zhū qīng léi yán yǒu bì chóu cuàn nì shēn shān zhě shí yuè bái fēng qīng jiàn yī guǐ xǐ yǐ bái yáng xià fú bù gǎn qǐ
朱青雷言，有避仇窜匿深山者，时月白风清，见一鬼徙倚白杨下，伏不敢起。
guǐ hū jiàn zhī yuē jūn hé bù chū
鬼忽见之曰：君何不出？
lì ér dá yuē wú wèi jūn
栗而答曰：吾畏君。
guǐ yuē zhì kě wèi zhě mò ruò rén guǐ hé wèi yān
鬼曰：至可畏者莫若人，鬼何畏焉？
shǐ jūn diān pèi zhì cǐ zhě rén yé guǐ yé
使君颠沛至此者，人耶鬼耶？
yī yǐ ér yǐn
一矣而隐。
yú wèi cǐ qīng léi yǒu jī zhī yù yán yě
余谓此青雷有激之寓言也。
dū chá yuàn kù zhōng yǒu jù mǎng shí huò yè chū
都察院库中有巨蟒，时或夜出。
yú guān zǒng xiàn shí fán liǎng jiàn
余官总宪时，凡两见。
qí pán jī zhe chén chù yuē guǎng èr cùn yú jì qí shēn dāng héng jìng wǔ cùn
其蟠迹著尘处，约广二寸余，计其身当横径五寸。
bì wú xià mén yì wú xià chuāng léng kuò bù jí èr cùn bù shí hé yǐ chū rù
壁无罅，门亦无罅，窗棱阔不及二寸，不识何以出入。
dà dǐ wù jiǔ zé néng huà xíng hú mèi néng zì chuāng xì wǎng lái qí běn xíng yì fēi chuāng xì suǒ róng yě
大抵物久则能化形，狐魅能自窗隙往来，其本形亦非窗隙所容也。
táng lì yún qí chū yīng xiū jiù shū wú yàn
堂吏云其出应休咎，殊无验。
shén qí shuō ěr
神其说耳。
yōu míng yì lù rén suǒ néng zhì zhě guǐ shén bù bì gèng zhì zhī shì bù dú yě
幽明异路，人所能治者，鬼神不必更治之，示不渎也；
yōu míng yī lǐ rén suǒ bù jí zhì zhě guǐ shén huò yì dài zhì zhī shì bù cè yě
幽明一理，人所不及治者，鬼神或亦代治之，示不测也。
gē tài pú xiān zhōu yán yǒu nú zǐ cháng zuì qǐn chéng huáng shén àn shàng shén jū qù chī èr shí liǎng gǔ qīng hén bān bān tài pú mù jiàn zhī
戈太仆仙舟言，有奴子尝醉寝城隍神案上，神拘去笞二十，两股青痕斑斑，太仆目见之。
dù shēng cūn jù yú jiā shí bā lǐ yǒu tān fù shì zhī huì zhōu qí yǎng xí wèi qiè zhě qí xí suī wèi chéng hūn rán yǔ fu jù yǐ shù nián yì bù zài shì
杜生村，距余家十八里，有贪富室之贿，鬻其养媳为妾者，其媳虽未成婚，然与夫聚已数年，义不再适。
dù shì bù kě zhǐ nǎi mì yuē tóng táo
度事不可止，乃密约同逃。
wēng gū jué ér zhuī zhī èr rén yè dǐ yú cūn tǔ shén cí wú kě qī zhǐ xiāng bào qì
翁姑觉而追之，二人夜抵余村土神祠，无可栖止，相抱泣。
hū cí nèi yǔ yuē zhuī zhě qiě zhì kě nì shén àn xià
忽祠内语曰：追者且至，可匿神案下。
é miào zhù liàng qiàng zuì guī héng wò mén wài
俄庙祝踉跄醉归，横卧门外。
wēng gū zhuī zhì wèn zōng jì miào zhù yì yǔ yīng yuē shì xiǎo nán nǚ èr rén yé
翁姑追至，问踪迹，庙祝呓语应曰：是小男女二人耶？
nián yuē ruò gān yī lǚ ruò hé xiàng mǒu lù qù yǐ
年约若干，衣履若何，向某路去矣。
wēng gū jí xún suǒ zhǐ lù wǎng èr rén yīn de miǎn
翁姑急循所指路往，二人因得免。
