卷十五·姑妄听之一(5) — 阅微草堂笔记 — 纪昀

cāng zhōu li ǎo yú rǔ mǔ yě

沧州李媪，余乳母也。

qí zǐ yuē zhù r yán xī wǎng hǎi shàng fàng qīng shí hǎi bīn kōng kuàng zhī de mào cǎo cóng shēng tǔ rén qū niú mǎ wǎng mù wèi zhī fàng qīng

其子曰柱儿，言昔往海上放青时，海滨空旷之地，茂草丛生，土人驱牛马往牧，谓之放青。

yǒu zào dīng yè fāng qǐn hǎi shàng zhǔ yán zhī hù wèi zhī zào dīng wén shì nèi xī xī yǒu shēng shí yuè míng chuān yǒu dì shì wú rén yǐ wéi chóng shǔ lèi yě

有灶丁夜方寝--海上煮盐之户，谓之灶丁，闻室内淅淅有声，时月明穿牖，谛视无人，以为虫鼠类也。

é wén rén yǔ cáo zá zì yuǎn ér zhì yǒu rén lián hū yuē cuàn rù cǐ wū yǐ

俄闻人语嘈杂，自远而至，有人连呼曰：窜入此屋矣。

yí yà jiān yǐ dào chuāng wài kòu chuāng wèn yuē mǒu zài cǐ hu

疑讶间已到窗外，扣窗问曰：某在此乎？

shì nèi qì yīng yuē zài yòu wèn liú rǔ hu

室内泣应曰在，又问留汝乎？

qì yīng yuē liú yòu wèn rǔ tóng chuáng hu bié sù hu

泣应曰留，又问汝同床乎，别宿乎？

qì liáng jiǔ nǎi yīng yuē bù tóng chuáng shuí kěn liú yě

泣良久，乃应曰不同床，谁肯留也。

chuāng wài dùn zú yuē bài yǐ hū yī fù dà xiào yuē wǒ dù qí chū tóu tā suǒ rén bì bù xiāng ráo rǔ yǐ wéi wèi bì jīn jìng hé rú shàng yǒu miàn mù xié guī hu

窗外顿足曰败矣，忽一妇大笑曰：我度其出投他所，人必不相饶汝，以为未必，今竟何如，尚有面目携归乎？

cǐ yǔ zhī hòu wéi wén suǒ suǒ rén xíng shēng bù wén zài yǔ

此语之后，惟闻索索人行声，不闻再语。

jì ér fù yòu dà xiào yuē cǐ shàng bù jué rǔ wèi hé wù hu

既而妇又大笑曰：此尚不决汝为何物乎？

kòu chuāng hū zào dīng yuē wǒ jiā táo bì tóu rǔ jiā jì yǐ liú sù yì wú guī lǐ cǐ fēi ěr xié yòu lǎo nú wú cí yǐ chóu rǔ jí huò chóu rǔ yǒu wǒ zài lǎo nú wú néng wéi yě

扣窗呼灶丁曰：我家逃婢投汝家，既已留宿，义无归理，此非尔协诱，老奴无词以仇汝，即或仇汝，有我在，老奴无能为也。

ěr děng qiě qǐn wǒ qù yǐ

尔等且寝，我去矣。

xué zhǐ sī kuī qù rán wú yǐng huí gù zhěn pàn zé yī yàn nǚ héng chén

穴纸私窥，阒然无影，回顾枕畔，则一艳女横陈。

qiě xǐ qiě hài wèn suǒ zì lái

且喜且骇，问所自来。

yán shēn běn hú nǚ wèi cǐ zhǒng hú mǎi zuò qiè dà fù è shén rì rì jiā chuí chǔ dù bù kě zhù táo chū qiú shēng

言身本狐女，为此冢狐买作妾，大妇砐甚，日日加捶楚，度不可住，逃出求生。

suǒ yǐ bù xiān gào jūn zhě lǜ kǒng bù bù liú bì wèi suǒ zhí gù zhé fú chuáng jiǎo sì qí zhuī zhì shǐ mào sǐ yán yǐ shī shēn jì huò xiāng shě jīn xìng de tuō yuàn shēng sǐ suí jūn

所以不先告君者，虑恐怖不留，必为所执，故砓伏床角，俟其追至，始冒死言已失身，冀或相舍，今幸得脱，愿生死随君。

zào dīng lǜ wú gù de qī huò wéi rén wù sè zhì yǒu tā yú

灶丁虑无故得妻，或为人物色，致有他虞。

nǚ yán néng zì yǐn xíng bù wéi rén jiàn qǐng suō shēn wéi shù cùn jūn dùn wàng yé

