卷八·如是我闻二(4) — 阅微草堂笔记 — 纪昀

yǒu gù jiā zǐ rì zhě tuī qí mìng dà guì xiāng zhě yì yún dà guì

有故家子，日者推其命大贵，相者亦云大贵。

rán chuí lǎo guān jǐn zhì liù pǐn yī rì fú jī wèn shì lù qí qū zhī gù

然垂老官仅至六品，一日扶乩，问仕路崎岖之故。

xian pàn yuē rì zhě bù miù xiāng zhě yì bù miù yǐ tài fū rén piān ài zhī gù xuē jiǎn guān lù zhì cǐ ěr

仙判曰：日者不谬，相者亦不谬，以太夫人偏爱之故，削减官禄至此耳。

bài wèn piān ài gù bù miǎn rán hé zhì xuē jiǎn guān lù xian yòu pàn yuē lǐ yún jì mǔ rú mǔ zé shì qián qī zhī zǐ dāng rú zi shù zǐ wèi dí mǔ fú sān nián zé shì shù zǐ yì dāng rú zi

拜问偏爱固不免，然何至削减官禄，仙又判曰：礼云继母如母，则视前妻之子当如子，庶子为嫡母服三年，则视庶子亦当如子。

ér rén qíng xiǎn è zì shè tǐng qí suǒ shēng yǔ fēi suǒ shēng lí rán rú shuǐ huǒ bù xiāng rù sī xīn yì qǐ jī xiè wàn duān xiǎo ér yǐn shí qǐ jū dà ér huò cái tián zhái wú yī bù suǒ shēng jū yú hòu fēi suǒ shēng zhě jū yú báo sī yǐ gàn zào wù zhī jì yǐ

而人情险恶，自设町畦，所生与非所生，厘然如水火不相入，私心一起，机械万端，小而饮食起居，大而货财田宅，无一不所生居于厚，非所生者居于薄，斯已干造物之忌矣。

shèn huò lí jiàn chán gòu mì yùn yīn móu gòu suì áo líng wǎng xún lǐ fǎ shǐ lí dú zhě tūn shēng páng guān zhě qiè chǐ yóu xiāo xiāo chēng suǒ shēng zhě zhī shòu

甚或离间谗构，密运陰谋，诟谇嚣陵，罔循理法，使罹毒者吞声，旁观者切齿，犹哓哓称所生者之受。

甚或离间谗构，密运阴谋，诟谇嚣陵，罔循理法，使罹毒者吞声，旁观者切齿，犹哓哓称所生者之受。

yì guǐ shén nù shì zǔ kǎo yuàn dòng bù huò qiǎn qí zi hé yǐ jiàn tiān dào zhī gōng zāi

抑鬼神怒视，祖考怨恫，不祸谴其子，何以见天道之公哉？

qiě rén zhī shòu xiǎng zhǐ yǒu cǐ shù cǐ yíng bǐ suō lǐ zhī zì rán

且人之受享只有此数，此赢彼缩，理之自然。

jì yú jiā tíng zhī nèi qiáng yǒu suǒ zēng zhì yú shì guān zhī tú yīn yǒu suǒ jiǎn

既于家庭之内，强有所增，至于仕官之途，陰有所减。

既于家庭之内，强有所增，至于仕官之途，阴有所减。

zi huò lì yú xiōng dì duō yǐ wù bù liǎng dà yì hé hàn yú kǎn kě hu

子获利于兄弟多矣，物不两大，亦何憾于坎坷乎？

qí rén sǒng rán ér tuì

其人悚然而退。

hòu qīn chuàn zhōng wén zhī yī fù yuē bèi zāi cǐ xian qián qī zhī zǐ shì qí nián zhǎng wú bù tūn shì qí dì zhě shù chū zhī zǐ shì qí mǔ chǒng wú bù líng lì qí xiōng zhě fēi yǒu mǔ wèi zhī chēng zhǔ bù jìn wéi yú ròu hu