qǐ shí zhì xí zhī fù mǔ jiā fù mǔ yù sòng guān nǎi dé bù zhōu
乞食至媳之父母家，父母欲讼官，乃得不鬻。
ěr shí cí zhōng wú yī rén
尔时祠中无一人。
miào zhù yuē wú chū bù zhī shì shì yì bù jì zuò shì yǔ gài jiē tǔ shén zhī líng yě
庙祝曰：吾初不知是事，亦不记作是语，盖皆土神之灵也。
qián lóng gēng zǐ jīng shī yáng méi zhú xié jiē huǒ suǒ huǐ dài bǎi yíng
乾隆庚子，京师杨梅竹斜街，火所毁殆百楹。
yǒu pò wū kuī rán dú cún
有破屋岿然独存。
sì miàn tuí yuán qí rú jiè huà nǎi guǎ xí shǒu bìng gū bù qù yě
四面颓垣，齐如界画，乃寡媳守病姑不去也。
cǐ suǒ wèi xiào dì zhī zhì tōng yú shén míng
此所谓孝弟之至，通于神明。
yú shì sù níng jiù zú yě
于氏，肃宁旧族也。
wèi zhōng xián qiè bǐng shí shì wáng hóu jiàng xiàng rú tǔ jū gù yǐ shēng zhǎng sù níng ěr rǔ mù rǎn wàng yú shì rú wáng xiè
魏忠贤窃柄时，视王侯将相如土苴，顾以生长肃宁，耳濡目染，望于氏如王谢。
wèi zhí qiú hūn fēi děi yú shì nǚ bù kě
为侄求婚，非得于氏女不可。
shì yú shì shǎo zǐ fù xiāng shì nǎi zhì jiǔ qiáng yāo zhì jiā miàn yǔ yì
适于氏少子赴乡试，乃置酒强邀至家，面与议。
yú shēng niàn xǔ zhī zé huò zài hòu rì
于生念：许之则祸在后日；
bù xǔ zé huò zài mù qián cù bù néng jué yán fù zài nán zì zhuān
不许则祸在目前，猝不能决，言父在难自专。
zhōng xián yuē cǐ yì ěr
忠贤曰：此易耳。
jūn sù zuò lǐ wǒ néng jí zhì tài wēng yě
君速作礼，我能即致太翁也。
shì xī yú wēng mèng qí wáng fù dū kè rú píng rì mìng yǐ èr tí yī wèi kǒng zǐ yuē nuò yī wèi guī jié qí shēn ér yǐ yǐ
是夕，于翁梦其亡父，督课如平日，命以二题：一为孔子曰诺，一为归洁其身而已矣。
fāng gòu sī hū kòu mén jīng xǐng de zǐ shū huǎng rán dùn wù
方构思，忽叩门惊醒，得子书，恍然顿悟。
yīn fù shū xǔ yīn ér fù yán bìng pō jí cù zi sù guī
因复书许姻，而附言病颇棘，促子速归。
sù níng qù jīng sì bǎi yú lǐ bǐ xìn fǎn tiān fu wēi míng yǎn jù yóu wèi sàn
肃宁去京四百余里，比信返，天甫微明，演剧犹未散。
yú shēng cōng cōng shù zhuāng tú zhōng guān lì yíng hòu zhě yǐ gòng zhàng xiāng zhǔ
于生匆匆束装，途中官吏迎候者已供帐相属。
dǐ jiā hòu fù zǐ jù chēng jí bù chū
抵家后，父子俱称疾不出。
shì suì wèi tiān qǐ jiǎ zǐ
是岁为天启甲子。
yuè sān zài ér zhōng xián bài jìng miǎn yú nán
越三载而忠贤败，竟免于难。
shì dìng hòu yú wēng zuò xiǎo chē biàn yóu jiāo wài yuē wú sān zài dù mén jǐn bó de cǐ rì kàn huā yǐn jiǔ
事定后，于翁坐小车，遍游郊外曰：吾三载杜门，仅博得此日看花饮酒。
jí hu wēi zāi
岌乎危哉！
yú shēng bīn xíng shí zhōng xián shòu yǐ xiǎo xiàng yuē xiān shǐ xīn fù shi wǒ miàn
于生濒行时，忠贤授以小像，曰：先使新妇识我面。
yú shì yú yú jiā wèi biǎo qi yú ér shí shàng jiàn cǐ zhóu
