lún huí zhī shuō záo rán yǒu zhī
轮回之说，凿然有之。
héng lán tái zhī shū fù shēng shù suì jí zì yán qián shēn wèi chéng xi wàn shòu sì sēng cóng wèi yī zhì qí de qǔ bǐ cū huà qí diàn láng mén jìng zhuāng yán chén shè huā shù háng liè wǎng yàn zhī yī yī xiāng hé
恒兰台之叔父，生数岁，即自言前身为城西万寿寺僧，从未一至其地，取笔粗画其殿廊门径，庄严陈设，花树行列，往验之，一一相合。
rán píng shēng bù kěn zhì cǐ sì bù zhī hé yì cǐ zhēn lún huí yě
然平生不肯至此寺，不知何意，此真轮回也。
zhū zǐ suǒ wèi lún huí suī yǒu nǎi shì shēng qì wèi jǐn ǒu rán yǔ shēng qì còu hé zhě yì shí yǒu zhī
朱子所谓轮回虽有，乃是生气未尽，偶然与生气凑合者，亦实有之。
yú cuī zhuāng diàn hù shāng lóng zhī zǐ fu sǐ jí shēng yú lín jiā wèi mí yuè néng yán yuán dàn fù mǔ ǒu chū dú cǐ r zài qiǎng bǎo yǒu tóng cūn rén kòu mén yún hè xīn suì r shi qí yǔ yīn jù yīng yuē shì mǒu zhàng yé
余崔庄佃户商龙之子甫死，即生于邻家，未弥月能言，元旦父母偶出，独此儿在襁褓，有同村人叩门，云贺新岁，儿识其语音，遽应曰：是某丈耶？
fù mǔ jù chū fáng mén wèi suǒ qǐng rù shì xiǎo qì kě yě
父母俱出，房门未锁，请入室小憩可也。
wén zhě hài xiào rán bù jiǔ yāo shì
闻者骇笑，然不久夭逝。
zhū zǐ suǒ yún dài zhǐ cǐ lèi yǐ
朱子所云，殆指此类矣。
tiān xià zhī lǐ wú qióng tiān xià zhī shì yì wú qióng wèi kě jù qí suǒ jiàn zhí yī duān lùn zhī
天下之理无穷，天下之事亦无穷，未可据其所见，执一端论之。
dé zhōu li qiū yá yán cháng yǔ shù you fù jǐ nán qiū shì sù lǚ shè zhōng
德州李秋崖言，尝与数友赴济南秋试，宿旅舍中。
wū pō bì lòu ér páng yī yuàn wū èr yíng shāo zhěng jié nǎi suǒ bì zhī
屋颇敝陋，而旁一院屋二楹，稍整洁，乃锁闭之。
guài zhǔ rén bù yǐ liú kè jiāng dài fù guì zhě jū yé
怪主人不以留客，将待富贵者居耶？
zhǔ rén yuē shì wū yǒu mèi bù zhī qí hú yǔ guǐ jiǔ wú rén jū gù shāo jié fēi gǎn zé kè yě
主人曰：是屋有魅，不知其狐与鬼，久无人居，故稍洁，非敢择客也。
yī you qiáng shǐ kāi zhī zhǎn mián bèi dú wò lín shuì dà yán yuē shì nán mèi yé
一友强使开之，展眠被独卧，临睡大言曰：是男魅耶？
wú yǔ ěr jué lì shì nǚ mèi yé
吾与尔角力，是女魅耶？
ěr yǔ wú jiàn zhěn
尔与吾荐枕。
wù sè suō bù chū yě
勿瑟缩不出也。
bì hù miè zhú shū wú tā yì
闭户灭烛，殊无他异。
rén dìng hòu wén chuāng wài xiǎo yǔ yuē jiàn zhěn zhě lái yǐ
人定后，闻窗外小语曰：荐枕者来矣。
fāng yù qǐ shì tū yī jù wù yā shēn shàng zhòng ruò pán shí jǐ bù kě shèng mén zhī cháng máo chuǎn rú niú hǒu
方欲起视，突一巨物压身上，重若磐石，几不可胜，扪之，长毛，喘如牛吼。
