lǐ yǒu shì guǐ zhě yuē guǐ yì héng chōng chōng rǎo rǎo ruò yǒu suǒ yíng dàn bù zhī suǒ yíng hé shì yì yǒu xǐ nù āi yuè dàn bù zhī qí hé yóu
里有视鬼者曰：鬼亦恒憧憧扰扰，若有所营，但不知所营何事，亦有喜怒哀乐，但不知其何由。
dà dǐ guǐ yǔ guǐ jìng yì rú rén yú rén jìng ěr
大抵鬼与鬼竞，亦如人与人竞耳。
rán wēi yīn bù zú dí shèng yáng gù mò bù wèi rén qí bù wèi rén zhě yī yóu rén jù suǒ jū guǐ cì cù bù ān gù xiàn biàn xiàng qū zhī qù
然微阴不足敌盛阳，故莫不畏人，其不畏人者，一由人据所居，鬼刺促不安，故现变相驱之去；
yī yóu suì rén qiú jì xiǎng yī yóu jié ào qiáng hún lì qì wèi xiāo rú rén shì wú lài héng xíng wèi bào jiē yù qì wàng zhě bì yù yùn jiǎn zhě nǎi gǎn qīn
一由祟人求祭享，一由桀骜强魂，戾气未消，如人世无赖，横行为暴，皆遇气旺者避，遇运蹇者乃敢侵。
huò yǒu yuān hún lì pò de qǐng yú shén bào fù yǐ shēn jī hèn zhě bù zài cǐ shù
或有冤魂厉魄，得请于神，报复以申积恨者，不在此数。
ruò fú yù xīn suǒ gǎn yín guǐ yīng zhī shā xīn suǒ gǎn lì guǐ yīng zhī fèn xīn suǒ gǎn yuàn guǐ yīng zhī zé jiē yóu qí rén zhī zì zhào gèng bù zài cǐ shù yǐ
若夫欲心所感，婬鬼应之，杀心所感，厉鬼应之，愤心所感，怨鬼应之，则皆由其人之自召，更不在此数矣。
wǒ cháng qīng míng shàng zhǒng jiàn yóu nǚ tà qīng qí yāo mèi nòng zī zhě zhū guǐ suí zhī xī xiào qí yōu xián zhēn jìng zhě zuǒ yòu wú yī guǐ
我尝清明上冢，见游女踏青，其妖媚弄姿者，诸鬼随之嬉笑，其幽闲贞静者，左右无一鬼。
yòu cháng jiàn xué gōng yǒu shù guǐ jiào yù bào xiān shēng chū xiān shēng huì zǐ nán gōng rén guān xiàn xiàn jiào yù zài xiàn zhì xún lì chuán
又尝见学宫有数鬼，教谕鲍先生出--先生讳梓，南宫人，官献县教谕，载县志循吏传。
zé sè suō fú cǎo jiān
则瑟缩伏草间。
xùn dǎo mǒu xiān shēng chū zé tiào zhì zì rú rán zé guǐ zhī gǎn wǔ yǔ fǒu yóu shì hū qí rén zāi
训导某先生出，则跳掷自如，然则鬼之敢侮与否，尤视乎其人哉。
shì jī zhī mǔ chén ǎo yán yán shān yǒu liú mǒu zhě huàn lóng bì bǎi yào bù yàn
侍姬之母沈媪言，盐山有刘某者，患癃闭，百药不验。
yī xī mèng shén yǔ yuē tóng tóu duàn huī jiǔ fú zhī jí tōng
一夕，梦神语曰：铜头煅灰酒服之即通。
wèn tóng tóu hé wù yuē rǔ bèi suǒ wèi lóu gū yě
问铜头何物，曰：汝辈所谓蝼蛄也。
shì zhī guǒ yù
试之果愈。
yú wèi cǐ shī rè yùn jié yǐ shī rè gōng shī rè jiè qí cuàn lì xià xíng zhī xìng ěr
余谓此湿热蕴结，以湿热攻湿热，借其窜利下行之性耳。
ruò zhōu dū zhī guān qì bù néng huà zé qiú zhī yú běn yuán fēi cǐ wù suǒ néng dǎo yě