后亲串中闻之，一妇曰：悖哉此仙，前妻之子，恃其年长，无不吞噬其弟者，庶出之子，恃其母宠，无不陵轹其兄者，非有母为之撑拄，不尽为鱼肉乎？

yáo ān gōng yuē shì suī dù kǒu rán bù kě wèi wú cǐ lǐ yě

姚安公曰：是虽妒口，然不可谓无此理也。

shì qíng wàn biàn zhì jiā zhě píng xīn chù zhī kě yǐ

世情万变，治家者平心处之可矣。

zú zǔ huáng tú gōng yán

族祖黄图公言，

shùn zhì kāng xī jiān

顺治康熙间，

tiān xià chū dìng

天下初定，

rén xīn wèi yī

人心未一，

mǒu jiá yīn wèi wú sān guì dié

某甲陰为吴三桂谍，

某甲阴为吴三桂谍，

yǐ mǒu yǐ xiāo jiàn yǒu xīn jì

以某乙骁健有心计，

yǐn yǔ tóng móu

引与同谋，

jì ér xiāo jìng fú zhū

既而枭獍伏诛，

jīng ní jiù zhù

鲸鲵就筑，

yì jì xǐ xīn huǐ huò

亦既洗心悔祸，

wú fù nì méng

无复逆萌，

ér wǎng lái mì zhá

而往来秘札，

duō zài yǐ chù

多在乙处。

shū zhōng gù wú yǐ míng yǐ xié yǐ jié fā zuì qiě zú miè bù dé yǐ yǐ nǚ guī yǐ zhuì yú jiā

书中故无乙名，乙胁以讦发，罪且族灭，不得已以女归乙，赘于家。

yǐ dé zhì yì jiāo wú fù rén lǐ pò yín qí fù nǚ dài biàn nǎi zhì nǚ zhī mǔ bù miǎn

乙得志益骄，无复人理，迫婬其妇女殆遍，乃至女之母不免。

nǚ zhī yòu dì cái shí sān sì yì bù miǎn

女之幼弟，才十三四亦不免。

jiē yǐn qì shòu wū zhuì zhuì rán kǒng shī qí yì

皆饮泣受污，惴惴然恐失其意。

jiǎ yì yù bù zì liáo héng bì yú wài

甲抑郁不自聊，恒避于外。

yī rì sàn bù tián jiān yù lǎo fù duì yǔ guài fù jìn cūn luò wú cǐ rén

一日散步田间，遇老父对语，怪附近村落无此人。

lǎo fù yuē bù xiāng qī wǒ tiān hú yě jūn gù yǒu zuì rán yǐ bī jūn yì tài shèn wú qiè bù píng jīn dào jūn mì zhá fèng huán bǐ wú suǒ xié bù qū zì qù yǐ

老父曰：不相欺，我天狐也，君固有罪，然乙逼君亦太甚，吾窃不平，今盗君秘札奉还，彼无所挟，不驱自去矣。

yīn chū shí yú zhǐ fù jiǎ jiǎ yàn zhī liáng shì jí huǐ liè tūn zhī guī ér yǐ shí gào yǐ

因出十余纸付甲，甲验之良是，即毁裂吞之，归而以实告乙。

yǐ fáng jiǎ nǚ qiè qǔ mì yǐ tiě píng yì tā chǔ qián wǎng jiǎn shì guǒ yǐ wú cún nǎi liàng qiàng yǐn nǚ qù

乙防甲女窃取，密以铁瓶瘗他处，潜往检视，果已无存，乃踉跄引女去。

nǚ rì yǔ gòu suì xuán yì pǐ lí hòu qí shì jiàn lù liǎng jiā jiē bù chǐ yú xiāng dǎng gè xié jiā yuǎn dùn

女日与诟谇，旋亦仳离，后其事渐露，两家皆不齿于乡党，各携家远遁。

fu míng jì zhī luàn jí yǐ shèng cháo dàng dí hóng lú zhěng mín shuǐ huǒ jiǎ shí máo jiàn tǔ yǐ sān shí yú nián dāng wú sān guì jù mìng zhī shí bǐ yǐ shǒu lù guì wáng duàn bù dé chēng chu zhī sān hù zé jiǎ yīn tōng sān guì yì bù néng chēng yīn zhī wán mín

夫明季之乱极矣，圣朝荡涤洪炉，拯民水火，甲食毛践土，已三十余年，当吴三桂拒命之时，彼已手戮桂王，断不得称楚之三户，则甲陰通三桂，亦不能称殷之顽民。

夫明季之乱极矣，圣朝荡涤洪炉，拯民水火，甲食毛践土，已三十余年，当吴三桂拒命之时，彼已手戮桂王，断不得称楚之三户，则甲阴通三桂，亦不能称殷之顽民。

jí hé mén bìng lù yì bù yuān yǐ cóng ér wū qí guī wéi jiào zhū tú dú shàn liáng qí zuì shì yīng wèi jiǎn