于氏于余家为表戚，余儿时尚见此轴。
mào xiū wěi ér xiù xuē miàn bái sè yǐn chì liǎng quán wēi lù jiá wēi xiá mù guāng rú zuì wò cán yǐ shàng zhě shí báo yūn rú wēi zhǒng yī fēi hóng zuò páng jǐ shàng lù liè jīn yìn jiǔ
貌修伟而秀削，面白，色隐赤，两颧微露，颊微狭，目光如醉，卧蚕以上，赭石薄晕，如微肿，衣绯红，座旁几上，露列金印九。
dù lín zhèn tǔ shén cí dào shì mèng tǔ shén yǔ yuē cǐ dì fán jù wú shī yú hē hù zhì yì guǐ wù rù xiào zǐ jié fù jiā sǔn shāng tóng zhì jīn juān zhì qù yǐ
杜林镇土神祠道士，梦土神语曰：此地繁剧，吾失于呵护，至疫鬼误入孝子节妇家，损伤童稚，今镌秩去矣。
xīn shén xìng yán zhòng rǔ shàn shì zhī kǒng bù shì wǒ gū róng yě
新神性严重，汝善事之，恐不似我姑容也。
wèi chūn mèng wú píng shū bù jiè yì
谓春梦无凭，殊不介意。
yuè shù rì zuì wò shén zuò páng de hán jí jǐ dài
越数日，醉卧神座旁，得寒疾几殆。
jǐng zhōu gē tài shǒu tóng yuán guān shuò píng shí yǒu mù kè yè zhōng shuì xǐng míng yuè mǎn chuāng jiàn yī nǚ zǐ zài jǐ cè zuò dà bù hū jiā nú
景州戈太守桐园，官朔平时，有幕客夜中睡醒，明月满窗，见一女子在几侧座，大怖，呼家奴。
nǚ zǐ yáo shǒu yuē wú jū cǐ jiǔ yǐ jūn bú jiàn ěr
女子摇手曰：吾居此久矣，君不见耳。
jīn ǒu bì bù jí hé jīng hài nǎi ěr
今偶避不及，何惊骇乃尔。
mù kè hū yì jí nǚ zǐ shěn yuē guǒ yù huò jūn nú qǐ néng jiù
幕客呼益急，女子哂曰：果欲祸君，奴岂能救？
fú yī jù qǐ rú wēi fēng zhī zhèn chuāng zhǐ chuān líng ér shì
拂衣遽起，如微风之振窗纸，穿棂而逝。
yǐng zhōu wú míng jīng yuè míng yán qí xiāng lǎo rú lín shēng duān rén yě
颖州吴明经跃鸣言，其乡老儒林生，端人也。
cháng dú shū shén miào zhōng miào gù hóng kuò jiù jū zhě duō lín shēng xìng gū qiào zú bù xiāng wén wèn
尝读书神庙中，庙故宏阔，僦居者多，林生性孤峭，卒不相闻问。
yī rì yè bàn bú mèi sàn bù yuè xià hū yī kè lái xù hán wēn
一日，夜半不寐，散步月下，忽一客来叙寒温。
lín shēng fāng jì mò yīn yāo rù shì gòng tán shén yǒu lǐ zhì
林生方寂寞，因邀入室共谈，甚有理致。
ǒu jí yīn guǒ zhī shì lín shēng yuē shèng xián zhī wéi shàn jiē wú suǒ wèi ér wèi zhě yě
偶及因果之事，林生曰：圣贤之为善，皆无所为而为者也。
yǒu suǒ wèi ér wèi qí shì suī hé wú lǐ qí xīn yǐ chún hu rén yù yǐ
有所为而为，其事虽合，无理其心已，纯乎人欲矣。
gù fó shì fú tián zhī shuō jūn zǐ fú dào yě
故佛氏福田之说，君子弗道也。
kè yuē xiān shēng zhī yán cuì rán rú zhě zhī yán yě
客曰：先生之言，粹然儒者之言也。
rán yòng yǐ lǜ jǐ zé kě yòng yǐ lǜ rén zé bù kě
然用以律己则可，用以律人则不可；
yòng yǐ lǜ jūn zǐ yóu kě yòng yǐ lǜ tiān xià zhī rén zé duàn bù kě
用以律君子犹可，用以律天下之人则断不可。
shèng rén zhī lì jiào yù rén wéi shàn ér yǐ
