yì dōu li cí wǎn yán qiū gǔ xiān shēng nán yóu rì jiè yù yī jiā yuán tíng zhōng
益都李词畹言，秋谷先生南游日，借寓一家园亭中。
yī xī jiù zhěn hòu yù zhì yī shī fāng chén sī jiān wén chuāng wài rén yǔ yuē gōng shàng wèi shuì yé
一夕就枕后，欲制一诗，方沉思间，闻窗外人语曰：公尚未睡耶？
qīng cí lì jù yǐ xīn zuì shí yú nián
清词丽句，已心醉十余年。
jīn xìng xià tà cǐ shì qiè tīng xù lùn suī yǐ jīng yuè zhōng yǐ bù de zhì yí wèn nàn wèi hèn lǜ huò cāng cù bié wǎng bù qìng suǒ huái biàn wèi píng shēng zhī qiàn
今幸下榻此室，窃听绪论，虽已经月，终以不得质疑问难为恨，虑或仓卒别往，不罄所怀，便为平生之歉。
gù bù cí táng tū yuàn gé chuāng tīng huī zhǔ zhī tán xiān shēng néng bù jù jué hu
故不辞唐突，愿隔窗听挥麈之谈，先生能不拒绝乎？
qiū gǔ wèn jūn wèi shuí yuē bié guǎn yōu shēn chóng mén yè bì zì duàn fēi rén jī suǒ dào xiān shēng shén sī yí kuàng liàng bù kǒng bù yì bù bì shēn qiú
秋谷问君为谁，曰：别馆幽深，重门夜闭，自断非人迹所到，先生神思夷旷，谅不恐怖，亦不必深求。
wèn hé bù rù shì xiāng wù yuē xiān shēng jīn huái xiāo sàn pū yì juàn yú yí wén dàn de shén jiāo hé bì dìng zài xíng hái zhī nèi yé
问何不入室相晤，曰：先生襟怀萧散，仆亦倦于仪文，但得神交，何必定在形骸之内耶？
qiū gǔ yīn rì yǔ chóu duì yú liù yì pō shēn
秋谷因日与酬对，于六义颇深。
rú shì shù xī ǒu chéng zuì xì wèn yuē tīng jūn yì lùn fēi shén fēi xian yì fēi guǐ fēi hú wú nǎi shān zhōng mù kè jiě yín shī hu
如是数夕，偶乘醉戏问曰：听君议论，非神非仙，亦非鬼非狐，毋乃山中木客，解吟诗乎？
yǔ qì jì rán
语讫寂然。
xué xì kuī zhī quē yuè wēi míng yǒu yǐng péng péng rán lüè shuǐ tíng yán jiǎo ér qù
穴隙窥之，缺月微明，有影蓬蓬然，掠水亭檐角而去。
yuán zhōng lǎo shù cān tiān yí qí mù mèi yǐ
园中老树参天，疑其木魅矣。
cí wǎn yòu yún qiū gǔ yǔ mèi yǔ shí yǒu kè qiè tīng mèi wèi yú yáng shān rén shī rú míng shān shèng shuǐ qí shù yōu huā ér wú cùn tǔ yì wǔ gǔ
词畹又云，秋谷与魅语时，有客窃听，魅谓渔洋山人诗，如名山胜水，奇树幽花，而无寸土艺五谷；
rú diāo lán qū xiè chí guǎn yí rén ér wú qǐn shì bì fēng yǔ
如雕栏曲榭，池馆宜人，而无寝室庇风雨；
rú yí dǐng léi xǐ bān lán mǎn jǐ ér wú fǔ zèng gōng chuī zào
如彝鼎罍洗，斑斓满几，而无釜甑供炊灶；
rú zuǎn zǔ jǐn xiù qiǎo chū xiān jī ér wú qiú gě yù hán shǔ
如纂组锦绣，巧出仙机，而无裘葛御寒暑；
rú wǔ yī gē shàn shí èr jīn chāi ér wú zhǔ fù sī zhōng kuì
如舞衣歌扇，十二金钗，而无主妇司中馈；
