sòng zǐ gāng yán yī lǎo rú xùn méng xiāng shú shú cè yǒu jī chái hú suǒ jū yě xiāng rén mò gǎn fàn ér xué tú wán liè nǎi shí huì wū zhī
宋子刚言，一老儒训蒙乡塾，塾侧有积柴，狐所居也，乡人莫敢犯，而学徒顽劣，乃时秽污之。
yī rì lǎo rú wǎng huì zàng yuē míng rì fǎn
一日，老儒往会葬，约明日返。
zhū r yīn kòu jǐ wèi tái tu zhū mò yǎn jù lǎo rú tū fǎn gè tà zhī liú xuè hèn hèn fù qù
诸儿因瞉几为台，涂朱墨演剧，老儒突返，各挞之流血，恨恨复去。
zhòng yǐ wéi zhū r dà zhě shí yī èr xiǎo zhě qī bā suì ěr jiē guài shī tài yán
众以为诸儿大者十一二，小者七八岁耳，皆怪师太严。
cì rì lǎo rú fǎn yún zuó shí wèi guī nǎi zhī hú bào yuàn yě
次日老儒返，云昨实未归，乃知狐报怨也。
yǒu yù sòng zhū tǔ shén zhě yǒu yì chú jī chái zhě yǒu yù wǎng gòu lì zhě
有欲讼诸土神者，有议除积柴者，有欲往诟詈者。
zhōng yī rén yuē zhū r shí wú lǐ tà bù wéi guò dàn tài dú ěr
中一人曰：诸儿实无礼，挞不为过，但太毒耳。
wú wén shèng yāo dāng yǐ dé yǐ lì xiàng jiǎo zhōng wú shèng lǐ
吾闻胜妖当以德，以力相角，终无胜理。
yuān yuān xiāng bào wú lǜ huò bù zhǐ cǐ yě
冤冤相报，吾虑祸不止此也。
zhòng nǎi yǐ
众乃已。
cǐ rén kě wèi píng xīn yì kě wèi yuǎn lǜ yǐ
此人可谓平心，亦可谓远虑矣。
yōng zhèng yǐ mǎo diàn hù zhāng tiān xī jiā shēng yī é yī shēn ér liǎng shǒu huò yǐ wéi yāo
雍正乙卯，佃户张天锡家生一鹅，一身而两首，或以为妖。
chén zhàng fēng gōng yuē fēi yāo yě rén yǒu luán shēng luǎn yì yǒu shuāng huáng shuāng huáng zhě chú bì zhǐ shǒu wú shù jiàn zhī yǐ
沈丈丰功曰：非妖也，人有孪生，卵亦有双黄，双黄者雏必枳首，吾数见之矣。
yǔ cóng zhí yú dūn ǒu huà jí cǐ yú dūn yuē fán é yī xióng yī cí zhě shēng shí luǎn jí de shí chú liǎng xióng yī cí zhě shí luǎn bì dàng yī èr fù qì zá yě
与从侄虞惇偶话及此，虞惇曰：凡鹅一雄一雌者，生十卵即得十雏，两雄一雌者，十卵必瞊一二，父气杂也；
yī xióng liǎng cí zhě shí luǎn yì bì dàng yī èr fù qì ruò yě
一雄两雌者，十卵亦必瞊一二，父气弱也。
jī wù zé bù fáng wù gè yī xìng ěr
鸡鹜则不妨，物各一性尔。
yú yīn sī é yā jiē bù néng zì fú luǎn rén yǐ jī dài fú zhī tiān dì shēng wù zhī chū yǔ zú jiē xiān yǐ qì huà hòu yǐ luǎn shēng bù dài yán yǐ fán wù jiē xiān qì huà ér hòu xíng jiāo
余因思鹅鸭皆不能自伏卵，人以鸡代伏之，天地生物之初，羽族皆先以气化，后以卵生，不待言矣--凡物皆先气化而后形交。
qián rén xiān yǒu jī xiān yǒu luǎn zhī zhēng wèi zhī sī yě
前人先有鸡先有卵之争，未之思也。
dì bù zhī zuì chū luǎn shēng zhī shí shàng gǔ zhī shì chēn chēn mèn mèn shéi zhī yǐ jī dài fú yě jī bù dài fú yòu hé yǐ chuán zhǒng zhì jīn yě
第不知最初卵生之时，上古之氏，瞋瞋闷闷，谁知以鸡代伏也，鸡不代伏，又何以传种至今也。
