jǐ mǎo diǎn shì shān xī shí táo xù dōng yǐ lè píng lìng chōng tóng kǎo guān
己卯典试山西时，陶序东以乐平令充同考官。
juǎn wèi rù shí gòng xián huà xian guǐ shì
卷未入时，共闲话仙鬼事。
xù dōng yán yǒu you cháng yóu nán yuè zhì lín hè shēn chù jiàn nǚ zǐ yǐ shí zuò huā xià rěn wén zhì qióng lán xiāng shì jù wǎng jiù zhī nǚ zǐ yǐ wán shàn zhàng miàn yuē yǔ jūn wú yuán bù yí xiāng jìn
序东言，有友尝游南岳，至林壑深处，见女子倚石坐花下，稔闻智琼、兰香事，遽往就之，女子以纨扇障面曰：与君无缘，不宜相近。
yuē yuán zì yīn shēng bù kě cóng cǐ zhǒng yīn hu
曰：缘自因生，不可从此种因乎？
nǚ zǐ yuē yīn xū sù zào yuán xū liǎng hé fēi yī rén yù zhǒng jí zhǒng yě
女子曰：因须夙造，缘须两合，非一人欲种即种也。
yì rán miè jì yí wéi xian yě
翳然灭迹，疑为仙也。
yú wèi qíng yù zhī yīn yuán cǐ nǚ suǒ shuō shì yě
余谓情欲之因缘，此女所说是也。
zhì ēn yuàn zhī yīn yuán zé yī rén yù zhǒng jí zhǒng yòu dāng bié lùn yǐ
至恩怨之因缘，则一人欲种即种，又当别论矣。
dà tóng sòng zhōng shū ruì yán
大同宋中书瑞言，
xī zài jiā zhōng xì fú jī
昔在家中戏扶乩，
jī dòng
乩动，
qǐng wèn xian hào
请问仙号，
jí shū yuē wǒ běn zhù shēn shān
即书曰：我本住深山，
lái wǎng bái yún lǐ
来往白云里，
tiān fēng hū sà rán
天风忽飒然，
yún dòng rú liú shuǐ
云动如流水，
wǒ ǒu suí zhī yóu
我偶随之游，
piāo piāo yīn zhì cǐ
飘飘因至此，
huāng cūn máo shè jìng
荒村茅舍静，
xiǎo zuò yì kě xǐ
小坐亦可喜，
mò wèn wǒ xìng míng
莫问我姓名，
wǒ wàng yǐ jiǔ yǐ
我忘已久矣，
qiě wèn cǐ mén qián
且问此门前，
qù shān fán jǐ lǐ
去山凡几里。
shū qì jī suì bù dòng huò zhě cǐ nǎi zhēn xiān yú
书讫，乩遂不动，或者此乃真仙欤。
hé hé hū tōng nuò ěr zhī zhàn bīng shì yǒu méi fán zhě yǐ hài píng dìng yī lí wàng dà bīng qí zhì tóu chū yòu sǐ ān zhì wū lǔ mù qí hū zhī yuē xiǎo lǐ líng cǐ rén bù zhī lǐ líng wèi shuí yì màn yìng zhī jiǔ ér jìng mí qí běn míng
和和呼通诺尔之战，兵士有没蕃者，乙亥平定伊犁，望大兵旗帜，投出宥死，安置乌鲁木齐，呼之曰小李陵，此人不知李陵为谁，亦漫应之，久而竟迷其本名。
jǐ chǒu gēng yín jiān yú zài wū lǔ mù qí yóu jiàn qí rén yǐ lǎo yǐ
己丑庚寅间，余在乌鲁木齐，犹见其人，已老矣。
yán zài zhǔn hē ěr zhuǎn yù shù zhǔ
言在准喝尔转鬻数主，
jiē sī mù yáng
皆司牧羊，
dà bīng jiāng zhì
大兵将至，
qián yī suì bā yuè zhōng xún
前一岁八月中旬，
yè qī shān gǔ
夜栖山谷，
wàng jiàn shā qì yǒu huǒ guāng
望见沙碛有火光，
xī yù zhū bù
西域诸部，
měi hù xiāng chāo lüě
每互相钞掠，
yí wéi jié dào
疑为刦盗，
dēng gāng tiào wàng
登冈眺望，
nǎi jiàn yī jù rén
乃见一巨人，
zhǎng zhàng xǔ
长丈许，
yì guān huá zhěng
衣冠华整，
shì cóng bǐng jù qián dǎo
侍从秉炬前导，
yuē qī bā shí rén
约七八十人，