cǐ you sù duō lì yīn bào chí bó jī cǐ wù yì duō lì qiān zhuài qǐ pū gǔn shì zhōng jǐ biàn
此友素多力，因抱持搏击，此物亦多力，牵拽起仆，滚室中几遍。
zhū you wén shēng wǎng shì mén bì bù dé rù dàn tīng qí pēng hōng ér yǐ
诸友闻声往视，门闭不得入，但听其砰訇而已。
yuē èr sān kè xǔ mèi yào hài zhōng quán jiào rán dùn cǐ you kāi hù chū jiàn zhòng rén huán lì zhǐ tiān huà dì shuō qǐng shí zhuàng yì shū zì dé yě
约二三刻许，魅要害中拳，噭然遁，此友开户出，见众人环立，指天画地，说顷时状，意殊自得也。
shí fu jiāo sān gǔ réng gè guī qǐn cǐ you jiāng shuì wèi shuì wén chuāng wài yòu xiǎo yǔ yuē jiàn zhěn zhě zhēn lái yǐ qǐng yù xiāng jiù jiā xiōng jí yù xiān jué lì yīn ěr táng tū jīn qú yǐ kuì jǔ bù gǎn chū qiè jìng lái xún méng yě
时甫交三鼓，仍各归寝，此友将睡未睡，闻窗外又小语曰：荐枕者真来矣，顷欲相就，家兄急欲先角力，因尔唐突，今渠已愧沮不敢出，妾敬来寻盟也。
yǔ qì yǐ zhì tà qián tàn shǒu fǔ qí miàn zhǐ xiān rú chūn sǔn huá zé rú yù zhī xiāng fěn qì fù fù xí rén xīn zhī qí yì bù liáng ài qí róu mèi qiě gòng qǐn yǐ guān qí biàn suì yǐn zhī rù qīn bèi jí qiǎn quǎn
语讫，已至榻前，探手抚其面，指纤如春笋，滑泽如玉脂，香粉气馥馥袭人心，知其意不良，爱其柔媚，且共寝以观其变，遂引之入衾，备极缱绻。
zhì huān chàng jí shí hū jué cǐ nǚ fù zhōng qì yī xī jí xīn shén huǎng hū bǎi mài fèi yǒng hūn hūn rán jìng bù zhī rén
至欢畅极时，忽觉此女腹中气一吸，即心神恍惚，百脉沸涌，昏昏然竟不知人。
bǐ xiǎo mén bù qǐ hū zhī bù yīng jí yǔ zhǔ rén pò chuāng rù bō shuǐ pēn zhī nǎi xǐng yǐ léi rán rú bìng fū sòng guī qí jiā yī yào bàn zǎi nǎi zhàng ér xíng zì cǐ háo qì dōu jǐn wú fù xuān áng yì xìng yǐ
比晓，门不启，呼之不应，急与主人破窗入，癶水喷之，乃醒，已儡然如病夫，送归其家，医药半载，乃杖而行，自此豪气都尽，无复轩昂意兴矣。
lì néng shèng qiáng bào ér bù néng bù bài yú yāo yě ōu yáng gōng yuē huò huàn cháng shēng yú hū wēi zhì yǒng duō kùn yú suǒ ruò qǐ bù rán zāi
力能胜强暴，而不能不败于妖冶，欧阳公曰：祸患常生于忽微，智勇多困于所溺，岂不然哉。
yú jiā shuǐ míng lóu yǔ wài zǔ zhāng shì jiā dù fān lóu jiē fǔ lín wèi hé
余家水明楼，与外祖张氏家度帆楼，皆俯临卫河。
yī rì
一日，
zhèng yǐ zhēn rén zhōu pō dù fān lóu xià
正乙真人舟泊度帆楼下，
xiān zǔ mǔ yǔ xiān mǔ
先祖母与先母，
gū zhí yě
姑侄也，
shì tóng guī níng
适同归宁，
wén zhēn rén néng yì guǐ shén
闻真人能役鬼神，
gòng dēng lóu zì chuāng xì kuī shì
共登楼自窗隙窥视，
jiàn sān rén guì àn shàng
见三人跪岸上，
ruò chén sù zhě
若陈诉者，