若州都之官，气不能化，则求之于本原，非此物所能导也。
liáng tiě chuáng fù xiàn yán
梁铁幢副宪言，
yǒu yè xíng zhě yú zhú lín biān jiàn yī wù
有夜行者于竹林边见一物，
shì rén fēi rén
似人非人，
chǔn chǔn rán mō suo ér xíng
蠢蠢然摸索而行，
huà zhī bù yīng
叱之不应，
zhī wèi jīng mèi
知为精魅，
shi wǎ shí jī zhī
拾瓦石击之，
qí wù huà wèi hēi yān
其物化为黑烟，
suō rù lín nèi
缩入林内，
jiū jiū zuò shēng yuē wǒ yuán sù yè duò è guǐ dào zhōng
啾啾作声曰：我缘宿业堕饿鬼道中，
jì gǔ qiě lóng
既瞽且聋，
jiān kǔ wàn zhuàng
艰苦万状，
gōng hé rěn fù xiāng bī
公何忍复相逼。
nǎi wěi zhī ér qù
乃委之而去。
yú luán yáng xiāo xià lù zhōng jì wáng jú zhuāng suǒ yán nǚ guǐ yǐ qiǎo yú chán gòu shòu yǎ bào cǐ guǐ shòu lóng gǔ bào qí cōng míng guò shèn zhě hu
余滦阳消夏录中记王菊庄所言女鬼，以巧于谗构受哑报，此鬼受聋瞽报，其聪明过甚者乎？
xiān shī wāng wén duān gōng yán yǒu yù móu hài yì dǎng zhě kǔ wú shàn jì yǒu xiá zhě mì zhēn zhī zhī yīn guǒ yào yǐ xiàn yuē cǐ yào rù fù jí sǐ rán sǐ shí qíng zhuàng yǔ bìng zú wú yì suī zhēng gǔ yàn zhī yì yǔ bìng zú wú yì yě
先师汪文端公言，有欲谋害异党者，苦无善计，有黠者密侦知之，阴裹药以献曰：此药入腹即死，然死时情状，与病卒无异，虽蒸骨验之，亦与病卒无异也。
qí rén dà xǐ liú zhī yǐn
其人大喜，留之饮。
guī zé yǐ shì xī zú yǐ
归则以是夕卒矣。
gài xiān yǐ qí yào ěr zhī wèi miè kǒu jì yǐ
盖先以其药饵之为灭口计矣。
gōng yīn tài xī yuē xiàn yào zhě shā rén yǐ mèi rén ér xiān zì shā yě
公因太息曰：献药者杀人以媚人，而先自杀也。
yòng qí yào zhě xiān shā rén yǐ miè kǒu ér kǒu zhōng bù kě miè yě
用其药者，先杀人以灭口，而口终不可灭也。
fēn fēn jī xiè hé wéi hu
纷纷机械何为乎？
zhāng fán chuān qián bèi shí zài zuò
张樊川前辈时在坐，
yīn yán
因言，
yǒu hǎo luán tóng zhě
有好娈童者，
yuè yī huàn jiā zi
悦一宦家子，
dù wú kě de lǐ
度无可得理，
yīn shǔ suǒ ài jī tuō méi yù zhāo zhī
阴属所爱姬托媒妪招之，
yuē huì yú bié shù
约会于别墅，
jiāng zhí ér xié wū yān
将执而胁污焉，
jiè qī wén yǐ zhì
届期闻已至，
jí wǎng yǎn bǔ
疾往掩捕，
tū shī zú duò hé táng bǎn qiáo xià
突失足堕荷塘板桥下，
jǐ yú miè dǐng
几于灭顶，
xuān hū yè chū
喧呼掖出，
zé huàn jiā zi yǐ dùn
则宦家子已遁，
jī yǐ bìn luàn chāi héng yǐ
姬已鬓乱钗横矣。
gài shì zi měi xiù shén jī yì yuè zhī gù yě
盖是子美秀，甚姬亦悦之故也。
hòu wú gù kāi gé fàng cǐ jī bì yù nǎi shāo xiè qí shì
