yì míng zhǒu hòu zú jiù fāng yǐn jū yòu míng bǎi yī fāng bào pǔ zǐ dān yáng gé zhì chuān yuē yú jì qióng lǎn fén suǒ yǐ zhe shù yú xiá jiān zōng shù shù shěng zhòng jǐng yuán huà liú dài mì yào jīn guì lǜ zhì huáng sù fāng jìn jiāng qiān juǎn
这句话大意是：（亦名《肘后卒救方》，隐居又名《百一方》）抱朴子丹阳葛稚川曰∶余既穷览坟索，以着述余暇，兼综术数，省仲景元化刘戴秘要金匮绿秩黄素方，近将千卷。
huàn qí hùn zá fán zhòng yǒu qiú nán de gù zhōu liú huá xià jiǔ zhōu dǎo dǎo dǎo dǎo zhī zhōng shōu shí qí yì jùn shí yí yì xuǎn ér jí zhī biàn zhǒng lèi shū fēn huǎn jí yì jiǎn fán wèi bǎi juǎn míng yuē yù hán
这句话大意是：患其混杂烦重，有求难得，故周流华夏九州岛岛岛岛之中，收拾奇异，捃拾遗逸，选而集之，便种类殊，分缓急易简，凡为百卷，名曰玉函。
rán fēi yǒu lì bù néng jǐn xiě yòu jiàn zhōu gān táng yuán zhū jiā gè zuò bèi jí jì bù néng qióng zhū bìng zhuàng jiān duō zhēn guì zhī yào qǐ pín jiā yě jū suǒ néng lì bàn
这句话大意是：然非有力不能尽写，又见周甘唐阮诸家，各作备急，既不能穷诸病状，兼多珍贵之药，岂贫家野居所能立办？
yòu shǐ rén yòng zhēn zì fēi jiū xí yī fāng sù shi míng táng liú zhù zhě zé shēn zhōng róng wèi shàng bù zhī qí suǒ zài ān néng yòng zhēn yǐ zhì zhī zāi
现代白话：又使人用针，自非究习医方，素识明堂流注者，则身中荣卫尚不知其所在，安能用针以治之啊！
shì shǐ fú yàn zhì jī niú yáng bó shì wú yǐ yì yě suī yǒu qí fāng yóu bù miǎn cán hài zhī jí
这句话大意是：是使凫雁挚击，牛羊搏噬，无以异也，虽有其方，犹不免残害之疾。
yú jīn cǎi qí yào yuē yǐ wéi zhǒu hòu jiù zú sān juǎn lǜ duō yì de zhī yào qí bù huò yǐ xū mǎi zhī zhě yì jiē jiàn jià cǎo shí suǒ zài jiē yǒu jiān zhī yǐ jiǔ jiǔ dàn yán qí fēn cùn bù míng kǒng xué
这句话大意是：余今采其要约以为《肘后救卒》三卷，率多易得之药，其不获已须买之者，亦皆贱价，草石所在皆有，兼之以灸，灸但言其分寸，不名孔穴。
fán rén lǎn zhī kě le qí suǒ yòng huò bù chū hū yuán lí zhī nèi gù miǎn kě jù
这句话大意是：凡人览之，可了其所用，或不出乎垣篱之内，顾眄可具。
gǒu néng xìn zhī zhù miǎn hèng huò yān
现代白话：苟能信之，庶免横祸呢！
shì sú kǔ yú guì yuǎn jiàn jìn shì gǔ fēi jīn kǒng jiàn cǐ fāng wú huáng dì cāng gōng hé què yú fū zhī mù bù néng cǎi yòng ān kě qiáng hu
这句话大意是：世俗苦于贵远贱近，是古非今，恐见此方，无黄帝仓公和鹊逾跗之目，不能采用，安可强吗？