女言能自隐形，不为人见，顷缩身为数寸，君顿忘耶。

suì liú wèi fū fù qīn cāo jǐng jiù bù yì pín jiā zào dīng jìng yǐ xiǎo kāng

遂留为夫妇，亲操井臼，不异贫家，灶丁竟以小康。

zhù r yú zào dīng wèi wài xiōng gù zhī qí shěn

柱儿于灶丁为外兄，故知其审。

li ǎo shuō cǐ shì shí yún nǚ shàng zài jīn sì shí yú nián bù zhī rú hé yǐ

李媪说此事时，云女尚在，今四十余年，不知如何矣。

cǐ bì zāo féng huàn nàn bù cí yǔ guǐ yǐ zì wū kě wèi tǐng ér zǒu xiǎn rán jì yǐ zì wū zé qí fu liú zhī wèi wú lǐ qí dí qù zhī wèi yǒu cí cǐ mào xiǎn zhī jì shí yì jué shèng zhī jì yě bì yì xiá yǐ zāi

此婢遭逢患难，不辞语诡以自污，可谓铤而走险，然既已自污，则其夫留之为无理，其嫡去之为有词，此冒险之计，实亦决胜之计也，婢亦黠矣哉。

wéi qí fu chū jì bù gù qí hòu hòu yòu bù wéi zhī suǒ shǐ cǐ bì yuán jué lù qióng zhì yī jué ér héng kuì yòu hé rú duó dé liàng lì zǎo shěng cǐ yī jǔ yú

惟其夫初既不顾其后，后又不为之所，使此婢援绝路穷，至一决而横溃，又何如度德量力，早省此一举欤。

hā mì tún jūn duō mù mǎ xī běi shēn shān zhōng tún biàn huò wǎng kǎo mù zhōng tú héng qì yī mín jiā zhǔ wēng huò jù guā guǒ yì shén gōng jǐn

哈密屯军，多牧马西北深山中，屯弁或往考牧，中途恒憩一民家，主翁或具瓜果，意甚恭谨。

jiǔ jiàn kuǎn qià rán qiè guài qí wú lín wú lǐ bù pǔ bù nóng jì lì kōng shān zuò hé shēng jì

久渐款洽，然窃怪其无邻无里，不圃不农，寂历空山，作何生计。

yī rì ǒu jí qí gù wēng wú cí zì jiě yún shí tuì xíng zhī hú

一日，偶诘其故，翁无词自解，云实蜕形之狐。

wèn hú xǐ jìn rén hé yǐ pì chǔ hú duō jù zú hé yǐ dú jū

问狐喜近人，何以僻处，狐多聚族，何以独居？

yuē xiū dào bì shì wài yōu qī shǐ jīng shén jiān dìng

曰：修道必世外幽栖，始精神坚定。

rú wǎng lái chéng shì zé shì yù rì shēng nán yǐ liàn xíng fú qì bù miǎn yú mèi rén cǎi bǔ shè qǔ wài dān

如往来城市，则嗜欲日生，难以炼形服气，不免于媚人采补，摄取外丹。

tǎng suǒ hài guò duō zhōng gàn tiān lǜ

傥所害过多，终干天律。

zhì wǎng lái xū mù zhǒng lèi tài fán zé zōng jì zhāng míng yì zhāo yì liè yóu fēi yuǎn hài zhī fāng gù jūn bù wéi yě

至往来墟墓，种类太繁，则踪迹彰明，易招弋猎，尤非远害之方，故均不为也。

tún biàn xǐ qí piáo chéng yì bù cāi jù yuē wèi xiōng dì wēng yì xīn rán

屯弁喜其朴诚，亦不猜惧，约为兄弟，翁亦欣然。

yīn chū pián xuán xún qiáng huán shì wēng xiào yuē fán biàn xíng zhī hú qí shì jiē huàn tuì xíng zhī hú qí shì jiē zhēn

因出便旋，循墙环视，翁笑曰：凡变形之狐，其室皆幻，蜕形之狐，其室皆真。

lǎo fū shī jiě yǐ lái jiǔ guī rén dào cǐ bìng qì máo fá mù shǒu zì jīng yíng gōng wú yí rú hǎi shì yě