圣人之立教，欲人为善而已。
qí bù néng wèi zhě zé yòu yè yǐ chéng zhī
其不能为者，则诱掖以成之；
bù kěn wèi zhě zé qū cè yǐ pò zhī yú shì hū xíng shǎng shēng yān
不肯为者，则驱策以迫之，于是乎刑赏生焉。
néng yīn mù shǎng ér wéi shàn shèng rén dàn yǔ qí shàn bì bù zé qí wèi qiú shǎng ér rán yě
能因慕赏而为善，圣人但与其善，必不责其为求赏而然也；
néng yīn wèi xíng ér wéi shàn shèng rén yì yǔ qí shàn bì bù zé qí wèi bì xíng ér rán yě
能因畏刑而为善，圣人亦与其善，必不责其为避刑而然也。
gǒu yǐ xíng shǎng shǐ zhī xún tiān lǐ ér yòu zé mù shǎng wèi xíng zhī wéi rén yù shì bù jī quàn yú xíng shǎng wèi zhī bù shàn
苟以刑赏使之循天理，而又责慕赏畏刑之为人欲，是不激劝于刑赏，谓之不善；
jī quàn yú xíng shǎng yòu wèi zhī bù shàn rén qiě wú suǒ cuò shǒu zú yǐ
激劝于刑赏，又谓之不善，人且无所措手足矣。
kuàng mù shǎng bì xíng jì wèi zhī rén yù ér yòu jī quàn yǐ xíng shǎng rén qiě wèi shèng rén shí yǐ rén yù dǎo mín yǐ
况慕赏避刑，既谓之人欲，而又激劝以刑赏，人且谓圣人实以人欲导民矣。
yǒu shì lǐ yú
有是理欤？
gài tiān xià shàng zhì shǎo ér fán mín duō gù shèng rén zhī xíng shǎng wèi zhōng rén yǐ xià shè jiào
盖天下上智少而凡民多，故圣人之刑赏，为中人以下设教；
fó shì zhī yīn guǒ yì wèi zhōng rén yǐ xià shuō fǎ
佛氏之因果，亦为中人以下说法。
rú shì zhī zōng suī shū zhì qí jiào rén wéi shàn zé yì guī yī zhé
儒释之宗虽殊，至其教人为善，则意归一辙。
xiān shēng zhí dǒng zi móu lì jì gōng zhī shuō yǐ bó fó shì zhī yīn guǒ jiāng yǐ shèng rén zhī xíng shǎng ér bó zhī hu
先生执董子谋利计功之说，以驳佛氏之因果，将以圣人之刑赏而驳之乎？
xiān shēng tú jiàn zī liú yòu rén bù shī wèi zhī xíng shàn wèi zhī de fú
先生徒见缁流诱人布施，谓之行善，谓之得福；
jiàn yú mín chí zhāi shāo xiāng wèi zhī xíng shàn wèi kě de fú
见愚民持斋烧香，谓之行善，谓可得福。
bù rú shì zhě wèi zhī bù xíng shàn bì huò zuì suì wèi fó shì yīn guǒ shì yǐ huò zhòng ér bù zhī fó shì suǒ wèi shàn è yǔ rú wú yì
不如是者，谓之不行善，必获罪，遂谓佛氏因果，适以惑众，而不知佛氏所谓善恶，与儒无异。
suǒ wèi shàn è zhī bào yì yǔ rú wú yì yě
所谓善恶之报，亦与儒无异也。
lín shēng yì bù wèi rán shàng yù gèng shēn jǐ yì fǔ yǎng zhī qīng tiān yǐ jiāng shǔ kè qǐ yù qù gù wǎn liú zhī hū tǐng rán bù dòng nǎi miào zhōng yī ní sù pàn guān
林生意不谓然，尚欲更申己意，俯仰之倾，天已将曙，客起欲去，固挽留之，忽挺然不动，乃庙中一泥塑判官。
zú zǔ léi yáng gōng yán xī yǒu yù míng lì zhě wèn mìng jiē qián dìng rán hu
族祖雷阳公言，昔有遇冥吏者，问命皆前定，然乎？
yuē rán
回答说：是的。