即阖门并戮亦不冤，乙从而污其闺帏，较诸荼毒善良，其罪似应未减。

rán yǐ chū běn tóng móu zuì yuán xiāng liè yòu cāo gē xié zhì sì jué xiōng yín zuì shí dāng jiā jiǎ yī děng

然乙初本同谋，罪原相埒，又操戈挟制，肆厥凶婬，罪实当加甲一等。

suī hòu lái shí bào wú kě zhèng míng tiān dào zhāo zhāo liàng bì wú xìng miǎn zhī lǐ yě

虽后来食报，无可证明，天道昭昭，谅必无幸免之理也。

yáo ān gōng dú shū jiù shì chén gōng dé yīn jiā yī rì zǎo qǐ wén rén yǔ xuān tián yuē kè zuò zhāng mín zuó yè cūn wài shǒu guā tián jīn zǎo yǐ shī hún bù yǔ guàn jiù bǎi duān zhì xī nǎi sū

姚安公读书舅氏陈公德音家，一日早起，闻人语喧阗曰：客作张珉，昨夜村外守瓜田，今早已失魂不语，灌救百端，至夕乃苏。

yuē èr gēng yǐ hòu yáo jiàn lín wài yǒu huǒ guāng jiàn yí jiàn jìn bǐ zhì guā tián nǎi yī jù rén gāo shí yú zhàng shǒu zhí zhú lóng dà rú yī jiān wū lì tuán jiāo qián fǔ shì liáng jiǔ wú hài jí yūn jué bù zhī qí hé shí qù yě

曰二更以后，遥见林外有火光，渐移渐近，比至瓜田，乃一巨人，高十余丈，手执竹笼，大如一间屋，立团焦前，俯视良久，吾骇极晕绝，不知其何时去也。

huò yuē wǎng liǎng huò yuē dàng shì zhǔ yè shén

或曰罔两，或曰当是主夜神。

àn bó wù zhì zài zhǔ yè shén zhòu yuē pó shān pó yín dǐ sòng zhī kě yǐ pì è mèng zhǐ kǒng bù bù yīng fǎn xiàn yì zhuàng shǐ rén kǒng bù

案博物志载，主夜神咒曰婆珊婆寅底，诵之可以辟恶梦，止恐怖，不应反现异状，使人恐怖。

yí wǎng liǎng wèi jìn zhī

疑罔两为近之。

yáo ān gōng yòu yán yī xī yǔ qīn yǒu shù rén tóng sù jiù shì zhāi zhōng yǐ miè zhú jiù qǐn yǐ hū dà shēng rú jù pào fā yú chuáng qián wū wǎ jiē zhèn mǎn táng zhàn lì jìn bù néng yǔ

姚安公又言，一夕与亲友数人，同宿舅氏斋中，已灭烛就寝矣，忽大声如巨炮发于床前，屋瓦皆震，满堂战栗，噤不能语。

yǒu ěr lóng shù rì zhě

有耳聋数日者。

shí dōng shí yuè bù yīng yǒu léi tíng yòu wú yàn guāng chōng jī yì bù shì léi tíng gōng tóng nián gāo zhàng ěr wàng yuē cǐ wèi gǔ yāo fēi jí zhēng yě

时冬十月，不应有雷霆，又无焰光冲击，亦不似雷霆，公同年高丈尔盳曰：此为鼓妖，非吉征也。

zhǔ rén yí xiū dé yǐ ráng zhī

主人宜修德以禳之。

dé yīn gōng yì zhōng rì lì lì wú yī shì bù jǐn shèn shì suì jiā yǒu yì sǐ zhě bié wú tā gù dài jiè jù zhī lì yú

德音公亦终日栗栗，无一事不谨慎，是岁家有缢死者，别无他故，殆戒惧之力欤。

yáo ān gōng wén xiān zēng zǔ rùn shēng gōng yán jǐng chéng yǒu jiāng sān mǎng zhě yǒng ér hān yī rì wén rén shuō sòng dìng bó mài guǐ de qián shì dà xǐ yuē wú jīn nǎi zhī guǐ kě fù rú měi yè fù yī guǐ tuò shǐ biàn yáng xiǎo ér qiān mài yú tú shì zú gōng yī rì jiǔ ròu zī yǐ

姚安公闻先曾祖润生公言，景城有姜三莽者，勇而憨，一日闻人说宋定伯卖鬼得钱事，大喜曰：吾今乃知鬼可缚，如每夜缚一鬼唾使变羊，晓而牵卖于屠市，足供一日酒肉资矣。

yú shì yè yè hé tǐng zhí shéng qián xíng xū mù jiān rú liè zhě zhī cì hú tù jìng bù néng yù