é liè duì fēn lì
俄列队分立，
jù rén duān gǒng xiàng dōng bài
巨人端拱向东拜，
yì shén qián sù
意甚虔肃。
zhī wéi shān líng
知为山灵。
shí shì zhǔn gá ěr luàn yǐ wēi wén ā mù ěr sā nà kuǎn sāi qǐng bīng shì qiè yì huò cǐ dì dāng nèi shǔ gù guǐ shén yù dōng xiàng yé
时适准噶尔乱已微闻阿睦尔撒纳款塞请兵事，窃意或此地当内属，故鬼神预东向耶？
jì ér guǒ rán
既而果然。
shí shàng bù zhī bā yuè zhōng xún wèi shèng jié guī zhèng hòu nǎi wù tiān shēng zhèn dié wèi yáo zhù wàn shòu yún
时尚不知八月中旬为圣节，归正后，乃悟天声震叠，为遥祝万寿云。
gān sù li cān jiāng míng xuán jīng kāng jié guān méi zhī shù zhàn shì duō yàn
甘肃李参将，名璇，精康节观梅之术，占事多验。
píng dìng xī yù shí cóng dà xué shì wēn gōng zài jūn yíng yǒu bīng shì yí huǒ fén yuán qián kū cǎo kuò zhàng xǔ gōng shǐ zhàn hé xiáng yuē cǐ wú tā gōng shù rì nèi dāng yǒu mì zòu ěr
平定西域时，从大学士温公在军营，有兵士遗火，焚辕前枯草，阔丈许，公使占何祥，曰：此无他，公数日内当有密奏耳。
huǒ de kū cǎo xíng zuì sù jí dì zhī xiàng yě
火得枯草，行最速，急递之象也；
yān qì shàng shēng shàng dá zhī xiàng yě zhī wèi mì zòu
烟气上升，上达之象也，知为密奏。
fán mì zòu dāng fén cǎo yě
凡密奏，当焚草也。
gōng yuē wǒ wú dàng mì zòu shì
公曰：我无当密奏事。
yuē yí huǒ yì wú xīn fēi yù dìng yě
曰：遗火亦无心，非预定也。
jì ér guǒ rán
既而果然。
qí zhàn rén zhōng shēn zé suí shǒu niān yī wù huò tóng niān yī wù ér suǒ duàn yòu bù tóng
其占人终身，则随手拈一物，或同拈一物，而所断又不同。
zhì jīng shī shí yī hàn lín niān yān tǒng yuē zhù huǒ ér qí yān hū xī tōng yú nèi gōng fēi lěng jú guān yě rán wèi bù shèn tōng xiǎn shàng dài rén chuī xū gù yě
至京师时，一翰林拈烟筒，曰：贮火而其烟，呼吸通于内，公非冷局官也，然位不甚通显，尚待人吹嘘故也。
wèn lì guān dāng jǐ nián yuē gōng wú guài zhí yán huǒ běn wú duō yī xī zé wèi huī jìn rè bù jiǔ yě
问历官当几年，曰：公毋怪直言，火本无多，一熄则为灰烬，热不久也。
wèn shòu jǐ hé yáo shǒu yuē tóng qì yuán kě jīng jiǔ rán bù jiàn bǎi nián yān tǒng yě
问寿几何，摇首曰：铜器原可经久，然不见百年烟筒也。
qí rén yùn qù
其人愠去。
hòu suì yú jìng rú suǒ yán
后岁余，竟如所言。
yòu yī láng guān tóng zài zuò yì niān cǐ yān tǒng guān qí fù hé suǒ yún yuē yān tǒng huǒ yǐ xi gōng bì lěng guān yě
又一郎官同在座，亦拈此烟筒，观其复何所云，曰：烟筒火已息，公必冷官也。
jǐ zhì yú chuáng shì céng jīng tíng dùn yě rán zài niān yú shǒu shì yòu yù tí xié fù qǐ yǐ
己置于床，是曾经停顿也，然再拈于手，是又遇提携复起矣。
jiāng lái shàng yǒu rè shí dàn rè yòu zhàn yǔ qián tóng ěr
将来尚有热时，但热又占与前同耳。
hòu yì rú suǒ yán
后亦如所言。