é jiàn zhēn rén ruò chí bǐ pàn duàn zhě
俄见真人若持笔判断者，
dù bì xié mèi shì
度必邪魅事，
qiǎn pū zhēn zhī
遣仆侦之。
pū hái bào yuē duì àn jí qīng xiàn jìng qīng xiàn yǒu sān cūn fù yīn shi mài jù jiāng yú yě yǐ wéi zhòng shǔ yú zhī guī nǎi kǒu jù nán nán zuò zhān yǔ zhì jīn bù sǐ bù shēng zhī wèi xié mèi wén tiān shī zhōu zhì bìng lái chén sù
仆还报曰：对岸即青县境，青县有三村妇，因拾麦俱僵于野，以为中暑，舁之归，乃口俱喃喃作谵语，至今不死不生，知为邪魅，闻天师舟至，并来陈诉。
tiān shī yì mò shěng hé guài wéi shū yī fú qián yìn qí shàng shǐ chí guī fén yú shi mài chù yún gū zhào shén jiāng kān zhī
天师亦莫省何怪，为书一符，钤印其上，使持归焚于拾麦处，云姑召神将勘之。
shù rì hòu xuān chuán sān fù wèi guǐ suǒ jié tiān shī hé zhì de fù shēng
数日后喧传三妇为鬼所劫，天师劾治得复生。
jiǔ zhī nǎi de qí xiáng yuē sān fù hún wèi zhòng guǐ shè qù yōng zhì kōng lín yù dié wèi wú lǐ
久之乃得其详曰：三妇魂为众鬼摄去，拥至空林，欲迭为无礼。
yī fù tān shǒu xiān shòu wū
一妇瘫，首先受污。
yī fù chū chēng jù guǐ yé yú yuē mǒu rì mǒu dì rǔ yǔ mǒu yōu huì shú cóng nèi wǒ bèi huán shì xī xiào rǔ bù zhī ěr jù zhà wèi zhēn fù yé
一妇初撑拒，鬼揶揄曰：某日某地，汝与某幽会秫丛内，我辈环视嬉笑，汝不知耳，遽诈为贞妇耶？
fù cù wèi suǒ zhōng wú kě zhì biàn yì shòu wū
妇猝为所中，无可置辩，亦受污。
shí yú guǐ yǐ cì xiè xiè láng jí kùn dùn dài bù kě zhī
十余鬼以次亵媟，狼藉困顿，殆不可支。
cì qiān zhuài yī fù fù nù lì yuē wǒ wèi zēng zuò wú chǐ shì wèi rǔ bèi suǒ xié yāo guǐ hé gǎn ěr
次牵拽一妇，妇怒詈曰：我未曾作无耻事，为汝辈所挟，妖鬼何敢尔。
jǔ shǒu pī qí jiá qí guǐ bēn pú shù bù wài zhòng guǐ yì jiē pì yì xiāng gù yuē shì yǒu zhèng qì bù kě jìn wù qǔ zhī yǐ
举手批其颊，其鬼奔仆数步外，众鬼亦皆辟易相顾曰：是有正气不可近，误取之矣。
nǎi gòng yōng èr fù rù shēn lín ér qì cǐ fù yú tián chéng yáo yǔ yuē wù xiāng yuàn shāo chí qiǎn ā lǎo sòng rǔ guī
乃共拥二妇入深林，而弃此妇于田塍，遥语曰：勿相怨，稍迟遣阿姥送汝归。
zhèng bàng huáng xún lù hū yī shén chí jǐ zì tiān xià zhí rù lín zhōng jí wén hū háo qǐ mìng shēng qǐng kè ér jì
正徬徨寻路，忽一神持戟自天下，直入林中，即闻呼号乞命声，顷刻而寂。
shén xié èr fù chū yuē guǐ jǐn zhū yǐ rǔ děng suí wǒ fǎn
神携二妇出曰：鬼尽诛矣，汝等随我返。
huǎng hū rú mèng yǐ huí shēng yǐ
恍惚如梦，已回生矣。
wǎng xún èr fù jiē shēn yín bù néng qǐ
往询二妇，皆呻吟不能起。
qí yī běn yǐ shì tàn xī ér yǐ qí yī dù cǐ fù bì xiè qí yǔ shù rì yí jiā qù
