cǐ zhèng fāng shū duō bù zài rén mò néng biàn huò xiān fù hòu pín xiān guì hòu jiàn jí bào yōu bào nù jiē shāng rén wǔ zàng
这句话大意是：此证方书多不载，人莫能辨，或先富后贫，先贵后贱，及暴忧暴怒，皆伤人五脏。
duō sī zé shāng pí duō yōu zé shāng fèi duō nù zé shāng gān duō yù zé shāng xīn zhì yú yōu shí jiā shí zé shāng wèi
这句话大意是：多思则伤脾，多忧则伤肺，多怒则伤肝，多欲则伤心，至于忧时加食则伤胃。
fāng shū suī zài nèi yīn bù lì fāng fǎ hòu rén yù cǐ jiē rú xū zhèng zhì zhī sǔn rén xìng mìng
这句话大意是：方书虽载内因，不立方法，后人遇此皆如虚证治之，损人性命。
qí zhèng ruò shāng gān pí zé xiè xiè bù zhǐ shāng wèi zé hūn bù xǐng rén shì shāng shèn zé chéng láo zhài shāng gān zé shī xuè jīn luán shāng fèi zé kǎ xiě tǔ tán shāng xīn zé diān mào dāng xiān fú jiāng fù tāng yǐ sàn yá hòu fú jīn yè dān yǐ bǎo pí wèi zài xiáng qí zhèng ér jiǔ zhī
这句话大意是：其证若伤肝脾则泄泻不止，伤胃则昏不省人事，伤肾则成痨瘵，伤肝则失血筋挛，伤肺则咯血吐痰，伤心则颠冒，当先服姜附汤以散邪，后服金液丹以保脾胃，再详其证而灸之。
ruò pí xū jiǔ zhōng fǔ xué gè èr bǎi zhuàng shèn xū jiǔ guān yuán xué sān bǎi zhuàng èr jīng ruò shí zì rán bù sǐ
这句话大意是：若脾虚灸中府穴各二百壮，肾虚灸关元穴三百壮，二经若实，自然不死。
hòu fú yán shòu dān huò duō fú jīn yè dān ér yù liáng yào fú duō zhòng sǔn yuán qì zé sǐ
这句话大意是：后服延寿丹，或多服金液丹而愈，凉药服多，重损元气则死。
cǐ zhèng jiē yīn qī qíng suǒ shāng wǔ zhì zhī guò shěn qí suǒ yīn ér tiáo zhì zhī zhù wú shī wù
这句话大意是：（此证皆因七情所伤，五志之过，审其所因而调治之，庶无失误。
zhì yàn
这句话大意是：【治验】。
yī rén nián shí wǔ yīn dà yōu dà nǎo què zhuǎn pí xū yōng yī yòng wǔ líng sǎn jí qīng pí zhǐ ké děng yào suì zhì yǐn shí bù jìn xiōng zhōng zuò mèn
这句话大意是：一人年十五，因大忧大恼，却转脾虚，庸医用五苓散及青皮、枳壳等药，遂致饮食不进，胸中作闷。
yú lìng jiǔ mìng guān èr bǎi zhuàng yǐn shí jiàn jìn jiǔ guān yuán wǔ bǎi zhuàng fú jiāng fù tāng yī èr jì jīn yè dān èr jīn fāng yù fāng shū hùn zuò láo sǔn yòng wēn píng xiǎo yào wù rén bù shǎo bēi fū
这句话大意是：余令灸命关二百壮，饮食渐进，灸关元五百壮，服姜附汤一二剂，金液丹二斤方愈，方书混作劳损，用温平小药误人不少，悲夫！
dà yōu nǎo ér de pí xiè yī yòng wǔ líng qīng pí zhǐ ké biàn shàng rú cǐ jìn yǒu liù mài xū tuō pí shèn bài huài yóu yún bù fáng ér yòng cǐ yào zhě yòu yōng yī zhōng zhī lì yě
这句话大意是：（大忧恼而得脾泄，医用五苓、青皮、枳壳，变尚如此，近有六脉虚脱，脾肾败坏，犹云不妨而用此药者，又庸医中之 隶也。