卷十六·姑妄听之二(5) — 阅微草堂笔记 — 纪昀

zhū jiè rú yán cháng yīn zhòng shǔ xuàn mào jué hū zhì kuàng yě zhōng liáng fēng sà rán yì shén shuǎng shì rán sì gù wú xíng jī mò zhī suǒ xiàng yáo jiàn shù shí rén qián xíng gū wǎng suí zhī

朱介如言，尝因中暑眩瞀，觉忽至旷野中，凉风飒然，意甚爽适，然四顾无行，迹莫知所向，遥见数十人前行，姑往随之。

zhì yī gōng shǔ yì gū suí rù jiàn diàn gé hóng chǎng zuǒ yòu jiē cháng láng lì yì bēn zǒu rú dà guān jiāng zuò yá zhuàng

至一公署，亦姑随入，见殿阁宏敞，左右皆长廊，吏役奔走如大官将坐衙状。

zhōng yī lì tū wò qí shǒu yuē jūn hé dào cǐ

中一吏突握其手曰：君何到此？

shì zhī nǎi wáng yǒu zhāng héng zhào

视之，乃亡友张恒照。

wù wèi míng sī yīn gào yǐ shī lù zhuàng zhāng yuē shēng hún wù zhì wǎng wǎng yǒu cǐ wáng jiàn zhī yì bù zuì rán wèi miǎn duō yī jié wèn bù rú qiě zuò wǒ láng wū sì fàng yá sòng jūn fǎn wǒ yì yù lüè wèn jiā shì yě

悟为冥司，因告以失路状，张曰：生魂误至，往往有此，王见之亦不罪，然未免多一诘问，不如且坐我廊屋，俟放衙，送君返，我亦欲略问家事也。

rù zuò wèi jǐ

入坐未几，

wáng yǐ shēng zuò

王已升座，

zì chuāng xì qiè kuī

自窗隙窃窥，

jiàn tóng lái shù shí rén

见同来数十人，

yǐ cì tíng xùn

以次庭讯，

yǔ bù shèn liǎo liǎo

语不甚了了，

wéi yī rén áng shǒu zhēng biàn

惟一人昂首争辩，

shì bù fú zuì

似不服罪，

wáng jǔ mèi yī huī

王举袂一挥，

diàn zuǒ hū xiàn dà yuán jìng

殿左忽现大圆镜，

wéi yuē zhàng yú

围约丈余，

jìng zhōng xiàn yī nǚ zǐ fǎn fù shòu biān xiàng

镜中现一女子反缚受鞭像，

é shì diàn guāng yī piē

俄似电光一瞥，

yòu xiàn yī nǚ zǐ rěn lèi héng chén xiàng

又现一女子忍泪横陈像，

qí rén kòu sǎng yuē fú yǐ

其人叩颡曰：伏矣。

jí yè qù

即曳去。

liáng jiǔ fàng yá zhāng jiù wèn zǐ sūn jìn zhuàng zhū lüè dào yī èr zhāng huī shǒu yuē wù zài yán tú luàn rén yì

良久放衙，张就问子孙近状，朱略道一二，张挥手曰：勿再言，徒乱人意。

yīn wèn qǐng suǒ jiàn zhě yè jìng yé

因问顷所见者业镜耶？

yuē shì yě

曰：是也。

陈骈子说：是的。

wèn yǐng bì xiào xíng jīn wú xíng ér xiàn yǐng hé yě

问影必肖形，今无形而现影，何也？

yuē rén jìng zhào xíng shén jìng zhào xīn rén zuò yī shì xīn jiē zì zhī jì yǐ zì zhī jí xīn yǒu cǐ shì xīn yǒu cǐ shì jí xīn yǒu cǐ shì zhī xiàng gù yī zhào ér bì xiàn yě

曰：人镜照形，神镜照心，人作一事，心皆自知，既已自知，即心有此事，心有此事，即心有此事之象，故一照而毕现也。

ruò wú xīn zuò guò běn bù zì zhī zé zhào yì bú jiàn xīn wú shì shì jí wú shì xiàng ěr