其一本倚市叹息而已，其一度此妇必泄其语，数日移家去。
yú cháng yí fù liè rú shì guǐ ān gǎn shè
余尝疑妇烈如是，鬼安敢摄？
xiān xiōng qíng hú yuē shì běn yī yōng rén fù wèi gòu huàn nán wú cóng jiàn qí liè yě
先兄晴湖曰：是本一庸人妇，未遘患难，无从见其烈也。
dài guān liǎng fù zhī jiàn rǔ yì fèn yī jī liè xīn dǒu fā gāng zhí zhī qì guǐ suì bù dé bù bì zhī
迨观两妇之贱辱，义愤一激，烈心陡发，刚直之气，鬼遂不得不避之。
gù chū wù chù ér zhōng bù gǎn gàn yě fu hé yí yān
故初误触而终不敢干也，夫何疑焉。
liú shū tái yán qí xiāng yǒu dǎo yǐn qiú xiān zhě zuò ér yùn qì zhì shǒu zú jū luán rán xíng zhī bù chuò yǒu wén qí shuō ér yuè zhī zhě lǐ wèi shī rì cóng shòu fǎ jiǔ zhī yì shǒu zú jū luán
刘书台言，其乡有导引求仙者，坐而运气，致手足拘挛，然行之不辍，有闻其说而悦之者，礼为师，日从受法，久之亦手足拘挛。
qī nú huàn qí xián fèi zhì yù jié nǎi gè zhì yī yǐ héng yú yú yī shì shǐ duì tán dān jué èr rén cù xī gòng yǔ hán shǔ wú jiàn
妻孥患其闲废至郁结，乃各制一椅，恒舁于一室，使对谈丹诀，二人促膝共语，寒暑无间。
héng yǐ wéi shén xiān ào miào tiān xià wéi ěr zhī wǒ zhī wú dì sān rén néng jiě yě
恒以为神仙奥妙，天下惟尔知我知，无第三人能解也。
rén huò qiè xiào zhī èr rén wén zhī tài xī yuē zhāo jūn bù zhī huì shuò huì gū bù zhī chūn qiū xìn zāi shì yán
人或窃笑之，二人闻之太息曰：朝菌不知晦朔，蟪蛄不知春秋，信哉是言。
shén xiān qǐ yǐ xíng hái lùn hu
神仙岂以形骸论乎？
zhì sǐ bù huǐ
至死不悔。
yóu zhǔ zǐ sūn mì cáng qí shū dài wǔ bǎi nián hòu yǒu yuán zhě
犹嘱子孙秘藏其书，待五百年后有缘者。
huò yuē shì yǒu dào zhī shì jiǎ fèi jí yǐ zì huì yě
或曰：是有道之士，假废疾以自晦也。
yú yú zá shū shāo shè liè dú wèi yī yuè dān jīng
余于杂书稍涉猎，独未一阅丹经。
rán yú fǒu yú fēi mén wài rén suǒ zhī yǐ
然欤否欤，非门外人所知矣。
ān gōng jiè rán yán shù zhōu yǒu pín ér zhōu qī zhě yǐ shòu bì ér qí qī táo zhōu zhě jiāng sòng qí rén yuē mài xiū mǎi xiū jué zuì jūn bì qiě guī guān jūn hé lì yān
安公介然言，束州有贫而鬻妻者，已受币，而其妻逃，鬻者将讼，其人曰：卖休买休，厥罪均，币且归官，君何利焉。
jīn yǐ mèi cháng shì jūn shī yī zài hūn fù ér dé yī shì nǚ yě jūn hé bù lì yān
今以妹偿，是君失一再婚妇，而得一室女也，君何不利焉。
zhōu zhě cóng zhī
鬻者从之。
huò yuē fù táo yǐ quán zhēn yě huò yuē shì yù zhōu qí mèi ér wèi rén yán gù wěi zhū bù dé yǐ yě
或曰妇逃以全贞也，或曰是欲鬻其妹而畏人言，故委诸不得已也。
jì ér qí qī guī fù cóng rén táo jiē yuē tiān yě
既而其妻归，复从人逃，皆曰天也。
