi zài gāi xīn quán rán bù jù shǐ fā le shǒu zhōng dāo yī shēng xiǎng jiāng nán bó hóu yī dāo huī yú mǎ xià
话说纣王被众诸侯围在垓心，全然不惧，使发了手中刀，一声响，将南伯侯一刀挥于马下。
lǔ rén jié qiāng tiāo lín shàn
鲁仁杰枪挑林善。
nǎo le nǎ zhà dēng kāi fēng huǒ lún dà hē yuē bù dé chāng jué wú lái yě
恼了哪咤，登开风火轮，大喝曰：“不得猖獗，吾来也！
bàng yǒu yáng jiǎn léi zhèn zi wéi hù jīn mù èr zhà yī qí dà jiào yuē jīn rì dà huì tiān xià zhū hóu nán dào wǒ děng bù rú tā men
”傍有杨戬、雷震子、韦护、金、木二咤一齐大叫曰：“今日大会天下诸侯，难道我等不如他们！
qí shā zhì chóng wéi
”齐杀至重围。
yáng jiǎn dāo pī le léi kūn
杨戬刀劈了雷鹍；
nǎ zhà jì qǐ qián kūn quān bǎ lǔ rén jié dǎ xià ān qiāo sàng le xìng mìng
哪咤祭起乾坤圈，把鲁仁杰打下鞍鞒，丧了性命。
léi zhèn zi yī gùn jié guǒ léi péng
雷震子一棍结果雷鹏。
dōng bó hóu jiāng wén huàn jiàn nǎ zhà zhòng rén lì gōng jiāng dāo fàng xià qǔ biān zài shǒu zhào zhòu wáng dǎ lái
东伯侯姜文焕见哪咤众人立功，将刀放下，取鞭在手，照纣王打来。
zhòu wáng jí zhì kàn shí biān yǐ lái de tài jí shǎn bù jí zǎo yǐ dǎ zhòng hòu bèi jī hū luò mǎ táo huí wǔ mén
纣王及至看时，鞭已来得太急，闪不及，早已打中后背，几乎落马，逃回午门。
zhòng zhū hóu ne yī shēng hǎn qí zhuī zhì wǔ mén
众诸侯呐一声喊，齐追至午门。
zhī jiàn wǔ mén jǐn bì zhòng zhū hóu fāng huí
只见午门紧闭，众诸侯方回。
zi yá míng jīn shōu bīng shēng zhàng zuò xia
子牙鸣金收兵，升帐坐下。
zhòng zhū hóu lái jiàn zi yá
众诸侯来见子牙。
zi yá chá diǎn dà xiǎo jiàng guān sǔn le èr shí liù yuán
子牙查点大小将官，损了二十六员。
yòu jiàn nán bó hóu è shùn bèi zhòu wáng suǒ hài jiāng wén huàn děng zhuó shí shāng dào
又见南伯侯鄂顺被纣王所害，姜文焕等着实伤悼。
wǔ wáng duì zhòng zhū hóu yuē jīn rì zhè chǎng è zhàn dà shī jūn chén míng fēn jiāng jūn hòu yòu shāng zhǔ shàng yī biān shǐ gū xīn xià shèn shì bù rěn
武王对众诸侯曰：“今日这场恶战，大失君臣名分，姜君侯又伤主上一鞭，使孤心下甚是不忍。
jiāng wén huàn yuē dài wáng yán zhī chà yǐ
”姜文焕曰：“大王言之差矣！
zhòu wáng cán nüè rén shén gòng nù biàn shā zhī yú shì cáo yóu bù zú jǐn qí gū dài wáng yòu hé bì wèi bǐ xī zāi
纣王残虐，人神共怒，便杀之于市曹，犹不足尽其辜，大王又何必为彼惜哉！
huà shuō zhòu wáng bèi jiāng wén huàn yī biān dǎ shāng hòu bèi bài huí wǔ mén zhì jiǔ jiān diàn zuò xia dī shǒu bù yán zì jǐ chén yín tàn yuē huǐ bù tīng zhōng jiàn zhī yán guǒ yǒu jīn rì zhī rǔ
话说纣王被姜文焕一鞭打伤后背，败回午门，至九间殿坐下，低首不言，自己沉吟叹曰：“悔不听忠谏之言，果有今日之辱！
kě xī lǔ rén jié léi kūn xiōng dì jiē zāo cǐ nán
可惜鲁仁杰、雷鹍兄弟皆遭此难！
bàng yǒu zhōng dài fū fēi lián è lái zòu yuē jīn bì xià shén wēi tiān zòng suī yú qiān wàn rén zhī zhōng yóu néng dāo pī shù míng fǎn chén