若无心作过，本不自知，则照亦不见，心无是事，即无是象耳。

míng sī duàn yù wéi yǐ yǒu xīn wú xīn bié shàn è jūn qí shi zhī

冥司断狱，惟以有心无心别善恶，君其识之。

yòu wèn shén jìng hé yǐ néng zhào xīn yuē xīn bù kě jiàn yuán wù yǐ xíng tǐ hún yǐ lí cún zhě xìng líng shén shí bù miè rú dēng yíng yíng wài guāng wú yì nèi guāng xū míng nèi wài yíng chè gù xiān jiè bì chéng yě

又问神镜何以能照心，曰：心不可见，缘物以形，体魂已离，存者性灵，神识不灭，如灯荧荧，外光无翳，内光虚明，内外莹澈，故纤芥必呈也。

yǔ qì jù yè zhī xíng jué cǐ shēn hū gāo hū xià rú suí fēng bài tuò shū rán jīng xǐng zé yǐ wò tà shàng yǐ

语讫，遽曳之行，觉此身忽高忽下，如随风败箨，倏然惊醒，则已卧榻上矣。

cǐ shì zài jiǎ zǐ qī yuè guài qí xiāng shì hòu qī zhì nǎi jù dào zhī

此事在甲子七月，怪其乡试后期至，乃具道之。

dōng guāng mǎ jié fù yú qī dǎng yě nián wèi èr shí ér guǎ wú wēng gū xiōng dì yì wú zǐ nǚ jiān nán kùn kǔ zuò wò yī pò wū zhōng yǐ huàn zhuó féng rèn zì jǐ

东光马节妇，余妻党也，年未二十而寡，无翁姑兄弟，亦无子女，艰难困苦，坐卧一破屋中，以浣濯缝纫自给。

zhì zhōu fǔ yǐ yì sù ér shi pò wǎ pén yǐ dài fǔ nián bā shí yú nǎi zhōng

至鬻釜以易粟，而拾破瓦盆以代釜，年八十余乃终。

yú cháng xù mǎ shì jiā shèng rán qí fu zhī míng zì yǔ mǔ zhī zú shì zé wàng zhī jiǔ yǐ

余尝序马氏家乘，然其夫之名字，与母之族氏，则忘之久矣。

xiāng chuán qí shí yī èr shí suí mǔ zhì wài jiā gù yǒu hú yè zhì wǎ shí jī qí chuāng wén wū shàng lì shēng yuē cǐ yǒu guì rén rǔ bèi wù qǔ sǐ

相传其十一二，时随母至外家，故有狐，夜掷瓦石击其窗，闻屋上厉声曰：此有贵人，汝辈勿取死。

rán jìng yǐ mín fù zhōng

然竟以民妇终。

dài mèng zǐ suǒ wèi tiān jué yú

殆孟子所谓天爵欤？

xiān shī li yòu dān xiān shēng yǔ tóng lǐ cháng wéi zuò shī yuē zǎo suì yín huáng hú diān lián sì shí chūn huái zhēn xīn bǐ tiě wán jié bìn rú yín kāng kǎi qī qiān gǔ diāo líng shèng yī shēn jǐ fān jīng kǎn kě cǐ niàn wèi zī lín