wú huì shū xié yī xiǎo fú guà zhóu zhǐ sè shì bǎi nián wài wù yún de zhī zhǎng chūn sì shì shàng bǐ mò cǎo lüè bàn yǐ dàn mò sǎo yān ǎi bàn zuò shuǐ wén zhōng wéi yī xiǎo zhōu yī nǚ zǐ zuò peng xià yī nǚ zǐ yáo lǔ ér yǐ
吴惠叔携一小幅挂轴，纸色似百年外物，云得之长椿寺市上，笔墨草略，半以淡墨扫烟霭，半作水纹，中惟一小舟，一女子坐篷下，一女子摇橹而已。
yòu jiǎo nóng mò xiě yī shī yuē shā ōu tóng zhù shuǐ yún xiāng bù jì hé huā jǐ dù xiāng pō guài má gū tài duō shì yóu zhī rén shì yǒu cāng sāng kuǎn yuē huà zhōng rén zì huà bìng tí
右角浓墨，写一诗曰：沙鸥同住水云乡，不记荷花几度香，颇怪麻姑太多事，犹知人世有沧桑，款曰：画中人自画并题。
wú nián yuè wú yìn jì
无年月，无印记。
huò yǐ wéi xiān bǐ rán nǚ xiān shǒu jī rén hé zì de zhī huò yǐ wéi yóu nǚ yòu bù yīng zuò cǐ shì wài yǔ yí shì míng mò nǚ guān bì bīng yú yú zhuāng xiè shè zì zuò cǐ tú
或以为仙笔，然女仙手迹，人何自得之，或以为游女，又不应作此世外语，疑是明末女冠，避兵于渔庄蟹舍，自作此图。
wú jiù rén bá yǔ yì nán què xìn
无旧人跋语，亦难确信。
huì shū suǒ tí yú wú cóng zhe bǐ zhì shù rì hái zhī huì shū mò yú shǔ zhōng cǐ huà bù zhī jīn zài fǒu yě
惠叔索题，余无从著笔，置数日还之，惠叔殁于蜀中，此画不知今在否也。
jiù shì shí zhāi ān gōng yán chéng lǎo cūn fū zǐ yě nǚ pō yùn xiù ǒu mén qián mǎi zhī fěn wèi lǐ zhōng shào nián suǒ tiāo qì gào fù mǔ dàn qí bào fú gǎn jiào
舅氏实斋安公言，程老，村夫子也，女颇韵秀，偶门前买脂粉，为里中少年所挑，泣告父母，惮其暴，弗敢较。
rán huì fèn bù kě shì jū héng yù yù gù yǔ yī hú you měi zhì zhé duì yǐn
然恚愤不可释，居恒郁郁，故与一狐友，每至辄对饮。
yī rì hú guài qí cǎn jǔ yǐ shí gào
一日狐怪其惨沮，以实告。
hú mò mò qù hòu cǐ shào nián fù guò qí mén jiàn nǚ yǐ mén xiào jiàn xiāng ruǎn yǔ suì yě hé yú xiǎo pǔ kōng wū zhōng lín bié nǚ tì bù shě xiāng yuē sī bēn shào nián yīn yè zhì mén wài yǐn yǐ guī fáng chéng lǎo zhuī suǒ yǐ rèn nǐ fù yuē gǎn xiè zhě sǐ
狐默默去，后此少年复过其门，见女倚门笑，渐相软语，遂野合于小圃空屋中，临别，女涕不舍，相约私奔，少年因夜至门外，引以归，防程老追索，以刃拟妇曰：敢泄者死。
yuè shù rì wú suǒ wén zhī chéng lǎo huì qí shì yì shén de yì xiá tián wú dù
越数日无所闻，知程老讳其事，意甚得，益狎阗无度。
hòu cǐ nǚ jiàn lù yāo jī nǎi zhī wèi mèi rán xiāng yuè shén fú néng qiǎn yě
后此女渐露妖迹，乃知为魅，然相悦甚，弗能遣也。
suì yú bìng zhài wéi yī xi jǐn cún cǐ nǚ nǎi qù bǎi jì yī yào xìng de bù sǐ zī chǎn yǐ dàng rán
岁余病瘵，惟一息仅存，此女乃去，百计医药，幸得不死，赀产已荡然。
fū fù lù qī yòu yú ruò bù rèn lì zuò jìng shí fù yè hé zhī zī fēi fù cóng qián zhī hàn qì yǐ
夫妇露栖，又睮弱不任力作，竟食妇夜合之资，非复从前之悍气矣。
chéng lǎo bù zhī qí yóu xiàng hú shù shuō