rú liáng yuán jīn gǔ yǎ kè mǎn táng ér wú liáng you jìn guī jiàn
如梁园金谷，雅客满堂，而无良友进规谏。
qiū gǔ jí wéi jī jié
秋谷极为击节。
yòu wèi míng jì shī yōng yīn zá zòu gù yú yáng jiù zhī yǐ qīng xīn
又谓明季诗，庸音杂奏，故渔洋救之以清新；
jìn rén shī fú xiǎng rì zēng gù xiān shēng jiù zhī yǐ kè lù
近人诗，浮响日增，故先生救之以刻露。
shì běn xiàng yīn lǐ wú piān shèng qiè yì èr jiā zōng pài dāng tiáo tíng xiāng jì
势本相因，理无偏胜，窃意二家宗派，当调停相济。
hé zé shuāng měi lí zé liǎng shāng
合则双美，离则两伤。
qiū gǔ pō bù píng zhī yún
秋谷颇不平之云。
wū lǔ mù qí yǒu dào shì mài yào yú shì
乌鲁木齐有道士卖药于市。
huò yuē shì yǒu yāo shù
或曰是有妖术。
rén jiàn qí yè sù lǚ shè zhōng lín shuì bì tàn pèi náng chū yī xiǎo hú lú qīng chū hēi wù èr wán jí yǒu èr shào nǚ yǔ tóng qǐn xiǎo nǎi bú jiàn
人见其夜宿旅舍中，临睡必探佩囊，出一小壶卢，倾出黑物二丸，即有二少女与同寝，晓乃不见。
wèn zhī zé yún wú yǒu
问之则云无有。
yú yì chuò gēng lù zhōu yuè xī shì yuē cǐ nǎi suǒ cǎi shēng hún yě shì fǎ shí mǎ ròu zé pò
余忆辍耕录周月惜事，曰：此乃所采生魂也，是法食马肉则破。
shì zhōng yíng yǒu mǎ sǐ qiǎn lì mì zhǔ lǚ shè zhǔ rén wèn shì yǒu mǎ ròu kě shí fǒu
适中营有马死，遣吏密嘱旅舍主人，问适有马肉，可食否？
dào shì diào tóu yuē mǎ ròu qǐ kě shí
道士掉头曰：马肉岂可食。
yú yì yí nǐ liào lǐ zhī tóng shì chén jūn tí qiáo yuē dào shì xié shào nǚ gōng wèi qīn jiàn
余益疑，拟料理之，同事陈君题桥曰：道士携少女，公未亲见；
bù shí mǎ ròu gōng yì wèi qīn jiàn
不食马肉，公亦未亲见。
jù wú jī zhī shuō jù xìng dà yù shì fēi suǒ yi
据无稽之说，遽兴大狱，似非所宜。
sài wài bù dàng liú zá sè rén chì suǒ sī qū zhī chū jìng zú yǐ
塞外不当留杂色人，饬所司驱之出境足矣。
yú nǎi zhǐ
余乃止。
hòu jiāng jūn wēn gōng wén zhī yuē yù qióng zhì zhě tài guò
后将军温公闻之曰：欲穷治者太过。
tǎng wèi xíng wàng gōng bié qíng shì guān zhòng dà yòu wú què jù zuò hé xíng zhǐ
倘畏刑妄供别情，事关重大，又无确据，作何行止；
qū chū jìng zhě tài bù jí
驱出境者太不及。
tǎng zhuǎn xǐ bié de huò niàng shì duān yún céng zài wū lǔ mù qí jiǔ zhù shuí zhí qí jiù
倘转徙别地，或酿事端，云曾在乌鲁木齐久住，谁职其咎。
xíng jì kě yí rén guān ài lì dāng pán jié sōu jiǎn yàn yǒu shí zhèng zé dāng fù suǒ sī
行迹可疑人，关隘例当盘诘搜检，验有实证，则当付所司；
yàn wú shí zhèng zé qí dié dì huí yuán jí shǐ wù huò mín bù yì shàn hu
验无实证，则其牒递回原籍，使勿惑民，不亦善乎？