”傍有中大夫飞廉、恶来奏曰：“今陛下神威天纵，虽于千万人之中，犹能刀劈数名反臣。
zhǐ shì wù bèi jiāng wén huàn biān shāng bì xià lóng tǐ zhǐ xū bǎo yǎng shù rì zài lái huì zhàn bì dìng shèng qí fǎn pàn yě
只是误被姜文焕鞭伤陛下龙体，只须保养数日，再来会战，必定胜其反叛也。
gǔ yún jí rén tiān xiàng
古云：‘吉人天相。
shèng fù nǎi bīng jiā zhī cháng bì xià yòu hé xū guò lǜ
’‘胜负乃兵家之常’，陛下又何须过虑？
zhòu wáng yuē zhōng liáng yǐ jǐn wén wǔ xiāo tiáo
”纣王曰：“忠良已尽，文武萧条；
zhèn yǐ zhe shāng hé néng zài jǔ yòu yǒu hé yán yǔ bǐ zhēng héng zāi
朕已着伤，何能再举，又有何颜与彼争衡哉？
suí xiè jiǎ zhòu rù nèi gōng
”随卸甲胄入内宫。
bù biǎo
不表。
qiě shuō fēi lián wèi è lái yuē bīng kùn wǔ mén nèi wú yìng bīng wài wú jiù yuán yǎn jiàn dàn xī bì xiū
且说飞廉谓恶来曰：“兵困午门，内无应兵，外无救援，眼见旦夕必休；
wú bèi hé yǐ chù zhī
吾辈何以处之？
tǎng huò bīng jìn huáng chéng
倘或兵进皇城。
jīng chū shī huǒ yù shí jù fén
‘荆出失火，玉石俱焚。
kě xī bǎi wàn jiā zī jìng bèi tā rén suǒ yǒu
’可惜百万家资，竟被他人所有！
è lái xiào yuē zhǎng xiōng cǐ yán jìng bù zhī shí wù
”恶来笑曰：“长兄此言竟不知时务！
fán wèi zhàng fū zhě dāng jiàn jī ér zuò
凡为丈夫者，当见机而作。
yǎn jiàn zhòu wáng zuò bù dé shì yè tuì bù dé tiān xià zhū hóu wáng zài dàn xī
眼见纣王做不得事业，退不得天下诸侯，亡在旦夕；
wǒ hé nǐ chéng jī qì zhòu guī zhōu yuán bù shī le zì jǐ fù guì
我和你乘机弃纣归周，原不失了自己富贵。
kuàng wǔ wáng rén dé jiāng zǐ yá yīng míng tā jiàn wǒ děng guī zhōu bì bù jiā zuì
况武王仁德，姜子牙英明，他见我等归周，必不加罪。
rú cǐ fāng shì shàng zhe
如此方是上着。
fēi lián yuē xián dì cǐ yán shǐ wǒ rú mèng zhōng huàn xǐng
”飞廉曰：“贤弟此言使我如梦中唤醒。
zhǐ shì hái yǒu yī jiàn yǐ wǒ yú yì sì tā gōng pò huáng chéng zhī rì wǒ hé nǐ rù nèi tíng jiāng chuán guó fú xǐ dào chū cáng yǐn yú jiā dài zhū hóu yì dìng wú xiǎng jì tāng zhě bì zhōu děng wǔ wáng rù nèi tíng wú děng fāng qù cháo jiàn xiàn cǐ guó xǐ yù fú
只是还有一件，以我愚意，俟他攻破皇城之日，我和你入内庭，将传国符玺盗出，藏隐于家，待诸侯议定，吾想继汤者必周，等武王入内庭，吾等方去朝见，献此国玺玉符。
wǔ wáng bì dìng yǐ wǒ men xì zhōng xīn wèi guó xīn rán bù yí bì jiā yǐ jué lù
武王必定以我们系忠心为国，欣然不疑，必加以爵禄。
cǐ bú shì yī jǔ liǎng dé
此不是一举两得？
è lái yòu yuē jí hòu shì bì yǐ wǒ děng wèi zhī jī ér bù shī liáng qín zé mù xián chén zé zhǔ zhī zhì
”恶来又曰：“即后世必以我等为知机，而不失‘良禽择木，贤臣择主’之智。
èr rén yán ba dà xiào zì wèi dé jì
”二人言罢大笑，自谓得计。
zhèng shì
正是：
chī xīn wàng xiǎng jū zhōu shì zhǎn shǒu xī qí xiè jiāng tái
痴心妄想居周室，斩首西岐谢将台。
huà shuō fēi lián yǔ è lái gòng yì qì zhòu guī zhōu bù biǎo
话说飞廉与恶来共议弃纣归周，不表。