chéng biān xiū yú mén yán yǒu shì rén yǔ hú nǚ xiá chū xiāng yù jí bù zì huì yuē fēi yǐ cǎi bǔ huò jūn yì bù yù wěi cí yǒu sù yuán tè yuè jūn měi xiù bù zì chí ěr rán yī jiàn jí liàn liàn bù néng qù tǎng yì sù yuán yé
程编修鱼门言，有士人与狐女狎，初相遇即不自讳，曰：非以采补祸君，亦不欲诿词有夙缘，特悦君美秀，不自持耳，然一见即恋恋不能去，傥亦夙缘耶？
bù shǔ shù zhì yuē kǒng jūn yǐ dān sè zhì jí yě
不数数至，曰：恐君以耽色致疾也。
zhì huò yù qí dú shū zuò wén zé qù yuē kǒng fáng jūn zhèng wù yě
至或遇其读书作文，则去，曰：恐妨君正务也。
rú shì jìn shí nián qíng ruò fú fù
如是近十年，情若夫妇。
shì rén jiǔ wú zi cháng xì wèn yuē néng wéi wǒ dàn yù fǒu yé
士人久无子，尝戏问曰：能为我诞育否耶？
yuē shì bù kě zhī yě fu tāi zhě liǎng jīng xiāng bó xī hé ér chéng zhě yě gòu hé zhī jì yáng jīng zhì ér yīn jīng bù zhì yīn jīng zhì ér yáng jīng bù zhì jiē bù néng chéng jiē zhì yǐ shí yǒu xiān hòu zé xiān zhì zhě qì sàn bù shè yì bù néng chéng
曰：是不可知也，夫胎者，两精相搏，翕合而成者也，媾合之际，阳精至而阴精不至，阴精至而阳精不至，皆不能成，皆至矣，时有先后，则先至者气散不摄，亦不能成。
bù xiān bù hòu liǎng jīng bìng zhì yáng xiān chōng ér yīn bāo zhī zé yáng jū zhōng wéi zhǔ ér chéng nán
不先不后，两精并至，阳先冲而阴包之，则阳居中为主而成男；
yīn xiān chōng ér yáng bāo zhī zé yīn jū zhōng wéi zhǔ ér chéng nǚ
阴先冲而阳包之，则阴居中为主而成女。
cǐ huà shēng zì rán zhī lǐ fēi rén lì suǒ néng wèi gù yǒu yī hé jí chéng zhě yǒu qiān bǎi hé ér zhōng bù chéng zhě gù yuē bù kě zhī yě
此化生自然之理，非人力所能为，故有一合即成者，有千百合而终不成者，故曰不可知也。
wèn luán shēng hé yě yuē liǎng qì bìng shèng yù ér xiāng chōng zhèng chōng zé qí ér èr piān chōng zé qí yī yáng duō ér yīn shǎo yáng jí bāo yīn qí yī yīn duō ér yáng shǎo yīn jí bāo yáng gù èr nán èr nǚ zhě duō yì huò yī nán yī nǚ yě
问孪生何也，曰：两气并盛遇而相冲，正冲则歧而二，偏冲则其一阳多而阴少，阳即包阴其一阴多而阳少，阴即包阳，故二男二女者多，亦或一男一女也。
wèn jīng bì huān chàng ér hòu zhì yòu nǚ xīn hūn wèi suō bù xiá nǎi yǒu yī hé ér chéng zhě yīn jīng hé yǐ zhì yé
问精必欢畅而后至，幼女新婚，畏缩不暇，乃有一合而成者，阴精何以至耶？
yuē yàn ěr zhī jì liǎng xīn tóng yuè huò xiān nán ér hòu yì huò mào cuì ér shēn yí qí qíng jì qià qí jīng yì zhì gù yì ǒu yī yù zhī yě
曰：燕尔之际，两心同悦，或先难而后易，或貌瘁而神怡，其情既洽，其精亦至，故亦偶一遇之也。
wèn jì yóu jīng hé bì chéng yú yuè xìn luò hóng yǐ hòu hé yě