yú èr rén jiē fú gōng zhī lùn
余二人皆服公之论。
zhuāng xué shì mù jiē shǎo suí fù shū shí xiān shēng pō zhōu jiāng àn yè shī zú luò jiāng zhōng zhōu rén fú zhī yě
庄学士木疖，少随父书石先生泊舟江岸，夜失足落江中，舟人弗知也。
piāo dàng jiān wén rén yǔ yuē kě jiù qǐ fú jiàn xué yuàn
漂荡间闻人语曰：可救起福建学院。
cǐ yǒu guān xì wù cǎo cǎo
此有关系，勿草草。
bù jué yǐ hái guà běn zhōu duò wěi shàng hū jiù de miǎn
不觉已还挂本舟舵尾上，呼救得免。
hòu guǒ dū fú jiàn xué zhèng fù rèn shí jǔ shì shì yǔ yú yuē wú qí bù fǎn hu
后果督福建学政，赴任时，举是事语余曰：吾其不返乎？
yú yǐ lì mìng zhī shuō miǎn zhī jìng zú yú guān
余以立命之说勉之，竟卒于官。
yòu qí xiōng fāng gēng shǎo zōng bó yōng zhèng gēng xū zài jīng dǐ yù dì zhèn yā yú xiǎo nòng zhōng
又其兄方耕少宗伯，雍正庚戌在京邸，遇地震，压于小弄中。
shì liǎng qiáng duì pǐ xiāng zhù rú rén zì zhàng xíng zuò qí zhōng yī zhòu yè nǎi de jué chū
适两墙对圮，相柱如人字帐形，坐其中一昼夜，乃得掘出。
qǐ fēi sǐ shēng yǒu mìng hu
岂非死生有命乎？
hé lì ān xiān shēng yán shí sān sì suì shí suí fù bà guān hái jīng shī rén duō zhōu xiá suì bù xí yú jù xiāng shàng qǐn
何励庵先生言，十三四岁时，随父罢官还京师，人多舟狭，遂布席于巨箱上寝。
yè fēn jué yǒu yī zhǎng mén zhī qí lěng rú bīng yǎn liáng jiǔ nǎi xǐng
夜分觉有一掌扪之，其冷如冰，魇良久乃醒。
hòu yè yè jiē rán wèi shì shén xū fú yào yì wú xiào zhì dēng lù nǎi yǐ
后夜夜皆然，谓是神虚，服药亦无效，至登陆乃已。
hòu zhī xiāng nǎi qí pū wù pū mǔ zú yú guān shǔ cuò jiāo wài lín xíng yīn fén qí jiù ér yǐ yī bāo gǔ nì xiāng zhōng
后知箱乃其仆物，仆母卒于官署，厝郊外，临行阴焚其柩，而以衣包骨匿箱中。
dāng yóu rén mián qí shàng hún bù dé ān gù zuò shì biàn guài yě
当由人眠其上，魂不得安，故作是变怪也。
rán zé lǚ hún suí gǔ fǎn xìn yǒu zhī yǐ
然则旅魂随骨返，信有之矣。
lì ān xiān shēng yòu yún yǒu you niè xìng wǎng xī shān shēn chù shàng mù fǎn tiān hán rì duǎn yì rán yǐ mù wèi yǒu hǔ huàn jié jué lì xíng wàng jiàn pò miào zài shān fù jí bēn rù
励庵先生又云，有友聂姓，往西山深处上墓返，天寒日短，翳然已暮，畏有虎患，竭蹶力行，望见破庙在山腹，急奔入。
shí yǐ xūn hēi wén qiáng yú rén yǔ yuē cǐ fēi rén jìng tán yuè kě sù qù
时已曛黑，闻墙隅人语曰：此非人境，檀越可速去。
xīn zhī shì sēng wèn shī hé zài cǐ àn zuò
心知是僧，问师何在此暗坐？
yuē fó jiā wú kuáng yǔ shēn shí yì guǐ zài cǐ dài tì
曰：佛家无诳语，身实缢鬼，在此待替。