后无故开阁放此姬，婢妪乃稍泄其事。
yīn móu zhě guǐ shén suǒ jì dài bù xū yǐ
阴谋者鬼神所忌，殆不虚矣。
mài huā zhě gù ǎo chí yī jiù cí qì qiú shòu shì bǐ xǐ ér lüè qiǎn sì zhōu nèi wài jí dǐ jiē yǒu tián sè shì gē yáo ér wú bīng wén zhōng píng rú yàn dú lù cí gǔ biān xiàn jiè huà shén míng bù chū rù háo fà shū fēi bō luò bù zhī hé qì yǐ wú yòng hái zhī
卖花者顾媪，持一旧磁器求售，似笔洗而略浅，四周内外及底皆有盷色，似哥窑而无冰纹，中平如砚，独露磁骨，边线界画甚明，不出入毫发，殊非剥落，不知何器，以无用还之。
hòu jiàn guǎng yì zhì zài jī hú jiàn shí shì dào shì àn tóu zhū bǐ jí bēi yǔ qián xùn zi zài hé ràng zhī suǒ jiàn tiān hú yǒu zhū zhǎn bǐ yàn yǔ yòu yì shǐ zài yè fǎ shàn yǒu chí zhū bō huà fú yǔ
后见广异志，载嵇胡见石室道士案头朱笔及杯语，干巽子载，何让之所见天狐有朱盏笔砚语，又逸史载叶法善有持朱钵画符语。
nǎi wù táng yǐ qián wú zhū yàn diǎn kān wén jí zé yán zhū yú bēi zhǎn
乃悟唐以前无朱砚，点勘文籍，则研朱于杯盏；
dà bǐ rú rǎn zé zhù zhū yú bō
大笔濡染，则贮朱于钵。
bēi zhǎn lüè xiǎo ér kǒu duō yǐ biàn tiàn bǐ
杯盏略小而口哆，以便掭笔；
bō shāo dà ér kǒu liǎn yǐ biàn duō zhù nóng chén yě
钵稍大而口敛，以便多注浓沈也。
gù ǎo suǒ chí gài jí zhū zhǎn xiàng lái shǎng jiàn jiā wèi jí jiàn ěr jí hū zhī lái wèn cǐ zhǎn hé wǎng
顾媪所持，盖即朱盏，向来赏鉴家未及见耳，急呼之来，问此盏何往。
yuē běn yǐ sān shí qián mǎi de yún chū zì jǐng zhōng yīn gōng chì wèi wú yòng yǐ èr shí qián mài zhū zá wù tān shàng jīn jiāng jí yī nián bù néng fù wèn suǒ zài yǐ
曰：本以三十钱买得，云出自井中，因公斥为无用，以二十钱卖诸杂物摊上，今将及一年，不能复问所在矣。
shēn wéi wǎn xī
深为惋惜。
shì duō yǐ gāo jià shì yàn wù ér zhēn gǔ qì huò wǎng wǎng jiàn bìn
世多以高价市赝物，而真古器或往往见摈。
yú shàng fēi guī fāng zhú qī duàn wén zhě ér jiāo bì shī zhī shàng rú cǐ rán zé xù bǎo bù zhāng zhě kě shèng shù zāi
余尚非规方竹漆断纹者，而交臂失之尚如此，然则蓄宝不彰者，可胜数哉！
yú hòu yòu dé yī zhū zhǎn zhì yǔ cǐ tóng wèi chén wàng zhī fǔ jūn chí qù
余后又得一朱盏，制与此同，为陈望之抚军持去。
nǎi zhī cǐ wù shì shàng duō yǒu dì rén bù shí ěr
乃知此物世尚多有，第人不识耳。
xiān shī jiè gōng yě yuán yán qīn chuàn zhōng yǒu bù wèi guǐ zhě wén yǒu xiōng zhái zhé wǎng sù huò yán xī shān mǒu sì hòu gé duō jiàn biàn guài shì suì zhí xiāng shì yīn jiù zhù qí zhōng