qiě shuō zhòu wáng rù nèi gōng yǒu dá jǐ hú xǐ mèi wáng guì rén sān gè qián lái jiē jià
且说纣王入内宫，有妲己、胡喜媚、王贵人三个前来接驾。
zhòu wáng yī jiàn sān rén bù jué xīn tóu suān chǔ yǔ yán bēi yān duì dá jǐ yuē zhèn měi yǐ jī fā jiāng shàng xiǎo shì bù céng zhe xīn liào lǐ qǐ zhī bǐ jiū hé tiān xià zhū hóu huì bīng yú cǐ
纣王一见三人，不觉心头酸楚，语言悲咽，对妲己曰：“朕每以姬发、姜尚小视，不曾着心料理，岂知彼纠合天下诸侯，会兵于此。
jīn rì zhèn qīn yǔ jiāng shàng huì bīng shì gū mò dí
今日朕亲与姜尚会兵，势孤莫敌。
suī rán zhǎn le tā shù yuán fǎn chén dào bèi jiāng wén huàn zhè sī biān shāng hòu bèi zhì lǔ rén jié zhèn wáng léi kūn xiōng dì sǐ jié
虽然斩了他数员反臣，到被姜文焕这厮鞭伤后背，致鲁仁杰阵亡，雷鹍兄弟死节。
zhèn jìng zuò zì sī liào cǐ bù néng jiǔ shǒu wáng zài dàn xī
朕静坐自思，料此不能久守，亡在旦夕。
xiǎng chéng tāng chuán wèi èr shí bā shì jīn yī dàn yǒu shī zhèn jiāng hé miàn mù jiàn xiān dì yú zài tiān zhī yě
想成汤传位二十八世，今一旦有失，朕将何面目见先帝于在天之也！
zhèn yǐ zhuī huǐ wú jí zhǐ sān wèi měi rén yǔ zhèn jiǔ chù yī dàn fēn lí zhèn xīn bù rěn wèi zhī nài hé
朕已追悔无及，只三位美人与朕久处，一旦分离，朕心不忍，为之奈何？
tǎng wǔ wáng bīng rù nèi tíng zhèn qǐ kěn wèi bǐ suǒ lǔ
倘武王兵入内庭，朕岂肯为彼所掳！
zhèn dāng xiān qī zì jìn
朕当先期自尽。
dàn zhèn jué zhī hòu qīng děng bì guī jī fā
但朕绝之后，卿等必归姬发。
zhǐ zhèn yǔ qīng děng yī fān ēn ài jìng rú cǐ jié jú yán zhī tòng xīn
只朕与卿等一番恩爱，竟如此结局，言之痛心！
dào ba lèi rú yǔ xià
”道罢，泪如雨下。
sān yāo wén zhòu wáng zhī yán qí qí guì xià qì duì zhòu wáng yuē qiè děng méng bì xià juàn ài lòu xīn kè gǔ mò shì nán wàng
三妖闻纣王之言，齐齐跪下，泣对纣王曰：“妾等蒙陛下眷爱，镂心刻骨，没世难忘。
jīn bù xìng zāo cǐ lí luàn bì xià yù shě qiè shēn hé wǎng
今不幸遭此离乱，陛下欲舍妾身何往？
zhòu wáng qì yuē zhèn kǒng bèi jiāng shàng suǒ lǔ yǒu rǔ wǒ wàn shèng zhī zūn
”纣王泣曰：“朕恐被姜尚所掳，有辱我万乘之尊。
zhèn jīn bié nǐ sān rén zì yǒu qù xiàng
朕今别你三人，自有去向。
dá jǐ fǔ fú zhòu wáng xī shàng qì yuē qiè tīng bì xià zhī yán xīn rú dāo gē
”妲己俯伏纣王膝上，泣曰：“妾听陛下之言，心如刀割。
bì xià hé jù rěn shě qiè děng ér tā wǎng yé
陛下何遽忍舍妾等而他往耶？
suí chě zhù zhòu wáng páo fú lèi liú biàn miàn róu shēng jiāo yǔ kū zài yī chù shén nán gē shè
”随扯住纣王袍服，泪流遍面，柔声娇语，哭在一处，甚难割舍。
zhòu wáng yì wú kě nài hé suì mìng zuǒ yòu zhì jiǔ yǔ sān měi rén gòng yǐn zuò bié
纣王亦无可奈何，遂命左右治酒，与三美人共饮作别。
zhòu wáng bǎ zhǎn zuò shī yī shǒu gē zhī yǐ quàn jiǔ shī yuē
纣王把盏，作诗一首，歌之以劝酒，诗曰：
yì xī gē wǔ zài lù tái shú zhī jiāng shàng huì bīng lái
“忆昔歌舞在鹿台，孰知姜尚会兵来。
fēn fēi luán fèng wéi jīn rì zài huì yuān yāng yǐ gé gāi