cǐ zhēn bǎi sī bù dé qí gù yǐ
此真百思不得其故矣。
liú you hán shì yù yán xiàng yù shān dōng yī you jiā wén qí lín nǚ wèi hú mèi nǚ fù jī zhī qí xué bǎi jì bǔ dé yī xiǎo hú yǔ yuē yuē néng shě wǒ nǚ zé shě ěr zi
刘友韩侍御言，向寓山东一友家，闻其邻女为狐媚，女父迹知其穴，百计捕得一小狐，与约曰：能舍我女，则舍尔子。
hú nuò zhī shě qí zi ér hú réng zhì lì qí fù yuē zé xiè yuē rén zhī xiāng kuáng zhě duō yǐ ér zé wǒ bèi hu
狐诺之，舍其子而狐仍至，詈其负约，则谢曰：人之相诳者多矣，而责我辈乎？
nǚ fù hèn shén shǐ nǚ yáng quàn zhī yǐn ér yīn zhì pī yān hú zhòng dú biàn xíng liàng qiàng qù
女父恨甚，使女阳劝之饮，而阴置砒焉，狐中毒变形，踉跄去。
yuè yī xī jiā zhōng wǎ lì jiāo fēi chuāng fēi zhèn hàn qún hú hé zào lái suǒ mìng
越一夕，家中瓦砾交飞，窗扉震憾，群狐合噪来索命。
nǚ fù lì shēng dào shǐ mò wén shì yī lǎo hú yǔ yuē bēi zāi bǐ tú jiàn rén jiē xiāng kuáng cóng ér xiào yóu bù zhī tiān dào hǎo huán shàn kuáng zhě zhōng yù kuáng yě
女父厉声道始末，闻似一老狐语曰：悲哉，彼徒见人皆相诳，从而效尤，不知天道好还，善诳者终遇诳也。
zhǔ rén cí zhí fàn zhī bù xiáng rǔ cáo suí wǒ guī yǐ
主人词直，犯之不祥，汝曹随我归矣。
yǔ qì jì rán cǐ hú suǒ jiàn guò qí zi yuǎn yǐ
语讫寂然，此狐所见，过其子远矣。
jì lián fū yán tài xīng jiù zhái hòu yǒu lóu wǔ yíng rén jì hǎn zhì lián fū qǔ qí pì jìng héng dú sù qí zhōng
季廉夫言，泰兴旧宅后有楼五楹，人迹罕至，廉夫取其僻静，恒独宿其中。
yī xī fu qǐ hù jiàn bǎn gé shàng yǒu hēi wù shì rén fēi rén qióng mò zhǎng cuì rú suō yī pū miè qí dēng zhǎng hǒu chōng rén qù
一夕甫启户，见板阁上有黑物，似人非人，瞏瞐长毳如蓑衣，扑灭其灯，长吼冲人去。
yòu zài yáng zhōu sù jiù shì jiā méng lóng zhōng jiàn hóng yī nǚ zǐ tuī mén rù xīn zhī guǐ wù qiáng qǐ huà zhī
又在扬州宿舅氏家，朦胧中，见红衣女子推门入，心知鬼物，强起叱之。
nǚ zǐ guì de ruò yǒu suǒ chén é réng rǎn rǎn chū mén qù
女子跪地，若有所陈，俄仍冉冉出门去。
cì rì wèn zhǔ rén guǒ yǒu nǚ yì cǐ shì shí wéi suì yě
次日问主人，果有女缢此室，时为祟也。
gài yōu fáng qū shì duō guǐ mèi suǒ cáng hēi wù dài jīng guài zhī wèi chéng zhě qián fú yǐ jiǔ shì xī cù bù jí bì ěr
盖幽房曲室，多鬼魅所藏，黑物殆精怪之未成者，潜伏已久，是夕猝不及避耳。
yì guǐ cháng guì huò qiú jiě tuō chén lún hu
缢鬼长跪，或求解脱沉沦乎。
lián fū zhuàng nián qì shèng gù jūn bù néng jìn ér qù yě
廉夫壮年气盛，故均不能近而去也。
lǐ wū yán fán yì sǐ zhě zhe hóng yī zé qí guǐ chū rù fáng tà zhōng diān shén bù jīn
俚巫言凡缢死者著红衣，则其鬼出入房闼，中癫神不禁。
gài nǚ zǐ bù yǐ hóng yī liǎn hóng wèi yáng sè yóu shì shēng hún gù yě