先师介公野园言，亲串中有不畏鬼者，闻有凶宅，辄往宿，或言西山某寺后阁，多见变怪，是岁值乡试，因僦住其中。
qí xíng guǐ zhuàng měi yè huán rào jǐ tà jiān chù zhī tián rán rán yì fú néng hài yě
奇形诡状，每夜环绕几榻间，处之恬然，然亦弗能害也。
yī xī yuè míng tuī chuāng sì wàng jiàn yàn nǚ lì shù xià xī rán yuē bù wǒ bù dòng lái mèi wǒ yé
一夕月明，推窗四望，见艳女立树下，咥然曰：怖我不动，来魅我耶？
ěr shì hé guài kě jìn qián
尔是何怪，可近前。
nǚ yì xī rán yuē ěr gù bù shí wǒ wǒ ěr zǔ gū yě mò zàng cǐ shān wén ěr rì rì yǔ guǐ jiǎo ěr dú shū shí yú nián jiāng tú bó yī bù wèi guǐ zhī míng yé
女亦咥然曰：尔固不识我，我尔祖姑也，殁葬此山，闻尔日日与鬼角，尔读书十余年，将徒博一不畏鬼之名耶？
yì yì sī fèn shēn kē mù wèi zǔ fù guāng wèi mén hù jì yé
抑亦思奋身科目，为祖父光，为门户计耶？
jīn yè ér dòu zhēng zhòu ér juàn wò shì qī rì jìn jǔ yè quán huāng qǐ ěr fù ěr mǔ qiǎn ěr guǒ liáng rù shān zhī běn zhì zāi
今夜而斗争，昼而倦卧，试期日近，举业全荒，岂尔父尔母遣尔裹粮入山之本志哉！
wǒ suī jū quán rǎng yú mǔ jiā bù néng wú qíng gù zhèng yán gào ěr ěr shì sī zhī
我虽居泉壤于母家，不能无情，故正言告尔，尔试思之。
yán qì ér yǐn
言讫而隐。
sī niàn suǒ yán pō yǒu lǐ nǎi shù zhuāng guī guī ér xiáng wèn fù mǔ nǎi wú shì zǔ gū
私念所言颇有理，乃束装归，归而详问父母，乃无是祖姑。
dà huǐ dùn zú yuē wú nǎi wèi xiá guǐ suǒ mài fèn rán yù zài wǎng qí you yuē guǐ bù gǎn yǐ lì zhēng ér huàn qí xíng yǐ shàn yán jiě guǐ wèi ěr yǐ ěr hé bì zhuī qióng kòu
大悔顿足曰：吾乃为黠鬼所卖，奋然欲再往，其友曰：鬼不敢以力争，而幻其形以善言解，鬼畏尔矣，尔何必追穷寇。
nǎi zhǐ
举止傲慢。
cǐ you kě wèi shàn jiě fēn yǐ
此友可谓善解纷矣。
rán guǐ suǒ yán zhě zhèng lǐ yě zhèng lǐ bù néng jìn ér quán cí néng jìn zhī kě yǐ wù xiāo róng gāng qì zhī dào yě
然鬼所言者正理也，正理不能禁，而权词能禁之，可以悟销熔刚气之道也。
qián jì gé xué zhá gōng zǔ mù jù mǎng shì jù zǒng xiàn shū mù lū gōng zhī yán yě rén zǐ sān yuè chū shí rì jiǎng shǎo sī nóng jǐ mén yāo kàn táo huā shì yǔ zhá gōng lián zuò yīn kòu qí xiáng zhī shū mù lū gōng zhī yǔ bù wū
前记阁学札公祖墓巨蟒事，据总宪舒穆噜公之言也，壬子三月初十日，蒋少司农戟门邀看桃花，适与札公联坐，因叩其详，知舒穆噜公之语不诬。
zhá gōng yòu yuē shàng yǒu yī yì shì shū mù lū gōng wèi zhī yě
札公又曰：尚有一轶事，舒穆噜公未知也。