分飞鸾凤惟今日，再会鸳鸯已隔垓。
liè shì jǐn suí yān yàn miè xián chén fāng jì yùn hóng kāi
烈士尽随烟焰灭，贤臣方际运弘开。
yī bēi bié jiǔ xīn rú zuì xǐng hòu cāng sāng biàn jǐ huí
一杯别酒心如醉，醒后沧桑变几回。
huà shuō zhòu wáng zuò shī bì suì lián yǐn shù bēi
话说纣王作诗毕，遂连饮数杯。
dá jǐ yòu fèng yī zhǎn wéi shòu
妲己又奉一盏为寿。
zhòu wáng yuē cǐ jiǔ shèn shì nán yǐn zhēn suǒ wèi bù néng xià yàn zhě yě
纣王曰：“此酒甚是难饮，真所谓不能下咽者也！
dá jǐ yuē bì xià qiě shěng chóu fán
”妲己曰：“陛下且省愁烦。
qiè shēn shēng zhǎng jiàng mén xī rì céng xué dāo mǎ pō néng sī shā
妾身生长将门，昔日曾学刀马，颇能厮杀。
kuàng mèi mei xǐ mèi yǔ wáng guì rén shàn zhī dào shù jiē tōng zhàn fǎ
况妹妹喜媚与王贵人善知道术，皆通战法。
bì xià fàng xīn jīn wǎn kàn qiè děng sān rén yī zhèn chéng gōng jiě bì xià zhī yōu mèn ěr
陛下放心，今晚看妾等三人一阵成功，解陛下之忧闷耳。
zhòu wáng wén yán dà yuè ruò shì yù qī guǒ néng pò zéi zhēn bǎi shì zhī gōng zhèn yòu hé yōu yě
”纣王闻言大悦：“若是御妻果能破贼，真百世之功，朕又何忧也！
dá jǐ yòu fèng zhòu wáng shù bēi nǎi yǔ xǐ mèi wáng guì rén jié shù tíng dāng yì dìng jīn wǎn qù jié zhōu yíng
”妲己又奉纣王数杯，乃与喜媚、王贵人结束停当，议定今晚去劫周营。
zhòu wáng jiàn sān rén jiǎ zhòu zhěng qí xīn zhōng dà xǐ zhǐ kàn jīn wǎn chéng gōng
纣王见三人甲胄整齐，心中大喜，只看今晚成功。
bù biǎo
不表。
qiě shuō zi yá zài yíng zhōng chóu suàn jiǎ zǐ jiè qī zhòu wáng dāng miè
且说子牙在营中筹算：“甲子届期，纣王当灭。
xīn zhōng dà xǐ bù céng zhuó yì jiù wèi zēng dī fáng sān yāo lái jié yíng gù cǐ jī hū shī lì
”心中大喜，不曾着意，就未曾提防三妖来劫营，故此几乎失利。
zhī jiàn jiāng zhì èr gēng zhǐ tīng de bàn kōng zhōng fēng xiǎng
只见将至二更，只听得半空中风响。
zěn jiàn de yǒu fù wèi zhèng fù yuē
怎见得，有赋为证，赋曰：
lěng lěng sōu sōu jīng rén qīng kuàng
冷冷飕飕，惊人清况。
sà sà xiāo xiāo shā yáng chén zhàng
飒飒萧萧，沙扬尘障。
tòu bì chuān chuāng xún bō zhú làng
透壁穿窗，寻波逐浪。
jù guài cáng yāo xìng mó fú liǎng
聚怪藏妖，兴魔伏魉。
yě huì qù zhù hǔ zhāng wēi huì qù cóng lóng fǔ yǎng
也会去助虎张威，会去从龙俯仰。
qǐ chū shí dōu shì xiē yōu yōu dàng dàng xī líng shēng
起初时，都是些悠悠荡荡淅零声；
cì hòu lái què jìn shì pāng pāng pài pài hū hǒu xiǎng
次后来，却尽是滂滂湃湃呼吼响。
qiě xiū yán cuī cán yuè lǐ pó luō
且休言摧残月里婆罗；
jǐn dào shì guā dào rén jiān cóng mǎng
尽道是刮倒人间丛莽。
tuī kāi le jī wù zhòng yún chuī zhé le lán náo huà jiāng
推开了积雾重云，吹折了兰桡画浆。
cāng sōng cuì zhú jǐn zāo yāng zhū gé dān lóu jù sǎo dàng
苍松翠竹尽遭殃，朱阁丹楼俱扫荡。
zhè yī zhèn fēng zhǐ chuī de guǐ kū yǔ shén jīng bā bǎi zhū hóu jù dǎn sàng
这一阵风只吹得鬼哭与神惊，八百诸侯俱胆丧。