老夫尸解以来，久归人道，此并葺茅伐木，手自经营，公毋疑如海市也。

tā rì zài wǎng tún jūn gào yuè míng zhī xī bù dǔ rén xíng ér shí bì shí xiàn èr rén yǐng gāo bìng zhàng yú yí wéi guǐ wù yù gǎi mù chǎng

他日再往，屯军告月明之夕，不睹人形，而石壁时现二人影，高并丈余，疑为鬼物，欲改牧厂。

tún biàn yǐ wèn cǐ wēng yuē cǐ suǒ wèi mù shí zhī guài kuí wǎng liǎng yě

屯弁以问，此翁曰：此所谓木石之怪夔罔两也。

shān chuān jīng qì xī hé ér shēng qí shǐ rú pào lù jiǔ ér jiàn rú yān wù jiǔ ér níng jù chéng xíng shàng kōng xū wú zhì gù yuè xià wéi jiàn qí yǐng

山川精气，翕合而生，其始如泡露，久而渐如烟雾，久而凝聚成形，尚空虚无质，故月下惟见其影。

zài bǎi yú nián zé qì zú ér yǒu zhì yǐ

再百余年，则气足而有质矣。

èr wù wú yì cháng jiàn zhī bù wéi rén hài wú yōng bì yě

二物吾亦尝见之，不为人害，无庸避也。

hòu tún biàn xiè qí shì hú suì xǐ qù

后屯弁泄其事，狐遂徙去。

wéi èr yǐng jīn shàng cún yān

惟二影今尚存焉。

cǐ hā mì xú shǒu bèi suǒ shuō

此哈密徐守备所说。

xú yún jiǔ nǐ tóng tún biàn wǎng guān yǐ wǎng fǎn xū shù rì shàng wèi xiá yě

徐云久拟同屯弁往观，以往返须数日，尚未暇也。

wū lǔ mù qí mù chǎng yī xī dà fēng yǔ mǎ jīng yì zhě shù shí pǐ zhuī xún wú jì qī bā rì hòu nǎi zì hā mì shān zhōng chū

乌鲁木齐牧厂，一夕大风雨，马惊逸者数十匹，追寻无迹，七八日后，乃自哈密山中出。

zhī wèi wū lǔ mù qí mǎ zhě mǎ yǒu huǒ yìn gù yě

知为乌鲁木齐马者，马有火印故也。

shì de jù hā mì èr shí yú chéng hé yǐ bù shí rì jí zhì

是地距哈密二十余程，何以不十日即至。

zhī qióng gǔ yōu yán rén jì wèi dào zhī chù bié yǒu jié jìng yǐ

知穷谷幽岩，人迹未到之处，别有捷径矣。

dà xué shì wēn gōng qiǎn tái jūn shù bèi guǒ liáng wǎng tàn jiē liáng jǐn kōng fǎn zhōng bù dé lù

大学士温公遣台军数辈，裹粮往探，皆粮尽空返，终不得路。

huò yuē tái jūn dàn lù yuǎn zài jìn shān dòu liú xún rì guǐ yún yǐ wǎng

或曰台军惮路远，在近山逗遛旬日，诡云已往；

huò yuē tái jūn dàn fá shān kāi lù láo yòu dàn yí tái bān yùn fèi gù huì bù yán

或曰台军惮伐山开路劳，又惮移台般运费，故讳不言；

huò yuē zì hā mì pì zhǎn zhì dí huà jí wū lǔ mù qí chéng míng jīn yīn wèi zhōu míng rén yān xiāng jiē cūn luò shì jiān yóu chuán guǎn shè rú nèi dì yòu shā píng rú zhǎng gǎi ér shān xíng zé lù jì xiǎn zǔ de yì huāng liáng shì shì jiē bù shì gù bù yuàn

或曰自哈密辟展至迪化--即乌鲁木齐城名，今因为州名，人烟相接，村落市監，邮传馆舍如内地，又沙平如掌，改而山行，则路既险阻，地亦荒凉，事事皆不适，故不愿；

或曰自哈密辟展至迪化--即乌鲁木齐城名，今因为州名，人烟相接，村落市监，邮传馆舍如内地，又沙平如掌，改而山行，则路既险阻，地亦荒凉，事事皆不适，故不愿；

huò yuē dào tú jì jiǎn dà bàn zé tái jūn zhī é yì mǎ zhī shù yǐ jí yī qiè zhuǎn yùn zhī fèi jiē yīng jiǎn dà bàn yú guān lì pō yǒu sǔn gù yīn chè zhǒu