盖女子不以红衣敛，红为阳色，犹似生魂故也。
cǐ yǔ bù zhī hé běn rán fù nǚ xìn zhī shén shēn
此语不知何本，然妇女信之甚深。
gù xián fèn sǐ zhě duō hóng yī jiù yì yǐ qiú wèi suì
故衔愤死者，多红衣就缢，以求为祟。
cǐ guǐ hóng yī dāng yì yóu cǐ yún
此鬼红衣，当亦由此云。
xiān xiōng qíng hú yán cāng zhōu lǚ shì gū jiā yú liǎng bāo gū jiē shì lǚ shì cǐ bù zhī wèi èr gū jiā wǔ gū jiā yě mén wài yǒu jù shù xíng jiā yán qí bù lì zhòng yì fá zhī shàng wèi jué yè mèng lǎo rén yǔ yuē lín jū èr sān bǎi nián rěn xiāng qiāng hu
先兄晴湖言，沧州吕氏姑家--余两胞姑皆适吕氏，此不知为二姑家、五姑家也--门外有巨树，形家言其不利，众议伐之，尚未决，夜梦老人语曰：邻居二三百年，忍相戕乎。
xǐng ér wù wèi shù zhī jīng yuē bù sù fá qiě wèi yāo yǐ
醒而悟为树之精，曰：不速伐，且为妖矣。
yì nǎi dìng cǐ shù rú bù zì yán shì shàng wèi kě yě
议乃定，此树如不自言，事尚未可也。
tiān xià yǒu xiān qī fáng huò mí féng zhōu zhāng fǎn yǐ chù fā huò jī zhě gài wǎng wǎng rú shì yǐ
天下有先期防祸，弥缝周章，反以触发祸机者，盖往往如是矣。
wén li tài pú jìng táng mǒu kē mó kān shì juàn hū yǒu jǔ rén lái tóu là jìng táng jù wèi jiàn rán sī yà yuē juǎn qí yǒu cī hu
闻李太仆敬堂，某科磨勘试卷，忽有举人来投剌，敬堂拒未见，然私讶曰：卷其有疵乎？
cì rì jiǎn zhī yǐ kān guò wú qiān fù jiā xiáng hé jìng de qí miù lèi tíng kē cǐ jǔ rén rú bù gàn yè yǐ lòu wǎng yǐ
次日检之，已勘过无签，覆加详核，竟得其谬，累停科，此举人如不干谒，已漏网矣。
nú zǐ wáng jìng wáng lián shēng zhī zǐ yě yú jiù yǒu zhì kù zài cuī zhuāng cóng guān jiǔ zhé yuè dōu jǐn qún cóng jiū zī fù shè zhī zhào jìng sī yè yān
奴子王敬，王连升之子也，余旧有质库在崔庄，从官久，折阅都尽，群从鸠赀复设之，召敬司夜焉。
yī xī zì jīng yú lóu shàng suī qí mǔ qí dì mò cè hé gù yě
一夕自经于楼上，虽其母其弟，莫测何故也。
kè zuò hú xīng wén jū yú lóu cè qí qī bìng jù jìng hún hū fù zhī yǔ shù qí mǔ dì zhī shī yuē wǒ zì yǐ bó fù sǐ nài hé duō suǒ zhǔ rén guān liǎn fèi shǐ wǒ fù xīn cǐ lái míng fēi wǒ zhì yě
客作胡兴文居于楼侧，其妻病剧，敬魂忽附之语，数其母弟之失，曰：我自以博负死，奈何多索主人棺敛费，使我负心，此来明非我志也。
huò wèn ěr yuàn suǒ fù zhě hu
或问尔怨索负者乎？
yuē bù yuàn yě shǐ bǐ fù wǒ wǒ néng wú suǒ hu
曰：不怨也，使彼负我，我能无索乎？
yòu wèn rán zé yuàn yòu bó zhě hu
又问然则怨诱博者乎？
yuē yì bù yuàn yě shǒu běn wǒ shǒu wǒ bù bó bǐ néng wò wǒ shǒu bó hu
曰：亦不怨也，手本我手，我不博，彼能握我手博乎？
wǒ ān yì hou dài ér yǐ
我安意候代而已。
chū fù yǔ shí rén yǐ wéi bìng zhě mào luàn ěr jì ér xù shù shēng píng hán wēn gù jiù yǔ yīn wǎn rán jìng yě
初附语时，人以为病者瞀乱耳，既而序述生平，寒温故旧，语音宛然敬也。