shǒu mù zhě zhī qī liú ǎo héng yǔ cǐ mǎng tóng qǐn chù pán qí tà shàng jǐ mǎn lái bì yǐn yǐ huǒ jiǔ zhù jù wǎn zhōng
守墓者之妻刘媪，恒与此蟒同寝处，蟠其榻上几满，来必饮以火酒，注巨碗中。
mǎng jǔ shǒu yī xiù jiǔ jiǎn fēn xǔ suǒ yú yǐ wèi dàn rú shuǐ yǐ
蟒举首一嗅，酒减分许，所余已味淡如水矣。
píng liú ǎo yú rén liáo bìng yì duō yǒu yàn
凭刘媪与人疗病，亦多有验。
yī dàn yǒu yù mǎi cǐ mǎng zhě gěi liú ǎo qián bā qiān chéng qí zuì ér yú zhī qù
一旦有欲买此蟒者，给刘媪钱八千，乘其醉而舁之去。
qù hòu ǎo hū fā kuáng yuē wǒ dài rǔ bù báo rǔ nǎi mài wǒ wǒ bì chǐ rǔ pò zì wō bù zhǐ
去后媪忽发狂曰：我待汝不薄，汝乃卖我，我必褫汝魄，自挝不止。
ǎo zhī dì bēn gào zhá gōng zhá gōng zì wǎng shì yì wú rú hé
媪之弟奔告札公，札公自往视，亦无如何。
yú shù kè jìng sǐ
逾数刻竟死。
fu yāo wù píng fù nǚ wū shì suǒ héng yǒu wǔ yāo wù ér zhì huò yì shì suǒ héng yǒu
夫妖物凭附女巫，事所恒有，忤妖物而致祸，亦事所恒有。
wéi de qián mài yāo qí shì pō qí ér yǒu rén chū qián yǐ mǎi yāo yóu qí zhī qí ěr
惟得钱卖妖，其事颇奇，而有人出钱以买妖，尤奇之奇耳。
cǐ mǎng jīn yóu zài qí de zài xī zhí mén wài tǔ rén wèi zhī hóng guǒ yuán
此蟒今犹在其地，在西直门外，土人谓之红果园。
yù yīng táng yǎng jì yuàn shì chù yǒu zhī
育婴堂、养济院是处有之。
wéi cāng zhōu bié yǒu yī yuàn yǎng gǔ zhě ér bù lì yú guān gǔ zhě liú jūn ruì yuē xī yǒu xuǎn rén chén mǒu guò cāng zhōu zī fǔ kuì jié wú kě gào dài jìn tuì wú lù jiāng zì tóu yú hé yǒu gǔ zhě mǐn zhī qīng náng yǐ zhù qí xíng
惟沧州别有一院养瞽者，而不隶于官，瞽者刘君瑞曰：昔有选人陈某过沧州，资斧匮竭，无可告贷，进退无路，将自投于河，有瞽者悯之，倾囊以助其行。
xuǎn rén rù jīng jìng de guān jiàn zhì zhōu mù niàn niàn bù néng wàng gǔ zhě zì fèi shù bǎi jīn jiāng shēn piào mǔ zhī bào ér piān mì gǔ zhě bù kě de bìng qí xìng míng wú zhī zhě nǎi juān jīn jiàn shì yuàn yǐ shōu yǎng gǔ zhě
选人入京，竟得官，荐至州牧，念念不能忘瞽者，自费数百金，将申漂母之报，而偏觅瞽者不可得，并其姓名无知者，乃捐金建是院，以收养瞽者。
cǐ gǔ zhě yǔ cǐ xuǎn rén jūn kě wèi gǔ zhī rén yǐ
此瞽者与此选人，均可谓古之人矣。
jūn ruì yòu yán zhòng gǔ zhě liú shì yī yíng dàn xī zhù xiāng bài chén gōng yú wèi chén gōng zhī cè gǔ zhě yì yi shè yī zuò
君瑞又言，众瞽者留室一楹，旦夕炷香拜陈公，余谓陈公之侧，瞽者亦宜设一坐。
jūn ruì niè rú yuē gǔ zhě ān kě yǔ guān zuò
君瑞嗫嚅曰：瞽者安可与官坐。
yú yuē rú yǐ qí guān ér sì zhī zé gǔ zhě zì bù kě zuò