于是夜夜荷梃执绳，潜行墟墓间，如猎者之伺狐兔，竟不能遇。

jí sù chēng yǒu guǐ zhī chù yáng zuì qǐn yǐ yòu zhì zhī yì jì rán wú dǔ

即素称有鬼之处，佯醉寝以诱致之，亦寂然无睹。

yī xī gé lín jiàn shù lín huǒ yǒng yuè bēn fù wèi zhì mén yǐ xīng sàn qù ào hèn ér fǎn

一夕，隔林见数磷火踊跃奔赴，未至门已星散去，懊恨而返。

rú shì yuè yú wú suǒ de nǎi zhǐ gài guǐ zhī wǔ rén héng chéng rén zhī wèi sān mǎng què xìn guǐ kě fù yì zhōng yǐ shì guǐ miè rú yǐ qí qì yàn zú yǐ shè guǐ gù guǐ fǎn bì zhī yě

如是月余，无所得乃止，盖鬼之侮人，恒乘人之畏，三莽确信鬼可缚，意中已视鬼蔑如矣，其气焰足以慑鬼，故鬼反避之也。

yì dōu zhū tiān mén yán

益都朱天门言，

yǒu shū shēng jiù zhù jīng shī yún jū sì

有书生僦住京师云居寺，

jiàn xiǎo tóng nián shí sì wǔ

见小童年十四五，

shí lái wǎng sì zhōng

时来往寺中，

shū shēng gù dàng zǐ

书生故荡子，

yòu yǔ xiá

诱与狎，

yīn liú gòng sù

因留共宿，

tiān xiǎo yǒu kè pái tà rù

天晓有客排闼入，

shū shēng jiǒng kuì

书生窘愧，

ér kè ruò wú dǔ

而客若无睹，

é sēng sòng chá rù

俄僧送茶入，

yì ruò wú dǔ

亦若无睹，

shū shēng yí yǒu yì

书生疑有异。

kè qù yōng ér gù wèn zhī tóng yuē gōng wù bù wǒ shí xìng huā zhī jīng yě

客去，拥而固问之，童曰：公勿怖，我实杏花之精也。

shū shēng hài yuē zi qí mèi wǒ hu

书生骇曰：子其魅我乎？

tóng yuē jīng yǔ mèi bù tóng shān xiāo lì guǐ yī cǎo fù mù ér wèi suì shì zhī wèi mèi

童曰：精与魅不同，山魈厉鬼依草附木而为祟，是之谓魅；

lǎo shù qiān nián yīng huá nèi jù jī jiǔ ér chéng xíng rú dào jiā zhī jié shèng tāi shì zhī wèi jīng

老树千年，英华内聚，积久而成形，如道家之结圣胎，是之谓精。

mèi wéi rén hài jīng zé bù wéi rén hài yě

魅为人害，精则不为人害也。

wèn huā yāo duō nǚ zǐ zi hé dú nán

问花妖多女子，子何独男？

yuē xìng yǒu cí xióng wú gù xióng xìng yě

曰：杏有雌雄，吾故雄杏也。

yòu wèn hé wéi ér cí fú

又问何为而雌伏？

yuē qián yuán yě

曰：前缘也。

yòu wèn rén yǔ cǎo mù ān yǒu yuán qì jū liáng jiǔ yuē fēi jiè rén jīng qì bù néng liàn xíng gù yě

又问人与草木安有缘，盵沮良久曰：非借人精气，不能炼形故也。

shū shēng yuē rán zé zi mèi wǒ ěr

书生曰：然则子魅我耳。

tuī zhěn jù qǐ tóng yì fú rán qù

推枕遽起，童亦艴然去。

shū shēng xuán yá lè mǎ kě wèi dà zhì huì yǐ qí rén gài tiān mén dì zǐ tiān mén bù kěn jǔ qí míng yún

书生悬崖勒马，可谓大智慧矣，其人盖天门弟子，天门不肯举其名云。

shēn tiě chán míng zhào dìng yáng qū rén

申铁蟾，名兆定，陽曲人。

申铁蟾，名兆定，阳曲人。

yǐ gēng chén jǔ rén guān zhī xiàn

以庚辰举人，官知县。

zhǔ yú jiā zuì jiǔ gēng shù qiū zài shǎn xī shì yòng hū jì yī zhá yǔ yú jué qí cí huǎng hū mí lí yì yù yōu yè dōu bù xǐng wèi hé yǔ