niè máo gǔ sǒng lì
聂毛骨悚栗。
jì ér yuē yǔ sǐ yú hǔ wú nìng sǐ yú guǐ wú yǔ shī gòng sù yǐ
既而曰：与死于虎，无宁死于鬼，吾与师共宿矣。
guǐ yuē bù qù yì kě dàn yōu míng yì lù jūn bù shèng yīn qì zhī qīn wǒ bù shèng yáng qì zhī liàn jūn cì cù bù ān ěr
鬼曰：不去亦可，但幽明异路，君不胜阴气之侵，我不胜阳气之炼，均刺促不安耳。
gè zhàn yī yú wú xiāng jìn kě yě
各占一隅，毋相近可也。
niè yáo wèn dài tì zhī gù guǐ yuē shàng dì hǎo shēng bù yù rén zì qiāng qí mìng
聂遥问待替之故，鬼曰：上帝好生，不欲人自戕其命。
rú zhōng chén jìn jié liè fù wán zhēn shì suī héng yāo yǔ zhèng mìng wú yì bù bì dài tì
如忠臣尽节，烈妇完贞，是虽横夭，与正命无异，不必待替；
qí qíng pò shì qióng gèng wú qiú shēng zhī lù zhě mǐn qí shì fēi děi yǐ yì fù zhuàn lún
其情迫势穷，更无求生之路者，悯其事非得已，亦付转轮。
réng hé jì shēng píng yī shàn è shòu bào yì bù bì dài tì
仍核计生平，依善恶受报，亦不必待替；
tǎng yǒu yī xiàn kě shēng huò xiǎo fèn bù rěn huò jiè yǐ lèi rén chěng qí lì qì lǜ ěr tóu huán zé dà fú tiān dì shēng wù zhī xīn gù bì shǐ dài tì yǐ shì fá
倘有一线可生，或小忿不忍，或借以累人，逞其戾气，率尔投缳，则大拂天地生物之心，故必使待替以示罚。
suǒ yǐ yōu qiú chén zhì dòng zhì bǎi nián yě
所以幽囚沉滞，动至百年也。
wèn bù yǒu yòu rén xiāng tì zhě hu
问不有诱人相替者乎？
guǐ yuē wú bù rěn yě
鬼曰：吾不忍也。
fán rén jiù yì wèi jié yì sǐ zhě hún zì dǐng shàng shēng
凡人就缢，为节义死者，魂自顶上升。
qí sǐ sù
其死速；
wèi fèn jí sǐ zhě hún zì xīn bù jiàng qí sǐ chí
为忿嫉死者，魂自心不降，其死迟。
wèi jué zhī qǐng bǎi mài dào yǒng jī fū jiē cùn cùn yù liè tòng rú luán gē xiōng gé cháng wèi zhōng rú liè yàn fán shāo bù kě rěn shòu rú shì shí xǔ kè xíng shén nǎi lí
未绝之顷，百脉倒涌，肌肤皆寸寸欲裂，痛如脔割，胸膈肠胃中如烈焰燔烧，不可忍受，如是十许刻，形神乃离。
sī shì chu dú jiàn yì zhě fāng zǔ zhī sù fǎn kěn xiāng yòu hu
思是楚毒，见缢者方阻之速返，肯相诱乎？
niè yuē shī cún shì niàn zì bì shēng tiān
聂曰：师存是念，自必生天。
guǐ yuē shì bù gǎn wàng
鬼曰：是不敢望。
wéi yī yì niàn fú jì chàn huǐ ěr
惟一意念佛，冀忏悔耳。
é tiān yù shǔ wèn zhī bù yán dì shì yì wú suǒ jiàn
俄天欲曙，问之不言，谛视亦无所见。
hòu niè měi shàng mù bì xié yǐn shí zhǐ qián jì zhī zhé yǒu xuàn fēng rào zuǒ yòu
后聂每上墓，必携饮食纸钱祭之，辄有旋风绕左右。
yī suì xuàn fēng bù zhì yì qí yī niàn zhī shàn yǐ jiě tuō guǐ qù yǐ
一岁，旋风不至，意其一念之善，已解脱鬼趣矣。