先师李又聃先生与同里，尝为作诗曰：早岁吟黄鹄，颠连四十春，怀贞心比铁，完节鬓如银，慷慨期千古，凋零剩一身，几番经坎坷，此念未缁磷。

jí fù chū guǎ shí

（即妇初寡时，

shàng cún tián shù mǔ

尚存田数亩，

yǒu yù pò zhī jià zhě

有欲迫之嫁者，

qīn líng zhì jǐn zhèn hàn jīng fēng yǔ

侵凌至尽）震撼惊风雨，

shou wèi ā lài guǐ shén

扌为呵赖鬼神，

yī suì lín yǔ jīng xún

（一岁霖雨经旬，

lín wū xīn zào zhě jiē pǐ

邻屋新造者皆圮，

jié fù yī pò wū

节妇一破屋，

zhī zhù qī xié dé wú yàng tiān yuán cháng yòu shàn

支柱欹斜得无恙）天原常佑善，

rén jìng bù lián pín

人竟不怜贫，

shāo jué qīn péng shǎo

稍觉亲朋少，

xiū wèi qǐ suǒ pín

羞为乞索频，

yī jiā tú sì bì

一家徒四壁，

jiǔ shí dù sān xún

九食度三旬，

jué lì cháng kōng zhuàn

绝粒肠空转，

yòng zhēn shǒu jǐn cūn

佣针手尽皴，

yǒu xīn jiē sǎo yè

有薪皆扫叶，

wú zèng kě shēng chén

无甑可生尘，

lí miàn zhēn rú gǔ

黧面真如鹄，

xuán yī bàn shì chun

悬衣半似鹑，

zhē mén cái pò jiàn wū fēi pò suì bù néng qì

遮门才破荐（屋扉破碎不能葺，

yǐ pò jiàn dài fēi zhě shí yú nián

以破荐代扉者十余年），

jiè cǎo shì huá yīn

藉草是华茵，

zhī zì gān jī dòng

祗自甘饥冻，

fān xián huà kǔ xīn

翻嫌话苦辛，

tōu ér chī è guǐ yè yǒu dào guò jié fù wū shàng

偷儿嗤饿鬼（夜有盗过节妇屋上，

jié fù hū wèn

节妇呼问，

dào dà xiào yuē wú hé zhì jìn zhuāng è guǐ jiā

盗大笑曰：吾何至进妆饿鬼家），

nǚ bàn xiào chī rén yǒu tóng xiàng pín fù zài jiào fù shì

女伴笑痴人（有同巷贫妇再醮富室，

guī níng shí huá fú

归宁时华服，

guò jié fù yuē kàn wǒ xiǎng yòng

过节妇曰：看我享用，

rǔ qǐ fēi dà chī yě

汝岂非大痴也），

shēng sǐ xīn wú gǎi

生死心无改，

cún wáng lǐ yì jūn

存亡理亦均，

xuān tián píng yàn què

喧阗凭燕雀，

jiān jìn zì sōng yún

坚劲自松筠，

yī wǒ qīn xián shū

伊我钦贤淑，

duō nián gòng lǐ luǒ

多年共里砢，

bù cí gē yǒng zhuō

不辞歌咏拙，

qǔ biǎo xìng qíng zhēn

取表性情真，

gōng yì cún xiāng xiào

公议存乡校，

tíng píng dài shǐ chén

廷评待史臣，

tā shí yāo zǐ gào

他时邀紫诰，

guāng yìng jiǔ hé bīn

光映九河滨。

gài xiān shēng rén shēn gōng chē zhǔ yú jiā shí suǒ zuò

盖先生壬申公车，主余家时所作。

gù jǐn yún diān lián sì shí chūn

故仅云颠连四十春。

shī gé jué lèi xiāng shān jìng lù yú cǐ yī yǐ zhāo jié fù zhī xián yī yǐ cún xiān shī zhī yí mò yě

诗格绝类香山，敬录于此，一以昭节妇之贤，一以存先师之遗墨也。

hòu wài jiù zhōu lù mǎ gōng jiàn cǐ shī suì gē yú tián sān bǎi mǔ wèi jié fù lì sì qiě wèi qǐng jīng huò yì fěng yù zhī lì yú

后外舅周箓马公见此诗，遂割腴田三百亩，为节妇立嗣，且为请旌，或亦讽谕之力欤。

yú cóng jūn xī yù shí cǎo zòu cǎo xí rì bù xiá jǐ suì bù fù yín yǒng huò dé yī lián yī jù yì jìng guò zhé wàng

余从军西域时，草奏草檄，日不暇给，遂不复吟咏，或得一联一句，亦境过辄忘。

wū lǔ mù qí zá shī bǎi liù shí shǒu jiē guī tú zhuī yì ér chéng fēi dāng rì zuò yě

乌鲁木齐杂诗百六十首，皆归途追忆而成，非当日作也。

yī rì gōng jiā máo fù róng zì shù shēng píng chàng huái jīn xī ǒu wèi fù yī jué jù yuē xióng xīn lǎo qù jiàn tuí táng zuì wò jiāng jūn gǔ zhàn chǎng bàn yè xǐng lái chuī tiě dí mǎn tiān míng yuè mǎn lín shuāng

一日功加毛副戎，自述生平，怅怀今昔，偶为赋一绝句，曰：雄心老去渐颓唐，醉卧将军古战场，半夜醒来吹铁笛，满天明月满林霜。

máo bù jiě shī yú yì bù fù cún gǎo

毛不解诗，余亦不复存稿。

hòu tóng nián yáng jūn féng yuán guò fǎng ǒu huà jí zhī

后同年杨君逢元过访，偶话及之。

bù zhī hé rì yáng jūn dēng chéng běi guān dì cí lóu xì shū yú bì bù shǔ xìng míng