问既由精合，必成于月信落红以后，何也？
yuē jīng rú gǔ zhǒng xuè rú tǔ gāo jiù xuè bài qì xīn xuè shēng qì chéng shēng qì nǎi kě yǎng tāi yě
曰：精如谷种，血如土膏，旧血败气，新血生气，乘生气乃可养胎也。
wú céng shì xiān fēi qiè wén jiǎng shēng huà zhī yuán gù cū zhī qí gài yú fū fù suǒ zhī néng shèng rén yǒu suǒ bù zhī néng cǐ zhī wèi yǐ
吾曾侍仙妃，窃闻讲生化之源，故粗知其概，愚夫妇所知能，圣人有所不知能，此之谓矣。
hòu shì rén nián guò sān shí xū bào cháng hú tàn yuē shì yōng yōng zhě rú máng cì rén hé yǐ kān jiàn zhé shēng wèi qǐ sù yuán jǐn yé
后士人年过三十，须暴长，狐叹曰：是癕癕者如芒刺，人何以堪，见辄生畏，岂夙缘尽耶？
chū wèi qí xì yǔ hòu jìng bù zài lái
初谓其戏语，后竟不再来。
yú mén duō rán rèn zǐ tián yīn qí nà jī shuō cǐ shì yǐ xì zhī
鱼门多髯，任子田因其纳姬，说此事以戏之。
yú mén sù wén cǐ shì yì wèi shī xiào
鱼门素闻此事，亦为失笑。
jì ér yuē cǐ hú shí dà yǒu cí biàn jūn yán zhī wèi xiáng suì jù shù qí lùn rú yòu
既而曰：此狐实大有词辩，君言之未详，遂具述其论如右。
yǐ qí pō yǒu lǐ zhì yīn zhuī yì ér lù cún zhī
以其颇有理致，因追忆而录存之。
lǚ lǎn chēng lí qiū zhī guǐ shàn huàn rén xíng shì chéng yǒu zhī
吕览称黎邱之鬼，善幻人形，是诚有之。
yú zài wū lǔ mù qí jūn lì bā hā bù yuē gān sù yǒu dù wēng zhě ráo yú zī suǒ jū gù kuàng yě xiāng jìn duō hú huān xué wēng è qí zhōng yè háo hū xī xūn ér qū zhī
余在乌鲁木齐，军吏巴哈布曰：甘肃有杜翁者，饶于赀，所居故旷野，相近多狐獾穴，翁恶其终夜嗥呼，悉薰而驱之。
é ér qí jiā rén jiàn nèi shì zuò yī wēng tīng wài yòu zuò yī wēng fán xíng zuò zhī chù yòu chǔ chù yǒu yī wēng lái wǎng dài bù xià shí yú xíng zhuàng shēng yīn yī fú rú yī bìng dàng zhǐ huī jiā shì yì fù rú yī hé mén dà rǎo
俄而其家人见内室坐一翁，厅外又坐一翁，凡行坐之处，又处处有一翁来往，殆不下十余，形状声音衣服如一，摒挡指挥家事，亦复如一，合门大扰。
qī qiè jiē bì mén zì shǒu qiè yán wēng yāo yǒu sù náng kě biàn shì zhī wú yǒu gài xiān dào zhī yǐ
妻妾皆闭门自守，妾言翁腰有素囊可辨，视之无有，盖先盗之矣。
yǒu jiào zhī zhě yuē zhì yè bì rù qǐn bù nà jí fǎn zhě wēng yě jiān yù rù zhě jí yāo yě
有教之者曰：至夜必入寝，不纳即返者，翁也，坚欲入者即妖也。
yǐ ér jiē jiē xī nù chì xuān náo yī zhòu yè wú rú zhī hé
已而皆嗟惜，怒叱喧呶一昼夜，无如之何。
yǒu yī jì
有一妓，
wēng suǒ nì yě
翁所昵也，
shí rì héng sān sì sù qí jiā
十日恒三四宿其家，
wén zhī yì mén yuē yāo yǒu dǎng yǔ
闻之诣门曰：妖有党羽，
fán kě yǐ yán chuán zhě bì xiān zhī
凡可以言传者必先知，