或曰道途既减大半，则台军之额，驿马之数，以及一切转运之费，皆应减大半，于官吏颇有损，故陰掣肘。

或曰道途既减大半，则台军之额，驿马之数，以及一切转运之费，皆应减大半，于官吏颇有损，故阴掣肘。

shì jiē bù kě zhī rán qī bā rì de mǎ zhī shì zhōng bù kě jiě

是皆不可知，然七八日得马之事，终不可解。

huò yòu wèi zhī shuō yuē shī mǎ qiǎn zhòng sī mù zhě yǐ láo lǐ dǎo shān shén shén qū zhī gù mǎ sù chū fēi bié yǒu lù yě

或又为之说曰：失马谴重，司牧者以牢醴祷山神，神驱之，故马速出，非别有路也。

rán shén néng qū zhī xíng hé bù qū zhī fǎn hu

然神能驱之行，何不驱之返乎？

nú zǐ wáng tíng yòu zhī mǔ yán yòu shí jiā zài wèi hé cè yī rì chen qǐ wén liǎng àn hū zào shēng shí shuǐ bào zhǎng yí hé jué liàng qiàng chū shì zé hé zhōng yī yáng tóu áng chū shuǐ shàng jù rú wǔ dǒu kǎo lǎo jí rú jī jiàn shùn liú xiàng běi qù

奴子王廷佑之母言，幼时家在卫河侧，一日晨起，闻两岸呼噪声，时水暴涨，疑河决，踉跄出视，则河中一羊，头昂出水上，巨如五斗栲栳，急如激箭，顺流向北去。

jiē yuē yáng shén guò

皆曰羊神过。

yú wèi cǐ jiāo chī zhī lèi shǒu shì yáng yě

余谓此蛟螭之类，首似羊也。

pí yā zài lóng jiǔ shì yì chēng shǒu shì niú yún

埤雅载龙九似，亦称首似牛云。

xiān zēng zǔ mǔ wáng tài fū rén bā xún shí bīn kè mǎn táng nú zǐ li róng sī chá jiǔ qiè cāng jiǔ bàn yīng nì fáng nèi yè guī jiāng qǐn wén yīng zhōng yǒu hān shēng guài ér hàn zhī

先曾祖母王太夫人八旬时，宾客满堂，奴子李荣司茶酒，窃沧酒半罂，匿房内，夜归将寝，闻罂中有鼾声，怪而撼之。

yīng zhōng hū yǔ yuē wǒ zuì yù mián ěr wù rǎo

罂中忽语曰：我醉欲眠，尔勿扰。

zhī wèi hú mèi nù ér jí hàn zhī

知为狐魅，怒而极撼之。

hān yì shén

鼾益甚。

tàn shǒu yǐn zhī zé yī rén shǒu chū yīng kǒu jiàn jù rú dòu jiàn jù rú kǎo lǎo

探手引之，则一人首出罂口，渐巨如斗，渐巨如栲栳。

róng pī qí jiá zé diào shǒu yī yáo lián yīng xuán zhuǎn pēng rán yǒu shēng chù wèng ér suì yǐ juān dī bù yí yǐ

荣批其颊，则掉首一摇，连罂旋转，砰然有声，触瓮而碎，已涓滴不遗矣。

róng dùn zú jí mà wén liáng shàng yǔ yuē zhǎng sūn wú lǐ zhǎng sūn róng zhī xiǎo míng yě xǔ ěr dào bù xǔ wǒ dào yé

荣顿足极骂，闻梁上语曰：长孙无礼--长孙荣之小名也，许尔盗不许我盗耶？

ěr jì xī jiǔ wǒ yì bù shèng jiǔ jīn hái ěr

尔既惜酒，我亦不胜酒，今还尔。

jù qí xiàng ér ǒu zì dǐng zhì zhǒng lín lí dài biàn

据其项而呕，自顶至踵，淋漓殆遍。

cǐ yǔ yú suǒ jì xi chéng hú shì xiāng sì ér gèng è zuò jù

此与余所记西城狐事相似，而更恶作剧。

rán xiǎo rén tān mào wú yī shì bù zuò jiān shāo liào lǐ zhī wèi wèi guò yě

然小人贪冒，无一事不作奸，稍料理之未为过也。

wài zǔ ān gōng qián mǔ ān tài fū rén fù yě mò shí jiā shàng shèng zhū jiù duō yǐ jīn bǎo xùn huò chén fán yú zhī jiè bù xǐng