余曰：如以其官而祀之，则瞽者自不可坐；
rú yǐ qí yì ér sì zhī zé gǔ zhě zhī yì yǔ guān děng hé bù kě zuò yé
如以其义而祀之，则瞽者之义与官等，何不可坐耶？
cǐ shì zài kāng xī zhōng
此事在康熙中。
jūn ruì gào yú zài qián lóng yǐ hài bǐng zǐ jiān shàng néng jǔ jū shì yuàn zhě wèi mǒu mǒu jīn yǐ sān shí yú nián bù zhī qí cún yǔ fèi yǐ
君瑞告余在乾隆乙亥丙子间，尚能举居是院者为某某，今已三十余年，不知其存与废矣。
míng jì bīng luàn céng bó zǔ zhèn fān gōng nián fu shí yī bèi lüè zhì lín qīng yù jiù kè zuò li shǒu jìng yǐ dú lún chē sòng guī
明季兵乱，曾伯祖镇番公年甫十一，被掠至临清，遇旧客作李守敬，以独轮车送归。
qí qū róng mǎ zhī jiān bīn wēi zhě shù zhōng bù shě qù yě
崎岖戎马之间，濒危者数，终不舍去也。
shí sòng tài fū rén zài chou yǐ jīn xiān dùn shǒu xiè rán hòu zhì jīn yú àn yuē gù zhǔ liú lí xīn suǒ bù rěn qǐ wèi qiú shǎng lái yé
时宋太夫人在，酬以金，先顿首谢，然后置金于案曰：故主流离，心所不忍，岂为求赏来耶？
qì bài ér bié zì hòu bù fù zài zhì yǐ
泣拜而别，自后不复再至矣。
shǒu jìng xìng zhuàng zhí chái bèi yǒu zuò jiān zhě zhé luǒ luǒ yǔ zhēng gù wèi zhòng kǒu suǒ pái qù ér huàn nàn zhī jì bù fù qí xīn réng rú cǐ
守敬性戆直，侪辈有作奸者，辄癳癳与争，故为众口所排去，而患难之际，不负其心仍如此。
shì yǒu xiān zhào mò zhī qí rán rú rì jiāng chū ér xiá míng yǔ jiāng zhì ér chǔ rùn dòng hu
事有先兆，莫知其然，如日将出而霞明，雨将至而础润动乎？
bǐ zé yīng hu cǐ yě
彼则应乎此也。
yú zì sì suì zhì jīn
余自四岁至今，
wú yī rì lí bǐ yàn
无一日离笔砚，
rén zǐ sān yuè chū èr rì
壬子三月初二日，
ǒu zài zhí lú
偶在直庐，
xì yǔ zhū gōng yuē xī táo jìng jié zì zuò wǎn gē
戏语诸公曰：昔陶靖节自作挽歌，
yú yì zì tí yī lián yuē fú chén huàn hǎi rú ōu niǎo
余亦自题一联曰：浮沉宦海如鸥鸟，
shēng sǐ shū cóng shì dù yú
生死书丛似蠹鱼，
bǎi nián zhī hòu
百年之后，
zhū gōng shū yǐ jiàn wǎn
诸公书以见挽，
zú yǐ
足矣。
liú shí ān cān zhī yuē shàng jù shū bù lèi gōng ruò yǐ wǎn lù ěr shān nǎi què dàng ěr
刘石庵参知曰：上句殊不类公，若以挽陆耳山，乃确当耳。
yuè sān rì ér ěr shān fù yīn zhì qǐ fēi jī zhī xiān jiàn yú
越三日而耳山讣音至，岂非机之先见欤。
shēn cāng lǐng xiān shēng yán yǒu shì rén dú shū bié yè qiáng wài yǒu fèi zhǒng mò zhī wèi shuí
申苍岭先生言，有士人读书别业，墙外有废冢，莫知为谁。
yuán dīng yán yè zhōng huò yǒu yín é shēng qián tīng shù xī wú suǒ wén
园丁言夜中或有吟哦声，潜听数夕，无所闻。