fán kě yǐ wù yàn zhě bì huàn huà
凡可以物验者必幻化，
hé shǐ zhì wǒ jiā
盍使至我家，
wǒ gù lè jí
我故乐籍，
wú suǒ gù xī
无所顾惜，
shǐ zhuàng shì zhí jù fǔ lì tà páng
使壮士执巨斧立榻旁，
wǒ luǒ ér dēng tà
我裸而登榻，
yǐ cì jiāo jiē
以次交接，
qí jiān fǎn cè
其间反侧，
qū shēn jí xú jìn tuì
曲伸疾徐进退，
yǔ fu fǔ mó wēi yǐ
与夫抚摩偎倚，
kǒu shé suǒ bù néng chuán
口舌所不能传，
ěr mù suǒ bù néng dào zhě
耳目所不能到者，
xiān jiè yì tóng
纤芥异同，
wǒ zì yì huì
我自意会，
suī wēng bù zì zhī
虽翁不自知，
yāo jué bù néng zhī yě
妖决不能知也。
wǒ hū yuē zhuó jí sù zhuó yāo bì bài yǐ
我呼曰斫，即速斫，妖必败矣。
zhòng cóng qí yán yī wēng qǐ qīn fu rù jì hū yuē zhuó fǔ luò guǒ yī hú nǎo liè sǐ
众从其言，一翁启衾甫入，妓呼曰斫，斧落，果一狐，脑裂死。
zài yī wēng shāo liè qie jì hū yuē zhuó guǒ jīng cuàn qù
再一翁稍趔趄，妓呼曰斫，果惊窜去。
zhì dì sān wēng jì bào ér xǐ yuē zhēn wēng zài cǐ yú bìng shā zhī kě yě
至第三翁，妓抱而喜曰：真翁在此，余并杀之可也。
dāo zhàng bìng jǔ yì qí dà bàn jiē hú yǔ huān yě
刀杖并举，殪其大半，皆狐与獾也。
qí táo zhě suì bù fù zài zhì
其逃者遂不复再至。
qín shòu yè wū hé yǔ rén shì cǐ wēng bì sǎo qí xué
禽兽夜呜，何与人事，此翁必扫其穴？
qí rǎo shí zì qǔ
其扰实自取。
hú huān jì jiě huà xíng hé nán jiàn wēng chén sù qiú miǎn bō qiān
狐獾既解化形，何难见翁陈诉，求免播迁？
jù chěng yāo huò qí sǐ yì zì qǔ yě
遽逞妖惑，其死亦自取也。
jì qí zhì shù gài jūn chū cǐ jì xià yǐ
计其智数，盖均出此妓下矣。
wú qīng yū qián bèi yán héng jiē yī zhái jiù yún yǒu suì jū zhě duō bù ān zhái zhǔ bìng zhī yán sēng zuò fó shì
吴青纡前辈言，横街一宅，旧云有祟，居者多不安，宅主病之，延僧作佛事。
rù yè fàng yàn kǒu shí
入夜放焰口时，
hū èr nǚ guǐ xiàn dēng xià
忽二女鬼现灯下，
xiàng sēng zuò lǐ yuē shī děng jiē yǐn jiǔ shí ròu
向僧作礼曰：师等皆饮酒食肉，
sòng jīng lǐ chàn shū wú yì
诵经礼忏殊无益，
jí yàn kǒu shī shí
即焰口施食，
yì jiē xū pāo mǐ gǔ
亦皆虚抛米谷，
wú fó fǎ diǎn huà
无佛法点化，
guǐ fú néng de
鬼弗能得，
fán shī fū yǔ zhǔ rén
烦师傅语主人，
bié yán dào dé gāo zhě wèi zhī
别延道德高者为之，
zé xìng de chāo shēng yǐ
则幸得超生矣。
sēng bù qiě kuì bù jué shī zú luò zuò xià bù zhōng shì miè zhú qù
僧怖且愧，不觉失足落座下，不终事，灭烛去。
hòu xiān shī chéng wén gōng gōng jū zhī bié yán sēng chán sòng yīn xiǎng suì jué
后先师程文恭公居之，别延僧禅诵，音响遂绝。
cǐ zhái wén gōng gōng mò hòu jīn guī cāng zhōu li niè shǐ suí xuān
此宅文恭公殁后，今归沧州李臬使随轩。