不知何日杨君登城北关帝祠楼，戏书于壁，不署姓名。

shì yǒu dào shì jīng guò

适有道士经过，

suì chuán wèi xiān bǐ

遂传为仙笔，

yú wèi rén qǐ shī

余畏人乞诗，

yáng jūn wèi rén qǐ shū

杨君畏人乞书，

jiē bù kěn zì yán

皆不肯自言，

rén yòu wēi zhī yú néng shī bù néng shū

人又微知余能诗不能书，

yáng jūn néng shū bù néng shī

杨君能书不能诗，

yì suì bù yí jí

亦遂不疑及，

jìng jǐ yú liú wèi dān qīng

竟几于流为丹青，

dài yú xīn mǎo hái jīng zǔ jiàn

迨余辛卯还京祖饯，

yú shì shǐ duì zhòng yán zhī

于是始对众言之，

nǎi shuǎng rán ruò shī

乃爽然若失。

xī nán sòng mǐn rén lín wài tí cí yú xī hú wù chuán xiān bǐ yuán wáng huáng huá shī kè yú shān xī zhě hòu mó kè yú diān nán yì wù chuán xiān bǐ rán zé zhū shū suǒ wèi xiān shī zhě cǐ lèi duō yǐ

昔南宋闽人林外题词于西湖，误传仙笔，元王黄华诗刻于山西者，后摹刻于滇南，亦误传仙笔，然则诸书所谓仙诗者，此类多矣。

tú yù zhāi qián bèi yán yǒu xuǎn rén yóu diào yú tái shí xi dǐng shè huì yóu nǚ rú zhī bó mù chē mǎ jiàn xī yī nǚ zǐ zuǒ bào xiǎo ér yòu chí táo gǔ niǎo niǎo lái

图裕斋前辈言，有选人游钓鱼台，时西顶社会，游女如织，薄暮车马渐稀，一女子左抱小儿，右持鼗鼓，袅袅来。

jiàn xuǎn rén jǔ táo yī yáo xuǎn rén yī xiào nǚ zǐ yì yī xiào

见选人，举鼗一摇，选人一笑，女子亦一笑。

xuǎn rén gù jiǎo xiá

选人故狡黠，

chuāi nǚ zǐ zhuāng shù lèi guì jiā

揣女子装束类贵家，

ér bào zǐ dú xíng

而抱子独行，

yòu shì cūn fù

又似村妇，

zōng jì guǐ yì

踪迹诡异，

yí wéi hú mèi

疑为狐魅，

yīn zhú zhī xù tán

因逐之絮谈，

nǚ zǐ wēi lù fu wáng zhī yòu yì

女子微露夫亡之幼意，

xuǎn rén xiào yǔ zhī yuē wú duō yán

选人笑语之曰：毋多言，

wǒ zhī ěr

我知尔，

yì bù jù ěr

亦不惧尔，

rán wǒ pín

然我贫，

wén ěr bèi néng zhì cái

闻尔辈能致财，

ruò néng shàn wǒ

若能赡我，

wǒ jí cóng ěr qù

我即从尔去。

nǚ zǐ yì xiào yuē rán zé tóng guī ěr

女子亦笑曰：然则同归耳。

zhì qí jiā wū bù shèn hóng zhuàng ér pō huá jié yì yǒu fù mǔ gū jiě mèi bǐ cǐ yì huì bù fù huà shì zú wéi xiàn chóu kuǎn qià ér yǐ

至其家屋，不甚宏壮，而颇华洁，亦有父母姑姐妹，彼此意会，不复话氏族，惟献酬款洽而已。

jiǔ lán jiù sù bèi jí yàn wǎn cì rì rù chéng xié xiǎo nú jí shì bèi wǎng pō xiāng ān

酒阑就宿，备极燕婉，次日入城，携小奴及眂被往，颇相安。

wéi nǚ zǐ yě dàng wú dù bèn mìng dài pí yòu jiàn shǐ fú zhěn diàn shì shū mù lǐ yī shang sī sǎ sǎo zhì yú yān tǒng míng wǎn zhī yì yì qiǎn zhí zhī