yī xī hū wén zhī jí chí jiǔ wǎng jiāo zhǒng shàng yuē quán xià kǔ yín dìng wèi cí kè yōu míng suī gé qì lèi bù shū kěn xiàn shēn yī gòng tán hu
一夕，忽闻之，急持酒往浇冢上曰：泉下苦吟，定为词客，幽明虽隔，气类不殊，肯现身一共谈乎？
é yǒu rén yǐng rǎn rǎn chū shù yīn zhōng hū diào tóu jìng qù
俄有人影冉冉出树荫中，忽掉头竟去。
yīn qín bài dǎo
殷勤拜祷，
zhì zài zhì sān
至再至三，
wēi wén shù wài rén yǔ yuē gǎn jūn jiàn shǎng
微闻树外人语曰：感君见赏，
bù gǎn yǐ yì wù zì yí
不敢以异物自疑，
fāng nǐ yī jiē qīng
方拟一接清，
tán pò bǎi nián zhī cén jì
谈破百年之岑寂，
jí yáo guān fēng cǎi
及遥观丰采，
nǎi yì guān huá měi
乃衣冠华美，
piān piān yǒu fù guì zhī róng
翩翩有富贵之容，
yǔ wǒ bèi yùn páo
与我辈缊袍，
shū fēi tóng diào
殊非同调，
shì gè yǒu zhì
士各有志，
wèi gǎn xiāng qīn
未敢相亲，
wéi jūn wěi qū liàng zhī
惟君委曲谅之。
shì rén chàng chàng ér fǎn zì shì bìng yín é yì bù wén yǐ
士人怅怅而返，自是并吟哦亦不闻矣。
yú yuē cǐ xiān shēng wán shì zhī yù yán ěr
余曰：此先生玩世之寓言耳。
cǐ yǔ jì wèi qīn wén yòu páng wú wén zhě qǐ cǐ shì rén wèi guǐ yé yú shàng kěn zì shù yé
此语既未亲闻，又旁无闻者，岂此士人为鬼揶揄，尚肯自述耶？
xiān shēng xiān rán yuē chú jǐ huái xià zhī cí hún liáng fū mèng zhōng zhī zào shuí wén zhī yú
先生掀髯曰：鉏麂槐下之词，浑良夫梦中之噪，谁闻之欤？
zi nǎi dú jí lǎo fū yě
子乃独诘老夫也。
qiū xiào lián èr tián yán yǒng chūn shān zhōng yǒu fèi sì jiē jiāo tǔ yě
邱孝廉二田言，永春山中有废寺，皆焦土也。
xiāng chuán chū yǒu sēng jū zhī sēng shàn zhòu shù qí tú yè huò jiàn shān xiāo qǐng jìn zhì zhī
相传初有僧居之，僧善咒术，其徒夜或见山魈，请禁制之。
sēng yuē rén zì rén yāo zì yāo liǎng wú shè yě rén zì xíng yú zhòu yāo zì xíng yú yè liǎng wú hài yě
僧曰：人自人，妖自妖，两无涉也，人自行于昼，妖自行于夜，两无害也。
wàn wù bìng shēng gè shì qí shì yāo bù jīn rén zhòu chū ér rén jìn yāo yè chū hū
万物并生，各适其适，妖不禁人昼出，而人禁妖夜出乎？
jiǔ ér zhòu yì niǎo rén sēng liáo wú nìng yǔ shǐ shī zhòu shù ér qì hòu yǐ chéng dǎng yǔ yǐ zhòng jìng bù kě jìn zhì yǐ
久而昼亦嬲人，僧寮无宁宇，始施咒术，而气候已成，党羽已众，竟不可禁制矣。
fèn ér yún yóu qiú shàn hé zhì zhě xié zhī guī dēng tán xí jiāng léi huǒ xià jī yāo jiān ér sì yì jìn yān
愤而云游，求善劾治者偕之归，登坛檄将，雷火下击，妖歼而寺亦烬焉。