biǎo xiōng ān yī zài yán xiàn rén yǒu yǔ hú nǚ nì zhě duō yǐ qí fù yè hé zhī zī mǎi zān ěr zhī fěn zèng hú nǚ hú nǚ cháng wǎng lái qí jiā wéi cǐ rén jiàn zhī tā rén bú jiàn yě
表兄安伊在言，县人有与狐女昵者，多以其妇夜合之资，买簪珥脂粉赠狐女，狐女常往来其家，惟此人见之，他人不见也。
yī rì fù gòu qí fu yuē ěr cái zì hé lái nǎi rú cǐ yòng
一日，妇诟其夫曰：尔财自何来，乃如此用。
hú nǚ hū àn zhōng yīng yuē rǔ cái zì hé lái nǎi dú zé wǒ
狐女忽暗中应曰：汝财自何来，乃独责我。
wén zhě jiē jué dǎo
闻者皆绝倒。
yú wèi cǐ zì yī zài zhī yù yán rán yì zú jiàn wéi wú xiá zhě kě yǐ zé rén
余谓此自伊在之寓言，然亦足见惟无瑕者可以责人。
sài shāng yāng zhě bù yù zhe qí míng shì lǐ guàn lǎo zhū shēng yě qiè jiā yù jīng shī tiān zī kè bó fán shàn rén shàn shì bì tuī qiú qí cī lèi gù de cǐ míng
赛商鞅者，不欲著其名氏里贯，老诸生也， 挈家寓京师，天资刻薄，凡善人善事，必推求其疵类，故得此名。
qián dūn táng biān xiū mò qí mén shēng wèi jīng jì guān qīn shàn xù qī zǐ shì shì de suǒ
钱敦堂编修殁，其门生为经纪棺衾，赡恤妻子，事事得所。
sài shāng yāng yuē shì jiān wú rú cǐ hǎo rén cǐ yù bó gǔ dào zhī míng shǐ yào jīn wén zhī yì yú pān yuán bēn jìng ěr
赛商殃曰：世间无如此好人，此欲博古道之名，使要津闻之，易于攀援奔竞耳。
yī pín mín mǔ sǐ yú lù guì qǐ qián mǎi guān xíng róng kū gǎo shēng yīn suān chǔ rén jìng yǐ qián tóu zhī sài shāng yāng yuē cǐ zhǐ shī liǎn cái shī yì wèi bì qí mǔ tā rén kě qī bù néng qī wǒ yě
一贫民母死于路，跪乞钱买棺，形容枯槁， 声音酸楚，人竞以钱投之，赛商鞅曰：此指尸敛财，尸亦未必其母，他人可欺，不能欺我也。
guò yī jīng biǎo jié fù fang xià yǎng shì wēi shěn yuē shì jiā fù guì pú cóng rú yún qǐ shǎo qín gōng féng zǐ dōu yé
过一旌表节妇坊下，仰视微哂曰：是家富贵，仆从如云，岂少秦宫冯子都耶？
cǐ shì xū hé bù gǎn jù yán fēi yì bù gǎn jù yán shì yě
此事须核，不敢遽言非，亦不敢遽言是也。
píng shēng cāo lùn jiē lèi cǐ rén jiē wèi ér bì zhī wú gǎn yán yǐ jiào dú zhě jìng kùn dùn yǐ mò
平生操论皆类此，人皆畏而避之，无敢延以教读者，竟困顿以殁。
mò hòu qī nú liú luò bù kě yán zhuàng yǒu rén yú jiǔ yán yù yī jì jǔ zhǐ shàng yǒu shì fēng yà qí bù lèi yǐ mén zhě wèn zhī jí qí shào nǚ yě yì kě āi yǐ
殁后，妻孥流落，不可言状，有人于酒筵遇一妓，举止尚有士风，讶其不类倚门者，问之，即其少女也，亦可哀矣。
xiān yáo ān gōng yuē cǐ lǎo shēng píng yì wú dà guò dàn wu yù qí shi jiā rén yī děng gù bù jué zhì shì ěr
先姚安公曰： 此老生平亦无大过，但务欲其识加人一等，故不觉至是耳。
kě bù jiè zāi
可不戒哉。