jiē tàn yuē cǐ guǐ bù mèi běn xīn bì bù zhōng lún yú guǐ qù
皆叹曰：此鬼不昧本心，必不终沦于鬼趣。
li yù diǎn yán yǒu jiù jiā zǐ yè xíng shēn shān zhōng mí bù dé lù
李玉典言，有旧家子夜行深山中，迷不得路。
wàng yī yán dòng liáo tóu qì xī zé qián bèi mǒu gōng zài yān
望一岩洞聊投憩息，则前辈某公在焉。
jù bù gǎn jìn rán mǒu gōng zhāo yāo shén qiè dù wú tā hài gū qián bài yè hán wēn láo kǔ rú píng shēng
惧不敢进，然某公招邀甚切，度无他害，姑前拜谒，寒温劳苦如平生。
lüè wèn jiā shì gòng xiāng bēi kǎi yīn wèn gōng jiā chéng zài mǒu suǒ hé dú yóu zhì cǐ
略问家事，共相悲慨，因问公佳城在某所，何独游至此？
mǒu gōng kuì rán yuē wǒ zài shì wú guò shī
某公喟然曰：我在世无过失，
rán dú shū dì suí rén zuò jì
然读书第随人作计，
wèi guān dì xún fēn gòng zhí
为官第循分供职，
yì wú suǒ shù lì
亦无所树立，
bù yì zàng shù nián hòu
不意葬数年后，
mù qián hū jiàn yī jù bēi
墓前忽见一巨碑，
chī é zhuàn wén shì wǒ guān jiē xìng zì
螭额篆文是我官阶姓字，
bēi wén suǒ shù
碑文所述，
zé wǒ jiē bù zhī
则我皆不知，
qí zhōng lüè yǒu yǐng xiǎng zhě
其中略有影响者，
yòu dōu guò shí
又都过实，
wǒ yī shēng pǔ zhuō
我一生朴拙，
yì yǐ bù ān
意已不安，
jiā yǐ yóu rén guò dú
加以游人过读，
shí yǒu jī píng
时有讥评，
guǐ wù jù guān
鬼物聚观，
gèng duō shān xiào
更多姗笑，
wǒ bù nài qí guō
我不耐其聒，
yīn bì jū yú cǐ
因避居于此，
wéi suì shí jì sǎo
惟岁时祭扫，
dào bǐ yī shì zǐ sūn ěr
到彼一视子孙耳。
shì rén qū xiāng kuān wèi yuē rén rén xiào zǐ fēi cǐ bù zú yǐ róng qīn cài zhōng láng bù miǎn kuì cí hán lì bù yì cháng yú mù gǔ duō cǐ lì gōng yì hé bì jiè huái
士人曲相宽慰曰：仁人孝子，非此不足以荣亲，蔡中郎不免愧词，韩吏部亦尝谀墓，古多此例，公亦何必介怀？
mǒu gōng zhèng sè yuē shì fēi zhī gōng rén xīn jù zài
某公正色曰：是非之公，人心具在。
rén jí kě kuáng zì wèn yǐ cán
人即可诳，自问已惭。
kuàng gōng lùn jù cún kuáng yì hé yì
况公论具存，诳亦何益？
róng qīn dāng zài xiǎn yáng hé bì yǐ xū cí zhāo bàng hu
荣亲当在显扬，何必以虚词招谤乎？
bù wèi hòu qǐ zhě liú suǒ jiàn jiē rú shì yě
不谓后起者流，所见皆如是也。
fú yī jìng qǐ shì rén wǎng wǎng ér guī
拂衣竟起，士人惘惘而归。
yú wèi cǐ yù diǎn yù yán yě
余谓此玉典寓言也。
qí fù wēng tián bái yán yuē cǐ shì bù bì guǒ yǒu cǐ lùn zé bù kě bù cún
其妇翁田白岩曰：此事不必果有，此论则不可不存。
jiāo hé lǎo rú liú jūn zuó jū yú wén jiā miào ér shè zhàng yú cuī zhuāng yī rì yè shēn yǐn zuì hū zì guī jiā
交河老儒刘君琢，居于闻家庙，而设帐于崔庄，一日，夜深饮醉，忽自归家。