程老不知其由，向狐述说。
hú yuē shì wú qiǎn xiá bì xì zhī ěr bì jiǎ jūn nǚ xíng fēi shì bù zú ěr zhī yě
狐曰：是吾遣黠婢戏之耳，必假君女形，非是不足饵之也。
bì shǐ zhī wèi wǒ bèi fáng bài jūn nǚ zhī míng yě
必使知为我辈，防败君女之名也。
bīn wēi ér shě zhī qí zuì bù zhì sǐ yě bào zhī yǐ zú jūn wú gèng yàng yàng yǐ
濒危而舍之，其罪不至死也，报之已足，君无更怏怏矣。
cǐ hú zhōng zhī zhū jiā guō jiě yú
此狐中之朱家郭解欤？
qí bù wéi jǐ shén zé yòu fēi zhū jiā guō jiě suǒ néng yě
其不为己甚，则又非朱家郭解所能也。
cóng sūn shù bǎo yán
从孙树宝言，
xīn hài dōng yǔ cóng xiōng dào yuán
辛亥冬与从兄道原，
fǎng gē xiào lián zhòng fang
访戈孝廉仲坊，
jiàn àn shàng xīn shī shù shí zhǐ
见案上新诗数十纸，
zhōng yǒu èr jué jù yún dào shǒu liáng yuán shì yòu wéi
中有二绝句云：到手良缘事又违，
chūn fēng kōng zì suǒ shuāng fēi
春风空自锁双扉，
rén jiān guǒ yǒu chéng lóng xù
人间果有乘龙婿，
yè bàn jū rán pò bì fēi
夜半居然破壁飞，
qǐ dàn é méi dòu yǐn xíng
岂但蛾眉斗尹邢，
xiān jiā yì zì dù pīng tíng
仙家亦自妒娉婷，
qǐng kàn sāo bèi má gū zhǎo
请看搔背麻姑爪，
biàn xiàng fēn míng shì jù líng
变相分明是巨灵。
jiē bù xǐng suǒ yún xún qí běn shì zhòng fang yuē zuó jiàn cāng zhōu zhāng jūn fǔ yán nán pí mǒu jiá nián èr shí yú wèi qǔ hū èr yàn nǚ yè xiāng jiù jí suǒ cóng lái zì yún shì hú yǐ sù mìng dāng wèi fū fù suī bù néng wèi jūn fú yì bù zhì huò jūn
皆不省所云，询其本事，仲坊曰：昨见沧州张君辅，言南皮某甲，年二十余未娶，忽二艳女夜相就，诘所从来，自云是狐，以夙命当为夫妇，虽不能为君福，亦不至祸君。
mǒu jiá dān tián qí sè wèi zhī bù hūn yǒu guī jiè zhī zhě mǒu jiá xiè yuē hú yù wǒ hòu xiāng chǔ rì jiǔ wú jí bìng fēi xiāng mèi zhě qiě yán dāng wèi wǒ shēng zǐ yú sì xù yì wú hài shí bù rěn fù xīn yě
某甲眈阗其色，为之不婚，有规戒之者，某甲谢曰：狐遇我厚，相处日久，无疾病，非相魅者，且言当为我生子，于似续亦无害，实不忍负心也。
hòu zú zhòng qiáng wèi nà fù jiǎ wén qí nǚ shén jiāo lì suì dùn fù jiù méng dài dòng fáng tíng zhú zhī shí tū shēng ruò fēng tíng zhèn hàn yán yǔ yī shǒu pò chuāng ér rù qí dà rú jī jué mǒu jiá yǐ qù
后族众强为纳妇，甲闻其女甚姣丽，遂顿负旧盟，迨洞房停烛之时，突声若风霆，震撼檐宇，一手破窗而入，其大如箕，攫某甲以去。
cì rì sì chū mì fǎng yǎo rán wú jì qī bā rì hòu yǒu shù xiǎo ér yán mǒu shén cí zhōng yǒu shēng rú niú chuǎn běi fāng zhī sú fán shén cí wú miào zhù zhě lǜ liú gài qī xī duō yǐ tǔ jī xuǎn qí hù ér liú yī xué zhì xiāng lú
次日，四出觅访，杳然无迹，七八日后，有数小儿言某神祠中有声如牛喘--北方之俗，凡神祠无庙祝者，虑流丐栖息，多以土墼癣其户，而留一穴置香炉。
zì xué kuī zhī shì yǒu yī rén luǒ tǐ wò bù biàn wèi shuí qǐ hù shì zhī zé mǒu jiá zài yān