rán tè qióng tōng shòu yāo zhī shù ruò táng xiǎo shuō suǒ chēng yù zhī shí liào nǎi shù shì shè fù fǎ ěr
然特穷通寿夭之数，若唐小说所称预知食料，乃术士射复法耳。
rú rén rén suǒ jì cǐ děng shì suī dà dì wèi jià bù néng guǐ cǐ bù jí yǐ
如人人琐记此等事，虽大地为架，不能庋此簿籍矣。
wèn dìng shù kě yí hu
问定数可移乎？
yuē kě
曰：可。
dà shàn zé yí dà è zé yí
大善则移，大恶则移。
wèn shú dìng zhī shú yí zhī yuē qí rén zì dìng zì yí guǐ shén wú quán yě
问孰定之孰移之，曰：其人自定自移，鬼神无权也。
wèn guǒ bào hé yǒu yàn yǒu bù yàn yuē rén shì shàn è lùn yī shēng huò fú yì lùn yī shēng míng sī zé shàn è jiān qián shēng huò fú jiān hòu shēng gù ruò huò shuǎng yě
问果报何有验有不验，曰：人世善恶论一生，祸福亦论一生，冥司则善恶兼前生，祸福兼后生，故若或爽也。
wèn guǒ bào hé yǐ bù tóng
问果报何以不同？
yuē cǐ jiē gè yīn qí běn mìng
曰：此皆各因其本命。
yǐ rén shì pì zhī tóng yī qiān guān shàng shū qiān yī jí zé zǎi xiàng diǎn shǐ qiān yī jí bù guò zhǔ bù ěr
以人事譬之，同一迁官，尚书迁一级则宰相，典史迁一级不过主簿耳。
tóng yī juān zhì yǒu jiā jí zhě dǐ wú jiā jí zé jìng juān yǐ
同一镌秩，有加级者抵，无加级则竟镌矣。
gù shì tóng ér bào huò yì yě
故事同而报或异也。
wèn hé bù shǐ rén xiān zhī
问何不使人先知？
yuē shì bù kě yě
曰：势不可也。
xiān zhī zhī zé rén shì xi zhū gě wǔ hòu wèi duō shì táng liù chén wèi zhī mìng yǐ
先知之则人事息，诸葛武侯为多事，唐六臣为知命矣。
wèn hé yǐ yòu shǐ rén ǒu zhī
问何以又使人偶知？
yuē bù ǒu shì zhī zé shì wú guǐ shén ér rén xīn sì nuǎn mèi nán zhī zhī chù jiāng wú bù wéi yǐ
曰：不偶示之，则恃无鬼神而人心肆，暖昧难知之处，将无不为矣。
xiān yáo ān gōng cháng shù zhī yuē cǐ huò léi yáng suǒ lùn tuō zhū míng lì yě rán kuí zhī yǐ lǐ liàng yì bù guò rú sī
先姚安公尝述之曰：此或雷阳所论，托诸冥吏也，然揆之以理，谅亦不过如斯。
xiān yáo ān gōng yǒu pū mào jǐn hòu ér zuì yǒu xīn jì
先姚安公有仆，貌谨厚而最有心计。
yī rì chéng zhǔ rén jí xū shì cí yāo lè de yíng shù shí jīn
一日，乘主人急需，饰词邀勒，得赢数十金。
qí fù yì xìng xìng zì hào ruò bù kě fàn ér yīn yǒu wài yù jiǔ yù yǔ suǒ huān táo kǔ wú zī fǔ jì dé cǐ jīn jí dào zhī tóng dùn
其妇亦悻悻自好，若不可犯，而阴有外遇，久欲与所欢逃，苦无资斧，既得此金，即盗之同遁。
yuè shí yú rì bǔ huò fū fù zhī jiān nǎi bìng bài
越十余日捕获，夫妇之奸乃并败。
yú xiōng dì shén kuài zhī
余兄弟甚快之。
yáo ān gōng yuē cǐ shì hé qiǎo xiāng qiān yǐn yī zhì yú sī
姚安公曰：此事何巧相牵引，一至于斯！
dài yǒu guǐ shén diān dǎo qí jiān yě
殆有鬼神颠倒其间也。
fu guǐ shén zhī diān dǎo qǐ tú bó rén yī kuài zāi
夫鬼神之颠倒，岂徒博人一快哉？
fán yǐ shì jiè yún ěr
凡以示戒云尔。