wáng bàn xiān cháng fǎng qí hú you hú yíng xiào yuē jūn zuó yè mèng zhì fàn zhù jiā huān yú nǎi ěr
王半仙尝访其狐友，狐迎笑曰：君昨夜梦至范住家，欢娱乃尔。
fàn zhù zhě yì zhī míng jì yě wáng huí yì shí yǒu shì mèng wèn hé yǐ zhī
范住者，邑之名妓也，王回忆实有是梦，问何以知。
yuē rén bǐng yáng qì yǐ shēng yáng qīn shàng qì héng fā yuè yú dǐng shuì zé shén jù yú xīn líng guāng yǔ yáng qì xiāng yìng rú jìng qǔ yǐng
曰：人秉阳气以生，阳亲上，气恒发越于顶，睡则神聚于心，灵光与阳气相映，如镜取影。
mèng shēng yú xīn qí yǐng jiē xiàn yú yáng qì zhōng wǎng lái shēng miè shū hū biàn xíng yī èr cùn xiǎo rén rú huà tú rú xì jù rú chóng zhī rú dòng jí bù kě gào rén zhī shì yì bǎi tài bì lù guǐ shén jiē de ér jiàn zhī
梦生于心，其影皆现于阳气中，往来生灭，倏忽变形一二寸小人，如画图，如戏剧，如虫之蠕动，即不可告人之事，亦百态毕露，鬼神皆得而见之。
hú zhī tōng líng zhě yì de jiàn zhī dàn bù wén qí yǔ ěr
狐之通灵者，亦得见之，但不闻其语耳。
zuó ǒu guò jūn jiā shì yǐ jiàn jūn zhī mèng
昨偶过君家，是以见君之梦。
yòu yuē xīn zhī shàn è yì xiàn yú yáng qì zhōng
又曰：心之善恶亦现于阳气中。
shēng yī shàn niàn zé qì zhōng yī xiàn rú liè yàn
生一善念，则气中一线如烈焰；
shēng yī ě xīn zé qì zhōng yī xiàn rú nóng yān
生一恶心，则气中一线如浓烟。
nóng yān mì shǒu shàng yǒu yī xiàn zhī guāng shì chù shēng dào zhōng rén
浓烟幂首，尚有一线之光，是畜生道中人；
bìng yī xiàn zhī guāng ér wú zhī shì ní lí yù zhōng rén yǐ
并一线之光而无之，是泥犁狱中人矣。
wáng wèn è rén nóng yān mì shǒu zhēn mèng yǐng hé yóu fù jiàn yuē rén xīn běn shàn è niàn bì zhī
王问恶人浓烟幂首，真梦影何由复见，曰：人心本善，恶念蔽之。
shuì shí yī niàn bù shēng zé cǐ xīn hái qí běn tǐ yáng qì réng zì guāng míng jí qí chū xǐng shí niàn shàng wèi qǐ guāng míng yì shàng zài
睡时一念不生，则此心还其本体，阳气仍自光明，即其初醒时，念尚未起，光明亦尚在。
niàn jiàn qǐ zé jiàn hūn niàn quán qǐ zé quán hūn yǐ
念渐起则渐昏，念全起则全昏矣。
jūn bù dú shū shì xiàng xiù cái wèn zhī mèng zǐ suǒ wèi yè qì jí cǐ shì yě
君不读书，试向秀才问之，孟子所谓夜气，即此是也。
wáng sǒng rán yuē guǐ shén jiàn chá nǎi jí yú mèng mèi zhī zhōng
王悚然曰：鬼神鉴察，乃及于梦寐之中。
léi chū yú de xiàng yú fú jiàn bái hè lǐng shàng jiàn zhī
雷出于地，向于福建白鹤岭上见之。
lǐng gāo wǔ shí lǐ yīn yǔ shí fǔ shì nóng yún jǐn fā shān bàn
岭高五十里，阴雨时俯视，浓云仅发山半。