自穴窥之，似有一人裸体卧，不辨为谁，启户视之，则某甲在焉。
yǐ hūn hūn bù zhī rén yǐ
已昏昏不知人矣。
duō fāng liáo zhì jǐn dé bù sǐ
多方疗治，仅得不死。
zì shì hú nǚ bù zhì ér fù jiā wèi hú nǚ zhī bào yì jìng lí hūn
自是狐女不至，而妇家畏狐女之报，亦竟离婚。
cǐ èr shī jì cǐ shì yě
此二诗记此事也。
fu hú yǐ tōng líng shì yú rén yì mǒu jiá suī qǔ hé ài shū hū zhī wǎng lái nǎi chěng jué xiōng fēng jǐ qiāng qí mìng hú kě wèi dù qiě hàn yǐ
夫狐已通灵，事与人异，某甲虽娶何碍，倏忽之往来，乃逞厥凶锋，几戕其命，狐可谓妒且悍矣。
rán běn wú sù yuē zé qū zài hú jì bù shèn yú shǐ ér yǔ yuē yòu bù shàn qí zhōng ér bèi zhī zé jī ér wèi suì yì zì yǒu cí
然本无夙约，则曲在狐，既不慎于始而与约，又不善其终而背之，则激而为祟，亦自有词。
shì gù wèi kě zuì hú yě
是固未可罪狐也。
běi fāng zhī qiáo shī lán yú yǐ fáng shī zú ér yǐ
北方之桥施栏玙，以防失足而已。
mǐn zhōng duō yǔ jiē yú qiáo shàng fù yǐ wū yǐ bì xíng rén
闽中多雨，皆于桥上覆以屋，以庇行人。
qiū èr tián yán yǒu rén yè zhōng yù yǔ qū qiáo wū zuò yǒu yī lì xié àn dú yǔ jūn yì yā shù rén bì wū xià jiā suǒ láng rán zhī wèi guān fǔ lù qiú jù bù gǎn jìn dàn wèi suō yú yī yú zhōng
邱二田言，有人夜中遇雨，趋桥屋坐，有一吏携案牍，与军役押数人避屋下，枷锁琅然，知为官府录囚，惧不敢近，但畏缩于一隅中。
yī qiú hào kū bù zhǐ lì huà yuē cǐ shí zhī jù hé rú dāng rì wù zuò yé
一囚号哭不止，吏叱曰：此时知惧，何如当日勿作耶？
qiú qì yuē wú wèi wú shī suǒ wù yě
囚泣曰：吾为吾师所误也，
wú shī rì jiǎng xué
吾师日讲学，
fán guǐ shén bào yìng zhī shuō
凡鬼神报应之说，
jiē chì wèi fó shì zhī wàng yǔ
皆斥为佛氏之妄语，
wú xìn qí yán
吾信其言，
qiè yǐ wéi jī xiè néng shēn
窃以为机械能深，
mí féng néng qiǎo
弥缝能巧，
zé zhǒng zhǒng wéi suǒ yù wéi
则种种惟所欲为，
kě yǐ zhōng shēn bù bài lù
可以终身不败露，
bǎi nián zhī hòu qì fǎn tài xū
百年之后气反太虚，
míng míng mò mò
冥冥漠漠，
bìng huǐ yù bù wén
并毁誉不闻，
hé dàn ér bù zì wú yì hu
何惮而不恣吾意乎，
bù yú dì yù fēi wū
不虞地狱非诬，
míng wáng guǒ yǒu
冥王果有，
shǐ zhī wèi qí suǒ mài
始知为其所卖，
gù huǐ ér zì bēi yě
故悔而自悲也。
yī qiú yuē ěr zhī duò luò yóu xìn rú wǒ zé yǐ xìn fó wù yě
一囚曰：尔之堕落由信儒，我则以信佛误也。
fó jiā zhī shuō wèi suī zào è yè gōng dé jí kě yǐ xiāo miè
佛家之说，谓虽造恶业，功德即可以消灭。
suī duò dì yù jīng chàn jí kě yǐ chāo dù wú yǐ wéi shēng qián fén xiāng bù shī mò hòu yán sēng chí sòng jiē fēi wú lì suǒ bù néng jì yǒu fó fǎ hù chí zé wú suǒ bù wéi yì fēi dì fǔ suǒ néng zhì
虽堕地狱，经忏即可以超度，吾以为生前焚香布施，殁后延僧持诵，皆非吾力所不能，既有佛法护持，则无所不为，亦非地府所能治。