shí jī yǔ zhī hòu dào tú jiān liǎng hé jiē bào zhǎng yì jìng wàng zhī xíng zhì hé gàn hū yòu yù yù ér shāo dàn bō làng zhī shēn hū páng yǒu yī rén yuē cǐ jiān yuán yǒu kě yù chù qǐng dǎo jūn wǎng
时积雨之后，道途间两河皆暴涨，亦竟忘之，行至河干，忽又欲浴，而稍惮波浪之深，忽旁有一人曰：此间原有可浴处，请导君往。
zhì zé yǒu pán shí rú yú jī yīn gòng xǐ zhuó
至则有盘石如渔矶，因共洗濯。
jūn zuó jiǔ shǎo jiě hū tàn yuē cǐ qù jiā bù shí yú lǐ shuǐ zǔ yū shé dāng duō xíng sì wǔ lǐ
君琢酒少解，忽叹曰：此去家不十余里，水阻迂折，当多行四五里。
qí rén yuē cǐ jiān yì yǒu kě shè chù zài qǐng dǎo jūn
其人曰：此间亦有可涉处，再请导君。
fù shè yī jìng dù jiāng zhì jiā qí rén cōng cōng zuò bié qù
复摄衣径度，将至家，其人匆匆作别去。
kòu mén rù shì jiā rén hài
叩门入室，家人骇。
lù zǔ hé yǐ guī
路阻何以归？
jūn zuó zì yì yì bù zhī suǒ yǐ yě
君琢自忆，亦不知所以也。
chuǎi mó qí rén shì gāo chuān hè mǒu huò liú bú zhù cūn míng qí qǔ yì zé wèi xiáng zhào mǒu hòu qiǎn zi wǎng xiè liǎng jiā jiē yán wú cǐ shì
揣摩其人似高川贺某，或留不住（村名，其取义则未详）赵某，后遣子往谢两家，皆言无此事。
xún hé zhōng pán shí yì wú zōng jī
寻河中盘石，亦无踪迹。
shǐ zhī yù guǐ
始知遇鬼。
guǐ duō niǎo zuì rén cǐ guǐ dú fú dǎo zuì rén huò jūn zuó yī shēng xún jǐn yǒu gǔ jūn zǐ fēng zuì shè céng bō shì bì wēi dài shén yīn xiāng ér qiǎn zhī yú
鬼多嬲醉人，此鬼独扶导醉人，或君琢一生循谨，有古君子风，醉涉层波，势必危殆，神阴相而遣之欤。
nú zǐ dǒng zhù yán jǐng hé zhèn mǒu jiá qí xiōng mò guǎ sǎo zài mǔ jiā yǐ nóng máng yǔ qī gòng yì zhī yāo guī zhù yè xiǎng
奴子董柱言，景河镇某甲，其兄殁，寡嫂在母家，以农忙，与妻共诣之邀归，助馌饷。
zhì zhōng tú qì pò sì zhōng mǒu jiá shǐ fù shǒu sì mén ér rù yǔ sǎo tiáo xuè
至中途，憩破寺中，某甲使妇守寺门，而入与嫂调谑。
sǎo nù chì jìng sì qiáng bào sǎo fèn jù hū jiù qù rén fèn yuǎn wú yīng zhě
嫂怒叱，竟肆强暴，嫂愤拒呼救，去人瞓远，无应者。
fù zì rù jǔ jiě yì bù tīng huì yǒu yè fù bó yú tú suì qí píng yǎng kè zuò wǔ liù rén jiē guī jiù shí shì jīng guò wén shēng qū shì jù chén zhuàng
妇自入沮解，亦不听，会有馌妇踣于途，碎其瓶痒，客作五六人皆归就食，适经过，闻声趋视，具陈状。
zhòng gòng fèn nù zòng qí sǎo xiān xíng yǐ èr rén gēng fān chí mǒu jiá luǒ qí fù ér dié yín yān
众共愤怒，纵其嫂先行，以二人更番持某甲，裸其妇而迭婬焉。
pín xíng huà yuē ěr yín sǎo yǒu wǒ bèi zhèng ěr dāng sǐ wǒ bèi yín ěr fù ěr sǎo jué bù wèi zhèng yě
频行叱曰：尔婬嫂有我辈证，尔当死，我辈婬尔妇，尔嫂决不为证也。
rèn ěr kòng guān wú bèi wǔ cān qù yǐ
任尔控官，吾辈午餐去矣。
mǒu jiá fǎn kòu é yú de qí zhòng mì qí shì cǐ suǒ wèi jiǎ gōng jì sī zhě yě
某甲反叩额于地，祈众秘其事，此所谓假公济私者也。