yǒu qì yī lǚ zì yún zhōng yǒng chū zhí jī ér shàng qì zhī xiān mò hū huǒ guāng bèng sàn jí pēng rán yǒu shēng
有气一缕，自云中涌出，直激而上，气之纤末，忽火光迸散，即砰然有声。
yǔ huǒ pào quán xiāng shì
与火炮全相似。
zhì yú jī wù zhī léi zé zì tiān ér xià
至于击物之雷，则自天而下。
wù wǔ xià yú yǔ cóng xiōng mào yuán tǎn jū dú shū cuī zhuāng sān céng lóu shàng
戊午夏，余与从兄懋园坦居读书崔庄三层楼上。
kāi chuāng sì wàng shù lǐ kě dǔ
开窗四望，数里可睹。
shí fāng léi yǔ yáo jiàn yī rén zì nán lái qù zhuāng yuē bàn lǐ xǔ hū guì yú de shū yún mì qì xià chuí mì zhī bú jiàn é léi zhèn yī shēng huǒ guāng zhào yǎn rú zhǐ chǐ
时方雷雨，遥见一人自南来，去庄约半里许，忽跪于地，倏云幂气下垂幂之不见，俄雷震一声，火光照眼，如咫尺。
yún yǐ liǎn ér shàng yǐ
云已敛而上矣。
shǎo qǐng xuān yán gāo chuān li shàn rén wèi léi suǒ jí
少顷喧言高川李善人为雷所殛。
suí zhòng wǎng shì biàn shēn jiāo hēi nǎi gǒng shǒu duān guì yǎng miàn wàng tiān bèi yǒu zhū shū fēi zhuàn fēi zhòu fēi cǎo fēi lì diǎn huà jiǎo rào bù néng biàn jǐ zì
随众往视，遍身焦黑，乃拱手端跪，仰面望天，背有朱书，非篆非籀，非草非隶，点画缴绕，不能辨几字。
qí rén chí zhāi lǐ fó wú shàn jī yì wú è jī bù zhī wèi sù yè wèi yǐn tè yě
其人持斋礼佛，无善迹，亦无恶迹，不知为夙业，为隐慝也。
qí zhí li shì qīn yuē shì rì chen qǐ bì yù fù cuī zhuāng
其侄李士钦曰：是日晨起必欲赴崔庄。
shí wú yī shì jìng mào yǔ ér lái jí yú cǐ nán
实无一事，竟冒雨而来，及于此难。
huò yuē shì rì cuī zhuāng dà jí cuī zhuāng shì rén jiāo yì yǐ yī liù rì dà jí sān bā rì xiǎo jí
或曰：是日崔庄大集--崔庄市人交易，以一六日大集，三八日小集。
dài guǐ shén qū yǐ lái yǔ zhòng jiàn zhī
殆鬼神驱以来，与众见之。
yú guān bīng bù shí yǒu yī lì cháng wèi hú suǒ mèi zhēng shòu gǔ lì qǐ zhāng zhēn rén fú zhì zhī hū wén yán jì rén yǔ yuē jūn wèi lì fēi lǐ qǔ cái dāng yīng xíng lù
余官兵部时，有一吏尝为狐所媚，症瘦骨立，乞张真人符治之，忽闻檐际人语曰：君为吏，非理取财，当婴刑戮。
wǒ sù shēng céng shòu jūn zài shēng ēn gù yǐ yàn sè gǔ huò shè jūn jīng qì yù jūn yǐ zhài jí shàn zhōng
我夙生曾受君再生恩，故以艳色蛊惑，摄君精气，欲君以瘵疾善终。
jīn bèi qū qiǎn shì jūn yè zhòng bù kě jiù yě
今被驱遣，是君业重不可救也。
yi nǔ lì jī shàn shàng jì wàn yī wǎn huí ěr
宜努力积善，尚冀万一挽回耳。
zì shì bìng yù
自是病愈。
rán jìng bù quān gǎi hòu guǒ yǐ dào yòng yìn xìn sī shōu mǎ shuì fú zhū
然竟不悛改，后果以盗用印信，私收马税伏诛。