sēng fǔ yīng yuē wú zhī zuì yě fu wú zhòu shù shǐ zú yǐ shèng zhī ér fú kěn shèng yě wú dào lì bù zú yǐ shèng zhī ér wàng yù shèng yě bó shàn huà zhī xū míng kuì bài jué liè nǎi zhì cǐ
僧拊膺曰：吾之罪也，夫吾咒术始足以胜之，而弗肯胜也，吾道力不足以胜之，而妄欲胜也，博善化之虚名，溃败决裂乃至此。
yǎng yōng yí huàn wǒ zhī wèi yě fū
养痈贻患，我之谓也夫。
fēi chē liú bā cóng sūn shù shān zhī yù zhě yě
飞车刘八，从孙树珊之御者也。
qí yù chē jí biān cè zhī wēi jǐn chí qū zhī lì yù tóng háng zhě bì mò yuè qí qián ér hòu yǐ
其御车极鞭策之威，尽驰驱之力，遇同行者，必蓦越其前而后已。
gù de cǐ míng
故得此名。
mǎ zhī qiáng ruò suǒ bù wèn mǎ zhī jī bǎo suǒ bù wèn mǎ zhī shēng sǐ yì suǒ bù wèn yě lì shǔ zhǔ shā mǎ pō duō yī rì yù shù shān wǎng qún cóng jiā yǐ kōng chē fǎn zhōng lù mǎ yì wèi lún suǒ yà pū zhé zhōng qí shāng pō qīng jìng hūn mào bù zhī rén
马之强弱所不问，马之饥饱所不问，马之生死亦所不问也，历数主杀马颇多，一日，御树珊往群从家，以空车返，中路马轶，为轮所轧，仆辙中，其伤颇轻，竟昏瞀不知人。
yú guī zé qì yǐ jué yǐ
舁归，则气已绝矣。
hào shèng zhě bì zì jí bù rén zhě yì bì zì jí dōng yě jì yǐ shàn yù míng yī guó ér jí mǎ zhī lì zhōng yǐ bài jià kuàng cǐ yì fū zāi zì yǔn qí shēng fēi bù xìng yě
好胜者必自及，不仁者亦必自及，东野稷以善御名一国，而极马之力，终以败驾，况此役夫哉、自陨其生，非不幸也。
xiān zǔ guāng lù gōng yǒu zhuāng zài cāng zhōu wèi hé dōng yǐ de héng jī lǎo qí shuǐ zuǒ yòu xié mào rú rén zì gù míng rén zì wāng hòu tǔ yǔ é rén zì yuē yín zi yòu zhuǎn wāng wèi wā yǐ chuī chún shēng qīng hū zhī yīn nǎi jìn wá mí shī qí zhēn yǐ
先祖光禄公，有庄在沧州卫河东，以地恒积潦其水，左右斜袤如人字，故名人字汪，后土语讹人字曰银子，又转汪为洼，以吹唇声轻呼之音乃近娃，弥失其真矣。
tǔ jí ér mín pín diāo bì rì shén zhuāng nán bā lǐ wèi láng r kǒu tǔ yǔ yǐ láng r èr zì hé shēng chuī chún hū zhī yīn jìn là píng shēng
土瘠而民贫，雕敝日甚，庄南八里为狼儿口--土语以狼儿二字合声吹唇呼之，音近辣，平声。
guāng lù gōng yuē rén duì láng kǒu yi qí bù fán yě nǎi gǎi zhuāng mén běi xiàng zhí běi wǔ lǐ yuē mù gū kǒu gū zì tǔ yīn zài guǒ gē zhī jiān zì gǎi mén hòu rén zì wā jiàn fù yú ér mù gū kǒu jiàn diāo bì yǐ
光禄公曰：人对狼口，宜其不蕃也，乃改庄门北向，直北五里，曰木沽口--沽字土音在果戈之间，自改门后，人字洼渐富腴，而木沽口渐雕敝矣。
qí dì qì zhuǎn yí yú
其地气转移欤？
yì gū xū zhī shuō jìng zhēn yǒu zhī
抑孤虚之说，竟真有之。