主余家最久，庚戍秋在陕西试用，忽寄一札与余诀，其词恍惚迷离，抑郁幽咽，都不省为何语。

ér tiě chán gù fēi bù dé zhì zhě yí bù néng míng yě

而铁蟾固非不得志者，疑不能明也。

wèi jǐ fù yīn guǒ zhì jì ér jiàn shào èr yún zàn shàn shǐ zhī tiě chán zài xī ān bìng shù yuè bìng yù hòu rù shān shè liè guī ér mù qián jiàn èr yuán wù rú qiú xuán zhuǎn rú fēng lún suī míng mù yì jiàn zhī

未几讣音果至，既而见邵二云赞善，始知铁蟾在西安病数月，病愈后，入山射猎，归而目前见二圆物如球，旋转如风轮，虽瞑目亦见之。

shù rì hū bào rán liè èr xiǎo bì cóng zhōng chū chēng xiān nǚ fèng yāo hún bù jué suí zhī wǎng

数日，忽暴然裂，二小婢从中出，称仙女奉邀，魂不觉随之往。

zhì zé qióng lóu bèi quē yī nǚ zǐ sè jué dài tōng cí zì méi tiě chán gù xiè tuō yǐ bù guàn jū cǐ zhái nǚ zǐ báo nù huī zhī chū huò rán ér xǐng

至则琼楼贝阙，一女子色绝代，通词自媒，铁蟾固谢，托以不惯居此宅，女子薄怒挥之出，霍然而醒。

yuè yuè yú mù zhōng jiàn èr yuán wù rú qián bào chū èr xiǎo bì yì rú qián réng yāo zhī wǎng yǐ bié gòu yī zhái yōu shé yǎo tiǎo pō kě ài

越月余，目中见二圆物如前爆出，二小婢亦如前仍邀之往，已别构一宅，幽折窈窕，颇可爱。

wèn cǐ hé de yuē fú sāng qǐng tí táng é yīn wèi bā fēn shū fú sāng xiāng jiè zì nǚ zǐ zài shēn qián qǐng ér yì bù zì chí suì dìng qíng

问此何地，曰佛桑，请题堂额，因为八分书佛桑香界字，女子再申前请，而意不自持，遂定情。

zì shì héng mèng yóu jiǔ ér nǚ zǐ yì zhòu zhì jìn tiě chán fú yǔ suǒ qīn tōng suì jiàn bìng jù

自是恒梦游，久而女子亦昼至，禁铁蟾弗与所亲通，遂渐病剧。

shí fāng shì li mǒu yǐ chì wán ěr zhī ǒu nì ér zú qí shì shén guài

时方士李某以赤丸饵之，呕逆而卒，其事甚怪。

shǐ zhī qián zhá nǎi dé xīn jí shí zuò yě

始知前札，乃得心疾时作也。

tiě chán cōng míng jué tè shàn shī gē yòu gōng bā fēn chí chěng míng chǎng rán yǐ fēng liú zì mìng yú rén jiāo yì qì rú yún

铁蟾聪明绝特，善诗歌，又工八分，驰骋名场，然以风流自命，与人交，意气如云。

yóu tǒng zǒu tiān xià zhōng nián hū mù shén xiān suì shēng shì mó zhàng mí wǎng yǐ zhōng

邮筒走天下，中年忽慕神仙，遂生是魔障，迷罔以终。

yāo yǐ rén xìng xiàng yóu xīn zào cái yì gāo guǎng fān yǐ hǎo yì yǔn shēng kě xī yě fū

妖以人兴，象由心造，才意高广，翻以好异陨生，可惜也夫。

cuī zhuāng jiù zhái tīng shì xi yǒu nán běi wū gè sān yíng huā zhú yì rú pō wéi yōu pì

崔庄旧宅，厅事西有南北屋各三楹，花竹翳如，颇为幽僻。

xiān zǔ zài shí nú zǐ zhāng yún huì yè wǎng qǔ chá mù jiàn chuí huán nǚ zǐ qián nì shù xià bèi lì xiàng qiáng yú yì wèi zhái zhōng xiǎo bì yú cǐ yōu qī

先祖在时，奴子张云会夜往取茶，目见垂鬟女子潜匿树下，背立向墙隅，意为宅中小婢，于此幽期。

jù zhuō qí bì yù yǒu suǒ xié

遽捉其臂，欲有所挟。

nǚ zǐ tū zhuǎn qí miàn bái rú fù fěn ér wú ěr mù kǒu bí jué jiào pū de

女子突转其面，白如傅粉，而无耳目口鼻，绝叫仆地。

zhòng chí zhú zhì zé wú dǔ yǐ

众持烛至，则无睹矣。

huò yuē jiù yǒu cǐ guài huò yuē zhāng yún huì yī shí mù xuàn huò yuē shí yī xiá bì cù wéi rén zǔ fú néng dùn