外祖安公，前母安太夫人父也，殁时家尚盛，诸舅多以金宝殉，或陈璠玙之戒，不省。

yòu zhù shì mù yuán wài yǐ shù zhuàng fū luó shǒu tuò shēng líng shēng chè yè xiāng dá

又筑室墓垣外，以数壮夫逻守，柝声铃声，彻夜相答。

huò yuē shì shù zhì zhāo dào yě yì bù xǐng

或曰是树帜招盗也，亦不省。

jì ér guǒ bèi fā

既而果被发。

gài dào chéng shǒu zhě zhòu qǐn yī qīng suō dìng yuán fú cǎo jiān gù wèi jué qí rù

盖盗乘守者昼寝，衣青蓑，矴垣伏草间，故未觉其入。

zhì yè yǐ zhuī záo pò guān tuò èr jī zé yì èr chuí tuò sān jī zé yì sān chuí gù zhuǎn yǐ líng tuò bù wén shēng

至夜，以椎凿破棺，柝二击则亦二椎，柝三击则亦三椎，故转以铃柝不闻声。

fú zhì tiān yù xiǎo líng tuò jiē xi nǎi dìng yuán dùn

伏至天欲晓，铃柝皆息，乃矴垣遁。

gù wèi jué qí chū

故未觉其出。

yī hán zhū jù rú lóng yǎn hé yì liè kē qǔ qù

一含珠巨如龙眼核，亦裂颏取去。

xiān wén zhī yě gào guān dà suǒ wèi dé jiàn zhū jiù tóng mèng wài zǔ yuē wú sù shēng fù cǐ sān rén cái jīn qǔ cháng bǔ yì bù huò wéi wǒ wèi cháng tú gē bǐ ér héng jiàn kù nüè rèn shèn duàn wǒ yí shì dāng shòu bào wú de zhí yú míng sī yǐ

先闻之也，告官大索，未得间，诸舅同梦外祖曰：吾夙生负此三人财，今取偿捕亦不获，惟我未尝屠割彼，而横见酷虐，刃眘断我颐，是当受报，吾得直于冥司矣。

hòu yuè yú huò yī dào guǒ qǔ zhū zhě

后月余获一盗，果取珠者。

zhū wèi shī qì suǒ shí yǐ qīng àn bù zhí yī qián

珠为尸气所蚀，已青黯不值一钱。

qí èr dào zhuó zhī xìng míng ér qiān jīn gòu bǔ bù néng de zé mèng yǔ bù wū yǐ

其二盗灼知姓名，而千金购捕不能得，则梦语不诬矣。

mén rén gé guān chá zhèng huá jí zhōu rén yán qí xiāng yǒu shù shāng qū luó gāng xíng shān jiān jiàn qiáo jìng shàng lì yī dào shì qīng páo zōng lì yǐ suì wěi zhāo qí zhōng yī rén yuē ěr hé xìng míng

门人葛观察正华，吉州人，言其乡有数商，驱骡纲行山间，见樵径上立一道士，青袍棕笠，以砕尾招其中一人曰：尔何姓名？

jù yǐ duì

具以对。

yòu wèn jí hé xiàn yuē shì ěr yǐ ěr běn zhé xiān jīn xiàn mǎn dāng guī zǐ fǔ

又问籍何县，曰：是尔矣，尔本谪仙，今限满当归紫府。

wú shì ěr běn shī gù lái dǎo ěr ěr yi suí wǒ xíng

吾是尔本师，故来导尔，尔宜随我行。

cǐ rén sī niàn píng shēng bù néng shi yī zì lǔ dùn rú shì bù yīng wèi xiān rén zhuǎn shēng qiě fù mǔ nián yǐ gāo yì wú qì zhī qiú xiān lǐ jiān xiè bù wǎng

此人私念平生不能识一字，鲁钝如是，不应为仙人转生，且父母年已高，亦无弃之求仙理，坚谢不往。

dào shì tài xī yòu zhāo zhòng rén yuē bǐ jì duò luò dāng yǒu yī rén bǔ qí wèi zhū jūn xiāng yù jí shì yǒu yuán yǒu néng suí wǒ xíng zhě hu