yǔ qián suǒ jì yáng shēng shì tóng yī fēi lǐ ér yì tóng yī kuài rén yì
与前所记杨生事同一非理，而亦同一快人意。
hòu xiāng rén jiē zhī rán wú kěn fā qí shì zhě
后乡人皆知，然无肯发其事者。
yī zé kè zuò jiē liú mín yī rì yún bì de zhí jí sàn wú cóng zhī wèi shuí hé
一则客作皆流民，一日耘毕，得值即散，无从知为谁何；
yī zé è mǒu jiá gù yě
一则恶某甲故也。
jiē yuē yè fù zhī bó bù xiān bù hòu shì qǐ fēi ruò huò shǐ zhī yě zāi
皆曰：馌妇之踣，不先不后，是岂非若或使之也哉。
yì guǐ ruò guǐ jiē qiú dài jiàn shuō bù zhě bù yī ér zì zhàng zì yì yǐ jí fén sǐ yā sǐ zhě zé gǔ lái bù wén qiú dài shì shì hé lǐ yú
缢鬼溺鬼皆求代，见说部者不一，而自瞕自瞖，以及焚死压死者，则古来不闻求代事，是何理欤？
rè hé luó hàn fēng xíng kù sì fū zuò lǎo sēng rén duō dēng tiào
热河罗汉峰，形酷似趺坐老僧，人多登眺。
jìn shí yǒu yī rén zhuì yá sǐ é ér shì rén shí yǒu wú gù fā kuáng bēn shàng qí dǐng zì dǎo zhì ér yǔn zhě
近时有一人坠崖死，俄而市人时有无故发狂，奔上其顶，自倒掷而陨者。
jiē yuē guǐ qiú dài yě yán sēng lǐ chàn wú yàn guān guò yǐ luó zú nǎi zhǐ
皆曰鬼求代也，延僧礼忏无验，官过以逻卒乃止。
fu zì qiāng zhī guǐ hou dài wèi qí qīng shēng yě shī zú ér sǐ fēi qí zì qīng shēng wèi guǐ suǒ mí ér zì tóu yóu fēi qí zì qīng shēng bì shǐ zhǎn zhuǎn xiāng dài shì yòu hé lǐ yú
夫自戕之鬼候代，为其轻生也，失足而死，非其自轻生，为鬼所迷而自投，尤非其自轻生，必使辗转相代，是又何理欤？
yú wèi shì huò yuān qiǎn huò shān guǐ wèi suì qiú jì xiǎng ěr
余谓是或冤谴，或山鬼为祟，求祭享耳。
wèi kě gài mù yǐ qiú dài yě
未可概目以求代也。
yú xiāng chǎn zǎo běi yǐ chē yùn gōng jīng shī nán suí cáo bó yǐ fàn yù yú zhū shěng
余乡产枣，北以车运供京师，南随漕舶以贩鬻于诸省。
tǔ rén duō yǐ wéi héng yè zǎo wèi shú shí zuì pà wù wù diāo zhī zé jí ér zhòu cún pí yǔ hé yǐ
土人多以为恒业，枣未熟时，最怕雾，雾瞗之则瘠而皱，存皮与核矣。
měi wù chū qǐ huò yú shàng fēng jī chái cǎo fén zhī yān nóng ér wù sàn huò pái niǎo chòng yíng jī qí sàn gēng sù
每雾初起，或于上风积柴草焚之，烟浓而雾散，或排鸟铳迎击，其散更速。
gài yáng qì shèng zé yīn mái xiāo yě
盖阳气盛则阴霾消也。
fán yāo wù jiē wèi huǒ qì
凡妖物皆畏火器。
shǐ zhàng sōng tāo yán shān shǎn jiān měi shān zhōng huáng yún bào qǐ zé yǒu fēng báo hài jia yǐ jù pào yíng jī yǒu duò há má rú chē lún dà zhě
史丈松涛言，山陕间每山中黄云暴起，则有风雹害稼，以巨炮迎击，有堕蛤蟆如车轮大者。
yú dū xué fú jiàn shí shān xiāo huò yè xíng wū wǎ shàng gé gé yǒu shēng yù yuán mén míng pào zé liàng qiàng bēn yì qǐng kè jì rán
余督学福建时，山魈或夜行屋瓦上，格格有声，遇辕门鸣炮，则踉跄奔逸，顷刻寂然。