gù yù cǐ zhǒng shì dāng shēng jǐng tì xīn bù kě shēng huān xǐ xīn
故遇此种事，当生警惕心，不可生欢喜心。
jiǎ yǔ yǐ wèi you jiǎ jū xià kǒu yǐ jū pō zhèn xiāng jù sān shí lǐ
甲与乙为友，甲居下口，乙居泊镇，相距三十里。
yǐ qī yǐ shì guò jiǎ jiā jiǎ zuì yǐ jiǔ ér liú zhī sù
乙妻以事过甲家，甲醉以酒而留之宿。
yǐ xīn zhī zhī bù néng yán yě fǎn zhì xiè yān
乙心知之，不能言也，反致谢焉；
jiǎ qī dù hé fù zhōu suí jí liú zhì yǐ mén qián wéi rén suǒ zhěng yǐ shi ér fú guī yì zuì yǐ jiǔ ér liú zhī sù
甲妻渡河覆舟，随急流至乙门前，为人所拯，乙识而扶归，亦醉以酒而留之宿。
jiǎ xīn zhī zhī bù néng yán yě yì fǎn zhì xiè yān
甲心知之不能言也，亦反致谢焉。
qí lín ǎo yīn zhī zhī hé zhǎng sòng fú yuē yǒu shì zāi wú zhī jù yǐ
其邻媪阴知之，合掌诵佛曰：有是哉，吾知惧矣。
qí zi fāng zuǒ rén wū sòng jí zì wǎng hū zhī guī rǔ cáo rú cǐ ǎo kě yě
其子方佐人诬讼，急自往呼之归，汝曹如此媪可也。
sì chuān máo gōng zhèn nòng rèn hé jiān tóng zhī shí yán qí xiāng rén yǒu bó mù shān xíng zhě bì yǔ rù yī fèi cí yǐ xiān yǒu yī rén zuò yán xià dì shì nǎi qí wáng shū
四川毛公振癑任河间同知时，言其乡人有薄暮山行者，避雨入一废祠，已先有一人坐檐下，谛视乃其亡叔。
jīng hài yù bì qí shū jí zhǐ zhī yuē yīn yǒu shì gào rǔ gù cǐ xiāng dài bù huò rǔ rǔ wù bù
惊骇欲避，其叔急止之曰：因有事告汝，故此相待，不祸汝，汝勿怖。
wǒ mò zhī hòu rǔ shū mǔ shī rǔ zǔ mǔ huan héng fēi lǐ jiàn chuí tà
我殁之后，汝叔母失汝祖母欢，恒非理见捶挞。
rǔ shū mǔ suī shùn shòu bù cí rán xīn huái yuàn dú yú wú rén chù qiè zǔ lì
汝叔母虽顺受不辞，然心怀怨毒，于无人处窃诅詈。
wú zài yīn cáo wéi wǔ bó jiàn tǔ shén dié bào zhě shù yǐ
吾在阴曹为伍伯，见土神牒报者数矣。
píng rǔ jì yǔ jiè qí quān gǎi
凭汝寄语，戒其悛改。
rú bù zhī huǐ kǒng bù miǎn hún duò ní lí yě
如不知悔，恐不免魂堕泥犁也。
yǔ qì ér miè
语讫而灭。
xiāng rén guī gào qí shū mǔ suī jiān huì wú yǒu rán sǒng rán biàn sè rú bù zì róng
乡人归，告其叔母，虽坚讳无有，然悚然变色，如不自容。
zhī guǐ yǔ fēi wū yǐ
知鬼语非诬矣。
máo gōng yòu yán yǒu rén yè xíng yù yī rén zhuàng shì lǐ xū suǒ zhí yī qiú zuò shù xià
毛公又言，有人夜行，遇一人状似里胥，锁絷一囚，坐树下。
yīn bìng zuò zàn xī
因并坐暂息。
qiú chuò qì bù yǐ lǐ xū biān zhī cǐ rén yì bù rěn cóng páng quàn zhǐ
囚啜泣不已，里胥鞭之，此人意不忍，从旁劝止。
lǐ xū yuē cǐ jié xiá zhī kuí shēng píng suǒ bō nòng qīng yà zhě bù chì shù bǎi
里胥曰：此桀黠之魁，生平所播弄倾轧者，不啻数百。
míng sī pàn qī shì shòu shǐ shēn wú yā zhī wǎng shēng yě
冥司判七世受豕身，吾押之往生也。
wú hé mǐn yān
吾何悯焉。
cǐ rén sǒng rán ér qǐ èr guǐ yì yī shí miè jì
此人悚然而起，二鬼亦一时灭迹。