道士太息，又招众人曰：彼既堕落，当有一人补其位，诸君相遇，即是有缘，有能随我行者乎？

qiān zǎi yī yù bù kě shī yě

千载一遇，不可失也。

zhòng yì yí hài wú yīng zhě dào shì wǎ rán qù

众亦疑骇无应者，道士砙然去。

zhòng zhì nì lǚ yǐ cǐ shì gào rén

众至逆旅，以此事告人。

huò yún xiān rén jiē yǐn bù qù kě xī huò yún kǒng huò yāo wù bù qù shì

或云仙人接引不去可惜，或云恐或妖物，不去是。

yǒu hào shì zhě cì rì xún qiáo jìng tàn zhī fu dēng yī lǐng jiàn cǎo jiān cán hái láng jí nǎi xīn bèi hǔ shí zhě yě

有好事者，次日循樵径探之，甫登一岭，见草间残骸狼藉，乃新被虎食者也。

huáng jù ér fǎn

惶遽而返。

cǐ dào shì dài hǔ chāng yú

此道士殆虎伥欤？

gù wú gù ér zhì fēi cháng zhī fú tān mào zhě suǒ xǐ míng zhé zhě suǒ jù yě

故无故而致非常之福，贪冒者所喜，明哲者所惧也。

wú gù ér zuò fēi fèn zhī xiǎng jiǎo xìng zhě qí ǒu diān yuè zhě qí cháng yě

无故而作非分之想，侥悻者其偶，颠越者其常也。

wèi cǐ rén zhī lǔ dùn zhèng cǐ rén zhī cōng míng kě yǐ

谓此人之鲁钝，正此人之聪明可矣。

hún yǔ pò jiāo ér chéng mèng jiū bù néng míng qí suǒ yǐ rán

魂与魄交而成梦，究不能明其所以然。

xiān xiōng qíng hú cháng yǒng gāo táng shén nǚ shì yuē tā rén mèng jiàn wǒ wǒ gù bù dé zhī wǒ mèng jiàn tā rén rén yòu wū zhī zhī chán wáng zì huàn xiǎng shén nǚ níng yōu qī rú hé wū shān shàng yún yǔ jīn yóu nǐ

先兄晴湖尝咏高唐神女事曰：他人梦见我，我固不得知，我梦见他人，人又乌知之，孱王自幻想，神女宁幽期，如何巫山上，云雨今犹疑。

zú wèi yáo jī xuě bàng

足为瑶姬雪谤。

rán shí yǒu jiàn rén zhī mèng zhě

然实有见人之梦者。

nú zǐ li xīng cháng yuè yè cūn wài nà liáng yáo jiàn lín jiā shào fù yǎn yìng zǎo lín jiān yǐ wéi shǒu pǔ fáng dào kǒng qí wēng gū jí fū huò tóng zài bù gǎn hū yǔ yǔ

奴子李星，尝月夜村外纳凉，遥见邻家少妇，掩映枣林间，以为守圃防盗，恐其翁姑及夫或同在，不敢呼与语。

é jiàn qí xún chéng xi xíng bàn lǐ xǔ rù shú cóng zhōng yí qí yǒu suǒ qī huì yì bù gǎn jìn jǐn yuǎn wàng zhī

俄见其循塍西行半里许，入秫丛中，疑其有所期会，益不敢近，仅远望之。

é jiàn chuān shú cóng chū xíng shù bù zǔ shuǐ ér fǎn chī lì liáng jiǔ yòu xún shuǐ běi xíng bǎi yú bù zǔ ní zhù yòu fǎn zhé ér dōng běi rù dòu tián jí qū xíng diān zhì zhě zài

俄见穿秫丛出，行数步，阻水而返，痴立良久，又循水北行百余步，阻泥泞又返，折而东北入豆田，诘屈行，颠踬者再。

zhī qí mí lù nǎi yáo hū yuē jǐ sǎo shēn yè wǎng hé chǔ yǐ běi gèng wú lù qiě xiàn nào zhōng yǐ

知其迷路，乃遥呼曰：几嫂深夜往何处，迤北更无路，且陷淖中矣。

fù huí tóu yīng yuē wǒ bù néng chū jǐ láng kě lǐng wǒ hái

妇回头应曰：我不能出，几郎可领我还。

jí fù zhī yǐ wú dǔ yǐ

急赴之，已无睹矣。

zhī wèi yù guǐ xīn jīng gǔ lì kuáng bēn guī jiā nǎi jiàn fù yǔ qí mǔ zuò mén wài qiáng xià yán shì fǎng juàn shuì qù mèng zhì lín yě zhōng mí bù néng chū wén jǐ láng zài hòu huàn wǒ nǎi huò rán xǐng yǔ xīng suǒ jiàn yī yī xiāng fú