huà shuō dá jǐ yǔ hú xǐ mèi děng sān rén jù quán zhuāng jiǎ zhòu shèn shì tíng dāng
话说妲己与胡喜媚等三人俱全装甲胄，甚是停当。
dá jǐ yòng shuāng dāo hú xǐ mèi yòng liǎng kǒu bǎo jiàn wáng guì rén yòng yī kǒu xiù luán dāo jù chéng táo huā mǎ
妲己用双刀，胡喜媚用两口宝剑，王贵人用一口绣鸾刀，俱乘桃花马；
fā yī shēng xiǎng shā rù zhōu yíng
发一声响，杀入周营。
gè jià yāo fēng bō tǔ yáng chén fēi shā zǒu shí chōng jìn zhōu yíng nèi lái
各驾妖风，播土扬尘，飞砂走石，冲进周营内来。
zhī jiàn zhōu yíng zhōng jūn shì zhǐ chǐ jiān bù fēn nán běi nà biàn dōng xī shǒu yíng xiǎo xiào jǐn bēn chí xún luó jiàng shì jiē shù shǒu
只见周营中军士，咫尺间不分南北，那辨东西，守营小校尽奔驰，巡逻将士皆束手。
zhēn gè shì céng wéi mù zhà zhuàng de dōng dǎo xī wāi tiě qí lián chē chōng de qī héng bā shù
真个是：层围木栅撞得东倒西歪，铁骑连车冲得七横八竖。
jīng dòng le dà xiǎo zhòng jiāng jí bào zǐ yá
惊动了大小众将，急报子牙。
zi yá máng qǐ shēn chū zhàng guān kàn zhī jiàn yī pài yāo fēng guài wù gǔn jiāng jìn lái
子牙忙起身出帐观看，只见一派妖风怪雾，滚将进来。
zi yá máng chuán lìng mìng zhòng mén rén qí qù jiāng yāo guài huò lái
子牙忙传令：“命众门人齐去，将妖怪获来！
nǎ zhà tīng de jí dēng fēng huǒ lún yáo huǒ jiān qiāng
”哪咤听得，急登风火轮，摇火尖枪；
yáng jiǎn zòng mǎ shǐ sān jiān dāo
杨戬纵马，使三尖刀；
léi zhèn zǐ shǐ huáng jīn gùn
雷震子使黄金棍；
wéi hù yòng xiáng mó chǔ
韦护用降魔杵；
lǐ jìng yáo fāng tiān jǐ
李靖摇方天戟；
jīn mù èr zhà yòng sì kǒu bǎo jiàn qí shā chū zhōng jūn zhàng lái yíng dí sān yāo
金、木二咤用四口宝剑，齐杀出中军帐来，迎敌三妖。
zhī jiàn sān yāo quán shēn jiǎ zhòu héng chōng zhí zhuàng zuǒ yòu sī shā
只见三妖全身甲胄，横冲直撞，左右厮杀。
yáng jiǎn dà hū yuē hǎo yè zhàng
杨戬大呼曰：“好业障！
bú yào chāng jué gǎn lái cǐ zì sòng sǐ yě
不要猖獗，敢来此自送死也！
nǎ zhà dēng lún duó yǒng dāng xiān
”哪咤登轮，夺勇当先；
qī wèi mén rén jiāng sān yāo wéi zài gāi xīn
七位门人将三妖围在垓心。
zi yá zài zhōng jūn yòng wǔ léi zhèng fǎ zhèn yā yá fēn bǎ shǒu yī fàng bàn kōng zhōng yī shēng pī lì zhǐ zhèn de sān yāo dǎn zhàn xīn hán
子牙在中军用五雷正法镇压邪氛，把手一放，半空中一声霹雳，只震得三妖胆战心寒。
sān yāo jiàn lái de shì tóu bù hǎo jù shì dào shù zhī shì liào nán qǔ shèng bù gǎn liàn zhàn jiè yī zhèn guài fēng lián rén dài mǎ chōng chū zhōu yíng wǎng wǔ mén táo huí
三妖见来的势头不好，俱是道术之士，料难取胜，不敢恋战，借一阵怪风，连人带马冲出周营，往午门逃回。
sān yāo zì èr gēng rù zhōu yíng zhǐ zhì sì gēng fāng cái táo huí lái yě shāng le xiē shì zú
三妖自二更入周营，只至四更方才逃回来，也伤了些士卒。
bù biǎo
不表。
qiě shuō zhòu wáng zài wǔ mén wài kàn sān fēi jīn yè jié yíng chéng gōng xǐ mù yǐ dài
且说纣王在午门外看三妃今夜劫营成功，洗目以待。