guǐ yì wèi huǒ qì yú zài wū lǔ mù qí céng yǐ chòng jī lì guǐ bù néng fù jù chéng xíng yǔ xiáng luán yáng xiāo xià lù
鬼亦畏火器，余在乌鲁木齐，曾以铳击厉鬼，不能复聚成形，语详滦阳消夏录。
gài yāo guǐ yì jiē yīn lèi yě
盖妖鬼亦皆阴类也。
dǒng qiū yuán yán dōng chāng yī shū shēng yè xíng jiāo wài hū jiàn jiǎ dì shén hóng zhuàng sī niàn cǐ mǒu shì mù ān yǒu shì zhái dài hú mèi suǒ huà yú
董秋原言，东昌一书生，夜行郊外，忽见甲第甚宏壮，私念此某氏墓，安有是宅，殆狐魅所化欤？
rěn wén liáo zhāi zhì yì qīng fèng shuǐ xiān zhū shì jì yǒu suǒ yù zhí zhú bù xíng é yǒu chē mǎ cóng xi lái fú shì shén huá yī zhōng nián fù nǚ jiē wéi zhǐ shēng yuē cǐ láng jí dà jiā kě yán rù
稔闻聊斋志异青凤、水仙诸事，冀有所遇，踯躅不行，俄有车马从西来，服饰甚华，一中年妇女揭帏指生曰：此郎即大佳，可延入。
shēng shì chē hòu yī yòu nǚ miào lì rú shén xiān dà xǐ guò wàng jì rù mén jí yǒu èr bì chū yāo
生视车后，一幼女妙丽如神仙，大喜过望，既入门，即有二婢出邀。
shēng jì shěn wèi hú bù wèn shì zú suí zhī rù yì bú jiàn zhǔ rén chū dàn gòng zhāng shén shèng yǐn zhuàn fēng měi ér yǐ
生既审为狐，不问氏族，随之入，亦不见主人出，但供张甚盛，饮馔丰美而已。
shēng hou hé jǐn xīn yáo yáo rú xuán jīng
生候合卺，心摇摇如悬旌。
zhì xī xiāo gǔ xuān tián yī lǎo wēng qiān lián yī yuē xīn xù rù zhuì yǐ dào mén xiān shēng wén shì dìng xí hūn yí gǎn qū wèi bīn xiàng sān dǎng yǒu guāng
至夕，箫鼓喧阗，一老翁搴帘揖曰：新婿入赘已到门，先生文士，定习婚仪，敢屈为傧相，三党有光。
shēng dà shī wàng
生大失望。
rán yuán wèi yì hūn wú kě fù yǔ yòu yù qí jiǔ shí nán yǐ jù cí cǎo cǎo wèi chéng lǐ bù bié ér guī
然原未议婚，无可复语，又饫其酒食，难以遽辞，草草为成礼，不别而归。
jiā rén yǐ shī shēng yī zhòu yè fāng sì chū mì fǎng shēng fèn fèn dào suǒ yù wén zhě mò bù fǔ zhǎng yuē fēi hú xì jūn nǎi jūn zì xì yě
家人以失生，一昼夜方四出觅访，生愤愤道所遇，闻者莫不拊掌曰：非狐戏君，乃君自戏也。
yú yīn yán yǒu li èr hùn zhě pín bù zì cún fù jīng shī móu shí tú yù yī shào fù qí lǘ li chèn yǔ yǔ wēi xiāng tiáo xuè shào fù bù dá yì bù tián
余因言有李二混者，贫不自存，赴京师谋食，途遇一少妇骑驴，李趁与语，微相调谑，少妇不答亦不嗔。
cì rì yòu xiāng yù shào fù zhì yī pà yǔ zhī biān lǘ jìng qù huí gù yuē wú jīn rì sù gù ān yě
次日，又相遇，少妇掷一帕与之，鞭驴径去，回顾曰：吾今日宿固安也。
li qǐ qí pà nǎi yín zān ěr shù shì shì zī fǔ jié chí yì zhì kù zhèng zhì kù zuó yè suǒ shī
李启其帕，乃银簪珥数事，适资斧竭，持诣质库，正质库昨夜所失。
dà shòu kǎo lüě jìng zì wū wèi dào shì nǎi zhēn wèi hú xì yǐ
大受拷掠，竟自诬为盗，是乃真为狐戏矣。