知为遇鬼，心惊骨栗，狂奔归家，乃见妇与其母坐门外墙下，言适纺倦睡去，梦至林野中，迷不能出，闻几郎在后唤我，乃霍然醒，与星所见一一相符。

gài pí zhī shén bù shǒu shě zhēn yáng fēi yuè suì zhì lí hún

盖疲之神不守舍，真陽飞越，遂至离魂。

盖疲之神不守舍，真阳飞越，遂至离魂。

pò yǔ xíng lí shì jí guǐ lèi yǔ shén shí qǐ miè zì shēng huàn xiàng zhě bù tóng

魄与形离，是即鬼类，与神识起灭，自生幻象者不同。

gù rén huò de ér jiàn zhī dú gū shēng zhī mèng yóu zhèng cǐ lèi ěr

故人或得而见之，独孤生之梦游，正此类耳。

lǐ ǎo yù fàn shí níng zhì zhě jí yǐ qí wù shāo huī cún xìng diào shuǐ fú zhī

里媪遇饭食凝滞者，即以其物烧灰存性，调水服之。

yú chū chì qí wàng rán yì wǎng wǎng yàn

余初斥其妄，然亦往往验。

shěn sī qí gù cǐ jiē yóu nì níng zhì zhě yě

审思其故，此皆油腻凝滞者也。

gài yóu nì xiān níng wù shāo guò duō zé yù zhī bì zhì fán yào wù rù wèi bì còu qí tóng qì

盖油腻先凝，物稍过多，则遇之必滞，凡药物入胃，必凑其同气。

gù mǒu wù zhī huī néng zì dào mǒu wù níng zhì chù fán yóu nì de huī jí jiě sàn gù huī dào qí chù zhì zhě zì xíng yóu zhī yǐ huī huàn gòu ér yǐ

故某物之灰，能自到某物凝滞处，凡油腻得灰即解散，故灰到其处，滞者自行，犹之以灰浣垢而已。

ruò pí ruò zhī níng zhì wèi mǎn zhī níng zhì qì yù zhī níng zhì xuè yū tán jié zhī níng zhì zé fēi huī suǒ néng chú yǐ

若脾弱之凝滞，胃满之凝滞，气郁之凝滞，血瘀痰结之凝滞，则非灰所能除矣。

ān zhōu chén dà zōng bó zhái zài sūn gōng yuán qí hòu fèi xū jí sūn tuì gǔ zhī bié yè hòu yǒu lóu zhù zá wù yún yǒu hú jū rán bù shén lù xíng shēng yě

安州陈大宗伯，宅在孙公园--其后废墟，即孙退谷之别业，后有楼贮杂物，云有狐居，然不甚露形声也。

yī rì wén shì xiāng gòu suì hū luàn zhì yá pái yú lóu xià jí jí rú diàn shù zhī de sān shí yī shàn wéi quē èr sì yī shàn ěr èr sì me èr pái jiā wèi zhī zhì zūn yǐ hé wéi jiǔ shù gù yě de zhě wèi dà jié

一日，闻似相诟谇，忽乱掷牙牌于楼下，皍皍如电，数之得三十一扇，惟阙二四一扇耳--二四么二，牌家谓之至尊，以合为九数故也，得者为大捷。

yí qí zhēng cǐ èr shàn nù ér pāo qì yú

疑其争此二扇，怒而抛弃欤？

yú ér shí céng qīn jiàn zhī

余儿时曾亲见之。

dù gōng bù dà hū wǔ bái hán chāng lí bó sāi zhēng cái li xí zhī zuò wǔ mù jīng yáng dà nián xǐ yè zi xì ǒu rán jì xīng jiè cǐ xiāo xián míng shì fēng liú wǎng wǎng bù miǎn

杜工部大呼五白，韩昌黎博塞争财，李习之作五木经，杨大年喜叶子戏，偶然寄兴，借此消闲，名士风流，往往不免。

nǎi zhì yuán qiū xiào wèi yì fù yán bō

乃至元邱校尉，亦复沿波。

yú xìng yū shū zhōng yǐ wéi fēi yǎ xì yě

余性迂疏，终以为非雅戏也。