hū jiàn sān fēi lái zhì zhòu wáng wèn yuē sān qīng jié yíng shèng fù rú hé
忽见三妃来至，纣王问曰：“三卿劫营，胜负如何？
dá jǐ yuē jiāng zǐ yá jù yǒu zhǔn bèi gù cǐ bù néng chéng gōng jī hū bèi tā zhòng mén rén kùn yú gāi xīn xiǎn bù néng jiàn bì xià yě
”妲己曰：“姜子牙俱有准备，故此不能成功，几乎被他众门人困于垓心，险不能见陛下也。
zhòu wáng wén yán dà jīng dī shǒu bù yán jìn le wǔ mén shàng le dà diàn zhòu wáng bù jué lèi xià yuē bù qī tiān yì sàng wú mò kě jiù jiě
”纣王闻言大惊，低首不言，进了午门，上了大殿，纣王不觉泪下曰：“不期天意丧吾，莫可救解。
dá jǐ yì qì yuē qiè shēn zhǐ wàng jīn rì chéng gōng píng dìng fǎn chén ér ān shè jì bù liào tiān xīn bù shùn lì bù néng zhī rú zhī nai hé
”妲己亦泣曰：“妾身指望今日成功，平定反臣而安社稷，不料天心不顺，力不能支，如之奈何！
zhòu wáng yuē zhèn yǐ zhī tiān yì nán huí fēi rén lì kě jiě cóng jīn yǔ nǐ sān rén yī bié gè zì tóu shēng miǎn shǐ bǐ cǐ qiān bàn
”纣王曰：“朕已知天意难回，非人力可解，从今与你三人一别，各自投生，免使彼此牵绊。
bǎ páo xiù yī bǎi jìng wǎng zhāi xīng lóu qù le
”把袍袖一摆，径往摘星楼去了。
sān yāo yě wèi liú bú zhù
三妖也慰留不住。
hòu rén yǒu shī tàn zhī shī yuē
后人有诗叹之，诗曰：
dà shà jiāng qīng zhǐ yī jīng shàng sī jié zhài pò zhōu bīng
大厦将倾止一茎，尚思劫寨破周兵。
shú zhī tiān yì guī zhēn zhǔ yóu xiàng sān yāo su bié qíng
孰知天意归真主，犹向三妖诉别情。
huà shuō sān yāo jiàn zhòu wáng zì wǎng zhāi xīng lóu qù le dá jǐ wèi èr yāo yuē jīn rì zhòu wáng cǐ qù bì xún zì jìn zhǐ wǒ děng shù nián lái bǎ chéng tāng yí gè tiān xià sòng de gàn gān jìng jìng rú jīn wǒ men què wǎng nà lǐ qù hǎo
话说三妖见纣王自往摘星楼去了，妲己谓二妖曰：“今日纣王此去，必寻自尽，只我等数年来把成汤一个天下送得干干净净，如今我们却往那里去好？
jiǔ tóu zhì jī jīng yuē wǒ děng zhǐ hǎo mí huò zhòu wáng qí tā jiē bù tīng yě
”九头雉鸡精曰：“我等只好迷惑纣王，其它皆不听也。
cǐ shí wú chǔ kě qī bù ruò hái guī xuān yuán fén qù yī rán zì jiā cháo xué shàng kě ān shēn zài wèi zhī jì
此时无处可栖，不若还归轩辕坟去，依然自家巢穴，尚可安身，再为之计。
yù shí pí pá jīng yuē jiě jie zhī yán shén shàn
”玉石琵琶精曰：“姐姐之言甚善。
sān yāo gòng yì hái guī jiù cháo
”三妖共议还归旧巢。
bù biǎo
不表。
qiě shuō zi yá bèi sān yāo jié yíng shā zhì yíng qián sān yāo táo dùn
且说子牙被三妖劫营，杀至营前，三妖逃遁。
zi yá shōu jūn shēng zhàng zuò xia
子牙收军，升帐坐下。
zhòng zhū hóu shàng zhàng cān yè
众诸侯上帐参谒。
zi yá yuē yī shí wèi zēng fáng cǐ yāo niè bèi tā jié zhài
子牙曰：“一时未曾防此妖孽，被他劫寨。
xìng de zhòng mén rén jù shì dào shù zhī shì bù rán jǐ wèi suǒ suàn shī le ruì qì
幸得众门人俱是道术之士，不然几为所算，失了锐气。
jīn ruò bù zǎo chú hòu bì wéi huàn
今若不早除，后必为患。
zi yá yán ba mìng pái xiāng àn
”子牙言罢，命排香案。