táng lì yǒu zhī qí shì zhě hòu wèi yú shù zhī yún
堂吏有知其事者，后为余述之云。
qián mǔ zhāng tài fū rén yǒu bì yuē xiù luán cháng yuè yè zuò táng jiē hū zhī zé dōng xī láng jiē yǒu yī xiù luán qū chū
前母张太夫人，有婢曰绣鸾，尝月夜坐堂阶，呼之，则东西廊皆有一绣鸾趋出。
xíng zhuàng yī fú wú shǎo yì
形状衣服无少异。
nǎi zhì yòu jīn fǎn zhé qí jiǎo zuǒ xiù bàn juǎn yì xiāng tóng
乃至右襟反折其角，左袖半卷亦相同。
dà hài jǐ pū zài shì zhī wéi cún qí yī
大骇几仆，再视之，惟存其一。
wèn zhī nǎi cóng xi láng lái
问之，乃从西廊来。
yòu wèn jiàn dōng láng rén fǒu yún wèi jiàn yě
又问见东廊人否，云未见也。
cǐ qī yuè jiān shì
此七月间事。
zhì shí yī yuè jí xiè shì
至十一月即谢世。
dài lù yǐ jiāng jǐn gù mèi gǎn xiàn xíng yú
殆禄已将尽，故魅敢现形欤。
cāng zhōu chā huā miào ní xìng dǒng shì yù dà shì dàn chén zhì gòng jù jiāng bì hū jué wēi juàn yǐ jǐ zàn qì huǎng hū mèng dà shì yǔ zhī yuē ěr bù xiàn gòng wǒ yì bù rěn jī
沧州插花庙尼，姓董氏，遇大士诞辰，治供具将毕，忽觉微倦，倚几暂憩，恍惚梦大士语之曰：尔不献供，我亦不忍饥；
ěr jí xiàn gòng wǒ yì bù jiā bǎo
尔即献供，我亦不加饱。
sì mén wài yǒu liú mín sì wǔ bèi qǐ shí bù dé kùn è jiāng dài ěr chuò gòng jù yǐ fàn zhī gōng dé shèng gōng wǒ shí bèi yě
寺门外有流民四五辈乞食不得，困饿将殆，尔辍供具以饭之，功德胜供我十倍也。
huò rán jīng xǐng qǐ mén chū xiàn guǒ bù miù zì shì měi nián gòng jù xiàn bì jiē yǐ shī gài zhě yuē cǐ pú sà yì yě
霍然惊醒，启门出现，果不谬，自是每年供具献毕，皆以施丐者，曰：此菩萨意也。
xiān tài fū rén yán cāng zhōu yǒu jiào fū tián mǒu mǔ huàn gǔ jiāng dài wén jǐng hé zhèn yī yī yǒu jī yào xiāng jù bǎi yú lǐ mèi shuǎng kuáng bēn qù bó mù yǐ kuáng bēn guī qì xī jǐn shǔ rán shì xī wèi hé bào zhǎng zhōu bù gǎn dù nǎi yǎng tiān dà hào lèi suí shēng xià
先太夫人言，沧州有轿夫田某，母患臌将殆，闻景和镇一医有奇药，相距百余里，昧爽狂奔去，薄暮已狂奔归，气息仅属，然是夕卫河暴涨，舟不敢渡，乃仰天大号，泪随声下。
zhòng suī āi zhī ér wú rú hé
众虽哀之，而无如何。
hū yī zhōu zǐ jiě lǎn hū yuē gǒu yǒu shén lǐ cǐ rén bù ruò lái lái wú dù ěr
忽一舟子解缆呼曰：苟有神理，此人不溺，来来，吾渡尔。
fèn rán gǔ jí héng chōng bái làng ér xíng
奋然鼓楫，横冲白浪而行。
yī tán zhǐ qǐng yǐ dǐ dōng àn
一弹指顷，已抵东岸。
guān zhě jiē hé zhǎng sòng fó hào
观者皆合掌诵佛号。
xiān yáo ān gōng yuē cǐ zhōu zǐ xìn dào zhī dǔ guò yú rú zhě
先姚安公曰：此舟子信道之笃，过于儒者。