或曰旧有此怪，或曰张云会一时目眩，或曰实一黠婢，猝为人阻，弗能遁。

yǐ sù jīn mù miàn wěi wèi guǐ zhuàng yǐ zì tuō yě

以素巾幕面，伪为鬼状，以自脱也。

jūn wèi zhī qí shěn

均未知其审。

rán zì shì qún yí bù shì sù shì yuàn zhě héng lǐn lǐn yè zhōng yì wǎng wǎng yǒu shēng

然自是群疑不释，宿是院者，恒凛凛，夜中亦往往有声。

gài rén bì fú jū sī guǐ hú rù zhī ěr

盖人避弗居，斯鬼狐入之耳。

yòu zhái dōng yī lóu míng lóng qìng chū suǒ jiàn yòu cè yī xiǎo wū yì yún yǒu mèi suī bù wéi hài rán bì ǎo huò jiàn zhī

又宅东一楼，明隆庆初所建，右侧一小屋，亦云有魅，虽不为害，然婢媪或见之。

yáo ān gōng yī rì jiǎn shì fèi shū yú lù xià zhuō dé èr huān

姚安公一日检视废书，于簏下捉得二獾。

zhòng yuē shì mèi yǐ

众曰：是魅矣。

yáo ān gōng yuē huān mǐ shǒu wèi tóng zǐ fù bì bù néng wèi mèi

姚安公曰：獾弭首为童子缚，必不能为魅。

rán shì wú rén jī zhì shǐ yě shòu wèi cháo xué zé yǒu mèi yě

然室无人迹，至使野兽为巢穴，则有魅也。

yì yi sī jiē kōng xué lái fēng zhī yì yě

亦宜斯皆空穴来风之义也。

hòu xi tīng xī shǔ cóng xiōng yuán jū jīn guī cóng zhí rǔ tōng

后西厅析属从兄垣居，今归从侄汝侗；

lóu xī shǔ xiān xiōng jing hú jīn guī zhí rǔ fèn

楼析属先兄睛湖，今归侄汝份。

zǐ zhí rì fán jiā wú xì de mèi jiē bù qū zì qù yǐ

子侄日繁，家无隙地，魅皆不驱自去矣。

jiǎ yǔ yǐ xiāng shàn jiǎ yán yǐ lǐ jiā zhèng

甲与乙相善，甲延乙理家政。

jí guān fǔ jūn bìng shǐ zuǒ guān zhèng wéi qí yán shì cóng jiǔ ér zī cái jiē wèi suǒ qián méi shǐ wù qí jiān shāo shāo qiáo zé zhī

及官抚军，并使佐官政，惟其言是从，久而赀财皆为所乾没，始悟其奸，稍稍谯责之。

及官抚军，并使佐官政，惟其言是从，久而赀财皆为所干没，始悟其奸，稍稍谯责之。

yǐ xié jiǎ yīn shì jù fǎn shì

乙挟甲陰事，遽反噬。

乙挟甲阴事，遽反噬。

jiǎ bù shèng fèn nǎi tóu dié su chéng huáng yè mèng chéng huáng yǔ zhī yuē yǐ xiǎn è rú shì gōng hé yǐ xìn rèn bù yí

甲不胜愤，乃投牒诉城隍，夜梦城隍语之曰：乙险恶如是，公何以信任不疑。

jiǎ yuē wèi qí shì shì rú wǒ yì yě

甲曰：为其事事如我意也。

shén kuì rán yuē rén néng shì shì rú wǒ yì kě wèi shén yǐ gōng bù wèi zhī ér fǎn xǐ zhī bù gōng zhī dài ér dài shuí yé

神喟然曰：人能事事如我意，可畏甚矣，公不畏之，而反喜之，不公之绐而绐谁耶？

qú è guàn jiāng yíng zhōng bì shí bào ruò gōng zé zì yí yī qī kě wú yōng su yě

渠恶贯将盈，终必食报，若公则自贻伊戚，可无庸诉也。

cǐ jiǎ qīn gào yáo ān gōng zhě

此甲亲告姚安公者。

shì zài yōng zhèng mò nián jiǎ diān rén yǐ yuè rén yě

事在雍正末年，甲滇人，乙越人也。