zuǒ yòu wén mìng jí jiāng xiāng àn shī shè tíng dāng
左右闻命，即将香案施设停当。
zi yá dǎo bì jiāng jīn qián pái xià nǎi dà jīng yuē yuán lái rú cǐ
子牙祷毕，将金钱排下，乃大惊曰：“原来如此！
ruò zài chí yán jǐ bèi sān yāo táo qù
若再迟延，几被三妖逃去。
máng chuán lìng mìng yáng jiǎn lǐng jiǎn tiě nǐ qù bǎ jiǔ tóu zhì jī jīng ná lái
”忙传令，命：“杨戬领柬帖，你去把九头雉鸡精拿来。
rú zǒu le dìng àn jūn fǎ
如走了，定按军法！
yáng jiǎn lǐng lìng qù le
”杨戬领令去了。
zi yá yòu lìng léi zhèn zi lǐng jiǎn tiě nǐ qù bǎ jiǔ wěi hú lí jīng ná lái
子牙又令：“雷震子领柬帖，你去把九尾狐狸精拿来。
rú ruò suǒ shī dìng yī jūn fǎ
如若所失，定依军法！
yòu lìng wéi hù lǐng jiǎn tiě nǐ qù jiāng yù shí pí pá jīng ná lái
”又令：“韦护领柬帖，你去将玉石琵琶精拿来。
rú wéi lìng dìng àn jūn fǎ
如违令，定按军法！
sān gè mén rén lǐng lìng chū le yuán mén yì yuē wǒ sān rén qù ná cǐ sān yāo bù zhī cóng hé chù xià shǒu
”三个门人领令，出了辕门，议曰：“我三人去拿此三妖，不知从何处下手？
nà lǐ qù xún tā
那里去寻他？
yáng jiǎn yuē sān yāo cǐ shí liào zhòu wáng yǐ bù jì shì le bì jìng cóng gōng zhōng táo chū
”杨戬曰：“三妖此时料纣王已不济事了，必竟从宫中逃出。
wú děng jiè tǔ dùn zhàn zài kōng zhōng děng hòu kàn tā cóng hé chù táo zǒu
吾等借土遁，站在空中等候，看他从何处逃走。
wú děng wù yào xiǎo xīn qín huò bù dé lǔ mǎng kǒng yǒu shū yú bù biàn
吾等务要小心擒获，不得卤莽，恐有疏虞不便。
léi zhèn zǐ yuē yáng shī xiōng yán zhī yǒu lǐ
”雷震子曰：“杨师兄言之有理。
dào ba gè jià tǔ dùn wǎng kōng zhōng děng hòu sān yāo lái zhì
”道罢，各架土遁，往空中等候三妖来至。
yǒu shī zàn zhī shī yuē
有诗赞之，诗曰：
yī dào guāng huá yǐn fǎ shēn xiū chéng huàn huà hé tiān zhēn
一道光华隐法身，修成幻化合天真。
qū lóng fú hǔ shēng lái miào jīn rì sān yāo zěn tuō shén
驱龙伏虎生来妙，今日三妖怎脱神。
huà shuō dá jǐ yǔ hú xǐ mèi wáng guì rén zài gōng zhōng hái chī le jǐ gè gōng rén fāng cái qǐ shēn
话说妲己与胡喜媚、王贵人在宫中还吃了几个宫人，方才起身。
yī zhèn fēng xiǎng sān yāo qǐ zài kōng zhōng wǎng qián yào zǒu zhī jiàn yáng jiǎn kàn jiàn fēng xiǎng suí yǔ léi zhèn zi wéi hù yuē niè guài lái yě
一阵风响，三妖起在空中，往前要走，只见杨戬看见风响，随与雷震子、韦护曰：“孽怪来也！
gè yào xiǎo xīn
各要小心！
yáng jiǎn līng bǎo jiàn dà hū yuē guài wù xiū zǒu
”杨戬拎宝剑大呼曰：“怪物休走！
wú lái yě
吾来也！
jiǔ tóu zhì jī jīng jiàn yáng jiǎn zhàng jiàn gǎn lái jǔ shǒu zhōng jiàn mà dào wǒ men zǐ mèi duàn sòng le chéng tāng tiān xià yǔ nǐ men de gōng míng nǐ fǎn lái hài wǒ děng hé wú tiān lǐ yě
”九头雉鸡精见杨戬仗剑赶来，举手中剑骂道：“我们姊妹断送了成汤天下，与你们的功名，你反来害我等，何无天理也！
yáng jiǎn dà nù yuē yè chù xiū de duō yán zǎo zǎo shòu fù
”杨戬大怒曰：“业畜休得多言，早早受缚！