bù yú suǒ wèi zuì fú nǎi lùn zuò shì zhī shàn è fēi lùn shě cái zhī duō shǎo jīn qián xū hào chōng zhǔ nán táo xiàng fēi shì fú zhī gù yòu ān gǎn zòng zì zhì cǐ yé
不虞所谓罪福，乃论作事之善恶，非论舍财之多少，金钱虚耗，舂煮难逃，向非恃佛之故，又安敢纵恣至此耶？
yǔ qì cháng hào zhū qiú yì jiē tòng kū nǎi zhī qí fēi rén yě
语讫长号，诸囚亦皆痛哭，乃知其非人也。
fu liù jīng jù zài bù wèi wú guǐ shén sān zàng suǒ tán fēi yǐ liǎn cái lù zì rú zhě gū míng fú zhě yú lì qí liú bì suì zhì cǐ jí
夫六经具在，不谓无鬼神，三藏所谈，非以敛财赂，自儒者沽名，佛者渔利，其流弊遂至此极。
fú běn yì jiào zī tú jiè shì yǐ móu shēng shì wèi zú wèi zé rú zhě yì hé bì nǎi ěr hu
佛本异教，缁徒藉是以谋生，是未足为责，儒者亦何必乃尔乎？
ní ǎo wǔ qīng rén nián wèi sān shí ér guǎ jiù gū yù jià zhī yǐ sǐ zì shì jiù gū nù zhú zhū mén wài shǐ zì móu shēng
倪媪，武清人，年未三十而寡，舅姑欲嫁之，以死自誓，舅姑怒，逐诸门外，使自谋生。
liú lí jiān kǔ fǔ èr zi yī nǚ jiē hūn jià ér jiē bù cái qióng qióng wú yǐ wéi yī nǚ sūn dù wèi ní nǎi jì shí fó sì jǐn yǐ zì cún jīn qī shí bā suì yǐ
流离艰苦，抚二子一女，皆婚嫁，而皆不才，茕茕无倚，惟一女孙度为尼，乃寄食佛寺，仅以自存，今七十八岁矣。
suǒ wèi qīng nián shǐ zhì bái shǒu wán zhēn zhě yú
所谓青年矢志白首完贞者欤。
yú mǐn qí jié shí yì zhōu zhī mǎ fū rén cháng cóng róng wèi yuē jūn wèi zōng bó zhǔ tiān xià jié liè zhī jīng diǎn ér cǐ ǎo shī zhū mù jié qián qí gù hé yú
余悯其节，时亦周之，马夫人尝从容谓曰：君为宗伯，主天下节烈之旌典，而此媪失诸目睫前，其故何欤？
yú yuē guó jiā diǎn zhì jù yǒu tiáo gé jié fù liè nǚ xué xiào tóng jǔ yú zhōu jùn zhōu jùn tiáo shàng yú tái sī nǎi jù zòu qǐng zhǐ xià lǐ cáo yì cóng gōng lùn yě
余曰：国家典制，具有条格，节妇烈女，学校同举于州郡，州郡条上于台司，乃具奏请旨，下礼曹议，从公论也。
lǐ cáo de chá hé zhī jìn tuì zhī ér bù dé zì sōu luó zhī fáng sī fáng làn yě
礼曹得察核之，进退之，而不得自搜罗之，防私防滥也。
pì sī wén bǐng zhě jí wéi mò dú de wò quán héng ér bù néng qǔ wèi shì yí cái dēng zhū bǎng shàng
譬司文柄者，棘闱墨牍，得握权衡，而不能取未试遗材，登诸榜上。
cǐ ǎo jiǔ qù qí xiāng jì wú jǔ zhě jīng shī rén hǎi yòu shéi zhī liú yù zhī nèi yǒu cǐ gū lí
此媪久去其乡，既无举者，京师人海，又谁知流寓之内，有此孤嫠？
cāng hǎi yí zhū gài yóu yú cǐ
沧海遗珠，盖由于此。
qǐ yú néng wéi ér bù wéi yú
岂余能为而不为欤？
niàn gǔ lái qián dé wǎng wǎng jiè bài guān xiǎo shuō yǐ fā yōu guāng yīn cuō jué dà jǐ fù zhū suǒ lù suī shū yuán zhì guài wèi miǎn wéi lì bù chún yú biǎo zhāng fēng jiào zhī zhǐ zé wèi shǐ bù yī ěr
念古来潜德，往往借稗官小说，以发幽光，因撮厥大几，附诸琐录，虽书原志怪，未免为例不纯，于表章风教之旨，则未始不一耳。