惟女子冶荡无度，奔命殆疲，又渐使拂枕簟，侍梳沐，理衣裳，司洒扫，至于烟筒茗碗之役，亦遣执之。

jiǔ ér qí gū ruò jiě mèi jiē tiáo xuè zhǐ huī shì rú tóng bì xuǎn rén dān qí sè lì qí cái bù néng jù yě

久而其姑若姐妹，皆调谑指挥视如僮婢，选人耽其色，利其财，不能拒也。

yī dàn shǐ dí cè kuāng xuǎn rén bù kěn nǚ zǐ yùn yuē shì shì suí rǔ yì cǐ nǎi bù suí wǒ yì yé

一旦，使涤厕硄，选人不肯，女子愠曰：事事随汝意，此乃不随我意耶？

zhū nǚ yì zhù zhī qiào zé yóu cǐ jiàn xiāng wǔ

诸女亦助之诮责，由此渐相忤。

jì ér měi yè chū bù guī yún qīn qī liú sù yòu shí yǒu kè zhì jiē yuē zhōng biǎo rì xī xiào yàn yǐn huò pí pá dù qǔ ér jìn xuǎn rén wù zhì qián

既而每夜出不归，云亲戚留宿，又时有客至，皆曰中表，日嬉笑燕饮，或琵琶度曲，而禁选人勿至前。

xuǎn rén huì fèn nǚ zǐ yì nù qiě xiào yuē bù rú shì jīn bó cóng hé lái

选人恚愤，女子亦怒，且笑曰：不如是，金帛从何来？

shǐ wǒ xiè kè yì rán yī jiā sān shí kǒu xū rǔ gōng jǐ rǔ néng zhī yé

使我谢客易，然一家三十口，须汝供给，汝能之耶？

xuǎn rén zhī bù kě liú xié xiǎo nú rù jīng jiù zhù wū

选人知不可留，携小奴入京，僦住屋。

cì rì zài zhì zé huāng yān màn cǎo wú fù rén jū bìng yī zhuāng bù zhī suǒ wǎng yǐ

次日再至，则荒烟蔓草，无复人居，并衣装不知所往矣。

xuǎn rén běn xié shù bǎi jīn shàn zhì shēng yī pō lán lǚ hū bèi fú huá chǔ jiē guài zhī jù yán zhuì xù zhuàng rén yì bù yí

选人本携数百金，善治生，衣颇褴缕，忽被服华楚，皆怪之，具言赘婿状，人亦不疑。

é yòu lán lǚ huì bù zì yán hòu xiǎo nú sī xiè qí shì rén nǎi zhī zhī

俄又褴缕，讳不自言，后小奴私泄其事，人乃知之。

cáo mù táng zōng chéng yuē cǐ mèi qiè táo yóu yǒu rén lǐ wú suǒ jiàn yǒu shèn yú cǐ zhě yǐ

曹慕堂宗丞曰：此魅窃逃，犹有人理，吾所见有甚于此者矣。

wǔ qiáng zhāng gōng lìng yù kāng xī dīng yǒu jǔ rén liú jǐng nán zhī fù wēng yě

武强张公令誉，康熙丁酉举人，刘景南之妇翁也。

yán yǒu xuǎn rén nà yī jī pìn bì pō qīng wéi yán qí mǔ ài nǚ shén měi yuè dāng shí wǔ rì zài yù shí wǔ rì guī níng yuè qí sè měi ér zhí lián jìng qǔ cóng zhī

言有选人纳一姬，聘币颇轻，惟言其母爱女甚，每月当十五日在寓，十五日归宁，悦其色美而值廉，竟曲从之。

hòu yī xuǎn rén nà jī yuē yì rú shì xuǎn rén chū bù kěn zé jǔ cǐ xuǎn rén wéi lì xún fǎng xìn rán yì qǔ cóng zhī

后一选人纳姬，约亦如是，选人初不肯，则举此选人为例，询访信然，亦曲从之。

èr rén běn tóng nián yī rì huà jí qián xuǎn rén hū shěng yuē jūn jiā ā jiāo guī níng shàng bàn yuè yé