wú fèng jiāng yuán shuài jiàng lìng tè lái qín nǐ
吾奉姜元帅将令，特来擒你！
bú yào zǒu chī wú yī jiàn
不要走，吃吾一剑！
zhì jī jīng jǔ jiàn lái yíng
”雉鸡精举剑来迎。
léi zhèn zi huáng jīn gùn dǎ lái zǎo yǒu jiǔ wěi hú lí jīng shuāng dāo jià zhù
雷震子黄金棍打来，早有九尾狐狸精双刀架住。
wéi hù xiáng mó chǔ dǎ lái yù shí pí pá jīng yòng xiù luán dāo dí zhù
韦护降魔杵打来，玉石琵琶精用绣鸾刀敌住。
sān yāo yǔ yáng jiǎn děng sān rén zhàn wèi jí sān wǔ huí hé sān yāo jià yāo guāng táo zǒu
三妖与杨戬等三人战，未及三五回合，三妖架妖光逃走；
yáng jiǎn yǔ léi zhèn zi wéi hù kǒng yǒu shī jǐn jǐn gǎn lái
杨戬与雷震子、韦护恐有失，紧紧赶来。
zěn jiàn de yǒu zàn wèi zhèng zàn yuē
怎见得，有赞为证，赞曰：
yāo guāng dàng dàng lěng qì sōu sōu
妖光荡荡，冷气飕飕。
yāo guāng dàng dàng xù rì wú guāng
妖光荡荡，旭日无光；
lěng qì sōu sōu qián kūn hēi àn
冷气飕飕，乾坤黑暗。
huáng hé mò mò guài chén fēi hēi wù màn màn yāo qì cǎn
黄河漠漠怪尘飞，黑雾漫漫妖气惨。
zhì jī jīng hú lí jīng pí pá jīng wǎng qián táo shì diàn guāng fēi shǎn
雉鸡精、狐狸精、琵琶精往前逃，似电光飞闪；
léi zhèn zi yǔ yáng jiǎn bìng wéi hù jǐn zhuī suí rú zhòu yǔ kuáng fēng
雷震子与杨戬并韦护紧追随，如骤雨狂风。
sān yāo yào mìng huǎng rú nǔ jiàn lí xián nà gù dōng xī nán běi
三妖要命，恍如弩箭离弦，那顾东西南北；
sān shèng zhēng gōng qià sì yè luò suí fēng qǐ zhī liú xíng kǎn zhǐ
三圣争功，恰似叶落随风，岂知流行坎止。
léi zhèn xìng qǐ zhuī de hú lí yǒu xué nán xún
雷震性起，追得狐狸有穴难寻；
yáng jiǎn xīn máng gǎn de zhì jī shàng tiān wú lù
杨戬心忙，赶得雉鸡上天无路。
pí pá xìng qiǎo yù téng nuó
琵琶性巧欲腾挪；
wéi hù yīng míng qū yā dìng
韦护英明驱压定。
zhè yě shì sān yāo zuò guò zuì yè duō gù yù zhe sān shèng lì gōng néng qǔ mìng
这也是三妖作过罪业多，故遇着三圣立功能取命。
huà shuō nà yáng jiǎn zhuī gǎn jiǔ tóu zhì jī jīng wǎng qián duō shí kàn kàn gǎn shàng yáng jiǎn qǔ chū xiāo tiān quǎn jì zài kōng zhōng
话说那杨戬追赶九头雉鸡精，往前多时，看看赶上，杨戬取出哮天犬祭在空中；
nà quǎn nǎi xian quǎn xiū chéng líng xìng jiàn yāo jīng wǔ zhǎo zhāng yá gǎn shàng qián yī kǒu jiāng zhì jī tóu yǎo diào le yí gè
那犬乃仙犬修成灵性，见妖精舞爪张牙，赶上前一口，将雉鸡头咬吊了一个。
nà yāo jīng yě gù bu de téng tòng dài xuè táo zāi
那妖精也顾不得疼痛，带血逃灾。
yáng jiǎn jiàn quǎn shāng le tā yī tóu yī jiù zǒu le xīn xià zháo máng jí jià tǔ dùn jǐn zhuī
杨戬见犬伤了他一头，依旧走了，心下着忙，急驾土遁紧追。
léi zhèn zi zhuī hú lí wéi hù zhuī pí pá jīng jǐn jǐn bù shě
雷震子追狐狸，韦护追琵琶精，紧紧不舍。
zhī jiàn qián miàn liǎng shǒu huáng fān kōng zhōng piāo dàng xiāng yān ǎi ǎi biàn dì yīn yūn
只见前面两首黄旛，空中飘荡，香烟霭霭，遍地氤氲。
bù zhī shì shuí lái le qiě tīng xià huí fēn jiě
不知是谁来了，且听下回分解。