qiū yuán yuē bù tiáo shào fù hé yuán zhì cǐ réng wèi zhī zì xì kě yě
秋原曰：不调少妇，何缘致此，仍谓之自戏可也。
pú tián li shēng yù chōng yán yǒu chén zhì gāng zhě qí fù sǐ yí èr zi yī nǚ suì yú zhì gāng yòu sǐ tián shù mǔ wū shù jiān jù wèi xiōng sǎo shōu qù shēng yán yǐ yǎng qí zǐ nǚ ér shí nüè yù zhī
蒲田李生裕翀言，有陈至刚者，其妇死，遗二子一女，岁余至刚又死，田数亩，屋数间，俱为兄嫂收去，声言以养其子女，而实虐遇之。
é ér wū hòu yè yè wén guǐ kū lín rén jiǔ bù píng xīn zhī zhì gāng hún yě
俄而屋后夜夜闻鬼哭，邻人久不平，心知至刚魂也。
dēng wū hū yuē hé bù suì ěr xiōng kū hé yì
登屋呼曰：何不祟尔兄，哭何益。
hún què tuì zhī shù zhàng wài wū yè yīng yuē zhì qīn zhě xiōng dì qíng bù rěn suì fù zhī xià xiōng wèi zūn yǐ
魂却退之数丈外，呜咽应曰：至亲者兄弟，情不忍祟，父之下，兄为尊矣。
lǐ yì bù gǎn suì wú qǐ āi ér yǐ
礼亦不敢祟，吾乞哀而已。
xiōng wén zhī gǎn dòng lì qí sǎo yuē ěr shǐ wǒ bù dé wéi rén yě
兄闻之感动，詈其嫂曰：尔使我不得为人也。
yì dēng wū hū yuē fēi wǒ yě sǎo yě
亦登屋呼曰：非我也，嫂也。
hún yòu wū yè yuē sǎo zhě xiōng zhī qī xiōng bù kě suì sǎo qǐ kě suì yě
魂又呜咽曰：嫂者兄之妻，兄不可祟，嫂岂可祟也。
sǎo kuì bù gǎn chū zì hòu shàn shì qí zǐ nǚ guǐ yì bù fù kū yǐ
嫂愧不敢出，自后善视其子女，鬼亦不复哭矣。
shǐ zāo xiōng dì zhī biàn zhě jǐn rú shì guǐ shàng yǒu xì qiáng zhī xìn hu
使遭兄弟之变者尽如是，鬼尚有阋墙之衅乎？
wèi ǎo cóng zhí yú dūn zhī rǔ mǔ yě qí fu shì jiǔ héng zài zuì xiāng yī xī jiàn hù zì chū mò zhī suǒ wǎng huò yán lín pǔ jǐng pàn yǒu lǚ shì zhī guǒ suǒ zhe
卫媪，从侄虞惇之乳母也，其夫嗜酒，恒在醉乡，一夕键户自出，莫知所往，或言邻圃井畔有履，视之果所著。
kuī zhī shī yì zài zhòng wèi qiáng bù shèn duǎn zuì rén qǐ néng yú qiě tóu jǐng hé bì tuō lǚ xián dà huò bù jiě
窥之，尸亦在，众谓墙不甚短，醉人岂能逾，且投井何必脱履，咸大惑不解。
xún shǒu pǔ zhě
询守圃者，
zé shì rì mài cài wèi guī
则是日卖菜未归，
wéi fù xié yòu zǐ sù
惟妇携幼子宿，
yán yè wén qiáng wài yǒu èr rén yāo kè shēng
言夜闻墙外有二人邀客声，
jì yòu wén qiān zhuài gù liú shēng
继又闻牵拽固留声，
yòu hōng rán yī shēng
又訇然一声，
rú rén zì qiáng yuè xià zhě
如人自墙跃下者，
zé shēng zài qiáng nèi yǐ
则声在墙内矣，
yòu wén yán zuò wū nèi shēng
又闻延坐屋内声，
zé shēng zài jǐng pàn yǐ
则声在井畔矣，
é wén cù kè jiě lǚ shàng chuáng shēng
俄闻促客解履上床声，
yòu hōng rán yī shēng
又訇然一声，
suì jì wú yīn xiǎng
遂寂无音响。
cǐ dì gù duō guǐ bù yǐ wéi yì
此地故多鬼，不以为意。
bù yú cǐ rén zhī rù jǐng yě qí ruò guǐ qiú dài zhě hu
不虞此人之入井也，其溺鬼求代者乎？
suì yīn shì jǐng hòu yì wú tā
遂堙是井，后亦无他。