二人本同年，一日话及，前选人忽省曰：君家阿娇，归宁上半月耶？

xià bàn yuè yé

下半月耶？

yuē xià bàn yuè qián xuǎn rén dà wù hū yǐn rù nèi shì shì zhī guǒ yī rén yě

曰：下半月，前选人大悟，忽引入内室视之，果一人也。

gài qí chū zhōu zhī shí yǐ yù liú zài zhōu de yǐ

盖其初鬻之时，已预留再鬻地矣。

zhāng gōng chún shí jūn zǐ dù bì wú wàng yán wéi shì jīng shī zhōu nǚ zhī jiā suī biàn huàn wàn zhuàng yì bì qī yǐ qí fāng gù qí shù yī shí bù jù bài ruò yuè yuè kè rì guī níng yǐ bù jìn shì lǐ yòu bù shí wǎng lái yú liǎng jiā qǐ rén bù néng wén shì bì bài zhī dào

张公淳实君子，度必无妄言，惟是京师鬻女之家，虽变幻万状，亦必欺以其方，故其术一时不遽败，若月月克日归宁，已不近事理，又不时往来于两家，岂人不能闻，是必败之道。

jiǎo xiá zhě duàn bù chū cǐ huò chuán wén shī shí zhāng gōng wù tīng zhī yú

狡黠者断不出此，或传闻失实，张公误听之欤？

rán zǐ mò kàn huā dòng duō mí lù qí zào zuò shì yǔ gù yì bù wéi wú yīn ěr

然紫陌看花，动多迷路，其造作是语，固亦不为无因耳。

zhū qīng léi yán

朱青雷言，

li huá lù zài jīng

李华麓在京，

yǐ wǔ bǎi jīn nà yī jī

以五百金纳一姬，

huì yǐ tā shì yì tiān jīn

会以他事诣天津，

hái jīng zhī rì

还京之日，

tú yù yī you

途遇一友，

xià chē wèi lǐ

下车为礼，

yáo jiàn jī yǔ èr méi ǎo tóng chē chí guò

遥见姬与二媒媪同车驰过，

dà hài è

大骇愕，

ér jī ruò fú jiàn huá lù zhě

而姬若弗见华麓者，

kǒng wù rèn sī suǒ yī xiù shān

恐误认思所衣绣衫，

yòu jǐ suǒ xīn zhì

又己所新制，

yì huái yí

益怀疑，

cǎo cǎo huà bié

草草话别，

zhì jiā zé jī gù zài

至家则姬故在。

yī jiàn jí wèn ěr xiān zhì yé

一见即问尔先至耶？

méi ǎo yòu jiāng ěr jià hé chǔ

媒媪又将尔嫁何处？

jī cāng huáng bù zhī suǒ duì nǎi nù qiǎn jiā tóng hū fù mǔ lái lǐng nǚ fù mǔ láng bèi zhì qí mèi wén jie yǒu biàn yì tóng lái rù mén zé wǎn rán chē zhōng nǚ qí xiù shān nǎi jiè yú jie zhě shàng wèi tuō

姬仓皇不知所对，乃怒，遣家僮呼父母来领女，父母狼狈至，其妹闻姐有变，亦同来，入门则宛然车中女，其绣衫乃借于姐者，尚未脱。

gài shǎo qí jie yī suì róng mào lüè xiāng sì yě

盖少其姐一岁，容貌略相似也。

huá lù fāng tiào liáng rú cǐ hǔ jiàn zhī xǐng wù tà rán wú yī yǔ

华麓方跳踉如皉虎，见之省悟，嗒然无一语。

fù mǔ gù jí xiāng zhào yì nǎi shù wù rèn zhī gù shēn zì yǐn qiān

父母固诘相召意，乃述误认之故，深自引愆。

fù mǔ yì jù shù fāng zhōu cì nǚ jiè yī suí méi ǎo tóng wǎng shì

父母亦具述方鬻次女，借衣随媒媪同往事。

wèn jià jǐ hé yuē sān bǎi jīn wèi yǔn yě

问价几何，曰：三百金未允也。

huá lù chǎn rán jí kāi qiè qǔ wǔ bǎi jīn zhì jǐ shàng yuē yǔ qí jie tóng jià kě hu

华麓冁然，急开箧取五百金，置几上曰：与其姐同价，可乎？

qǐng kè yì dìng liú bù qiǎn guī jí shì xī tóng qīn yān

顷刻议定，留不遣归，即是夕同衾焉。

fēng shuǐ xiāng zāo wú xīn còu hé cǐ yì kě wèi jiā huà yǐ

风水相遭，无心凑合，此亦可谓佳话矣。

liú dōng táng yán kuáng shēng mǒu zhě xìng bèi wàng dǐ zǐ jīn gǔ gāo zì wèi zhì

刘东堂言，狂生某者，性悖妄，诋訾今古，高自位置。

yǒu zhǐ zhāi qí shī wén yī zì zhě xián zhī cì gǔ huò zhì xiāng ōu

有指摘其诗文一字者，衔之次骨，或至相殴。

zhí hé jiān suì shì tóng yù shí shù rén huò xiāng shí huò bù xiāng shí xià yè sàn zuò tíng yuàn nà liáng kuáng shēng zòng yì gāo tán zhòng wèi qí chún wěn jiē jiān kǒu bù dá

值河间岁试，同寓十数人，或相识，或不相识，夏夜散坐庭院纳凉，狂生纵意高谈，众畏其唇吻，皆缄口不答。

wéi shù hòu zuò yī rén kàng cí yǔ biàn lián dǐ qí xì lǐ qū cí qióng nù wèn zi wèi shuí àn zhōng yīng yuē pū jiāo wáng xiāng yě hé jiān zhī sù rú

惟树后坐一人，抗词与辩，连抵其隙，理屈词穷，怒问子为谁，暗中应曰：仆焦王相也，河间之宿儒。

hài wèn zi bù jiǔ sǐ yé

骇问子不久死耶？

xiào yīng yuē pū rú bù sǐ gǎn luō hǔ xū yé

笑应曰：仆如不死，敢捋虎须耶？

kuáng shēng tiào zhì jiào hào rào qiáng xún mì wéi wén xiào shēng chī chī huò zài mù suō huò zài yán duān ér yǐ

狂生跳掷叫号，绕墙寻觅，惟闻笑声吃吃，或在木桫，或在檐端而已。

wáng hóng xù yán mào zhōu zhù dī shí yǒu shào fù bào yī fu xíng dī shàng lì ruò bù shèng jiù liǔ xià zàn xī

王洪绪言，鄚州筑堤时，有少妇抱衣袱行堤上，力若不胜，就柳下暂息。

shí yōng zuò shù shí rén yì sàn qì shù xià shào fù yán guī zì mǔ jiā wéi yòu dì kòng yī lǘ xiāng sòng lǘ jīng zhuì dì dì rù shú tián lǘ zì chén zhì wǔ shàng wèi fǎn bù dé yǐ yán dī zì xíng

时佣作数十人亦散憩树下，少妇言归自母家，惟幼弟控一驴相送，驴惊坠地，弟入秫田，驴自辰至午尚未返，不得已沿堤自行。

jiā qù cǐ xī běi sì wǔ lǐ shuí néng bào fu sòng wǒ dāng xiè bǎi qián

家去此西北四五里，谁能抱袱送我，当谢百钱。

yī shào nián sī niàn cǐ kě tiāo bù rán yì de xiè nǎi suí wǎng

一少年私念此可挑，不然亦得谢，乃随往。

yí lù yǔ tiáo xuè bù shèn dá yì bù shèn jù xíng sān sì lǐ tū qī bā rén yào yú lù yuē hé wù kuáng jū gǎn jì yú wǒ jiā fù nǚ gòng zhí fù chuí chǔ

一路与调谑，不甚答，亦不甚拒，行三四里，突七八人要于路曰：何物狂且，敢觊觎我家妇女，共执缚捶楚。

jiē yuē sòng guān tú shè sòng bù rú mái zhī

皆曰送官徒涉讼，不如埋之。

shào fù yòu shù qí xuè yǔ yì wú kě biàn wéi zài sān āi qí

少妇又述其谑语，益无可辩，惟再三哀祈。

yī rén yuē gū shì ěr rán xū fá jué kāi cǐ chéng jǐn xiè qí jī shuǐ

一人曰：姑贳尔，然须罚掘开此塍，尽泄其积水。

shòu yǐ yī chā zuò shǒu cù zhī jué zhì yè bàn shuǐ dào nǎi tōng

授以一锸，坐守促之，掘至夜半，水道乃通。

zhū rén yì bú jiàn

诸人亦不见。

huán shì sì miàn lú wěi cóng shēng yǎo wú cūn luò yí hú xué bèi shuǐ yòu cǐ rén jùn zhì yún

环视四面，芦苇丛生，杳无村落，疑狐穴被水，诱此人浚治云。